Strona główna Blog Strona 2230

Drętwienie rąk i ramion: 8 możliwych przyczyn

0

Jeśli drętwieje Ci ręka lub ramię, przyczyną może być zarówno spanie w jednej pozycji przez zbyt długi czas, jak i stan chorobowy, taki jak zespół cieśni nadgarstka lub cukrzyca. Bez względu na przyczynę, leczenie może przynieść Ci ulgę, jak również dotrzeć do źródła problemu.

Najczęstszą przyczyną drętwienia ręki lub ramienia jest siedzenie lub spanie w tej samej pozycji przez długi czas. Może to powodować nacisk na nerwy i odcięcie przepływu krwi, co powoduje krótkotrwałe drętwienie.

Zespół cieśni nadgarstka

Tunel nadgarstka to wąskie przejście utworzone przez tkankę łączną i małe kości po stronie dłoniowej nadgarstka. Przechodzą przez niego ścięgna i nerw pośrodkowy.

Zespół cieśni nadgarstka występuje, gdy zapalenie lub zwężenie tunelu powoduje ucisk na nerw znajdujący się w środku. Czasami dzieje się tak z powodu powtarzających się ruchów dłoni i palców.

Problemy często zaczynają się stopniowo. Możesz odczuwać drętwienie kciuka i dwóch palców obok niego. Może to być również bolesne. Twoja ręka może czuć się słabo i możesz upuszczać przedmioty.

Jeśli uważasz, że cierpisz na zespół cieśni nadgarstka, rób przerwy podczas wykonywania powtarzających się ruchów, aby dać odpocząć swoim dłoniom. Unikaj czynności, które pogarszają objawy i stosuj zimne okłady, aby złagodzić ból i obrzęk.

Zgłoś się do lekarza, jeśli objawy te nie ustępują i przerywają sen lub codzienne czynności. Lekarz może zalecić szynę, leki lub operację. Bez leczenia, zespół cieśni nadgarstka może spowodować trwałe uszkodzenie nerwów i mięśni.

Nerw uciśnięty

Jeśli chrząstka, mięśnie lub ścięgna wywierają zbyt duży nacisk na nerw, może on nie być w stanie prawidłowo pracować. Może to powodować drętwienie.

Kontuzja lub nadmierne użycie może spowodować uciskanie nerwu. Czasami jest to spowodowane problemami zdrowotnymi, takimi jak zapalenie stawów, zwężenie przestrzeni między kośćmi w kręgosłupie lub guz na kręgosłupie.

Jeśli ściśnięty nerw spowodował zdrętwienie ręki, możesz mieć również:

  • Ostry ból lub pieczenie

  • Mrowienie lub uczucie „szpilek i igieł”

  • Osłabienie mięśni w ramieniu

  • Częste uczucie, że ręka zasnęła

Odpoczynek i dostępne bez recepty środki przeciwbólowe mogą pomóc złagodzić objawy. Jeśli to nie pomoże, a objawy trwają dłużej niż kilka dni, należy udać się do lekarza. Może on zalecić szynę, ortezę, fizykoterapię, leki lub operację.

Migrena z aurą

Niektóre migrenowe bóle głowy zawierają tak zwane „aury”, które mogą wpływać na wzrok i inne zmysły. Drętwienie ramion może być jednym z takich problemów sensorycznych.

Jeśli przyczyną drętwienia ręki jest migrena z aurą, objawy zaczynają się zwykle w ciągu godziny od wystąpienia bólu głowy. Trwają one krócej niż godzinę.

Inne objawy aury obejmują:

  • Zmiany w widzeniu lub utrata wzroku, w tym ślepe miejsca

  • Widzenie zygzakowatych linii, błysków światła lub gwiazd

  • Osłabienie mięśni

  • Trudności w mówieniu lub znalezieniu właściwego słowa

Lekarz może przepisać leki do leczenia i zapobiegania migrenom, jeśli dostępne bez recepty środki przeciwbólowe nie wystarczają.

Należy zgłosić się do lekarza, jeśli występują objawy migreny z aurą, ponieważ niektóre z nich, takie jak problemy z widzeniem, są również objawami udaru lub rozerwania siatkówki.

Cukrzyca

Wysoki poziom cukru we krwi może uszkodzić nerwy i spowodować problem zwany neuropatią cukrzycową. Może wystąpić drętwienie, które zwykle zaczyna się w obu stopach. W rzadkich przypadkach może to dotyczyć również Twoich dłoni.

Jeśli masz neuropatię cukrzycową, możesz mieć również:

  • mrowienie lub pieczenie

  • Ostre bóle lub skurcze

  • Zwiększona wrażliwość na dotyk (ciężar ubrania lub prześcieradła może być bolesny)

  • Osłabienie mięśni

  • Utrata odruchów, zwłaszcza w stawie skokowym

  • Problemy z równowagą i koordynacją

  • Poważne problemy ze stopami, takie jak wrzody, infekcje, bóle kości i stawów

Nie ma lekarstwa na neuropatię cukrzycową, ale lekarze mogą przepisać leki łagodzące objawy. Lepsza kontrola poziomu cukru we krwi może pomóc w spowolnieniu uszkodzenia nerwów.

Jeśli uważasz, że masz neuropatię cukrzycową, porozmawiaj z lekarzem o tym, jak poprawić zarządzanie cukrzycą.

Stan neurologiczny

Choroby neurologiczne, takie jak stwardnienie rozsiane (MS), mogą również powodować drętwienie ramion.

Jeśli za drętwieniem ręki stoi problem neurologiczny, możesz mieć również:

  • Drętwienie stóp

  • Problemy z mówieniem lub koncentracją

Zgłoś się do lekarza, aby otrzymać leczenie, które może złagodzić objawy, a w niektórych schorzeniach neurologicznych pomóc spowolnić postęp choroby.

Skutki uboczne chemioterapii

Niektóre rodzaje chemioterapii raka mogą powodować uszkodzenia nerwów, które prowadzą do drętwienia lub mrowienia i bólu w rękach, nogach, palcach u rąk i nóg lub innych częściach ciała. Nazywa się to „uczuciem rękawiczki i pończochy”, ponieważ może być odczuwane jak gruba, ciasna rękawiczka.

Leki mogą złagodzić te objawy, zwłaszcza ból.

Jest to normalny efekt uboczny niektórych chemioterapii, ale należy porozmawiać z lekarzem, jeśli uniemożliwiają one wykonywanie codziennych czynności. Powrót pełnego czucia może potrwać nawet do 2 lat po chemioterapii.

Udar mózgu

Udar mózgu występuje, gdy naczynie krwionośne doprowadzające krew do mózgu pęknie lub zostanie zablokowane przez skrzep krwi.

Oprócz drętwienia rąk lub nóg, udar może powodować osłabienie, dezorientację, problemy z widzeniem i mówieniem oraz opadanie jednej strony twarzy, ale nie zawsze. Objawy udaru występują nagle i dotyczą tylko jednego ramienia.?Jeśli masz którykolwiek z nich, zadzwoń pod numer 911.

Heart Attack

Chociaż inne objawy zawału serca (takie jak ból w klatce piersiowej, duszność i oblanie zimnym potem) są bardziej powszechne niż drętwienie ręki, możesz również odczuwać drętwienie lub ból ręki. To uczucie zwykle przebiega po wewnętrznej stronie lewego ramienia i towarzyszy mu ból w klatce piersiowej

Jeśli podejrzewasz, że Ty lub ktoś z kim przebywasz może mieć objawy zawału serca, zadzwoń pod numer 911.

Choroby nerek (przewlekłe i ostre) – przyczyny, czynniki ryzyka, etapy

0

Istnieje kilka różnych rodzajów ostrych problemów z nerkami oraz przewlekłych chorób nerek, które mogą prowadzić do ich niewydolności. Dowiedz się więcej o chorobach nerek u lekarza.

Choroba nerek może wpływać na zdolność organizmu do oczyszczania krwi, filtrowania dodatkowej wody z krwi i kontrolowania ciśnienia krwi. Może również wpływać na produkcję czerwonych krwinek i metabolizm witaminy D potrzebnej dla zdrowia kości.

Rodzisz się z dwiema nerkami. Znajdują się one po obu stronach kręgosłupa, tuż nad talią.

Kiedy nerki ulegają uszkodzeniu, produkty odpadowe i płyny mogą gromadzić się w Twoim organizmie. Może to powodować obrzęk kostek, mdłości, osłabienie, słaby sen i duszności. Bez leczenia uszkodzenia mogą się pogłębiać, a nerki mogą w końcu przestać pracować. To poważna sprawa, która może zagrażać życiu.

