Strona główna Blog Strona 2213

Antybiotyki: Czym są, jak je przyjmować, skutki uboczne

0

Większość bakterii żyjących w Twoim organizmie jest nieszkodliwa. Niektóre są nawet pomocne. Mimo to, bakterie mogą zainfekować prawie każdy organ. Dowiedz się, jak antybiotyki mogą pomóc Ci się ich pozbyć.

Słowo antybiotyk oznacza przeciwko życiu. Każdy lek, który zabija zarazki w twoim ciele jest technicznie antybiotykiem. Jednak większość ludzi używa tego terminu, gdy mówi o lekach przeznaczonych do zabijania bakterii.

Zanim naukowcy odkryli antybiotyki w latach 20. ubiegłego wieku, wielu ludzi umierało z powodu drobnych infekcji bakteryjnych, takich jak angina. Chirurgia również była bardziej ryzykowna. Jednak po tym, jak antybiotyki stały się dostępne w latach 40-tych, średnia długość życia wzrosła, operacje stały się bezpieczniejsze, a ludzie mogli przeżyć to, co wcześniej było śmiertelnymi infekcjami.

Co antybiotyki mogą, a czego nie mogą zrobić

Większość bakterii żyjących w Twoim organizmie jest nieszkodliwa. Niektóre są nawet pomocne. Mimo to, bakterie mogą zainfekować prawie każdy organ. Na szczęście, antybiotyki zazwyczaj mogą pomóc.

Oto rodzaje infekcji, które mogą być leczone antybiotykami:

  • Niektóre infekcje ucha i zatok

  • Zakażenia zębów

  • Zakażenia skóry

  • Zapalenie opon mózgowych (obrzęk mózgu i rdzenia kręgowego)

  • Strep gardła

  • Zakażenia pęcherza moczowego i nerek

  • Bakteryjne zapalenia płuc

  • Krztusiec

  • Clostridioides difficile

Tylko infekcje bakteryjne można zabić antybiotykami. Przeziębienie, grypa, większość kaszlu, niektóre infekcje oskrzeli, większość bólów gardła i grypa żołądkowa są spowodowane przez wirusy. Antybiotyki nie pomogą w ich leczeniu. Twój lekarz powie Ci, żebyś przeczekał te choroby lub przepisze Ci leki przeciwwirusowe, które pomogą Ci się ich pozbyć.

Nie zawsze jest oczywiste, czy infekcja jest wirusowa czy bakteryjna. Czasami lekarz przeprowadza badania, zanim zdecyduje, jakie leczenie jest potrzebne.

Niektóre antybiotyki działają na wiele różnych rodzajów bakterii. Są one nazywane antybiotykami o szerokim spektrum działania. Inne działają tylko na konkretne bakterie. Są one znane jako wąskie spektrum działania.

Efekty uboczne

Ponieważ jelita są pełne bakterii – zarówno dobrych, jak i złych – antybiotyki często wpływają na układ pokarmowy podczas leczenia infekcji. Powszechne efekty uboczne obejmują:

  • Wymioty

  • Nudności

  • Biegunka

  • Wzdęcia lub niestrawność

  • Ból brzucha

  • Utrata apetytu

Sporadycznie mogą wystąpić inne objawy, takie jak:

  • Pokrzywka C – uniesiona, swędząca wysypka skórna

  • Kaszel

  • Oddech

  • Zaciśnięte gardło lub problemy z oddychaniem

Te objawy mogą oznaczać, że jesteś uczulona na antybiotyk, więc poinformuj o nich lekarza.

Jeśli przyjmujesz tabletki antykoncepcyjne, antybiotyki mogą sprawić, że nie będą one działały tak dobrze, jak powinny, więc porozmawiaj z lekarzem o tym, czy alternatywne metody kontroli urodzeń mogą być dobrym pomysłem. Kobiety mogą również nabawić się infekcji drożdżakowych pochwy podczas przyjmowania antybiotyków. Objawy to swędzenie, pieczenie, wydzielina z pochwy (wygląda podobnie do twarogu) i ból podczas stosunku. Leczy się je kremem przeciwgrzybiczym.

Oporność na antybiotyki

Antybiotyki to potężne narzędzie do walki z zarazkami, jeśli są stosowane ostrożnie i bezpiecznie. Jednak nawet połowa wszystkich stosowanych antybiotyków nie jest konieczna. Nadużywanie ich doprowadziło do powstania oporności bakterii. Bakterie z czasem przystosowują się i stają się superbakteriami lub superbakteriami. Zmieniają się tak, że antybiotyki już na nie nie działają. Stanowią one duże zagrożenie, ponieważ nie ma żadnych leków, które mogłyby je zabić.

Najlepszym sposobem na spowolnienie rozprzestrzeniania się superbakterii jest mądre stosowanie antybiotyków. Oto jak:

  • Zaufaj swojemu lekarzowi, jeśli mówi, że nie potrzebujesz ich.

  • Nie należy ich brać w przypadku infekcji wirusowej.

  • Należy przyjmować tylko te leki, które zostały przepisane przez lekarza.

  • Przyjmować je zgodnie z zaleceniami.

  • Nie należy pomijać dawek.

  • Należy przyjmować je przez pełną liczbę dni przepisanych przez lekarza.

  • Nie zapisuj ich na później.

Clubbed Fingers: Co powoduje Clubbed palców i kciuków?

0

Jeśli masz problem o nazwie "clubbed fingers," może być dlatego, że masz inny warunek wraz z nim, jak choroby płuc lub choroby serca. Dowiedz się o chorobach związanych z clubbed palce i jak je leczyć.

Kiedy masz podkręcone palce i kciuki, tkanka pod paznokciami puchnie i mięknie. Opuszki palców wybrzuszają się, a paznokcie zakrzywiają się w dół i mogą stać się błyszczące.

Eksperci nie znają dokładnej przyczyny powstawania palców pałeczkowatych i kciuków. Ale dzieje się to, gdy masz pewne substancje we krwi. Jedną z nich jest czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF). Produkujesz więcej VEGF, gdy twoja tkanka nie może otrzymać wystarczającej ilości tlenu. W rezultacie rośnie więcej naczyń krwionośnych. To może zmienić to, jak wyglądają Twoje palce.

Nie musisz leczyć samego clubbingu, ale Twój lekarz będzie leczył warunki, które go powodują, takie jak te:

Rak płuc

Około 80% osób z clubbingiem ma również raka płuc. Jeśli to jest przyczyną Twojego clubbingu, możesz mieć objawy takie jak:

  • Ból kości i stawów

  • Duszność

  • Uporczywy kaszel lub ciągły kaszel, który się zmienia

  • Kaszel z krwią lub śluzem

  • Utrata apetytu i utrata wagi

  • Zmęczenie

  • Ból w klatce piersiowej

  • Ogólne osłabienie

Leczenie zależy od wielkości, umiejscowienia i rodzaju raka, który u Ciebie występuje. Może być konieczna operacja, radioterapia, chemioterapia lub połączenie tych metod.

Inne choroby płuc

Oprócz raka płuc, inne choroby płuc mogą prowadzić do palców klubowych, takich jak:

Śródmiąższowa choroba płuc. Powoduje to stan zapalny w płucach. Możesz otrzymać steryd lub inny lek, aby spowolnić chorobę.

