Lekarz mówi ci.

Lekarz wyjaśnia, jakie są kamienie milowe rozwoju u dzieci w wieku od 3 do 4 lat oraz jak pomóc im w nauce i rozwoju.

W nadchodzącym roku dziecko w wieku od 3 do 4 lat będzie nadal rosło i rozwijało się pod wieloma względami. Chociaż dzieci osiągają kamienie milowe rozwoju w różnym czasie, Twoje dziecko prawdopodobnie osiągnie następujące kamienie milowe rozwoju przed ukończeniem 5 lat.

Rozwój 3- i 4-latka: Językowe kamienie milowe

Jeśli Twoje dziecko nie jest zbyt rozmowne, prawdopodobnie wkrótce się to zmieni. W wieku od 3 do 4 lat dziecko powinno umieć:

• Wymówić swoje imię i wiek

• Wypowiedzieć od 250 do 500 słów

• Odpowiadaj na proste pytania

• Mówienie zdaniami składającymi się z pięciu do sześciu słów, a w wieku 4 lat – pełnymi zdaniami

• Mówią wyraźnie, choć mogą nie być w pełni zrozumiałe do 4. roku życia?

• Opowiadaj historie

?

Rozwój 3- i 4-latka: Kamienie milowe w rozwoju poznawczym

Dziecko zacznie zadawać wiele pytań. „Dlaczego niebo jest niebieskie? Dlaczego ptaki mają pióra?”. Pytania, pytania i jeszcze więcej pytań! Choć czasami może to być irytujące, zadawanie pytań jest normalnym etapem rozwoju. Oprócz ciągłego pytania „dlaczego?”, Twój 3-4-latek powinien umieć:

• Poprawnie nazywać znane kolory

• Rozumie pojęcie tego samego i różnych, zaczyna porównywać rozmiary

• Bardziej kreatywne udawanie i fantazjowanie

• Wykonywanie trzyczęściowych poleceń

• Zapamiętywanie fragmentów opowieści

• Lepiej rozumieć czas (np. rano, po południu, w nocy)

• Liczyć i rozumieć pojęcie liczenia

• Sortowanie przedmiotów według kształtu i koloru

• Układaj puzzle dostosowane do wieku

• Rozpoznawanie i identyfikowanie typowych przedmiotów i obrazków

?

Rozwój 3- do 4-letniego dziecka: Kamienie milowe w rozwoju ruchowym

Twój ruchliwy przedszkolak jest w ciągłym ruchu. W wieku od 3 do 4 lat dziecko powinno umieć:

• Wchodzić i schodzić po schodach na zmianę – jedna stopa na jeden stopień

• Kopanie, rzucanie i łapanie piłki

• Dobrze się wspinać

• Pewniej biegać i jeździć na rowerze trójkołowym

• Podskakiwanie i stanie na jednej nodze przez maksymalnie pięć sekund

• Łatwo chodzić do przodu i do tyłu

• Schylać się bez upadku

• Pomagać przy zakładaniu i zdejmowaniu ubrań

?

Rozwój 3- i 4-latka: Umiejętności rąk i palców

Twoje dziecko staje się coraz bardziej zwinne. Na tym etapie rozwoju dziecko powinno umieć:

• Łatwiej chwytać małe przedmioty i przewracać strony w książce

• Posługiwanie się nożyczkami odpowiednimi do wieku

• Kopiuj koła (3) i kwadraty (4)

• Narysuj osobę składającą się z dwóch do czterech części ciała

• Napisz kilka wielkich liter

• Zbuduj wieżę z czterech lub więcej klocków

• Ubierać i rozbierać się bez pomocy

• Zakręcanie i odkręcanie wieczek od słoików

• Obracanie uchwytów obrotowych

?

Rozwój 3- do 4-latka: Kamienie milowe w rozwoju emocjonalnym i społecznym

Twój 3-4-latek staje się coraz bardziej niezależny nie tylko fizycznie, ale także emocjonalnie. Możesz zacząć zauważać mniejszą liczbę napadów złości, gdy zostawiasz dziecko z opiekunką lub w przedszkolu.

Ponadto 3-4-latek staje się bardziej towarzyski. Dziecko może być teraz w stanie współpracować z kolegami, robić to na zmianę i wykazywać pewne umiejętności rozwiązywania problemów.

