Strona główna Blog Strona 2224

Innowacje technologiczne poprawiają opiekę zdrowotną

0

Innowacje w technologii poprawiają opiekę zdrowotną i efektywność systemów opieki zdrowotnej.

Pospiesz się i poczekaj.

Żołnierze dobrze znają tę mantrę, a do niedawna także pacjenci, którzy odwiedzali oddział onkologii ortopedycznej w Massachusetts General Hospital w Bostonie.

Kiedyś wiertło było:

  • Przyjdź na radiologię minimum pół godziny wcześniej na wizytę w ortopedii.

  • Czekać na wezwanie na zdjęcia rentgenowskie.

  • Zostać prześwietlonym.

  • Wróć do poczekalni i poczekaj na filmy.

  • Czekaj.

  • Czekaj.

  • Jeśli konieczne jest ponowne pobranie filmów, powtórz kroki 2-8

  • Podnieść filmy.

  • Zanieś ciężkie, niewygodne filmy z powrotem do gabinetu lekarskiego.

  • Poczekaj.

  • Dziś pacjenci nie czekają na swoje zdjęcia rentgenowskie. W rzeczywistości nie ma żadnych filmów, na które trzeba czekać.

    „Jest to podobne do aparatu cyfrowego” – wyjaśnia Giles Boland, MD, dyrektor teleradiologii w Massachusetts General i profesor nadzwyczajny radiologii w Harvard Medical School w Bostonie.

    „Światło jest umieszczane na płycie światłoczułej, a obraz jest rejestrowany cyfrowo. Zaletą tego rozwiązania, poza oszczędnością pieniędzy na filmie i obróbce, jest to, że można dostosować poziomy kontrastu, tak jak w przypadku aparatu cyfrowego, więc jeśli nie uzyskasz dobrej ekspozycji, możesz ją przekształcić w dobrą ekspozycję.”

    Digital Imagery

    Szpital korzysta z systemu archiwizacji obrazów i komunikacji, który umożliwia cyfrowe przechowywanie i wyświetlanie nie tylko zdjęć rentgenowskich, ale także tomografii komputerowej, obrazów z rezonansu magnetycznego i zdjęć ultrasonograficznych, z których wszystkie mogą być cyfrowo ulepszone – powiększone, rozjaśnione lub z dodanym kontrastem – lub poddane manipulacji w celu zwiększenia ich użyteczności. Na przykład chirurdzy ortopedzi mogą przekształcić obrazy z tomografii komputerowej w obrazy trójwymiarowe, które można wizualnie obracać, aby pokazać, jak wszystkie kości pasują do siebie.

    „Z pewnością zwiększyło to zdolność radiologów do postawienia dokładnej diagnozy; nie ma co do tego wątpliwości” – mówi lekarzowi Boland.

    Ponieważ system jest cyfrowy, pozwala również lekarzom w innym budynku, mieście, a nawet w innym kraju na wywoływanie obrazów na komputerach w ich biurze lub sali badań w celu uzyskania gotowych referencji lub konsultacji. „Możesz być na sali operacyjnej, możesz być na podłodze w pokoju pacjenta, możesz robić biopsję i możesz zobaczyć te obrazy w dowolnym miejscu, mówi.

    Wielka sprawa, powiadasz? Tak jest, jeśli to ty próbujesz trzymać w ręku kopertę pełną zdjęć rentgenowskich, podczas gdy manewrujesz szpitalnymi korytarzami, balansując na kulach.

    Nie tak dawno temu tylko Superman miał rentgenowski wzrok, ale teraz każdy dr Tom, dr Dick czy dr Harriet z terminalem komputerowym, odpowiednim oprogramowaniem i uprawnieniami bezpieczeństwa może zaglądać do wnętrza swoich pacjentów, aby sprawdzić, czy kość biodrowa jest połączona z kością udową.

    W medycynie to właśnie błyskotliwe rzeczy – najnowsza cudowna operacja lub cudowny lek – zdobywają obecnie wszystkie pochlebne opinie, ale to, co dzieje się za kulisami, również wprowadza subtelne, ale ważne zmiany w sposobie praktykowania medycyny przez lekarzy oraz komunikacji między pacjentami a lekarzami.

    Zapobieganie błędom w stosowaniu leków

    Każdy popełnia błędy, ale jeśli są to błędy w postaci niewłaściwego leku lub niewłaściwej dawki, mogą być bardzo kosztowne. W 1994 roku pomyłka w dawkowaniu leku do chemioterapii w leczeniu raka piersi kosztowała reporterkę Boston Globe Betsy Lehman życie.

    Według raportu Instytutu Medycyny z 1999 roku, niezależnej organizacji związanej z Narodową Akademią Nauk, błędy w stosowaniu leków są przyczyną ponad 7000 zgonów w Stanach Zjednoczonych każdego roku; w innym badaniu oszacowano, że „niepożądane reakcje na leki” (takie jak niewydolność oddechowa spowodowana lekami narkotycznymi lub anestezjologicznymi) powodują ponad 100 000 zgonów pacjentów rocznie.

    Raport Institute of Medicine, zatytułowany „To Err is Human: Building a Safer Health System” mówi, że w większości przypadków błędy medyczne nie są winą pojedynczej osoby lub grupy, ale są spowodowane przez błędy systemowe.

    „[T]o nie jest problem 'złego jabłka'”, mówi raport IOM. „Częściej błędy są powodowane przez wadliwe systemy, procesy i warunki, które prowadzą ludzi do popełniania błędów lub nie pozwalają im zapobiegać. Na przykład, zaopatrywanie oddziałów opieki nad pacjentami w szpitalach w niektóre leki o pełnej mocy, mimo że są one toksyczne, jeśli nie zostaną rozcieńczone, doprowadziło do śmiertelnych błędów.”

    Aby zmniejszyć szansę na śmiertelne lub szkodliwe błędy w lekach, FDA w marcu 2003 r. zaproponowała powszechne przyjęcie systemu skanowania kodów kreskowych do stosowania we wszystkich lekach na receptę i wybranych lekach bez recepty.

    System, który jest już używany w kilku szpitalach w całym kraju, działa w następujący sposób:

    Kiedy pacjent John Q. zostaje przyjęty do szpitala, otrzymuje bransoletkę z kodem kreskowym, która łączy go bezpośrednio z komputerową dokumentacją medyczną. Zanim pielęgniarka Nancy poda mu lek, skanuje bransoletkę, co wywołuje dokumentację medyczną Johna, a następnie skanuje kod na opakowaniu leku. Informacje te są przesyłane drogą elektroniczną do szpitalnej apteki, a komputer zaczyna działać, porównując lek, dawkę i czas podania z informacjami zawartymi w recepcie. W przypadku rozbieżności, takich jak zły lek, zła dawka lub zmiana w karcie pacjenta, komputer wysyła komunikat o błędzie do Nancy, która szuka źródła problemu.

    FDA szacuje, że jednolite przyjęcie systemu kodów kreskowych spowoduje 50% wzrost szansy na wychwycenie błędu lekowego przed podaniem leku, co doprowadzi do spadku „niekorzystnych” zdarzeń lekowych o ponad 400 000 w ciągu najbliższych dwóch dekad.

    Poza ratowaniem życia i zapobieganiem problemom zdrowotnym związanym z lekami (oraz pozwom sądowym, które nieuchronnie za tym idą), system kodów kreskowych oferuje korzyści, które rozgrzałyby serce każdego sknerowatego pracownika opieki zdrowotnej, w tym większą wydajność pracowników opieki zdrowotnej, dokładniejsze rozliczenia, kontrolę zapasów i mniejsze składki na ubezpieczenie od błędów w sztuce.

    For the Record

    Kolejną innowacją, która znalazła swoją niszę w kilku wiodących szpitalach – takich jak Boston’s Beth Israel Deaconess Medical Center – jest internetowa dokumentacja medyczna. OMR, jak nazywają go lekarze kochający początki, jest elektroniczną wersją starych papierowych teczek wypełnionych notatkami, wynikami badań laboratoryjnych, kopiami zleceń na recepty, listami pomiędzy lekarzami i pacjentami, drukami skierowań itp. Papierowe kartoteki zajmują magazyny pełne miejsca, ważą tonę, ich powielanie zajmuje mnóstwo czasu i trzeba je przewozić z jednego miejsca do drugiego za każdym razem, gdy pacjent zmienia lekarza lub widzi specjalistę.

    Wyobraź sobie jednak, że za każdym razem, gdy idziesz do nowego lekarza, wystarczy, że podasz mu hasło dające natychmiastowy dostęp do całej twojej dokumentacji medycznej.

    „Internetowy rekord medyczny to elektroniczna karta zdrowia. Jest w nim miejsce dla lekarzy i pielęgniarek, aby wprowadzić listę leków i listę problemów, śledzić ciśnienie krwi i przechowywać swoje notatki i tak dalej” – wyjaśnia Daniel Z. Sands, MD, MPH, adiunkt medycyny w Harvard Medical School i architekt integracji systemów klinicznych w Beth Israel Deaconess Medical Center w Bostonie.