Zwłóknienie płuc. Twoja tkanka płucna może stać się gruba i sztywna. Możesz otrzymać leki, które pomogą Ci oddychać.

Mukowiscydoza. Jest to choroba genetyczna, w której wytwarzasz zbyt dużo śluzu. Może on gromadzić się w drogach oddechowych, jelitach lub innych narządach. Lekarz może podać Ci lek na udrożnienie dróg oddechowych lub zwalczanie infekcji. Może być konieczna operacja.

Niektóre długotrwałe infekcje mogą być również związane z palcami klubowymi, takimi jak:

Bronchiectasis. Przewody w Twoich płucach mogą ulec uszkodzeniu. Możesz ciągle dostawać infekcje, gdy nie możesz pozbyć się śluzu. Będziesz musiał leczyć przyczynę swojej bronchiektasis, jak mukowiscydoza. Możesz również potrzebować antybiotyków, dobrego nawodnienia i terapii fizycznej w klatce piersiowej. Może być konieczna operacja.

Ropień płuca. Bakterie z jamy ustnej mogą dostać się do płuc. Zakażenie może spowodować powstanie kieszeni wypełnionej ropą. Tkanka wokół niej ulegnie zapaleniu. Aby wyzdrowieć, będziesz musiał przyjmować antybiotyki przez kilka tygodni.

Jeśli przyczyną Twojego clubbingu są problemy z płucami, możesz mieć również:

  • Kaszel (ze śluzem lub bez)

  • Duszność

  • Grzechoczący dźwięk podczas oddychania

  • Ból w klatce piersiowej

  • Bolące stawy i mięśnie

  • Zmęczenie

  • Powtarzające się infekcje w klatce piersiowej

  • Gorączka (jeśli masz infekcję)

Problemy z sercem

Niektóre problemy z sercem, które mogą powodować clubbing to:

Cyjanotyczna wrodzona choroba serca (CCHD). Twoje serce może nie uformować się we właściwy sposób przed urodzeniem. Eksperci nie są pewni, dlaczego tak się dzieje. Jednak Twoje geny mają z tym coś wspólnego.

Jeśli CCHD jest przyczyną clubbingu, możesz również mieć:

  • Niebieskawy odcień skóry

  • Zmęczenie

  • Szmery w sercu

  • Szybkie oddechy

CCHD zwiększa ryzyko wystąpienia niewydolności serca. To sytuacja, w której serce nie jest w stanie nadążyć za potrzebami organizmu. Mięsień może być słaby lub sztywny.

Objawy niewydolności serca obejmują:

  • Duszność

  • Płyn w płucach, brzuchu lub nogach

  • Depresja

  • Problemy z oddychaniem podczas snu (bezdech)

Leczenie zależy od tego, co dzieje się z sercem. Być może nie będziesz musiał nic robić. Lekarz może jednak zalecić przyjmowanie leków. Może być konieczne wprowadzenie do serca cienkich rurek. Jeśli Twoje dziecko ma poważny przypadek CCHD, może być konieczna operacja.

Nienowotworowy guz. Śluzak przedsionka jest łagodnym (nienowotworowym) guzem serca. Może być nieszkodliwy. Ale może zablokować przepływ krwi.

Jeśli śluzak jest przyczyną clubbingu, możesz mieć również:

  • Problemy z oddychaniem

  • Zawroty głowy lub omdlenia

  • Ból stawów

  • Pęczniejący brzuch, nogi lub kostki

  • Ból w klatce piersiowej

  • Gorączka lub kaszel

Niektóre procedury mogą pomóc w lepszej pracy serca. Jednak lekarz może chcieć usunąć guz poprzez operację.

Podostre bakteryjne zapalenie wsierdzia. Możesz dostać poważnej infekcji wsierdzia. Jest to wyściółka serca. Bakterie mogą przenosić się z krwi do zastawek serca. Infekcja może się powoli pogarszać w ciągu tygodni lub miesięcy. Może obniżyć poziom czerwonych krwinek (anemia) i sprawić, że naczynia krwionośne w sercu będą naprawdę słabe.

Jeśli podostre bakteryjne zapalenie wsierdzia jest przyczyną Twojego clubbingu, możesz mieć również:

  • Łagodną gorączkę

  • Nieco szybsze tętno

  • Więcej potu

  • Utrata wagi

  • Ból stawów

  • Małe czerwone plamki na skórze lub w białkach oczu

  • Czerwone smugi pod paznokciami

Będziesz potrzebował antybiotyków, które będziesz przyjmował przez kroplówkę przez 2-8 tygodni. Możesz potrzebować operacji, aby naprawić swoje serce. Jeśli masz sztuczną zastawkę serca lub wady serca od urodzenia, możesz mieć większe szanse na zapalenie wsierdzia. Być może będziesz musiał przyjmować antybiotyki przed jakimkolwiek zabiegiem stomatologicznym lub operacją.

Inne przyczyny

Rzadziej zdarza się, że na skutek problemów z tarczycą lub celiakią może dojść do powstania kłębu. Zwiotczałe palce i kciuki mogą również wystąpić w przypadku:

Marskością wątroby. W przypadku trwającej choroby wątroby możesz mieć problemy z płucami i sercem. To dlatego, że naczynia krwionośne, które transportują tlen, nie działają tak dobrze.

Marskość wątroby może również powodować:

  • Słabość

  • Słaby apetyt

  • Ból w prawej części brzucha

Aby wyzdrowieć, trzeba będzie leczyć przyczynę problemów z wątrobą.

Pierwotna osteoartropatia przerostowa (pierwotna HOA). Jeśli masz ten stan, twoje palce mogą zacząć się zmieniać w okolicach okresu dojrzewania. Mogą one poszerzyć się na około dekadę.

Jeśli masz pierwotną HOA, możesz mieć również:

  • obfite pocenie się, głównie w dłoniach i stopach

  • Grubsza skóra na twarzy i głowie

  • Tłusta skóra

  • Ból stawów

Możesz otrzymać leki pomagające w leczeniu zapalenia i bólu. Lekarz może przeprowadzić operację przecięcia nerwu błędnego. Badania wykazują, że może on przyczynić się do powstania HOA.

Choroba zapalna jelit (IBD). Obejmuje to chorobę Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. W przypadku IBD, twój układ odpornościowy tworzy stan zapalny w jelicie cienkim lub okrężnicy. IBD może powodować HOA.

Jeśli IBD jest przyczyną twojego clubbingu, możesz mieć również:

  • ciągłą biegunkę

  • Ból brzucha

  • Krew w wypróżnieniach

  • Utrata wagi

  • Zmęczenie

Lekarz poda Ci leki zmniejszające stan zapalny w jelitach. Być może będziesz potrzebował leków, które zmieniają sposób działania układu odpornościowego. Są to tzw. leki biologiczne. Jeśli te leki nie zadziałają, może być konieczna operacja. Nie ma lekarstwa na IBD.

Perspektywy

Dzięki leczeniu, palce i kciuki mogą wrócić do normy. Należy jednak leczyć stan zdrowia, który jest przyczyną zgrubienia. Porozmawiaj z lekarzem za każdym razem, gdy zauważysz, że pojawiły się nowe palce i kciuki.

