Medyczne konta oszczędnościowe alternatywą dla opieki zarządzanej – dla niektórych

Oszczędzaj na deszczowy dzień w medycynie.

Wyobraź sobie, że możesz iść do dowolnie wybranego lekarza.

Z archiwum lekarza

July 19, 2001 — Wyobraź sobie, że możesz iść do dowolnie wybranego lekarza i zapłacić za usługi z własnej kieszeni, korzystając z funduszy zgromadzonych na koncie odroczonym od podatku.

To jest właśnie wizja medycznego konta oszczędnościowego.

MSA są innowacyjną formą ubezpieczenia zdrowotnego, która według zwolenników jest krokiem w bok od kłopotliwego zwrotu kosztów ubezpieczenia przez osoby trzecie, który dominuje w amerykańskiej służbie zdrowia od dziesięcioleci. W ten sposób MSA obiecują obniżyć koszty opieki zdrowotnej, czyniąc jednostki odpowiedzialnymi za płacenie za własną opiekę – a więc bardziej świadomymi kosztów.

Jednocześnie zwolennicy twierdzą, że MSA obiecują przywrócić jednostkom prawo do poszukiwania opieki u dowolnego dostawcy usług medycznych, bez ograniczeń wynikających z systemu opieki zarządzanej.

„Pacjenci mogą mieć większą kontrolę nad własnymi zasobami” – mówi analityk polityki zdrowotnej Greg Scandlen. „Nie mają ograniczeń co do tego, kogo można zobaczyć, a kogo nie, a wielu lekarzy jest skłonnych zapewnić zniżki w zamian za natychmiastową płatność. Równie ważne jest to, że pomaga przywrócić relację lekarz-pacjent, upoważniając pacjentów do bezpośredniego kontaktu z ich lekarzami.”

Scandlen jest z National Center for Policy Analysis w Dallas, które było głównym zwolennikiem MSAs.

Oto jak one działają: Kupić tani, tradycyjny plan ubezpieczeniowy indemnity (non-managed care) z wysokimi deductibles. Następnie użyj oszczędności z płacenia niższej składki, aby dokonać wpłat na MSA z odroczonym podatkiem. Podczas gdy firma ubezpieczeniowa nadal płaciłaby za drogie epizody medyczne, takie jak długie hospitalizacje, osoba fizyczna mogłaby użyć MSA, aby zapłacić z własnej kieszeni za tańszą, rutynową opiekę.

Cnoty MSA były wychwalane w książce „Patient Power” z 1994 roku, napisanej przez ekonomistę zdrowia, dr Johna Goodmana, prezesa National Center for Policy Analysis. Wizja nabrała znacznego rozmachu w latach po porażce administracji Clintona w reformowaniu krajowego systemu opieki zdrowotnej. Nawet American Medical Association wyraziło swoje poparcie dla MSA.

W 1996 roku federalne przepisy promujące MSA zostały wprowadzone jako część ustawy HIPAA (Health Insurance Portability and Accountability Act).

Od tego czasu wizja MSA wydaje się jednak nieco osłabiona. Wielu analityków polityki zdrowotnej uznało ten pomysł za innowacyjny, mający wiele zalet – być może atrakcyjny dla niektórych osób – ale pełen niedociągnięć, jeśli chodzi o rozwiązanie większego problemu, jakim jest spirala kosztów opieki zdrowotnej.

Len Nichols, doktor nauk medycznych, ekonomista z Urban Institute w Waszyngtonie, twierdzi, że największą wadą MSA jest to, że mogą one przemawiać tylko do najmłodszych, najzdrowszych i najbogatszych członków populacji. Na tradycyjnym rynku ubezpieczeniowym pozostałyby osoby starsze i chore, dla których koszty prawdopodobnie wzrosłyby.

„Trudność polega na tym, że wydatki na zdrowie są niezwykle skośne” – mówi lekarzowi Nichols. „Jeden procent populacji odpowiada za 30% wszystkich wydatków”.

Dodatkowo, niektórzy obawiali się, że MSA mogą być wykorzystywane przez najbogatszych — którzy mogą płacić z kieszeni nawet za najdroższą opiekę — po prostu jako schronienie podatkowe.

Częściowo w odpowiedzi na tę krytykę, ustawa HIPAA ograniczyła liczbę dopuszczalnych MSA do 750 000 i ograniczyła je do osób samozatrudnionych lub pracodawców zatrudniających mniej niż 50 pracowników. Nałożyła również minimalne wymagania dotyczące potrąceń i ograniczenia kwot, które można wpłacać na konta.

Od tego czasu powstało mniej niż 100 000 kont MSA. Scandlen twierdzi, że ograniczenia niepotrzebnie zahamowały rozwój MSA. Nie zgadza się również z opinią, że konta te są przeznaczone wyłącznie dla osób zamożnych i zdrowych, powołując się na badania przeprowadzone przez Rand Corporation, z których wynika, że MSA cieszą się szerokim zainteresowaniem w różnych grupach dochodowych.

Obecnie istnieją powody, by sądzić, że wizja MSA może nie zniknąć całkowicie. Jedna z propozycji ustawy o prawach pacjenta, sponsorowana przez Republikanów w Izbie Reprezentantów, zawiera przepis, który pozwoliłby na usunięcie ograniczeń nałożonych obecnie na MSA. A podczas swojej kampanii prezydent George W. Bush wyraził poparcie dla medycznych kont oszczędnościowych.

Scandlen twierdzi również, że niektóre firmy borykające się z wysokimi kosztami opieki zdrowotnej pracowników zaczynają tworzyć dla nich produkty podobne do MSA – nawet jeśli nie są one nazywane medycznymi kontami oszczędnościowymi.

„To samo pojęcie przybiera różne formy” – mówi Scandlen. „Kiedy po raz pierwszy uchwalono HIPAA, większość [pracodawców] zmierzała w kierunku opieki zarządzanej. W ciągu ostatnich pięciu lat to podejście zmieniło się dramatycznie. Teraz duzi pracodawcy uważają, że jakiś rodzaj konta gotówkowego dla pracowników, na którym mogliby płacić bezpośrednio za usługi, ma sens.”

Mimo to przyznaje, że tylko 20-25 firm ubezpieczeniowych oferuje produkty MSA – większość z nich to małe firmy, które nadal oferują ubezpieczenia typu indemnity. „Dopóki nie wejdą duże firmy, nie widzę dużego wzrostu” – mówi.

Tak więc, choć nie są one tak gorącym towarem, jak pięć lat temu, MSA powinny pozostawać w zasięgu wzroku – choćby tylko kątem oka.

Czy są one dla Ciebie dobre?

„Są dobre dla zamożnych i są stosunkowo dobre dla zdrowych, o ile pozostają szczęśliwi i nie chorują, i mogą zgromadzić wystarczająco dużo, aby pokryć swoje deductibles,” Nichols mówi lekarzowi. „Istnieją pewne przypadki, w których ludzie, którzy mają przewlekłą chorobę, ale mają stosunkowo niskie wydatki, mogą skorzystać, ponieważ składka jest niższa, a wkład jest odliczany od podatku”.