    Mówi on, że internetowy rekord medyczny wyrósł z potrzeby narzucenia porządku na chaos współczesnego życia medycznego.

    „Medycyna jest coraz bardziej złożona, a my nie mamy zbyt wiele czasu, aby spędzić z tobą w sali egzaminacyjnej. Mamy do czynienia z niesamowitą ilością informacji i śledzenie ich nie jest naprawdę możliwe przy użyciu papieru. Posiadanie systemu komputerowego jest dla nas bardzo ważnym zabezpieczeniem i naprawdę umożliwia zapewnienie wysokiej jakości opieki zdrowotnej” – mówi Sands.

    „Wiemy od lekarzy, którzy opuścili organizację, że jedną z rzeczy, za którą najbardziej tęsknią, jest ten komputerowy system ewidencji pacjentów”.

    Kto chce kartę?

    Dlaczego więc, skoro cała ta wspaniała technologia obiecuje zwiększenie wydajności, zmniejszenie obciążenia pracą i poprawę jakości usług świadczonych pacjentom, nie korzysta z niej więcej szpitali?

    „Żyjemy w dwóch światach: świecie możliwości i świecie rzeczywistości” – mówi Jerome H. Grossman, MD, starszy pracownik i dyrektor Harvard/Kennedy Health Care Delivery Policy Program, w Kennedy School of Government na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge, Mass.

    „Cała ta technologia jest możliwa i istnieje, a wiemy, że jest możliwa, ponieważ istnieje w co najmniej jednym miejscu. Ale skalowanie jej okazało się absolutną, niemożliwą do pokonania barierą.”

    Pomimo ponad 30 lat szybkiego rozwoju technologii komputerowych, obecnie zautomatyzowanych jest mniej niż 5% dokumentacji medycznej pacjentów. Problem polega na tym, że ludzie, którzy trzymają sznurki z pieniędzmi w szpitalach, są zwykle zainteresowani jedną rzeczą, mówi Grossman, a mianowicie ROI, czyli „zwrotem z inwestycji”. Systemy informacyjne wymagają dużych inwestycji pieniężnych z góry i niepewnych korzyści w dół linii.

    Ale Brent C. James, MD, dyrektor wykonawczy Intermountain Health Care w Institute for Healthcare Delivery Research i adiunkt medycyny rodzinnej i prewencyjnej na University of Utah School of Medicine w Salt Lake City, mówi lekarzowi, że systemy elektronicznych rekordów mogą działać, gdy systemy opieki zdrowotnej są wystarczająco duże i mają gotówkę, mózgi i wolę, aby je uruchomić.

    System Intermountain Health Care, który obejmuje 22 szpitale i ponad 100 placówek ambulatoryjnych, pracował w kierunku elektronicznego systemu informacji medycznej przez ponad 35 lat. „Minęliśmy punkt, właśnie w ciągu ostatnich kilku lat, w którym wykazuje on zwrot netto z inwestycji” – mówi James lekarzowi.

    Kluczem do sukcesu, jak mówi, było zaprojektowanie systemu, który nie utrudniałby pracy lekarzom i pielęgniarkom, a także upewnienie się, że system jest częścią ogólnych wysiłków zmierzających do poprawy jakości opieki zdrowotnej.

    „Tego typu systemy, które nazywamy zaawansowanymi systemami klinicznymi, nadal znajdują się tylko w mniejszości szpitali” – przyznaje David Classen, MD. „Gdzieś pomiędzy 5% a 8% szpitali posiada te zaawansowane systemy kliniczne, które mogą dostarczyć wiele informacji klinicznych lekarzom i pacjentom oraz zapewnić platformę do działania na tych informacjach klinicznych poprzez takie rzeczy jak komputerowe wprowadzanie zleceń lekarskich”.

    Classen, który jest wiceprezesem First Consulting Group w Salt Lake City, mówi lekarzowi, że około 40% szpitali będzie miało takie systemy w ciągu najbliższych pięciu lat.

    Poza wysokimi kosztami początkowymi – około 8 milionów dolarów na szpital – systemy opieki zdrowotnej niechętnie inwestowały w zaawansowane systemy kliniczne, ponieważ wczesne wersje tych systemów nie były wystarczająco elastyczne, aby sprostać złożonym potrzebom poszczególnych szpitali lub grup lekarzy, a te systemy, które zostały przetestowane, zazwyczaj przysparzały więcej, a nie mniej pracy zapracowanym lekarzom i pielęgniarkom.

    Jednak fala negatywnych opinii na temat zaawansowanych systemów klinicznych zaczyna się odwracać, mówi Classen, ponieważ pracodawcy i ubezpieczyciele zdrowotni zaczynają ich wymagać, a także dlatego, że administratorzy szpitali i lekarze zaczynają zdawać sobie sprawę, że „systemy te mogą naprawdę zmniejszyć liczbę błędów i poprawić jakość i bezpieczeństwo opieki nad pacjentem”, mówi Classen.

    Szpitale: Ujawnij błędy pacjentom lub ryzykuj utratę akredytacji

    0

    Szpitale muszą informować pacjentów, że doznali obrażeń związanych z leczeniem, albo ryzykować utratę tego, co jest równoznaczne z pieczęcią Good Housekeeping.

    Szpitale: Ujawniaj błędy pacjentom lub ryzykuj utratę akredytacji

    Szpitale muszą przyznać się do błędów

    Jeff Levine Z archiwum lekarza

    28 czerwca 2001 (Waszyngton) – Szpitale muszą albo powiedzieć pacjentom, że doznali obrażeń związanych z leczeniem, albo ryzykować utratę tego, co jest równoznaczne z ich znakiem jakości Good Housekeeping. Od 1 lipca wejdą w życie nowe standardy, które mają promować otwartość i bezpieczeństwo w 5,000 krajowych szpitali.

    Zasady zostały opracowane przez Joint Commission on Accreditation of Healthcare Organizations, czyli JCAHO, która ustala standardy jakości dla branży. Siłą napędową nowego, surowego wymogu powiadamiania jest raport wydany przez ceniony Instytut Medycyny (Institute of Medicine, IOM) w 1999 roku. W analizie tej stwierdzono, że od 44 000 do 98 000 zgonów rocznie można przypisać błędom medycznym.

    Dennis O’Leary, prezes JCAHO, mówi, że osoby zaangażowane w opiekę zdrowotną muszą „radykalnie zmienić swoje myślenie o błędach medycznych. Musimy stworzyć kulturę bezpieczeństwa w szpitalach … w których błędy są otwarcie omawiane i badane, aby można było znaleźć i wprowadzić rozwiązania.”

    Kto powinien poradzić sobie z trudnym zadaniem wyjaśnienia, że popełniono błąd? „Naprawdę oczekuję, że odpowiedzialni lekarze będą na linii frontu rozmawiać z pacjentami” – mówi O’Leary.

    Nowa polityka wchodzi w życie 1 lipca, a te szpitale, które nie zastosują się do niej, mogą ostatecznie stracić akredytację. Chociaż Joint Commission ma dobrowolny system w miejscu od sześciu lat, O’Leary mówi, że widzi tylko niewielki ułamek błędów w systemie.

    „To, co naprawdę się dzieje, to nie to, że organizacje nie zgłaszają nam swoich problemów. Te incydenty nie są nawet zgłaszane wewnętrznie. Ludzie są przestraszeni” – mówi O’Leary.

    Celem nowego programu jest stworzenie klimatu, w którym pracownicy służby zdrowia mogą zgłaszać swoje wpadki bez obwiniania i wstydu. „Jeśli zwolnisz każdego opiekuna, który popełnił błąd, to wkrótce nikt nie zostanie, bo każdy popełnia błędy” – powiedział O’Leary podczas telekonferencji z dziennikarzami. Informacje o błędach nie zostaną podane do publicznej wiadomości, ale pacjenci i ich rodziny powinni oczekiwać szybkiego rozliczenia, mówi O’Leary, a nie bezosobowego listu od administratora.

    Joint Commission opisuje błąd jako „niezamierzone działanie, wynikające z zaniechania lub popełnienia, lub działanie, które nie osiąga zamierzonego rezultatu”.

    Niektóre z błędów można przypisać prostym kwestiom, takim jak błędna interpretacja pisma lekarza lub podanie pacjentowi niewłaściwych leków. Inne mają związek z problemami systemu i wadliwą pracą zespołową, którą zdaniem O’Leary’ego można by w dużej mierze skorygować, przyjmując podejście do pracy zespołowej stosowane w branży lotniczej.

    Lonnie Bristow, MD, były prezes American Medical Association, pomógł napisać raport IOM. Mówi lekarzowi, że jest zadowolony z nowych zasad i wzywa do ciągłej czujności, aby rozpoznać błędy, aby zapewnić, że nie zdarzą się ponownie. Zasady są w porządku „tak długo, jak nadal iść po tym, kto [popełnił błąd],” mówi, „[ponieważ] można postawić buty to się stanie ponownie do jakiegoś innego 'kto’, w innym momencie w czasie.”

