Strona główna Blog Strona 2949

Opieka i komfort podczas leczenia III lub IV stadium raka piersi

0

Dbanie o siebie w przypadku raka piersi w III lub IV stadium zaawansowania wykracza poza możliwości lekarzy. Poznaj pomysły na uzyskanie wsparcia i troski, których potrzebujesz.

Rak piersi jest inny niż niektóre inne nowotwory, ponieważ nawet jeśli wystąpią przerzuty [rak rozprzestrzeni się na inne części ciała], możesz mieć przed sobą jeszcze wiele, wiele lat życia. Chcesz, aby były to dobre lata” – mówi dr Erin Macrae, onkolog z Columbus Oncology and Hematology Associates w Columbus, OH.

Steven Z. Pantilat, lekarz zajmujący się opieką paliatywną i autor książki Life After the Diagnosis (Życie po diagnozie), zgadza się z tym stwierdzeniem. Nie musisz wybierać między przetrwaniem a dobrym samopoczuciem – mówi. W istocie, uczynienie opieki nad sobą i swojego komfortu priorytetem może poprawić jakość leczenia. Wypróbuj siedem poniższych sposobów, aby tak właśnie zrobić.

Nie zgrzytaj zębami

Nie powinieneś czuć się źle, jeśli odczuwasz ból i potrzebujesz więcej leków, mówi Stephanie Bernik, ordynator oddziału onkologii chirurgicznej w Lenox Hill Hospital w Nowym Jorku.

Jeśli przyjmujesz lek, który wywołuje skutki uboczne, które Ci przeszkadzają, takie jak zaparcia lub zamroczenie mózgu, powiedz o tym lekarzowi, mówi Bernik. Istnieją nowe techniki i leki, które można wypróbować, takie jak leki przeciwbólowe o powolnym uwalnianiu, plastry, a nawet Botox w mięśniach, jeśli po mastektomii używasz ekspandera tkankowego.

Staranny wybór zespołu onkologicznego

Doświadczenie pacjenta będzie lepsze, jeśli będzie on mógł rozmawiać z lekarzami o swoich problemach i będzie czuł, że udzielają mu oni wsparcia. I tak, zmiana lekarza w trakcie leczenia nie stanowi problemu.

55-letnia Marty Oxford nie była zadowolona z przebiegu leczenia raka piersi w III stopniu zaawansowania. Po operacji w 2015 r. od razu zaczęłam chemioterapię [w miejscowym szpitalu]. Po kilku miesiącach byłam tak osłabiona, że nie mogłam o siebie zadbać, a lekarze, do których chodziłam, nie wiedzieli, co robić” – mówi Oxford, mieszkająca w Pine Mountain, GA.

Oxford wykonała więc odważny ruch: W trakcie chemio- i radioterapii przeniosła się do innej placówki, która specjalizowała się w opiece nad chorymi na raka. Tam zaoferowano mi wsparcie żywieniowe, fizykoterapię, terapię zajęciową, a nawet akupunkturę” – mówi Oxford. Czułam się niemal zawstydzona, że odchodzę od innych lekarzy – jakbym miała przepraszać, że wybrałam to, co było dla mnie najlepsze! Ale posiadanie zespołu, który zajął się całym moim zdrowiem, pomogło mi przejść od walki o życie do życia nim.

Zmniejsz efekty uboczne dzięki ćwiczeniom

Może się to wydawać sprzeczne z intuicją, aby ruszać się, kiedy jesteś zmęczony i masz mdłości. Jednak badania konsekwentnie wykazują, że ćwiczenia zmniejszają efekty uboczne, takie jak zmęczenie, depresja i ból – mówi dr Katie Deming, onkolog radioterapeuta z Kaiser Permanente w Portland.

Jak mówi Deming, nawet 10-minutowy spacer kilka razy dziennie może mieć znaczenie. Bardzo pomocny jest również trening siłowy, taki jak joga lub ćwiczenia z lekkimi ciężarami. Jeśli dopiero zaczynasz ćwiczyć lub masz problemy z poruszaniem się z powodu zabiegów takich jak operacja, skorzystaj z pomocy fizykoterapeuty. Poproś swojego lekarza onkologa o polecenie kogoś takiego.

Uświadom sobie, że „rozpieszczanie” to kluczowa dbałość o siebie

Kiedy przechodzisz leczenie raka, powinieneś robić rzeczy, które poprawiają Twoje samopoczucie. Może to zwiększyć Twoją pewność siebie, a nawet zmotywować Cię do podejmowania zdrowych kroków, takich jak ćwiczenia fizyczne, mówi Deming.

Może to być kupno peruki, jeśli straciłaś włosy (lub dumne noszenie tymczasowej łysiny), terapia masażem (poszukaj terapeuty, który leczył osoby z rakiem piersi) lub znalezienie odpowiedniego balsamu lub olejku, który ukoi suchą skórę. Nie wiesz, jakich produktów używać lub do kogo się zgłosić? Zapytaj pielęgniarkę onkologiczną – ona często wie, co sprawdza się podczas leczenia raka piersi.

Poszukaj wsparcia

Kiedy jesteś przyzwyczajony do pomagania wszystkim innym, możesz czuć się dziwnie, a nawet nieswojo, kiedy to Ty prosisz o pomoc lub wysłuchanie. Ale potraktuj to jako część swojego leczenia, mówi Deming. Badania pokazują, że kobiety chore na raka piersi, które mają wsparcie społeczne, zwykle przeżywają dłużej niż te, które go nie mają.

Jeśli obawiasz się, że wypalisz swoich najbliższych przyjaciół i rodzinę, rozejrzyj się szeroko. Poprosiłam linię modlitwy w moim kościele nie tylko o modlitwę za mnie, ale także o pomoc w zakupach i wizytach – mówi Anna Renault, 67 lat, z Baltimore, która ma IV stadium przerzutowego raka piersi.

A kiedy ludzie pytają, czy mogą pomóc, nie mów po prostu „tak”. Powiedz im, czego konkretnie potrzebujesz, np. posiłków lub opieki nad dzieckiem. Zachęcam pacjentów, aby poprosili kogoś, z kim lubią spędzać czas, o podwożenie ich na leczenie i z powrotem” – mówi Deming. To daje im możliwość wsparcia pacjenta i może pomóc w utrzymaniu dobrego nastroju.

Zapytaj swojego lekarza o opiekę paliatywną – już teraz

Wiele osób uważa, że opieka paliatywna to to samo, co opieka hospicyjna, lub że dotyczy ona tylko chorób w końcowym stadium. Tak nie jest.

Lekarze opieki paliatywnej zajmują się wszystkimi objawami raka i jego leczenia, a także skupiają się na poprawie jakości życia chorego i jego rodziny – mówi Sandra Pedraza, MD, z Ohio State Universitys Arthur G. James Cancer Hospital and Richard J. Solove Research Institute. Możemy pomóc w przypadku bólu, niepokoju, stresu, depresji, suchości w ustach, bólu mięśni i stawów, uderzeń gorąca, problemów ze snem, obrzęków, poczucia, że jakość życia nie jest dobra z powodu raka lub leczenia, i wielu innych.

Badania wykazują, że osoby korzystające z opieki paliatywnej mają lepsze doświadczenia związane z leczeniem. Jeśli więc nie czujesz się tak dobrze, jak byś chciał, poproś swojego lekarza o skierowanie cię do opieki paliatywnej” – mówi Pedraza. Poza lekami na receptę specjaliści opieki paliatywnej pomagają także w stosowaniu terapii uzupełniających, takich jak akupunktura, hipnoza, biofeedback i muzykoterapia, które, jak wykazały badania, mogą poprawić jakość życia.

Nie wszyscy lekarze rozumieją rolę opieki paliatywnej w leczeniu raka. Jeśli Twój lekarz powie Ci, że nie jesteś gotowy na opiekę paliatywną, powiedz: „Wiem, że nie umieram, ale opieka paliatywna może być także po to, by dobrze żyć. Chciałbym spotkać się z ekspertem w dziedzinie opieki paliatywnej, gdy będę kontynuował leczenie raka” – mówi Pantilat.

Rozmawiaj z ludźmi, którzy potrafią się z tobą identyfikować

Niepokój i lęk mogą nasilać uczucie bólu i prowadzić do innych problemów, np. kłopotów ze snem. Uzbrojenie się w informacje może pomóc ci uspokoić umysł i sprawić, że będziesz swoim własnym adwokatem, mówi Bernik.

Nie oznacza to jednak, że należy wygooglować wszystko, co się da znaleźć: Może się to skończyć większym niepokojem, ponieważ nie będziesz w stanie odfiltrować najgorszych scenariuszy i złych informacji, mówi Pantilat.

Zamiast tego porozmawiaj z innymi osobami, które przeszły leczenie raka. Pomogła mi rozmowa ze starym przyjacielem, który przeżył raka” – mówi Oxford. Nie ma szkolenia, jak być chorym na raka, ale mój przyjaciel potrafił powiedzieć: „Oto, co ma się wydarzyć, oto kiedy trzeba poprosić o pomoc” – wyjaśnia.

Jeśli nie masz kogoś, z kim mógłbyś porozmawiać, rozważ dołączenie do lokalnej lub internetowej grupy wsparcia. Możesz także porozmawiać z doradcą lub pracownikiem socjalnym, który pracował z osobami chorymi na raka. Twój lekarz lub szpital powinien być w stanie pomóc Ci w znalezieniu takiej osoby.

Przede wszystkim pamiętaj, że jesteś kimś więcej niż tylko pacjentką z rakiem piersi. Nadal jesteś sobą, a wszystkie twoje zasoby mogą pomóc ci przetrwać ten trudny okres.