Co robią Twoje nerki

Zdrowe nerki:

  • Utrzymują równowagę wody i minerałów (takich jak sód, potas i fosfor) we krwi

  • Usuwanie odpadów z krwi po trawieniu, aktywności mięśniowej, narażeniu na działanie substancji chemicznych lub leków

  • wytwarzanie reniny, którą organizm wykorzystuje do kontroli ciśnienia krwi

  • wytwarzanie substancji chemicznej zwanej erytropoetyną, która pobudza organizm do wytwarzania czerwonych krwinek

  • Wytwarza aktywną formę witaminy D, potrzebną dla zdrowia kości i innych rzeczy

Przyczyny chorób nerek

Ostra choroba nerek przyczyny: Jeśli nerki nagle przestają pracować, lekarze nazywają to ostrym uszkodzeniem nerek lub ostrą niewydolnością nerek. Główne przyczyny to:

  • Niewystarczający przepływ krwi do nerek

  • Bezpośrednie uszkodzenie nerek

  • Mocz zalegający w nerkach

Te rzeczy mogą się zdarzyć, gdy:

  • doznałeś urazu z utratą krwi, np. w wyniku wypadku samochodowego

  • odwodnienie lub rozpad tkanki mięśniowej, co powoduje, że do krwiobiegu dostaje się zbyt dużo białka

  • Popadnięcie w szok z powodu ciężkiej infekcji zwanej sepsą

  • Masz powiększoną prostatę, która blokuje przepływ moczu

  • Przyjmowanie pewnych leków lub przebywanie w pobliżu pewnych toksyn, które bezpośrednio uszkadzają nerki

  • Wystąpienie komplikacji podczas ciąży, takich jak stan przedrzucawkowy i rzucawka

Choroby autoimmunologiczne – kiedy układ odpornościowy atakuje organizm – mogą również powodować ostre uszkodzenie nerek.

Ludzie z ciężką niewydolnością serca lub wątroby często przechodzą do ostrego uszkodzenia nerek, jak również.

Przewlekła choroba nerek przyczyny: Kiedy Twoje nerki nie pracują dobrze dłużej niż 3 miesiące, lekarze nazywają to przewlekłą chorobą nerek. We wczesnych stadiach możesz nie mieć żadnych objawów, ale właśnie wtedy jej leczenie jest prostsze.

Cukrzyca (typu 1 i 2) oraz wysokie ciśnienie krwi są najczęstszymi winowajcami. Wysoki poziom cukru we krwi przez dłuższy czas może uszkodzić nerki. A wysokie ciśnienie krwi powoduje zużycie naczyń krwionośnych, w tym tych, które prowadzą do nerek.

Inne warunki obejmują:

  • Choroby układu odpornościowego (Jeśli masz chorobę nerek spowodowaną toczniem, lekarz nazwie ją toczniowym zapaleniem nerek).

  • Długotrwałe choroby wirusowe, takie jak HIV i AIDS, zapalenie wątroby typu B oraz zapalenie wątroby typu C

  • Odmiedniczkowe zapalenie nerek, zakażenie dróg moczowych w obrębie nerek, które może prowadzić do powstania blizny w trakcie gojenia się zakażenia. Może prowadzić do uszkodzenia nerek, jeśli zdarzy się kilka razy.

  • Zapalenie w małych filtrach (kłębuszkach nerkowych) w nerkach. Może się to zdarzyć po zakażeniu paciorkowcem.

  • Wielotorbielowatość nerek, choroba genetyczna, w której w nerkach tworzą się woreczki wypełnione płynem

Wady obecne przy urodzeniu mogą blokować drogi moczowe lub wpływać na nerki. Jedna z najczęstszych dotyczy rodzaju zastawki pomiędzy pęcherzem a cewką moczową. Urolog często może przeprowadzić operację w celu naprawy tych problemów, które mogą zostać wykryte, gdy dziecko jest jeszcze w łonie matki.

Leki i toksyny – takie jak zatrucie ołowiem, długotrwałe stosowanie niektórych leków, w tym NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych), takich jak ibuprofen i naproksen, oraz dożylne narkotyki uliczne – mogą trwale uszkodzić nerki. Podobnie jak przebywanie przez dłuższy czas w pobliżu niektórych rodzajów substancji chemicznych.

Symptomy choroby nerek

Twoje nerki mają dużą zdolność adaptacji. Potrafią zrekompensować niektóre problemy, które mogą wystąpić, gdy masz chorobę nerek. Więc jeśli uszkodzenie nerek pogarsza się powoli, Twoje objawy będą ujawniać się powoli w czasie. W rzeczywistości, możesz nie odczuwać objawów, dopóki Twoja choroba nie będzie zaawansowana.

Możesz mieć:

  • Wysokie ciśnienie krwi

  • Nudności i wymioty

  • Utrata apetytu

  • Metaliczny smak w ustach

  • Zmęczenie

  • Słabość

  • Problemy z myśleniem

  • Problemy z zasypianiem

  • Drgawki i skurcze mięśni

  • Obrzęk stóp i kostek

  • Swędzenie, które nie ustępuje

  • Ból w klatce piersiowej, jeśli płyn gromadzi się wokół wyściółki serca

  • Duszność, jeśli płyn nagromadzi się w płucach

Diagnostyka chorób nerek

Lekarz zacznie od zadania pytań dotyczących historii chorób w rodzinie, leków, które przyjmujesz i czy zauważyłeś, że sikasz więcej lub mniej niż zwykle. Po tym, zrobią egzamin fizyczny.

Możesz również mieć:

  • Badania krwi, aby sprawdzić, ile produktów odpadowych znajduje się we krwi

  • Badania moczu, aby sprawdzić, czy nie występuje niewydolność nerek

  • Badania obrazowe, takie jak USG, pozwalające lekarzowi zobaczyć nerki

  • Biopsja nerki, podczas której tkanka z nerki jest wysyłana do laboratorium w celu przeprowadzenia badań, aby spróbować ustalić przyczynę problemów z nerkami.

Leczenie chorób nerek

Niektóre formy choroby nerek są uleczalne. Celem leczenia jest złagodzenie objawów, zapobieganie pogłębianiu się choroby i zmniejszenie liczby powikłań. W niektórych przypadkach leczenie może pomóc przywrócić część funkcji nerek. Nie ma lekarstwa na przewlekłą chorobę nerek.

Plan, na który zdecydujesz się wraz ze swoim lekarzem, będzie zależał od tego, co jest przyczyną choroby nerek. W niektórych przypadkach, nawet gdy przyczyna Twojego stanu jest kontrolowana, choroba nerek będzie się pogarszać.

Gdy Twoje nerki nie będą w stanie samodzielnie poradzić sobie z odpadami, zostaniesz poddany leczeniu schyłkowej choroby nerek. Może to obejmować:

Dializy. Odpady i dodatkowe płyny są usuwane z organizmu, gdy nerki nie mogą już tego robić. Istnieją dwa rodzaje:

  • Hemodializa, w której maszyna usuwa odpady i dodatkowe płyny z krwi.

  • Dializa otrzewnowa, która polega na wprowadzeniu do brzucha cienkiej rurki zwanej cewnikiem. Następnie do brzucha trafia roztwór, który pochłania odpady i płyny. Po pewnym czasie roztwór wypływa z organizmu.

Przeszczep nerki. Chirurg zastępuje Twoją nerkę zdrową nerką od dawcy. Dawca ten może być żywy lub zmarły. Po zabiegu przez resztę życia przyjmuje się leki, aby mieć pewność, że organizm nie odrzuci nowej nerki.

Dlaczego mam zawroty głowy po przebudzeniu? 6 przyczyn porannych zawrotów głowy

0

Jeśli budzisz się z uczuciem słabości, zawrotów głowy lub niepewności, może to być oznaką wszystkiego, od braku wystarczającej ilości napojów do stanu medycznego, takiego jak bezdech senny. Poznaj wspólne przyczyny porannych zawrotów głowy i dowiedz się, jak sobie z nimi radzić.

Poznaj najczęstsze przyczyny porannych zawrotów głowy i dowiedz się, jak sobie z nimi radzić. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli regularnie odczuwasz zawroty głowy lub jeśli po wstaniu z łóżka masz wrażenie, że pokój wiruje.

Leki

Wiele rodzajów leków może powodować zawroty głowy — rano lub w innych porach. Wśród nich są leki przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe, leki na ciśnienie krwi, leki na alergię, leki na prostatę i środki uspokajające.

Porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą, jeśli podejrzewasz, że któryś z Twoich leków powoduje zawroty głowy. Może to być znak, że należy dostosować dawkę lub rodzaj leku.

Odwodnienie

Jeśli nie pijesz wystarczającej ilości płynów lub odpowiednich płynów, możesz stać się odwodniony. Zbyt duża ilość alkoholu lub kofeiny może spowodować odwodnienie. Zbyt mała ilość płynów w organizmie utrudnia prawidłową pracę mózgu i ciała, co może prowadzić do zawrotów głowy.

Oczywiście, nie można pić wody we śnie. Ale jeśli skąpisz wody i innych płynów na kilka godzin przed snem, możesz być szczególnie odwodniony rano. Niektóre leki, np. na serce, zwiększają ryzyko odwodnienia.

Jeśli również czujesz się zdezorientowany, jesteś spragniony i nie potrzebujesz siusiu po przebudzeniu, możesz być odwodniony. Wypij trochę wody. I upewnij się, że otrzymujesz wystarczającą ilość płynów w ciągu dnia, aby pomóc Ci uniknąć porannych zawrotów głowy z odwodnienia.

