Strona główna Blog Strona 2231

Badanie osmolalności surowicy krwi: Cel, procedura i wyniki

0

Jeśli masz odwodnienie lub brak równowagi elektrolitowej we krwi, możesz potrzebować badania osmolalności surowicy. Dowiedz się więcej o tym, jak działa ten test.

Test osmolalności surowicy

Co to jest test osmolalności surowicy?

Badanie osmolalności surowicy poszukuje zaburzeń równowagi chemicznej we krwi. Możesz również usłyszeć, że jest to test na osmolalność surowicy.

Surowica to płyn znajdujący się w żyłach i tętnicach, pomniejszony o komórki krwi. Przy każdym badaniu surowicy pobierana jest krew.

Osmolalność odnosi się do koncentracji rozpuszczonych cząsteczek substancji chemicznych i minerałów – takich jak sód i inne elektrolity – w Twojej surowicy. Wyższa osmolalność oznacza, że masz więcej cząsteczek w surowicy. Niższa osmolalność oznacza, że cząsteczki są bardziej rozcieńczone.

Twoja krew jest trochę jak płynny zestaw chemiczny. Wraz z tlenem zawiera białka, minerały, hormony i długą listę substancji chemicznych. Twój organizm zazwyczaj dobrze radzi sobie z równoważeniem tych wszystkich rzeczy.

Ale czasami możesz mieć za dużo jakiegoś minerału lub substancji chemicznej – lub za mało. Może to wywołać reakcje w Twoim organizmie, z których niektóre mogą spowodować poważne problemy zdrowotne.

Badanie osmolalności surowicy jest sposobem na sprawdzenie równowagi między płynami a cząsteczkami w Twoim organizmie. Może ono pomóc Twojemu lekarzowi zdiagnozować kilka możliwych stanów chorobowych. Jeśli lekarz uważa, że masz taką nierównowagę chemiczną we krwi, może zalecić wykonanie tego testu.

Dlaczego warto wykonać test osmolalności surowicy?

Oto kilka powodów, dla których lekarz może zlecić wykonanie badania osmolalności surowicy:

  • Pojawiają się objawy odwodnienia lub inne problemy związane z poziomem płynów, takie jak hiponatremia, która występuje, gdy poziom sodu jest zbyt niski i organizm zaczyna zatrzymywać płyny.

  • Masz problem z hormonem antydiuretycznym (ADH). ADH pomaga organizmowi zatrzymywać wodę, zamiast tracić ją podczas siusiania. Kiedy organizm wytwarza więcej ADH, nerki produkują mniej moczu. Twój mocz staje się wtedy bardzo skoncentrowany. Wzrost osmolalności powoduje, że organizm wytwarza więcej ADH. Jeśli osmolalność jest niższa, będziesz miał mniej ADH.

  • W przypadku wystąpienia drgawek, zauważalnych zmian w moczu lub częstotliwości oddawania moczu, lekarz może zalecić wykonanie badania osmolalności surowicy.

Kontynuacja

Jak należy przygotować się do testu?

Nie musisz robić nic szczególnego przed testem. Jest jednak kilka rzeczy, o których lekarz powinien wiedzieć przed wykonaniem testu:

  • Wszystkie leki i suplementy, które przyjmujesz

  • Czy pijesz dużo wody

Jak wykonuje się test osmolalności surowicy?

Jest to badanie krwi. Lekarz lub inny pracownik służby zdrowia pobierze małą próbkę krwi z żyły w ramieniu.

Trwa to tylko kilka minut i nie powinno boleć, poza ukłuciem igłą. Po zabiegu na skórze zostanie założony opatrunek.

  • Istnieje niewielkie prawdopodobieństwo wystąpienia krwawienia, siniaków lub infekcji w miejscu pobrania krwi. Niektórzy ludzie mają lekkie zawroty głowy podczas badania krwi, ale jest to przejściowe.

  • Wyniki testu na osmolalność surowicy

    Wyniki testu na osmolalność surowicy mogą być dostępne w ciągu godziny lub ewentualnie 24 godzin.

    Wyniki będą mierzone w milliosmolach na kilogram (mOsm/kg). Ważne, abyś znał te liczby:

    • U osób dorosłych normalny zakres wyników wynosi od 285 do 295.

    • U dzieci mieści się między 275 a 290.

    Wynik wyższy niż normalny zakres może wskazywać na jeden z tych stanów:

    • Hipernatremia (zbyt duża ilość sodu)

    • Diabetes insipidus (nerki wytwarzają zbyt dużo moczu)

    • Odwodnienie (niski poziom płynów w organizmie)

    • Uremia (zbyt duża ilość mocznika i innych produktów odpadowych we krwi)

    • Hiperglikemia (wysoki poziom cukru we krwi)

    • Spożycie substancji toksycznej (etanolu i innych alkoholi)

    • Cukrzycowa kwasica ketonowa

    Wynik niższy niż normalny zakres oznacza, że możesz mieć jeden z tych stanów:

    • Hiponatremia (zbyt mała ilość sodu)

    • Overhydration (zbyt duża ilość płynów zatrzymanych w organizmie)

    Inne testy

    Lekarz może zasugerować wykonanie dalszych badań, w tym:

    • Badanie osmolalności moczu. Test ten sprawdza stężenie rozpuszczonych cząstek w Twoim siusiu. Wyniki badań moczu i krwi powinny pomóc lekarzowi znaleźć przyczynę wszelkich zaburzeń równowagi chemicznej.

    • Badanie krwi ADH. Badanie to sprawdza poziom hormonu ADH we krwi.

    Po postawieniu diagnozy lekarz zaleci plan leczenia, który pomoże przywrócić równowagę substancji chemicznych, elektrolitów, minerałów i innych substancji krążących w krwiobiegu.

    Przeszczep nerki 101: Co kandydaci powinni wiedzieć

    0

    Czy nadajesz się do przeszczepu nerki? Oto jak to sprawdzić.

    Jest to jednak skomplikowana operacja. Oto co powinieneś wiedzieć, zanim zdecydujesz się na przeszczep.

    Jak uzyskać nerkę od dawcy?

    Jeśli lekarz uzna, że przeszczep jest dla Ciebie rozwiązaniem, skontaktuje Cię z lokalnym ośrodkiem transplantacyjnym. Jest to szpital, który zajmuje się przeszczepami organów. Następnie będziesz poddany badaniom, prześwietleniom i skanom, aby upewnić się, że jesteś wystarczająco zdrowy, aby przejść przez proces przeszczepu.

    Istnieją dwa różne sposoby uzyskania zdrowej nerki. Pierwszy z nich to tak zwany żywy dawca. Może to być członek rodziny lub bliski przyjaciel, który jest skłonny oddać Ci jedną ze swoich nerek. Może to być również obca osoba, która zechce oddać Ci jedną ze swoich nerek. Drugim sposobem uzyskania nerki jest pobranie jej od zmarłego dawcy.

    Tak czy inaczej, Twoja krew i tkanki będą musiały zostać zbadane, aby upewnić się, że Twoja krew i tkanki odpowiadają krwi dawcy. Zwiększa to szanse, że Twój układ odpornościowy zaakceptuje nerkę od dawcy i nie będzie próbował jej zaatakować.

    Jeśli masz żywego dawcę, będziesz mógł zaplanować datę operacji przeszczepu. Uzyskanie nerki od zmarłego dawcy może trwać znacznie dłużej. Zostaniesz umieszczony na liście oczekujących. Gdy nerka będzie gotowa, otrzymasz telefon z informacją, że masz natychmiast udać się do szpitala.

    Co dzieje się podczas operacji?

    Przeszczep nerki trwa często 3 godziny, ale może trwać nawet 5.

    Zostaniesz poddany znieczuleniu, dzięki czemu będziesz spał przez cały czas. Po uśpieniu chirurg wykona otwór w brzuchu, tuż nad pachwiną. Pana własne nerki nie zostaną usunięte, chyba że zostaną zakażone lub będą powodować ból, ale nerka od dawcy zostanie umieszczona. Jej naczynia krwionośne zostaną dołączone. Następnie chirurg połączy moczowód (rurkę, która odprowadza mocz z nerki) z pęcherzem.