Wskazówki dotyczące podróży w przypadku nietrzymania moczu, OAB na wakacjach

0

Nie pozwól, by zmiana rutyny zdenerwowała twój nadreaktywny pęcherz. Opanuj nawyki i wskazówki, których potrzebujesz, by cieszyć się podróżą i czasem spędzonym z dala od domu.

Dla Melissy Arentz, 39-letniej matki dwóch nastoletnich chłopców z Baltimore, lato oznacza wyruszenie w drogę z drużynami baseballowymi jej synów. Ale kiedy jesteś kimś z nadaktywnym pęcherzem, autostrady międzystanowe i boiska baseballowe są jednymi z ostatnich miejsc, które chcesz złapać, kiedy musisz iść.

Dziesięć lat temu, te letnie wycieczki mogły być katastrofą, ale Arentz udoskonaliła swoją grę i dobrze zarządza swoim stanem w domu i poza nim. ?

„Dużo podróżuję” – mówi Arentz – „i nie pozwalam, żeby [nadaktywny pęcherz] mnie powstrzymał”.

Dzięki planowaniu i kilku dobrym nawykom i hackom, możesz nadal cieszyć się wakacjami.

3 miesiące przed: Poddaj się leczeniu

Może od lat dręczą Cię nadmierne pit-stopy, ale nigdy nic z tym nie robiłeś. „Rozpoczęcie planowania tej podróży może być bodźcem, by pójść naprzód i zacząć pracować nad nadaktywnym pęcherzem”, mówi Charles Rardin, MD, uroginekolog z Brown University i Women & Infants Hospital of Rhode Island.

Nie czekaj do tygodnia przed urlopem, żeby porozmawiać z lekarzem.

To może potrwać kilka miesięcy, aby sortować odpowiednią dawkę leków i dla leków do pracy tak dobrze, jak mogą. Będziesz również potrzebował czasu, aby dostrzec korzyści z ćwiczeń Kegla, które twój lekarz prawdopodobnie zaleci, oraz aby zidentyfikować pokarmy, napoje i sytuacje, które wyzwalają twój pęcherz.

Tydzień poza domem: Ustal szczegóły

„Wyjazdy i wakacje są stresujące, co może powodować niepokój, a u wielu osób ten niepokój objawia się w pęcherzu” – mówi Lisa Hawes, MD, urolog w Chesapeake Urology Associates.

Pomóż obniżyć ten stres, sporządzając wakacyjną listę kontrolną, by uniknąć sytuacji, które mogłyby sprawić, że będziesz biegał do łazienki częściej niż zwykle. Na przykład:

  • Zdecyduj, co chcesz zabrać i spakuj to.

  • Przygotuj się na opiekę nad zwierzętami domowymi lub house-sitting.

  • Zarezerwuj miejsce przy przejściu (lub sprawdź, czy możesz skorzystać z pierwszeństwa wejścia na pokład), aby ułatwić sobie przerwy na toaletę w samolocie lub autobusie.

Załatwiaj tego typu sprawy na długo przed koniecznością wyruszenia w drogę. Upewnij się, że masz wystarczająco dużo czasu, aby dotrzeć na lotnisko, dworzec lub gdziekolwiek się wybierasz.

Podczas pobytu poza domem

Pij dużo wody. Wakacje są po to, aby wyrwać się z codziennej rutyny, ale to nie znaczy, że należy zrobić sobie przerwę od zdrowych nawyków. Uzupełnianie wody może wydawać się przeciwieństwem tego, co chcesz zrobić, ale odwodnienie sprawi, że twój siusiak będzie bardziej skoncentrowany. Wszelkie substancje drażniące będą bardziej drażniące, co może sprawić, że poczujesz, że musisz iść jeszcze bardziej.

Arentz zgadza się. „Mogę iść 2 lub 3 godziny bez posiadania czegoś do picia i nadal muszę iść cztery razy”.

Unikaj czynników wyzwalających. Dla wielu osób wyjazd oznacza rozkoszowanie się wszystkimi potrawami i napojami dostępnymi w miejscu docelowym. Ale to może wpędzić Cię w kłopoty.

Alkohol, kofeina, napoje gazowane, ostre potrawy, czekolada i potrawy z kwasem, jak pomidory, mogą podrażnić twój pęcherz i wysłać cię do łazienki częściej. Z powodu kofeiny i kombinacji gazowanej, „staram się odciąć od sody, kiedy jestem w podróży”, mówi Arentz.

Spróbuj środków dostępnych bez recepty. Może być trudno powiedzieć „nie” na wakacjach, ale nie zawsze musisz. „Jeśli wiesz, że coś będzie wyzwalać cię, abyś poszedł pilniej, jak pomidory”, mówi Hawes, „jeśli weźmiesz Prelief tuż przed jedzeniem, zmniejszy niektóre z kwasów w moczu i pomoże w częstotliwości”.

Jest to suplement bez recepty na zgagę i problemy z pęcherzem. Azo Bladder Control to kolejny produkt bez recepty, który może pomóc, mówi.

Weź swoje leki. „Niektórzy ludzie nie chcą być na pigułce każdego dnia, ale wezmą je na wakacje”, mówi Hawes. Jeśli to twoja strategia, zaleca, abyś zaczął 2 lub 3 dni przed czasem.

Zabierz ze sobą niezbędne zapasy. Zanim wyruszysz na dzień zwiedzania, spakuj małą torbę z wkładkami ochronnymi, zmianą bielizny — i nakładkami na toalety, jeśli ich potrzebujesz. „Publiczne toalety mogą być wyzwaniem dla niektórych osób”, ale wiszenie i nie siedzenie w rzeczywistości na toalecie może utrudnić całkowite opróżnienie pęcherza, mówi Rardin. Lepiej mieć spokój i mniejszy stres.

Zapoznaj się z terenem. Kiedy przybędziesz do muzeum, parku rozrywki lub, w przypadku Arentz, do parku rozrywki, dowiedz się, gdzie są toalety. „Staję się bardziej zrelaksowany, gdy wiem, że mam dostęp do łazienki”, mówi. „Mogę mieć coś do picia i zrelaksować się, ponieważ wiem, że mogę tam dotrzeć”.

Idź regularnie. W miarę możliwości Arentz stara się trzymać harmonogramu, aby zmniejszyć awaryjne przerwy na toaletę. Mówi sobie: „Pójdę tak daleko, a potem się zatrzymam”.

Odwróć uwagę od siebie. Nawet z doskonałym planem, nadal możesz znaleźć się w sytuacji, w której nie możesz od razu dostać się do łazienki. Kiedy tak się dzieje, Arentz skupia się na czymś innym, czy to rzucając się w grę baseballową chłopców, czy pracując nad zagadką Sudoku.

„Nie mogę powiedzieć, ile razy podniosłem telefon, aby zagrać w grę wideo tylko po to, aby odwrócić moją uwagę, dopóki nie dotrzemy do miejsca, w którym mogę iść do łazienki”, mówi. „I zanim się zorientowałem, czekałem dłużej, niż myślałem, że mogę”.

