Strona główna Blog Strona 2229

Jak zachować bezpieczeństwo podczas huraganu

0

Dowiedz się, jak odpowiednio przygotować się, gdy prognozowany jest huragan w Twojej okolicy.

Co to jest huragan?

Huragany to ogromne systemy burzowe, które tworzą się nad oceanem. Stają się niebezpieczne, gdy przemieszczają się w kierunku lądu. Niebezpieczeństwo związane z huraganami wynika z ekstremalnej pogody, którą powodują, a która może obejmować:

  • Ulewne deszcze

  • Silne wiatry

  • Powódź

  • Tornada

  • Burze

Fala sztormowa to wzrost poziomu wody stojącej w oceanie lub morzu, gdy huragan zbliża się do lądu i uderza w niego. Huragany są niezwykle niebezpieczne i mogą powodować szkody zarówno dla życia jak i mienia. Skutki huraganu mogą sięgać daleko w głąb lądu od początkowego przybrzeżnego obszaru oddziaływania.

Huragany należą do kategorii burz z układem niskiego ciśnienia, zwanych cyklonami tropikalnymi. Tworzą się one nad tropikalnymi lub subtropikalnymi oceanami, a swoją siłę i energię czerpią z ciepłych wód oceanicznych. Gdy cyklony nabierają siły, ich wiatry poruszają się ruchem kołowym wokół centralnego oka.

Cyklony są klasyfikowane według ich najszybszej prędkości wiatru:

  • Depresje tropikalne:

    <39 mph

  • Burze tropikalne: 39C73 mph

  • Huragany: 74 mph

Huragany są kategoryzowane w skali od 1 do 5. Huragan uznawany jest za poważny w kategoriach 3, 4 i 5, gdy jego prędkość wiatru wynosi co najmniej 111 mph. ?

Jak długo trwa sezon huraganowy?

Do sezonu huraganowego należy się przygotować jeszcze przed jego rozpoczęciem. Rozpoczyna się on 1 czerwca na wybrzeżu Atlantyku i 15 maja na wybrzeżu środkowego i wschodniego Pacyfiku. Kończy się 30 listopada.?

Kiedy Narodowe Centrum Huraganów zaczęło wydawać zalecenia i ostrzeżenia dotyczące cyklonów w 1954 roku, podawało 24-godzinne prognozy ścieżki każdego huraganu. Od tego czasu technologia się rozwinęła, a prognozy się rozszerzyły, więc intensywność burz, zagrożenia i wielkość mogą być przewidywane szybciej.

Jak przygotować się na huragan

Kiedy huragan znajduje się na Atlantyku lub w Zatoce Meksykańskiej, czas zacząć myśleć o przygotowaniach. W tym momencie należy zapisać się na lokalne alerty i ostrzeżenia. Powinieneś zanotować trasy ewakuacyjne z twojego obszaru i pobrać aplikacje lokalnych wiadomości dla aktualizacji mobilnych.

Sytuacja staje się bardziej nagląca, gdy zaczynasz dostawać powiadomienia o pogodzie. Narodowa Służba Pogodowa wyda alerty, gdy prognoza pogody będzie dotyczyła warunków huraganowych. Upewnij się, że wiesz, co każdy termin oznacza z wyprzedzeniem, abyś mógł podjąć odpowiednie działania w danej chwili:

  • Advisory. Zalecenie jest wydawane, gdy Krajowa Służba Meteorologiczna uważa, że warunki pogodowe mogą być niebezpieczne. Zalecana jest ostrożność, choć warunki nie zagrażają życiu.

  • Obserwacja. Obserwacja oznacza, że w ciągu najbliższych 48 godzin może wystąpić burza tropikalna lub huragan. Jest to czas, w którym należy rozpocząć przygotowania i zdecydować, czy pozostaniemy w domu, czy też ewakuujemy się. Ważne jest, aby od tego momentu monitorować wszystkie lokalne źródła informacji.

  • Ostrzeżenie. Ostrzeżenie jest wydawane, gdy tropikalna burza lub huragan uderzy w ciągu 36 godzin. W tym momencie należy zakończyć przygotowania. Jeśli władze lokalne każą Ci się ewakuować, powinieneś natychmiast opuścić ten obszar.

Lista kontrolna gotowości na huragan powinna zawierać następujące zadania:

  • Zaprogramuj wszystkie numery alarmowe w swoim telefonie.

  • Przygotuj swój zestaw awaryjny, zawierający leki, latarki, baterie, ładowarki, koce, artykuły pierwszej pomocy, itp.

  • Przechowuj dokumenty osobiste, medyczne i finansowe w bezpiecznym miejscu.

  • Miej zapas jedzenia i wody na 3 dni.

  • Napełnij samochód gazem.

  • Przygotuj plany dla swoich zwierząt domowych.

  • Zanotuj wszystkie drogi ewakuacyjne w pobliżu miejsca, w którym się znajdujesz.

Jeśli zdecydujesz się na ewakuację, powinieneś zabrać ze sobą odzież wystarczającą na 3 dni do tygodnia. Nie zapomnij spakować leków i ważnych dokumentów dotyczących zdrowia i finansów. Odłącz wszystkie urządzenia i, jeśli masz czas, wyłącz wodę, gaz i prąd w swoim domu.

Aby przygotować swój dom:

  • Oczyść podwórko i zabezpiecz wszystko, co może zostać zdmuchnięte przez wiatr (np. meble tarasowe, grille, rowery).

  • Napełnij zbiorniki czystej wody i wanny wodą pitną.

  • Przykryj drzwi i okna okiennicami lub sklejką z gwoździami, aby ochronić dom przed rozbitym szkłem.

  • Sprawdź baterie w alarmie przeciwpożarowym i detektorze tlenku węgla.

  • Jeśli posiadasz generator, upewnij się, że jest on wyposażony w gaz, na wypadek gdyby zabrakło prądu.

  • Ustal, który obszar domu jest najbardziej chroniony przed powodzią i wiatrem. Może to być piwnica lub jakiekolwiek pomieszczenie wewnętrzne z dala od okien i szklanych drzwi.

Co robić w czasie huraganu

Jeśli zdecydujesz się pozostać w domu, a władze nie nakażą Ci ewakuacji, pozostań w środku do czasu przejścia burzy. Pozostań w pomieszczeniu wewnętrznym bez szyb, aby chronić się przed silnym wiatrem. Pokój na najniższym poziomie domu jest najbezpieczniejszy w przypadku silnych wiatrów. Pokoje na wyższych piętrach są bezpieczniejsze, jeśli do domu zacznie wdzierać się woda.?

Nigdy nie jedź ani nie przechodź przez zalane tereny. Prądy są często bardziej niebezpieczne niż się wydaje. Woda może również zawierać:

  • Węże

  • Szkło

  • Ścieki

  • Ropa i gaz

  • Śmiertelne bakterie i wirusy

Te wskazówki dotyczące bezpieczeństwa w czasie huraganu powinny uchronić Cię przed niebezpieczeństwem. Jeśli jednak dojdzie do sytuacji zagrażającej życiu, należy zadzwonić pod numer 911. Należy pamiętać, że czas reakcji może być opóźniony, a linie komunikacyjne mogą być uszkodzone.

Co się dzieje po huraganie?

Jeśli zostałeś ewakuowany, wróć do domu dopiero wtedy, gdy lokalne władze stwierdzą, że jest bezpiecznie. Nie należy wchodzić do uszkodzonych budynków, dopóki nie zostaną one sprawdzone pod kątem bezpieczeństwa.

Jeśli zostałeś w domu, zachowaj ostrożność wychodząc na zewnątrz. Wciąż mogą występować pewne zalania. Podczas inspekcji domu szukaj niestabilnych lub powalonych drzew, linii energetycznych lub słupów. Nie próbuj samodzielnie przenosić żadnych ciężkich elementów. Na koniec należy poinformować rodzinę, przyjaciół i sąsiadów, gdzie się znajdujemy.

Kiedy zaczniesz kontaktować się z firmą ubezpieczeniową w sprawie inspekcji i napraw, możesz odetchnąć z ulgą. Przetrwaliście huragan w dużej mierze dzięki swojemu znakomitemu przygotowaniu.

Najlepszy sposób czyszczenia korozji akumulatora samochodowego

0

Dowiedz się, jak wyczyścić korozję akumulatora samochodowego, w tym najlepsze środki czyszczące do tego zadania i czego nie używać.

Jeśli Twój samochód ma problemy z uruchomieniem lub zauważasz problemy z elektrycznymi częściami samochodu, być może trzeba będzie oczyścić akumulator z korozji. Nawet jeśli samochód można uruchomić, korozja akumulatora może prowadzić do innych problemów, takich jak uszkodzenie:?

  • Podwozie

  • Okablowanie elektryczne

  • Przewody klimatyzacji

W tym artykule dowiesz się wszystkiego, co musisz wiedzieć o tym, jak wyczyścić korozję akumulatora.

Co to jest korozja akumulatora?

Korozja akumulatora objawia się jako biała, zielona lub niebieska substancja na słupkach, zaciskach lub przewodach akumulatora. Kwas akumulatorowy uwalnia gazowy wodór, który reaguje z powietrzem i tworzy środowisko korozyjne. Takie środowisko umożliwia korozję akumulatora.

Czy korozja akumulatora jest niebezpieczna?

