Strona główna Blog Strona 2950

Zdjęcia porad domowych dla kobiet z zaawansowanym rakiem piersi

0

Jeśli masz raka piersi w stadium 3 lub 4, oprócz leczenia farmakologicznego możesz zrobić coś dla siebie, aby poczuć się lepiej w domu. Zapoznaj się z pomysłami, które możesz zacząć stosować już dziś.

Czego potrzebujesz w domu

Medically Reviewed by Brunilda Nazario, MD on 19 stycznia 2022 1 / 19

Praktyczne wskazówki dotyczące TLC

Gdy masz raka piersi w III lub IV stadium, dbanie o siebie to nie tylko leczenie i wizyty u lekarza. Małe rzeczy, które możesz zrobić w domu, mogą pomóc Ci poczuć się jak najlepiej. Wypróbuj poniższe sposoby, aby uczynić swoje codzienne życie wygodniejszym i prostszym.

2 / 19

Wyluzuj w sypialni

U niektórych kobiet uderzenia gorąca są skutkiem ubocznym leczenia raka piersi, które obniża poziom estrogenu. Jeśli tak się stanie, warto mieć w sypialni wentylator i warstwy na łóżku, aby można je było zdejmować w razie potrzeby. Możesz też trzymać ręcznik przy łóżku, jeśli bardzo się pocisz.

3 / 19

Zmień swój płyn do płukania ust

Czy ma w składzie alkohol? Jeśli tak, warto zmienić go na wersję bezalkoholową. Chemioterapia i radioterapia mogą czasem powodować owrzodzenia jamy ustnej, a alkohol mógłby je podrażnić. Twarde cukierki (niezbyt cierpkie) i chipsy lodowe z czystej wody lub mrożonego soku warto mieć pod ręką, aby złagodzić takie owrzodzenia.

4 / 19

Przygotuj udogodnienia po chemioterapii

Jeśli na chemioterapię udajesz się do szpitala lub kliniki, za każdym razem będziesz tam przebywać co najmniej kilka godzin. Prawdopodobnie będzie tam zimno, więc zabierz ze sobą koc, który lubisz, skarpetki, przekąski, balsam do ust (na wypadek, gdyby chemioterapia wysuszyła Ci usta) i wodę. Załaduj też książki i muzykę, które pomogą Ci miło spędzić czas.

5 / 19

Wybierz swoje ulubione miejsce

Gdy chcesz odpocząć, wybierz się na krzesło, gdzie możesz opalać się na słońcu, lub do centralnego pomieszczenia w domu, aby czuć się blisko rodziny. Poszukaj strategicznego miejsca, które znajduje się blisko łazienki i nie ma wielu schodów, jeśli poruszanie się nie jest takie łatwe. Aby czuć się komfortowo, trzymaj w pobliżu ulubione zdjęcia i przygotuj krzesło dla odwiedzających.

6 / 19

Zaopatrz swoją lodówkę

Dieta może pomóc Ci zachować siły i ograniczyć skutki uboczne leczenia. Wybieraj produkty takie jak warzywa, owoce, produkty pełnoziarniste i chude białko. Miej pod ręką orzechy, rodzynki i serki strunowe na przekąski. Kiedy poczujesz się wystarczająco dobrze, przygotuj dodatkowe porcje zdrowych posiłków i zamroź je. Będzie je można łatwo rozmrozić i zjeść w dni, kiedy nie masz czasu lub energii na gotowanie.

7 / 19

Odśwież swoją muzykę

Muzyka może pomóc Ci się wyciszyć lub dodać energii. Możesz posłuchać albumu, który lubisz, zagrać na instrumencie, który masz w domu, zaśpiewać razem z radiem lub obejrzeć koncert online. Nawet rozmowa z przyjaciółmi o tekstach ulubionych piosenek i o tym, co one dla Ciebie znaczą, może pomóc Ci poczuć się lepiej.

8 / 19

Znajdź swoich ludzi

Chcesz znaleźć miejsce, w którym możesz porozmawiać o swoich uczuciach, podzielić się swoimi obawami i uzyskać poradę od innych osób, które przechodzą przez to samo doświadczenie co Ty? Warto poszukać grupy wsparcia. Niektóre spotykają się w ośrodkach medycznych lub kościołach. Inne spotykają się w Internecie, więc można do nich dołączyć w zaciszu własnego domu.

9 / 19

Ustaw przypomnienia, aby powiedzieć tak

Przyjaciele i rodzina prawdopodobnie będą pytać: Czy mogę pomóc? Nie masz w zwyczaju im na to pozwalać? Nadszedł czas, aby to zmienić. Ustaw przypomnienie w swoim smartfonie lub zostaw sobie karteczki w widocznym miejscu z napisem „Tak, dziękuję”. Przyjmowanie pomocy może ułatwić życie i dać Ci więcej czasu. Pomyśl o zadaniach lub sprawach, które mogliby załatwić przyjaciele i sąsiedzi: przygotuj posiłek, skoś trawnik, popilnuj dzieci, gdy będziesz u lekarza, lub posłuchaj, jak sobie radzisz.

10 / 19

Ruszaj się, kiedy możesz

Twoja energia jest prawdopodobnie niższa niż ta, do której przywykłeś. Ale aktywność fizyczna w miarę możliwości daje więcej energii. Ponadto pozwala pozbyć się stresu i daje dobre samopoczucie! Skonsultuj się z lekarzem, aby dowiedzieć się, jakie rodzaje aktywności są dla Ciebie odpowiednie. Możesz także poszukać certyfikowanego trenera personalnego, który pracuje z osobami chorymi na raka piersi.

11 / 19

Oglądaj do upadłego dla śmiechu

Podaruj sobie wieczór na kanapie, aby obejrzeć ulubioną komedię, sięgnąć po zabawną książkę lub zagrać w gry planszowe. Śmiech pobudza organizm do relaksu, pomaga lepiej radzić sobie ze stresem, a także może uśmierzać ból, łagodzić bóle brzucha i rozluźniać napięte mięśnie.

12 / 19

Nagradzaj swój odpoczynek

Sen daje organizmowi szansę na wyleczenie i naładowanie baterii. Jeśli trudno jest zasnąć lub utrzymać sen, spróbuj kłaść się spać i budzić o tej samej porze każdego dnia. Unikaj ciężkich posiłków późno w nocy i wyłączaj wszystkie ekrany na 30 minut przed snem. Staraj się spędzać trochę czasu w naturalnym świetle, wychodząc w ciągu dnia na zewnątrz lub siedząc w słonecznym pokoju. Dzięki temu Twój organizm będzie gotowy do późniejszego odpoczynku. Jeśli sen nadal stanowi problem, należy poinformować o tym lekarza.