    Otwór zostanie zamknięty za pomocą szwów, specjalnego kleju lub zszywek. Do jamy brzusznej może zostać wprowadzony mały dren, aby pozbyć się dodatkowego płynu, który zgromadził się podczas operacji. Chirurg wprowadzi również do moczowodu maleńką rurkę zwaną stentem, aby ułatwić Ci sikanie. Zostanie on usunięty 6 do 12 tygodni później podczas prostego zabiegu.

    Jeśli Twoja uszkodzona nerka zostanie usunięta, masz możliwość przekazania jej grupie badawczej zajmującej się nerkami. Lekarze będą ją badać, aby dowiedzieć się więcej na temat chorób nerek i mieć nadzieję na zbliżenie się do wyleczenia. Jeśli to Cię interesuje, musisz wcześniej poinformować o tym swojego lekarza transplantologa.

    Jak wygląda powrót do zdrowia?

    Dzień po przeszczepie możesz wstać z łóżka i chodzić. Większość osób pozostaje w szpitalu przez 5 lub mniej dni.

    Chociaż powinieneś zacząć czuć się znacznie lepiej w ciągu około 2 tygodni, nie będziesz w stanie prowadzić samochodu ani podnosić ciężkich przedmiotów przez około miesiąc. Twój lekarz prawdopodobnie zaleci Ci zwolnienie z pracy na okres od 6 do 8 tygodni.

    Aby powstrzymać organizm przed odrzuceniem nerki dawcy, będziesz musiał codziennie przyjmować specjalny lek. Na początku może być również konieczna wizyta u lekarza 2-3 razy w tygodniu, aby upewnić się, że organizm leczy się tak, jak powinien. Z czasem wizyty te staną się znacznie rzadsze.

    Szybciej powrócisz do zdrowia, jeśli pozostaniesz aktywny. Lekarz powie Ci, jakie ćwiczenia można bezpiecznie wykonywać i jak długo. Wiele osób zaczyna od chodzenia i rozciągania się, a następnie powoli przechodzi do dłuższych i bardziej intensywnych treningów. Jednak sporty kontaktowe, takie jak piłka nożna, nie będą dozwolone, ponieważ można uszkodzić nerkę dawcy.

    Rzucenie palenia i alkoholu jest kluczem do zachowania zdrowia. Możesz również pomyśleć o rozmowie z dietetykiem na temat zdrowego planowania posiłków. Będziesz mógł jeść więcej owoców i warzyw oraz pić więcej płynów niż osoba dializowana. Należy jednak wybierać produkty, które utrzymują niskie ciśnienie krwi i stabilny poziom cukru we krwi.

    Kiedy powinienem zadzwonić do lekarza?

    Przeszczep nerki zwiększa ryzyko wystąpienia problemów zdrowotnych, takich jak wysokie ciśnienie krwi i cukrzyca. Istnieje również większe prawdopodobieństwo infekcji. Może to nastąpić w miejscu nacięcia. Może to być zakażenie drożdżakami lub wirusem, który wpływa na całe ciało, jak np. gontyna.

    Istnieje również możliwość, że Pana organizm zacznie atakować (odrzucać) nerkę od dawcy. W takim przypadku możesz doświadczyć:

    • Gorączka

    • Wymioty

    • Nudności

    • Ból, zwłaszcza podczas sikania

    • Produkowanie mniejszej ilości moczu niż zwykle

    Jeśli zauważysz któryś z tych objawów, musisz natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jednak wiele osób po przeszczepie nerki radzi sobie bardzo dobrze.

    Mity i fakty na temat ataków serca i chorób układu krążenia

    0

    Czy wiesz, jak utrzymać swoje serce w zdrowiu? Rozwiąż ten quiz o lekarzu i przekonaj się.

    Twoje serce potrzebuje 1 godziny ćwiczeń dziennie.

    • Mit

    • Fakt

    Twoje serce potrzebuje 1 godziny ćwiczeń dziennie.

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    Aktywność fizyczna jest kluczowa, ale nie musisz poświęcać na nią całej godziny dziennie. Zapewnij sobie co najmniej 30 minut umiarkowanej aktywności (np. praca w ogrodzie, spacer, joga lub spokojna jazda na rowerze) przez co najmniej 5 dni w tygodniu. Możesz też poświęcić co najmniej 25 minut na cięższą aktywność (np. bieganie, pływanie lub koszykówkę) przez 3 dni w tygodniu.

    Możesz podzielić to na 10 lub 15 minut tu i tam, jeśli tak będzie Ci wygodniej.

    Uzyskaj wyniki

    Twoje serce przestaje bić, kiedy następuje atak serca.

    • Mit

    • Fakt

    Serce przestaje bić, gdy następuje atak serca.

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    Podczas ataku serca, serce prawie zawsze nadal bije, ale dopływ krwi do niego jest zablokowany. W wyniku tego nie otrzymuje ono wystarczającej ilości tlenu, co może spowodować uszkodzenie serca. Kiedy serce nagle przestaje bić, nazywa się to „zatrzymaniem akcji serca”.

    Get Results

    Błonnik może obniżyć poziom cholesterolu.

    • Mit

    • Fakt

    Błonnik może obniżyć poziom cholesterolu.

    Poprawnie! Odpowiedziałeś:

    Obniża poziom złego cholesterolu i może pomóc w zapobieganiu chorobom serca. Błonnik pochodzi z roślin: z pełnego ziarna, owoców, warzyw i fasoli. Zwykle najlepiej dostarczać go z pożywienia, które ma wiele innych wspaniałych składników odżywczych, zamiast z suplementów.

    Pobierz Wyniki

    Ból szczęki lub pleców może być oznaką ataku serca.

    • Mit

    • Fakt

    Ból szczęki lub pleców może być oznaką ataku serca.

    Prawidłowo!!! Odpowiedziałeś:

    Chociaż najczęstszym objawem ataku serca jest ból lub dyskomfort w klatce piersiowej, nie zawsze jest to jeden z objawów. Mogą wystąpić duszności, mdłości, pocenie się lub zawroty głowy. Czasami szczególnie kobiety mogą mieć ból lub dyskomfort w innych częściach ciała, takich jak plecy lub szczęka.

    Uzyskaj wyniki

    Wysoki poziom cholesterolu można uzyskać tylko z powodu tego, co się je.

    • Mit

    • Fakt

    Wysoki cholesterol uzyskuje się tylko z powodu tego, co się je.

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    Wiele rzeczy wpływa na poziom cholesterolu. Twoje geny mają znaczenie. Ale nadal masz dużą kontrolę, zwłaszcza jeśli chodzi o wybór produktów spożywczych. Ogranicz produkty zawierające zbyt dużo cholesterolu lub tłuszczów nasyconych i całkowicie unikaj tłuszczów trans. Aby to zrobić, ogranicz tłuste mięsa, pełnotłuste produkty mleczne oraz żywność głęboko smażoną i przetworzoną.

    Uzyskaj wyniki

    Wytnij sól dla dobra swojego serca.

    • Mit

    • Fakt

    Wytnijcie sól dla dobra waszych serc.

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    Zbyt duża ilość soli jest związana z wysokim ciśnieniem krwi, a także z chorobami serca i udarem. Pamiętaj, że duża ilość sodu pochodzi z przetworzonej żywności i potraw restauracyjnych. Czytaj etykiety, aby sprawdzić, ile sodu znajduje się w jednej porcji.

    Uzyskaj wyniki

    Niskie dawki aspiryny mogą pomóc Ci uniknąć kolejnego ataku serca.

    • Mit

    • Fakt

    Niskie dawki aspiryny mogą pomóc w uniknięciu kolejnego ataku serca.