Na tym etapie rozwoju dziecko powinno umieć:

• Naśladować rodziców i przyjaciół

• Okazywanie uczuć znanej rodzinie i przyjaciołom

• Rozumie pojęcie „moje” i „jego/jej”.

• Okazuje szeroki zakres emocji, np. jest smutny, zły, szczęśliwy lub znudzony

Ponadto możesz zauważyć, że wyobraźnia dziecka pracuje na najwyższych obrotach. Może to być zarówno dobre, jak i złe. Fantazja i zabawa w udawanie stają się ciekawsze i bardziej zaangażowane, ale dziecko może też zacząć odczuwać nierealistyczne lęki, np. wierzyć, że w szafie czai się potwór.

Rozwój 3- i 4-latka: Jak pomóc dziecku

Codziennie możesz zrobić wiele, aby pomóc dziecku w nauce i rozwoju, np:

• Pozwól dziecku dokonywać prostych wyborów, np. w co się ubrać lub w co się bawić.

• Zapewnij dziecku dużo czasu na aktywność fizyczną i wspólne gry, np. w berka.

• Pozwól dziecku na samodzielne wykonywanie niektórych czynności pielęgnacyjnych, takich jak ubieranie się, korzystanie z łazienki czy mycie zębów.

• Ćwiczenie liczenia i śpiewania prostych piosenek, takich jak ABC.

• Codziennie czytaj dziecku.

• Wyznacz czas na zabawę z innymi dziećmi – pozwól im samodzielnie rozwiązywać konflikty, ale w razie potrzeby wkraczaj do akcji.

• Zaproponuj zajęcia takie jak rysowanie i tworzenie prac plastycznych z użyciem papieru, nożyczek i kleju.

• Rozmawiaj z dzieckiem – cierpliwie odpowiadaj na pytania i pomagaj mu wyrażać swoje uczucia.

• Naucz dziecko, jak się pogodzić po zranieniu czyichś uczuć.

A jeśli chodzi o telewizory, smartfony, komputery i tablety, lekarze sugerują, by:

• Trzymać technologię z dala od sypialni.

• Ogranicz czas spędzany na ekranie do 1 godziny dziennie na programy wysokiej jakości.

• Rozmawiajcie o tym, co razem oglądacie i jak to się ma do świata.

?

Rozwój 3- i 4-latka: Jak zapewnić dziecku bezpieczeństwo

Wszystkie te nowe umiejętności są ekscytujące. Trzeba pozwolić dziecku na odkrywanie, ale trzeba też mieć je na oku, zwłaszcza jeśli chodzi o typowe niebezpieczeństwa, takie jak upadki, oparzenia, trucizny i obcy.

Oto kilka wskazówek, o których warto pamiętać:

• Na rowerach, trójkołowcach i innych jeżdżących zabawkach zawsze używaj kasków.

• Sprawdź limit wzrostu i wagi dziecka w foteliku samochodowym – gdy dziecko z niego wyrośnie, użyj fotelika podwyższającego.

• Nie trzymaj broni w domu. Jeśli masz broń, trzymaj ją rozładowaną, zamkniętą i oddzieloną od nabojów. Upewnij się też, że dzieci nie mają dostępu do klucza.

• Pozwól dziecku na odkrywanie, ale zabezpiecz je przed upadkiem, szczególnie w pobliżu placów zabaw, drzwi, okien i schodów.

• Zachowaj ostrożność podczas zabawy w pobliżu ulic i podjazdów.

• Zachowaj ostrożność w kuchni – rozlane płyny, rozpryski i gorące powierzchnie mogą spowodować poważne oparzenia.

• Obserwuj swoje dziecko przez cały czas, gdy przebywa w wodzie lub w jej pobliżu – i pomyśl o zapisaniu go na lekcje pływania.

• Porozmawiaj o zachowaniu ostrożności w kontaktach z nieznajomymi.

Zauważ, że dziecko może sięgać do szuflad, szafek i blatów, które wcześniej uważane były za bezpieczne. Upewnij się, że leki, środki czystości, a nawet małe przedmioty domowego użytku, które mogą zostać połknięte – takie jak magnesy i baterie – nie są widoczne lub nie można ich dosięgnąć.