Objawy zakażenia pęcherza: Pieczenie, mętny mocz, częste oddawanie moczu

0

Ważne jest, aby leczyć infekcje pęcherza, zanim przejdą one na nerki. lekarz wyjaśnia objawy zainfekowanego pęcherza.

Dlatego ważne jest, aby leczyć infekcje pęcherza od razu. Lekarze zazwyczaj stosują antybiotyki, aby zabić bakterie wywołujące infekcję.

Kobiety, szczególnie, powinny zwracać uwagę na objawy. Są one bardziej narażone na infekcje pęcherza niż mężczyźni.

Symptomy

Najczęstszym objawem zapalenia pęcherza moczowego (termin medyczny określający infekcję pęcherza) jest uczucie pieczenia podczas sikania. Niektórzy ludzie mogą to nazwać uczuciem pieczenia.

Inne objawy, które możesz mieć to:

  • Potrzeba częstszego siusiania.

  • Sikanie tylko w małych ilościach za jednym razem

  • Mętny lub krwawy mocz

  • Mocz, który pachnie gorzej niż powinien

  • Ból wokół miednicy

  • Gorączka (znak, że zakażenie mogło się przenieść na nerki)

U osób starszych przedłużające się zmęczenie (fatigue) lub dezorientacja umysłowa mogą być oznakami poważniejszego zakażenia dróg moczowych.

Jeśli pomagasz w opiece nad dzieckiem, możesz zwrócić uwagę na przypadkowe moczenie się w ciągu dnia, które wcześniej nie miało miejsca. Inne objawy to spadek apetytu i wymioty.

Kiedy należy wezwać lekarza

Jeśli boli Cię przy sikaniu i masz któryś z tych objawów, natychmiast skorzystaj z pomocy lekarza:

  • Wymioty

  • Gorączka

  • Dreszcze

  • Krwawy mocz

  • Ból brzucha lub pleców

Może to oznaczać potencjalnie zagrażającą życiu chorobę nerek, zakażenie gruczołu krokowego, guz pęcherza lub nerki, lub kamień w drogach moczowych.

Należy również skontaktować się z lekarzem, jeśli:

  • Objawy powrócą po zakończeniu leczenia.

  • Pojawia się również wydzielina z pochwy lub penisa. Może to być oznaką choroby przenoszonej drogą płciową (STD), choroby zapalnej miednicy (PID) lub innych poważnych infekcji.

  • Masz ciągły ból lub trudności z siusianiem. Może to być również oznaką choroby wenerycznej, infekcji pochwy, kamienia nerkowego, powiększenia prostaty lub guza pęcherza lub prostaty. Może też być tak, że infekcja jest odporna na antybiotyk, który przepisał ci lekarz.

Nietrzymanie moczu u kobiet: Radzenie sobie z problemami z pęcherzem

0

Kobiece nietrzymanie moczu jest fizyczne, ale może mieć również wpływ psychologiczny.

Nietrzymanie moczu różni się od zwykłej potrzeby pójścia do łazienki. Jest to delikatna kwestia, która może powodować szereg uczuć. To nie jest normalna część starzenia się lub coś, z czym trzeba po prostu żyć. I może się zdarzyć każdemu, zarówno kobietom jak i mężczyznom, choć u mężczyzn nie jest tak powszechna.

Istnieją kroki, które możesz podjąć, aby zarządzać swoim stanem i swoim stanem umysłu. Porozmawiaj z lekarzem, abyś wiedział, na czym polega problem i mógł rozpocząć pracę nad leczeniem.

Jeśli Ci to przeszkadza

Nietrzymanie moczu powoduje u niektórych osób niepokój – mówi dr Karen Noblett, dyrektorka oddziału uroginekologii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Irvine. Mogą oni pozostać w domu lub unikać sytuacji społecznych, ponieważ nie są pewni, czy nie będą mieli „wypadku” związanego z nietrzymaniem moczu.

Jeśli to brzmi jak ty, są dwa kroki, które możesz podjąć: zarządzanie emocjami, które pochodzą z poczucia, że twoje ciało robi rzeczy, których nie możesz kontrolować i uzyskanie leczenia samego problemu medycznego.

Jeśli chodzi o stronę emocjonalną, możesz porozmawiać z doradcą, jeśli twoje uczucia przeszkadzają ci w codziennym życiu. Możesz także rozważyć medytację lub inne praktyki relaksacyjne, które mogą pomóc w ciężkim dniu.

Pomocne może być wyrażenie swoich uczuć w grupie wsparcia lub odwiedzenie społeczności internetowej, w której znajdują się osoby mające podobne doświadczenia.

Fix It

Warto również popracować nad samym stanem. Lekarz może zasugerować, abyś prowadził zapiski na temat swojej diety, zachowań i czynności wykonywanych w łazience.

„Przyjrzymy się, ile razy oddajesz mocz lub wyciekasz w ciągu dnia i w jakich okolicznościach. I stamtąd, możemy zwykle doradzić kobietom, aby zmienić pewne nawyki”, mówi Mamta Mamik, MD, asystent profesora położnictwa i ginekologii w Icahn School of Medicine w Mount Sinai Hospital w Nowym Jorku.

Inne metody leczenia obejmują leki, terapię behawioralną, biofeedback (który pomaga kontrolować chęć oddania moczu) oraz kilka rodzajów implantów i zastrzyków.

Większość osób z nietrzymaniem moczu nie potrzebuje operacji. Ale jeśli spróbujesz innych metod leczenia i nie uzyskasz wystarczających korzyści, porozmawiaj z lekarzem, aby omówić swoje opcje.

Znaczenie badań przesiewowych w miarę starzenia się

0

Z wiekiem ludzie mogą pomijać badania przesiewowe, które są im potrzebne. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tych czterech badaniach, które pomogą zmniejszyć ryzyko wystąpienia niektórych chorób.

Często mówi się, że nasz system opieki zdrowotnej został zaprojektowany tak, aby leczyć ludzi chorych, a nie tych, którzy mają się dobrze. Czasami skutkuje to pominięciem badań przesiewowych, których ludzie potrzebują wraz z wiekiem. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tych czterech badaniach, które pomogą zmniejszyć ryzyko wystąpienia pewnych warunków zdrowotnych.

1. Badanie przesiewowe w kierunku raka jelita grubego

Uważam, że jest to test, który ludzie często odwołują w ostatniej chwili lub po prostu nie pojawiają się, aby zrobić. Uznaję, że wiele osób myśli o procedurze jako po prostu zbyt nieprzyjemnej. Ale teraz mamy mniej inwazyjne testy dostępne, a nawet preps używane do czyszczenia okrężnicy są łatwiejsze do picia i bardziej tolerowane. Obecne zalecenia większości ubezpieczycieli są takie, że osoby z normalnym ryzykiem dostają kolonoskopię co 10 lat, zaczynając od 50 roku życia. Biorąc pod uwagę niektóre dane, które pokazują, że rak jelita grubego wzrasta u osób młodszych niż 50, American Cancer Society niedawno zalecił ludziom średniego ryzyka rozpocząć w wieku 45 lat.

2. USG w kierunku tętniaka aorty brzusznej

Często słyszymy o tętniakach w mózgu, ale mogą one również wystąpić w części aorty (głównej tętnicy w organizmie) w brzuchu. Jeśli tętniak pęknie, śmierć jest prawie zawsze pewna. Na szczęście istnieją badania, które mogą pomóc zdiagnozować tętniaka przed jego pęknięciem.