    Prawidłowo!!! Odpowiedziałeś:

    Aspiryna pomaga zapobiegać zakrzepom krwi, które mogą prowadzić do ataku serca. USPSTF (U.S. Preventive Services Task Force) zaktualizowała swoje wytyczne dotyczące przyjmowania małych dawek aspiryny, twierdząc, że ryzyko może przeważyć nad korzyściami. Aspiryna może również powodować wrzody żołądka i krwawienie wewnątrz ciała. Zapytaj swojego lekarza o plusy i minusy.

    Pobierz Wyniki

    Jedz tylko produkty bez tłuszczu, aby chronić swoje serce.

    • Mit

    • Fakt

    Aby chronić swoje serce, jedz tylko produkty bez tłuszczu.

    Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

    Beztłuszczowa żywność była kiedyś wielkim trendem żywieniowym, ale teraz najważniejsze jest, aby przedkładać tłuszcze, które są lepsze dla serca (jak olej rzepakowy czy oliwa z oliwek) nad te, które zatykają tętnice. A żywność oznaczona jako „beztłuszczowa” może nadal zawierać dużo soli lub cukru. Zbyt duża ich ilość jest szkodliwa dla Twojego serca. Dokonuj mądrych wyborów, wybieraj różnorodne produkty, a tłuszcz spożywaj z umiarem.

    Uzyskaj wyniki

    Otyłość jest największym czynnikiem ryzyka chorób serca.

    • Mit

    • Fakt

    Otyłość jest największym czynnikiem ryzyka chorób serca.

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    Siedzenie na kanapie może być najgorszą rzeczą, jaką możesz zrobić dla swojego serca. Według raportu CDC, 40% Amerykanów jest zagrożonych chorobami serca z powodu braku aktywności fizycznej. Blisko w tyle, 34% jest zagrożonych z powodu otyłości. Inne najważniejsze czynniki ryzyka to niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu i palenie.

    Pobierz Wyniki

    Choroby serca zabijają więcej kobiet niż rak piersi.

    • Mit

    • Fakt

    Choroby serca zabijają więcej kobiet niż rak piersi.

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    Choroba serca jest zabójcą nr 1 wśród kobiet w Stanach Zjednoczonych, zabijając więcej kobiet niż wszystkie formy raka razem wzięte. Jedna na trzy kobiety umiera na choroby serca, podczas gdy jedna na 31 umiera na raka piersi.

    Uzyskaj wyniki

    Aby obniżyć szanse na choroby serca, nawet osoby niepijące powinny pić czerwone wino.

    • Mit

    • Fakt

    Aby zmniejszyć szanse na choroby serca, nawet osoby niepijące powinny pić czerwone wino.

    Poprawnie! Odpowiedziałeś:

    Wiele ostatnich badań sugeruje, że czerwone wino może obniżyć ryzyko zachorowania na choroby serca. Jeśli pijesz, American Heart Association sugeruje nie więcej niż dwa drinki dziennie dla mężczyzn i jeden dla kobiet. Jeśli nie pijesz, nie zaczynaj. Korzyści nie przeważają nad negatywnym ryzykiem zdrowotnym związanym z alkoholem — w tym wysokim ciśnieniem krwi, udarem i otyłością.

    Uzyskaj wyniki

    Spożywaj ryby co najmniej dwa razy w tygodniu dla zdrowego serca.

    • Mit

    • Fakt

    Jedz ryby przynajmniej dwa razy w tygodniu, aby mieć zdrowe serce.

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    American Heart Association zaleca spożywanie ryb – zwłaszcza tłustych ryb, takich jak łosoś i makrela – co najmniej dwa razy w tygodniu. Ryby są doskonałym źródłem zdrowych dla serca kwasów tłuszczowych omega-3, a ponadto nie zawierają niezdrowych tłuszczów nasyconych. Jeśli nie lubisz ryb, porozmawiaj z lekarzem o przyjmowaniu suplementów omega 3.

    Uzyskaj wyniki

    Twój wynik:

    012 Podziel się swoim wynikiem: Share on Facebook Share on Twitter 0% Share your score: Share on Facebook Share on Twitter

    Wyniki:

    Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

    Oznaki ostrzegawcze problemów z nerkami

    0

    Nerki są miejscem oczyszczania organizmu z toksyn. Dowiedz się, co mogą oznaczać spuchnięte stopy, skurcze mięśni i inne znaki ostrzegawcze dotyczące zdrowia Twoich nerek.

    1/10

    Nerki odfiltrowują odpady z krwi i wydalają je z moczem. Kiedy nerki nie pracują prawidłowo, mogą gromadzić się w nich toksyny. Jednym z typowych sygnałów jest zmęczenie. Możesz czuć się wyczerpany, słaby lub mieć problemy z koncentracją. Nerki wytwarzają hormon, który każe twojemu organizmowi tworzyć czerwone krwinki. Jeśli masz ich mniej, krew nie może dostarczyć tyle tlenu do mięśni i mózgu, ile potrzebują.

    Słaby sen

    2/10

    Badania wykazują możliwy związek pomiędzy bezdechem sennym a przewlekłą chorobą nerek (CKD), która z czasem uszkadza Twoje organy i może prowadzić do ich niewydolności. Bezdech senny może uszkodzić nerki częściowo poprzez uniemożliwienie organizmowi uzyskania wystarczającej ilości tlenu. CKD z kolei może powodować bezdech senny poprzez zwężenie gardła, nagromadzenie toksyn i inne sposoby.

    Swędząca skóra

    3/10

    Może się to zdarzyć, jeśli nerki nie mogą wypłukać toksyn i gromadzą się one we krwi. Może to powodować wysypkę lub swędzenie na całym ciele. Z czasem Twoje nerki mogą nie być w stanie zrównoważyć minerałów i składników odżywczych w Twoim organizmie. Może to prowadzić do chorób mineralnych i kostnych, które mogą sprawić, że Twoja skóra będzie sucha i swędząca.

    Spuchnięta twarz i stopy

    4/10

    Kiedy nerki nie są w stanie dobrze pozbyć się sodu, w organizmie gromadzą się płyny. Może to prowadzić do obrzęku dłoni, stóp, kostek, nóg lub obrzęku twarzy. Możesz zauważyć obrzęk szczególnie w stopach i kostkach. A białko wyciekające z moczem może objawiać się opuchlizną wokół oczu.

    Skurcze mięśni

    5/10

    Skurcze w nogach i innych miejscach mogą być oznaką słabej pracy nerek. Brak równowagi w poziomie sodu, wapnia, potasu lub innych elektrolitów może zakłócić pracę mięśni i nerwów.

    Duszność

    6/10

    Kiedy masz chorobę nerek, twoje organy nie wytwarzają wystarczającej ilości hormonu zwanego erytropoetyną. Hormon ten sygnalizuje Twojemu organizmowi, aby wytwarzał czerwone krwinki. Bez niego możesz mieć anemię i odczuwać brak tchu. Inną przyczyną jest nagromadzenie płynów. Możesz mieć trudności ze złapaniem oddechu. W poważnych przypadkach, leżąc możesz mieć wrażenie, że toniesz.

    Zamglona głowa

    7/10

    Kiedy nerki nie odfiltrowują wszystkich odpadów z organizmu, toksyny mogą wpływać na mózg. Anemia może również zablokować mózgowi dostęp do tlenu, którego potrzebuje. Możesz odczuwać zawroty głowy i mieć problemy z koncentracją i pamięcią. Możesz nawet stać się tak zdezorientowany, że będziesz miał problemy z wykonywaniem prostych zadań.

    Niski apetyt

    8/10

    Choroba nerek może powodować nudności lub wymioty i rozstrój żołądka. Może to spowodować, że nie będziesz miał ochoty na jedzenie. To czasami może prowadzić do utraty wagi.

    Nieświeży oddech

    9/10

    Kiedy nerki nie są w stanie odfiltrować odpadów, może to spowodować stan zwany mocznicą. Może to powodować nieprzyjemny zapach z ust. Ponadto toksyny w krwiobiegu mogą nadawać jedzeniu metaliczny lub nieprzyjemny smak.