13 / 19

Wyręczanie się w obowiązkach

Czy mógłbyś zamawiać przez Internet artykuły spożywcze i wysyłać je do domu? Albo wysyłać pranie? Czy możesz zrezygnować z niektórych rzeczy? Niektóre grupy chorych na raka dostarczają również za darmo domowe posiłki lub pomagają w sprzątaniu domu.

14 / 19

Domowa opieka

Dbałość o swój wygląd może poprawić nastrój. To mała przyjemność dla samej siebie, a nie standard, któremu trzeba sprostać. Niektóre kobiety decydują się na noszenie peruki, turbanu, chusty lub kapelusza. Można też zdecydować się na tymczasowe wyłysienie. Jeśli straciłaś brwi i rzęsy, a lubisz nosić makijaż, cienie do powiek i konturówka mogą podkreślić Twoje rysy. Można też użyć sztucznych rzęs. Jeśli zwykle chodzisz do salonu kosmetycznego, spróbuj wykonać mani-pedi w domu.

15 / 19

Otwórz się

Prawdopodobnie słyszałeś, że podczas walki z rakiem powinieneś być pozytywnie nastawiony. Ale nikt nie oczekuje, że będziesz cały czas radosny. Zdrowo jest odczuwać wszystkie emocje, w tym złość i strach, i mieć bezpieczne miejsce, w którym można o nich porozmawiać z rodziną, przyjaciółmi, grupą wsparcia i ewentualnie z doradcą. Takie postępowanie może pomóc w uwolnieniu się od tych uczuć. W przypadku depresji lub lęku należy poinformować o tym lekarza lub doradcę, aby można było uzyskać ulgę.

16 / 19

Zrób sobie przerwę

Wizyty u lekarza, leczenie i badania to czas, w którym wiele się dzieje. Jak się zrelaksować po powrocie do domu? Możesz medytować, modlić się, uprawiać jogę, mieć ulubione hobby lub pisać w dzienniku. Możesz też poświęcić trochę czasu sobie: Codziennie wyłączaj telefon komórkowy i wszystkie inne ekrany w domu choćby na kilka minut, aby się wyciszyć.

17 / 19

Nawiąż kontakt z kolegą

Seks może być teraz ostatnią rzeczą, o której myślisz – i to jest w porządku. Porozmawiaj z partnerem o tym, co jest dla Ciebie dobre, a także o tym, kiedy czujesz się zbyt zmęczony lub chcesz mieć czas tylko dla siebie. Pamiętaj, że jest wiele sposobów na bycie intymnym bez seksu. Pocałunki, dotykanie się nawzajem i masaż mogą pomóc Tobie i Twojemu partnerowi pozostać blisko siebie.

18 / 19

Dokonaj bilansu swoich przyjaźni

Przyjaciele w różny sposób zareagują na Twoją chorobę nowotworową. Niektórzy będą oferować siłę, zabawę i wsparcie. Spędzaj z nimi jak najwięcej czasu. Inni mogą czuć się przestraszeni lub niepewni, co robić, i zniknąć, kiedy będziesz ich najbardziej potrzebował. Jeśli ich nieobecność jest dla Ciebie bolesna, powiedz im o tym i porozmawiaj o tym, co byłoby dla Ciebie lepsze.

19 / 19

Załóż kilka plików

Każda diagnoza nowotworowa wiąże się ze stosem papierów. Są to wyniki badań, szczegóły dotyczące leczenia, rachunki za usługi medyczne oraz lista przyjmowanych leków. Warto przechowywać wszystkie te dokumenty w jednym miejscu. Mogą one być potrzebne w przyszłości. Włóż je do szafki na dokumenty lub segregatora, zeskanuj do komputera lub włóż do pudełka. Twój partner lub opiekun powinien również wiedzieć, gdzie znajdują się te dokumenty.

Opcje leczenia raka piersi w IV stadium

0

Dowiedz się od lekarza więcej o możliwościach leczenia IV stadium raka piersi.

Leczenie IV stadium nie powoduje wyleczenia choroby. Jednak dzięki zmniejszaniu się nowotworu może często spowolnić jego rozwój, poprawić samopoczucie i pozwolić na dłuższe życie. Pacjentki z rakiem piersi w IV stopniu zaawansowania mogą przeżyć wiele lat, ale zwykle w pewnym momencie choroba zagraża ich życiu.

Metody leczenia

Chemioterapia

jest często głównym sposobem leczenia tego stadium. Może ona spowolnić wzrost nowotworu. Często stosuje się ją w połączeniu z terapią hormonalną.

Chemioterapię można otrzymać na kilka różnych sposobów. Można przyjmować tabletki lub płyny, ale często leki są podawane bezpośrednio do żył. W zależności od rodzaju leczenia chemioterapia może być podawana w cyklach, w których organizm ma przerwy między kolejnymi dawkami.

Terapia hormonalna

może być pomocna dla kobiet z nowotworami hormonozależnymi. Oznacza to, że niektóre hormony stymulują wzrost nowotworu. U tych kobiet leki mogą zapobiegać pobieraniu hormonów przez guz. Leki te obejmują tamoksyfen dla wszystkich kobiet oraz inhibitory aromatazy, takie jak anastrozol (Arimidex), eksemestan (Aromasin) i letrozol (Femara) dla kobiet po menopauzie.

Fulwestrant (Faslodex) i toremifen (Fareston) są lekami blokującymi receptory hormonalne. Leki te są czasami podawane kobietom z rakiem piersi z przerzutami. Kobiety, które nie przeszły jeszcze menopauzy, mogą rozważyć usunięcie jajników, aby uniemożliwić im wytwarzanie hormonów wspomagających rozwój raka.

Terapia celowana

jest nowszą metodą leczenia. U około 20% kobiet z rakiem piersi występuje zbyt duża ilość białka znanego jako HER2, które powoduje szybkie rozprzestrzenianie się nowotworu. Kobiety z rakiem HER2-dodatnim, który się rozprzestrzenił, często przyjmują trastuzumab (Herceptin). Inne terapie celowane w przypadku raka HER2-dodatniego, które mogą być przepisane, to: ado-trastuzumab emtansine (Kadcyla),?fam-trastuzumab deruxtecan-nxki (Enhertu),?lapatinib?(Tykerb), margetuximab (Margenza),?neratinib (Nerlynx) lub pertuzumab (Perjeta),

Abemaciclib (Verzenio), palbociclib (Ibrance), ribociclib (Kisqali) to terapie celowane, które blokują pewne białka zwane CDK i hamują wzrost nowotworu. Są one podawane niektórym kobietom z rakiem z dodatnim receptorem hormonalnym i HER2-ujemnym.

Odkryto, że nowa klasa leków, zwanych inhibitorami PARP, może pomóc kobietom, które nie mają HER2, ale mają raka piersi zmutowanego w BRCA. Inhibitory PARP obejmują olaparib (Lynparza) i talazoparib (Talzenna), które zwalczają białko wspomagające wzrost komórek nowotworowych.