Tak, korozja baterii jest niebezpieczna. Korozja baterii jest żrąca i może podrażnić lub poparzyć skórę lub oczy, jeśli zostaną wystawione na jej działanie. Korozja akumulatora pozostawiona bez kontroli może również prowadzić do dalszych uszkodzeń samochodu, których naprawa będzie tym droższa, im dłużej będziesz czekać.

Akumulatory samochodowe zawierają kwas siarkowy, więc należy zachować ostrożność podczas obchodzenia się z nimi. Ponieważ kwas akumulatorowy może wytwarzać gazy wybuchowe, akumulatory są wyposażone w korki wentylacyjne, które uwalniają te gazy. Z akumulatorami należy pracować tylko w dobrze wentylowanych pomieszczeniach. Należy również trzymać metalowe narzędzia lub inne metalowe przedmioty z dala od górnej części akumulatora, aby zapobiec zwarciu. Wreszcie, nigdy nie należy próbować ładować uszkodzonego akumulatora.

Po zakończeniu pracy z akumulatorem samochodowym należy podjąć następujące środki ostrożności:?

  • Zmyć rękawice wodą.

  • Umyj ręce wodą z mydłem.

  • Zneutralizować rozlany kwas akumulatorowy sodą oczyszczoną.

Jeżeli kwas akumulatorowy dostanie się na skórę, przemywać to miejsce czystą, letnią, delikatnie płynącą wodą przez 30 minut. Jeżeli po tym czasie skóra jest nadal podrażniona, należy kontynuować płukanie i zwrócić się o pomoc do lekarza. Jeśli kwas akumulatorowy dostanie się do oczu, przepłukuj je w taki sam sposób jak skórę i przez taki sam czas. Jednak w tym przypadku należy natychmiast zasięgnąć pomocy medycznej. ?

Co powoduje korozję baterii?

Korozja baterii ma kilka różnych przyczyn, w tym:?

Przeładowanie. Jeśli przeładujesz akumulator, jego temperatura może stać się zbyt wysoka. Może to spowodować rozszerzenie się elektrolitów w akumulatorze. Akumulatory posiadają otwory wentylacyjne, przez które wydostaje się płyn akumulatorowy pod ciśnieniem, dzięki czemu nie wybuchają. Jeśli płyn z akumulatora wycieka z otworów wentylacyjnych, może to spowodować korozję.

Uszkodzenie akumulatora. Pęknięcia i uszkodzenia akumulatora mogą spowodować wyciek płynu z akumulatora. Wyciek płynu akumulatorowego może powodować gromadzenie się elektrolitu na zaciskach, co powoduje korozję.

Przepełnienie akumulatora. Niektóre akumulatory muszą być uzupełniane wodą, aby działały prawidłowo. Jeśli przepełnisz akumulator, nadmiar wody wypływa przez otwory wentylacyjne akumulatora. Jeśli woda wejdzie w kontakt z zaciskami akumulatora, może powstać korozja.

Miedziane klemy. Jeśli z Twojego akumulatora wycieka kwas siarkowy i styka się on z miedzianymi klemami, dochodzi do reakcji chemicznej. Powstający siarczan miedzi powoduje korozję. ?

Wiek. Akumulatory samochodowe często mają 5-letnią żywotność. Jeśli Twój zbliża się do końca swojej żywotności, to normalne jest, że zaczniesz dostrzegać korozję. ?

Jakie materiały są potrzebne do czyszczenia akumulatora samochodowego?

Jeśli zdecydujesz się na samodzielne usunięcie korozji z akumulatora, przygotuj następujące materiały:?

  • Szczotka druciana z nierdzewnej stali

  • Soda oczyszczona lub środek do czyszczenia baterii

  • Woda

  • Ściereczka z mikrofibry

  • Szczypce

  • Klucz płaski

  • Rękawice

Jak wyczyścić korozję akumulatora samochodowego?

Usuwanie korozji akumulatora jest dość prostym i niedrogim zadaniem. Wystarczy wykonać następujące kroki:?

Odłącz kable akumulatora. Zacznij od założenia rękawiczek, aby chronić swoje ręce. Jeśli masz nowszy samochód, podczas odłączania przewodów akumulatora może być konieczne wprowadzenie kodu zabezpieczającego w systemie nawigacji. ?

Najpierw odłącz ujemny przewód akumulatora. Zazwyczaj jest on oznaczony znakiem ujemnym lub skrótem NEG, ewentualnie kabel może być czarny. Następnie odłącz dodatni lub czerwony kabel. Może być konieczne użycie szczypiec lub klucza, aby poluzować kable.?

Sprawdź dokładnie, czy na kablach nie ma śladów nadmiernego zużycia lub łuszczącej się izolacji. Jeśli kable są uszkodzone lub postrzępione, trzeba będzie je wymienić.?

Zneutralizuj korozję. Nałóż pastę z sody oczyszczonej i wody lub użyj sprayu do czyszczenia akumulatora, aby zneutralizować korozję i rozpocząć jej usuwanie. Jeśli korozji jest dużo, być może trzeba będzie użyć szczotki drucianej, aby zeskrobać ją z zacisków. Po zakończeniu szorowania, spłucz wodą.

Wysuszyć akumulator. Użyj szmatki z mikrofibry, aby osuszyć akumulator, zaciski i kable po usunięciu korozji. ?

Podłącz ponownie kable akumulatora. Gdy akumulator jest już suchy, podłącz ponownie kable. Uważaj, aby nie dokręcić ich zbyt mocno. Jeśli wymieniłeś kable, to właśnie wtedy podłączysz nowe.?

Jak zapobiegać korozji akumulatora?

Oto jak zapobiegać korozji akumulatora:?

Wykonuj rutynowe czynności konserwacyjne. Co jakiś czas sprawdzaj, czy na akumulatorze nie ma śladów korozji. Dobrze jest to robić przy okazji wymiany oleju. Regularne sprawdzanie akumulatora pozwoli Ci wcześnie zauważyć oznaki korozji i zająć się nimi, zanim spowodują więcej problemów.

Zastosuj preparat ochronny. W sklepach z częściami samochodowymi można kupić komercyjne preparaty nakładane pędzlem lub w sprayu, które zapobiegają powstawaniu korozji. Odłącz kable akumulatora przed użyciem, aby dostać się między zacisk a kabel. ?

Upewnij się, że akumulator jest odpowiednio naładowany. Przeładowanie lub niedoładowanie akumulatora może prowadzić do korozji. Jeśli Twój akumulator jest rutynowo przeładowany lub niedoładowany, zabierz go do mechanika, aby mógł ustalić przyczynę. ?

Używaj wazeliny lub smaru do akumulatorów. Pokrycie zacisków wazeliną lub smarem akumulatorowym pomoże zapobiec korozji. Przed zastosowaniem jednego z nich zdejmij kable akumulatora. Smar do akumulatora będzie działał dłużej w gorącym silniku, ponieważ jest na bazie silikonu. ?

Co warto wiedzieć o poduszkach powietrznych?

0

Dowiedz się, co musisz wiedzieć o poduszkach powietrznych i jak one działają. Poznaj korzyści i zagrożenia oraz dowiedz się, jak cała Twoja rodzina może bezpiecznie podróżować z poduszkami powietrznymi.

Przegląd poduszek powietrznych

Poduszki powietrzne działają najlepiej jako dodatkowe zabezpieczenie w połączeniu z pasami bezpieczeństwa. Przednie i boczne poduszki powietrzne zostały zaprojektowane tak, aby uaktywnić się w przypadku umiarkowanych i poważnych zderzeń. Mogą one jednak napełnić się również przy niewielkich uderzeniach.

Poduszki powietrzne zapewniają jedynie dodatkowe bezpieczeństwo. Nie należy myśleć o nich jak o zamiennikach pasów bezpieczeństwa. Zmniejszają one prawdopodobieństwo uderzenia górną częścią ciała lub głową o wnętrze pojazdu w przypadku kolizji. Aby uniknąć obrażeń spowodowanych poduszką powietrzną, należy prawidłowo usadowić się w fotelu, korzystając z solidnie zapiętych biodrowych i barkowych pasów bezpieczeństwa.

Jak działają poduszki powietrzne?

Po uderzeniu jednostka sterująca systemu poduszek powietrznych wysyła sygnał do zespołu napełniającego w każdej poduszce powietrznej. Inflator posiada zapłonnik, który rozpoczyna reakcję chemiczną w celu wytworzenia gazu. Następnie poduszka powietrzna wybucha z obudowy i napełnia się. Cały ten proces zachodzi w czasie jednej dwudziestej sekundy lub krótszym.

Substancja chemiczna stosowana w poduszkach powietrznych to azydek sodu. Po zapaleniu wytwarza on azot. Azot jest gazem obojętnym, bezpiecznym i nie stanowi zagrożenia. Azydek sodu jest substancją toksyczną. Jest on jednak całkowicie zużywany podczas uruchamiania poduszek powietrznych.

Pomimo nazwy, poduszki powietrzne nie są jak balony. Rozwijają się z bardzo dużą prędkością i mogą powodować obrażenia. Obrażenia są bardziej prawdopodobne, jeśli pasażer jest pochylony do przodu i znajduje się w pobliżu poduszki powietrznej, gdy zaczyna się ona uruchamiać. Bezpieczne jest siedzenie na tylnym siedzeniu, z dala od deski rozdzielczej lub kolumny kierownicy.

Poduszki powietrzne są jednorazowego użytku. Po wystrzeleniu nie można ich użyć ponownie. Należy udać się do autoryzowanego serwisu, aby je wymienić.