    Spieniony, brązowy lub krwawy mocz

    10/10

    Piankowy mocz może być oznaką zbyt dużej ilości białka zwanego albuminą. Może to wynikać z problemów z nerkami. Podobnie jak brązowy lub bardzo blady mocz. Wadliwa praca nerek może również spowodować, że krew przedostanie się do pęcherza. Krew w moczu może być również spowodowana przez kamienie nerkowe, guzy lub infekcję.

    Choroby powracają

    0

    Poczyniliśmy duże postępy w walce z takimi chorobami jak gruźlica czy szkarlatyna. Jednak wydaje się, że coraz więcej osób zapada na te i inne poważne choroby, które wcześniej wydawały się być na wylocie. Dowiedz się więcej z tego pokazu slajdów o lekarzach.

    1/13

    Trudno w to uwierzyć, ale Czarna Śmierć to nie tylko temat z podręczników historii czy odległych miejsc. Ostatnio pojawiła się w Nowym Meksyku, Kalifornii i Kolorado, choć nadal jest rzadka. Antybiotyki mogą się nią zająć, ale może ona zagrażać życiu, jeśli nie jest leczona wystarczająco wcześnie. Jest przenoszona przez gryzonie, takie jak wiewiórki i myszy, oraz pchły, które żyją na nich.

    Gruźlica (TB)

    2/13

    Na całym świecie gruźlica powoduje o połowę mniej zgonów niż w 1990 roku. Mimo to pod względem liczby utraconych istnień ludzkich na całym świecie nadal plasuje się tuż za wirusem HIV. Walka z nią staje się coraz trudniejsza, ponieważ antybiotyki stosowane w leczeniu gruźlicy nie działają na niektóre nowsze jej rodzaje. Naukowcy pracują nad sposobami ich wyleczenia.

    Kiła i chlamydia

    3/13

    Antybiotyki nie działają tak dobrze jak kiedyś na te choroby przenoszone drogą płciową (STD). Syfilis prawie zniknął z USA, ale jego wskaźnik wrócił do najwyższego od 20 lat. A chlamydia, najczęstsza choroba weneryczna, jest coraz trudniejsza do wyleczenia. Aby zmniejszyć szanse na obie te choroby, należy używać prezerwatyw.

    Szkarłatna gorączka

    4/13

    Ponownie, więcej ludzi choruje na tę chorobę, ponieważ bakteria zmieniła się na tyle, że antybiotyki nie działają tak dobrze. Powodowana przez te same bakterie co angina, ma zwykle łagodny przebieg. Najczęściej dotyka dzieci w wieku od 5 do 15 lat, dając im szorstką, czerwoną wysypkę, która przypomina papier ścierny. Ale jeśli nie jest leczona, może prowadzić do takich problemów jak problemy z sercem lub nerkami.

    Measles

    5/13

    W 2020 roku w Stanach Zjednoczonych odnotowano 13 ognisk tej choroby. Największa epidemia w ostatnich latach miała miejsce w 1996 roku, kiedy zachorowało na nią 58 osób. Największe szanse na zachorowanie mają osoby, które nie są przeciwko niej szczepione. Odrę można poznać po charakterystycznej wysypce: czerwonych plamach, które zaczynają się na twarzy i rozprzestrzeniają się w dół ciała. Dzieci poniżej 5 roku życia i dorośli powyżej 20 roku życia są bardziej narażeni na poważne problemy zdrowotne, takie jak zapalenie płuc lub obrzęk mózgu. W tych przypadkach może to zagrażać życiu.

    Świnka

    6/13

    Większość ludzi w Stanach Zjednoczonych została zaszczepiona przeciwko tej chorobie, ale nadal pojawiają się tu i ówdzie jej ogniska. Na przykład ognisko w 2009 roku na północnym wschodzie dotknęło ponad 3000 osób. w 2020 roku zgłoszono 616 przypadków. Ogniska mają tendencję do występowania tam, gdzie grupa ludzi mieszka blisko siebie, jak np. w akademiku. Może powodować gorączkę, ból głowy i zmęczenie. Ale głównym objawem jest ból i opuchlizna w szczęce i policzku przed uszami. W rzadkich przypadkach może również prowadzić do obrzęku mózgu, piersi, jajników i jąder.

    Krztusiec

    7/13

    Choroba ta, zwana również krztuścem, wywołuje silne napady kaszlu. Kiedy próbujesz złapać oddech po jednym z nich, wydajesz odgłos krztuśca. W 2012 roku zachorowało na nią ponad 48 000 osób w USA, najwięcej od 1955 roku. Może trwać 10 tygodni lub dłużej i łatwo rozprzestrzenia się z jednej osoby na drugą. Jego poważne w każdym wieku, ale zagrażające życiu dla niemowląt, które często wymagają leczenia w szpitalu. Najlepszym sposobem zapobiegania jest szczepienie.

    Choroba legionistów

    8/13

    Ta choroba może brzmieć jak coś z filmu o starych czasach, ale w ostatnich latach wydaje się być coraz częstsza. Jest to infekcja płuc, która powstaje w wyniku wdychania maleńkich kropel wody zawierających bakterie legionelli. Staje się ona problemem, gdy dostaje się do systemów wodnych budynków (prysznice, zlewy, podgrzewacze wody, klimatyzatory). Zaczyna się od objawów grypopodobnych, ale wkrótce pojawia się kaszel, który nie ustępuje, bóle w klatce piersiowej i problemy z oddychaniem. Antybiotyki mogą ją wyleczyć, ale może ona prowadzić do poważnych problemów, jeśli nie jest leczona, zwłaszcza u osób starszych.

    Trąd

    9/13

    Choroba ta, zwana obecnie chorobą Hansensa, jest wywoływana przez bakterie, które atakują nerwy. I nie jest to tylko choroba z odległej przeszłości. Każdego roku zapada na nią około 250 000 osób na całym świecie (150 do 250 w USA). Może ona prowadzić do poważnych problemów, takich jak niemożność odczuwania lub poruszania rękami i stopami. Choroba jest trudna do rozprzestrzenienia, ale łatwa do wyleczenia, gdy już wiesz, co to jest.

    Polio

    10/13

    Jedyną chorobą, którą całkowicie wyeliminowaliśmy jest ospa. To już blisko, ale nadal istnieje w kilku krajach poza USA. To częściowo dlatego, że nie zawsze łatwo jest stwierdzić, że ktoś ją ma. W miejscach, gdzie nie wszyscy otrzymują szczepionkę, może się ona rozprzestrzeniać, zanim lekarze zdążą ją opanować. Ponieważ polio wpływa na mózg, może zagrażać życiu lub powodować długotrwałe problemy, takie jak niemożność poruszania częściami ciała.

    Gout

    11/13

    Kiedy myślisz o tym rodzaju bolesnego zapalenia stawów, możesz pomyśleć o średniowieczu. Jednak choroba ta staje się coraz bardziej powszechna, a lekarze uważają, że ma to wiele wspólnego z większymi rozmiarami talii. Będąc bardzo nadwaga może podwoić swoje szanse na to. Podagra często zaczyna się od poważnego bólu w dużym palcu u nogi, ale może rozpocząć się w każdym stawie, jak kolano lub łokieć. Po tygodniu lub tak, ból przychodzi i odchodzi w jednym stawie na raz, zwykle w dolnej części nogi. ?

    Krzywica

    12/13

    Wywołana brakiem witaminy D, prowadzi do miękkich kości u dzieci. Wzrost w ostatnich latach wynika częściowo z dwóch przyczyn: karmienia piersią i obaw przed rakiem skóry. Mleko matki nie zawiera dużo witaminy D – matki mogą podawać swoim dzieciom suplementy – a obawy o raka skóry mogą oznaczać, że dzieci spędzają mniej czasu na zewnątrz. To może być problem, ponieważ światło słoneczne pomaga organizmowi wytwarzać witaminę D. Dzieci o ciemnej skórze są bardziej zagrożone, ponieważ potrzebują jeszcze więcej światła słonecznego, aby zwiększyć jej poziom.