Niewydolność serca

Niewydolność serca oznacza, że serce nie pompuje krwi do organizmu tak dobrze, jak powinno. W ciężkich przypadkach serce nie jest w stanie poradzić sobie z naturalnym spadkiem ciśnienia krwi podczas wstawania. W wyniku tego mogą wystąpić zawroty głowy.

Osoby z niewydolnością serca często przyjmują również wiele leków na swoje schorzenie, w tym tabletki na ciśnienie krwi i leki moczopędne. Leki mogą dodać problemy z zawrotami głowy.

Bezdech senny

Bezdech senny to stan, który powoduje zatrzymanie oddechu na kilka sekund w ciągu nocy. To obniża ilość tlenu we krwi, co może powodować zawroty głowy.

Bezdech senny utrudnia również uzyskanie dobrej jakości snu. Kiedy jesteś pozbawiony snu, możesz czuć się słaby, roztrzęsiony lub jakbyś nie miał równowagi.

Jeśli często masz poranne zawroty głowy i chrapiesz, lub jeśli czujesz się wyczerpany po dobrze przespanej nocy, porozmawiaj z lekarzem o badaniu na obecność bezdechu sennego.

Niski poziom cukru we krwi

Niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia) może powodować zmiany hormonalne i chemiczne w organizmie, które mogą powodować poranne drżenie lub zawroty głowy.

Ludzie z cukrzycą, którzy biorą insulinę lub leki sulfonylomocznikowe mają wysokie ryzyko niskiego poziomu cukru we krwi. Ale nie trzeba mieć cukrzycy, aby mieć niski poziom cukru we krwi od czasu do czasu. Niektóre inne przyczyny obejmują leki, picie alkoholu bez jedzenia, i inne warunki zdrowotne, takie jak ciężka choroba wątroby.

W większości przypadków, poranne zawroty głowy nie są jedynym objawem niskiego poziomu cukru we krwi. Możesz również czuć się zdezorientowany lub mocno się pocić. Możesz podnieść poziom cukru we krwi jedząc lub pijąc coś, co zawiera cukier, np. sok pomarańczowy.

Vertigo

Kanały w uchu wewnętrznym pomagają utrzymać równowagę. Jeśli uszkodzisz ucho wewnętrzne, może to spowodować utratę równowagi i zawroty głowy lub wrażenie, że pokój się kręci. Nazywa się to zawrotami głowy.

To uczucie zawrotu głowy może pojawić się w każdej chwili. Zazwyczaj występuje przy zmianie pozycji z leżącej na siedzącą lub stojącą, np. gdy wstajesz rano.

Jeśli masz zawroty głowy, możesz również odczuwać mdłości lub wymiotować. Stan ten nie jest poważny i często ustępuje samoistnie. Jeśli nie, lekarz, fizykoterapeuta lub audiolog może poprowadzić Cię przez serię ruchów, które przywrócą równowagę w uszach.

Choroba Addisona objawy, diagnoza i leczenie

0

Choroba Addisona to zaburzenie hormonalne, które jest bardzo uleczalne, ale może nie być zdiagnozowane przez lata. Dowiedz się, jakie są objawy i sposoby leczenia.

Choroba Addisona wynika z uszkodzenia obu nadnerczy, które znajdują się na szczycie nerek. Nadnercza wytwarzają kortyzol, gdy jesteś pod wpływem stresu. Choroba Addisona może wystąpić szybko lub pojawić się stopniowo.

Choroba Addisona, znana również jako pierwotna niedoczynność nadnerczy, ma objawy, które są niejasne i niespecyficzne. Choroba Addisona może być trudna do zdiagnozowania, a postawienie diagnozy często zajmuje lata. Objawy choroby Addisona obejmują:

  • Przewlekłe zmęczenie i osłabienie mięśni

  • Utrata apetytu, niemożność strawienia pokarmu i utrata wagi

  • Niskie ciśnienie krwi (hipotensja), które spada jeszcze bardziej podczas stania; powoduje to zawroty głowy, czasami aż do omdlenia.

  • Plamiste, ciemne opalenizny i piegi na skórze; są one najbardziej widoczne na częściach ciała wystawionych na działanie słońca, ale występują również w miejscach nieosłoniętych, takich jak dziąsła. Ciemna skóra może pojawić się szczególnie na czole, kolanach i łokciach lub wzdłuż blizn, fałdów skórnych i zagnieceń (np. na dłoniach).

  • Niski poziom cukru we krwi, w tym niebezpiecznie niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia)

  • Nudności, wymioty i biegunka

  • Niezdolność do radzenia sobie ze stresem

  • Nastrój, drażliwość i depresja

  • Nietolerancja ciepła lub zimna

  • Pragnienie słonych pokarmów

Niektóre z tych objawów mogą wskazywać na inne schorzenia niż choroba Addisona.

Ponieważ objawy choroby Addisona postępują powoli, mogą pozostać nierozpoznane do czasu, gdy stresujące wydarzenie fizyczne, takie jak inna choroba, operacja lub wypadek, spowoduje szybkie pogorszenie objawów. Kiedy tak się dzieje, nazywa się to kryzysem Addisona. Dla jednej na cztery osoby z chorobą Addisona, jest to pierwszy moment, kiedy zdają sobie sprawę, że są chorzy. Kryzys Addisona jest uważany za nagły przypadek medyczny, ponieważ może być śmiertelny.

Objawy kryzysu Addisona obejmują:

  • Wstrząs, gdy organizm nie otrzymuje wystarczającego przepływu krwi

  • Niewydolność wielu narządów, w tym nerek, jeśli nie można przywrócić krążenia krwi

  • Nagły przeszywający ból w dolnej części pleców, brzucha lub nóg

  • Silne wymioty i biegunka, a następnie odwodnienie

  • Gorączka

  • Słabość i zmęczenie

  • Niskie ciśnienie krwi

  • Utrata przytomności

Jak rozpoznaje się chorobę Addisona?

Wyniki badań krwi, które wskazują na chorobę Addisona obejmują niski poziom sodu lub wysoki poziom potasu, anemię (niski poziom żelaza) lub wysoki poziom eozynofili (rodzaj białych krwinek). Często, jest to po raz pierwszy znaleźć poprzez regularne badania krwi w szpitalu lub gabinecie lekarskim. Lekarz sprawdzi również, czy nie występuje hiperpigmentacja, czyli ciemnienie skóry lub dziąseł – oznaka długotrwałej choroby Addisona.

Najbardziej ostatecznym sposobem diagnozowania Addisons jest pomiar poziomu hormonów we krwi przed i po podaniu ACTH. ACTH jest hormonem w mózgu, który normalnie zwiększa uwalnianie kortyzolu z nadnerczy. Z chorobą Addisona, nadnercza nie mogą odpowiedzieć na stymulację ACTH, a poziom kortyzolu pozostaje niski. Pomiar poziomu kortyzolu i ACTH może pomóc określić, czy niewydolność nadnerczy jest tam, a jeśli tak, to czy problem jest z nadnerczy lub mózgu.

Ocena choroby Addisona może obejmować tomografię komputerową nadnerczy, aby szukać infekcji, raka lub krwawienia w nadnerczach. Test na gruźlicę może być również wykonane, ponieważ do 20% przypadków są spowodowane przez gruźlicę. Jednak większość z nich ma podłoże autoimmunologiczne.

Jakie są sposoby leczenia choroby Addisona?

Ponieważ choroba Addisona jest spowodowana brakiem normalnych hormonów produkowanych przez nadnercza, można ją leczyć poprzez zastąpienie tych hormonów. Można to zrobić za pomocą raz lub dwa razy dziennie tabletek hydrokortyzonu, hormonu steroidowego. W razie potrzeby aldosteron można zastąpić syntetycznym sterydem, octanem fludrokortyzonu (Florinef), który przyjmuje się doustnie raz dziennie. Leki te musiałyby być zwiększone w czasie stresu, infekcji, operacji lub urazu.

Leczenie jest prawie zawsze całkowicie skuteczne. W przypadku leczenia, osoby z chorobą Addisona mogą prowadzić pełne, normalne życie. Ważne jest, aby nosić bransoletkę alarmową i kartę identyfikacyjną w nagłych wypadkach przez cały czas. Należy również trzymać mały zapas leków w pracy lub szkole. Pominięcie nawet jednej dawki może być niebezpieczne.

U osób, które mogą mieć kryzys Addisona, przepisane przez lekarza zastrzyki z soli, płynów i hormonów glikokortykoidowych mogą być podane natychmiast — nawet przed potwierdzeniem diagnozy choroby Addisona.

10. rocznica: lekarze bohaterowie zdrowia

0

Honorujemy niezwykłych Amerykanów w czterech kategoriach: People’s Choice, Advocate, Scientist i Prodigy.

Zwycięzca plebiscytu PEOPLE’S CHOICE: Seth Rogen i Lauren Miller Rogen

Aktor komiczny Seth Rogen i jego żona aktorka/filmowiec, Lauren Miller Rogen, śmieją się w obliczu przeciwności losu. To jeden z powodów, dla których zostali zwycięzcami konkursu Doctor’s 2016 Health Heroes People’s Choice, zbierając najwięcej głosów na stronie doctor.com za swoje zaangażowanie w walkę z niszczącymi skutkami choroby Alzheimera.