    Don Nielsen, MD, starszy wiceprezes ds. Przywództwa jakości w American Hospital Association również popiera politykę JCAHO. „To odzwierciedla to, co robiliśmy z naszymi członkami przez ostatnie dwa lata wokół kultury bezpieczeństwa … i próbując uniknąć błędów, próbując zidentyfikować, gdzie są słabe punkty w systemie”, mówi doktorowi.

    Co to jest nefrolog? Czym się zajmuje, jakie schorzenia leczy i więcej

    0

    Nefrolog specjalizuje się w nerkach i chorobach, które je dotykają. Dowiedz się więcej o tym, czego możesz się spodziewać podczas pierwszej wizyty, jakie schorzenia może leczyć i więcej.

    Co to jest nefrolog?

    Nefrolodzy, czyli lekarze zajmujący się nerkami, badają nerki i wszelkie choroby, które je dotykają. Kończą oni 2 kolejne lata szkolenia po szkole medycznej i rezydenturze.

    Jeśli Twój lekarz pierwszego kontaktu lub lekarz rodzinny uważa, że Twoje nerki nie pracują dobrze, może wysłać Cię do nefrologa. Theyll szukać przyczyny problemu i wymyślić plan leczenia, który spowalnia lub zatrzymuje go. Może być potrzebne skierowanie od lekarza prowadzącego, aby ubezpieczenie pokryło koszt wizyty.

    Niektóre z chorób, które leczą nefrolodzy to:

    Choroby nerek. Dzieje się tak, gdy nerki ulegają uszkodzeniu z upływem czasu. Możesz nie mieć poważnych objawów, dopóki choroba nie będzie bardziej zaawansowana. Jeśli jednak lekarz wcześnie ją wychwyci, leki i zmiana stylu życia mogą pomóc Ci uniknąć większych uszkodzeń.

    Niewydolność nerek. Jest to późne stadium choroby nerek. Jeśli lekarz nefrolog zaleci dializę (która oczyszcza krew za pomocą maszyny), będzie on odpowiedzialny za Twoją opiekę. Może on również zasugerować przeszczep nerki. Zazwyczaj zajmuje się tym inny zespół i nefrolog, który specjalizuje się w przeszczepach. Prawdopodobnie będzie Pani/Pan spotykać się z tą osobą do czasu przeszczepu i później.

    Uszkodzenie nerek przez raka. Kilka rodzajów raka lub ich leczenia może uszkodzić nerki. Przykłady uszkodzeń obejmują zablokowanie przepływu moczu, nagromadzenie toksyn w nerkach oraz nagłą niewydolność nerek. Nowotwory związane z problemami z nerkami obejmują:

    • Szpiczak mnogi

    • Rak pęcherza moczowego

    • Rak szyjki macicy

    • Rak okrężnicy

    • Rak prostaty

    Wysokie ciśnienie krwi.Jeśli masz wysokie ciśnienie krwi, które trudno jest opanować, Twój nefrolog może Ci pomóc.

    Zespół nerczycowy. Jest to sytuacja, w której białko przenika do moczu. Może to prowadzić do obrzęków w różnych częściach Twojego ciała.

    Policystyczna choroba nerek. Dzieje się tak, gdy wypełnione płynem cysty rosną w Twoich nerkach. Jeśli staną się one zbyt duże, mogą powodować uszkodzenia i prowadzić do niewydolności nerek. Stan ten może przynieść objawy takie jak ból pleców lub boku, większy brzuch i krwawe siusiu.

    Gdzie pracują nefrolodzy?

    Nefrolodzy zazwyczaj mają własny gabinet lub pracują w grupie z innymi nefrologami. Pracują również w szpitalach i ośrodkach dializ.

    Co należy przynieść na pierwszą wizytę

    Podczas pierwszej wizyty upewnij się, że posiadasz te elementy:

    • Lista objawów i jak długo występują u Ciebie te objawy

    • Lista wszystkich obecnych lekarzy i ich dane kontaktowe

    • Aktualną listę leków

    • Aktualne karty ubezpieczeniowe

    • Historia choroby

    • Inna dokumentacja medyczna, w tym badania laboratoryjne i wszelkie badania obrazowe jamy brzusznej, które pacjent miał wykonywane

    Lekarz nefrolog prawdopodobnie przeprowadzi badanie przedmiotowe i zapyta o historię choroby. Może również wykonać następujące badania:

    Pobranie moczu. Będziesz sikał do kubka. W niektórych przypadkach może być konieczne zebranie moczu do specjalnego pojemnika w ciągu 24 godzin. Laboratorium sprawdzi poziom produktów odpadowych, białka, hormonów, minerałów i innych rzeczy. Szukają również krwi lub oznak zapalenia.

    Ultradźwięki. Ta technika obrazowania robi zdjęcia swoich nerek za pomocą fal dźwiękowych.

    Tomografia komputerowa. Jest to seria szczegółowych zdjęć rentgenowskich wykonanych pod różnymi kątami. Komputer tworzy z nich obraz 3D.

    Biopsja. Jest to procedura mająca na celu usunięcie i zbadanie jednego lub więcej małych fragmentów nerki. Państwa nefrolog może wykonać biopsję za pomocą igły lub podczas operacji. Próbki zostaną zbadane pod mikroskopem.

    O co należy zapytać nefrologa

    Możesz zadać te pytania podczas pierwszej wizyty. Zapisz odpowiedzi lub poproś kogoś bliskiego, aby robił notatki.

    • Dlaczego mój lekarz skierował mnie do Ciebie?

    • Dlaczego moje nerki nie pracują prawidłowo?

    • Jak słabo pracują w porównaniu do zdrowych nerek?

    • Czy to możliwe, że mam chorobę nerek? Jeśli tak, to czy może Pani wyjaśnić, w jakim stadium jest ta choroba i co to oznacza?

    • Jakie są moje możliwości leczenia?

    • Jakie są skutki uboczne poszczególnych metod leczenia?

    • Jakie są wskazówki, które pomogą mi trzymać się planu leczenia?

    • Czy powinienem zmienić styl życia (np. jeść inną żywność lub ćwiczyć)?

    • Czy powinienem zadzwonić do Ciebie, jeśli będę miał nowe pytania lub problemy?

    Dziewczynka z porażeniem mózgowym stawia pierwsze kroki bez pomocy

    0

    Mama z Teksasu nazywa swoją młodą córkę bohaterką po tym, jak 6-latka postawiła swoje pierwsze kroki bez chodzika czy aparatu ortopedycznego — a filmik z tego emocjonalnego momentu stał się viralem.

    Mama z Teksasu nazywa swoją młodą córkę swoim bohaterem po tym, jak 6-latek zrobił pierwsze kroki bez chodzika lub aparatu ortodontycznego — a wideo z emocjonalnego momentu poszło wirusowo.

    Lovely Johnson zamieściła na Facebooku filmik z triumfalnego spaceru swojej córki w zeszły piątek, gdzie uzyskała już ponad 59 000 akcji. Jej mała dziewczynka nazywa się Love i ma porażenie mózgowe, trwający całe życie stan, który wpływa na ruch, równowagę i postawę.

    Postanowiła wstać i spróbować chodzić bez chodzika i szelek, pisze Johnson w poście. Moim bohaterem nie jest ktoś starszy ode mnie, to moja 6-letnia księżniczka.

    Jestem tak szczęśliwa dla mojego dziecka i mam nadzieję, że ten filmik zainspiruje wszystkie dzieci z porażeniem mózgowym, pisze Johnson w dalszej części wpisu.

    Szczęście i duma, którą mała dziewczynka pokazuje podczas chodzenia, jest wspaniała do zobaczenia, mówi starszy dyrektor medyczny Arefa Cassoobhoy, MD. Jej historia wskazuje na znaczenie podejmowania wczesnych działań, aby zmaksymalizować zdolność dziecka do wykonywania codziennych czynności i bycia niezależnym. Dzieci z CP często potrzebują holistycznego podejścia, aby odnieść sukces nie tylko z chodzeniem, mówieniem i jedzeniem, ale także ich akademickim, społecznym i emocjonalnym rozwojem. Tutaj widzimy korzyści płynące ze wsparcia rodziny zaangażowanej w terapeutów i innych specjalistów medycznych.

    CNN podaje, że Love miała 4 lata, kiedy zdiagnozowano u niej porażenie mózgowe. Przed otrzymaniem chodzika i wózka inwalidzkiego w zeszłym roku, jej mama musiała poruszać się trzymając ją lub wkładając do wózka, mówi organizacja informacyjna.