Poszukiwanie mammografii o wysokiej jakości

0

Kobiety korzystające z badań mammograficznych mogą znaleźć najwyższej jakości badania u radiologów i lekarzy, którzy mają wieloletnie doświadczenie w codziennym wykonywaniu i odczytywaniu mammografii.

Szukasz mammografii o wysokiej jakości

Z archiwum lekarza

3 kwietnia 2000 r. (Chantilly, Va.) — Jak twierdzą eksperci w dziedzinie raka piersi, jeśli kiedykolwiek istniał argument przemawiający za siłą liczebną, to może to być właśnie mammografia.

Kobiety korzystające z badań mammograficznych mogą znaleźć najwyższej jakości badania u radiologów i lekarzy, którzy mają wieloletnie doświadczenie w codziennym wykonywaniu i odczytywaniu mammografii. Ponadto organizacje, które spełniają wysokie standardy zawodowe w zakresie bezpieczeństwa i jakości, powinny posiadać certyfikat Food and Drug Administration.

Uważam, że ważne jest, aby kobiety wiedziały, że znajdują się w certyfikowanym ośrodku mammograficznym, dzięki czemu będą wiedziały, że urządzenia są co roku poddawane ocenie” – mówi Barbara Brenner, dyrektor wykonawczy Breast Cancer Action, grupy działającej na rzecz walki z rakiem piersi z siedzibą w San Francisco.

„Zawsze mówimy kobietom poniżej 50 roku życia, że kiedy zdecydują się na pierwszą mammografię, powinny zaplanować czas zaraz po badaniu, aby usiąść i zadać pytania. Powinny udać się do miejsca, które pokaże im zdjęcia i odpowie na pytania dotyczące tego, co można, a czego nie można zobaczyć”.

Według American Cancer Society kobiety powinny w miarę możliwości co roku udawać się do tej samej placówki, aby można było porównać nowe i stare mammografie. Towarzystwo zaleca również, by w razie przeprowadzki kobiety zabierały ze sobą kopie swoich badań mammograficznych, aby lekarze w nowej placówce mogli zrobić to samo.

Michael D. Towle regularnie pisze dla „Doctora” na tematy zdrowotne i prawne.

Twardo o raku piersi

0

Aktywistka Barbara Brenner nie zadowala się różowymi wstążkami, spacerami z rakiem piersi i znaczkami pocztowymi, na których zbierane są fundusze. Jest zdecydowaną przeciwniczką tej choroby.

Twardo o raku piersi

Aktywistka Barbara Brenner nie poprzestaje na różowych wstążeczkach, spacerach z rakiem piersi i znaczkach pocztowych, na których zbierane są fundusze. Jest zdecydowaną przeciwniczką tej choroby.

Przegląd medyczny: Craig H. Kliger, MD Z archiwum lekarza

1 września 2000 r. – Jest środek poranka w słoneczny dzień w San Francisco, a mała grupa demonstrantów zbiera się przed sklepem spożywczym, aby zaprotestować przeciwko żywności modyfikowanej genetycznie.

Scena jest szczera, ale surrealistyczna: Jest tam facet przebrany za puszkę „Eksperymentalnej zupy jarzynowej” Campbella i inny w masce Frankensteina, co jest nawiązaniem do tak zwanej „frankenfoods” produkowanej przez firmy biotechnologiczne. Młode kobiety ubrane w białe kombinezony ochronne rozdają ulotki, a bezdomny siedzi na śmietniku i czeka na rozpoczęcie przemówień.

Stojąca po jednej stronie Barbara Brenner, lat 48, uśmiecha się cierpliwie. Z krótko przyciętymi włosami, w czarnej skórzanej kurtce i z papierowym kubkiem kawy w ręku może być po prostu kolejną kobietą pracującą w drodze do biura. Jednak kiedy bierze mikrofon, ta drobna kobieta wyzwala w sobie gniew, który budzi w grupie czujność.

„Co ma wspólnego żywność modyfikowana genetycznie z rakiem piersi?” pyta Brenner, wołając ponad hałasem pobliskich autobusów i samochodów. Odpowiedź brzmi: „Nie wiemy”.

Gdy protestujący słuchają, Brenner metodycznie wylicza listę potencjalnych problemów. Okazuje się, że w porównaniu z soją ekologiczną, soja genetycznie modyfikowana zawiera o 40% mniej izoflawonów – roślinnych estrogenów, które według badań mogą chronić przed rakiem piersi.

„Ciężar udowodnienia, że genetycznie modyfikowana żywność jest bezpieczna, powinien spoczywać w całości na firmach, które wprowadzają ją na rynek. Nie powinien spoczywać na konsumentach” – mówi Brenner, podnosząc głos. „Dopuszczenie tej żywności do obrotu sprawia, że po raz kolejny stajemy się królikami doświadczalnymi w wielkim, niekontrolowanym eksperymencie.

W imieniu kobiet chorych na raka piersi i zagrożonych nim – czyli w końcu wszystkich kobiet – mówimy „nie”! Nie będziemy dłużej królikami doświadczalnymi. Interes zdrowia publicznego musi być przedkładany nad zyski!”.

Przemówienie jest typowe dla Brennera: W równej mierze naukowa i dźwiękowa, napędzana pasją, jak i intelektem. Jest to wezwanie do działania.

Podważanie norm

Działanie to z pewnością credo Brennera. Jako dyrektor wykonawczy małej grupy z siedzibą w San Francisco, o wdzięcznej nazwie Breast Cancer Action (BCA), zdobywa sławę, podejmując walkę z niektórymi świętymi krowami raka piersi, takimi jak National Cancer Institute („jesteśmy bardzo zaniepokojeni, że dostaje za dużo pieniędzy”), mammografia („to nie jest to, za co się ją uważa”), a nawet znaczek raka piersi (pieniądze, które zbiera, powinny finansować badania nad przyczynami środowiskowymi, a nie tylko nad leczeniem).

Brenner jest pełną pasji, inteligentną kobietą, której dowcip potrafi być kąśliwy. Nazywa Miesiąc Świadomości Raka Piersi „Miesiącem Przemysłu Rakowego”, twierdząc, że nie jest on niczym więcej, jak tylko reklamowym blitzem firm farmaceutycznych w październiku. (Z dumą podkreśla, że BCA nie przyjmuje datków od korporacji). Zapytajcie Brenner, co odróżnia jej grupę od innych grup walczących z rakiem piersi, a prawdopodobnie odpowie: „Oni dostają pieniądze. My dajemy im piekło”.

Dobrym przykładem jest walka Brenner z firmą Avon: Niedawno trafiła na pierwsze strony gazet, krytykując doroczny marsz na rzecz walki z rakiem piersi organizowany przez kosmetycznego giganta, nazywając go korporacyjnym „wysiłkiem fizycznym”, podczas którego zbiera się o wiele mniej pieniędzy, niż się sądzi.

Według Brenner, 36 centów z każdego dolara zebranego podczas marszu Avonu idzie na koszty ogólne, w tym marketing i koszty organizacyjne. Palotta TeamWorks, firma wynajęta przez Avon do zorganizowania imprezy, nie kwestionuje danych Brennera. Brenner twierdzi jednak, że Avon, firma z listy Fortune 500, z łatwością mogłaby sama pokryć te koszty administracyjne. Brenner zwróciła się także przeciwko National Alliance of Breast Cancer Organizations (NABCO), która tradycyjnie pobierała część dochodów w zamian za pomoc Avon w rozdzielaniu funduszy z wyścigu wśród wartościowych grup społecznych. Brenner skrytykowała NABCO za przekazywanie pieniędzy organizacjom, które jedynie zachęcają kobiety do poddawania się badaniom przesiewowym, zamiast same wykonywać mammografię.

Słowa Brennera trafiły w sedno: Niedawno firma Avon ogłosiła, że zmieni swoją politykę finansowania i przekaże pieniądze z marszu bezpośrednio do pięciu wiodących ośrodków akademickich za pośrednictwem własnej fundacji, eliminując w ten sposób opłatę na rzecz NABCO. Dyrektor wykonawczy NABCO, Amy Langner, odmówiła komentarza na temat krytyki Brennera, mówiąc jedynie, że zmiany w programie Avon były już w toku, kiedy Brenner wziął je na celownik.

Nietypowa grupa do walki z rakiem piersi

Chociaż ostre ataki Brenner mogą wywoływać konsternację wśród jej celów, jest ona dumna z tego, że przedstawia inny punkt widzenia. Motto Breast Cancer Action, wypisane na fioletowej spince do klapy, brzmi: „Rak jest do dupy” – bezkompromisowy wyraz wściekłości na chorobę, która dziś atakuje częściej niż 20 lat temu, mimo znacznego postępu w badaniach przesiewowych i leczeniu.

„Denerwujemy ludzi. To nie jest organizacja na rzecz walki z rakiem piersi dla każdego” – mówi Brenner. „Nasza nazwa sugeruje, że robimy coś więcej niż rozdawanie różowych wstążek i organizowanie biegów na dystansie 5 km”.

Za bezceremonialnym podejściem Brenner kryje się CV, z którego dumny byłby nawet yuppie, w tym dyplom ukończenia Boalt School of Law na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley i prestiżowy staż u sędziego federalnego. Jako samozwańczy postępowiec uczęszczała do Smith College w Massachusetts, gdzie demonstrowała przeciwko wojnie w Wietnamie. Po przeprowadzce do San Francisco stała się częścią ruchu na rzecz praw gejów i lesbijek w tym mieście i przez dwa lata zasiadała w zarządzie American Civil Liberties Union.