Razem, Rogens uruchomił Hilarity for Charity w 2012 roku, aby generować świadomość na temat choroby Alzheimera, która powoduje demencję i ciągły spadek fizyczny, i dotyka ponad 5 milionów Amerykanów i ich rozszerzonych rodzin. Hilarity for Charity zbiera fundusze na wsparcie nowych badań mających na celu zapobieganie, opóźnianie i leczenie tej choroby.

Schorzenie to jest szóstą wiodącą przyczyną śmierci w Stanach Zjednoczonych. Dwie trzecie pacjentów z chorobą Alzheimera to kobiety, przy czym u 1 na 6 kobiet choroba zostanie zdiagnozowana przed ukończeniem 65 roku życia. Porównaj to z ryzykiem zachorowania na raka piersi w ciągu całego życia: 1 na 11.

Do tej pory Rogensowie zebrali ponad 5 milionów dolarów poprzez programy Hilarity for Charity, w tym coroczne show z największymi nazwiskami Hollywood, a także Hilarity for Charity U, które angażuje 250 kampusów uniwersyteckich w całym kraju, aby studenci mogli organizować własne imprezy charytatywne. Grupa z największym wynikiem wygrywa spotkanie z gwiazdą Sausage Party i Lauren.

Czy więc Seth przyłącza się do kampusowej zabawy w bonga, gdy spotyka się ze zwycięskimi studentami? „Nie,” mówi, wybuchając swoim słynnym śmiechem. „To dlatego są młodsze gwiazdy”. (Dla przypomnienia, obaj Rogensowie osiągnęli dojrzały wiek 34 lat).

Lauren szybko żebrze o swojego męża z 5 lat. „Bez urazy, kochanie, ale rozesłaliśmy ankietę do 100 najlepszych dzieciaków z college’u i żaden z nich nie powiedział, że wziął udział, aby spotkać Setha. Zaangażowali się, ponieważ mieli osobisty związek z chorobą. A my chcemy dotrzeć do jak największej liczby młodych ludzi i dać im możliwość podjęcia działań.”

„W takim razie latałem do Vermont bez powodu!”, żartuje.

Ostatecznie Rogensowie są tak zapaleni do Hilarity for Charity, ponieważ oni również mają osobisty związek. Dziadek Lauren zmarł na Alzheimera, gdy miała 12 lat; jej babcia zmarła na to, gdy Lauren miała 18 lat. Jej matka została zdiagnozowana prawie dekadę temu w wieku 55 lat. Obecnie jest całkowicie niezdolna do pracy i wymaga profesjonalnej, kosztownej opieki przez całą dobę.

Stan jej matki doprowadził Lauren i jej ojca do burzy mózgów na pomysł kolejnego programu godnego Health Heroes. W 2015 roku Hilarity for Charity nawiązało współpracę z Home Instead Senior Care, aby wydać granty na zapewnienie wsparcia w zakresie opieki domowej dla potrzebujących rodzin z chorobą Alzheimera. Do tej pory rozdali 86,385 godzin opieki.

„Alzheimer jest najdroższą chorobą w kraju” – mówi Lauren. „To jest największy problem. Opieka jest kosztowna i – gdy ktoś jest w zaawansowanym stadium – dość wszechstronna. Opcje są ponure. Dziewczyna, którą znałam, powiedziała nam, że jej rodzina musiała zamykać ojca w swoim mieszkaniu w ciągu dnia, ponieważ nie było ich stać na opiekę nad nim i nie było ich stać na dom opieki, w którym czuliby się komfortowo. Więc dosłownie zamknęli go w środku, podczas gdy oni wychodzili i zarabiali na życie. Musieli usunąć gałki z piekarnika i zasłonić lustra, żeby się nie skaleczył. Stworzyliśmy coś dla ludzi w tragicznej sytuacji, aby mogli wreszcie otrzymać pomoc.”

Ona nie może pomóc, ale myśleć o rodzinach takich jak ten jeden, gdy rozważa jej własne. „Moja rodzina ma miejsce w pierwszym rzędzie centrum, aby wiedzieć, co jest wymagane do opieki nad kimś z Alzheimerem. Ale jesteśmy bardzo szczęśliwi. Seth jest udany, a mój brat jest udany, i możemy sobie pozwolić na wspaniałą opiekę dla mojej mamy. Tak wiele osób nie jest w takiej sytuacji”.

Seth osobiście doświadczył wpływu ich pracy Hilarity for Charity, kiedy kobieta podeszła do niego na postoju taksówek na lotnisku i powiedziała mu, że jest niedawnym odbiorcą dotacji. Właśnie wysiadła z samolotu na wycieczkę, którą mogła odbyć tylko dzięki opiece, jaką Hilarity for Charity przyznało jej rodzinie.

„To naprawdę mnie rzuciło”, mówi teraz. „I pokazało mi, że świadomość, którą podnosimy, jest wspaniała, pieniądze są wspaniałe, ale faktycznie widząc z pierwszej ręki ludzi korzystających z tego … to było naprawdę, naprawdę dobre”.

Zabawny człowiek, który rozbłysnął do sławy w połowie 2000 roku dzięki takim filmom jak 40-letni prawiczek, Knocked Up i Superbad, a także dzięki nowszym hitom, w tym Sąsiedzi (1 i 2), The Interview i This Is the End, jest znany z wnoszenia powagi do każdej sytuacji.

Mimo to, gdy chodzi o Alzheimera, znalezienie humoru może być trudne, nawet jeśli oficjalna strona główna Hilarity for Charity krzyczy: „Kick ALZ in the BALLZ!”.

„Organicznie, w życiu zawsze są momenty powagi, ale żaden nie może być zbankrutowany lub włączony do naszego przesłania w jakikolwiek sposób”, mówi Seth. „Bardzo mało naszego humoru na imprezach HFC pochodzi z samego Alzheimera, jeśli w ogóle. Myślę, że jesteśmy świadomi tego, że dla wielu ludzi nie ma w tym nic zabawnego.”

Mimo to, dodaje, „Nie chcemy zachowywać się jak coś, czym nie jesteśmy. Zasadniczo jest to organizacja prowadzona przez ludzi w wieku około 30 lat. Niezależnie od tego, ile to jest warte, staramy się to odzwierciedlać!”.

Jeśli chodzi o stronę internetową, lekki język ma również na celu zarówno powitanie, jak i odniesienie się do millenialsów, grupy wcześniej nieobsługiwanej przez tradycyjne organizacje zajmujące się chorobą Alzheimera, które skupiają się głównie na starszych dorosłych z tą chorobą i ich opiekunach.

Tymczasem tak wielu młodych ludzi albo straciło bliską osobę na rzecz choroby Alzheimera, albo obecnie ma kogoś, kto na nią choruje. Co więcej, młodzi ludzie muszą przejąć pałeczkę fundraisingową i wyruszyć w przyszłość, ponieważ badania nad chorobą Alzheimera wciąż czynią postępy.

Ale nie myślcie przez chwilę, że Rogens nie są poważni w kwestii zmiany morza choroby Alzheimera, którą pomogli przynieść w ostatnich latach. „Ludzie mówią teraz więcej o chorobie i mniej się ukrywają”, mówi Lauren, która kładzie ostatnie szlify na swoim nadchodzącym dokumencie o Alzheimerze, This Is Alzheimer’s, który wyprodukowała i który spodziewa się wydać gdzieś w przyszłym roku.

„Nastąpił ogromny wzrost finansowania [rządowego] z niesamowitymi badaniami. Choroba Alzheimera została wcześniej wyleczona u myszy, co oznacza, że potencjalnie mogłaby zostać wyleczona u ludzi, gdyby były na to pieniądze.”

Poproszeni o wymienienie swojego największego osiągnięcia, Rogensowie żartują, jak niesamowicie jest otworzyć swoje szafki kuchenne „i zobaczyć kubki Hilarity for Charity. Stworzyliśmy coś z kubkami!” Żartując na bok, Lauren mówi, że możliwość skierowania swojego żalu do pracy charytatywnej, jednocześnie służąc jako publiczna twarz, aby pomóc zainspirować i zmotywować innych, którzy dzielą historię jej rodziny, jest zarówno poruszająca, jak i katartyczna.

Mimo to przyznaje, że od czasu do czasu po cichu rozpada się, gdy nie ma nikogo innego w pobliżu.

„Moja mama została zdiagnozowana prawie 10 lat temu, co jest długim okresem czasu”, mówi. „I z pewnością przeszłam przez wiele etapów i emocji. To wciąż nie jest łatwe … Mam wspaniałego terapeutę. Mam niesamowitego męża, który pozwala mi płakać i mówić o tym, a on mnie pociesza. To jest codzienne.

„Miałem szczęście, że mogłem pójść na koncert Barbry Streisand ostatniej nocy. Ale pierwszy raz na koncert Streisand poszłam z mamą” – wspomina. „Kiedy ją dziś zobaczyłam, przytuliłam się do niej i nie mogłam się powstrzymać, żeby trochę nie popłakać. Wczoraj wieczorem powiedziałam mamie, jak bardzo mi jej brakowało”.