Bezpieczeństwo poduszek powietrznych

Poduszki powietrzne wybuchają przy prędkości do 200 mil na godzinę i mogą spowodować obrażenia. Dla bezpieczeństwa należy zachować co najmniej 10-calową odległość między kierownicą a kierowcą i dwa razy większą między pasażerem z przodu a deską rozdzielczą.

Wszystkie dzieci poniżej 13 roku życia powinny jeździć na tylnym siedzeniu. Dziecko w foteliku samochodowym montowanym tyłem lub przodem do kierunku jazdy na przednim siedzeniu pasażera może zostać uderzone w głowę w wyniku rozwinięcia się poduszki powietrznej. Może dojść do urazów mózgu i śmierci.?

Jeśli przewozisz wiele dzieci, upewnij się, że z tyłu jest wystarczająco dużo miejsc. Jeśli dziecko wymaga stałego monitorowania podczas podróży, osoba dorosła powinna być z nim na tylnym siedzeniu. Dzieci poniżej 13 lat są najbezpieczniejsze na tylnym siedzeniu. Tylko w wyjątkowych okolicznościach dziecko powinno jechać na przednim siedzeniu pasażera. Należy mieć zainstalowany wyłącznik poduszki powietrznej i pamiętać o tym, aby zapobiec wyzwoleniu poduszki powietrznej, gdy dziecko jedzie z przodu.

Poduszki powietrzne zostały zaprojektowane tak, aby współpracować z pasami bezpieczeństwa w celu zapewnienia bezpieczeństwa pasażerom siedzącym z przodu i kierowcom. Kolumna kierownicy powinna być odchylona do góry, a nie skierowana na klatkę piersiową kierowcy. Przesuń fotel pasażera jak najdalej do tyłu. Powinieneś siedzieć wyprostowany na siedzeniu. Biodrowe i barkowe pasy bezpieczeństwa powinny być solidnie zapięte. Nigdy nie należy pochylać się do przodu, aby obsługiwać radio lub system muzyczny.

Podczas ratowania kogoś z wypadku z rozwiniętą poduszką powietrzną nie trzeba obawiać się zagrożenia ze strony poduszki powietrznej. Pył z poduszki powietrznej może podrażnić skórę lub oczy, dlatego rozsądnie jest nosić rękawice i ochronę oczu. Staraj się również trzymać pył z dala od osób, które przeżyły wypadek. Po kontakcie z pyłem z poduszki powietrznej należy umyć ręce.

Obrażenia spowodowane poduszką powietrzną

Poduszki powietrzne uratowały życie tysiącom osób w wypadkach samochodowych. Są one jednak zaprojektowane do szybkiego rozwinięcia przy uderzeniu i mogą również powodować obrażenia.

Dzieci są najbardziej zagrożone na przednim siedzeniu. Poduszka powietrzna wychodzi z deski rozdzielczej na wysokości głowy dziecka. Dzieci są dwukrotnie bardziej narażone na obrażenia podczas wypadku, jeśli znajdują się w pobliżu poduszki powietrznej. Niestety, większość z nich zginęła w wyniku zderzeń przy małych prędkościach, które pasażerowie prawdopodobnie przeżyliby, gdyby poduszka powietrzna nie została uruchomiona.

Uszkodzenie poduszki powietrznej jest prawdopodobne w przypadku podrobionych poduszek powietrznych. Takie podróbki często działają słabo i nie uruchamiają się w razie potrzeby. W przypadku wymiany poduszek powietrznych w warsztacie, który nie jest częścią sieci dealerskiej producenta samochodu, należy przeprowadzić kontrolę samochodu.

Poduszki powietrzne nie powodują żadnych obrażeń chemicznych. Zawarty w nich azydek sodu jest zużywany podczas napełniania, a wytwarzany gaz – azot – nie jest szkodliwy (powietrze, którym oddychamy, składa się w 78% z azotu). Pył uwalniany z poduszek powietrznych może zawierać pewne ilości wodorotlenku sodu. Może on być lekko drażniący.

Wyłącznik poduszki powietrznej

Poduszki powietrzne są uważane za sprzęt ratujący życie i nie należy ich wyłączać. Instalacja wyłącznika poduszki powietrznej wymaga uzyskania zezwolenia od National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA). Zezwolenie takie jest wydawane, jeśli wystrzelenie poduszki powietrznej stanowi zagrożenie:

  • Jeśli dziecko musi podróżować na przednim siedzeniu pasażera ze względu na stan zdrowia, który wymaga monitorowania

  • Jeśli nie ma dostępnego tylnego siedzenia dla dziecka i musi ono podróżować na przednim siedzeniu pasażera

  • Jeśli kierowca musi siedzieć blisko kierownicy, zazwyczaj z powodu niskiego wzrostu

  • Jeśli istnieją pewne warunki medyczne, które sprawiają, że bezpieczniej jest wyłączyć poduszkę powietrzną

Włącznik poduszki powietrznej zmniejsza bezpieczeństwo innych dorosłych lub nastolatków korzystających z samochodu. Wyłączona poduszka powietrzna naraża pasażerów na zwiększone ryzyko urazu klatki piersiowej, głowy lub szyi. W miarę możliwości należy unikać korzystania z wyłącznika poduszki powietrznej.?

Ciąża nie jest powodem do wyłączenia poduszki powietrznej. Jeśli jesteś w ciąży, używaj dobrze dopasowanych pasów bezpieczeństwa i przesuń swój fotel maksymalnie do tyłu.

Rodzaje poduszek powietrznych

Klasyczne poduszki powietrzne są używane od lat 90-tych. Uratowały one życie tysiącom osób. Obecnie montowane są ulepszone poduszki powietrzne, zwane zaawansowanymi poduszkami powietrznymi.

Zaawansowane poduszki powietrzne potrafią wykryć wagę i wzrost pasażera na przednim siedzeniu. Jeśli wykryją pasażera o małej posturze lub dziecko, poduszki te nie zostaną uruchomione. Posiadają one systemy czujników, które kontrolują, czy w ogóle zostaną rozwinięte i jak bardzo. „Nawet z zaawansowanymi poduszkami powietrznymi, dzieci poniżej 13 roku życia nie powinny jeździć na przednim siedzeniu.

W ciągu ostatnich 30 lat poduszki powietrzne uratowały życie ponad 50 000 osób. Chronią one pasażerów przed obrażeniami podczas zderzenia, ale same mogą być niebezpieczne. Wiedza na temat działania poduszek powietrznych i niebezpieczeństw z nimi związanych pozwoli Twojej rodzinie bezpiecznie podróżować samochodem wyposażonym w poduszki powietrzne.

Najlepsze sposoby czyszczenia suszarki

0

Dowiedz się, jak czyścić suszarkę, w tym jak prawidłowo ją konserwować, jak zapobiegać pożarom i wiele więcej.

Zacznij od sita na kłaczki

Na początek znajdź sito na kłaczki. Ten mały element urządzenia wyłapuje włókna ubrań i kłaczki i powinien być czyszczony przy każdym użyciu suszarki. Jeżeli zbyt dużo kłaczków buduje up na ekranie, gorące powietrze od twój suszarki wont być sprawnie ruszać się o maszyna. Ty mogłeś doświadczać długich suszących czasów, i swój pożarowego niebezpieczeństwo.

Po prostu wyciągnij kłaczki z ekranu, aby go wyczyścić. Co jakiś czas, wykonaj głębsze czyszczenie używając ciepłej wody z mydłem i nylonowej szczotki po tym jak początkowo wyczyścisz ekran.

Przejdź do odpowietrznika suszarni

Nawet jeśli ekrany kłaczków są skuteczne w utrzymywaniu małych włókien od poruszania się w głąb urządzenia, to często zdarza się, że przechodzą one obok pułapki na kłaczki do otworu wentylacyjnego suszarki. Jeżeli ty dont czyścisz je regularnie, zapchany suchy odpowietrznik jest nawet większy pożarowym zagrożeniem niż zapchany lint pułapka. Malutka iskra gdzieś w twój urządzeniu może szybko obracać w poważny płomień, więc znać jak czyścić suchy odpowietrznik jest niezwykle cenny.

W zależności od tego jak często robisz pralni i jaki rodzaj tkanin umieszczasz w swojej suszarce, powinieneś czyścić odpowietrznik co kilka miesięcy. Jak często trzeba czyścić odpowietrznik suszarki różni się, ale lepiej jest robić to częściej niż nie. Wiele odpowietrzników suszarek może być czyszczonych poprzez wyciągnięcie urządzenia ze ściany, wyciągnięcie wtyczki i odłączenie odpowietrznika. Użyj cienkiej nasadki na odkurzaczu, aby wyczyścić cały otwór wentylacyjny.

Wyczyść czujniki wilgotności

Niektóre urządzenia są wyposażone w czujniki wilgotności regulujące automatyczne cykle suszenia, które kończą się, gdy pranie przestaje być wilgotne. Jeśli jednak nie są czyszczone, czujniki wilgoci pokrywają się warstwą małych włókien, zwłaszcza jeśli regularnie używasz arkuszy do suszenia. Jeśli na czujniku nagromadzi się osad, suszarka może pracować zbyt długo lub niewystarczająco długo, co spowoduje, że ubrania będą wilgotne lub uszkodzone.

Czyszczenie czujników wilgoci jest bardzo proste. Co kilka miesięcy przetrzyj je wacikiem lub szmatką zanurzoną w alkoholu. Rób to częściej, jeśli funkcja automatycznego suszenia nie działa tak, jak powinna.