Leki stosowane w immunoterapii stymulują układ odpornościowy do wyszukiwania i niszczenia komórek nowotworowych. U kobiet z zaawansowanym rakiem piersi z negatywnym wpływem receptorów hormonalnych i HER2 lek immunoterapeutyczny atezolizumab (Tecentriq) jest czasami podawany w połączeniu z chemioterapią paklitakselem (Abraxane). Atezolizumab blokuje białko o nazwie PD-L1.

Chirurgia

oraz

promieniowanie

są stosowane w niektórych przypadkach. Zabiegi te mogą pomóc w leczeniu bólu i innych objawów w obszarach, w których doszło do rozprzestrzenienia się nowotworu.

Inne leki

mogą pomóc w leczeniu niektórych działań niepożądanych związanych z leczeniem raka piersi, takich jak nudności i zmęczenie.

Badania kliniczne

są dostępne dla wielu kobiet z rakiem piersi w IV stopniu zaawansowania. Badania kliniczne mogą dać ci dostęp do najnowocześniejszych metod leczenia. Aby dowiedzieć się więcej na ten temat, porozmawiaj ze swoim lekarzem.

Jestem czymś więcej niż moje lekarstwa

0

Susan Rahn od prawie 10 lat choruje na raka piersi z przerzutami. Oto jej historia.

W sierpniu 2013 r. zdiagnozowano u mnie raka piersi z przerzutami. Było to dokładnie 9 miesięcy po pozytywnym wyniku badania mammograficznego. Nie znalazłam żadnego guzka ani nawet nie podejrzewałam, że mam raka piersi. Ból pleców wysłał mnie do lekarza i ostatecznie doprowadził do szokującej diagnozy. Dzięki temu, że moja lekarka pierwszego kontaktu nie uznała, że nic mi nie jest, gdy wykluczono infekcję dróg moczowych, zleciła więcej badań, które ujawniły źródło mojego bólu. Okazało się, że w kręgosłupie piersiowym mam sporej wielkości guza, a także zmiany w żebrach. Badania ostatecznie potwierdziły, że był to rak piersi, który dał przerzuty do tych kości.

Brak dowodów na chorobę

Początkowe leczenie polegało na naświetlaniu kręgosłupa, a następnie podawano mi inhibitor aromatazy. Jest to lek, który powstrzymuje organizm przed wytwarzaniem estrogenu, który w niektórych typach raka napędza wzrost komórek nowotworowych. Leczenie to trwało krótko, ponieważ skutki uboczne były nie do opanowania. Lekarz zmienił mi lek na inny inhibitor aromatazy, przeznaczony dla kobiet, które przeszły menopauzę. Brałam go przez 18 miesięcy, po czym przerwałam, aby poddać się lumpektomii (usunięciu nowotworowej tkanki piersi). Następnie rozpoczęto moje obecne leczenie: Faslodex i Ibrance. Dzięki tej kombinacji – oraz dużej dozie szczęścia – przez prawie 7 lat nie miałam żadnych oznak choroby. W końcu usunięto mi jajniki, ponieważ rak, który mam, jest napędzany przez estrogen.

Jak bronię się sama przed sobą

Rzecznictwo interesów może oznaczać różne rzeczy dla różnych osób. Ja bronię siebie, informując się o najnowszych postępach w leczeniu, analizując każdy test, skan i badanie laboratoryjne oraz zadając pytania, nawet jeśli powiedziano mi, że wszystko jest w porządku. Na konferencjach spotykam się z lekarzami, którzy mówią na różne przydatne tematy.

Co najważniejsze, informuję zespół medyczny o rzeczach, które zmieniły się od czasu poprzednich wizyt – nawet jeśli nie wydaje mi się, że to coś ważnego. Otwarta komunikacja z moim zespołem jest dla mnie bardzo ważna. Z czasem nauczyłem się, że nie ma nic złego w pytaniu lekarza, dlaczego tak się dzieje, zamiast ślepo podążać za jego wskazówkami. W porządku jest prosić o wyjaśnienie, kiedy czegoś nie rozumiem.

Radzenie sobie z efektami ubocznymi poprzez ćwiczenia

Dwa pierwsze leki, które otrzymywałem, sprawiały mi trudności. Moje stawy i kości były sztywne i bolesne. Jedyna rzecz, która mi pomogła, to ruch. Uczestniczyłem w programie Livestrong prowadzonym przez miejscową YMCA. Jest to 12-tygodniowy program mający na celu promowanie aktywności fizycznej u osób, u których zdiagnozowano raka. Kiedy po raz pierwszy zaproponowano mi udział w tym programie, byłam zszokowana. Już i tak bolało mnie ruszanie się, a teraz mam się ruszać jeszcze więcej? Nauczono mnie jednak, że im bardziej jestem aktywna, tym mniej odczuwam ból. Teraz wykonuję ćwiczenia w domu, aby zachować elastyczność.

Znajdowanie źródeł i placówek zdrowia psychicznego

Nie wiedziałam wtedy, ale z czasem dowiedziałam się, że choć lekarze koncentrują się na leczeniu choroby, to nie można ignorować zdrowia psychicznego. Mam niesamowity zespół opieki paliatywnej, z którym spotykam się co miesiąc. W ramach opieki paliatywnej spotykam się z terapeutką, która specjalizuje się w leczeniu pacjentów z zaawansowaną chorobą. Pomogła mi ona uporać się z poczuciem winy ocalałego i utknięciem w domu w szczytowym okresie epidemii COVID-19. Ogromną pomoc przyniosło mi pisanie. Rok po postawieniu diagnozy założyłam bloga. Pisanie pomaga mi oczyścić myśli, które czasem nie dają mi spać w nocy, niezależnie od tego, czy dzielę się aktualnymi informacjami o stanie zdrowia, osiągnięciach, czy wydarzeniach związanych z działalnością na rzecz chorych. Przez lata było to świetne narzędzie.

Nawiązywanie kontaktów z ludźmi, którzy to rozumieją

W mediach społecznościowych jest wiele grup, zwłaszcza zamkniętych, dla osób z przerzutowym rakiem piersi. Dołączyłam do kilku z nich po postawieniu pierwszej diagnozy, ale nie były one dla mnie. Teraz, prawie 9 lat później, polecam organizacje takie jak Living Beyond Breast Cancer. Na ich stronie internetowej znajdują się materiały dla wszystkich osób z rakiem piersi – mężczyzn i kobiet – którzy są w trakcie leczenia i po jego zakończeniu. Oferują one wsparcie rówieśnicze jeden na jeden poprzez linię wsparcia. Możesz zostać połączona z osobą z podobną diagnozą lub mogą pomóc ci znaleźć wsparcie w twojej okolicy. Nie mogę przecenić tego, jak pomocna jest rozmowa z kimś, kto wie dokładnie, przez co przechodzisz. Jeśli nie jest się w to zagłębionym po kolana, trudno jest odnieść się do tego, co przeżywamy jako pacjenci z przerzutami.