DORADCA: Betty Ferrell, PhD, RN

W 1977 roku, kiedy Betty Ferrell, PhD, RN, rozpoczęła swoją karierę jako pielęgniarka onkologiczna, opieka paliatywna nie była nawet mgnieniem oka na ekranach radarów szpitali. „Nie było to częścią naszego słownictwa” – mówi. Hospicja były jeszcze w powijakach i skupiały się wyłącznie na osobach nieuleczalnie chorych. Koncepcja łagodzenia objawów i zapewniania komfortu dużo wcześniej, gdy ludzie stają się chorzy, zakorzeniła się dopiero we wczesnych latach 90. „Nagle zdaliśmy sobie sprawę, co dzieje się z pacjentami i rodzinami, gdy możemy opanować objawy, gdy zapewniamy wsparcie społeczne i duchowe” – mówi. Uznając, że pielęgniarki są kluczowe dla tego ruchu, w 2000 roku rozpoczęła projekt End-of-Life Nursing Education Consortium (ELNEC), aby nauczyć pielęgniarki, jak zapewnić skuteczną opiekę paliatywną.

Do tej pory ELNEC przeszkolił 21 000 specjalistów, którzy z kolei nauczyli ponad 600 000 pielęgniarek w swoich szpitalach. Obecnie pracuje nad nowym programem nauczania opieki paliatywnej dla każdej szkoły pielęgniarskiej w Stanach Zjednoczonych. „Mam nadzieję, że to, co wniosłam do tej dziedziny, to głos pielęgniarstwa i uznanie, że opieka paliatywna nad ciężko chorymi i umierającymi ludźmi to opieka nad całą osobą – czyli fizyczna, psychologiczna, społeczna i duchowa. Chodzi o to, co znaczyło twoje życie”.

NAUKA: Ed Damiano, PhD

Kiedy u syna Eda Damiano, Davida, zdiagnozowano cukrzycę typu 1 w wieku 11 miesięcy, zaczęły się nocne czuwania. Najmniejsza zmiana poziomu cukru we krwi mogła być śmiertelna. „Nie chcieliśmy przedawkować insuliny ani narażać go na niski poziom cukru we krwi, więc sprawdzaliśmy poziom cukru we krwi trzy razy w nocy” – mówi Damiano. Pompy insulinowe i inne istniejące narzędzia nie były wystarczająco dopracowane, aby zapewnić Davidowi delikatną kontrolę poziomu cukru we krwi, której potrzebował. Dlatego jego ojciec, inżynier biomedyczny, wymyślił bioniczną trzustkę, która wykorzystuje algorytmy do monitorowania poziomu cukru we krwi i podawania insuliny (która obniża poziom cukru we krwi) lub glukagonu (który go podnosi), aby utrzymać poziom w ustalonym zakresie – podobnie jak robi to zdrowa trzustka.

Bioniczna trzustka działa równie dobrze u mężczyzn, kobiet, dzieci i osób o różnej wadze, mówi Damiano. „Nasze urządzenie jest całkowicie zautomatyzowane, więc nie myślą oni cały czas o swojej cukrzycy. Jest to ogromne odciążenie od zmartwień i stresu”. Jego celem było posiadanie trzustki zatwierdzonej do czasu, gdy David pójdzie na studia, nieco ponad rok od teraz. Myśli, że się nie uda, ale ma nadzieję, że uda mu się wprowadzić ją na rynek do połowy 2018 roku. „Mam nadzieję, że będziemy mieli urządzenie, które dosłownie wyrówna szanse dla wszystkich, którzy go używają” – mówi.

Reżyser: Trisha Prabhu

Około 25% młodych ludzi twierdzi, że padło ofiarą cyberprzemocy. W 2013 roku 11-letnia Rebecca Sedwick z Florydy była szykanowana tak bezlitośnie, że popełniła samobójstwo. Na przedmieściach Chicago 13-letnia Trisha Prabhu była zszokowana tą wiadomością. „Nie mogłam uwierzyć, że ktoś młodszy od mnie został popchnięty do odebrania sobie życia” – mówi. „Chciałam być czymś więcej niż tylko kolejną osobą, która poczuła się źle”.

Prabhu, która kodowała od 10 roku życia, opracowała aplikację mobilną, ReThink, aby dzieci zatrzymywały się przed umieszczeniem w sieci złych myśli. „Nasza aplikacja działa w tle, przeglądając każde naciśnięcie klawisza, aby określić, czy to, co zamieszczasz, może być obraźliwe” – mówi. „Otrzymujesz wiadomość i masz szansę na ponowne rozważenie”.

Badania Prabhu pokazują, że ReThink zachęca dzieci do zmiany zdania w 93% przypadków. Zdobyła nagrodę Global Finalist Award na Google Science Fair 2014, przemawiała na scenach TED na całym świecie i została wyróżniona na White House Science Fair 2015.

Teraz 16, Prabhu planuje rozszerzyć swoją aplikację na komputery i przetłumaczyć ją na kilka języków. Studentka/przedsiębiorca wkrótce wkroczy w swój młodszy rok w szkole średniej. Choć nie zdecydowała się jeszcze na studia ani kierunek studiów, ma jasność co do swojego przyszłego kierunku. „Zdecydowanie jestem zainteresowana i skłonna dążyć do czegoś, co pozwoli mi dokonać zmian w życiu ludzi”.

ZWYCIĘZCY WYBORÓW LUDOWYCH

Doktor poprosił Was o wybranie jednej z pięciu sławnych osób, które chcą uczynić świat zdrowszym. Kiedy głosowanie zakończyło się w sierpniu ubiegłego roku, zwycięzcami zostali aktor Seth Rogen i jego żona, Lauren Miller Rogen. Ale pozostali nominowani są nie mniej zaangażowani i pełni pasji w swoich sprawach. Poznajcie ich tutaj.

CAMERON DIAZ I SANDRA BARK

W branży, która nagradza młode piękno, „starzenie się” to trudne słowo. Aktorka Cameron Diaz stawia czoła starzeniu się w książce The Longevity Book: The Science of Aging, the Biology of Strength, and the Privilege of Time, którą napisała wspólnie z autorką Sandrą Bark. Diaz nie obawia się starzenia; postrzega je jako przywilej. Dzięki podejściu opartemu na nauce, połączonemu z osobistym doświadczeniem, które zdobyła po czterdziestce, Diaz ma nadzieję pomóc innym kobietom starzeć się z wdziękiem, siłą i pasją.

ANTHONY ANDERSON

Niewielu aktorów utożsamia się bardziej ze swoimi postaciami niż Anthony Anderson. Podobnie jak Dre Johnson, exec od reklamy, którego gra w sitcomie ABC Black-ish, Anderson ma cukrzycę typu 2. Anderson wie, że choroba to poważna sprawa. Odkąd 14 lat temu zdiagnozowano u niego cukrzycę, schudł prawie 50 kilogramów i udało mu się ją opanować. Obecnie, jako rzecznik F.A.C.E. Diabetes, rozpowszechnia wśród dzieci z miasta informacje na temat zapobiegania cukrzycy i opieki nad nią.

PADMA LAKSHMI

Jako nastolatka, Padma Lakshmi znosiła intensywny ból, skurcze, mdłości i zmęczenie za każdym razem, gdy pojawiała się miesiączka. Dopiero po trzydziestce zdiagnozowano u niej endometriozę i w końcu udało jej się opanować objawy. W 2009 roku modelka, autorka i prowadząca Top Chef była współzałożycielką Endometriosis Foundation of America, która wspiera i finansuje badania nad tą bolesną chorobą. Lakshmi jest również ambasadorem organizacji Keep a Child Alive, która działa na rzecz zakończenia AIDS i zapewnienia opieki rodzinom i sierotom na całym świecie.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj zaległe wydania i przeczytaj bieżące wydanie „doctor Magazine”.

Burczenie w brzuchu: Czy jesteś głodny? Czy może po prostu jesteś pełen gorącego powietrza?

0

Czy burczenie w brzuchu zawsze oznacza, że czas na jedzenie? Doktor bada naukę stojącą za tym dudnieniem.

Dlaczego mój żołądek burczy?

Z archiwum lekarza

Serusha Govender

Plotka: Twój żołądek warczy, aby dać ci znać, że jesteś głodny.

Ten dźwięk znasz aż za dobrze: to bulgotanie i burczenie w głębi żołądka, które mówi Ci, że czas na obiad. (Albo to, albo połknąłeś małego misia.) Czasami słabe burczenie zaczyna się, gdy zbliża się pora posiłku lub gdy poczujesz zapach czegoś pysznego. Innym razem brzmi jak pełny ryk, co może być dodatkowo krępujące, jeśli dzieje się to, gdy siedzisz w środku cichego biura. Ale zazwyczaj możesz uciszyć ten hałas, sięgając po przekąskę. Problem rozwiązany!

Czasami jednak twój brzuch nagle wyda niewytłumaczalne, grzmiące warczenie, kiedy wcale nie jesteś głodny – co może sprawić, że poczujesz się nieco zdezorientowany. Czy warczący żołądek nie powinien być rodzajem bulgoczącego dzwonka, który mówi ci, że czas na jedzenie?