Czujniki wyglądają zazwyczaj jak cienkie, lekko zakrzywione metalowe pręty wewnątrz suszarki. Powinny być stosunkowo małe.

Porady dotyczące zapobiegania pożarom suszarek

Pożary suszarek są poważnym zagrożeniem. Każdego roku odnotowuje się prawie 2900 pożarów domów, które powodują około pięciu zgonów, 100 obrażeń i 35 milionów dolarów strat materialnych. Aby uniknąć tych zagrożeń, należy szczególnie uważać na pożary suszarek jesienią i zimą. Rozwiązaniem tego poważnego problemu jest często po prostu utrzymanie suszarki w czystości.

Poza czyszczeniem otworu wentylacyjnego suszarki i sita na kłaczki, skorzystaj z poniższych wskazówek, aby zachować bezpieczeństwo w domu:

  • Poproś profesjonalistę o zainstalowanie i serwisowanie urządzenia.

  • Nigdy nie używaj suszarki bez pojemnika na kłaczki.

  • Sprawdź, czy w tylnej części suszarki nie nagromadziły się włókna.

  • Regularnie sprawdzaj przewody wentylacyjne suszarki, aby upewnić się, że nie są ograniczone, zgniecione lub uszkodzone w inny sposób.

  • Upewnij się, że zewnętrzny odpowietrznik jest otwarty, gdy suszarka jest używana.

  • Należy używać odpowiedniego gniazdka i wtyczki elektrycznej oraz upewnić się, że suszarka jest prawidłowo podłączona.

  • Przeczytaj instrukcję obsługi dołączoną do suszarki i zapoznaj się z instrukcjami dotyczącymi pielęgnacji i ostrzeżeniami.

  • Należy zwrócić uwagę na ilość materiału suszonego jednorazowo; nie należy przeciążać urządzenia.

  • Upewnij się, że suszarka jest wyłączona przed pójściem spać lub wyjściem z domu.

Przedmioty, których nie należy umieszczać w suszarce

Istnieją pewne materiały lub przedmioty, które nie powinny być suszone. Na przykład, należy unikać umieszczania w suszarce tych i podobnych przedmiotów:

  • Pianka, guma lub plastik, np. dywanik łazienkowy z gumowym spodem

  • Przedmioty, które mają ostrzeżenia producentów, aby suszyć je bez użycia ciepła

  • Tkaniny zawierające włókna szklane

  • Materiały, które miały kontakt lub mogły wchłonąć łatwopalne roztwory, takie jak oleje, gaz lub alkohol

Jeżeli musisz prać i suszyć takie niebezpieczne przedmioty, umyj je przynajmniej raz i pozwól im wyschnąć z dala od urządzeń. Jeśli koniecznie musisz użyć suszarki, ustaw ją na najniższą temperaturę i zastosuj cykl schładzania. Jeżeli ogień zaczyna w twój suszarce, dont otwiera drzwi suszarki. To ogranicza dopływ tlenu do małej przestrzeni, której ogień potrzebuje do dalszego spalania.

Prawidłowa instalacja suszarki

Będziesz musiał wiedzieć więcej niż tylko jak wyczyścić swoją suszarkę: Po pierwsze, będziesz musiał mieć ją zainstalowaną. Najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić podczas instalacji suszarki, jest zlecenie tej pracy profesjonaliście. Jeśli jednak nie jest to możliwe, oto kilka rzeczy, o których należy pamiętać:

  • Upewnij się, że przewód wentylacyjny jest jak najkrótszy i prosty.

  • W celu poprawy przepływu powietrza, skrócenia czasu suszenia i uniknięcia zagrożeń dla bezpieczeństwa należy użyć blachy do wykonania otworów wentylacyjnych zamiast plastiku.

  • Upewnij się, że czujesz, że powietrze opuszcza otwór wentylacyjny, gdy suszarka pracuje.

Konserwacja suszarni Do’s i Don’t

Dbałość o suszarkę zapewnia bezpieczeństwo i przedłuża żywotność urządzenia:

  • Przykryj zewnętrzny otwór wentylacyjny, aby zapobiec przedostawaniu się deszczu, śniegu, brudu i innych materiałów.

  • Regularnie sprawdzać zewnętrzny otwór wentylacyjny, aby upewnić się, że żadne gniazda lub podobne przedmioty nie blokują drogi oddechowej.

  • W przypadku suszarek gazowych należy co roku zlecić przegląd, aby sprawdzić, czy przewód gazowy i połączenie są szczelne.

  • Odłącz suszarkę od zasilania, jeśli planujesz opuścić dom na dłuższy okres czasu.

Kompleksowe bezpieczeństwo suszarni

Istnieje wiele sposobów na poprawę bezpieczeństwa suszarki w Twoim domu. W razie wątpliwości skontaktuj się z profesjonalistą, aby dowiedzieć się, co możesz zrobić, aby uniknąć pożarów suszarek i innych zagrożeń.

Kiedy ściany były pomalowane trucizną

0

Scheeles Green, nazwany tak na cześć szwedzkiego chemika, który wynalazł go w 1778 roku, był wszędzie w wiktoriańskiej Anglii, od ścian Pałacu Buckingham po fabryki, w których dzieci-robotnicy malowali liście sztucznych liści. I był śmiertelnie niebezpieczny.

Kolor Scheeles Green, nazwany tak na cześć szwedzkiego chemika, który wynalazł go w 1778 roku, był wszędzie w wiktoriańskiej Anglii, od ścian Pałacu Buckingham po fabryki, w których dzieci-robotnicy malowali liście sztucznych liści. Odcień pojawiał się w farbach i oprawach książek, w dekoracjach cukierków i ciast, w ubraniach i dziecięcych zabawkach.

Żywy odcień był kolorem Brytyjczyków w XIX wieku. Był wszędzie. I był śmiertelnie niebezpieczny.

Scheeles Green powstał przez zmieszanie miedzi i tlenu z arsenem, pierwiastkiem, który można znaleźć naturalnie w skorupie ziemskiej, oceanach i wodach gruntowych. Lekarze z epoki wiktoriańskiej przepisywali arszenik do leczenia gorączki, astmy i egzemy. Obecnie trójtlenek arsenu jest skutecznym lekiem chemioterapeutycznym w leczeniu ostrej białaczki promielocytowej.

Jednak od wieków ludzie wiedzieli, że arszenik ma toksyczną, a nawet śmiertelną moc. Czasami nazywany królem trucizn i trucizną królów, arszenik stał się popularnym sposobem dyskretnego pozbywania się królewskich rywali. Był łatwy do zdobycia, bezwonny i bez smaku, a natychmiastowe objawy ostrego zatrucia arszenikiem nudności, wymioty, biegunka i skurcze brzucha można przypisać cholerze lub innym powszechnym chorobom w tym czasie.

Już w 1839 roku niemiecki chemik ostrzegał swoich rodaków, że w wilgotnych pomieszczeniach pokrytych powabną zielenią Scheelesa może dojść do wytworzenia w ścianach toksycznego kwasu. Wkrótce po jego doniesieniu, opublikowanym w dzienniku Karlsruher Zeitung, czworo dzieci w Londynie zmarło z powodu zaburzeń oddychania; ich pokój został niedawno pokryty zieloną tapetą. Testy tapety wykazały 3 ziarna arsenu na stopę kwadratową, czyli dawkę śmiertelną.

Inne zgony i choroby były związane z odcieniem arszeniku, w tym nocne cierpienia lekarza z Birmingham, który cierpiał na skurcze, światłowstręt i przytłaczającą potrzebę wymiotów po spędzeniu czasu w swoim gabinecie pokrytym zieloną tapetą. Doszedł do wniosku, że w Wielkiej Brytanii ma miejsce wiele powolnych zatruć.

Ale zielone tapety były solidnym biznesem. Projektant William Morris, którego popularne wzory pokryć ściennych wykorzystywały żywy barwnik, posiadał również udziały w firmie górniczej jego ojca, największego wówczas producenta arsenu. Wyśmiewał on strach przed arszenikiem, oświadczając, że lekarze, którzy przestrzegali przed tym związkiem chemicznym, zostali ukąszeni tak samo jak ludzie ukąszeni przez gorączkę czarownic.

To, co faktycznie dzieje się w organizmie człowieka narażonego na działanie arsenu, zależy w dużej mierze od dawki – mówi Michael J. Kosnett, adiunkt na Wydziale Zdrowia Środowiskowego i Zawodowego w Colorado School of Public Health.

Duża dawka wywołuje objawy żołądkowo-jelitowe, a następnie niskie ciśnienie krwi i arytmię serca. Jeśli osoba przeżyje ten uraz ciała, następne kilka dni może przynieść gwałtowny spadek liczby białych i czerwonych krwinek, a następnie ból neuropatii obwodowej, mrowienie, a ostatecznie drętwienie i osłabienie w dłoniach i stopach.

Ludzie, którzy zmarli z powodu ostrego zatrucia arsenem, dawka wystarczająco wysoka, aby zabić cię w ciągu kilku godzin, zmarli z powodu utraty płynów i szoku, który doprowadził do zapaści sercowo-naczyniowej, mówi Kosnett.

Ale arszenik powoduje również długotrwałe szkody, wielosystemową erozję, której lekarze i pacjenci z epoki wiktoriańskiej nie byliby skłonni przypisać bliskim kontaktom z Scheeles Green.