Jeśli w rodzinie występowały przypadki tętniaka brzucha lub jeśli jesteś mężczyzną w wieku 65-75 lat, który kiedykolwiek w życiu palił papierosy, powinieneś przynajmniej raz wykonać badanie USG jamy brzusznej.

3. Badania przesiewowe w kierunku raka płuc

Przez lata nauczyliśmy się, że rutynowe, coroczne prześwietlenia klatki piersiowej nie są opłacalne w diagnozowaniu raka płuc. Lekarze zalecają jednak wykonanie niskodawkowej tomografii komputerowej u wszystkich osób w wieku od 55 do 80 lat, które mają 30-pakietową historię palenia (czyli jedna paczka papierosów dziennie przez 30 lat) i obecnie palą lub rzuciły palenie w ciągu ostatnich 15 lat.

4. Kompleksowe badania okulistyczne

Wzrok odgrywa tak ważną rolę w życiu każdego człowieka. Nawet niemożność przeczytania drobnego druku, która często zdarza się z wiekiem, może uczynić życie mniej przyjemnym. Niestety, choroby oczu takie jak jaskra czy zwyrodnienie plamki żółtej często nie dają żadnych objawów, dopóki utrata wzroku nie jest znaczna. Dlatego tak ważne są kompleksowe badania okulistyczne. Amerykańska Akademia Okulistyki zaleca, aby większość dorosłych osób poddała się takiemu badaniu w wieku 40 lat. Dla dorosłych w wieku 40-54 lat, którzy nie mają problemów, które zwiększają ich szanse na zaburzenia wzroku, zalecenie dotyczące badań przesiewowych jest co 2-4 lata. Osoby w wieku 55-64 lat powinny wykonywać badania przesiewowe co 1-3 lata; osoby w wieku powyżej 65 lat powinny wykonywać kompleksowe badania okulistyczne co 1-2 lata.

Pytania? Komentarze? Wyślij mi e-mail na adres [email protected].

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj zaległe wydania i przeczytaj bieżące wydanie Doctor Magazine.

Zespół Rappa-Hodgkina: Przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie

0

Zespół Rappa-Hodgkina to rzadka choroba genetyczna, którą lekarze obecnie nazywają zespołem AEC. Dowiedz się o jego przyczynach, objawach i leczeniu.

Zespół Rappa-Hodgkina ma oznaki i objawy, które w dużym stopniu pokrywają się z objawami zespołu ankyloblepharon-ectodermal defects-cleft lip/palate (AEC), zwanego również zespołem Hay-Wellsa. Te dwa zespoły były klasyfikowane jako oddzielne zaburzenia, dopóki nie odkryto, że oba są wynikiem mutacji w tej samej części tego samego genu, TP63. Większość badaczy uważa obecnie zespół Rappa-Hodgkina i zespół AEC za odrębne zaburzenia, które są częścią tego samego spektrum chorób.

Choroba ta trwa przez całe życie. Chociaż nie można zapobiec lub wyleczyć tego zespołu, lekarze mogą go leczyć.

Przyczyny

Każda twoja komórka ma dwie kopie każdego genu. Jedna pochodzi od matki, a druga od ojca.

AEC jest spowodowane błędem w jednym z genów, genie TP63. Jeśli któraś z kopii genu TP63 jest uszkodzona, będziesz miał AEC.

Czasami AEC można otrzymać od rodziców. Ale częściej jest to coś, z czym rodzisz się przypadkowo. Rodzic z wadą ma 50% szans na przekazanie tego genu dziecku.

Symptomy

Mogą się one dość znacznie różnić w zależności od osoby. Różnią się nawet u osób w tej samej rodzinie, które mają AEC.

Do częstych objawów należą:

  • Rozszczep wargi. Jest to sytuacja, w której górna warga nie jest w pełni ukształtowana i ma otwór.

  • Rozszczep podniebienia. W tym przypadku występuje otwór w dachu ust.

  • Mniejsza ilość gruczołów potowych lub ich brak. Osoby z tym objawem nie mogą się tak bardzo pocić i mogą łatwo czuć się przegrzane.

  • Zlepione powieki. Oznacza to, że są one? połączone częściowo lub całkowicie ze sobą. Mogą również wystąpić problemy z kanalikami łzowymi, co może prowadzić do suchości oczu i różowego oka.

  • Problemy ze wzrostem. Również problemy z przyrostem masy ciała.

  • Utrata słuchu. Może to prowadzić do opóźnień w nauce mówienia.

  • Brakujące lub nietypowo ukształtowane paznokcie.

  • Nadżerka skóry. Jest to utrata skóry w niektórych miejscach. U niemowląt może zagrażać życiu.

  • Problemy z zębami. Mogą to być braki w uzębieniu, duże przerwy między zębami, zęby w kształcie stożka i cienkie szkliwo (twarda zewnętrzna powłoka zębów).

  • Problem z cewką moczową u mężczyzn. Otwór rurki, która odprowadza siusiu na zewnątrz ciała, może znajdować się na spodniej stronie penisa.

  • Bardzo mało włosów – zarówno na głowie, jak i na twarzy – oraz suche lub łamliwe włosy.

Diagnoza

Zazwyczaj lekarz może stwierdzić, że masz AEC na podstawie objawów, historii zdrowia i badania fizycznego. Można również wykonać badanie genetyczne w celu sprawdzenia genu TP63, ale nie wszystkie laboratoria mogą wykonać to badanie.

Rodzice, u których istnieje ryzyko urodzenia dziecka z AEC, mogą poddać je badaniu przed urodzeniem.

Leczenie

Lekarze mogą leczyć wiele objawów AEC. Będziesz współpracować z zespołem, w skład którego mogą wchodzić chirurdzy, lekarze zajmujący się skórą, dentyści, okuliści i inni. Pacjent i jego rodzina mogą również skorzystać z pomocy psychologa, aby poradzić sobie z emocjonalnymi wyzwaniami związanymi z rzadką chorobą.

Leczenie objawów AEC może obejmować:

  • Implanty stomatologiczne dla starszych dzieci i dorosłych. Są to kotwice, które umieszcza się w kości szczęki, aby utrzymać zęby zastępcze. Młodsze dzieci mogą otrzymać protezy, czyli zastępcze zęby, które można łatwo wyjąć.

  • Rurki do uszu. Wykonuje się to, jeśli nagromadzenie płynu powoduje utratę słuchu i infekcje ucha.

  • Krople do oczu na suchość oczu.

  • Delikatna pielęgnacja ran po nadżerkach skóry. Może być również konieczne oczyszczenie nadżerki słabym roztworem wybielacza, np. roztworem Dakinsa, w celu zabicia zarazków.

  • Terapia mowy.

  • Chirurgia rozszczepu wargi i podniebienia.

  • Operacja rozdzielenia połączonych powiek. Jeśli powieki są połączone tylko w kilku małych odcinkach, mogą się rozejść samoistnie bez operacji.

  • Peruki, aby ukryć utratę włosów.

Szkarlatyna: Co to jest szkarlatyna?