W 1993 r., w wieku 41 lat, zdiagnozowano u niej inwazyjnego raka przewodowego lewej piersi w stadium 1. Przeszła lumpektomię, chemioterapię i naświetlania. Trzy lata później nastąpił nawrót choroby w tej samej piersi i konieczna była mastektomia.

Brenner, która pamięta, jak w dzieciństwie matka zabrała ją, by wysłuchała Martina Luthera Kinga przemawiającego na wiecu na rzecz praw obywatelskich w Baltimore, mówi, że nie minęło wiele czasu, zanim jej choroba przekroczyła granicę między życiem osobistym a politycznym. „Diagnoza raka piersi jest druzgocąca, ale można ją przekuć na coś pozytywnego” – mówi Brenner.

Zbyt radykalne podejście?

Niektórzy jednak krytykują Brennera jako zbyt konfrontacyjnego. „BCA jest bardzo negatywnie nastawione do National Cancer Institute [NCI], jeśli chodzi o badania nad rakiem piersi, które finansujemy” – powiedziała Susan Siebel, dyrektor biura komunikacji NCI i jego krajowy łącznik z organizacjami wspierającymi walkę z rakiem piersi. „Mają oni tendencję do pomijania lub ignorowania tego, co robimy”.

Siebel jest nadal zirytowana niedawnym apelem BCA, w którym BCA przypisuje sobie zasługę za zmuszenie NCI do wcześniejszego niż planowano opublikowania wyników serii badań dotyczących przeszczepów szpiku kostnego i chemioterapii w wysokich dawkach.

Brenner twierdzi, że NCI próbowało wstrzymać wyniki przez trzy miesiące, aż do momentu, gdy mogły zostać przedstawione na spotkaniu Amerykańskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej w maju, ale interwencja BCA – w tym wystąpienie Brennera w NBC Nightly News – zmusiła NCI do ujawnienia wyników w marcu, dwa miesiące wcześniej. W tych staraniach BCA użyło również jednego ze swoich ulubionych narzędzi: „zap”. Aktywiści zatykają linie faksowe i telefoniczne i ogólnie uprzykrzają życie wysoko postawionemu urzędnikowi, kierownikowi korporacji lub innemu celowi, którego numer „wyciekł”. „Wysłaliśmy listy, powiadomiliśmy naszych aktywistów, wysłaliśmy ludziom numer telefonu dyrektora NCI i jego adres” – mówi Brenner.

Ale Siebel, która blisko współpracuje z dyrektorem NCI Richardem Klausnerem, twierdzi, że nic jej nie wiadomo o żadnym „wycieku” i dodaje, że NCI, wraz z innymi organizacjami zajmującymi się rakiem piersi, w tym NABCO, Fundacją Raka Piersi Susan B. Komen i Y-Me, już od tygodni pracowały nad upublicznieniem wyników badań w sieci, zanim BCA się odezwało.

„Jest absolutnie wspaniałą osobą i naprawdę ją lubię” – mówi Siebel o Brenner, którą zna osobiście. Podkreśla jednak, że wysiłki BCA „w żaden sposób nie wpłynęły na decyzje NCI”.

Aktywizm w pracy

Mimo że spotyka się z opozycją i wątpliwościami dotyczącymi jej technik, Brenner kontynuuje swoje dążenie do robienia rzeczy w nieco inny sposób. Podczas gdy Fundacja Susan B. Komen ma swój „Race for the Cure”, BCA ma Audre Lorde Action Brigade, zadziorną grupę, która organizuje coroczne „Cancer Industry Tour”, obejmujące protesty w firmach takich jak Bechtel, Pacific Gas and Electric i Chevron, zwracając uwagę na praktyki, które według BCA mogą zanieczyszczać środowisko i powodować wzrost zachorowań na raka.

Założycielka Eleanor Pred świadomie wzorowała BCA na Act-Up, innej grupie z San Francisco, która uczyniła konfrontację synonimem orędownictwa na rzecz AIDS. I czasami konfrontacja przynosi efekty: W 1997 roku Brenner i BCA z powodzeniem współpracowali z firmą Genentech w celu stworzenia przełomowej polityki „compassionate use”, zgodnie z którą kobiety z przerzutami raka piersi mogły wziąć udział w loterii, aby otrzymać Herceptin – genetycznie modyfikowany lek na raka piersi – nawet jeśli nie zostały zakwalifikowane do badań klinicznych.

Ostatecznie jednak Brenner walczy o coś więcej niż nowy lek czy kolejne badania. Dzień po wiecu na temat frankenfoods jest znowu na scenie podczas zbiórki pieniędzy z okazji 10-lecia BCA, która odbywa się w eleganckiej galerii sztuki w centrum miasta. Wszędzie stoją świeże kwiaty, a barmani w muszkach nalewają białe wino. „Widzisz” – mówi z uśmiechem Brenner, witając gościa, gdy przyjaciel obejmuje ją w niedźwiedzim uścisku. „Nawet radykałowie potrafią być eleganccy”.

Rozmowy nie trwają jednak długo. Zwracając się do tłumu, Brenner zauważa, że zwyczajowo na tego typu imprezach poświęca się chwilę ciszy zmarłym przyjaciołom.

„Ale ci z Was, którzy mnie znają, wiedzą, że uważam, iż cisza niczego nie załatwia” – mówi. Publiczność zaczyna chichotać. „Dlatego zachęcam was do krzyczenia, klaskania, gwizdania i robienia jak największego hałasu”.

Sala wybucha: kakofonia gniewu, smutku i nadziei. Brenner rozgląda się dookoła i uśmiecha się.

Dlaczego mammografia może nie wykryć guza

0

Eksperci medyczni twierdzą, że istnieje kilka powodów, dla których badanie mammograficzne może nie wykryć guza nowotworowego.

Dlaczego mammografia może nie wykryć guza

Z archiwum lekarza

3 kwietnia 2000 r. (Chantilly, Va.) — Eksperci medyczni twierdzą, że istnieje kilka powodów, dla których mammografia może nie wykryć guza nowotworowego:

  • Technologia. Mammogramy wymagają wciśnięcia piersi kobiety między dwie szklane płytki – technika ta jest w najlepszym wypadku niewygodna. Stary lub źle konserwowany sprzęt oraz słabo wyszkoleni technicy mogą zwiększyć prawdopodobieństwo uzyskania niedokładnego filmu.

  • Jakość piersi kobiety. Mammografy nie są w stanie wykryć nowotworów w gęstej lub włóknistej tkance piersi, co jest częste u sportsmenek i kobiet przed menopauzą.

  • Tempo rozwoju medycyny. W sytuacji, gdy radiolodzy są pod presją szybszego odczytywania większej liczby filmów, ryzyko popełnienia błędu wzrosło.

Badania nad dokładnością mammografii wykazują, że badania przesiewowe nie wykrywają od 5% do 17% nieprawidłowości. Mimo to wiele pacjentek nadal wierzy, że „czysty” wynik badania mammograficznego jest równoznaczny z czystym świadectwem zdrowia.

Mimo że nie ma idealnego badania, idealnego lekarza i idealnego odczytu, pacjenci oczekują idealnych wyników” – mówi Phan Huynh, specjalista w dziedzinie obrazowania piersi z University of Texas Health Science Center w Houston.

Michael D. Towle regularnie pisze dla „Doctora” na tematy zdrowotne i prawne.

Mammografia nadal jest „złotym standardem” w wykrywaniu raka piersi

0

Nowe technologie badań przesiewowych wymagają dalszych badań.

Mammografia nadal jest „złotym standardem” w wykrywaniu raka piersi

Czy mammografia nadal jest najlepsza?

Jeff Levine Od lekarza Archiwum

8 marca 2001 (Waszyngton) — Pomimo swoich wad, tradycyjna mammografia pozostaje najlepszym sposobem wykrywania śmiertelnego raka piersi. Taki jest główny wniosek panelu ekspertów, który dokonał przeglądu 17 innych systemów wykrywania, w tym metod wspomaganych komputerowo, takich jak mammografia cyfrowa.

„Mimo wszystkich swoich ograniczeń mammografia z kliszą pozostaje złotym standardem, z którym porównywane będą nowe technologie obrazowania” – mówi dr Joyce Lashof ze School of Public Health na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. „Jednak mammografia przesiewowa nie może wyeliminować wszystkich zgonów z powodu raka piersi, ponieważ nie wykrywa wszystkich nowotworów”.

Lashof przewodniczył panelowi ekspertów, który dokonał przeglądu mammografii, standardowych badań rentgenowskich piersi, a także niektórych nowszych i szeroko reklamowanych technik obrazowania służących wykrywaniu raka piersi.

„Do tej pory nie dokonano w tej dziedzinie żadnego przełomu. Jednocześnie wiele z nowszych narzędzi oferuje pewne korzyści i zasługuje na dalsze badania” – mówi Lashof.

Analiza przeprowadzona przez Institute of Medicine (IOM), oddział Narodowej Akademii Nauk, wskazuje na kilka różnych narzędzi, w tym mammografię cyfrową lub wspomaganą komputerowo, ultrasonografię i rezonans magnetyczny.

W raporcie zatytułowanym „Mammography and Beyond, Developing Technologies in the Early Detection of Breast Cancer” („Mammografia i inne technologie wczesnego wykrywania raka piersi”) panel zauważa, że „ogromne obciążenie rakiem piersi w połączeniu z nieodłącznymi ograniczeniami mammografii (…) stanowiły siłę napędową ogromnych wysiłków (…) na rzecz wczesnego wykrywania raka piersi”.