    Od tego czasu Shes poczyniła duże postępy. W maju jej mama zamieściła film, na którym widać, jak schodzi po schodach, trzymając się poręczy i nosząc szelki na nogi. Jeśli masz małe dziecko z CP, które korzysta z pomocy w poruszaniu się, nie pozwól mu próbować czegoś podobnego, chyba że jego zespół opieki zdrowotnej powie, że jest na to gotowe. Leczenie, wsparcie emocjonalne i nadzór są koniecznością w celu dokonania bezpiecznych postępów.

    Co to jest porażenie mózgowe?

    Jest to grupa zaburzeń, które wpływają na mózg i mięśnie. Jest to najczęstsze fizyczne upośledzenie dzieci w USA. Jego przyczyną jest zazwyczaj uszkodzenie mózgu, które może nastąpić w łonie matki, podczas porodu lub czasami po urodzeniu. Zbyt wczesne przyjście na świat lub niska waga urodzeniowa to tylko kilka rzeczy, które mogą zwiększyć szanse.

    Tylko lekarz może zdiagnozować CP. Ale jedna wskazówka, że małe dziecko może mieć to schorzenie, to opóźnienie w osiągnięciu kamieni milowych związanych z ruchem, takich jak siedzenie, stanie i chodzenie, mówi CDC. (Zanim u Love zdiagnozowano porażenie mózgowe w wieku 4 lat, jej lekarz myślał, że po prostu rozwija się wolniej niż zwykle, jej rodzina mówi CNN).

    Objawy CP różnią się. Jeśli masz łagodną formę, możesz po prostu poruszać się trochę niezręcznie. Jeśli masz ciężkie CP, możesz potrzebować sprzętu takiego jak chodzik, aby się poruszać, lub możesz nie być w stanie chodzić w ogóle.

    Objawy zależą również od rodzaju porażenia mózgowego, które masz. Istnieją cztery główne rodzaje, a najczęstszy z nich to spastyczne porażenie mózgowe. Powoduje ono sztywność mięśni, co może utrudniać normalne poruszanie się.

    Niektóre osoby z porażeniem mózgowym cierpią również na inne schorzenia, takie jak niepełnosprawność intelektualna, napady drgawek lub problemy z widzeniem, słyszeniem lub mówieniem.

    Wiele osób z mózgowym porażeniem dziecięcym żyje jednak dobrze, zwłaszcza gdy otrzymają leczenie bardzo wcześnie.

    Jeśli masz dziecko z porażeniem mózgowym, współpracuj ściśle z jego zespołem opieki zdrowotnej, aby opracować odpowiedni plan leczenia. Leczenie obejmuje leki, terapię fizyczną i zajęciową, urządzenia do poruszania się oraz operacje. Twoje dziecko może również kwalifikować się do edukacji specjalnej i pokrewnych usług poprzez Individuals with Disabilities Education Act, nawet jeśli nie zdiagnozowano jeszcze u niego CP.

    Leki generyczne: Dos and Don’ts

    0

    Czy leki generyczne są tak samo dobre jak leki markowe? Oto, o czym powinieneś pomyśleć przed zakupem.

    Próbujesz zaoszczędzić pieniądze na kosztach opieki zdrowotnej? „Ogólnie rzecz biorąc, leki generyczne są bezpieczne, nieco tańsze i w większości równie skuteczne jak leki markowe” – mówi John Meigs, MD, rzecznik American Academy of Family Physicians.

    Niezależnie od tego, czy chodzi o produkty dostępne bez recepty (np. sklepowy ibuprofen czy Advil), czy o leki przepisane przez lekarza, leki generyczne mają te same składniki aktywne, co leki markowe. Są jednak często znacznie tańsze. Markowe leki są około pięć razy droższe niż wersje generyczne, według FDA.

    „Lek markowy, który może kosztować ponad 100 dolarów, może kosztować zaledwie 5 dolarów jako lek generyczny” – mówi Tod Cooperman, prezes ConsumerLab.com, niezależnego laboratorium, które testuje suplementy, leki i produkty zdrowotne.

    Ale tu jest haczyk: „Niekoniecznie są one identyczne z lekiem markowym” – mówi Cooperman. To jedna z rzeczy, które musisz wziąć pod uwagę, decydując, czy kupić lek generyczny czy markowy.

    Czym różnią się leki generyczne?

    Nowy lek przechodzi wiele testów, aby FDA mogła go zatwierdzić. Następnie zostaje opatentowany. Oznacza to, że firma, która go opracowała, jest jedyną, która ma prawo do jego sprzedaży przez pewien czas.

    Gdy patent wygaśnie, każda firma może wystąpić do FDA o sprzedaż własnej, generycznej wersji tego leku. Ten proces zatwierdzania nie jest tak skomplikowany, jak to było w przypadku oryginalnego leku.

    Generyk musi mieć te same aktywne składniki i w tej samej ilości co oryginał. Ale inne składniki w pigułce, takie jak wypełniacze, mogą być różne. A to może wpływać na to, jak szybko lek zostaje wchłonięty przez organizm, wyjaśnia Cooperman.

    FDA dopuszcza 15% różnicę, większą lub mniejszą, w absorpcji krwi dla generyku w porównaniu z oryginalnym lekiem. Jedna z analiz 2000 badań wykazała, że średnia różnica wynosiła około 3,5%. Możesz spodziewać się podobnych wyników, gdy porównasz leki generyczne i markowe, a także różne partie leku markowego.

    DO: Wiedz, kiedy marka ma znaczenie

    W przypadku niektórych leków niewielkie zmiany mają duży wpływ na reakcję organizmu i skuteczność działania leku. To, co ma znaczenie, to nie tyle dawka leku, ile to, ile organizm może z niego skorzystać, mówi Meigs. W przypadku niektórych schorzeń, niewielka różnica może mieć poważne konsekwencje.

    Leki napadowe są jednym z przykładów, mówi. Możesz brać lek prawidłowo, ale twoje ciało może nie dostać wystarczającej ilości. A jeśli poziom leku we krwi będzie zbyt niski, może dojść do ataku.

    „Pacjenci, którzy dobrze radzą sobie z jednym generykiem, mogą nie radzić sobie tak dobrze z innym generykiem” – mówi Cooperman. „I to samo dotyczy leku markowego vs. generycznego”.

    Kilka różnych firm może zrobić ten sam lek generyczny, zbyt, ale mogą one używać różnych składników wypełniających. Więc ich leki mogą mieć nieco inne tempo wchłaniania lub powodować różne skutki uboczne.

    Jeśli jesteś zadowolony z tego, jak działa dla Ciebie lek generyczny, dowiedz się, kto jest jego producentem. W zależności od stanu, w którym mieszkasz, informacja ta może znajdować się na butelce z receptą. Jeśli tak nie jest, poproś farmaceutę o sprawdzenie. Następnie poproś o tę wersję za każdym razem, gdy realizujesz receptę.

    DON’T: Zakładać, że lek generyczny jest tańszy

    Leki generyczne są zazwyczaj tańsze, ale nie zawsze, mówi Meigs. Konkurencja między producentami powoduje obniżenie kosztów wielu z nich. Czasami jednak tylko jedna firma produkuje dany lek generyczny. Ponieważ opanowała ona rynek, może podnieść koszty.

    A niektóre leki generyczne mogą nie być objęte ubezpieczeniem. Jeśli generyczna wersja recepty jest dla Ciebie zbyt droga, powiedz o tym lekarzowi i farmaceucie.

    ZRÓB TO: Zrób zakupy

    Niektóre apteki mogą oferować określone leki generyczne w cenie niższej niż dopłata. Aby się o tym przekonać, zapytaj wprost: „Jaka jest cena CVS?” lub „Czy jest zniżka Walgreen’s?”.

    „Być może będziesz musiał zapłacić 10 dolarów rocznie za kartę rabatową, ale z pewnością możesz w ten sposób uzyskać całkiem niezłą zniżkę” – mówi Cooperman.

    Płacenie z własnej kieszeni? Prawie zawsze będziesz w stanie znaleźć najlepszą ofertę w klubie hurtowym, takim jak Costco, dodaje. „W dużych aptekach detalicznych ceny leków są znacznie zawyżone w stosunku do średniej ceny hurtowej, która jest już zawyżona” – mówi. „Ale Costco pobiera niższą marżę, w oparciu o kwotę, którą faktycznie zapłacili, aby uzyskać lek”.

    DON’T: Zniechęcać się

    Jeśli lek generyczny nie działa w Twoim przypadku, a ubezpieczenie nie pokrywa kosztów wersji markowej, nie masz szczęścia. Twój lekarz może być w stanie zmienić lek na inny.

    Rola rzeczywistości rozszerzonej w medycynie

    0

    Być może korzystałeś z rozszerzonej rzeczywistości i nie zdawałeś sobie z tego sprawy. Łączy ona wirtualne obrazy z prawdziwym światem, w tym z prawdziwymi przedmiotami i ludźmi, i może znaleźć drogę do kliniki podstawowej opieki zdrowotnej, sali operacyjnej, izby przyjęć i gabinetu stomatologicznego.