0

Czy Twoje dziecko ma jasnoczerwoną, wyboistą wysypkę? To może być szkarlatyna, którą wywołuje ta sama bakteria, która powoduje anginę.

Szkarlatyna to infekcja bakteryjna, która powoduje jasnoczerwoną wysypkę. Wygląda ona i jest odczuwalna jak papier ścierny.

Nazywana również szkarlatyną, infekcja ta łatwo przenosi się z osoby na osobę. Nazwa pochodzi od czerwonej, wyboistej wysypki, która zwykle pokrywa ciało.

Jakie są objawy szkarlatyny?

Szkarlatyna zaczyna wyglądać jak oparzenie słoneczne. Najczęściej wysypka zaczyna się na twarzy i szyi i rozprzestrzenia się na resztę ciała. Może ona swędzieć. Inne oznaki, że Ty lub Twoje dziecko możecie mieć szkarlatynę to:

  • Gorączka, z dreszczami lub bez?

  • Ból, zaczerwienienie gardła, które może mieć białe plamy

  • Obrzęk gruczołów na szyi

  • Ból głowy lub ciała

  • Nudności, wymioty i ból brzucha

  • Czerwony, obrzęknięty język, który może być wyboisty lub pokryty białawym nalotem

  • Zarumieniona twarz z bladym pierścieniem wokół ust

  • głębokie czerwone zabarwienie w załamaniach rąk, nóg, szyi i pachwinach

Po ustąpieniu wysypki, skóra może się łuszczyć przez kilka tygodni.

Co powoduje szkarlatynę?

Jeśli Twoje dziecko ma anginę, istnieje prawdopodobieństwo, że zachoruje również na szkarlatynę. Ta sama bakteria, która wywołuje szkarlatynę, wywołuje anginę. Nazywa się ona „paciorkowcem grupy A”.

Szkarlatyna może być również związana z oparzeniami lub ranami, które uległy zakażeniu – własnymi lub zainfekowanymi ranami innej osoby.

Na szkarlatynę może zachorować każdy, ale najczęściej występuje ona u dzieci w wieku od 5 do 15 lat. Zakażenie jest często przekazywane między kolegami z klasy w szkole lub członkami rodziny, którzy są ze sobą w bliskim kontakcie. Najczęściej rozprzestrzenia się przez kontakt z kropelkami wydzielanymi, gdy zakażona osoba kaszle lub kicha. Można się nią zarazić nawet wtedy, gdy dotkniemy czegoś – np. talerza lub szklanki C, na której wylądowały te kropelki.

Jak rozpoznaje się szkarlatynę?

Zadzwoń do lekarza, jeśli Twoje dziecko ma ból gardła, zwłaszcza jeśli ma również wysypkę lub gorączkę. Lekarz przeprowadzi następujące badania, aby sprawdzić, czy dziecko ma szkarlatynę:

Badanie fizykalne. Lekarz spojrzy na wysypkę i gardło, i zobaczyć, czy węzły chłonne są spuchnięte. Będzie również szukać innych objawów, takich jak dreszcze, gorączka i bóle ciała. Theyyll zapytać, czy Twoje dziecko ma nudności, wymioty lub brak apetytu.

Wymaz z gardła. Aby potwierdzić, czy szkarlatyna lub angina jest przyczyną objawów, wymaz z gardła i migdałków w celu zbadania na obecność bakterii paciorkowca grupy A.

Szybki test na anginę. Szybki test daje wyniki przed opuszczeniem gabinetu. Jeśli wynik jest negatywny, lekarz może zlecić wykonanie posiewu, czyli bardziej szczegółowego badania, które pozwoli sprawdzić, czy bakteria jest rzeczywiście obecna.

Ważne jest, aby przetestować na anginę, ponieważ inne choroby mogą powodować te same objawy. Mogą one mieć różne sposoby leczenia.

Jak leczy się szkarlatynę?

Zazwyczaj leczenie szkarlatyny jest takie samo jak w przypadku anginy. Antybiotyki usuną szkarlatynę poprzez zabicie bakterii paciorkowca, które ją wywołują. Powrót do normalności może potrwać kilka tygodni. Pamiętaj, aby poinformować opiekunów dziennych i kolegów z klasy o tym, że mogli być narażeni. W międzyczasie możesz zrobić kilka rzeczy, aby poprawić samopoczucie swoje lub swojego dziecka:

  • Leki dostępne bez recepty, takie jak acetaminofen i ibuprofen mogą pomóc w zwalczaniu bólu i gorączki. Nigdy jednak nie podawaj aspiryny dzieciom i nastolatkom.

  • Jeśli Twoje dziecko ma 4 lata lub więcej, krople uspokajające mogą pomóc na ból gardła.

  • Podczas bólu gardła spożywaj miękkie pokarmy, zimne napoje lub lody.

  • Pij dużo płynów. Pomogą one utrzymać wilgotność gardła Twojego lub Twojego dziecka i zapobiegną odwodnieniu.

  • Gargle with salt water to help with mouth and throat pain.

  • Dodaj wilgoci do powietrza w swoim domu. Użyj nawilżacza z chłodną mgiełką.

  • Jeśli wysypka swędzi, wypróbuj krem przeciwświądowy bez recepty, a paznokcie dziecka trzymaj przycięte, aby nie zrobiło sobie krzywdy drapiąc się.

Ważne jest, aby podjąć leczenie, aby zapobiec ewentualnym powikłaniom. Bakterie mogą rozprzestrzeniać się po całym organizmie i powodować inne infekcje, w tym zapalenie płuc. W rzadkich przypadkach może prowadzić do gorączki reumatycznej, poważnej choroby dotykającej serce, stawy i układ nerwowy.

Tic Douloureux

0

lekarz wyjaśnia przyczyny, objawy, diagnozę i leczenie tic douloureux, silnego, kłującego bólu po jednej stronie twarzy.

Tic douloureux lub neuralgia trójdzielna to silny, kłujący ból po jednej stronie twarzy. Wynika on z jednej lub więcej gałęzi nerwu, który dostarcza wrażeń do twarzy, nerwu trójdzielnego. Jest uważany za jeden z najbardziej bolesnych warunków, które dotykają ludzi.

Ból trwa zazwyczaj od kilku sekund do kilku minut. Może być tak intensywny, że mimowolnie się krzywisz, stąd określenie tik. Pomiędzy atakami zwykle nie ma bólu ani drętwienia, nie ma też dysfunkcji mięśni twarzy.

Większość osób odczuwa ból w szczęce, policzku lub wardze tylko po jednej stronie twarzy. Ból jest zwykle wyzwalany przez lekki dotyk twarzy lub ust po tej samej stronie co ból. Ból jest tak silny, że ludzie mogą obawiać się mówić, jeść lub poruszać się podczas okresów ataków.

Mimo, że ataki mogą trwać tygodniami lub miesiącami, zazwyczaj istnieją okresy miesięcy, a nawet lat, w których nie występują żadne objawy. Ból związany z tic douloureux jest zazwyczaj kontrolowany za pomocą leków lub zabiegów chirurgicznych.

Tic douloureux jest na ogół chorobą wieku średniego lub późniejszego życia. Kobiety są dotknięte chorobą częściej niż mężczyźni. Osoby ze stwardnieniem rozsianym są dotknięte chorobą znacznie częściej niż ogół populacji.