Szacuje się, że każdego roku w Stanach Zjednoczonych rozpoznaje się ponad 180 000 nowych przypadków raka piersi, a ponad 40 000 kobiet umrze z powodu tej choroby. W raporcie zauważono, że współczynnik umieralności nieznacznie spada, przynajmniej częściowo dzięki wczesnemu wykrywaniu raka piersi za pomocą mammografii, ale nadal istnieje wiele możliwości poprawy.

Większość podejrzanych zmian wykrywanych podczas mammografii okazuje się łagodna. Może to prowadzić do niepotrzebnego lub nadmiernego leczenia. Nawet u kobiet z chorobą nowotworową badania przesiewowe zmniejszają śmiertelność o nie więcej niż 40% w grupie wiekowej od 50 do 70 lat.

Barnett Kramer, MD, MPH, dyrektor Office of Medical Applications Research w National Institutes of Health, mówi lekarzom, że raport IOM na temat mammografii jest trafny, ponieważ jest to jedyne badanie, w przypadku którego wykazano obniżenie wskaźnika umieralności.

„Nadzieją napawa fakt, że pojawiają się inne technologie, które nie zostały jeszcze sprawdzone w takim stopniu, jak standardowa mammografia, ale z pewnością są warte dalszych badań i mogą zastąpić mammografię” – mówi Kramer, który jest również starszym pracownikiem naukowym ds. medycznych w National Cancer Institute (NCI).

Jedną z istniejących alternatyw jest mammografia cyfrowa. Wykorzystuje ona sprzęt podobny do starych urządzeń, z tą różnicą, że obrazy mogą być wyświetlane i obrabiane na komputerze. Zwolennicy tego zaawansowanego technologicznie urządzenia podkreślają, że większa szczegółowość obrazu może w niektórych przypadkach zmniejszyć potrzebę dodatkowych badań przesiewowych, a nowe oprogramowanie może wyraźniej uwidocznić potencjalnie niepokojące zmiany w piersi, takie jak zwapnienia.

„Wiele osób uważa mammografię cyfrową za duży postęp techniczny w stosunku do mammografii tradycyjnej, ale dotychczasowe badania nie wykazały istotnej poprawy dokładności badań” – napisano w raporcie. W ubiegłym roku FDA zatwierdziła jedno urządzenie do mammografii cyfrowej.

Członek panelu, dr Janet Baum, profesor radiologii w Harvard Medical School, twierdzi, że nadal nie ma pewności co do mammografii cyfrowej.

„Dla niektórych pacjentek [z gęstymi piersiami] może to być lepsza informacja” – mówi Baum.

Istnieją również inne alternatywy, które mogą okazać się skuteczne jako narzędzia przesiewowe, takie jak fale ultradźwiękowe o wysokiej częstotliwości, które odbijają się od tkanki i mogą być następnie złożone w mapę. Nowe trójwymiarowe badanie ultrasonograficzne pokazuje tkankę w głębi, a nie tylko w jednym wycinku.

Rezonans magnetyczny (MRI) od połowy lat 80. jest stosowany do bardzo dokładnego badania wnętrza ciała. Teraz może być wykorzystywany do wyszukiwania guzów piersi, które wymagają minimalnej operacji. Metoda ta może jednak nie być tak skuteczna w odróżnianiu guzów niezłośliwych od złośliwych.

Od dziesięcioleci badacze uważali, że możliwe jest naświetlanie nowotworów poprzez skierowanie źródła światła na pierś i obserwowanie różnic w przenikaniu fal przez tkankę. Najnowsza próba polega na zastosowaniu technik, które umożliwiają pomiar składników chemicznych i molekularnych piersi.

Innym rozwiązaniem, opracowywanym na Harvardzie, jest ręczny skaner zawierający czujniki nacisku, które można delikatnie przesuwać po piersi. Obraz jest generowany w ciągu zaledwie 20 sekund, bez bolesnego uciskania tkanki.

Aby przyspieszyć rozwój nowych metod badań przesiewowych w kierunku raka piersi, panel proponuje przeprowadzenie większej liczby badań w różnych dziedzinach, przy zapewnieniu finansowania z kilku źródeł. W raporcie wzywa się także Kongres do zapewnienia większego dostępu do mammografii w ramach programu badań przesiewowych CDC. Według IOM władze stanowe mogłyby również pokryć część kosztów leczenia większej liczby ubogich kobiet w ramach programu Medicaid.

„Nalegamy na zwiększenie środków finansowych, aby umożliwić dotarcie do co najmniej 70% kobiet, które nie mają dostępu, ponieważ nie mają możliwości zapłacenia” – mówi lekarzowi Lashof.

Ponadto IOM chce, aby powstały banki próbek nowotworów lub guzów, które mogą pomóc w identyfikacji zmian genetycznych lub biomarkerów w nowotworach złośliwych piersi na wszystkich etapach rozwoju. Mogłoby to doprowadzić do opracowania badania krwi, które wyeliminowałoby konieczność wykonywania mammografii.

Kramer z NCI mówi, że trudno jest określić, kiedy rozpocząć duże badanie kliniczne, zwłaszcza że ciągle opracowywane są nowe technologie. Niezależnie od urządzenia, twierdzi on, że dłuższe przeżycie jest najważniejszą miarą każdego badania. „Często badania są wprowadzane, zanim zostaną sprawdzone ich korzyści i szkody medyczne” – mówi.

Zespół nie zajmował się kwestią tego, kiedy należy rozpocząć badania przesiewowe. Obecnie rząd federalny zaleca, aby kobiety poddawały się temu zabiegowi co rok lub dwa lata, począwszy od 40. roku życia. Zespół stwierdził jednak, że należy przeprowadzić dalsze badania w celu dokładniejszego określenia ryzyka i korzyści wynikających z wykonywania mammografii u kobiet po 70. roku życia.

Pytania i odpowiedzi na temat raka u kobiet: Postępy w opiece

0

Harold J. Burstein, MD, PhD, ekspert w dziedzinie nowotworów kobiecych, rozmawia z redaktorem naczelnym ds. medycznych o przełomowych osiągnięciach i perspektywach na przyszłość w zakresie lepszego wykrywania i leczenia raka piersi, jajnika, macicy i szyjki macicy.

Pytania i odpowiedzi na temat raka kobiecego: Postępy w opiece

Harold J. Burstein, ekspert w dziedzinie nowotworów kobiecych, rozmawia z naczelnym redaktorem medycznym Doctor’s o postępach w leczeniu, przełomowych badaniach i prognozach na przyszłość.

Medically Reviewed by Michael W. Smith, MD From the doctor Archives

Jak daleko zaszliśmy w raku kobiecym? Nadążanie za najnowszymi trendami w leczeniu i badaniami dotyczącymi raka piersi, jajnika, macicy i szyjki macicy może być zniechęcające. Nowe badania pojawiają się niemal co tydzień, a ich wyniki są gorące i często sprzeczne. Mammogramy? Są one albo kluczem do profilaktyki, albo w najlepszym wypadku wprowadzają w błąd. A jakie jest ostateczne słowo na temat hormonalnej terapii zastępczej? Czy zapobiega ona nowotworom, czy je wywołuje? Eksperci zakwestionowali nawet ostatnio wartość stosowania diety niskotłuszczowej w celu uniknięcia zachorowania na raka.

Potrzebujemy odpowiedzi. Szacuje się, że w 2007 roku 251 140 amerykańskich kobiet zachoruje na raka piersi, jajnika, macicy lub szyjki macicy. Aby uzyskać jaśniejszy obraz stanu leczenia raka u kobiet dziś i w przyszłości, redaktor naczelny ds. medycznych, Michael W. Smith, MD, zwrócił się do stałego eksperta ds. nowotworów, Harolda J. Bursteina, MD, PhD.

Jakie postępy w leczeniu raka piersi cieszą Cię najbardziej?

Dwa ważne trendy w medycynie raka piersi dają pacjentom ogromną nadzieję. Jednym z nich jest opracowywanie nowych leków, które bezpośrednio atakują komórki nowotworowe. Niektóre z nich oddziałują na konkretne cząsteczki zaangażowane w rozwój komórek nowotworowych lub wzrost guza. Inne spowalniają wzrost komórek raka piersi, które powiększają się w odpowiedzi na hormon estrogen. Leki te działają poprzez blokowanie działania estrogenów. Jeszcze inne są ukierunkowane na układ naczyniowy i blokują rozwój naczyń krwionośnych, które pomagają odżywiać komórki nowotworowe.

Leki te są bardzo interesujące z kilku powodów. Po pierwsze, ukierunkowanie na proces komórkowy, który uległ zaburzeniu, pozwala na dotarcie do procesu molekularnego, który przyczynił się do rozwoju raka. Po drugie, terapie te mają znacznie mniejszy wpływ na normalne, nienowotworowe komórki. Prowadzi to zwykle do mniejszej liczby skutków ubocznych niż w przypadku typowej chemioterapii.

Jaki jest drugi trend?

Leczenie raka piersi jest znacznie bardziej indywidualne niż w przeszłości, dzięki czemu jesteśmy w stanie dostosować leczenie do potrzeb kobiety w oparciu o skład genetyczny jej własnych komórek nowotworowych. Być może brzmi to jak oczywistość, ale okazuje się, że nie wszystkie nowotwory piersi są takie same.