Arsen powoduje raka skóry, raka płuc i raka pęcherza moczowego; może również przyczynić się do raka wątroby i nerek. I theres cały panoply efektów noncancer w wystarczającej dawce, Kosnett mówi. Istnieje związek z nadciśnieniem, chorobą naczyń mózgowych i cukrzycą. Pojawiają się również dowody na to, że arsen może przyczyniać się do niekorzystnych wyników reprodukcji i rozwoju neurokognitywnego.

Co 19-wieczni obserwatorzy zauważyli i udokumentowali, w ilustracjach podręczników medycznych, przerażające historie prasowe, i sporadyczne karykatury ostrożności były hiper-pigmentacji i pogorszenie stanu fizycznego, które wynikały z ekspozycji na arsen wdychane lub spożywane. Jeden z rysunków, z 1862 wydania Punch, przedstawiał The Arsenic Waltz, szkielet ubrany w cienkie spodnie i frak kłaniający się innemu szkieletowi, kobiecie marniejącej w spódnicy w kształcie dzwonu jej sukni.

W 1879 roku, kiedy jeden z dygnitarzy odwiedzających Pałac Buckingham zachorował po spaniu w wyłożonej zieloną tapetą komnacie dla gości, królowa Wiktoria nakazała usunięcie papieru ze ścian pałacu. Zanim w 1903 r. rząd brytyjski zajął się regulacją zawartości arszeniku w żywności (nigdy oficjalnie nie zakazał go w artykułach gospodarstwa domowego), opinia publiczna zachęcona gazetowymi doniesieniami o złych skutkach Scheeles Green już wycofała się z produktów skażonych tym związkiem chemicznym.

Producenci opracowali bezpieczniejsze barwniki, ale nawet dzisiejsze komercyjne zielenie są mniej niż idealnie ekologiczne; są wykonane z chloru, który nie może być bezpiecznie przetwarzany lub kompostowany. Pragnienie naśladowania płodnej palety natury, wyczarowania rajskiej zieleni, wprowadzenia tego, co na zewnątrz, pozostaje nieugaszone i problematyczne.

Możliwe przyczyny występowania szumów usznych (dzwonienie w uszach)

0

Istnieje wiele powodów, dla których możesz mieć szumy uszne. Lekarstwa, infekcje lub głośne dźwięki mogą być niektórymi z przyczyn dzwonienia w uszach.

Co powoduje dzwonienie? Zazwyczaj jest to spowodowane uszkodzeniem małych włosków w uchu wewnętrznym. Powoduje to zmianę sygnałów wysyłanych przez nie do mózgu, które kontrolują sposób słyszenia dźwięku. Szumy uszne mogą być normalną częścią procesu starzenia się, ale istnieją też inne przyczyny. Szumy uszne mogą być tymczasowe lub trwać do końca życia.

Czynniki wywołujące szumy uszne

Utrata słuchu związana z wiekiem: U wielu osób słuch pogarsza się wraz z wiekiem. Zwykle zaczyna się to około 60 roku życia. Zwykle dotyczy obu uszu. Prawdopodobnie zauważysz problem z dźwiękami o wysokiej częstotliwości.

Głośne dźwięki: Głośne hałasy są wiodącą przyczyną. Może to być coś, co słyszysz codziennie przez lata lub coś, co zdarza się tylko raz. Dotyczy to wszystkiego – od koncertów i imprez sportowych po głośne maszyny i tykające silniki. Mogą one dotyczyć jednego lub obu uszu, powodować utratę słuchu i ból. Uszkodzenia mogą być trwałe lub tymczasowe.

Zbyt duża ilość woskowiny usznej: Twój organizm wytwarza tę galaretowatą substancję, aby zatrzymywać zanieczyszczenia i chronić uszy. Jeśli jednak nie zmywa się ona sama i gromadzi się jej zbyt dużo, może to prowadzić do dzwonienia lub utraty słuchu. Twój lekarz może delikatnie usunąć nagromadzony osad. Nie chwytaj za wacik i nie próbuj robić tego samemu.

Niektóre leki: Leki na receptę i bez recepty mogą wywołać dzwonienie lub sprawić, że będzie ono głośniejsze. Dotyczy to aspiryny, leków moczopędnych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAIDs), leków na bazie chininy oraz niektórych antybiotyków, leków przeciwdepresyjnych i przeciwnowotworowych. Zazwyczaj im silniejsza dawka, tym większa szansa na problemy. Często jeśli odstawisz lek, objawy ustąpią. Jeśli uważasz, że winny może być jakiś lek, zgłoś się do lekarza. Nie należy jednak przerywać przyjmowania jakichkolwiek leków bez wcześniejszej rozmowy z lekarzem.

Infekcje ucha i zatok: Możesz zauważyć szumy uszne, gdy jesteś przeziębiony. Może to być spowodowane infekcją ucha lub zatok, która wpływa na Twój słuch i zwiększa ciśnienie w zatokach. Jeśli to jest przyczyną, nie powinno to trwać długo. Jeśli nie poprawi się po tygodniu, należy udać się do lekarza.

SSŻ: Problemy ze szczęką lub stawem skroniowo-żuchwowym (SSŻ) mogą powodować szumy uszne. Podczas żucia lub mówienia możesz odczuwać trzaskanie lub ból w stawie. Staw ten ma wspólne nerwy i więzadła z uchem środkowym. Dentysta może leczyć zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego i zapobiec pogorszeniu się dzwonienia w uszach.

Problemy z ciśnieniem krwi: Może to obejmować wysokie ciśnienie krwi i rzeczy, które podnoszą je w krótkim czasie, takie jak stres, alkohol i kofeina. Stwardnienie tętnic może również odgrywać pewną rolę. Naczynia krwionośne w pobliżu ucha środkowego i wewnętrznego stają się mniej rozciągliwe, przez co przepływ krwi jest silniejszy i wydaje się głośniejszy. Jest to tak zwany pulsujący szum w uszach.

Inne problemy medyczne: Należą do nich zmiany w kości ucha wewnętrznego, zaburzenia ucha wewnętrznego zwane chorobą Meniere’a lub urazy głowy i szyi. Warunki takie jak fibromialgia i choroba z Lyme również mogą wywołać dzwonienie w uszach. Twój lekarz pomoże Ci ustalić przyczynę i złagodzić dźwięki.

Domowa pielęgnacja i środki zaradcze na szumy uszne (dzwonienie w uszach)

0

Lekarz wyjaśnia strategie samodzielnego leczenia szumów usznych.

Strategie, które mogą pomóc obejmują:

Dowiedz się, co sprawia, że szumy uszne są dla Ciebie gorsze.

Niektórzy ludzie zgłaszają, że pewne pokarmy, napoje lub leki mogą pogorszyć objawy. Nie na każdego działa to w ten sam sposób, więc staraj się unikać wyzwalaczy po kolei i prowadź dziennik.

Być może nie musisz unikać każdego możliwego czynnika wyzwalającego. Zamiast tego zauważ, które rzeczy wpływają na Twoje objawy.

Niektóre możliwe wyzwalacze to:

  • Napoje zawierające kofeinę, takie jak cola, kawa, herbata i napoje energetyczne

  • Alkohol

  • Aspiryna

  • Sól

Rzuć nałóg, jeśli palisz.

Palenie może pogorszyć stan szumów usznych na dwa sposoby. Uszkadza przepływ krwi do wrażliwych komórek nerwowych, które kontrolują Twój słuch. Działa również jako środek stymulujący w Twoim organizmie. Może to spowodować, że dzwonienie w uszach będzie brzmiało głośniej.

Dodaj do ciszy kojące dźwięki.

Szumy uszne mogą przeszkadzać Ci bardziej, gdy jest cicho. Wypróbuj więc te wskazówki, aby odwrócić uwagę od dzwonienia w uszach:

  • Odtwarzaj w tle łagodną muzykę

  • Słuchaj radia

  • Włącz wentylator

Możesz również spróbować maszyny do wytwarzania białego szumu. Urządzenia te tworzą dźwięki fal oceanicznych, deszczu lub płynącego strumienia.

Zaplanuj czas na relaks każdego dnia.

To normalne, że czujesz się zaniepokojony i zirytowany, kiedy po raz pierwszy pojawiają się szumy uszne lub kiedy się zaostrzają. Jednak stres i zmartwienia mogą pogorszyć objawy.

Wypróbuj różne sposoby relaksacji, aż znajdziesz to, co działa na Ciebie najlepiej. Nawet 15 minut głębokiego relaksu może złagodzić stres i poprawić Twój nastrój.

Wypróbuj te metody relaksacji:

  • Joga

  • Tai-chi

  • Medytacja

  • Progresywna relaksacja mięśni

  • Wyobraźnia kierowana

  • Samohipnoza

W przypadku metod wykonywanych zazwyczaj w ciszy, takich jak medytacja, cichy szum w tle może pomóc zamaskować objawy szumów usznych i poprawić koncentrację.

Zapewnij sobie odpowiednią ilość snu.

Zmęczenie często pogarsza objawy, zmieniając delikatny szum w głośny ryk. Jeśli szumy uszne uniemożliwiają Ci spokojny sen, może to stać się błędnym kołem.

Wyrób sobie dobre nawyki dotyczące snu, aby spać spokojniej:

  • Spraw, aby Twoja sypialnia była ciemna i chłodna.