Tic Douloureux Przyczyny

Przyczyna tiku douloureux nie jest znana. Istnieje wiele teorii na temat tego, dlaczego nerw trójdzielny jest dotknięty.

Najczęściej przyjmowaną teorią jest ucisk nerwu trójdzielnego, zwykle przez naczynie krwionośne, powodujący jego podrażnienie. Podrażnienie to powoduje, że zewnętrzna powłoka nerwu (osłonka mielinowa) z czasem ulega erozji. Podrażniony nerw staje się wtedy bardziej pobudliwy i nieregularnie wystrzeliwuje impulsy bólowe.

Guzy i nieprawidłowości kostne czaszki mogą również uciskać i podrażniać nerw trójdzielny. Ponadto, urazy, infekcje i stwardnienie rozsiane mogą również uszkodzić nerw trójdzielny.

Objawy Tic Douloureux

Głównym objawem tic douloureux jest nagły, silny, kłujący, ostry, strzelający, przypominający wstrząs elektryczny ból po jednej stronie twarzy. Ponieważ najczęściej dotknięte są drugie i trzecie piony nerwu trójdzielnego, ból jest zwykle odczuwany w dolnej połowie twarzy.

Ból pojawia się w przerywanych epizodach, które trwają od kilku sekund do kilku minut. Może być wiele epizodów bólu każdego dnia. Pomiędzy epizodami zwykle nie ma bólu.

Nawał epizodów bólowych może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy, po czym następują okresy wolne od bólu trwające od miesięcy do nawet lat. Ogólnie rzecz biorąc, epizody stają się częstsze i bardziej odporne na leczenie lekami w czasie.

Ataki bólu są często inicjowane przez fizyczną stymulację punktu spustowego po tej samej stronie twarzy co ból. Punkty spustowe mogą znajdować się w dowolnym miejscu na twarzy lub w ustach czy nosie. Na ogół nie znajdują się one w tym samym miejscu co ból. Bodźce, które mogą zainicjować ból to mówienie, jedzenie, mycie zębów, a nawet chłodne powietrze na twarzy. U osoby cierpiącej na tik douloureux nie występuje utrata smaku, słuchu lub czucia.

Kiedy należy szukać pomocy medycznej

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli przepisane leki nie kontrolują bólu lub jeśli wystąpią nowe objawy. Ponieważ tik douloureux jest zespołem związanym wyłącznie z bólem, wystąpienie nowych objawów może uzasadniać dodatkową ocenę.

Udaj się do szpitalnego oddziału ratunkowego, jeśli wystąpią takie objawy jak gorączka, zaczerwienienie twarzy lub zawroty głowy. Objawy te mogą nie być związane z Twoimi dolegliwościami i mogą oznaczać inną chorobę. Jeśli przepisane przez Ciebie leki nie łagodzą bólu, a lekarz nie jest dostępny w celu uzyskania porady, udaj się do szpitala.

Badania i testy

Nie ma jednego testu medycznego, który pozwoliłby zdiagnozować tic douloureux. Diagnoza stawiana jest na podstawie opisu bólu, badania fizycznego i wykluczenia innych przyczyn bólu twarzy.

Ból jest unikalny. Historia wybuchów strzelającego bólu w jednej stronie twarzy wraz ze strefą spustową da lekarzowi dobre wskazówki co do przyczyny Twojego bólu.

Badanie fizyczne jest normalne w tic douloureux. Jeżeli stwierdza się drętwienie, zmniejszenie słuchu, zawroty głowy, zmiany wzrokowe lub dysfunkcję mięśni twarzy, wówczas można rozważyć inne zaburzenia. Dodatkowo, inne przyczyny bólu twarzy, takie jak infekcja zatok, infekcja stomatologiczna, lub zaburzenia szczęki, takie jak TMJ, często mogą być znalezione przez badanie fizyczne.

Specjalne zdjęcia rentgenowskie, takie jak tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny głowy, mogą szukać innych przyczyn bólu twarzy. Mogą one również pomóc w określeniu naczyń krwionośnych lub guzów, które mogą naciskać na nerw i podrażniać go.

Leczenie Tic Douloureux

Samodzielna pielęgnacja w domu

Nie istnieją skuteczne domowe sposoby leczenia tic douloureux. Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza. Rolą lekarza jest zapewnienie diagnozy, rozpoczęcie odpowiedniej terapii i koordynacja ewentualnej potrzeby konsultacji. W większości przypadków, skuteczne leczenie będzie wymagało tylko leków. W rzadkich przypadkach zalecana jest operacja.

Leczenie medyczne

Podstawowym leczeniem tiku douloureux jest stosowanie leków w celu kontroli bólu. Operacja może być konieczna, gdy leczenie farmakologiczne nie jest skuteczne lub gdy efekty uboczne leków nie są tolerowane.

Leki

Wiele leków może być skutecznych w kontrolowaniu bólu związanego z tic douloureux. Najczęściej przepisywane są leki przeciwdrgawkowe (leki napadowe). Leki przeciwdrgawkowe pomagają powstrzymać podrażniony nerw trójdzielny przed wysyłaniem impulsów bólowych.

  • Najczęściej przepisywanym lekiem przeciwdrgawkowym na tik douloureux jest karbamazepina (Tegretol). Okskarbazepina (Trileptal), gabapentyna (Neurontin) i lamotrygina (Lamictal) mogą być również skuteczne. Częste działania niepożądane obejmują senność, zawroty głowy, podwójne widzenie i nudności. Rzadko mogą wystąpić poważne problemy z wątrobą lub szpikiem kostnym.

  • [Baclofen (Lioresal), lek zwiotczający mięśnie, może być przydatny dla niektórych osób, które nie reagują na leki przeciwdrgawkowe lub u których występują poważne działania niepożądane.

  • W niektórych przypadkach pomocny był również lek przeciwpsychotyczny pimozyd (Orap).

  • Opioidowe leki przeciwbólowe mogą być przydatne podczas epizodów silnego bólu.

  • Wykazano, że zastrzyki z botoksu przynoszą znaczącą ulgę w bólu.

Leki są przynajmniej częściowo skuteczne u większości osób cierpiących na tik douloureux. W przypadku pozostałych osób terapia lekowa albo nie zapewnia odpowiedniej kontroli bólu, albo niepożądane efekty uboczne są nie do zniesienia. Niestety, u wielu osób, które początkowo reagują na leki przeciwdrgawkowe, w końcu rozwija się oporność na te leki.

Chirurgia

Gdy bólu nie można kontrolować za pomocą leków, należy omówić z neurochirurgiem opcje chirurgiczne. Operacja może obejmować zarówno proste zastrzyki znieczulające do nerwu trójdzielnego, jak i skomplikowane zabiegi, które muszą być wykonywane na sali operacyjnej. Ogólnie rzecz biorąc, bardziej skomplikowane procedury zapewniają dłuższą ulgę w bólu, ale z większym potencjałem do poważniejszych powikłań.

Następne kroki

Dalsze działania

Jeśli u pacjenta zdiagnozowano tik douloureux, lekarz może skierować go do neurologa lub neurochirurga w celu opanowania bólu.