    Rzeczywistość wirtualna i rzeczywistość rozszerzona są ze sobą ściśle powiązane. W obu przypadkach można wziąć udział w komputerowym wirtualnym świecie, który pojawia się przed nami, czy to na ekranie telefonu, czy w zestawie słuchawkowym.

    Ale jest jedna naprawdę ważna różnica. Wirtualna rzeczywistość jest wciągająca. Oznacza to, że pozwala Ci zanurzyć się w całkowicie wymyślonym świecie, z widokiem i dźwiękiem. Chociaż możesz się w niego zaangażować i może on nawet wyglądać realistycznie lub jak żywy, wirtualna rzeczywistość istnieje całkowicie poza wszystkim, co rzeczywiste.

    To, co czyni rzeczywistość rozszerzoną wyjątkową i bardziej przydatną w medycynie, to fakt, że łączy ona wirtualne obrazy z prawdziwym światem, w tym z prawdziwymi przedmiotami i ludźmi. Oznacza to, że chirurg, lekarz lub pielęgniarka mogą zobaczyć rzeczy, których w innym przypadku nie mogliby zobaczyć – takie jak żyły biegnące przez twoje ramię, złamaną kość, guz mózgu, zdjęcie rentgenowskie lub dokumentację zdrowotną – bez odrywania uwagi od ciebie, aby spojrzeć na inny ekran.

    [W rzeczywistości rozszerzonej coś pływa przed tobą w pomieszczeniu, w którym się znajdujesz” – mówi Greg Dorsainville, kierownik ds. obliczeń immersyjnych w NYU Langone Health. Jesteś w swoim świecie, a dane są nakładane na przedmioty znajdujące się w tym świecie.

    Rzeczywistość rozszerzona w klinice

    Wraz z rozwojem technologii, rzeczywistość rozszerzona ma duży potencjał, aby wpłynąć na medycynę. Rzeczywistość rozszerzona może trafić do kliniki podstawowej opieki zdrowotnej, na salę operacyjną, do izby przyjęć i gabinetu stomatologicznego. Lekarze mogą jej używać na przykład do planowania operacji plastycznych i innych skomplikowanych operacji. Mogliby również użyć go do pomocy w prowadzeniu ich podczas operacji różnego rodzaju.

    Rzeczywistość rozszerzona obejmuje wykorzystanie technologii oprogramowania w celu poprawy środowiska rzeczywistego, mówi Thomas Hopkins, MD, główny oficer medyczny w firmie o nazwie AccuVein. W służbie zdrowia istnieje wiele możliwości udoskonalenia techniki edukowania ludzi, usprawnienia procedur i opieki nad ludźmi.

    AccuVein jest jednym z przykładów. Podręczne urządzenie wykorzystuje technologię opartą na laserze, aby zobaczyć przez skórę i do żył. Jego zadaniem jest ułatwienie lekarzom, pielęgniarkom i innym osobom znalezienia żyły w celu pobrania krwi lub założenia kroplówki. Hopkins, który jest również asystentem profesora anestezjologii w Duke University Health System, mówi, że theres już pewne dane pokazujące, że urządzenie rozszerzonej rzeczywistości ułatwia rzeczy zarówno dla lekarzy i ludzi, których leczą. Pracownicy służby zdrowia mają większe szanse na prawidłowe wykonanie zabiegu za pierwszym razem, co zmniejsza ryzyko dodatkowych nakłuć igłą i jednocześnie oszczędza czas.

    Rzeczywistość rozszerzona na sali operacyjnej

    Rzeczywistość rozszerzona dopiero zaczyna trafiać do opieki medycznej o wyższej randze. W czerwcu 2020 roku neurochirurdzy z Johns Hopkins University w Baltimore ogłosili pierwszą operację z wykorzystaniem rzeczywistości rozszerzonej. Lekarz użył go, aby pomóc umieścić sześć śrub podczas operacji kręgosłupa, aby pomóc w poważnym bólu pleców. Wkrótce potem użyli go do usunięcia guza kręgosłupa od kogoś innego.

    Technologia rozszerzonej rzeczywistości obejmowała zestaw słuchawkowy z wyświetlaczem, przez który lekarze mogli widzieć osobę. Umożliwiło im to rzutowanie na ciało obrazów pochodzących na przykład ze zdjęć rentgenowskich lub tomografii komputerowej, aby zobaczyć oba te obrazy w tym samym czasie. Jeśli tylko obrazy te są odpowiednio ułożone, to tak jakby chirurdzy mieli wizję rentgenowską.

    Timothy Witham, MD, neurochirurg Johns Hopkins, który prowadził operacje, mówi, że technologia działa jak GPS, prowadząc drogę w sali operacyjnej. Alternatywą jest to, że lekarze robią wszystko, aby umieścić śruby z wolnej ręki.”

    Są plusy i minusy wszystkich technik, mówi. Główną zaletą [umieszczania śrub z wolnej ręki] jest to, że jest najszybsza. Wymaga to jednak najlepszej znajomości anatomii i doświadczenia w wykonywaniu tego zabiegu niemalże na ślepo, w oparciu o anatomiczne punkty orientacyjne.

    Można użyć zdjęcia rentgenowskiego, ale oznacza to narażenie na promieniowanie dla Ciebie i Twoich chirurgów. Witham mówi, że obecnie rutynowo używa narzędzi rzeczywistości rozszerzonej. Odkrył, że pozwalają one na uzyskanie 98% dokładności, co jest co najmniej tak dobre, jak każda inna metoda.

    Czuję się bardziej komfortowo, kiedy go używam, mówi. Poziom niepokoju obniża się o kilka stopni, jeśli chodzi o martwienie się o to, gdzie umieścić narzędzia. To dodaje pewności siebie i jest pomocne. W ostatecznym rozrachunku przynosi to korzyści pacjentom.

    Jednym z powodów wczesnego zastosowania w chirurgii kręgosłupa jest fakt, że sztywna struktura kręgosłupa ułatwia prawidłowe łączenie obrazów komputerowych z ciałem. Witham mówi, że byłoby to trudniejsze do wykorzystania przy operacjach na innych obszarach, takich jak brzuch czy klatka piersiowa, gdzie ruch sprawia, że o wiele trudniej jest utrzymać zgodność świata wirtualnego i rzeczywistego.

    Rzeczywistość rozszerzona w edukacji medycznej

    Podczas gdy wiele zastosowań w medycynie nie jest jeszcze gotowych, rzeczywistość rozszerzona jest już regularnie wykorzystywana przez szkolących się lekarzy i pielęgniarki.

    Jeśli nie będzie ona prawidłowo śledzić [na sali operacyjnej], pojawią się błędy, mówi Dorsainville. W nauczaniu i uczeniu się, nie potrzebujesz takiego poziomu precyzji.

    W NYU Langone studenci i wykładowcy korzystają z narzędzi rzeczywistości rozszerzonej, aby uzyskać dostęp do materiałów edukacyjnych i nauczyć się ludzkiej anatomii. Na przykład, mogą oni obracać szczegółowy model 3D serca na komputerze lub telefonie. W laboratorium anatomii człowieka mogą zeskanować kod QR – te kwadraty, które skanuje się w restauracji w celu znalezienia menu – na badanym zwłoku, aby uzyskać więcej informacji na temat tego, co widzą, w tym filmy z operacji lub odpowiednie wykłady.

    To naprawdę bardzo wczesny etap, mówi Dorsainville. Ale kiedy rzeczywistość rozszerzona jest dobrze wykonana, jest naprawdę wyjątkowa.

    Więcej w przyszłości

    Opieka zdrowotna ma tendencję do pozostawania w tyle, jeśli chodzi o przyjęcie technologii, mówi Hopkins.

    Istnieją ku temu dobre powody. Lekarze potrzebują czasu, aby udowodnić, że nowa technologia jest bezpieczna i przynosi korzyści im i osobom, które leczą. Istnieją również kwestie związane z kosztami i wprowadzaniem nowych technologii do istniejących przepływów pracy. Pomimo wyzwań, eksperci mówią, że spodziewają się zobaczyć więcej zastosowań rozszerzonej rzeczywistości w medycynie. Jednak to, które technologie i zastosowania sprawdzą się w klinice, w dużej mierze dopiero się okaże. Prawdopodobnie będziemy świadkami szybkich zmian, gdy firmy technologiczne będą pracować nad rozwojem nowych zastosowań rozszerzonej rzeczywistości, zarówno w klinice, jak i poza nią.

    To wielkie pole bitwy, jeśli chodzi o to, kto napisze przyszłość na tego typu technologii, mówi Dorsainville.

    Co to jest konserwa?

    0

    Konserwatorium to legalny sposób na ograniczenie lub kontrolę możliwości dokonywania pewnych wyborów przez kogoś. Dowiedz się więcej o tym, jak to działa, dlaczego może być konieczne i co się z tym wiąże.

    Inne osoby mogą nie być w stanie podejmować pewnych decyzji z powodu choroby, urazu lub niepełnosprawności, które wystąpiły w późniejszym okresie życia.