Werdykt: Tak zwany burczący żołądek to raczej znak, że twoje jelita są pełne gorącego powietrza.

Lekarze znają nazwę na ten warczący dźwięk, który wydobywa się z Twoich wnętrz: Nazywa się to „borborygmi” (wymawiane BOR-boh-RIG-me), a prawda jest taka, że wcale nie pochodzi z żołądka.

„Zazwyczaj ten hałas to nadmierny gaz poruszający się tam i z powrotem w jelitach” – mówi gastroenterolog Laurence Bailen, MD, adiunkt w Tufts University School of Medicine w Massachusetts. „”Nie jest do końca jasne, dlaczego [twój brzuch] warczy, gdy nie jadłeś od dłuższego czasu. Może to oznaczać, że masz niski poziom cukru we krwi i twoje jelita nie mogą uzyskać wystarczającej ilości składników odżywczych z krwi. Więc to mówi ci, abyś dostał trochę jedzenia”. Umieszczenie jedzenia w twoim systemie często ucisza hałas, ponieważ jedzenie zajmuje miejsce, a twoje mięśnie trawienne stają się bardziej skupione na rozbijaniu i wchłanianiu jedzenia niż na przemieszczaniu powietrza wokół.

Jak to całe powietrze dostaje się do twojego przewodu pokarmowego w pierwszej kolejności? „Ludzie połykają dużo [go]”, mówi Bailen. „Dzieje się tak, jeśli jesz zbyt szybko, jeśli mówisz i jesz w tym samym czasie, a także gdy ciągle pijesz płyny podczas ćwiczeń”. Naprawdę, połykasz powietrze za każdym razem, gdy łączysz jedzenie lub picie z jakąkolwiek inną czynnością (więc najwyraźniej twoja matka wiedziała, o czym mówi, kiedy kazała ci żuć z zamkniętymi ustami i nie rozmawiać z jedzeniem w ustach).

Nadmiar powietrza może również powstać, gdy Twoje jelita zaczną produkować zbyt dużo gazów z niewłaściwie przyswojonego pokarmu. Jeśli dodasz połknięte powietrze do gazu produkowanego w jelitach, twoje problemy z gazami znacznie się zwiększą.

Jeśli czujesz, że twoje głośne jelito przyciąga wiele niepożądanej uwagi, są sposoby, by założyć mu kaganiec. Po pierwsze, Bailen zaleca zwolnienie tempa podczas jedzenia. Przeżuwaj i połykaj każdy kęs w całości, zanim otworzysz usta na kolejny. Możesz również spróbować pić ze słomką, co może ograniczyć ilość powietrza, które wdychasz przy każdym przełknięciu. I wreszcie, staraj się nie nawadniać nadmiernie podczas ćwiczeń. Cały ten ciężki oddech – w połączeniu z powietrzem, które łykasz z każdym łykiem wody – może zapoczątkować króla wszystkich imprez borborygmi.

Kompleksowy Panel Metaboliczny: Cel, procedura, wyniki

0

Twoja krew skrywa tajemnice dotyczące Twojego zdrowia. Dowiedz się, co może ujawnić kompleksowe badanie metaboliczne (CMP).

Kompleksowy panel metaboliczny (CMP) to seria badań krwi, które dają lekarzowi obraz składu chemicznego Twojego organizmu i sposobu, w jaki wykorzystuje on energię (Twój metabolizm). Nazywany jest również panelem chemicznym Chem-14, chemią 14 lub screenem chemicznym.

Większość ludzi otrzymuje CMP jako część ich corocznej kontroli. Lekarz może również zlecić wykonanie tego badania, aby sprawdzić, czy nie masz problemów, śledzić wszelkie przewlekłe schorzenia lub upewnić się, że pewne leki nie szkodzą Twojej wątrobie lub nerkom. Lekarz może zalecić, abyś nie jadł ani nie pił niczego poza wodą przez okres do 12 godzin przed wykonaniem tego badania.

CMP może poinformować lekarza:

  • jak pracują nerki i wątroba

  • Poziom cukru we krwi

  • Poziom elektrolitów

  • Ile białka znajduje się w twojej krwi?

  • Równowaga kwasów i zasad we krwi

  • Jak działa twój metabolizm

Lekarz może zlecić wykonanie podstawowego panelu metabolicznego (BMP) zamiast CMP w oparciu o historię zdrowia i potrzeby pacjenta. Zawiera on osiem takich samych testów jak CMP. Nie obejmuje testów wątrobowych i białkowych.

Kompleksowy Panel Metaboliczny Procedura

Pielęgniarka lub lekarz użyją igły do pobrania próbki krwi z żyły w ramieniu. Krew zostanie zebrana do probówki lub fiolki. Może Pan/Pani poczuć lekkie ukłucie, kiedy igła wchodzi lub wychodzi. Trwa to zazwyczaj mniej niż 5 minut.

W miejscu wkłucia może wystąpić niewielki ból lub zasinienie, ale większość objawów szybko ustępuje.

Wyniki kompleksowego panelu metabolicznego

Lekarz przeanalizuje wszystkie testy razem, aby sprawdzić, czy występują w nich jakieś wzorce. Kombinacja wzorców może wskazywać, że istnieje obawa, że może Pan/Pani mieć chorobę wątroby lub nerek.

Jeśli jesteś w szpitalu, lekarz może wykonywać badania codziennie. Jeśli nie jest Pan/Pani w szpitalu, ale cierpi Pan/Pani na chorobę taką jak cukrzyca lub choroba nerek, może Pan/Pani co kilka miesięcy udawać się do gabinetu lekarskiego lub kliniki na badania.

Twój raport będzie zazwyczaj miał jedną kolumnę zwaną zakresem referencyjnym i drugą, w której będą podane Twoje wyniki. Jeśli wyniki mieszczą się w zakresie referencyjnym, są normalne. Jeśli są powyżej lub poniżej, są uważane za nienormalne.

Na CMP może wpływać wiele rzeczy, takich jak:

  • Leki, które przyjmujesz, takie jak sterydy, insulina i hormony

  • Jedzenie lub picie przed testem

  • Ćwiczenie? przed testem

  • Uszkodzenie komórek krwi podczas pobierania lub przetwarzania związanego z badaniem krwi.

Jeśli któryś z wyników nie jest taki, jaki powinien być, lekarz może poprosić o ponowne przeprowadzenie kolejnych badań. Dzięki temu lekarz będzie mógł stwierdzić, czy problem jest prawdziwy, czy nie.

Normalne wyniki kompleksowego panelu metabolicznego

Zakresy referencyjne zależą od laboratorium, które przeprowadza badania krwi. Dlaczego? Ponieważ różne laboratoria używają własnego, specjalnego sprzętu. Mają również różne sposoby analizowania krwi. Ogólne zakresy tego, co uważa się za normalne, są wymienione poniżej. Zawsze jednak należy kierować się zakresami podanymi w raporcie, ponieważ to właśnie nimi będzie się posługiwał lekarz.

W CMP wykonuje się kilkanaście badań, ale lekarz może zmienić kilka z nich, aby znaleźć pewne wskazówki dotyczące tego, co dzieje się w Twoim organizmie. Poniżej wymieniono główne badania, które zazwyczaj wchodzą w skład CMP:

Testy wątrobowe CMP.

Sprawdzają one trzy substancje wytwarzane przez wątrobę: ALP, ALT i AST. Sprawdzają również bilirubinę, produkt odpadowy wątroby. Normalne zakresy to:

  • ALP?(fosfataza alkaliczna):?44-147 jednostek międzynarodowych na litr (IU/L)

  • ALT?(aminotransferaza alaninowa):?7-40 IU/L

  • AST?(aminotransferaza asparaginianowa):?10-34 IU/L

  • Bilirubina:?0,3-1,9 miligramów na decylitr (mg/dl)

Testy CMP na nerki

CMP sprawdza dwa produkty odpadowe nerek:?azot mocznikowy we krwi?(BUN) i?kreatyninę. Normalne zakresy to:

  • BUN?(blood urea nitrogen): 6-20 mg/dl

  • Kreatynina:?0,6-1,3 mg/dl

Test elektrolitów CMP

Pomagają one Twojemu organizmowi w utrzymaniu równowagi płynów. Pomagają również kontrolować bicie serca i pracę mięśni oraz mózgu. Nieprawidłowe wyniki mogą oznaczać, że masz chorobę serca lub nerek, albo że jesteś odwodniony. Normalne zakresy to:

  • Sód:?136-145 miliekwiwalentów na litr (meq/L)

  • Potas:?3,5-5,1?meq/L

  • Chlorki: 96-106 meq/L

  • CO2?(dwutlenek węgla): 23-29 meq/L

Test białkowy CMP

CMP bada albuminy, główne białko wytwarzane przez wątrobę, oraz ogólnie białka we krwi. Białka są ważne dla zdrowych mięśni, kości, krwi i organów. Jeśli ich poziom jest niski, może to oznaczać chorobę wątroby lub nerek albo problem z odżywianiem. Normalne zakresy to:

  • Albumina: 3,4-5,4 gramów na decylitr (g/dL)

  • Białko całkowite: 6,0-8,3 g/dL

Test glukozy CMP

Jest to również powszechnie nazywane badanie poziomu cukru we krwi. Jeśli poziom glukozy jest wysoki, może to oznaczać, że masz cukrzycę. Jeśli jest zbyt niski, możesz mieć stan zwany hipoglikemią. Normalny zakres to 70-99 mg/dl.