Określone geny w tych komórkach mogą nam powiedzieć, jak będzie rósł guz, jakie jest prawdopodobieństwo nawrotu nowotworu i ogólnie, jak będzie się zachowywał. Informacje te pomagają w kształtowaniu leczenia – na przykład, jak agresywna powinna być chemioterapia, a nawet, które pacjentki naprawdę potrzebują chemioterapii, a które nie.

Kobiety wiele słyszą o korzyściach płynących z diety niskotłuszczowej i ćwiczeń fizycznych, a popularne pogłoski mówią o unikaniu substancji chemicznych, takich jak te zawarte w antyperspirantach. Jakie jest Twoje zdanie na temat strategii zapobiegania rakowi piersi?

W przypadku niektórych nowotworów wiemy, jakie są główne czynniki ryzyka. Na przykład wiemy, że palenie tytoniu jest bezpośrednio związane z rakiem płuc, pęcherza moczowego, głowy i szyi, szyjki macicy i trzustki.

Ale w przypadku raka piersi nie mamy tak wyraźnych czynników ryzyka; w rzeczywistości większość z nich jest dość słaba – np. to, czy miałaś dzieci lub w jakim wieku zaszłaś w ciążę, ile ważysz i ile pijesz alkoholu. Czynniki te tylko nieznacznie zwiększają ryzyko zachorowania na raka piersi. W przypadku większości kobiet nie wiemy tak naprawdę, dlaczego rozwija się u nich rak piersi.

Jednak jedynym czynnikiem ryzyka, który jest inny, jest dziedziczność. Wiadomo, że kobiety, u których w rodzinie występowały przypadki raka piersi lub jajnika, są bardziej narażone na zachorowanie na raka piersi.

Wiemy też, że istnieją co najmniej dwa geny związane z obydwoma nowotworami: BRCA1 i BRCA2.

Zdrowy rozsądek podpowiada, że takie nawyki, jak zwiększona aktywność fizyczna oraz spożywanie większej ilości warzyw i owoców, są korzystne dla ogólnego stanu zdrowia każdego człowieka. Nie jest jednak jasne, czy unikanie czerwonego mięsa, przejście na dietę całkowicie wegetariańską, picie czerwonego wina, spożywanie soi lub unikanie soi, czy też podobne działania zmniejszą szanse na zdiagnozowanie raka piersi.

Wspomniałaś wcześniej o genach i z pewnością BRCA1 i BRCA2 są często omawiane. Od czasu do czasu pojawiają się też badania dotyczące innych genów, które mogą, ale nie muszą, predysponować kobiety do zachorowania na raka piersi lub które mogą wskazywać na bardziej agresywną postać tego nowotworu. Czy w związku z tym kobiety powinny wykonywać badania genetyczne lub wykazywać większą aktywność w poznawaniu własnego profilu genetycznego?

Nie bardzo, ponieważ dziedziczne czynniki ryzyka raka piersi stanowią prawdopodobnie tylko 5% do 10% przypadków. Poradnictwo genetyczne może być jednak przydatne w przypadku kobiet, których krewni chorowali na raka piersi lub jajnika; kobiet z rodzin, w których rak piersi pojawia się w bardzo młodym wieku, zwykle przed 40. rokiem życia; lub kobiet, które chorowały na raka piersi i jajnika – wszystkie te przypadki mogą wskazywać na możliwe ryzyko dziedziczne.

Co z badaniami mammograficznymi? Eksperci twierdzą, że są one najlepszym sposobem wykrywania, jaki mamy, choć nie wszyscy są zgodni co do ich skuteczności.

Mammografia jest niezwykle skutecznym narzędziem. Nie jest jednak narzędziem doskonałym, i w tym właśnie tkwi sedno kontrowersji. Mimo że jest to najlepsze narzędzie do badań przesiewowych, jakie mamy, u niektórych kobiet może nie wykryć raka piersi. U innych kobiet mammografia może wskazywać na nieprawidłowości, ale dalsze badania nie wykazują niczego niepokojącego. Dlatego niektóre kobiety poddają się badaniom, które niektórzy uważają za niepotrzebne, w tym ewentualnej biopsji.

Trwają również dyskusje na temat tego, które kobiety mogą potrzebować czegoś więcej niż mammografii. Na przykład, niektóre kobiety mają gęstą tkankę piersi, co utrudnia wykrycie guza podczas badania mammograficznego.

Mimo to uważam, że bez wątpienia kobiety powinny regularnie wykonywać badania mammograficzne, poczynając od 40. roku życia. Nie ulega wątpliwości, że spadek umieralności na raka piersi w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej w ostatnich dziesięcioleciach w dużej mierze zawdzięczamy programom zdrowia publicznego, takim jak powszechna mammografia.

Aktualne wiadomości na temat badań przesiewowych dotyczą próby ustalenia, kto potrzebuje dodatkowych badań i jakie badania powinniśmy wykonywać. Najczęściej omawianym innym badaniem jest rezonans magnetyczny, bardzo czuła technika pozwalająca radiologowi na bardziej szczegółowe obejrzenie tkanki piersi i wychwycenie mniejszych nieprawidłowości, które mogą być trudne do zauważenia lub ukryte na mammogramie.

Mimo że obniżył się próg, po przekroczeniu którego można zlecić MRI, nie każda kobieta potrzebuje MRI.

Biorąc pod uwagę nowe terapie celowane, zindywidualizowane leczenie i powszechne badania przesiewowe, jak sądzisz, co czeka nas w najbliższej przyszłości? Co z lekiem na raka piersi?

Mogę powiedzieć, gdzie mam nadzieję się znajdujemy. Jeśli chodzi o lekarstwo, ludzie czasami wyobrażają sobie, że mają magiczną kulę, super pigułkę lub inną metodę leczenia, która sprawi, że rak zniknie. Jak dotąd nie udało się tego osiągnąć.

Myślę, że w ciągu następnych kilku lat i dziesięcioleci będziemy nadal opracowywać jeszcze bardziej specyficzne, zindywidualizowane metody leczenia dla każdej kobiety, u której zdiagnozowano raka piersi. Oznacza to, że niektóre kobiety będą poddawane mniejszej liczbie zabiegów, a inne większej.

Poczynimy również dalsze postępy w leczeniu, które będzie miało mniej skutków ubocznych. Wierzę, że dowiemy się więcej na temat czynników ryzyka zachorowania na raka piersi i zachowania się guzów – oba te czynniki mogą doprowadzić do zmniejszenia zachorowalności.

Oczywiście kluczowe znaczenie ma wczesne wykrywanie, a to wymaga bardziej czułych narzędzi niż te, którymi obecnie dysponujemy. Mam nadzieję, że uda się opracować coraz bardziej czułe techniki, które pozwolą na jak najwcześniejsze wykrycie raka piersi.

Przejdźmy teraz do raka jajnika, który jest trudny do zdiagnozowania, a przez to bardziej śmiertelny. Na co obecnie zwracają uwagę badacze w walce z rakiem jajnika?

Ma Pani rację. Jest to nowotwór bardziej śmiertelny z dwóch powodów: Po pierwsze, brakowało nam dobrego systemu wczesnego wykrywania, a po drugie, nowe metody leczenia były opracowywane powoli. Obecnie wiemy jednak, że podawanie leków do chemioterapii bezpośrednio do jamy brzusznej oznacza, że możemy lepiej trafić w źródło nowotworu i miejsca, w których może się on rozprzestrzeniać. Pojawiające się dane sugerują również, że nowsze leki, takie jak leki zapobiegające angiogenezie, mogą być cenne w leczeniu raka jajnika, a więc jest to obszar aktywnych badań klinicznych. Leki te zasadniczo głodzą nowotwór, blokując dopływ krwi i pozbawiając komórki tlenu i składników odżywczych.

Oczywiście, mamy obecnie konsensus co do wczesnych objawów raka jajnika, które są subtelne i mogą w ogóle nie wskazywać na raka. Główną wartością jest tu podnoszenie świadomości na temat choroby, a nie straszenie kobiet.

Nadal potrzebujemy dobrego narzędzia do wcześniejszego wykrywania tego nowotworu. National Cancer Institute już od dłuższego czasu sponsoruje badania nad wczesnym wykrywaniem raka jajnika (a także prostaty i szyjki macicy). Naukowcy analizują badania przesiewowe za pomocą ultradźwięków lub specjalnego badania krwi, więc wyniki tych badań mogą kiedyś doprowadzić do wcześniejszego rozpoznania.

Co z rakiem szyjki macicy? Niedawno wprowadzona szczepionka przeciwko HPV wydaje się być największą nowością w dziedzinie nowotworów w ostatnich latach. Czy zgadzasz się z tym stwierdzeniem?

Absolutnie. Szczepionka przeciwko HPV [wirusowi brodawczaka ludzkiego] jest niezwykłym przełomem, ponieważ jest to pierwsza szczepionka skierowana przeciwko rzeczywistej przyczynie konkretnego rodzaju raka. Zgony z powodu raka szyjki macicy w Stanach Zjednoczonych są stosunkowo rzadkie, choć nie jest to prawdą w innych częściach świata. Mimo to rak szyjki macicy jest doskonałym przykładem tego, jak pomocna może być profilaktyka. Przed wprowadzeniem szczepionki narzędziem nr 1 w profilaktyce był wymaz z Pap. Podobnie jak mammografia w przypadku raka piersi, mniejsza liczba zgonów z powodu raka szyjki macicy wynika z powszechnego stosowania wymazów z Pap, które wykrywają bardzo wczesne zmiany przedrakowe.