Nie wiedziałam zupełnie nic o raku piersi z przerzutami, kiedy po raz pierwszy usłyszałam te słowa od mojego lekarza. Gdybym mogła cofnąć się w czasie i powiedzieć nowo zdiagnozowanej osobie to, co wiem teraz, powiedziałabym jej, że nie jest sama, chociaż może się tak wydawać. Powiedziałabym jej, że jest wiele osób takich jak ja i że powinnam nawiązać z nimi kontakt. Jestem wdzięczna za niezliczone osoby, które poznałam na przestrzeni lat. Z kilkoma bardzo się zżyłam, a nawet podróżowałam (przed pandemią) z ludźmi, których spotkałam po drodze. Każda osoba, z którą się zetknąłem, czegoś mnie nauczyła, nawet jeśli wtedy nie zdawałem sobie z tego sprawy.

Znajdź czas na odpoczynek

Wiele osób żyjących z przerzutowym rakiem piersi nie wygląda na chore. Często muszę przypominać rodzinie i przyjaciołom, że nie zawsze jestem w 100% sprawna i muszę mieć czas na odpoczynek. Dając sobie odrobinę łaski, ułatwiam sobie życie. Nie ma nic złego w odrzucaniu zaproszeń lub rezygnacji z wyjścia. Ci, dla których jest to ważne, zrozumieją. Zdaję sobie sprawę, że życie z moją chorobą przez 9 lat to dar. Nie uważam tego za coś oczywistego i jestem dostępna dla każdego, kto potrzebuje porady lub chce się wyżalić. Staram się być osobą, do której chciałabym pójść w pierwszym roku.

Która terapia leczenia raka piersi jest najlepsza dla mnie?

0

Jakie są moje możliwości leczenia zaawansowanego raka piersi?

Najlepsza terapia dla mnie

Next Video

Opieraj się na swoim zespole opieki

Na jakich zasobach można polegać poza przyjaciółmi i rodziną? Różni członkowie zespołu opieki zdrowotnej mogą pomóc w zaspokojeniu Twoich potrzeb.

Dowiedz się więcej Artykuł

Zbuduj swoją wspólnotę wsparcia

Jeśli masz raka piersi z przerzutami, otoczenie się właściwymi ludźmi może wiele zmienić w twoim leczeniu i życiu.

Pokaz slajdów

Czego potrzebujesz w domu

Jeśli masz raka piersi w stadium 3 lub 4, oprócz leczenia farmakologicznego możesz zrobić dla siebie kilka rzeczy, aby poczuć się lepiej w domu. Zapoznaj się z pomysłami, które możesz zacząć stosować już dziś.

Wideo

Odżywiaj się tak, jak tego potrzebujesz

Zrównoważona dieta bogata w składniki odżywcze pomoże Twojemu organizmowi wyleczyć się podczas leczenia raka.

Artykuł

Co chcą wiedzieć twoi przyjaciele

Jeśli masz zaawansowanego raka piersi, Twoje przyjaciółki mogą chcieć dowiedzieć się tych rzeczy, ale nie wiedzą, jak Cię o nie zapytać.

Jak działają badania kliniczne w przypadku przerzutowego raka piersi?

0

W badaniach klinicznych sprawdza się bezpieczeństwo i skuteczność nowych metod leczenia. Co kwalifikuje Cię do udziału w badaniu i jak wygląda cały proces?

Jak działają badania kliniczne

Następny artykuł

Powszechne mity

Kiedy rak się rozprzestrzenia, pojawiają się mity. Poznaj fakty na temat raka piersi z przerzutami, którym możesz zaufać.

Dowiedz się więcej Wideo

Jak rozmawiać z rodziną o raku?

Zanim usiądziesz z rodziną, aby porozmawiać o diagnozie raka, wiedz, że nie jesteś sam.

Wideo

Czego nie należy mówić osobie z zaawansowanym rakiem piersi

Uważaj na to, co mówisz do osoby chorej na raka piersi. Te cztery wskazówki pomogą ci pomóc i pokazać, że ci zależy.

Wideo

Terapie celowane

Istnieje kilka rodzajów terapii, ale terapie celowane mogą spowolnić wzrost nowotworu. Dowiedz się, jak te terapie mogą pomóc.

Wideo

Najlepsza terapia dla mnie

Jakie są moje możliwości leczenia zaawansowanego raka piersi?

Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi: Węzły chłonne, kości, wątroba, płuca, mózg

0

Kiedy rak piersi rozprzestrzenia się, czyli daje przerzuty, często trafia do tych pięciu miejsc: węzłów chłonnych, kości, wątroby, płuc i mózgu. Zobacz, jak przerzuty raka piersi wpływają na organizm, jakie są możliwe objawy i jak wygląda leczenie.

Pokaz slajdów: Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Medically Reviewed by Brunilda Nazario, MD on 19 stycznia 2022 1 / 8

Kiedy rak wykracza poza pierś

Jeśli lekarz powiedział ci, że rak piersi rozprzestrzenił się na inne części ciała, oznacza to, że jest on w bardziej zaawansowanym stadium niż wtedy, gdy jest tylko w piersi. To, jak daleko się rozprzestrzenił, jest jedną z rzeczy, które lekarz weźmie pod uwagę, gdy będzie określał „stadium” raka. Jeśli rak rozprzestrzenił się daleko od piersi, uważa się go za „przerzutowego”. Każdy przypadek jest inny. Dla niektórych kobiet staje się to czymś, z czym żyją przez długi czas. Dla innych głównym celem jest walka z bólem i poprawa jakości życia.

2 / 8

Najczęstsze miejsca rozprzestrzeniania się choroby

To nadal jest rak piersi, nawet jeśli znajduje się w innym narządzie. Na przykład, jeśli rak piersi rozprzestrzeni się do płuc, nie oznacza to, że masz raka płuc. Chociaż rak piersi może rozprzestrzenić się w każdej części ciała, istnieją pewne miejsca, w których jest najbardziej prawdopodobne, że trafi do węzłów chłonnych, kości, wątroby, płuc i mózgu.

3 / 8

Węzły chłonne

Węzły chłonne pod pachą, wewnątrz piersi i w pobliżu obojczyka to jedne z pierwszych miejsc, w których rozprzestrzenia się rak piersi. Przerzuty występują, gdy rak rozprzestrzenia się poza te małe gruczoły do innych części ciała. Jeśli zdiagnozowano u ciebie raka piersi, lekarz powinien sprawdzić, czy węzły chłonne w pobliżu guza nie są zmienione. Układ limfatyczny pomaga odprowadzać bakterie i inne szkodliwe substancje z organizmu. Jeśli rak piersi znajduje się w tych węzłach, możesz nie zauważyć objawów.