Test wapnia CMP

Jest to ważne dla zdrowych mięśni, nerwów i hormonów. Jeśli poziom wapnia jest nieprawidłowy, może to oznaczać brak równowagi hormonalnej lub problemy z nerkami, kośćmi lub trzustką. Normalny zakres to 8,6-10,2 mg/dl.

Zespół nerczycowy: Przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie

0

Doświadczasz opuchniętych nóg i pienistego moczu? To może być zespół nerczycowy. Dowiedz się więcej o objawach, przyczynach i leczeniu tego stanu medycznego u lekarza.

Małe naczynia krwionośne w nerkach działają jak filtr, usuwając odpady i dodatkową wodę z krwi. Te odpady i woda trafiają do pęcherza i opuszczają organizm w postaci moczu. Naczynia te są częścią tzw. kłębuszków nerkowych, czyli części filtrującej nerki.

Kiedy są uszkodzone, zbyt dużo białka przenika przez filtry do moczu. Wynikiem tego jest zespół nerczycowy.

Zespół nerczycowy może dotyczyć zarówno dorosłych, jak i dzieci. Jest on uleczalny.

Przyczyny

Możesz mieć chorobę, która wpływa tylko na nerki. Lekarze określają to jako pierwotną przyczynę zespołu nerczycowego.

Możesz też mieć problem z inną częścią ciała, który również wpływa na nerki. To jest nazywane wtórną przyczyną zespołu nerczycowego.

Niektóre z warunków, które mogą uszkodzić Twoje kłębuszki nerkowe obejmują:

Choroba minimalnych zmian, która jest główną przyczyną zespołu nerczycowego u dzieci. Tkanka nerkowa od osób z tą chorobą wygląda stosunkowo normalnie pod mikroskopem. Lekarze nie wiedzą, dlaczego ta choroba powstrzymuje nerki od prawidłowej pracy. Niektóre potencjalne przyczyny choroby obejmują infekcje wirusowe, reakcje alergiczne, przyjmowanie niektórych leków oraz stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAIDs).

Ogniskowe segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych (FSGS) to choroba, która powoduje blizny w kłębuszkach nerkowych. Jest to najczęstsza pierwotna przyczyna zespołu nerczycowego u dorosłych. FSGS może być również spowodowane przez wirusy (takie jak HIV), leki, mutacje genetyczne, otyłość, wysokie ciśnienie krwi i choroby naczyniowe oraz wiele innych.

Nefropatia błoniasta, w której dochodzi do pogrubienia błon kłębuszków nerkowych. Przeciwciała PLA2R powodują większość pierwotnych nefropatii błoniastych. Wtórne przyczyny mogą obejmować? raka, malarię, zapalenie wątroby typu B i toczeń.

Cukrzyca, która jest najczęstszą wtórną przyczyną zespołu nerczycowego u dorosłych. Może ona powodować uszkodzenie nerek, znane jako nefropatia cukrzycowa.

Toczeń (toczeń rumieniowaty układowy), przewlekła choroba układu odpornościowego, może poważnie uszkodzić nerki.

Amyloidoza, która zdarza się, gdy masz nagromadzenie substancji zwanych białkami amyloidowymi we krwi. Może to spowodować uszkodzenie nerek.

Symptomy

Istnieją cztery główne oznaki lub objawy, które składają się na zespół nerczycowy. Są to:

  • Zbyt duża ilość białka w moczu. Lekarze nazywają to białkomoczem.

  • Wysoki poziom tłuszczu i cholesterolu we krwi. Termin medyczny określający to zjawisko to hiperlipidemia.

  • Obrzęk nóg, stóp i kostek, a czasem także rąk i twarzy. Jest to tzw. obrzęk.

  • Niski poziom albuminy we krwi. Lekarz może to nazwać hipoalbuminemią.

  • Kto jest zagrożony?

    Niektóre choroby – takie jak cukrzyca, toczeń i amyloidoza – zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia zespołu nerczycowego.

    Większe ryzyko występuje również w przypadku regularnego przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAIDs).

    Niektóre infekcje mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia zespołu nerczycowego. Należą do nich:

    • Wirusowe zapalenie wątroby typu B i C

    • HIV

    • Malaria

    • U dzieci, nieleczone zakażenie paciorkowcem

    Jeśli uważasz, że masz objawy zespołu nerczycowego, umów się na wizytę z lekarzem.

    Diagnoza

    Wykonasz badanie moczu, które pozwoli zmierzyć ilość białka, jaką filtrują Twoje nerki. Możesz również poddać się badaniom krwi, które sprawdzą inne funkcje nerek.

    Lekarz może również sprawdzić, czy nie występują choroby, które mogą być wtórną przyczyną zespołu nerczycowego, takie jak cukrzyca.

    U niektórych osób konieczna będzie biopsja nerki, która wymaga pobrania próbki tkanki do badania pod mikroskopem.

    Komplikacje

    Bez leczenia, zespół nerczycowy może powodować inne problemy, w tym:

    • Skrzepy krwi. Mogą one powstać z powodu utraty zbyt dużej ilości białka z krwi, co wpływa na zdolność organizmu do zapobiegania zakrzepom.

    • Wysoki poziom cholesterolu i trójglicerydów

    • Wysokie ciśnienie krwi

    • Niewydolność nerek, ponieważ uszkodzone nerki nie są już w stanie samodzielnie usuwać odpadów z krwiobiegu

    • Zakażenia, takie jak zapalenie płuc i zapalenie opon mózgowych, ponieważ organizm traci zwalczające infekcje białka zwane immunoglobulinami

    Leczenie

    Plan lekarzy będzie zależał od przyczyny zespołu nerczycowego. Jeśli winne jest inne schorzenie, będzie to pierwsza rzecz, którą należy leczyć. Obniżenie poziomu cholesterolu i ciśnienia krwi, a także zmniejszenie obrzęków może być kluczowym celem.

    Leki, które możesz przyjmować to:

    • Leki na ciśnienie krwi zwane inhibitorami ACE i ARB, które obniżają ciśnienie w kłębuszkach nerkowych i zmniejszają ilość białka w moczu

    • Leki moczopędne lub tabletki wodne, aby zmniejszyć obrzęk

    • Leki obniżające poziom cholesterolu

    • Leki rozrzedzające krew, czyli antykoagulanty, zmniejszające prawdopodobieństwo zakrzepów krwi

    • Leki osłabiające układ odpornościowy, takie jak kortykosteroidy

    Może być konieczne ograniczenie soli, aby zmniejszyć obrzęk. Lekarz może również zasugerować stosowanie diety o niskiej zawartości tłuszczów nasyconych i cholesterolu.

    Jeśli zespół nerczycowy nie ustępuje po zastosowaniu tych metod leczenia, konieczne może być przeprowadzenie dializy, czyli zabiegu polegającego na przefiltrowaniu krwi przez maszynę, ponieważ nerki nie są w stanie wykonać tego zadania.

    Czy mogę temu zapobiec?

    Nie można zapobiec niektórym przyczynom zespołu nerczycowego. Możesz jednak podjąć działania, aby uniknąć uszkodzenia kłębuszków nerkowych:

    • Kontroluj wysokie ciśnienie krwi i cukrzycę, jeśli je masz

    • pamiętaj o szczepieniach przeciwko powszechnym infekcjom, zwłaszcza jeśli pracujesz w pobliżu osób chorych na żółtaczkę lub inne choroby

    • Jeśli lekarz przepisze antybiotyki, należy je zażywać zgodnie z zaleceniami i zrealizować każdą receptę, nawet jeśli zaczniemy się czuć lepiej

    Zespół Rabsona-Mendenhalla: Przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie

    0

    Zespół Rabsona-Mendenhalla to bardzo rzadka choroba genetyczna, która uniemożliwia organizmowi wykorzystanie insuliny w normalny sposób. Poznaj przyczyny, objawy i sposoby leczenia.

    Jeśli cierpisz na zespół Rabsona-Mendenhalla, proces ten ulega załamaniu. Twój organizm nie może wykorzystywać insuliny tak, jak tego potrzebuje. Jest to bardzo rzadki stan.

    Kiedy insulina nie może wykonywać swojej pracy, wpływa to na rozwój Twojego ciała. A skutki zaczynają się jeszcze przed urodzeniem. Dzieci, które cierpią na tę chorobę, są zazwyczaj mniejsze niż zwykle, mają problemy z rozwojem i przybieraniem na wadze.

    Zespół Rabsona-Mendenhalla jest częścią grupy schorzeń, które lekarze nazywają zespołami ciężkiej insulinooporności. Należą do nich zespół Donohue i zespół insulinooporności typu A.