    Szkorbut

    13/13

    Choroba marynarzy z dawnych czasów, którą rozwiązano za pomocą limonek? Nie do końca. Szkorbut jest z nami do dziś. Jest spowodowany poważnym brakiem witaminy C i może powodować krwawienie dziąseł i wypadanie zębów. Najczęściej występuje u osób, które nie jedzą owoców i warzyw, u starszych dorosłych, alkoholików i mężczyzn, którzy żyją samotnie – to się nazywa szkorbut wdowi. Łatwo go wyleczyć stosując suplementy witaminy C.

    Dlaczego moje siki są brązowe? 10 przyczyn brązowego lub ciemnego moczu

    0

    Mocz ma ciemny lub brązowy kolor? Dowiedz się więcej o 10 warunkach, które mogą powodować, że Twój mocz wygląda na brązowy i kiedy powinieneś zgłosić się do lekarza.

    Wiele różnych rzeczy, w tym niektóre stany chorobowe, mogą prowadzić do brązowego moczu. Podczas gdy niektóre z nich są nieszkodliwe, inne wymagają uwagi lekarza.

    Krew w moczu

    W niektórych przypadkach krwawy mocz może wyglądać na brązowy.

    Lekarze nazywają krwawy mocz hematurią i istnieje wiele różnych przyczyn. Należą do nich:

    • Infekcje lub nowotwory nerek lub pęcherza moczowego

    • Urazy wewnętrzne

    • Niektóre choroby przenoszone drogą płciową

    • Wirusy

    • Menstruacja

    • Zapalenie gruczołu krokowego, pęcherza moczowego lub nerek

    Jeśli uważasz, że Twój mocz jest brązowy z powodu krwi, a nie masz miesiączki, powinnaś zlecić to lekarzowi.

    Wirusowe zapalenie wątroby

    Brązowy mocz jest jednym z pierwszych i najczęstszych objawów zapalenia wątroby, co jest inną nazwą na zapalenie wątroby. Istnieje więcej niż jeden rodzaj tej choroby, w tym zapalenie wątroby typu A, B i C.

    Kiedy ją masz, Twoja wątroba nie jest w stanie prawidłowo oczyścić krwi. Może to prowadzić do nagromadzenia się pomarańczowo-żółtej substancji zwanej bilirubiną we krwi i moczu, co może spowodować, że mocz stanie się brązowy.

    Jeśli za brązowym moczem stoi zapalenie wątroby, możesz mieć również takie objawy jak:

    • Gorączka

    • Zmęczenie

    • Utrata apetytu

    • Nudności, wymioty

    • Ból brzucha

    • Wypróżnienia w kolorze gliny

    • Ból stawów

    • Żółta skóra lub oczy

    Jeśli uważasz, że możesz mieć zapalenie wątroby, skontaktuj się z lekarzem. Leczenie schorzenia zależy od rodzaju choroby, którą masz.

    Marskość wątroby

    Brązowy mocz może być również objawem marskości wątroby. Jest to nazwa dla blizn na wątrobie, które tworzą się po latach życia z zapaleniem wątroby lub innymi rodzajami chorób wątroby.

    Wczesna marskość wątroby może nie powodować objawów, ale w zaawansowanych stadiach może powodować brązowy mocz, jak również:

    • Trudności z koncentracją

    • Problemy z zasypianiem

    • Słaba pamięć

    • Zatrzymanie wody w brzuchu lub nogach

    • Żółta skóra lub oczy

    • Osłabienie mięśni

    Brązowy mocz, zwłaszcza wraz z żółtą skórą lub oczami, może być również oznaką wielu innych problemów z wątrobą. W przypadku wystąpienia tych objawów należy zgłosić się do lekarza.

    Choroby nerek

    Niektóre choroby nerek mogą powodować brązowy mocz. Na przykład, infekcja nerek zwana po-streptokokowym kłębuszkowym zapaleniem nerek (PSGN) może zmienić kolor moczu na czerwono-brązowy. Zakażenie to występuje po anginie i najczęściej u dzieci.

    Jeśli przyczyną brązowego moczu jest choroba nerek, mogą wystąpić również takie objawy jak:

    • Obrzęk twarzy, wokół oczu oraz dłoni i stóp

    • Mniejsza potrzeba siusiania lub mniejsza ilość moczu, gdy już się uda

    • Uczucie zmęczenia

    W przypadku wystąpienia objawów należy zgłosić się do lekarza. Lekarze zdiagnozują przyczynę i zaproponują odpowiednie leczenie.

    Intensywne ćwiczenia

    W rzadkich przypadkach intensywne ćwiczenia mogą spowodować rozerwanie komórek mięśniowych i ich wyciek do krwiobiegu. Stan ten nazywany jest rabdomiolizą lub „rabdo” i może spowodować, że twój mocz stanie się brązowy.

    Jeśli masz brązowy mocz z powodu rabdomiolizy, możesz również zauważyć:

    • ból mięśni

    • Osłabienie mięśni

    Rhabdo może spowodować poważne uszkodzenie nerek i może zagrażać życiu. Jeśli uważasz, że jesteś chory, zwróć się o pomoc do lekarza.

    Anemia

    Jedna z form anemii zwana „anemią hemolityczną” niszczy czerwone krwinki. Może to spowodować, że mocz stanie się brązowy.

    Niektórzy ludzie otrzymują ten typ anemii od swoich rodziców. Inni rozwijają go po innym stanie, takim jak zaburzenia autoimmunologiczne, takie jak toczeń, reumatoidalne zapalenie stawów lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

    Oprócz brązowego moczu, niedokrwistość hemolityczna może powodować takie objawy jak:

    • Nietypowo blada skóra

    • Żółta skóra lub oczy

    • Gorączka

    • Słabość

    • Zawroty głowy

    • Dezorientacja

    • Trudności w wykonywaniu czynności fizycznych

    • Szybsze bicie serca

    Jeśli masz te objawy, zgłoś się do lekarza. Leczenie zależy od stanu zdrowia i przyczyny anemii.

    Rak skóry

    Czerniak może czasami powodować wyciek pigmentu skóry do krwiobiegu, choć jest to rzadkie. Może to prowadzić do brązowego moczu.

    Bardziej powszechne oznaki czerniaka to zmiany w obrębie pieprzyków. Należy zgłosić się do lekarza w przypadku każdej nieprawidłowości skórnej, która szybko rośnie lub zmienia się i nie ustępuje.

    Choroby przenoszone przez kleszcze

    Niektóre kleszcze przenoszą bakterię, która powoduje poważne zakażenie zwane babeszjozą. Jednym z objawów jest ciemny mocz.

    Inne objawy obejmują:

    • Gorączka lub objawy grypopodobne

    • Bóle głowy lub mięśni

    • Nudności

    • Ból brzucha

    Kleszcze z Górnego Środkowego Zachodu i Północnego Wschodu USA są najbardziej narażone na przenoszenie bakterii wywołujących babeszjozę.

    Babeszjoza nie powoduje u większości ludzi choroby na tyle, aby wymagać leczenia, ale istnieją leki, które mogą pomóc w razie potrzeby. Jeśli zachorujesz po ukąszeniu kleszcza, zgłoś się do lekarza.

    Leki

    Niektóre leki na receptę mogą powodować brązowy mocz.

    Należą do nich:

    • Antybiotyki

    • Środki przeczyszczające

    • Leki przeciwmalaryczne

    • Środki zwiotczające mięśnie

    Kolor powinien wrócić do normy po zakończeniu recepty.

    Dieta

    Fasola, rabarbar i aloes mogą powodować brązowy kolor moczu, jeśli zjesz ich dużo w krótkim czasie. Buraki mogą powodować czerwony mocz. Twój mocz stanie się jaśniejszy, gdy jedzenie zniknie z twojego organizmu.