4 / 8

Kości

Gdy rak piersi jest w kościach, pierwszym objawem jest zwykle ból. Może on dotyczyć każdej kości, w tym kręgosłupa, rąk i nóg. Czasami kość może być na tyle słaba, że może ulec złamaniu, ale leczenie często temu zapobiega. Jeśli nowotwór obejmuje kręgosłup, może również powodować problemy z nietrzymaniem moczu lub chodzeniem do toalety. Może również wystąpić drętwienie lub osłabienie części ciała, np. ręki lub nogi. Dzieje się tak, gdy dochodzi do ucisku na nerwy w rdzeniu kręgowym.

5 / 8

Wątroba

Jeśli rak piersi rozprzestrzeni się na wątrobę, możesz odczuwać ból brzucha, który nie ustępuje, możesz mieć uczucie wzdęcia lub pełności. Może również wystąpić utrata apetytu i utrata wagi. Możesz zauważyć, że Twoja skóra i białka oczu stają się żółte, co nazywane jest żółtaczką. Dzieje się tak, ponieważ wątroba nie pracuje prawidłowo.

6 / 8

Płuca

Rak piersi może rozprzestrzenić się do płuc lub do przestrzeni między płucem a ścianą klatki piersiowej, powodując gromadzenie się płynu wokół płuca. Objawy mogą obejmować duszności, kaszel, który nie ustępuje, oraz ból w klatce piersiowej. Niektóre osoby tracą apetyt, co prowadzi do utraty wagi.

7 / 8

Mózg

Możliwe jest, że rak piersi rozprzestrzeni się do mózgu. Może to powodować bóle głowy, które zaburzają równowagę i zwiększają prawdopodobieństwo upadków. Może wystąpić drętwienie lub osłabienie jednej części ciała. Możesz zachowywać się inaczej, możesz czuć się zdezorientowana lub mieć napady drgawek.

8 / 8

Leczenie

Może być konieczna operacja, chemioterapia, naświetlania i leki. Leki, które zaleci lekarz, będą zależały od rodzaju raka piersi. Na przykład, jeśli twój rak piersi jest HER2 dodatni, w którym pewne białko napędza wzrost, lekarz może wybrać terapię celowaną jako część leczenia. Kluczowe znaczenie ma także leczenie przeciwbólowe, abyś mogła czuć się jak najlepiej.

Zespół ds. leczenia raka piersi

0

Na jakich zasobach możesz polegać poza przyjaciółmi i rodziną? Różni członkowie zespołu opieki zdrowotnej mogą pomóc ci w zaspokojeniu twoich potrzeb.

Poza leczeniem: Opieraj się na swoim zespole

Następny artykuł

Zbuduj swoją społeczność wsparcia

Jeśli masz raka piersi z przerzutami, otoczenie się właściwymi ludźmi może wiele zmienić w twoim leczeniu i życiu.

Zobacz więcej Pokaz slajdów

Czego potrzebujesz w domu

Jeśli masz raka piersi w stadium 3 lub 4, oprócz leczenia farmakologicznego możesz zrobić dla siebie kilka rzeczy, aby poczuć się lepiej w domu. Zapoznaj się z pomysłami, które możesz zacząć stosować już dziś.

Wideo

Odżywiaj się tak, jak tego potrzebujesz

Zrównoważona dieta bogata w składniki odżywcze pomoże Twojemu organizmowi wyleczyć się podczas leczenia raka.

Artykuł

Co chcą wiedzieć twoi przyjaciele

Jeśli masz zaawansowanego raka piersi, Twoje przyjaciółki mogą chcieć wiedzieć te rzeczy, ale nie wiedzą, jak Cię o nie zapytać.

Artykuł

Wskazówki, jak o siebie dbać

Dbanie o siebie w przypadku raka piersi w III lub IV stadium zaawansowania wykracza poza to, co mogą zrobić lekarze. Zapoznaj się z pomysłami, jak uzyskać wsparcie i troskę, których potrzebujesz.

Zaawansowany rak piersi: Co chcą wiedzieć przyjaciółki

0

Co Twoi przyjaciele mogą chcieć wiedzieć o Twoim raku piersi w III lub IV stopniu zaawansowania, ale nie wiedzą, jak Cię o to zapytać.

Pod wieloma względami jesteś z nimi po tej samej stronie. Ale kiedy masz zaawansowanego raka piersi, są pewne części twojego życia, których oni mogą nie zrozumieć, jeśli sami w nich nie byli.

Warto wiedzieć, co mogą myśleć twoje przyjaciółki, abyś mogła je uspokoić.

Jak to się stało?

Pam Kohl zna tę chorobę na wylot. Siedem lat po zdiagnozowaniu raka piersi, lumpektomii i naświetlaniach, rutynowe badanie mammograficzne wykazało podejrzany obszar w tej samej piersi. Po mastektomii i badaniu PET lekarze Kohls odkryli, że rak rozprzestrzenił się do węzła chłonnego w pobliżu płuca.

Jedną z najważniejszych rzeczy, jakie chcą wiedzieć moi przyjaciele, jest to, dlaczego i jak do tego doszło – mówi Kohl, która obecnie jest dyrektorem wykonawczym organizacji Susan G. Komen, North Carolina Triangle to the Coast. 7 lat temu miałam tak dobre rokowania. Po nawrocie choroby i mastektomii zakładano, że wszystko będzie znowu w porządku. Niestety, nie jest to proces liniowy i zdecydowanie nie jest czarno-biały.

Nie wydajesz się być sobą

Nadal jesteś sobą. Ale oprócz raka i emocji, które możesz odczuwać, niektóre leki, które przyjmujesz, mogą mieć skutki uboczne.

Dana Dinerman, matka z San Diego i założycielka firmy Hulabelle, zajmującej się rekonstrukcją piersi i produkcją strojów kąpielowych po mastektomii, mówi: „Możesz czuć się jak wariatka, nastrojowa i nie być sobą. Dobrze jest powiedzieć ludziom: „Jestem na tych nowych lekach i nie wiem, jak będę się po nich czuła. Bądźcie dla mnie cierpliwi, bo muszę się z tym pogodzić. ?

Dlaczego odwołałeś nasze plany?

Jeszcze kilka dni temu, gdy umawialiście się na kolację, czułeś się dobrze. Ale kiedy nadszedł czas, byłeś zbyt wyczerpany, więc zrezygnowałeś.

Przyjaciele nie rozumieją, że żyjesz z chwili na chwilę – mówi Dinerman. Mówią: „Ojej, wyglądasz naprawdę dobrze, a potem są zdezorientowani, kiedy odwołuję zaproszenie na przyjęcie, bo boli mnie chemioterapia”. Myślą, że wszystko jest w porządku, ale nie widzą całego procesu.