  • Użyj wentylatora lub urządzenia emitującego biały szum, jeśli Twoja sypialnia jest zbyt cicha.

  • Przeznacz od 7 do 9 godzin na sen w nocy.

  • Kładź się spać i wstawaj o tej samej porze każdego dnia.

  • Opracuj rutynę na czas snu, np. weź relaksującą, ciepłą kąpiel tuż przed snem.

  • Upewnij się, że twoje łóżko i poduszki są wygodne i podtrzymujące.

  • Unikaj ćwiczeń, jedzenia i alkoholu na 2 do 3 godzin przed snem.

Ćwicz co najmniej trzy do pięciu razy w tygodniu.

Ćwiczenia łagodzą wiele problemów, które wydają się towarzyszyć szumom usznym. Jest to środek poprawiający nastrój dla każdego.

Ćwiczenia mogą:

  • Obniżyć poziom stresu

  • Popraw swój sen

  • Zwalczaj depresję

Jeśli dopiero zaczynasz, poproś swojego lekarza lub eksperta od fitnessu o wskazówki i zacznij powoli. Spacer to świetny sposób na rozpoczęcie.

Dołącz do grupy wsparcia.

Rozmowa z innymi osobami cierpiącymi na tę samą chorobę może pomóc Ci poczuć się mniej samotnym. Poznasz także różne sposoby radzenia sobie z szumami usznymi.

Chroń swój słuch.

Głośny hałas jest częstą przyczyną szumów usznych. Może on również na krótko pogorszyć objawy.

Oto kilka sposobów, aby chronić się przed naszym hałaśliwym światem:

  • Podczas korzystania z wkładek dousznych słuchaj muzyki na poziomie 60% pełnej głośności lub niżej. Nie słuchaj jednorazowo dłużej niż 60 minut.

  • Noś zatyczki do uszu na koncertach, w głośnych restauracjach lub podczas innych głośnych wydarzeń. Jeśli nie słyszysz osoby stojącej w odległości jednego ramienia, to znaczy, że jest ona wystarczająco głośna, aby uszkodzić słuch i pogorszyć szumy uszne.

  • Używaj zatyczek do uszu lub nauszników podczas koszenia trawy, korzystania z narzędzi elektrycznych, używania dmuchaw do śniegu lub liści.

  • W hałaśliwym miejscu pracy należy zawsze stosować ochronę słuchu.

Leczenie innych problemów zdrowotnych.

Szumy uszne mogą być efektem ubocznym niektórych chorób. Bycie na bieżąco z leczeniem może złagodzić dzwonienie w uszach.

Zapytaj swojego lekarza, czy któryś z tych stanów może być przyczyną dzwonienia w uszach:

  • Zaburzenia pracy tarczycy

  • Wysokie ciśnienie krwi

  • Borelioza

  • Fibromialgia

  • Nagromadzenie woskowiny w uchu

  • Niewspółosiowość szczęki

  • Traumatyczne uszkodzenie mózgu

  • Udar mózgu

  • Cukrzyca

Porozmawiaj także z lekarzem o lekach, które przyjmujesz. Niektóre z nich mogą powodować szumy uszne jako efekt uboczny.

Przyzwyczaj się do szumów usznych.

Może wydawać się to trudne do uwierzenia, ale nauka ignorowania szumów usznych może pomóc Ci w radzeniu sobie z nimi.

Postępuj zgodnie z poniższymi sugestiami:

  • Staraj się nie zwracać uwagi na dzwonienie lub brzęczenie.

  • Rozpraszaj się pracą i ulubionymi zajęciami.

  • Dowiedz się, które techniki radzenia sobie z problemami są dla Ciebie skuteczne i stosuj je regularnie.

Z czasem możesz przyzwyczaić się do szumów usznych, a dźwięki w głowie przestaną Ci przeszkadzać.

Szumy uszne (dzwonienie w uszach) Leczenie i diagnoza

0

Dowiedz się więcej od lekarza na temat diagnozy i leczenia szumów usznych.

Aby ustalić, jakie schorzenie może być przyczyną szumów usznych, lekarz przeprowadzi ogólne badanie fizyczne, w tym dokładne badanie uszu. Pamiętaj, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ szumy uszne mogą być efektem ubocznym działania niektórych leków.

Jeśli źródło problemu pozostaje niejasne, możesz zostać wysłany do otologa, otolaryngologa (specjalisty od uszu) lub audiologa (specjalisty od słuchu) na badania słuchu i nerwów. W ramach badania możesz otrzymać test słuchu zwany audiogramem. Może być również zalecone badanie obrazowe, takie jak rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa, aby ujawnić wszelkie problemy strukturalne.

Jakie są sposoby leczenia szumów usznych?

Jeśli szumy uszne są objawem choroby podstawowej, pierwszym krokiem jest jej leczenie. Jeśli jednak szumy uszne utrzymują się po leczeniu lub są wynikiem narażenia na głośny hałas, specjaliści zalecają różne niemedyczne rozwiązania, które mogą pomóc w zmniejszeniu lub zamaskowaniu niepożądanego hałasu (zob.

Urządzenia maskujące

poniżej). Czasami szumy uszne ustępują samoistnie, bez żadnej interwencji. Należy jednak pamiętać, że nie wszystkie szumy uszne można wyeliminować lub zmniejszyć, niezależnie od ich przyczyny.

Jeśli masz trudności z radzeniem sobie z szumami usznymi, pomocne mogą okazać się porady i grupy wsparcia. Poproś swojego lekarza o skierowanie.

Jeśli przyczyną szumów usznych jest nadmierna ilość woskowiny, lekarz oczyści ucho poprzez odessanie jej małym, zakrzywionym narzędziem zwanym kiretą lub delikatnie wypłucze ją ciepłą wodą. Jeśli masz infekcję ucha, możesz otrzymać krople do uszu na receptę zawierające hydrokortyzon, który łagodzi swędzenie oraz antybiotyk zwalczający infekcję.

W rzadkich przypadkach guza, torbieli lub otosklerozy (złogi wapnia na kości ucha) konieczna może być operacja.

Jeśli szumy uszne są wynikiem zaburzeń skroniowo-żuchwowych – zwanych czasem TMD – lekarz prawdopodobnie skieruje Cię do ortodonty lub innego specjalisty stomatologa w celu podjęcia odpowiedniego leczenia.

Leki na szumy uszne

Wiele leków zostało przebadanych pod kątem leczenia szumów usznych. W przypadku niektórych osób, leczenie małymi dawkami leków przeciwlękowych – takich jak Valium lub antydepresyjnych, takich jak Elavil – pomaga zmniejszyć szumy uszne. W przypadku niektórych osób skuteczne okazało się zastosowanie sterydu umieszczonego w uchu środkowym wraz z lekiem przeciwlękowym o nazwie alprazolam. Niektóre małe badania wykazały, że hormon o nazwie misoprostol może być pomocny w niektórych przypadkach.

Lidokaina, lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów nieprawidłowego rytmu serca, może złagodzić szumy uszne u niektórych osób, ale aby był skuteczny, musi być podany dożylnie lub do ucha środkowego. Jednak korzyści płynące ze stosowania lidokainy prawie zawsze przewyższają ryzyko związane z lekiem, dlatego nie jest on zalecany i nie jest stosowany w przypadku szumów usznych.

Aparaty słuchowe

Jeśli szumom usznym towarzyszy pewien ubytek słuchu, pomocny może okazać się aparat słuchowy. Dzięki temu dzwonienie jest mniej odczuwalne.

Urządzenia maskujące

Wiele osób skorzystało również z maskownic szumów usznych, urządzeń przypominających aparaty słuchowe, które odtwarzają dźwięk przyjemniejszy od wewnętrznego hałasu wytwarzanego przez szumy uszne. Możesz używać urządzeń przy łóżku w nocy, aby ułatwić sobie zasypianie. Można też nosić maskownice w lub za uchem przez cały czas. Nowszym urządzeniem jest aparat tinnitus, który jest połączeniem aparatu słuchowego i maskownicy.

Terapia reedukacyjna szumów usznych (TRT)

TRT opiera się na naturalnej zdolności mózgu do „przyzwyczajania” sygnału, do filtrowania go na poziomie podświadomym, tak aby nie docierał do świadomej percepcji. Habituacja nie wymaga świadomego wysiłku. Ludzie często przyzwyczajają się do wielu dźwięków – między innymi do klimatyzatorów, wentylatorów komputerowych, lodówek czy delikatnego deszczu. Wspólną ich cechą jest to, że nie mają znaczenia, więc nie są postrzegane jako „głośne”. Dzięki temu mózg może je odizolować.

TRT składa się z dwóch części:

  • Osoba cierpiąca na szumy uszne będzie wszędzie odtwarzać jakieś źródło neutralnego dźwięku, w tym także nosić wewnątrzuszne generatory dźwięku.

  • Osoba cierpiąca na szumy uszne otrzymuje indywidualną poradę.

  • Ta forma leczenia szumów usznych trwa od 12 do 24 miesięcy i jest bardzo skuteczna w doświadczonych rękach.

    Terapia poznawcza

    Jest to forma doradztwa, która pomaga osobie zmodyfikować jej reakcję na szumy uszne. Najlepiej sprawdza się w połączeniu z innymi formami terapii, takimi jak maskowanie lub leki.

    Terapia dźwiękiem

    Czasami nazywana terapią akustyczną, może sprawić, że dzwonienie lub brzęczenie w uszach stanie się mniej odczuwalne. Nie wyleczy to jednak choroby. Ale może sprawić, że łatwiej będzie z nią żyć.