    Test hormonu luteinizującego (LH): Cel, wysoki vs. niski vs. normalny poziom

    0

    Lekarz może zlecić wykonanie testu na obecność hormonu luteinizującego w celu sprawdzenia płodności lub wykrycia problemów z przysadką mózgową.

    Test na obecność hormonu luteinizującego mierzy ilość hormonu luteinizującego (LH) we krwi.

    LH wspomaga układ rozrodczy: szczególnie kobiece jajniki i męskie jądra. Jest również nazywany lutropiną i hormonem stymulującym komórki śródmiąższowe. Jest wytwarzany w przysadce mózgowej, która jest wielkości ziarna grochu i znajduje się tuż za nosem.

    Dlaczego miałbym wykonać test na obecność hormonu luteinizującego?

    Istnieją różne powody, dla których można wykonać test na obecność hormonu luteinizującego. Lekarz może zlecić badanie LH jako część badań nad niepłodnością lub w celu sprawdzenia, czy nie występuje problem z przysadką mózgową.

    Objawy zaburzeń przysadki mózgowej obejmują:

    • Zmęczenie

    • Niewyjaśniona utrata wagi

    • Słabość

    • Zmniejszony apetyt

    Inne powody wykonania testu LH mogą się różnić w zależności od płci, a czasem i wieku.

    Kobiety

    Wzrost LH w połowie cyklu powoduje, że jajniki uwalniają jajeczka (owulacja).

    Twój lekarz może zlecić wykonanie testu LH, jeśli:

    • Masz problemy z zajściem w ciążę

    • Twoje miesiączki nie są regularne

    • Aby sprawdzić, czy jesteś w trakcie menopauzy

    Jeśli starasz się zajść w ciążę, lekarz może zlecić kilkukrotne badanie stężenia LH, aby określić, kiedy organizm uwalnia jajeczko. Ilość LH we krwi wzrasta wraz z owulacją.

    Istnieją domowe testy LH, które pomagają określić, kiedy podczas cyklu masz największe szanse na zajście w ciążę. Tego typu testy można kupić w aptekach. Podczas połowy cyklu, sika się na patyczek testowy. Jeśli test jest pozytywny, oznacza to, że nastąpił przypływ LH. Może to oznaczać, że w ciągu następnego dnia lub dwóch dojdzie do owulacji, ale nie dla wszystkich może to być przypadek. Testy te nie są tak dokładne, jak te wykonywane w gabinecie lekarskim.

    Mężczyźni

    W przypadku mężczyzn lekarz może zlecić wykonanie testu LH, jeśli:

    • Masz mniejszy popęd seksualny

    • Masz niski poziom testosteronu

    • Masz niską masę mięśniową

    Dzieci

    U dzieci lekarz może zlecić badanie LH, jeśli:

    • Twoje dziecko wydaje się wcześnie przechodzić okres dojrzewania

    • Wydaje się, że Twoje dziecko późno przechodzi okres dojrzewania

    Niski poziom LH jest związany z późnym dojrzewaniem, a wysoki z wczesnym dojrzewaniem. Objawy wczesnego dojrzewania obejmują te rzeczy, które dzieją się przed 8 rokiem życia u dziewcząt i 9 rokiem życia u chłopców:

    • Początek menstruacji

    • Rozwój piersi u dziewcząt

    • Owłosienie łonowe

    • Wzrost penisa i jąder

    Co dzieje się podczas testu na obecność hormonu luteinizującego?

    Nie musisz robić nic specjalnego, aby przygotować się do tego testu.

    Pracownik służby zdrowia pobierający krew do testu przetrze wewnętrzną stronę łokcia płynem zabijającym zarazki. Będzie Pan/Pani miał/a elastyczną opaskę wokół górnej części ramienia.

    Aby pobrać próbkę do badania, pracownik służby zdrowia wkłuwa cienką igłę w żyłę w ramieniu, a krew spływa do fiolki. Może Pan/Pani poczuć ukłucie, gdy igła zostanie wprowadzona.

    Kiedy fiolka jest pełna, technik lub pielęgniarka usunie igłę i opaskę uciskową. Otrzyma Pan/Pani bandaż, aby zatrzymać krwawienie. Cała operacja trwa zaledwie kilka minut.

    Po badaniu może Pani/Pan odczuwać zawroty głowy. Może też powstać siniak w miejscu wkłucia.

    Lekarz może również sprawdzić poziom czegoś, co nazywa się hormonem folikulotropowym C lub FSH C w tym samym czasie.

    Wyniki testu na obecność hormonu luteinizującego

    Twój lekarz prawdopodobnie będzie miał wyniki w ciągu kilku dni.

    Normalna ilość LH zależy od kilku rzeczy, takich jak płeć i wiek. W przypadku kobiet, normalne wyniki to:

    • 5-25 jednostek międzynarodowych na litr (IU/L) przed menopauzą

    • 14,2-52,3 IU/Ll po menopauzie

    Poziom ten jest wyższy w połowie cyklu.

    U mężczyzn normalny poziom wynosi około 1,8-8,6 IU/L.

    U dzieci poziom LH jest zazwyczaj niski.

    Należy pamiętać, że zakresy wartości normalnych mogą się różnić w zależności od laboratorium, więc zawsze należy porozmawiać z lekarzem o tym, co dany wynik oznacza dla Ciebie.

    Dla kobiet

    Wysokie stężenie LH we krwi kobiety może być oznaką tzw. pierwotnej niewydolności jajników, co oznacza, że problem dotyczy samych jajników.

    Lekarze często nie potrafią wskazać przyczyny pierwotnej niewydolności jajników. Może się to jednak zdarzyć, jeśli:

    • Masz zaburzenia metaboliczne, genetyczne, jak zespół Turnera, lub autoimmunologiczne, jak choroba Addisona

    • Ma Pani małą liczbę pęcherzyków, czyli małych woreczków w jajnikach

    • Zostałaś poddana chemioterapii lub radioterapii

    • W przeszłości byłeś narażony na działanie toksyn, takich jak chemikalia, pestycydy lub dym papierosowy

    Niski poziom LH może być oznaką wtórnej niewydolności jajników, co oznacza, że problem zaczyna się w przysadce mózgowej lub podwzgórzu (część mózgu).

    Dla mężczyzn

    U mężczyzn, wysoki poziom LH we krwi jest oznaką problemu z jądrami i może być oznaką pierwotnej niewydolności jąder.

    Pierwotna niewydolność jąder nie występuje często, ale może się zdarzyć, jeśli:

    • Jesteś otyły

    • Mieli przy urodzeniu niedorozwinięte jądra

    • Choroba dotykająca jądra, np. świnka, rak jądra lub skręt jądra

    • Choroba genetyczna lub inna choroba, np. mukowiscydoza

    • Przyjmowanie niektórych leków, takich jak chemioterapia lub opioidowe leki przeciwbólowe

    • Często używaj marihuany

    Może się to również zdarzyć, jeśli jądra są uszkodzone lub jeśli wykonujesz czynności, które powodują niski poziom urazu moszny, jak podczas jazdy na rowerze lub motocyklu.

    Niski poziom LH oznacza, że problem dotyczy przysadki mózgowej lub podwzgórza.

    Dla dzieci

    Jeśli Twoje dziecko ma wysoki poziom LH, może to oznaczać, że wkrótce przejdzie przez okres dojrzewania lub że okres ten już się rozpoczął. Ale jeśli są to dziewczynki poniżej 8 roku życia lub chłopcy poniżej 9 roku życia, może to być oznaką czegoś takiego jak:

    • Uszkodzenie mózgu

    • Zaburzenia centralnego układu nerwowego

    Jeśli Twoje dziecko ma niski poziom LH, może mieć opóźnione dojrzewanie płciowe, co oznacza, że przechodzi ono przez okres dojrzewania znacznie później niż oczekiwano. Może to nastąpić z powodu:

    • Zaburzenia odżywiania

    • Zaburzenia jajników lub jąder

    • Zaburzenia genetyczne, takie jak zespół Turnera u dziewcząt lub zespół Klinefeltera u chłopców

    • Niedobór hormonów

    • Infekcja

    Sam poziom LH nie wystarczy do postawienia diagnozy. Możesz więc wykonać także inne badania.