Czy chcesz o tym porozmawiać?

Prawda jest taka, że nie zawsze. Jesteś kimś o wiele więcej niż tylko rakiem piersi. Czasami trzeba odpocząć od tego tematu.

Kiedy Kohl chce porozmawiać o swoim raku, mówi przyjaciółce, że chce umówić się na pogawędkę, kiedy trzeba będzie pogłębić temat.

Jeśli wpadnę na nie podczas lunchu, niekoniecznie będę chciała tam iść – mówi Kohl. Mogę po prostu chcieć porozmawiać o moich dzieciach albo o ostatnim filmie, który widziałam. I o tym, że zdecydowanie nie potrzebuję więcej zapiekanek.

Co mogę zrobić?

Twoi przyjaciele chcą pomóc, ale nie wiedzą, czego potrzebujesz. Mogą złożyć ogólną propozycję, np. daj mi znać, jeśli będziesz czegoś potrzebował. To są otwarte drzwi. Jeśli czegoś potrzebujesz, mów śmiało i sprecyzuj to.

W czwartek mam zabieg, a w sobotę jestem tak zmęczona, że nie mogę gotować. Czy możesz przynieść mi obiad w sobotę wieczorem? – mówi Susan Brown, zarejestrowana pielęgniarka i starszy dyrektor ds. edukacji zdrowotnej w organizacji Susan G. Komen. Jej zdaniem świetnym sposobem na radzenie sobie z tym problemem są internetowe narzędzia kalendarzowe. Możesz też powiedzieć coś w rodzaju: „Moje dziecko ma treningi baseballu w czwartki i trudno mi na nie zdążyć. Czy możesz go zabrać?

Jak rozmawiać o swoich problemach, kiedy masz do czynienia z rakiem?

Tuż po tym, jak rak Dinermans powrócił po raz drugi, bliska przyjaciółka zwierzyła się jej z problemów małżeńskich. To był mroczny czas dla obu kobiet, ale dla Dinerman możliwość skupienia się na przyjaciółce, a nie na raku, była darem.

Zawsze staram się dawać ludziom do zrozumienia, że chcę wysłuchać ich problemów. To pomaga mi oderwać myśli od ich problemów” – mówi. Kobiety w ogóle muszą przetrwać tak wiele rzeczy. Mają w sobie więcej, niż im się wydaje.

Jakie są prognozy? Czy się boisz?

To prawdopodobnie pytanie nr 1, które zadają sobie Twoi znajomi.

Nikt nie ma obiecanego jutra” – mówi Dinerman. Mówię im, że tak, boję się. I czasami płaczę”.

Jej decyzja: Nie poddawaj się bez względu na wszystko.

Pytam męża: Czy jestem szalona, że każdego dnia idę naprzód? Ale przede wszystkim dobrze jest pomagać moim przyjaciołom zrozumieć, że nikt z nas nie wie, co przyniesie przyszłość. I powinniśmy po prostu cieszyć się dniem.

Czy powiedziałem coś nie tak?

Wśród osób chorych na raka wiele mówi się o słowach takich jak walka, bitwa, czy ci, którzy przeżyli. Niektórzy ludzie lubią ten język. Ale wiele osób nie lubi. Twoi przyjaciele mogą nie zdawać sobie z tego sprawy.

Nie chcę słyszeć, jakim jestem zaciekłym wojownikiem albo że pokonam tę chorobę” – mówi Kohl. Każdy, kto ma raka, jest zaciekłym wojownikiem”.

Możesz dać swoim przyjaciołom do zrozumienia, że doceniasz ich zachętę i wsparcie, i poinformować ich, jak chciałbyś o tym rozmawiać. Jeśli sami nie chorowali na raka, mogą potrzebować twojej pomocy, aby dowiedzieć się, jakie słowa i zwroty lubisz, a jakich powinieneś unikać.

Pamiętaj, że Twoi przyjaciele chcą być z Tobą, na małe i duże sposoby, tak samo jak w przypadku wszystkiego, co razem przeszliście. I wszyscy poczujecie się dzięki temu lepiej.

Osoby, które przeżyły raka piersi: Życie po zakończeniu leczenia

0

Leczenie raka piersi dobiegło końca. Co teraz? Oto, jak wrócić do "nowej normalności"

Życie po raku piersi oznacza powrót do pewnych znanych rzeczy, ale także dokonywanie nowych wyborów.

Piosenka mówi: „It ain’t over ’til it’s over”, ale kiedy masz raka piersi, odkrywasz, że to nawet nie jest koniec, kiedy jest koniec.

Po maratonie diagnozowania i leczenia raka piersi, który może trwać od sześciu miesięcy do roku, nie możesz się doczekać powrotu do normalnego życia. Ale dzień ostatniej radioterapii lub wlewu chemioterapii nie oznacza końca Twojej podróży z rakiem piersi.

Zamiast tego czeka cię kolejny etap podróży. Ten etap polega na przystosowaniu się do życia jako osoba, która przeżyła raka piersi. Pod wieloma względami będzie to życie podobne do tego, które prowadziłaś wcześniej, ale pod innymi będzie zupełnie inne. Nazwij to swoją „nową normalnością”.

Począwszy od relacji z rodziną i współmałżonkiem, po nawyki żywieniowe i ćwiczenia fizyczne, rak piersi zmieni Twoje życie w sposób, który będzie trwał jeszcze długo po zakończeniu leczenia. Jak walczyć z utrzymującym się zmęczeniem? Co powinnaś jeść, aby zapobiec nawrotowi raka piersi? Czy kiedykolwiek będziesz miała znowu regularne życie seksualne? To tylko niektóre z pytań, które mogą cię dręczyć w okresie przechodzenia od leczenia raka piersi do przeżycia raka piersi.

„Chemobrain i inne skutki uboczne

Sześć miesięcy temu obserwowałeś, jak ostatnia dawka chemioterapii kapała z kroplówki do Twoich żył. Twoje włosy naprawdę zaczęły odrastać. Może są kręcone tam, gdzie kiedyś były proste, albo dużo bardziej siwe niż wcześniej, ale to są włosy. Znów masz brwi. Dlaczego więc wciąż jesteś taki zmęczony? Kiedy znów poczujesz się jak dawniej?

„Twoje ciało przeszło właśnie przez ogromny atak, a regeneracja to bardzo ważna sprawa. Nie wrócisz od razu do formy” – mówi onkolog Marisa Weiss, założycielka Breastcancer.org i autorka książki „Living Beyond Breast Cancer”. „Zostałaś już tyle razy dotknięta: operacją i znieczuleniem, być może wieloma cyklami chemioterapii, być może naświetlaniami”.