Niektóre leki stosowane w leczeniu tic douloureux mogą wpływać na morfologię krwi i czynność wątroby, dlatego ważne jest, aby monitorować te poziomy zgodnie z zaleceniami lekarza.

Po zabiegu należy zwrócić uwagę na oznaki infekcji, takie jak zaczerwienienie, wydzielina lub gorączka.

Profilaktyka

Tic douloureux nie można zapobiec.

Outlook

Chociaż ból związany z tic douloureux może ustąpić bez leczenia na okres od miesięcy do lat, zaburzenie to ma zwykle charakter postępujący. Ataki mogą z czasem stać się częstsze. Nie ma długoterminowych konsekwencji medycznych tego zaburzenia. Tic douloureux jest wyłącznie zespołem bólowym.

Ból związany z tikiem douloureux można prawie zawsze kontrolować za pomocą leków lub operacji.

Większość osób z tikami douloureux prowadzi pełne, kompletne życie.

Synonimy i słowa kluczowe

tik douloureux, neuralgia trójdzielna, ból twarzy

Jak zapobiegać zatruciu tlenkiem węgla

0

Tlenek węgla jest gazem, którego nie możemy zobaczyć ani powąchać. Piekarniki gazowe, grille, samochody i inne urządzenia spalające paliwo mogą uwalniać ten gaz, jeśli są uszkodzone lub używane w niewłaściwy sposób. Dowiedz się, jak zachować bezpieczeństwo i zapobiec zatruciu.

Tlenek węgla, produkowany za każdym razem, gdy pali się paliwo kopalne, jest gazem, którego nie widać ani nie czuć.

Piekarniki, grzejniki i inne urządzenia emitują go niewiele, gdy działają prawidłowo. Ale jeśli są niesprawne lub jeśli ludzie używają ich w niewłaściwych miejscach, opary mogą się gromadzić. Może to zagrażać życiu.

Są rzeczy, które można zrobić, aby zachować bezpieczeństwo. A zasilane bateriami detektory, które można łatwo znaleźć w sklepach, mogą nas ostrzec przed kłopotami.

Jak uniknąć niebezpieczeństwa

Ktoś, kto śpi, może umrzeć z powodu zatrucia tlenkiem węgla, nigdy się nie budząc. Tym bardziej należy zadbać o bezpieczeństwo domu.

Kiedy kupujesz urządzenia, które spalają paliwo, szukaj pieczęci agencji badawczej, takiej jak UL. W Twoim domu każdy sprzęt powinien być zainstalowany z otworami wentylacyjnymi biegnącymi na zewnątrz.

Oto więcej wskazówek:

  • Konserwacja: Zleć wykwalifikowanemu technikowi coroczny przegląd systemu grzewczego, podgrzewacza wody i wszelkich innych urządzeń spalających paliwo. Jeśli posiadasz kominek, należy przeprowadzić przegląd komina.

  • Generatory awaryjne: Nie używaj ich w garażu lub piwnicy. Umieść je na zewnątrz domu w odległości co najmniej 20 stóp od okien lub drzwi.

  • Grille węglowe i przenośne kuchenki kempingowe: Używaj ich tylko na zewnątrz.

  • Grzejniki przestrzenne: Używaj ich tylko wtedy, gdy ktoś nie śpi, aby mieć je na oku; upewnij się, że w pomieszczeniu jest pewien przepływ powietrza do i z pomieszczenia. Nie próbuj używać piecyka gazowego do ogrzewania.

  • Pojazdy: Co roku zleć sprawdzenie układu wydechowego swojego samochodu lub ciężarówki. Jeśli garaż jest połączony z domem, nie zostawiaj w nim uruchomionego pojazdu. Nawet przy otwartych drzwiach garażowych spaliny mogą przedostać się do wnętrza domu. Jeśli Twój samochód ma klapę tylną, pamiętaj o otwieraniu okien za każdym razem, gdy jedziesz z klapą tylną w dół. Jeśli tego nie zrobisz, tlenek węgla może zostać zassany do wnętrza pojazdu.

Oznaki, że sprzęt jest niesprawny

Mając oczy szeroko otwarte, możesz dostrzec dowody na to, że urządzenia są niesprawne lub coś innego jest nie tak. Kilka sygnałów zagrożenia:

  • Sadza spadająca z kominków lub urządzeń.

  • Rdza lub smugi wody na otworach wentylacyjnych.

  • Obluzowane lub odłączone rury wentylacyjne.

  • Wilgoć wewnątrz okien.

  • Pęknięty lub kruszący się mur na kominie.

Jeśli zauważysz któryś z tych elementów, zleć sprawdzenie i naprawę przeszkolonemu technikowi.

Czujniki tlenku węgla

Detektory te są dostępne w sklepach ze sprzętem komputerowym i u innych sprzedawców, a Twój dom powinien mieć jeden lub więcej.

Kup alarmy, które są certyfikowane przez laboratorium badawcze. Postępuj zgodnie z instrukcjami dotyczącymi instalacji i wymieniaj baterie dwa razy do roku w czasie letnim. Oto kilka innych wskazówek:

  • Czujki powinny znajdować się na każdym poziomie domu i poza każdym miejscem do spania.

  • Raz w miesiącu przetestuj alarmy. Niektóre alarmy same wydają sygnały dźwiękowe w przypadku wyczerpania baterii lub awarii.

  • Jeśli masz kilka alarmów, połącz je wszystkie razem. W ten sposób, jeśli jeden z nich wykryje problem, wszystkie się uruchomią.

  • Zanim pojawią się jakiekolwiek problemy, poproś straż pożarną o numer, pod który należy zadzwonić w przypadku włączenia się alarmu.

  • Jeśli posiadasz łódź lub kamper, detektory są również dostępne?tam.

Symptomy

Jeśli wdychasz zbyt dużo tlenku węgla, gromadzi się on w krwiobiegu, gdzie zajmuje miejsce należącego tam tlenu. Kiedy twoje serce, mózg lub inne ważne organy są pozbawione tego tlenu, masz kłopoty.

Jeśli ten niebezpieczny gaz dostanie się do twojego organizmu, możesz:

  • odczuwać brak tchu

  • Zawroty głowy

  • Pojawiają się mdłości

  • Ból głowy

  • Czuję się zdezorientowany

Tlenek węgla jest szczególnie niebezpieczny dla niemowląt, kobiet w ciąży i osób z takimi dolegliwościami jak rozedma płuc (która uszkadza worki powietrzne w płucach), astma lub choroby serca. Mniejsze ilości oparów mogą im zaszkodzić.

W razie kłopotów

Jeśli uważasz, że tlenek węgla ma na Ciebie wpływ lub włączył się alarm, przenieś się na świeże powietrze – albo obok okna lub otwartych drzwi, albo na zewnątrz. Upewnij się, że wszyscy inni domownicy również są bezpieczni.

Jeśli ktokolwiek ma objawy zatrucia tlenkiem węgla, należy uzyskać pomoc w nagłych wypadkach. Ponad 20 000 Amerykanów trafia co roku na pogotowie z powodu zatrucia tlenkiem węgla, a ponad 400 osób umiera.

Nie wracaj do domu, dopóki nie będzie bezpiecznie. Straż pożarna może pomóc Ci to ustalić.