    Zrozumieć hemofilię – objawy

    0

    Dowiedz się o objawach choroby krwi – hemofilii od ekspertów z Doctor.

    Objawy hemofilii mogą obejmować:

    • W niektórych przypadkach długotrwałe krwawienie po obrzezaniu

    • Nadmierne zasinienie

    • Obrzęknięte, bolesne stawy

    • Obrzęknięte, wrażliwe mięśnie

    • Nadmierne krwawienie z dziąseł, języka lub jamy ustnej po urazie (widoczne zwłaszcza u niemowląt i małych dzieci)

    • Silne krwawienie po usunięciu zęba lub innych inwazyjnych zabiegach stomatologicznych

    • Silne krwawienie po urazach lub operacjach

    Zgłoś się do lekarza w sprawie hemofilii, jeśli

    Zadzwoń pod numer 911 po natychmiastową pomoc medyczną, jeśli masz którykolwiek z tych objawów:

    • Długotrwałe, niekontrolowane krwawienie – ciężkie lub sączące się – szczególnie po urazach, szczepieniach, zabiegach chirurgicznych lub stomatologicznych

    • Wszelkie objawy krwawienia wewnętrznego, takie jak zmiana świadomości, czujności, pamięci lub trudności z oddychaniem (należy pamiętać, że objawy te mogą być również oznakami innych problemów medycznych niezwiązanych z hemofilią)

    Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów:

    • Każdy epizod krwawienia niezwiązany z konkretnym urazem lub zdarzeniem

    • Ból, obrzęk, ciepło lub zaczerwienienie stawu lub mięśnia

    Należy również porozmawiać z lekarzem, jeśli w rodzinie występowała hemofilia, a pacjentka planuje ciążę lub spodziewa się dziecka.

    Co to jest nanomedycyna i jak działa?

    0

    Technologia nanomedycyny ma kilka zastosowań, w tym szczepionki COVID-19. Dowiedz się więcej o nanomedycynie i jej wpływie.

    W naturze występuje wiele cząstek o rozmiarach nanometrycznych. Ludzie mogą je również tworzyć z takich rzeczy jak węgiel czy srebro. Nanomateriały to wytworzone przez człowieka substancje w skali nano.

    W nanomedycynie naukowcy tworzą materiały i urządzenia, które współpracują z Twoim ciałem na poziomie atomowym lub molekularnym. Pozwala to na uzyskanie bardzo specyficznych, ukierunkowanych wyników i ma potencjał ograniczenia skutków ubocznych.

    Jak działa nanomedycyna?

    Pomyśl o nanomedycynie w ten sposób: Naukowcy manipulują i konstruują atomy i cząsteczki, aby służyły jako maleńkie, bardzo precyzyjne narzędzia wewnątrz twojego ciała. Na przykład, ponieważ nanomedycyna działa w tak małej skali, może dostarczać leki do organizmu w bardzo ukierunkowany sposób.

    Rodzaje nanomedycyny

    Nanomedycyna jest w początkowej fazie rozwoju. Ale naukowcy uważają, że w końcu będzie miała wiele zastosowań medycznych. Główne sposoby zastosowania nanomateriałów w medycynie to:

    Diagnostyki (nanodiagnostyka). Nanocząstki mogą wzmocnić technologie takie jak ultradźwięki i MRI, aby uzyskać znacznie wyraźniejsze obrazy.

    Leczenia (nanoterapia). Nanocząstki są wystarczająco małe, aby wysyłać leki dokładnie tam, gdzie są potrzebne. W szczepionkach można wykorzystać nanocząstki, aby skłonić układ odpornościowy do wytworzenia przeciwciał przeciwko wirusowi. Naukowcy badają również możliwość zindywidualizowanego leczenia dostosowanego do Twoich genów.

    Medycyna regeneracyjna. Cząsteczki zwane nanorurkami węglowymi są już wykorzystywane do naprawy uszkodzonych tkanek. W przyszłości mogą one być zdolne do regeneracji nerwów.

    Eksperymentalny rodzaj nanomedycyny zwany teranostyką łączy diagnozę i leczenie.

    Jakie są niektóre przykłady nanomedycyny?

    Niektóre konkretne sposoby, w jakie nanomedycyna jest wykorzystywana lub badana to:

    Szczepionki COVID-19. Nanocząstki są kluczowym elementem dwóch szczepionek COVID, tych od Pfizera i Moderny. Szczepionki te wykorzystują messenger RNA (mRNA), aby pomóc w wytworzeniu odporności na wirusa COVID. Jednak mRNA szybko się psuje. Potrzebuje czegoś, co przeniesie je przez organizm, zanim się rozpadnie. Naukowcy umieścili go więc w nanocząsteczkach, które dostarczają go do komórek odpornościowych. Tam może wykonać swoją pracę.

    Leczenie raka.Chemioterapia dostarcza leki zwalczające raka do całego Twojego ciała. Dlatego możesz stracić włosy i mieć efekty uboczne, takie jak mdłości. Nanomedycyna pozwala lekarzom kierować leki do komórek rakowych i ograniczać uszkodzenia zdrowych.

    MRI. Rezonans magnetyczny (MRI) wykorzystuje fale radiowe i pole magnetyczne do tworzenia szczegółowych obrazów narządów i tkanek. Niektórzy pacjenci otrzymują przez kroplówkę coś, co nazywa się materiałem kontrastowym. Sprawia on, że szczegóły są bardziej wyraźne na obrazach. Jednak nanocząstki fluorescencyjne zapewniają wyraźniejsze obrazy niż tradycyjne środki kontrastowe. Ponieważ metody obrazowania, które je wykorzystują, są proste i mniej kosztowne, mogą one ostatecznie uczynić MRI bardziej przystępnym cenowo.

    Urządzenia medyczne. Naukowcy mają nadzieję, że nanotechnologia pozwoli im tworzyć bardziej wyrafinowane wersje wszczepianych urządzeń, takich jak defibrylatory, rozruszniki serca i stenty. Dzięki maleńkim chipom i czujnikom urządzenia te mogłyby wysyłać dane i ostrzeżenia, uwalniać leki lub umożliwiać lekarzowi zdalne monitorowanie pacjenta.

    Wykrywanie biomarkerów. Biomarkery pokazują, co dzieje się w komórce lub w Twoim organizmie w danym momencie. Mogą być znakami ostrzegawczymi przed chorobą. Na przykład, wysoki poziom cholesterolu jest biomarkerem choroby serca. Lekarze szukają biomarkerów poprzez testy tkanek, krwi i moczu. Poszczególne komórki i białka w Twoim organizmie również są nośnikami biomarkerów. Nanocząsteczki są bardziej wrażliwe na biomarkery, co może dać lekarzom bardziej precyzyjne pomiary. W rezultacie mogą oni być w stanie wcześniej zdiagnozować choroby.

    Do jakich schorzeń może być wykorzystywana nanomedycyna?

    Oprócz raka, nanomedycyna ma potencjał w leczeniu następujących schorzeń:

    Choroby neurologiczne. Mózg posiada ochronną warstwę komórek, która utrzymuje większe cząsteczki na zewnątrz. Nazywa się to barierą krew-mózg (BBB) i stanowi problem, gdy leki muszą dostać się do mózgu. Nanocząstki, ze względu na swój rozmiar, mogą przekroczyć BBB. Jest to obiecujące rozwiązanie w leczeniu guzów mózgu, udaru, choroby Alzheimera i zapalenia opon mózgowych.