Dwie największe przeszkody, z jakimi borykają się kobiety z rakiem piersi po leczeniu, to zmęczenie spowodowane chemioterapią i/lub skumulowane efekty innych metod leczenia oraz zjawisko, które niektóre kobiety nazwały „chemobrain” – zmiany psychiczne, takie jak braki w pamięci i niemożność skupienia się. Gdybyś się starała, prawdopodobnie nie mogłabyś wybrać dwóch bardziej frustrujących i kłopotliwych skutków ubocznych dla kobiet prowadzących intensywne życie, zarządzających karierą zawodową i opiekujących się rodzinami.

Oczekujesz, że ustąpią one zaraz po zakończeniu leczenia, a tak się nie dzieje” – mówi Mary McCabe, RN, dyrektor programu „Cancer Survivorship” w Memorial Sloan-Kettering Cancer Center w Nowym Jorku.

Istnienie programu McCabe jest świadectwem zmieniającego się charakteru choroby nowotworowej. Kobiety chore na raka piersi, podobnie jak inne osoby z rozpoznaniem nowotworu, przeżywają obecnie o wiele dłużej i w tak dużej liczbie, że niektóre szpitale otwierają całe oddziały poświęcone przetrwaniu choroby Narodowy Instytut Raka (National Cancer Institute) również uruchomił specjalny obszar badawczy poświęcony badaniu, co to znaczy przeżyć chorobę nowotworową.

Jak długo po zakończeniu leczenia raka piersi można się spodziewać, że zmęczenie, „chemobrain” i inne efekty uboczne będą się utrzymywać? Oczywiście każdy człowiek jest inny, ale Weiss mówi swoim pacjentkom, aby jako ogólną zasadę przyjęły, że okres powrotu do zdrowia powinien trwać mniej więcej tyle samo czasu, ile upłynęło od pierwszego momentu „przestrachu przed rakiem” do daty ostatniego leczenia. Jeśli więc wykryto guzek lub wykonano podejrzaną mammografię w kwietniu, a ostatnią radioterapię przeprowadzono w grudniu, powrót do „nowej normy” może nastąpić w sierpniu lub wrześniu następnego roku.

„Nawet wtedy nie oznacza to, że w pełni powrócisz do siebie, ale do tego czasu powinieneś mieć poczucie, gdzie będziesz się znajdować, jaki będzie Twój poziom energii itd.

„Mam wielu pacjentów, którzy zmagają się z tym problemem już drugi rok. Owszem, ich główne leczenie przeciwnowotworowe już się skończyło, ale nadal zastanawiają się, jak poradzić sobie z efektami ubocznymi terapii hormonalnych itp. Może się to wydawać niekończącym się procesem”.

Przeżycie raka piersi, jak zauważa Weiss, to maraton, a nie sprint. Oznacza to naukę radzenia sobie z objawami, które utrzymują się po zakończeniu leczenia – mówi McCabe ze Sloan-Kettering – poprzez stosowanie strategii adaptacyjnych, których nauczyłaś się podczas chemioterapii lub rekonwalescencji po operacji.

„Należy nadal planować okresy odpoczynku i zastanowić się, w jakich porach dnia i po jakich czynnościach czujemy się najbardziej zmęczeni” – mówi. „Jeśli chemobrain nadal Ci dokucza, nadal stosuj takie sztuczki, jak zapisywanie rzeczy, wysyłanie do siebie przypomnień i proszenie innych o powtórzenie informacji”. Niektórym kobietom pomaga prowadzenie dziennika, w którym zapisują godziny, w których zmęczenie lub zamglenie umysłowe doskwierają najbardziej, co pomaga im zaplanować działania w tym zakresie.

Szansa na dokonanie pewnych wyborów życiowych

Upewnij się, że Twoja rodzina i koledzy z pracy rozumieją, że zakończenie leczenia nie oznacza, że będziesz mógł od razu wrócić do prowadzenia samochodu, trenowania piłki nożnej i jeżdżenia na konferencje przez tydzień w każdym miesiącu.

„Wszyscy są gotowi na zakończenie leczenia, nie tylko Ty, a Twoi przyjaciele i rodzina, mimo że Cię wspierają, mogą oczekiwać, że od razu wrócisz do pracy” – mówi McCabe. „Jest to proces edukacyjny. Muszą zrozumieć, że zakończenie terapii nie oznacza natychmiastowego ustania jej efektów”.

Weiss radzi, aby kontrolować swoje oczekiwania. „Zmniejsz stres i presję na siebie w każdy możliwy sposób. Jest wiele decyzji, które możesz podjąć, aby wziąć odpowiedzialność za swoje życie w trakcie procesu zdrowienia.”

Na przykład, możesz mieć pewne wyobrażenia o tym, jak powinien wyglądać Twój dom, ile będziesz zarabiać i jakie powinny być Twoje zobowiązania wobec społeczności. Zdecyduj, które z tych rzeczy są dla Ciebie naprawdę ważne, a które nie mają aż tak dużego znaczenia. Te mniej ważne zostawmy w spokoju lub znajdźmy kogoś innego, kto się nimi zajmie.

Gina Shaw jest autorką tekstów medycznych, która w 2004 roku przeszła leczenie raka piersi, a teraz nazywa siebie „radosną osobą, która przeżyła raka piersi”.

Co to jest HER2-ujemny rak piersi?

0

Status HER2-ujemnego raka piersi wpływa na rozwój nowotworu i reakcję na niektóre metody leczenia. Dowiedz się więcej o nowotworach HER2-ujemnych.

Kiedy masz raka piersi, jedną z najważniejszych rzeczy, które musisz wiedzieć, jest to, czy rak jest we wczesnym stadium, czy już się rozprzestrzenił. Etap, typ, wielkość i lokalizacja guza mogą mieć wpływ na leczenie i rokowanie.

Podobnie jak status białek w komórkach nowotworowych lub na ich powierzchni. Są to tzw. receptory, które reagują na pewne substancje w organizmie. Receptory te wpływają na wzrost nowotworu i jego reakcję na określone metody leczenia.

Receptor 2 ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu (HER2) jest jednym z takich kluczowych receptorów. HER2 pomaga kontrolować wzrost komórek w zdrowych komórkach. Jednak gdy komórki nowotworowe wytwarzają go zbyt dużo, rak ma większe szanse na namnażanie się. Jeśli lekarz stwierdzi, że Twój rak piersi jest HER2-ujemny, oznacza to, że Twój nowotwór nie wytwarza zbyt dużo dodatkowego HER2. Gdyby Twój nowotwór wytwarzał dodatkowe ilości HER2, byłby HER2-dodatni.

Rak piersi HER2-ujemny ma lepsze rokowania niż rak HER2-dodatni, ponieważ HER2-ujemny sprawia, że rak jest mniej agresywny. Większość raków piersi jest HER2-ujemna.