Wiemy, że rak szyjki macicy jest chorobą przenoszoną drogą płciową, poprzez zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego, który jest odpowiedzialny za większość przypadków raka szyjki macicy. Jest on również wywoływany przez palenie tytoniu. Dlatego teraz kobiety mogą podjąć jeszcze więcej kroków, aby zapobiec temu nowotworowi. Mogą rzucić palenie, ostrożnie podchodzić do aktywności seksualnej, regularnie wykonywać wymazy cytologiczne i zaszczepić się.

Obecnie szczepionka jest zalecana dla dziewcząt w wieku 9 lat i kobiet do 26 roku życia, które nie otrzymały jej w młodości. Szczepionka jest skuteczna tylko wtedy, gdy kobieta jest zakażona wirusem HPV, dlatego też jest zalecana dla dziewcząt i młodych kobiet. Prowadzone są również badania nad szczepionką dla starszych kobiet i chłopców. Za 20 lat spodziewałabym się znacznego spadku liczby zachorowań na raka szyjki macicy.

Rak macicy jest najczęstszym nowotworem żeńskiego układu rozrodczego, ale nie słyszę o nim zbyt często. Jakie są Twoje poglądy na temat tego nowotworu?

Jest to zwykle choroba starszych kobiet, a większość przypadków można wyleczyć, wykonując histerektomię. Obserwujemy spadek liczby zachorowań, głównie dzięki większej świadomości i wczesnemu wykrywaniu. Innym czynnikiem jest mniejsza liczba kobiet stosujących HRT (hormonalną terapię zastępczą), niegdyś bardzo powszechną metodę leczenia objawów menopauzy. Biorąc to wszystko pod uwagę, można się spodziewać, że spadek zachorowań na raka macicy utrzyma się w nadchodzących latach.

Odnotowaliśmy spadek zachorowań na raka piersi, ale jednocześnie wiemy, że być może mniej kobiet wykonuje badania mammograficzne. Wydaje się również, że społeczeństwo jest bardziej świadome istnienia raka szyjki macicy i jajnika. Jakie są ogólne prognozy dotyczące nowotworów kobiecych na przyszłość?

Naszą najlepszą nadzieją jest wczesne wykrywanie. Widzieliśmy, jak ogromne znaczenie miało to w przypadku raka piersi. Jeśli uda nam się opracować więcej narzędzi do wykrywania innych nowotworów, perspektywy dla wszystkich będą znacznie lepsze. Tak wygląda teraz moja najlepsza wizja przyszłości”.

Biografia: Harold J. Burstein jest docentem medycyny w Harvard Medical School i onkologiem medycznym w Breast Oncology Center w Dana-Farber Cancer Institute w Bostonie. Jest również członkiem National Comprehensive Cancer Network Breast Cancer Panel, Cancer and Leukemia Group B (CALGB) Breast Committee oraz kilku grup roboczych zajmujących się rakiem piersi w American Society of Clinical Oncology.

Pierwotnie opublikowane w numerze wrzesień/październik 2007 czasopisma doctor the Magazine.

Najnowsze metody wykrywania raka piersi

0

Nowe technologie badań przesiewowych piersi oferują kobietom bardziej zindywidualizowaną opiekę – i większe szanse na przeżycie.

Dzięki nowym technologiom jest więcej nadziei na lepsze diagnozowanie raka piersi.

Postęp w technologiach badań przesiewowych – w tym mammografii cyfrowej – w połączeniu z lepszym zrozumieniem, kto jest najbardziej zagrożony, oznacza, że lekarze są w stanie wcześniej wykrywać nowotwory i zapobiegać śmierci większej liczby kobiet.

„Nie można zaprzeczyć, że śmiertelność z powodu raka piersi spadła o 24% w ciągu ostatnich 10 lat – a wiele z tego zawdzięczamy wczesnemu wykrywaniu” – mówi dr Carol Lee, przewodnicząca Komisji ds. Obrazowania Piersi Amerykańskiego Kolegium Radiologii i profesor radiologii diagnostycznej na Uniwersytecie Yale School of Medicine.

Ale nie tylko postępy w badaniach przesiewowych pomagają ratować życie. Eksperci twierdzą, że równie ważna jest wiedza na temat samej choroby i tego, kto jest najbardziej zagrożony.

„Poszerzamy naszą wiedzę na temat czynników prowadzących do rozwoju raka piersi, dzięki czemu możemy teraz z dużo większą dokładnością określić nie tylko to, kto jest zagrożony tą chorobą, ale także to, komu najlepiej służą różne techniki badań przesiewowych, w tym najnowsze osiągnięcia” – mówi dr Julia A. Smith, dyrektor ds. badań przesiewowych i profilaktyki raka piersi w NYU Cancer Institute w Nowym Jorku.

Ryzyko i badania przesiewowe: Nowe powiązania

Eksperci twierdzą, że większość kobiet zna przynajmniej niektóre z powszechnych czynników ryzyka raka piersi: Na przykład krewna pierwszego stopnia, która zachorowała na tę chorobę, lub nadmierne spożywanie alkoholu.

Jednak obecnie nowe badania rzucają światło na wiele innych indywidualnych czynników, a tym samym skłaniają zarówno do badań przesiewowych, jak i leczenia w kierunku bardziej zindywidualizowanego podejścia.

„Myślę, że jednym z największych postępów, jakie obecnie obserwujemy, jest dążenie do indywidualizacji opieki, zwłaszcza w zakresie badań przesiewowych – coraz lepiej potrafimy określić, które opcje są odpowiednie dla poszczególnych kobiet, a to ogromny krok naprzód” – mówi dr Therese B. Bevers, profesor nadzwyczajny w departamencie klinicznej profilaktyki nowotworów oraz dyrektor medyczny Centrum Profilaktyki Nowotworów i Programów Prewencji na Uniwersytecie Teksańskim M.D. Anderson Cancer Center w Houston.

Jednym z pionierskich programów jest program profilaktyczny Lynne Cohen Breast and Ovarian Cancer Preventive Care Program. Obecnie jest on dostępny w czterech głównych ośrodkach onkologicznych w Stanach Zjednoczonych, w tym w Los Angeles, Houston, Birmingham, Ala. i Nowym Jorku. Celem programu jest określenie bardziej indywidualnych czynników ryzyka zachorowania na raka piersi i wykorzystanie tych informacji do stworzenia zindywidualizowanych programów obrony i profilaktyki.

Smith, który kieruje programem w NYU Cancer Institute, powiedział lekarzowi, że znajomość czynników ryzyka jest jednym ze sposobów na zapewnienie sobie odpowiednich badań przesiewowych na właściwych etapach życia.

„Dzięki programom takim jak ten, zaczęliśmy lepiej rozumieć historię rodziny – co jest naprawdę istotne, co należy uwzględnić i wziąć pod uwagę, co wskazuje na konkretną mutację genetyczną lub zespół dziedziczny – a co najważniejsze, jakie inne rodzaje nowotworów występujących w rodzinie narażają kobietę na ryzyko zachorowania na raka piersi i co możemy zrobić, aby odpowiednio monitorować to ryzyko” – mówi Smith.

Sprawdzanie

Kluczowe znaczenie w wykrywaniu raka piersi mają oczywiście odpowiednie badania przesiewowe. Choć mammografia jest nadal najbardziej zalecanym badaniem, istnieje wiele nowszych opcji.

Jeśli chodzi o postępy w technologii badań przesiewowych, niektórzy eksperci twierdzą, że mammografia cyfrowa znajduje się na szczycie listy.

Lekarze twierdzą, że podobnie jak aparaty cyfrowe zmieniły oblicze naszego rodzinnego albumu ze zdjęciami, również mammografia cyfrowa ma potencjał, by zmienić oblicze obrazowania piersi.

„Doświadczenie kobiety – i samo urządzenie – są w dużej mierze takie same, ale cyfrówka umożliwia manipulację kontrastem i inne rodzaje komputerowych ulepszeń, które dają nam lepszy, wyraźniejszy obraz tego, co dzieje się w piersi” – mówi Lee.

Eksperci, tacy jak dr Etta Pisano, która kierowała największym jak dotąd badaniem klinicznym dotyczącym mammografii cyfrowej, twierdzą, że ten wyraźniejszy obraz pomoże lekarzom wykryć znacznie więcej nowotworów we wcześniejszym, łatwiejszym do leczenia stadium.

„Przeprowadziliśmy zarówno mammografię cyfrową, jak i filmową z roczną obserwacją 42 760 kobiet – i okazało się, że mammografia cyfrowa lepiej wykrywała raka u kobiet poniżej 50. roku życia, u kobiet z gęstymi piersiami oraz u kobiet w okresie przed- i okołomenopauzalnym” – mówi Pisano, dyrektor ds. obrazowania piersi w University of North Carolina School of Medicine.

Chociaż nie ma badań, które wykazałyby, że mammografia cyfrowa ratuje życie, Pisano mówi lekarzom, że „rodzaje nowotworów, które znaleźliśmy, są tymi, które zabijają kobiety, więc jesteśmy pewni, że mammografia cyfrowa może uratować życie”.

Z drugiej strony, nie przynosi ona żadnych korzyści kobietom po menopauzie, czyli tym, u których wskaźnik zachorowań na raka piersi jest najwyższy. Jest też kosztowna – sprzęt kosztuje nawet pięć razy więcej niż mammografia tradycyjna. Lee wyjaśnia jednak, że dla odpowiedniej kobiety może ona stanowić ogromną różnicę.

Komputery a badania przesiewowe piersi

Rozszerzeniem obrazowania komputerowego jest technologia zwana CAD. Lee mówi, że CAD wykorzystuje informacje przechowywane w bazie danych do wyróżnienia obszarów na każdym zdjęciu piersi, które mogą wymagać powtórnego spojrzenia – także na zdjęciach wykonanych za pomocą standardowej mammografii.