    Problemy z oczami. Twoje oczy również posiadają bariery chroniące je przed obcymi substancjami. Te bariery utrudniają lekom dotarcie do celu. Krople, zastrzyki, leki doustne i kroplówki – najczęstsze sposoby dostarczania leków do oczu – wszystkie napotykają ten problem. Nanomedycyna oferuje sposoby na dostarczenie leków tam, gdzie są potrzebne, wykorzystując nanocząsteczki, specjalne powłoki na soczewkach kontaktowych i implanty. Nanomedycyna może pomóc w leczeniu zapalenia spojówek (pinkeye), zaćmy, uszkodzenia rogówki, zwyrodnienia plamki żółtej i jaskry.

    Infekcje. Nanomedycyna może pomóc w wykrywaniu infekcji bakteryjnych i może dostarczać antybiotyki w sposób ukierunkowany. Urządzenia medyczne, takie jak cewniki i zastawki serca mogą być pokryte nanomateriałami, które odpychają bakterie, co pomaga zapobiegać infekcjom.

    Menopauza.Hormonalna terapia zastępcza może złagodzić niektóre objawy. Badania wykazały, że podawanie tych hormonów przez skórę jest skuteczne i pozwala uniknąć niektórych problemów związanych z lekami przyjmowanymi doustnie. Kiedy hormony są dostarczane za pośrednictwem nanocząsteczek, ludzie mają mniej skutków ubocznych, takich jak wysypki i pęcherze.

    Zaburzenia krwi. Choroby takie jak białaczka, chłoniak, anemia i hemofilia są tradycyjnie leczone za pomocą chemioterapii, przeszczepów szpiku kostnego, terapii komórkami macierzystymi i leków. Naukowcy koncentrują się na wykorzystaniu nanomedycyny do opracowania sztucznych składników krwi, które mogłyby przejąć niektóre funkcje zaburzone przez choroby krwi.

    Uraz rdzenia kręgowego. Kiedy doznajesz tego typu urazu, trauma uruchamia reakcję łańcuchową, która powoduje dalsze uszkodzenia nerwów. Podobnie jak twój mózg, twój rdzeń kręgowy ma warstwę komórek ochronnych. Lekarze tradycyjnie stosują wysokie dawki sterydów, aby zapewnić, że przedostanie się przez tę barierę. Ale ten lek może mieć poważne skutki uboczne w dużych dawkach i szybko się psuje. Nanocząstki mogą przekroczyć barierę, dostarczyć leki tam, gdzie trzeba i pozostać w organizmie dłużej. Nanomateriały mogą również pomóc organizmowi w naprawie uszkodzeń nerwów, ograniczając blizny i blokując substancje spowalniające wzrost. Lekarze mają nadzieję na wykorzystanie struktur wykonanych z nanomateriałów jako „rusztowań” do kierowania wzrostem nowej tkanki nerwowej.

    Dzieci i zdrowa żywność

    0

    Chcesz, aby Twoje dzieci jadły zdrową żywność? Stwórz odżywczy dom. Zacznij tutaj.

    Stworzenie odżywczego domu jest jednym z najważniejszych kroków, jakie możesz podjąć, aby zapewnić zdrowie swojemu dziecku. Na początek dokonuj mądrych wyborów żywieniowych i pomóż swojemu dziecku rozwinąć pozytywną relację ze zdrową żywnością. Twoje dzieci będą się uczyć mądrości żywieniowej na Twoim przykładzie.

    Oto 10 najważniejszych wskazówek dotyczących zdrowego odżywiania się dzieci, zaproponowanych przez dr Melindę Sothern, współautorkę książki Trim Kids i dyrektorkę laboratorium zapobiegania otyłości u dzieci na Louisiana State University:

  • Nie ograniczaj jedzenia. Ograniczanie jedzenia zwiększa ryzyko wystąpienia u dziecka zaburzeń odżywiania, takich jak anoreksja czy bulimia w późniejszym okresie życia. Może mieć również negatywny wpływ na wzrost i rozwój.

  • Miej pod ręką zdrową żywność. Dzieci będą jadły to, co jest łatwo dostępne. Owoce trzymaj w misce na blacie, a nie w szafce w lodówce. I miej jabłko na własną przekąskę. „Twoje działania krzyczą głośniej niż cokolwiek, co kiedykolwiek im powiesz”, mówi Sothern. Pamiętaj, że twoje dziecko może wybrać tylko żywność, którą przechowujesz w domu.

  • Nie oznaczaj żywności jako „dobrej” lub „złej”. Zamiast tego powiąż żywność z rzeczami, na których zależy Twojemu dziecku, takimi jak sport czy wygląd. Powiedz dziecku, że chude białko, takie jak indyk, i wapń zawarty w produktach mlecznych dodają mu sił do uprawiania sportu. Przeciwutleniacze zawarte w owocach i warzywach dodają blasku skórze i włosom.

  • Chwal zdrowe wybory. Uśmiechnij się dumnie do swoich dzieci i powiedz im, jak mądre są, kiedy wybierają zdrową żywność.

  • Nie nagabuj o niezdrowe wybory. Kiedy dzieci wybierają niezdrowe jedzenie, ignoruj je. Jeśli dziecko zawsze ma ochotę na tłuste, smażone jedzenie, zmień jego wybór. Możesz spróbować upiec ziemniaki w piekarniku (na odrobinie oleju) zamiast kupować frytki. Albo, jeśli Twoje dziecko ma ochotę na słodycze, możesz przygotować świeże truskawki zanurzone w odrobinie sosu czekoladowego. Jesteś zbyt zajęty? Trzymaj w domu naturalnie słodkie suszone owoce, które możesz wykorzystać jako szybkie przekąski.

  • Nigdy nie używaj jedzenia jako nagrody. Może to spowodować problemy z wagą w późniejszym życiu. Zamiast tego nagradzaj dzieci czymś fizycznym i zabawnym – może to być wycieczka do parku lub szybka gra w łapki.

  • Usiądźcie wieczorem do rodzinnego obiadu. Jeśli nie jest to tradycja w Twoim domu, to powinna być. Badania pokazują, że dzieci, które jedzą obiady przy stole z rodzicami, lepiej się odżywiają i rzadziej wpadają w poważne kłopoty jako nastolatki. Zacznij od jednego wieczoru w tygodniu, a następnie pracuj nad trzema lub czterema, aby stopniowo budować ten nawyk.

  • W kuchni przygotuj talerze. Tam możesz umieścić zdrowe porcje każdego przedmiotu na talerzu każdego z nas. Twoje dzieci nauczą się rozpoznawać prawidłowe wielkości porcji. Może się też okazać, że twoje spodnie będą lepiej pasować!

  • Daj dzieciom trochę kontroli. Poproś dzieci o wzięcie trzech kęsów wszystkich produktów na talerzu i wystawienie oceny, np. A, B, C, D lub F. Jeśli zdrowe produkty – zwłaszcza niektóre warzywa – otrzymają wysokie oceny, podawaj je częściej. Produkty, których dzieci nie lubią, podawaj rzadziej. Pozwoli to dzieciom uczestniczyć w podejmowaniu decyzji. W końcu posiłek to sprawa rodzinna.

  • Skonsultuj się z pediatrą. Zawsze rozmawiaj z lekarzem dziecka przed przejściem na dietę, próbą pomocy dziecku w przybraniu na wadze lub wprowadzeniem jakichkolwiek istotnych zmian w rodzaju spożywanych przez nie pokarmów. Nigdy nie diagnozuj samodzielnie, że Twoje dziecko jest za ciężkie lub za chude.

  • „Chodzi o stopniowe zmiany, to nie jest z dnia na dzień, i to jest walka pod górę dla rodziców”, Sothern mówi lekarzowi. „Wszystko poza domem stara się sprawić, by dzieci miały nadwagę. W chwili, gdy wychodzą z domu, są ludzie, którzy próbują sprawić, że jedzą za dużo i podają im za dużo.”

    Ale mądrość żywieniowa, której Twoje dzieci nauczą się od Ciebie, może chronić je przez całe życie.