    Konserwatorstwo jest prawnym sposobem na ograniczenie lub kontrolowanie możliwości podejmowania pewnych decyzji. Sąd spadku może wyznaczyć osobę, która będzie zarządzać tymi decyzjami, zwaną konserwatorem, dla kogoś, kto nie jest w stanie zrobić tego sam.

    Jak działa konserwa

    Chociaż prawo może się różnić w zależności od stanu, to ogólnie rzecz biorąc, nadzór konserwatorski jest jak opieka. Różnica polega na tym, że podczas gdy opiekun zajmuje się osobistymi potrzebami osoby dorosłej, konserwator zajmuje się jej majątkiem i potrzebami finansowymi. Czasami dana osoba może potrzebować obu.

    Sędzia wybiera konserwatora po tym, jak osoba, prawnie znana jako wnioskodawca, złoży wniosek w sądzie probierczym. Osoba, dla której wnioskodawca stara się o konserwatora, jest znana jako pozwany.

    Sąd przeanalizuje sytuację i określi, czy konserwator jest potrzebny. Jeśli sędzia przyzna konserwatorium, pozwany będzie znany jako osoba chroniona. Sędzia wybierze odpowiedniego konserwatora, który będzie chciał czuwać nad daną osobą dorosłą.

    Konserwator może być potrzebny, jeśli ktoś nie jest w stanie podejmować ważnych decyzji z powodu:

    • Trwającej przez całe życie lub nowo powstałej niepełnosprawności umysłowej lub fizycznej

    • Śpiączka

    • Choroba Alzheimera lub demencja

    • Udar mózgu

    • Uraz mózgu

    Kto zostaje konserwatorem?

    W pierwszej kolejności sąd wybiera na konserwatora członka bliskiej rodziny, np. małżonka, partnera, rodzica lub dorosłe dziecko osoby chronionej. If none of these people can serve, the court will look for other friends or relatives.

    Jeśli ci ludzie dont work out, sąd wybierze specjalnie wyszkolonego adwokata, który pracuje z takimi sytuacjami regularnie.

    Becoming a conservator is a large responsibility and can be time consuming. Musisz zapewnić dożywotnią ochronę innej osobie. Musisz regularnie składać sędziemu raporty na temat chronionej osoby.

    Gdy zostaniesz wyznaczony na konserwatora, wniosek będzie ważny do czasu:

    • Sąd uzna, że osoba dorosła nie potrzebuje już konserwatora. (Osoba chroniona może złożyć wniosek do sądu o to).

    • Chroniona osoba umiera.

    • Konserwator umiera lub składa rezygnację.

    • Sąd decyduje, że usunięcie konserwatora leży w najlepszym interesie chronionej osoby.

    Jakie są prawa osoby chronionej?

    Osoba, która została objęta opieką konserwatorską, musi otrzymać kopię dokumentów, aby zrozumieć sytuację. Nawet jeśli osoba ta nie jest w stanie czytać lub rozumieć (np. jeśli jest w śpiączce), dokumenty muszą być w jej posiadaniu. Bezstronna osoba dorosła musi dać osobie chronionej dokumenty. Konserwator nie może jej tego dać.

    W ramach opieki konserwatorskiej konserwator jest odpowiedzialny za gromadzenie, przechowywanie i inwestowanie majątku osoby chronionej. Musi wykorzystać ten majątek do opieki, wsparcia i korzyści dla tej osoby i osób pozostających na jej utrzymaniu.

    The protected individual isnt in charge of their finances anymore. Oznacza to, że nie ma takiej samej wolności finansowej jak inni ludzie. A conservatorship doesnt control their full freedom, though. Theyll nadal będzie w stanie iść o ich codziennym życiu. Ale jeśli muszą podejmować jakiekolwiek decyzje dotyczące opieki zdrowotnej, własności, ubezpieczenia lub innych kwestii finansowych, muszą one być podejmowane przez konserwatora.

    Co to jest ameboza?

    0

    Podstawy amebiazy, od przyczyn, przez objawy, po leczenie.

    Co to jest ameboza?

    Co to jest ameboza?

    Ameboza to choroba wywoływana przez jednokomórkowego pasożyta zwanego Entamoeba histolytica (ent-a-ME-ba his-to-LI-ti-ka).

    Kto jest narażony na amebozę?

    Chociaż każdy może zachorować na tę chorobę, najczęściej występuje ona u osób mieszkających w krajach rozwijających się, w których panują złe warunki sanitarne. W Stanach Zjednoczonych ameboza występuje najczęściej u imigrantów z krajów rozwijających się. Występuje również u osób, które podróżowały do krajów rozwijających się oraz u osób, które mieszkają w instytucjach o złych warunkach sanitarnych. Mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami mogą się zarazić i mogą zachorować z powodu zakażenia, ale często nie mają objawów.

    Jak mogę się zarazić E. histolytica?

    • Poprzez włożenie do ust czegokolwiek, co miało kontakt ze stolcem osoby zakażonej E. histolytica.

    • Przez połknięcie czegoś, np. wody lub jedzenia, które jest skażone E. histolytica.

    • Poprzez dotykanie i przenoszenie do ust cyst (jaj) zebranych z powierzchni zanieczyszczonych E. histolytica.

    Jakie są objawy amebiazy?

    Średnio około jedna na 10 osób, które są zakażone E. histolytica, choruje z powodu zakażenia. Objawy często są dość łagodne i mogą obejmować luźne stolce, ból brzucha i skurcze żołądka. Dyzenteria amebowa jest ciężką postacią amebiozy związaną z bólem brzucha, krwawymi stolcami i gorączką. Rzadko E. histolytica atakuje wątrobę i tworzy ropień. Jeszcze rzadziej, rozprzestrzenia się na inne części ciała, takie jak płuca lub mózg.

    Jeśli połknąłbym E. histolytica, jak szybko zachorowałbym?

    Zazwyczaj po 1 do 4 tygodni, ale czasami szybciej lub wolniej.

    Co należy zrobić, jeśli wydaje mi się, że mam amebozę?

    Skontaktować się z lekarzem.

    Jak rozpoznaje się amebozę?

    Lekarz poprosi Cię o przesłanie próbek stolca. Ponieważ E. histolytica nie zawsze występuje w każdej próbce kału, możesz zostać poproszony o dostarczenie kilku próbek kału z kilku różnych dni.

    Diagnoza amebiazy może być bardzo trudna. Jednym z problemów jest to, że inne pasożyty i komórki mogą wyglądać bardzo podobnie do E. histolytica, gdy są oglądane pod mikroskopem. Dlatego też, czasami ludziom mówi się, że są zarażeni E. histolytica, mimo że tak nie jest. Entamoeba histolytica i inna ameba, Entamoeba dispar, która jest około 10 razy bardziej powszechna, wyglądają tak samo, gdy są oglądane pod mikroskopem. W przeciwieństwie do zakażenia E. histolytica, które czasami powoduje chorobę, zakażenie E. dispar nigdy nie powoduje choroby i dlatego nie wymaga leczenia.

    Jeśli powiedziano Ci, że jesteś zarażony E. histolytica, ale czujesz się dobrze, być może jesteś zarażony E. dispar. Niestety, większość laboratoriów nie dysponuje jeszcze testami, które pozwalają stwierdzić, czy dana osoba jest zarażona E. histolytica czy E. dispar. Dopóki testy te nie staną się szerzej dostępne, zwykle najlepiej jest założyć, że pasożytem jest E. histolytica.

    Dostępne jest również badanie krwi. Jednak badanie to jest zalecane tylko wtedy, gdy lekarz uważa, że zakażenie objęło ścianę jelita (jelito) lub inny organ ciała, taki jak wątroba. Jednym z problemów jest to, że badanie krwi może być nadal pozytywne, jeśli miałeś amebozę w przeszłości, nawet jeśli nie jesteś już zakażony.

    Jak leczy się amebiozę?

    W leczeniu amebiazy dostępnych jest kilka antybiotyków. Leczenie musi być przepisane przez lekarza. Jeśli zakażenie E. histolytica nie spowodowało choroby, będziesz leczony tylko jednym antybiotykiem. Prawdopodobnie będziesz leczony dwoma antybiotykami (najpierw jednym, a potem drugim), jeśli zakażenie spowodowało chorobę.

    Zamierzam wyjechać do kraju, w którym panują złe warunki sanitarne. Co powinienem tam jeść i pić, aby NIE zarazić się E. histolytica lub innymi tego typu zarazkami?

    • Pij tylko wodę butelkowaną lub przegotowaną (przez 1 minutę) lub napoje gazowane (bąbelkowe) w puszkach lub butelkach. Nie pij napojów z fontanny ani żadnych napojów z kostkami lodu. Innym sposobem na uczynienie wody bezpieczną jest przefiltrowanie jej przez filtr „absolutny 1 mikron lub mniej” i rozpuszczenie tabletek jodu w przefiltrowanej wodzie. Filtry „absolutny 1 mikron” można znaleźć w sklepach z zaopatrzeniem kempingowym/outdoorowym.