„Wykazano, że stosowanie systemu CAD zwiększa wykrywalność raka; powoduje to kilka dodatkowych wyników fałszywie dodatnich, ale jednocześnie wykrywa więcej nowotworów” – mówi Lee.

Chociaż nie wszystkie ośrodki stosują system CAD, Lee sugeruje, aby kobiety pytały o to przed umówieniem się na wizytę, dodając, że „może to być szczególnie ważne, jeśli jesteś w grupie wysokiego ryzyka”.

Większy kawałek życia

Jedną z najnowszych technik badań przesiewowych, która jest obecnie testowana, jest „tomosynteza”. Jest to rodzaj cyfrowej mammografii, która tworzy trójwymiarowy obraz piersi, pozwalając lekarzom dostrzec warstwy tkanki.

Wydaje się, że nie tylko zwiększa to wykrywalność, ale także zmniejsza liczbę „fałszywych wywołań”, co może pomóc w zmniejszeniu niepokoju” – mówi Lee.

Tomosynteza cyfrowa jest obecnie testowana w kilku dużych ośrodkach medycznych, w tym NYU, Yale i Duke. W niedalekiej przyszłości może stać się szerzej dostępna do testowania.

Innym przełomowym rozwiązaniem, mówi Lee, jest pozytonowa mammografia emisyjna (positron emission mammography, PEM). Polega ona na wstrzyknięciu do organizmu niewielkiej ilości radioaktywnego barwnika, który jest wykorzystywany przez skaner PEM do obrazowania piersi.

„Wszystkie te dodatkowe techniki obrazowania nie mają na celu zastąpienia mammografii, ale raczej służą jako dodatkowe narzędzia dla kobiet o podwyższonym ryzyku, a w niektórych przypadkach pomagają uniknąć niepotrzebnych biopsji” – mówi Lee.

Co jest w środku, co na zewnątrz, a co w pytaniu

Wśród procedur przesiewowych, które kiedyś uważano za ważne, ale obecnie wyszły z mody, jest płukanie kanalików. W tym przypadku lekarze wpuszczali płyn do przewodów mlecznych i analizowali go pod kątem obecności nieprawidłowych komórek, co pomagało określić ryzyko zachorowania na raka piersi.

Problem polega na tym – mówi Lee – że wynik negatywny nie zawsze oznaczał, że wszystko jest w porządku. „Zdaliśmy sobie sprawę, że to badanie nie ma sensu i jest już rzadko wykonywane” – mówi Lee.

Wątpliwości budzi także badanie ultrasonograficzne piersi. Chociaż jest to bezpieczna i delikatna metoda obrazowania tkanek bez użycia promieniowania, ponieważ okazało się, że pomija przynajmniej część tego, co widać na mammogramie, wypadła z łask jako narzędzie do badań przesiewowych w kierunku raka piersi.

Obecnie jednak nowe badania kliniczne wykazują, że ultrasonografia może być skuteczna w wykrywaniu niektórych nieprawidłowości pominiętych na mammogramie.

Bevers twierdzi, że jest to nadal szczególnie ważne narzędzie diagnostyczne w przypadku torbieli (worków wypełnionych płynem) w piersiach – i może pomóc niektórym kobietom uniknąć biopsji.

Eksperci twierdzą jednak, że może ona dawać wyniki fałszywie dodatnie podczas obrazowania innych rodzajów zmian w piersiach, a w takich przypadkach może zwiększać ryzyko niepotrzebnych biopsji.

Tymczasem wszyscy eksperci, z którymi rozmawialiśmy, powiedzieli lekarzom, że obecnie nic nie może się równać z mammografią jako narzędziem wstępnych badań przesiewowych.

Mówi Lee: „Nawet jeśli Twoja placówka nie oferuje mammografii cyfrowej ani żadnych nowych rozwiązań, zrób mammografię – to nadal najlepsza metoda przesiewowego wykrywania raka piersi, jaką dysponujemy”.

Wskazówki dotyczące postępowania w przypadku przerzutowego raka piersi

0

Nawigatorzy pielęgniarscy i pracownicy socjalni mogą pomóc w wypełnieniu luki, jeśli chodzi o płacenie za leczenie i uzyskanie potrzebnego wsparcia w zakresie zdrowia psychicznego. Dowiedz się więcej o tym, czym się zajmują.

W tym właśnie miejscu z pomocą przychodzą pielęgniarki i pracownicy socjalni. Mogą oni pomóc we wszystkim, od radzenia sobie z efektami ubocznymi leczenia po wyjaśnienie rachunku i znalezienie pomocy finansowej. Ich role są różne, ale w pewnym stopniu się pokrywają. Oto, w jaki sposób mogą oni ułatwić proces leczenia.

Czym zajmuje się nawigator pielęgniarki onkologicznej?

Nawigatorzy pielęgniarstwa onkologicznego są zarejestrowanymi pielęgniarkami (RN), które przeszły specjalne szkolenie w zakresie opieki nad chorymi na raka. Mogą Ci pomóc:

  • Lepiej zrozumieć raka piersi z przerzutami i możliwości leczenia

  • Radzenie sobie z efektami ubocznymi, takimi jak mdłości i ból

  • Dowiedz się więcej na temat badań klinicznych (badań nad lekami, które nie zostały jeszcze zatwierdzone) i sprawdź, czy możesz się do nich zakwalifikować

Mogą oni również skierować Cię do dietetyków, fizykoterapeutów, specjalistów od zdrowia psychicznego i innych osób.

Czym zajmuje się pracownik socjalny?

Pracownicy socjalni mogą:

  • Pomagać w sprawach związanych ze zdrowiem psychicznym

  • Wyjaśniać kwestie rozliczeń i ubezpieczeń

  • Zapewnić pomoc w zakresie transportu na leczenie i z powrotem

  • Pomoc w zrozumieniu kwestii związanych z pracą, takich jak krótkoterminowa niezdolność do pracy

Rozpatrywanie i odnawianie wniosków o dotacje finansowe na opłacenie np. lekarstw.

Jak znaleźć wsparcie finansowe?

Pracownik socjalny Malia Opat, LMSW, i pielęgniarka Kayla Terrell, RN, należą do interdyscyplinarnego zespołu w Centrum Onkologicznym Uniwersytetu Kansas. W skład zespołu wchodzą również dietetycy, doradcy finansowi i psychologowie.

Kiedy ktoś ma problemy finansowe, lekarze mogą skierować go do Opata, który pomaga mu zorientować się, jakie są dostępne możliwości i gdzie można wypełnić luki.

Jedną z rzeczy, które robię, jest sprawdzenie, czy (osoby z rakiem z przerzutami) kwalifikują się do uzyskania renty inwalidzkiej Social Security” – mówi Opat.

Niektóre osoby mogą mieć również dostęp do krótkoterminowej renty inwalidzkiej lub opcji Family Medical Leave Act (FMLA) za pośrednictwem swoich pracodawców. Istnieją lokalne i krajowe dotacje, o które można się ubiegać, a także karty paliwowe i zniżki na leki – wszystko to może mieć ogromne znaczenie.

Opat informuje również o takich miejscach, jak Hope Lodge, które oferują bezpłatne zakwaterowanie, gdy leczenie odbywa się daleko od domu. Prowadzone przez American Cancer Society, w całych Stanach Zjednoczonych jest ponad 30 Hope Lodges.

Gdzie mogę uzyskać wsparcie edukacyjne i emocjonalne?

Jednym z wyzwań związanych z każdą diagnozą jest wiedza, jakie pytania zadawać. Terrell zaleca korzystanie z zasobów takich jak National Comprehensive Cancer Network (NCCN).

Daje on ludziom przykładowe pytania, które mogą chcieć zadać podczas wizyty u lekarza” – mówi Terrell.

Terrell pomaga ludziom dbać o ich zdrowie emocjonalne, kierując ich do Turning Point, bezpłatnego programu ośrodków onkologicznych dla osób chorych na raka i ich rodzin. Osoby te mogą nauczyć się zdrowych sposobów radzenia sobie z psychicznym i społecznym wpływem nowotworu.

Radzenie sobie z chorobą nowotworową może być szczególnie trudne, gdy trzeba prowadzić gospodarstwo domowe i utrzymać pracę. Właśnie w tym przypadku telezdrowie odgrywa ważną rolę.

Jak mówi Terrell, dla osób z małymi dziećmi wizyty telezdrowotne są naprawdę dużą pomocą, ponieważ nie muszą w tym czasie wychodzić z domu ani szukać opieki nad dziećmi.

Jeśli zdiagnozowano u ciebie raka piersi z przerzutami, zapytaj lekarza o możliwość połączenia cię z pielęgniarką-nawigatorem lub pracownikiem socjalnym.

Jak zaakceptować ciało po diagnozie przerzutowego raka piersi

0

Trzy kobiety żyjące z przerzutowym rakiem piersi dzielą się tym, jak nauczyły się przyjmować diagnozę, akceptować zmiany w swoim ciele i podnosić poczucie własnej wartości.

Jak z czasem przystosowałeś się do swojej diagnozy?

Deltra: Gdy minął początkowy szok, wiedziałam, że chcę się skupić na życiu, a nie na umieraniu. Chciałam nawiązać znaczące kontakty, zarówno z osobami z mojego otoczenia, jak i ze społecznością chorych na raka.