Zrozumienie statusu HER2

HER2-ujemny i HER2-dodatni rak piersi mają takie same objawy. Lekarz nie jest w stanie stwierdzić, który typ masz, badając cię. Zamiast tego przeprowadzi test na małym fragmencie guza. Próbka zostanie pobrana do badania podczas biopsji lub w trakcie operacji.

Twój status HER2 jest jedną z wielu rzeczy, które wpływają na szybkość wzrostu raka piersi. Istnieją również inne receptory hormonalne (HR), które reagują na hormony znajdujące się we krwi. Lekarze czasami określają receptory oddzielnie jako receptory estrogenowe (ER) i receptory progesteronowe (PR).

Często jednak lekarze mówią o wszystkich różnych receptorach łącznie. Tak więc Twój rak HER2-ujemny będzie albo HR-dodatni/HER2-ujemny, albo HR-ujemny/HER2-ujemny. Jeśli Twój rak nie wykazuje obecności HER2 i obu typów receptorów hormonalnych, jest to tzw. rak potrójnie ujemny.

Znajomość statusu HER2 raka piersi – wraz ze statusem receptorów hormonalnych – mówi Tobie i Twoim lekarzom o biologii nowotworu. Pomaga lekarzom zdecydować, jakie leczenie najlepiej wypróbować w pierwszej kolejności i jakie masz możliwości, jeśli będziesz musiała spróbować czegoś innego później.

Niektóre metody leczenia raka piersi działają poprzez ukierunkowanie na receptor HER2. Jeśli Twój nowotwór jest HER2-ujemny, lekarz nie zastosuje tych terapii. Zasugeruje on inne opcje w zależności od stopnia zaawansowania raka i tego, czy ma on pozytywne receptory hormonalne. Lekarz może również wziąć pod uwagę inne czynniki, w tym zmiany genetyczne lub inne zmiany w nowotworze, które mogą mieć wpływ na szybkość wzrostu lub rozprzestrzeniania się nowotworu.

Jak często występuje rak piersi HER2-ujemny?

Około 4 na 5 raków piersi nie ma dodatkowego HER2. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że twój HER2-ujemny rak piersi jest pozytywny dla jednego lub obu receptorów hormonalnych. Prawie 70% raków piersi jest HR-pozytywnych/HER2-negatywnych. Tylko około 10% z nich jest HR-ujemnych/HER2-ujemnych lub potrójnie ujemnych.

Nowotwory mogą zmieniać się z czasem. Jeśli rak HER2-ujemny zniknie, a następnie powróci lub się rozprzestrzeni, lekarz może ponownie go zbadać, aby sprawdzić, czy nadal jest ujemny dla HER2.

Leczenie raka piersi HER2-ujemnego

Dostępne opcje leczenia HER2-ujemnego raka piersi obejmują:

Chirurgię i/lub radioterapię. Jeśli rak HER2-ujemny zostanie wcześnie wykryty, chirurg może być w stanie całkowicie go usunąć. Lekarz może również zalecić naświetlanie przed lub po operacji.

Terapia endokrynologiczna. Jeśli rak HER2-ujemny ma pozytywny wynik na obecność receptorów hormonalnych, lekarz może zalecić terapię endokrynologiczną (hormonalną). Celem terapii endokrynologicznej jest obniżenie ilości hormonów w organizmie pacjenta. Jest to pomocne, ponieważ hormony mogą powodować wzrost raka piersi HR-dodatniego. Zmniejszając ilość estrogenu lub progesteronu wytwarzanego przez organizm, terapia ta może spowolnić lub zmniejszyć guz.

Chemioterapia. W przypadku HR-dodatniego/HER2-ujemnego raka piersi oprócz terapii endokrynologicznej może być stosowana chemioterapia. Zależy to od stadium zaawansowania nowotworu, jego stopnia i innych cech. Dodanie chemioterapii może zmniejszyć ryzyko nawrotu raka. Jednak w zależności od wieku i stanu zdrowia pacjentki, korzyści płynące z chemioterapii mogą nie przewyższać ryzyka. Porozmawiaj z lekarzem, aby dowiedzieć się, co będzie dla Ciebie najrozsądniejsze. Jeśli Twój rak HER2-ujemny nie wykazuje również receptorów hormonalnych (potrójnie ujemny), przed lub po chemioterapii możesz być poddana operacji.

Immunoterapia. Jeśli Twój HR-negatywny/HER2-negatywny (potrójnie negatywny) rak piersi jest zaawansowany i ma inne białko o nazwie PD-L1, rozwiązaniem może być immunoterapia. Immunoterapia wykorzystuje Twój własny układ odpornościowy do walki z rakiem. Około 20% potrójnie ujemnych raków piersi ma PD-L1.

Rokowanie w przypadku raka piersi HER2-ujemnego

Najważniejszym czynnikiem wpływającym na rokowanie w przypadku raka piersi jest to, czy lekarze wykryli nowotwór, zanim rozprzestrzenił się zbyt daleko. Jeśli rak HER2-ujemny występuje tylko w piersi, 5-letnie przeżycie względne jest mniej więcej tak samo dobre, jak u osoby bez raka piersi. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli Twój rak jest pozytywny pod względem receptorów hormonalnych.

Potrójnie ujemny rak piersi jest trudniejszy do leczenia, ponieważ nie można stosować leków działających na receptory HER2 ani terapii hormonalnej. Ten typ jest też zwykle bardziej agresywny.

National Cancer Institute podaje wskaźniki 5-letniej przeżywalności względnej dla raka piersi w zależności od tego, jak daleko choroba się rozprzestrzeniła. Jeśli masz HR-dodatniego/HER2-ujemnego raka piersi – najczęstszy typ – twoje szanse na przeżycie 5 lat w porównaniu z kobietami, które nie mają raka piersi, wynoszą:

  • 100%, jeśli twój rak jest zlokalizowany (ograniczony do jednej piersi)

  • 90% jeśli rak jest regionalny (rozprzestrzenił się na pobliskie węzły chłonne)

  • 31% jeśli Twój nowotwór jest odległy (rozprzestrzenił się na inne części ciała)

Jeśli Twój rak piersi nie wykazuje obecności receptorów HER2 i hormonalnych (potrójnie ujemny), Twój wskaźnik 5-letniego przeżycia względnego wynosi:

  • 91%, jeśli jest zlokalizowany

  • 65% jeśli jest regionalna

  • 12% jeśli jest odległy

Powyższe liczby są jedynie wartościami średnimi. Twoje osobiste rokowania zależą od wielu czynników, w tym od reakcji nowotworu na leczenie i stanu zdrowia. Jeśli Twój HER2C-ujemny rak piersi jest bardziej zaawansowany, zapytaj lekarza, czy powinieneś poddać się innym badaniom, które pomogą Ci ukierunkować leczenie.