    • Nie jedz świeżych owoców i warzyw, których sam nie obrałeś.

    • Nie jedz i nie pij mleka, sera i produktów mlecznych, które mogły nie być pasteryzowane.

    • Nie jedz i nie pij niczego, co jest sprzedawane przez ulicznych sprzedawców.

    Czy powinienem/powinnam obawiać się rozprzestrzeniania się zakażenia na resztę domowników?

    Tak. Jednak ryzyko przeniesienia zakażenia jest niewielkie, jeśli osoba zakażona jest leczona antybiotykami i przestrzega zasad higieny osobistej. Obejmuje to dokładne mycie rąk wodą z mydłem po skorzystaniu z toalety, po zmianie pieluch oraz przed kontaktem z żywnością.

    Spakuj się na zdrowe wakacje

    0

    Oto jak uniknąć choroby lub urazu podczas następnych wakacji w Stanach Zjednoczonych lub za granicą. Przygotuj się przed wyjazdem i spakuj do bagażu kilka niezbędnych dla zdrowia rzeczy.

    Bez względu na to, gdzie podróżujesz, jedna rzecz powinna być z Tobą, pozostać z Tobą i wrócić do domu: Twoje zdrowie.

    Podczas gdy podróże, czy to krajowe czy zagraniczne, poszerzają horyzonty myślowe i odświeżają radość życia, są również obarczone szansami na choroby i urazy. Dlatego najlepszą radą jest motto harcerskie: Bądź przygotowany. Podążaj za tymi czterema krokami.

    Krok 1: Zaplanuj zdrowie na przyszłość

    Większość z nas ma zabiegane życie. Wszyscy mamy wiele do zrobienia, zanim wyjedziemy na wakacje. Jednak wielu z nas nie robi tych rzeczy do ostatniej chwili. Powstały w ten sposób szał aktywności pozostawia nas wyczerpanych – właśnie wtedy, gdy będziemy potrzebować naszej fizycznej i emocjonalnej siły do podróży.

    Jeśli to brzmi jak ty, spróbuj czegoś nowego w te wakacje. Używając kalendarza na miesiąc przed wyjazdem, zaplanuj tylko jedno zadanie na każdy dzień. Jasne, będzie kilka szczegółów w ostatniej chwili, ale będziesz miał o wiele więcej zrobione.

    Krok 2: Sprawdź swoje recepty

    Jeśli potrzebujesz jakichś leków na receptę, czy to na co dzień, czy w razie potrzeby, upewnij się, że masz ich tyle, aby wystarczyło na całą podróż. Zrób listę wszystkich tych leków i zabierz ją ze sobą na wypadek, gdyby Twój bagaż się zgubił. Przechowuj tę listę oddzielnie od samych leków, na wypadek gdyby bagaż został zgubiony lub skradziony.

    Jeśli podróżujesz do innego kraju, będziesz chciał podjąć dodatkowe środki ostrożności:

    • Leki na receptę noś w oryginalnych, oznaczonych butelkach.

    • Twoja lista leków powinna zawierać nazwę rodzajową każdego leku. Jest to spowodowane tym, że niektóre leki mają różne nazwy handlowe w innych krajach. (Wszystkie leki, nawet te, które nie są sprzedawane bez recepty, mają nazwy generyczne. Jeśli nie znasz nazw generycznych swoich leków, zapytaj farmaceutę).

    • Departament Stanu USA radzi podróżnym, aby sprawdzili w ambasadzie zagranicznej kraju, do którego się udają, czy przewożone przez nich leki nie są uważane za nielegalne narkotyki.

    • Jeśli masz istniejące wcześniej problemy zdrowotne, dobrze jest mieć przy sobie list od lekarza opisujący stan zdrowia i wszelkie leki stosowane w jego leczeniu.

    Krok 3: Sprawdź zakres ubezpieczenia podróżnego

    Pamiętaj, aby zabrać ze sobą kartę identyfikacyjną polisy ubezpieczeniowej oraz formularz roszczenia. Jeśli podróżujesz do innego kraju, sprawdź u swojego ubezpieczyciela, czy będziesz objęty ubezpieczeniem w przypadku choroby lub obrażeń podczas pobytu za granicą.

    Jeśli ubezpieczenie nie oferuje pokrycia, można wykupić dodatkowe ubezpieczenie, które je oferuje. Nawet jeśli Państwa ubezpieczyciel pokrywa „zwyczajowe i uzasadnione” koszty pobytu w szpitalu za granicą, niewiele firm płaci za ewakuację medyczną z powrotem do USA. Departament Stanu USA szacuje ten koszt na „10 000 USD i więcej”.

    Należy pamiętać, że Medicare nie pokrywa kosztów szpitalnych lub medycznych poza granicami USA. American Association of Retired Persons posiada informacje dla seniorów na temat pokrycia zagranicznej opieki medycznej za pomocą planów uzupełniających Medicare.

    Krok 4: Sprawdź swoją listę rzeczy do spakowania

    Poniższe wskazówki oparte są na listach pakowania American College of Emergency Physicians i Emory University TravelWell Clinic. Nie wszystkie rzeczy z tej listy mogą być potrzebne. Pamiętaj, że pierwszą rzeczą, której należy unikać podczas podróży, jest obciążenie pleców. Pakuj się lekko! Jeśli podróżujesz do dużego miasta, będziesz w stanie kupić prawie każdy zapas, który możesz kupić w domu. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, weź je ze sobą.

    • Leki na receptę, z osobną listą na wypadek zagubienia bagażu

    • Aspiryna, acetaminofen (Tylenol) lub ibuprofen.

    • Leki przeciwhistaminowe

    • Środek wykrztuśny

    • Pepto-Bismol lub jego odpowiednik generyczny

    • Lek na chorobę lokomocyjną, taki jak Dramamina lub plastry Transderm

    • Imodium na biegunkę

    • Filtr przeciwsłoneczny z filtrem co najmniej 15 SPF i kapelusz z szerokim rondem, który można zgnieść

    • Środek odstraszający owady o stężeniu DEET wynoszącym około 35%.

    • Pakiety roztworu nawadniającego

    • 1% krem z hydrokortyzonem

    • Tabletki do oczyszczania wody

    • Łagodny środek uspokajający/usypiający, taki jak Ambien

    • Lek przeciwlękowy, taki jak Xanax

    • Termometr medyczny

    • Bandaże różnych rozmiarów

    • Podkładki z gazy lub rolki

    • Taśma klejąca

    • Małe, ostre nożyczki z zaokrąglonymi końcami (uwaga: nożyczki nie są dozwolone w bagażu podręcznym)

    • Pęseta do usuwania drzazg lub kleszczy

    • Roztwór antyseptyczny

    • Środek zobojętniający

    • Łagodny środek przeczyszczający

    • Lek na kaszel, taki jak Robitussin-DM lub jego odpowiednik generyczny

    • Płyn przeciwgrzybiczny, taki jak Lotrimin

    • Maść antybakteryjna, taka jak Bacitracin

    • Antybiotyk na ciężką biegunkę podróżnych

    • Leki przeciwmalaryczne, jeśli zostały przepisane przez lekarza

    • Środek zapobiegający chorobie wysokościowej, taki jak Diamox

    • Nadtlenek wodoru do dezynfekcji i czyszczenia ran

    • Środek odkażający do rąk na bazie alkoholu

    W czasie pożarów ocaleni walczą o opiekę

    0

    Coraz więcej osób jest ofiarami pożarów. Czy otrzymują oni długoterminową opiekę, której potrzebują?

    W ostatnich miesiącach i latach, kiedy płoną rozległe tereny leśne, osiedla podmiejskie i miejskie wieżowce, można odnieść wrażenie, że niewiele miejsc w USA jest bezpiecznych od ognia. Na całym świecie eksperci ostrzegają, że pożary to pogłębiający się globalny kryzys. W Stanach Zjednoczonych w 2020 roku wybuchło o 8% więcej pożarów w porównaniu do 2019 roku, zabijając szacunkowo 3500 osób i raniąc 15 200.

    Ustawodawcy, lokalne społeczności i organizacje non-profit wszystkie pospieszyły z pomocą w następstwie. Mieszkańcy Kalifornii stworzyli mobilne spiżarnie z żywnością dla osób wysiedlonych przez 2021 Dixie Fire. Czerwony Krzyż i darczyńcy korporacyjni stoją na czele pomocy dla osób, które przeżyły pożar Marshall Fire w Kolorado, który został opanowany w styczniu. Osoby, które przeżyły styczniowy pożar budynku w Bronksie, otrzymały przedpłacone karty debetowe od The Mayors Fund, wraz z ofertami pomocy od prawników i celebrytów.