Caryn: Przyjęłam to do wiadomości. Zdiagnozowano u mnie raka piersi z przerzutami mniej więcej w tym samym czasie, kiedy w kinach pojawił się film Disneys Frozen. Kiedy usłyszałam, jak księżniczka śpiewa Let It Go, zaczęłam płakać, czując, że jest to mantra, którą powinnam przyjąć.

Ann: To nie jest liniowa podróż. Są wzloty i upadki, postępy i niepowodzenia. Potrzebna jest cierpliwość, o którą często trudno. A większość dni wymaga popołudniowej drzemki.

Co sprawia, że czujesz się lepiej w trudne dni?

Deltra: Pisanie dziennika i kontakty z innymi. Świadomość, że nie jestem sama, bardzo mi pomaga.

Caryn: Małe rzeczy zawsze wywoływały uśmiech na mojej twarzy, czy to oglądanie „Dni naszego życia”, przytulanie się do kanapy z moim synem, czy siedzenie na plaży i obserwowanie wody. Razem z synem stworzyliśmy „Grę w wdzięczność”, dzięki której możemy każdego dnia skupić się na tym, za co jesteśmy wdzięczni.

Ann: Modlitwa i rozmowy z najbliższymi przyjaciółmi lub członkami rodziny. Pomagają też spacery przy ładnej pogodzie.

Czy jest coś, co jest łatwiejsze do zrobienia po diagnozie?

Deltra: Teraz jestem królową dbania o siebie. Nie czuję się winna, że odpoczywam, ani nie zmuszam się do robienia więcej.

Caryn: Rzadko noszę biustonosz i bardzo mi się to podoba.

Ann: Po wyjściu spod prysznica mogę być gotowa w mgnieniu oka. Nie muszę suszyć i układać włosów. I nie muszę się już martwić o brwi, bo zrobiłam sobie microblading.

Czy rak zmienił Twój sposób myślenia o swoim ciele w jakikolwiek pozytywny sposób?

Deltra: Moja diagnoza początkowo sprawiała, że czułam, że moje ciało mnie zdradziło. Ale teraz codziennie mówię o swoim ciele „kocham i żyję”. Jestem pełna podziwu dla tego, jak jest silne i sprawne. Jestem bardziej świadoma tego, że to jedyne ciało, jakie dostaję. Obejmuję je, rozpieszczam i cieszę się nim.

Caryn: Zaczęłam odnajdywać fizyczne piękno w innych częściach mojego ciała niż włosy czy klatka piersiowa, które kiedyś uważałam za moje najlepsze cechy.

Ann: Nie bardzo. Ale śmieję się, kiedy ludzie pytają mnie, ile czasu zajmuje mi przygotowanie się do wyjścia. Dzięki chemioterapii i wypadaniu włosów mogę się szybko przygotować.

Czy jest coś, czym się kiedyś martwiłaś, a od czego już się uwolniłaś?

Deltra: Nie martwię się już tak bardzo o wygląd mojego ciała, ponieważ jestem zbyt zainteresowana tym, co dzieje się w jego wnętrzu. Z pewnością nie przejmuję się tym, co inni myślą o tym, jak chcę żyć.

Caryn: Rak – zarówno za pierwszym, jak i za drugim razem – przyniósł mi jasność. Kiedy podejmowałam decyzje dotyczące raka, łatwo było mi zrezygnować z rzeczy, na które nie miałam wpływu, i skupić się na tym, co mogłam.

Ann: Przyrost masy ciała! Wiele leków i metod leczenia może powodować przybieranie na wadze. A kiedyś byłam bardzo aktywna; ćwiczyłam 5 dni w tygodniu. Z czasem moje treningi zamieniły się w długie spacery i to tylko w dni, kiedy mam siłę. Nadal stosuję zdrową dietę, ale nie martwię się o kilka kilogramów.

Czy są jakieś zmiany, które wprowadziłeś w swoim ciele lub życiu, a których nie wprowadziłbyś przed postawieniem diagnozy?

Deltra: Odrzuciłam negatywne nastawienie i myślenie o swoim ciele. Przestałam odkładać na później rzeczy, które chciałabym zrobić. Przewartościowałam swoje związki i odeszłam od tych, które nie tylko mi nie służyły, ale wręcz szkodziły.

Caryn: Całym sercem oddaję się zdrowiu. Odżywiam się roślinami, śpię dłużej, regularnie ćwiczę i włączam do swojego dnia drobne praktyki mindfulness.

Ann: Staram się kontynuować zdrową dietę i robić tyle fizycznie, ile tylko mogę.

Jak zmieniło się Twoje spojrzenie na życie?

Deltra: Przestałam żyć tak, jakbym miała cały czas na świecie. Myślę, że wszyscy robią to za często.

Caryn: Dbam o siebie holistycznie, to znaczy nie tylko o jeden obszar dobrego samopoczucia, ale o wiele. Cenię sobie zdrowy styl życia, ponieważ jest to coś, co mogę kontrolować, jeśli chodzi o zdrowienie.

Ann: Mam większą świadomość tego, jak ważne są relacje z moim współmałżonkiem, rodziną i przyjaciółmi. Szybciej mówię „kocham cię” na końcu rozmowy, i to nie tylko do męża i pasierbicy. Mam najlepszych przyjaciół, z którymi nigdy nie rozstajemy się bez powiedzenia „kocham cię”.

Jaką radę masz dla osoby, która właśnie dowiedziała się, że ma raka piersi z przerzutami?

Deltra: Oddychaj, poczuj swoje uczucia, wypłacz je. Następnie podnieś głowę i podnieś głos. Działaj w swoim imieniu i nawiąż kontakt ze społecznością osób chorych na raka. Oni dokładnie rozumieją, przez co przechodzisz, a ich rady mogą uratować Ci życie.

Caryn: Praktyczna rada, jakiej mogę udzielić, to upewnienie się, że uzyskasz drugą lub nawet trzecią opinię, nawet jeśli lubisz swojego lekarza. Tak wiele nauczyłam się dzięki wielokrotnym rozmowom na temat mojego raka.

Ann: Weź głęboki oddech i dowiedz się wszystkiego, co możesz o tej chorobie. Stań się swoim własnym adwokatem. Jeśli chcesz zasięgnąć drugiej opinii, nie wahaj się porozmawiać o tym ze swoim lekarzem. To jest Twoje ciało i Twoje życie.

Jaką radę masz dla przyjaciela lub członka rodziny osoby chorej na raka piersi z przerzutami?

Deltra: Szanuj i wspieraj wybory, których dokonuje twoja ukochana osoba. Nie obciążaj jej, mówiąc, żeby się odezwała, gdyby czegoś potrzebowała. Po prostu wskocz do akcji i bądź pomocny. Znajdź grupy wsparcia i nawiąż z nimi kontakt także dla siebie.

Caryn: Poznaj swoich odbiorców, a także zastanów się, czego chciałby pacjent. Bądź proaktywny i wymyślaj sposoby, w jakie możesz pomóc. Jednocześnie proponuj w sposób przyjemny, ale nie narzucaj się.

Ann: Pozostań w kontakcie i zaoferuj swoje wsparcie. Pozwól jednak pacjentowi określić, co i kiedy chce Ci powiedzieć o swojej diagnozie, leczeniu i postępach. Cieszę się, że mogę podzielić się swoją podróżą z tą chorobą. Jednak od niektórych z moich przyjaciół z grupy wsparcia dowiedziałam się, że informacje te są dla nich o wiele bardziej poufne.

Czy jest jeszcze coś, o czym chciałbyś, aby wiedziały osoby żyjące z przerzutowym rakiem piersi?

Deltra: Nauczyłam się doceniać małe rzeczy i być niesamowicie obecna, ponieważ nie wiem, co przyniesie przyszłość. Zrozumiałam, że najważniejsze w tym życiu są doświadczenia i kontakty z innymi ludźmi.

Caryn: Staram się żyć z miłością. Chcę przebywać wśród ludzi, których kocham, wykonywać czynności, które kocham, i mam nadzieję, że pokażę, że jeśli skupimy się na dobru i pozytywności, możemy znaleźć szczęście w każdej trudnej sytuacji.

Ann: Jeśli znajdziesz grupę wsparcia dla chorych na MBC, zachęcam do przyłączenia się do niej. Rozmowa z innymi osobami, u których zdiagnozowano tę chorobę, naprawdę pomaga. Na koniec, postaraj się zachować poczucie humoru. To pomaga tobie i osobom z twojego otoczenia rozjaśnić czasem sytuację.

?

?

O Deltrze: U Deltra Kroemer, lat 34, w 2019 r. zdiagnozowano raka piersi z przerzutami. Kroemer jest ambasadorką For the Breast of Us, strony internetowej i społeczności dla kobiet kolorowych dotkniętych rakiem piersi. Mieszka w Waterbury, w stanie CT.

O Caryn:?Caryn Sullivan, lat 47, w 2013 r. zdiagnozowano u niej raka piersi z przerzutami. Sullivan jest założycielką strony internetowej Pretty Wellness, autorką książki Happiness through Hardship i prowadzącą podcast o tej samej nazwie. Mieszka w Fairfield, CT.

O Ann: U Ann Gootee, lat 68, w 2019 r. zdiagnozowano przerzutowego raka piersi. Gootee mieszka z mężem od 37 lat w Glen Ellyn, IL.

Opcje leczenia wczesnego stadium raka piersi

0

Jak mówi dr n. med. Ian T. Greenwalt, w przypadku rozpoznania raka piersi we wczesnym stadium, masz więcej czasu i możliwości. Szczegółowy plan leczenia może obejmować zarówno operację, jak i chemioterapię.

Możliwości leczenia wczesnego stadium raka piersi