    Specjalne urządzenia emitujące cichy szum w tle można postawić na blacie lub szafce nocnej albo nosić przy sobie. Jeśli szumy uszne przeszkadzają Ci w nocy, możesz umieścić na stoliku nocnym odtwarzacz multimedialny, komputer lub wentylator elektryczny. Jeśli objawy są stałe, można skorzystać z aplikacji na smartfonie lub nosić generator dźwięku.

    Niektóre urządzenia mogą być dostosowane do Twojego przypadku. Odtwarzają one dźwięki o częstotliwościach i tonach dostosowanych do Twoich potrzeb. Zazwyczaj urządzenia używa się przez określony czas każdego dnia, na przykład przed snem.

    Rodzaj urządzenia, którego używasz, będzie zależał od Twoich objawów. Na przykład, jeśli jesteś wrażliwy na dźwięki takie jak biegnący kran lub zmywarka, a inni ludzie nie (stan znany jako hiperakuzja), niektóre urządzenia mogą nie być dla Ciebie odpowiednie. Twój lekarz pomoże Ci znaleźć urządzenie odpowiednie dla Twojej sytuacji.

    Terapia bimodalna

    Jak sama nazwa wskazuje, terapia bimodalna leczy szumy uszne, trenując mózg, by myślał inaczej o dźwięku, wykorzystując dwie formy stymulacji sensorycznej: dźwięk i dotyk. Stosując nieinwazyjne, zewnętrzne urządzenia przez kilka minut dziennie, można zmienić sposób postrzegania dźwięku przez mózg. Jedna z opcji dostarcza zarówno dźwięk do uszu, jak i stymulację elektryczną do języka, podczas gdy inna obejmuje opaskę i aplikację na telefon. Słuchasz dźwięków w aplikacji, a opaska wibruje, aby potwierdzić obecność dźwięku z zewnątrz.

    Techniki relaksacyjne

    Stres może pogorszyć stan szumów usznych. Znajdź sposoby, które pomogą Ci opanować niepokój, takie jak głębokie oddychanie, ćwiczenia fizyczne i biofeedback – technika relaksacyjna, która pomaga ludziom opanować stres poprzez zmianę reakcji na niego. Niektórzy ludzie uważają, że jest ona pomocna w redukcji szumów usznych.

    Leczenie stomatologiczne

    Niektórzy specjaliści uważają, że szumy uszne mogą być spowodowane problemem ze stawem skroniowo-żuchwowym (TMJ), czyli miejscem, w którym kość szczękowa przylega do głowy, tuż przed uchem. Sugerują oni, że leczenie stomatologiczne może złagodzić objawy szumów usznych, ponieważ mięśnie i nerwy w szczęce są ściśle połączone z tymi w uchu.

    Implanty ślimakowe

    Urządzenia te, wszczepiane do ucha, są najczęściej stosowane w leczeniu ciężkiej głuchoty. Wydaje się, że pomagają one również niektórym osobom z ubytkiem słuchu związanym z szumami usznymi, który jest znaczny. Urządzenie działa poprzez wysyłanie sygnałów elektrycznych z ucha do mózgu. Jednak zabieg ten nie jest wykonywany dla samych szumów usznych i jest stosowany tylko w przypadku problemów ze słuchem.

    Leczenie alternatywne

    Chociaż nie udowodniono, że jakiekolwiek suplementy witaminowe lub inne terapie alternatywne są korzystne w leczeniu szumów usznych, niektórzy ludzie próbują preparatów ziołowych, takich jak miłorząb japoński lub minerałów, takich jak cynk czy magnez, z różnym skutkiem. Inni doświadczyli ulgi dzięki akupunkturze, magnesom lub hipnozie.

    Przed wypróbowaniem któregokolwiek z tych sposobów leczenia należy porozmawiać z lekarzem.

    Co zadziała w moim przypadku?

    Porozmawiaj z lekarzem przed wypróbowaniem któregokolwiek z tych sposobów leczenia. Szumy uszne są charakterystyczne dla każdej osoby, dlatego dobranie odpowiedniego leczenia może oznaczać wypróbowanie różnych opcji i kombinacji, aby znaleźć coś odpowiedniego dla siebie.

    Jeśli połączysz terapie na szumy uszne, będziesz musiał udać się do więcej niż jednego dostawcy usług medycznych. Będziesz musiał spotkać się z behawiorystą lub specjalistą od zdrowia psychicznego, a także z protetykiem słuchu.

    Skuteczne leczenie łączone wymaga również zaangażowania. Wiele form terapii – w tym terapia behawioralna i terapia zmiany szumów usznych – może wymagać kilku sesji w ciągu kilku miesięcy, w zależności od konkretnych okoliczności i rodzaju leczenia.

    Jak mogę zapobiegać szumom usznym?

    Ryzyko wystąpienia szumów usznych wzrasta wraz z narażeniem na głośne dźwięki, dlatego też ochrona słuchu jest ważnym środkiem zaradczym. Jeśli przebywasz w pobliżu hałasu, który jest tak głośny, że nie możesz mówić na normalnym poziomie, powinieneś założyć zatyczki do uszu, odsunąć się od źródła hałasu lub przyciszyć go.

    Szumy uszne (dzwonienie w uszach) objawy

    0

    przewodnik lekarza po objawach szumów usznych.

    Objawy szumów usznych obejmują szum w uszach, taki jak dzwonienie, ryk, brzęczenie, syczenie lub gwizdanie; szum może być przerywany lub ciągły.

    W większości przypadków szumy uszne słyszy tylko osoba, która je ma (subiektywne szumy uszne). Istnieją jednak pewne rodzaje, które może usłyszeć lekarz, jeśli do ucha włoży się stetoskop (obiektywne szumy uszne).

    Zadzwoń do swojego lekarza w sprawie szumów usznych, jeśli:

    • Jeśli masz jakiekolwiek objawy szumów usznych, może to być symptom podstawowego problemu zdrowotnego, takiego jak wysokie ciśnienie krwi lub niedoczynność tarczycy, które to schorzenia można leczyć, lub też efekt uboczny wielu leków.

    • Hałasowi towarzyszy ból lub drenaż z ucha; mogą to być objawy infekcji ucha.

    • Hałasowi towarzyszą zawroty głowy; może to być oznaką choroby Meniere’a lub problemu neurologicznego. Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.

    ?

    Szumy uszne (dzwonienie w uszach) przyczyny i definicja

    0

    Poznaj podstawy szumów usznych, dolegliwości powodującej dzwonienie lub brzęczenie w uszach, od ekspertów z Doctor.

    Szumy uszne (wymawiane jako ti-ni-tus), czyli dzwonienie w uszach, to uczucie słyszenia dzwonienia, brzęczenia, syczenia, ćwierkania, gwizdania lub innych dźwięków. Szum może być przerywany lub ciągły i może mieć różną głośność. Jest on często gorszy, gdy hałas w tle jest niski, więc możesz być najbardziej świadomy jego obecności w nocy, gdy próbujesz zasnąć w cichym pomieszczeniu. W rzadkich przypadkach dźwięk bije w rytm serca (szumy pulsacyjne).

    Szumy uszne są bardzo powszechne, dotykają około 50 milionów dorosłych w USA. Dla większości osób dolegliwość ta jest jedynie uciążliwa. Jednak w ciężkich przypadkach szumy uszne mogą powodować trudności z koncentracją i snem. W końcu mogą przeszkadzać w pracy i w relacjach osobistych, powodując cierpienie psychiczne.

    Chociaż szumy uszne są często związane z ubytkiem słuchu, nie są one przyczyną tego ubytku, ani też ubytek słuchu nie powoduje szumów usznych. W rzeczywistości niektóre osoby cierpiące na szumy uszne nie mają żadnych trudności ze słyszeniem, a w niektórych przypadkach stają się nawet tak wrażliwe na dźwięki (hyperacusis), że muszą podejmować kroki w celu stłumienia lub zamaskowania zewnętrznych hałasów.

    W niektórych przypadkach szumy uszne są spowodowane infekcjami lub blokadami w uchu i mogą ustąpić po wyleczeniu przyczyny. Często jednak szumy uszne utrzymują się po wyleczeniu choroby podstawowej. W takim przypadku inne terapie – zarówno konwencjonalne, jak i alternatywne – mogą przynieść znaczną ulgę, zmniejszając lub ukrywając niepożądany dźwięk.

    Co powoduje szumy uszne?

    Najczęstszą przyczyną szumów usznych jest długotrwała ekspozycja na głośne dźwięki. Nawet 90% osób cierpiących na szumy uszne ma pewien stopień ubytku słuchu spowodowany hałasem. Hałas powoduje trwałe uszkodzenie komórek wrażliwych na dźwięk w ślimaku, spiralnym narządzie w uchu wewnętrznym. Na ryzyko utraty słuchu narażeni są m.in. stolarze, piloci, muzycy rockowi, robotnicy zajmujący się naprawami ulicznymi i projektanci krajobrazu, a także osoby pracujące z piłami łańcuchowymi, pistoletami i innymi głośnymi urządzeniami oraz słuchające często głośnej muzyki. Jednorazowe narażenie na nagły, bardzo głośny hałas może również powodować szumy uszne.