    Ale jak ta odpowiedź może ewoluować w ciągu najbliższych miesięcy, lat i dziesięcioleci jest mniej jasne, według lekarzy, grup adwokackich i naukowców, którzy mają doświadczenie z podobnymi rodzajami katastrof. Wielu ludzi, jak twierdzą eksperci, nie otrzymuje opieki zdrowotnej i innych form pomocy, których potrzebują przez całe życie.

    Długoterminowy powrót do zdrowia może być bardzo różny dla każdego ocalałego. Rodzina przesiedlona przez dziki ogień może potrzebować schronienia wraz z leczeniem wdychania dymu, podczas gdy mieszkaniec, który uciekł przed pożarem budynku, może mieć objawy zespołu stresu pourazowego (PTSD) lub poważne oparzenia, które uniemożliwiają mu powrót do pracy.

    „Zrobiliśmy naprawdę dobrze, pomagając ludziom przetrwać te obrażenia. Potrzebujemy więcej wsparcia i usług na dłuższą metę” – mówi Amy Acton, dyrektor generalny Phoenix Society for Burn Survivors, krajowej organizacji rzeczniczej z siedzibą w Grand Rapids, MI.

    Wzrasta liczba niszczących pożarów

    Historyczne susze i fale upałów związane ze zmianami klimatu doprowadziły w ostatnich latach do dłuższych i bardziej intensywnych sezonów występowania dzikich pożarów w zachodnich Stanach Zjednoczonych. Zmiany klimatyczne stworzyły również warunki dla katastrofalnych pożarów na całym świecie, zwiększając prawdopodobieństwo australijskich ekstremalnych pożarów buszu w 2019 i 2020 roku, na przykład.

    Coraz więcej ludzi żyje niewygodnie w pobliżu pożarów, ponieważ od dziesięcioleci rozwija się zabudowa na obszarach zagrożonych pożarami. Obejmuje to strefy, gdzie środowisko naturalne i zabudowane zbiegają się, znane jako wildland-urban interface lub WUI, gdzie średnio 3000 struktur rocznie zostało utraconych w wyniku pożarów w latach 2002-2016. Około jedna trzecia wszystkich domów w USA znajduje się w WUI, obszarze rosnącym o 2 miliony akrów każdego roku.

    Pandemia COVID-19 mogła również doprowadzić do pożarów, ponieważ więcej osób zaczęło gotować w domu i częściej wychodziło na zewnątrz (i używało ognisk i grzejników tarasowych). Również obszary dotknięte dzikimi pożarami przyciągają większą liczbę nowych mieszkańców od czasu rozpoczęcia pandemii.

    Pożary wpływają na zdrowie większej liczby osób

    Każdego roku tysiące osób poszkodowanych w pożarach, w tym 96,7% osób leczonych w ośrodkach oparzeniowych, żyje. Mają do czynienia z wieloma fazami przeżycia” – mówi dr Steven Sandoval, profesor nadzwyczajny chirurgii i dyrektor medyczny Suffolk County Volunteer Firefighters Burn Center w Stony Brook University Hospital. Lekarze mogą na przykład potrzebować przeszczepów skóry w ciągu pierwszych dwóch tygodni po oparzeniu, co naraża pacjentów na ryzyko zakrzepów krwi, zapalenia płuc i infekcji skóry” – mówi. Jeden rezydent, który miał oparzenia trzeciego stopnia w 2018 Camp Fire w Paradise, CA, zmarł z powodu powikłań 9 miesięcy po przybyciu do szpitala.

    Osoby, które przeżyły oparzenia, mogą również mieć blizny na i pod powierzchnią skóry. Z czasem blizny mogą stać się grubsze i ciaśniejsze, a blizny nad stawami mogą uniemożliwić im pełny zakres ruchu. W rezultacie, osoby, które przeżyły oparzenia, mogą być zmuszone do spędzenia tygodni w szpitalu rehabilitacyjnym, aby nauczyć się chodzić, jeść i kąpać się. Ponad dziesięć lat po oparzeniu u osób, które przeżyły, mogą pojawić się nowe rany na powierzchni wrażliwej tkanki bliznowatej. Według Lisy Rae, profesora nadzwyczajnego chirurgii w Lewis Katz School of Medicine na Uniwersytecie Temple, wielu z nich odczuwa chroniczne swędzenie i kłucie na zagojonych oparzeniach i przeszczepach. Swędzenie, w szczególności, nie pozwala spać, gdy jest to znaczące i może być prawdziwym czynnikiem w jakości życia po odzyskaniu po oparzeniu, mówi.

    Urazy związane z wdychaniem dymu mogą również mieć długotrwałe skutki. Niektórzy ocaleni mają objawy neurologiczne, jak trudne czasy z pamięci i przetwarzania myśli, z powodu zatrucia tlenkiem węgla związanego z dymem, według Sandoval. Mogą też mieć trwałe uszkodzenia płuc lub zwężone górne drogi oddechowe, co sprawia, że czują się jakby oddychali przez słomkę, mówi Rae, która jest również dyrektorem Temple Burn Center w Temple University Hospital. Wszystkie te dolegliwości mogą powodować spadek energii i tolerancji na ćwiczenia, co dodatkowo obniża jakość życia.

    Wiele osób, które przeżyły oparzenia, cierpi na PTSD i ma koszmary związane z tym wydarzeniem, a także ma wysoki wskaźnik depresji i lęków – mówi Rae. Według ekspertów z University of Denvers Trauma & Disaster Recovery Clinic, co najmniej jedna trzecia osób dotkniętych pożarem Marshall Fire w Kolorado będzie potrzebowała terapii zdrowia psychicznego w trakcie dochodzenia do siebie, potencjalnie za kilka miesięcy lub lat.

    Jest to wydarzenie zmieniające życie dla tak dużego odsetka ocalałych. Wszystko, co myślałeś, że będziesz robić, jest zmienione, mówi Rae.

    Jak może wyglądać lepsza reakcja

    Część ustawy prezydenta Joe Bidensa Build Back Better Act dotycząca zmian klimatycznych mogłaby pomóc w powstrzymaniu dzikich pożarów w przyszłości. Jeśli zostanie przyjęta jako samodzielna ustawa, może obejmować inwestycje w wysokości około 555 miliardów dolarów w czystą energię w USA, ograniczając emisje paliw kopalnych, które przyczyniają się do zmian klimatycznych i ekstremalnych warunków pogodowych.

    Politycy mają teraz również możliwość poprawy systemu wsparcia dla osób dotkniętych wszelkiego rodzaju pożarami, w tym katastrofami w Bronksie i Filadelfii, które należą do 10 najbardziej śmiertelnych pożarów domów w USA od 1980 roku. Mogą zacząć od działania na podstawie rosnących danych o długoterminowych potrzebach ocalałych. Finansowany przez władze federalne Burn Model System zidentyfikował liczne utrzymujące się wyzwania, od odrętwienia blizn do trudności z pamięcią, co skłoniło niektórych lekarzy do opowiedzenia się za przeklasyfikowaniem urazu oparzeniowego jako stanu przewlekłego przez Centers for Medicare and Medicaid Services. Mogłoby to rozszerzyć gromadzenie danych, potencjalnie poprawiając ogólną opiekę i obniżając koszty medyczne osób, które przeżyły.

    Według Jeffreya C. Schneidera, dyrektora programowego Boston-Harvard Burn Injury Model System i dyrektora medycznego rehabilitacji urazowej, oparzeniowej i ortopedycznej w Spaulding Rehabilitation Hospital w Bostonie, zmiana klasyfikacji może również wywrzeć presję na ubezpieczycieli i pracodawców, aby wspierali osoby, które przeżyły oparzenia przez cały okres rekonwalescencji. Osoby, które przeżyły oparzenia, często mogą znaleźć ulgę na przykład dzięki specjalistycznej terapii masażu blizn, ale ich ubezpieczenie może jej nie pokrywać. Wielu pacjentów z niepełnosprawnością związaną z oparzeniami ma problemy z powrotem do pracy, a także z zapewnieniem sobie opieki w domu – mówi Rae.

    Mam szczęście, że mam tutaj terapeutów zajęciowych, którzy specjalizują się w leczeniu oparzeń i kontynuują te zabiegi dla moich pacjentów, ale to nie jest łatwo dostępne w całym kraju, mówi. Jeśli chodzi o powrót do zdrowia, to z pewnością bezrobocie i świadczenia zdrowotne, zarówno fizyczne, jak i psychiczne, są prawdopodobnie miejscem, w którym nasz nadrzędny system musi się poprawić.

    Schneider, która leczyła osoby ocalałe z pożaru klubu nocnego Station w 2003 roku podczas szkolenia na lekarza rehabilitacji, przyznała, że skupienie opinii publicznej na jakiejkolwiek tragedii z pewnością z czasem osłabnie. Ale dla osób żyjących z tymi problemami, ich problemy są nadal aktualne. Dlatego zawsze pytam: Jak możemy zadbać o potrzeby tych ludzi, gdy uwaga na wydarzeniach osłabnie?