    Przyczyny

    Rabson-Mendenhal to choroba, którą otrzymujesz od swoich rodziców, a dzieje się tak z powodu błędu w genie zwanym genem INSR.

    Każda z twoich komórek ma dwie kopie każdego genu. Jedna kopia pochodzi od matki, a druga od ojca. Kiedy masz Rabson-Mendenhall, oznacza to, że masz usterkę w obu kopiach genu INSR. Jeśli tylko jedna kopia go posiada, nie będziesz miał tego schorzenia.

    Kiedy więc dziecko ma zespół Rabsona-Mendenhalla, to dlatego, że każde z rodziców miało jedną kopię, która była normalna i jedną, która miała błąd. Wtedy oboje przekazali kopię z wadą dziecku, a 3 na 4 razy tak się nie dzieje.

    Symptomy

    Oznaki i objawy mogą zacząć pojawiać się w pierwszym roku życia i u niektórych osób są bardziej nasilone niż u innych.

    Może powodować problemy z:

    • Głowa i twarz. Mogą one obejmować szorstką skórę, szerokie przestrzenie między oczami, głębokie rowki na języku oraz większe niż normalnie uszy, usta i szczękę.

    • Paznokcie. Mogą być grubsze niż zwykle.

    • Skóra. Jednym z problemów jest suchość. Innym może być acanthosis nigricans (skóra, która ciemnieje i grubieje). Może sprawiać wrażenie aksamitu, szczególnie w miejscach, gdzie się zagina, jak pachy czy szyja.

    • Zęby. Mogą być większe niż zwykle, stłoczone lub wyrastać zbyt wcześnie.

    Inne częste oznaki i objawy obejmują:

    • Większe niż normalnie organy, w tym nerki, serce, penis i łechtaczka

    • Znacznie więcej włosów niż zwykle

    • Powolny wzrost przed i po urodzeniu

    • Obrzęk brzucha

    • Bardzo mało tłuszczu pod skórą

    • Słabe mięśnie

    I może prowadzić do takich schorzeń jak:

    • Cysty na jajnikach

    • Cukrzyca, która może spowodować zagrażający życiu stan zwany kwasicą ketonową

    • Problemy z nerkami

    Diagnoza

    Jednym z wyzwań w określeniu, czy ktoś ma Rabson-Mendenhall jest upewnienie się, że nie jest to podobne schorzenie, takie jak zespół Donohue. Lekarz dziecka przeprowadzi badanie fizyczne i zapyta o objawy i historię zdrowia. Theyll prawdopodobnie chcą uzyskać badania krwi, aby sprawdzić na dziecko cukru we krwi i poziom insuliny.

    Leczenie

    Leczenie Rabson-Mendenhall zazwyczaj wymaga zespołu lekarzy, chirurgów, dentystów i innych. Rodzina może również skorzystać z pomocy psychologa, aby poradzić sobie z emocjami związanymi z rzadką chorobą.

    Ponieważ nie ma lekarstwa, leczenie często koncentruje się na konkretnych objawach, takich jak operacja usunięcia torbieli lub naprawy problemów stomatologicznych. Czasami lekarze stosują wysokie dawki insuliny lub pewne leki, które pomagają organizmowi w wykorzystaniu insuliny, ale często te leki nie działają zbyt długo.

    Eksperci szukają lepszych opcji leczenia hiperglikemii (wysokiego poziomu cukru we krwi) związanej z ciężką insulinoopornością. Dotychczasowe metody leczenia przyniosły dobre rezultaty, jednak konieczne są dalsze badania:

    • Biguanidy. Są to leki, które powodują, że organizm wytwarza mniej glukozy (cukru) i zwiększa wykorzystanie insuliny.

    • Leptyna. To białko może pomóc w utrzymaniu poziomu cukru we krwi i insuliny we krwi.

    • Rekombinowany insulinopodobny czynnik wzrostu I (rhIGF-I). Białko to leczy kwasicę ketonową, która jest spowodowana ciężką insulinoopornością. Kwasica ketonowa to nagromadzenie ketonów C substancji, która powstaje, gdy organizm rozkłada tłuszcz na energię zamiast cukru.

    Dlaczego zawsze chce mi się pić? 5 możliwych przyczyn nadmiernego pragnienia

    0

    Jeśli stale sięgasz po więcej wody, może to być oznaką problemu zdrowotnego. wyjaśnia lekarz.

    Ale jeśli ciągle uzupełniasz swój kubek bez ulgi, może to sygnalizować inny problem zdrowotny.

    Odwodnienie

    Odwodnienie oznacza, że organizm nie ma wystarczającej ilości wody do wykonania normalnych zadań, a głównym objawem jest pragnienie. Może się to zdarzyć z wielu powodów, takich jak ćwiczenia, biegunka, wymioty czy zbytnie pocenie się.

    Oprócz pragnienia wody, inne objawy mogą obejmować:

    • Ciemny kolor moczu

    • Brak potrzeby częstego siusiania

    • Suchość w ustach

    • Sucha skóra

    • Uczucie zmęczenia lub zawroty głowy

    • Ból głowy

    Dzieci, które są odwodnione mogą również:

    • mieć mało łez lub nie mieć ich wcale, kiedy płaczą

    • Mają suche, lepkie usta

    • Rzadziej chodzą do łazienki lub mają mniej mokrych pieluch

    • Być niespokojnym lub ospałym

    Cukrzyca

    Pragnienie, którego nie możesz ugasić, co lekarze nazywają polidypsją, jest jednym z objawów cukrzycy. W przypadku tej choroby organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny lub nie wykorzystuje jej prawidłowo. Powoduje to, że w Twoim organizmie gromadzi się zbyt dużo cukru (zwanego glukozą).

    Glukoza w moczu przyciąga więcej wody, więc częściej sikasz. To sprawia, że twoje ciało chce zastąpić płyny, które tracisz.

    Oprócz pragnienia i częstych wizyt w toalecie, inne objawy cukrzycy obejmują:

    • Niewyraźne widzenie

    • Uczucie dużego zmęczenia

    • Głód

    • Skaleczenia i siniaki, które wolno się goją

    Cukrzyca bezwładna

    Pomimo swojej nazwy, stan ten nie jest związany z cukrzycą. Dochodzi do niego, gdy organizm nie wytwarza wystarczającej ilości hormonu, który pomaga nerkom kontrolować ilość wody w organizmie. Nadmierne pragnienie jest jednym z głównych objawów.

    Jeśli masz cukrzycę insipidus, możesz również mieć:

    • Odwodnienie

    • Potrzeba częstego siusiania

    Suchość w ustach

    Gdy w ustach odczuwasz dużą suchość, może to powodować pragnienie. Zwykle dzieje się tak, ponieważ gruczoły w jamie ustnej produkują mniej śliny. Może to być spowodowane przyjmowanymi lekami, leczeniem innych schorzeń, takich jak rak, chorobami takimi jak zespół Sjogrena, uszkodzeniem nerwów w obrębie głowy i szyi lub paleniem tytoniu.

    Jeśli twoje gruczoły nie wytwarzają wystarczającej ilości śliny, możesz mieć inne objawy, takie jak:

    • Nieświeży oddech

    • Zmiana smaku

    • Podrażnione dziąsła

    • Szminka przyklejająca się do zębów

    • Gęsta, żylasta ślina

    • Problemy z żuciem

    Anemia

    Anemia oznacza, że organizm nie posiada wystarczającej ilości zdrowych czerwonych krwinek. Niektórzy ludzie rodzą się z nią, a inni zapadają na nią w późniejszym okresie życia. Jest wiele rzeczy, które mogą ją powodować, w tym choroby, zła dieta lub obfite krwawienie.

    Łagodna niedokrwistość prawdopodobnie nie powoduje pragnienia, ale może okazać się, że pragniesz więcej wody, jeśli stan staje się poważny.

    Inne objawy obejmują:

    • Zawroty głowy

    • Uczucie zmęczenia i osłabienia

    • Blada lub żółtawa skóra

    • Szybki puls

    • Pocenie się

    Hiperkalcemia

    Hiperkalcemia oznacza, że poziom wapnia we krwi jest powyżej normy. Przyczyny to nadczynność przytarczyc (nadczynność przytarczyc), inna choroba (gruźlica, sarkoidoza), a nawet nowotwór (płuc, piersi, nerek, szpiczak mnogi). Oprócz pragnienia, objawami hiperkalcemii mogą być:

    • Częstsze oddawanie moczu

    • Rozstrój żołądka

    • Nudności i wymioty

    • Zaparcia

    • Ból kości i osłabienie mięśni

    • Problemy z mózgiem: Dezorientacja, zmęczenie i depresja

    • Problemy z sercem (rzadko): przyspieszony puls lub przerywane uderzenia (arytmia) i inne problemy z sercem

    Jak ugasić pragnienie?

    Odpowiedź zależy od tego, co sprawia, że jesteś tak spragniony. Picie większej ilości wody to dobry początek. Ale jeśli nie możesz zaspokoić swojego pragnienia, porozmawiaj z lekarzem.

    Niezależnie od przyczyny, dont po prostu żyć z nim. Większość schorzeń powodujących pragnienie jest uleczalna.