    Wiele innych warunków i chorób może prowadzić do szumów usznych, w tym:

    • Blokada ucha spowodowana nagromadzeniem się woskowiny, infekcją ucha lub rzadko, łagodnym guzem nerwu, który pozwala nam słyszeć (nerw słuchowy)

    • Niektóre leki – przede wszystkim aspiryna, kilka rodzajów antybiotyków, leki przeciwzapalne, diuretyki pętlowe i antydepresyjne, a także leki z grupy chinin; szumy uszne są wymieniane jako potencjalny efekt uboczny dla około 200 leków na receptę i bez recepty.

    • Naturalny proces starzenia się, który może spowodować pogorszenie się stanu ślimaka lub innych części ucha

    • choroba Meniere’a, która dotyka wewnętrznej części ucha

    • Otoskleroza, choroba powodująca sztywnienie małych kości w uchu środkowym

    • Inne stany chorobowe, takie jak wysokie ciśnienie krwi, choroby układu krążenia, problemy z krążeniem, anemia, alergie, niedoczynność tarczycy, choroby autoimmunologiczne i cukrzyca

    • Problemy z szyją lub szczęką, takie jak zespół stawu skroniowo-żuchwowego (TMJ)

    • Urazy głowy i szyi

    Szumy uszne mogą się nasilać u niektórych osób, jeśli piją alkohol, palą papierosy, piją napoje zawierające kofeinę lub spożywają określone pokarmy. Z przyczyn jeszcze nie do końca jasnych dla badaczy, stres i zmęczenie wydają się pogarszać szumy uszne.

    Czy możesz mieć szumy uszne?

    Skąd wiadomo, czy masz szumy uszne? Ostateczną decyzję podejmie lekarz, ale możesz zadać sobie następujące pytania.

    Czy słyszysz hałas, którego nie słyszą ludzie wokół Ciebie? Kiedy masz szumy uszne, jesteś jedyną osobą, która zauważa dzwonienie, brzęczenie lub inny hałas. Inni ludzie tego nie zauważają.

    Czy zażywasz leki? Ponad 200 leków może powodować szumy uszne, zwłaszcza gdy zaczynasz lub przestajesz je przyjmować. Należą do nich leki przeciwbólowe, takie jak ibuprofen czy naproksen, a także niektóre antybiotyki, leki moczopędne, aspiryna i leki stosowane w chemioterapii.

    Forma, jaką przybierają szumy uszne może być różna, w zależności od leku i jego dawki. Nie należy przerywać przyjmowania leku bez wcześniejszej rozmowy z lekarzem.

    Czy przebywasz w pobliżu głośnych dźwięków? Duża ilość głośnych dźwięków w miejscu zamieszkania lub pracy może powodować utratę słuchu, która wyzwala szumy uszne. Mogą to być np. ryczące maszyny, sprzęt do pielęgnacji trawników, koncerty i imprezy sportowe.

    Szumy uszne mogą narastać przez lata lub powstać w wyniku pojedynczego głośnego zdarzenia, jak np. zapłon silnika. Jeśli możesz, trzymaj się z dala od głośnych dźwięków. Jeśli nie możesz, załóż ochronę słuchu. I ścisz muzykę.

    Czy jesteś przeziębiony lub masz infekcję ucha? Zatory, a także infekcje uszu i zatok mogą powodować wzrost ciśnienia w uchu wewnętrznym. To samo może się stać, jeśli masz zbyt dużo woskowiny w uchu. To ciśnienie może powodować szumy uszne.

    Leczenie przyczyny powinno złagodzić objawy. Jednak długotrwałe zablokowanie ucha prowadzi czasem do trwałego zaburzenia słuchu.

    Czy miewasz migreny? Te bóle głowy objawiają się pulsującym bólem, mdłościami i wrażliwością na światło. Mogą też powodować objawy związane z uchem, takie jak uczucie pełności, przytłumione słyszenie i szumy uszne.

    Czy miałeś kiedyś poważny uraz głowy lub szyi? Każdy z nich może powodować problemy z nerwami, przepływem krwi i mięśniami. Może to prowadzić do szumów usznych, którym często towarzyszą bóle głowy i problemy z pamięcią, jeśli są związane z urazem głowy lub szyi.

    Czy masz problemy ze szczęką? Czasami przyczyną szumów usznych jest choroba skroniowo-żuchwowa (TMD), czyli grupa schorzeń, które wpływają na ruchy szczęki. Uszkodzenie któregokolwiek z mięśni, więzadeł lub chrząstek w tym obszarze może prowadzić do problemów ze słuchem. Złagodzenie objawów TMD powinno pomóc.

    Czy masz wysokie ciśnienie krwi? To zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia u Ciebie szumów usznych. Inną przyczyną jest zwężenie tętnic (lekarz może nazwać to miażdżycą). Leczenie tego stanu powinno złagodzić objawy.

    Czy pijesz dużo alkoholu? Ogranicz go, jeśli nie możesz obejść się bez codziennego koktajlu. To może mieć wpływ na to, co słyszysz.

    Czy jesteś pod wpływem stresu? Napięcie, niepokój i depresja mogą wywołać szumy uszne. Spróbuj terapii relaksacyjnej, hipnozy, jogi lub czegokolwiek, co działa na Ciebie. Niezależnie od tego, czy pomoże to w przypadku szumów usznych czy nie, jest to dobre dla Twojego ogólnego stanu zdrowia.

    Czy cierpisz na inną chorobę? Szumy uszne są powiązane z cukrzycą, fibromialgią, alergiami, niskim poziomem witamin, zmianami hormonalnymi i zaburzeniami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń i reumatoidalne zapalenie stawów. Jest to również związane z chorobą Meniere’a, która powoduje utratę słuchu i zawroty głowy, czyli uczucie wirowania.

    Jak diagnozuje się szumy uszne?

    Lekarz omówi historię choroby. Zapyta o wszystkie przyjmowane leki, w tym suplementy. Przeprowadzi badanie słuchu, zbada głowę i szyję oraz zajrzy do wnętrza ucha. Może poprosić Cię o zaciśnięcie szczęki, poruszenie oczami, poruszenie szyją, rękami i nogami. Jeśli dzwonienie nasila się podczas ruchu, może to pomóc w znalezieniu jego przyczyny. Może być również konieczne wykonanie badań obrazowych, takich jak tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny.

    Lekarz może nie być w stanie znaleźć przyczyny. W takim przypadku będzie współpracował z Tobą, aby znaleźć sposób na złagodzenie dźwięku lub pomóc Ci lepiej sobie z nim radzić.

    Jak leczy się szumy uszne?

    To zależy od tego, co jest przyczyną dzwonienia.

    Jeśli przyczyną jest lek, lekarz może zasugerować zaprzestanie jego przyjmowania lub zmianę na inny lek. Nigdy nie odstawiaj leku na własną rękę bez rozmowy z lekarzem.

    Jeśli przyczyną jest problem zdrowotny, taki jak wysokie ciśnienie krwi, lekarz może podjąć z Państwem współpracę w celu jego leczenia. Często dzwonienie poprawi się, gdy opanujesz ten stan.

    Jeśli problemem jest zbyt duża ilość woskowiny usznej, lekarz może delikatnie usunąć jej nagromadzenie. Nie należy używać wacików, aby spróbować zrobić to samodzielnie.

    Inne opcje leczenia mogą obejmować:

    Aparaty słuchowe. Te urządzenia mogą pomóc w ubytku słuchu związanym z wiekiem i szumach usznych. Dzięki nim dźwięki, które musisz usłyszeć są głośniejsze, a dzwonienie trudniejsze do zauważenia.

    Maskownice dźwięków. Zakłada się je w uchu lub za nim, aby wytworzyć stały, niski poziom białego szumu. Pomaga to zablokować dzwonienie. Możesz również spróbować użyć urządzenia do wytwarzania białego szumu w pobliżu łóżka w nocy, aby pomóc Ci zasnąć.

    Terapia przekwalifikowania. Otrzymujesz poradę i nosisz gadżet, który maskuje dzwonienie muzyką tonalną.

    Techniki relaksacyjne. Szumy uszne mogą się nasilać, gdy jesteś zestresowany. Możesz znaleźć sposoby na złagodzenie swoich obaw, takie jak ćwiczenia, głębokie oddychanie lub biofeedback.

    Leki. Istnieje kilka leków, które wykazują obiecujące działanie w leczeniu szumów usznych, w tym niektóre hormony, środki miejscowo znieczulające i leki przeciwlękowe. Zapytaj swojego lekarza, czy któryś z nich może być dla Ciebie odpowiedni.

    Jak rozmawiać z lekarzem o szumach usznych

    Wiedza na temat szumów usznych może pomóc Ci w radzeniu sobie z nimi. Zadaj swojemu lekarzowi te pytania, aby lepiej zrozumieć swój stan.

    • Czy możesz stwierdzić, co jest przyczyną moich szumów usznych?

    • Czy szumy ustąpią samoistnie?

    • Czy inni ludzie słyszą szum w moich uszach?

    • Czy szumy uszne mogą uszkodzić mój słuch?

    • Czy posiadanie szumów usznych oznacza, że mam ubytek słuchu?

    Warto zadać lekarzowi te pytania, aby dowiedzieć się o możliwościach leczenia:

    • Jakie są sposoby leczenia szumów usznych?

    • Czy istnieją jakieś zagrożenia lub efekty uboczne związane z leczeniem?

    • Co mogę zrobić samodzielnie, aby poradzić sobie z szumami usznymi?

    • Jak mogę zapobiec pogorszeniu się szumów usznych?