Jest to również wiek, w którym należy upewnić się, że dziecko wie, jak zachowywać się w obecności obcych osób. Naucz dziecko swojego imienia i nazwiska, adresu i numeru telefonu. Powiedz dziecku, że o pomoc może prosić tylko pewne osoby dorosłe, np. osoby w mundurach lub z plakietkami z nazwiskami. I powiedz dziecku:

• Nikt nie może prosić Cię o zachowanie tajemnicy przed Twoimi rodzicami.

• Nikt nie może prosić Cię o pokazanie lub dotknięcie Twoich intymnych części ciała – tych, które zakrywa kostium kąpielowy.

• Nikt nie może prosić o oglądanie, dotykanie lub pomoc przy swoich częściach intymnych.

?

Rozwój 3- i 4-latka: Kiedy należy się martwić

Wszystkie dzieci rosną i rozwijają się w swoim własnym tempie. Nie należy się martwić, jeśli w tym czasie dziecko nie osiągnęło jeszcze wszystkich wymienionych etapów rozwoju. Powinieneś jednak zauważyć stopniową progresję wzrostu i rozwoju wraz z wiekiem dziecka. Jeśli tak nie jest lub jeśli dziecko wykazuje oznaki możliwego opóźnienia rozwojowego, wymienione poniżej, porozmawiaj z lekarzem.

Objawy opóźnienia rozwoju u dzieci 3-4-letnich obejmują:

• Niezdolność do rzucania piłki nad głową, skakania w miejscu lub jazdy na rowerze trójkołowym

• Częste upadki i trudności z chodzeniem po schodach

• Nie jest w stanie utrzymać kredki między kciukiem a palcami; ma problemy z bazgraniem i nie potrafi kopiować koła

• Nie potrafi zbudować zdania składającego się z więcej niż trzech słów i niewłaściwie używa słów „ja” i „ty”.

• uporczywe ślinienie się i trudności z mówieniem

• Nie potrafi ułożyć czterech klocków w stos i ma problemy z przenoszeniem małych przedmiotów

• Wciąż odczuwa silny lęk separacyjny

• Nie wykazuje zainteresowania grami interaktywnymi i nie angażuje się w zabawy fantazjowaniem

• Nie bawi się z innymi dziećmi i nie reaguje na osoby spoza rodziny

• Nie poprawia samokontroli, kiedy jest zły lub zdenerwowany

• Nie rozumie prostych poleceń lub powtarza je

• Unika nawiązywania kontaktu wzrokowego

• Opiera się przed ubieraniem, spaniem i pójściem do łazienki

Ponadto, jeśli zauważysz, że Twoje dziecko ma opory lub trudności w wykonywaniu czynności, które kiedyś potrafiło robić, poinformuj o tym lekarza. Może to być oznaką zaburzeń rozwojowych. Jeśli u dziecka występują opóźnienia rozwojowe, istnieje wiele metod leczenia, które mogą mu pomóc.

?

?

Lekarz omawia kamienie milowe rozwoju osiągane przez dzieci w wieku 4-5 lat, w tym rozwój językowy i poznawczy.

Większość dzieci w tym wieku zaczyna rozwijać większą niezależność, samokontrolę i kreatywność. Są zadowolone z dłuższej zabawy zabawkami, chętnie próbują nowych rzeczy, a kiedy są sfrustrowane, potrafią lepiej wyrażać swoje emocje.

Mimo że dzieci rosną i rozwijają się w swoim własnym tempie, dziecko prawdopodobnie osiągnie większość z poniższych etapów rozwoju przed ukończeniem 6 roku życia.

Rozwój 4- do 5-latka: Kamienie milowe rozwoju językowego i poznawczego

Twoje ciekawskie i dociekliwe dziecko jest w stanie lepiej prowadzić rozmowę. Ponadto rośnie zasób słownictwa dziecka, podobnie jak jego proces myślowy. Dziecko nie tylko jest w stanie łatwo i logicznie odpowiedzieć na proste pytania, ale powinno też lepiej wyrażać uczucia.

Większość dzieci w tym wieku lubi śpiewać, rymować i wymyślać słowa. Są energiczne, głupiutkie, a czasem wręcz rozrabiają i są niegrzeczne.

Inne kamienie milowe w rozwoju językowym i poznawczym, które dziecko może osiągnąć w nadchodzącym roku, to umiejętność

• Mówić wyraźnie, używając bardziej złożonych zdań

• Policzyć 10 lub więcej obiektów

• Poprawnie nazwać co najmniej cztery kolory i trzy kształty

• Rozpoznać niektóre litery i ewentualnie napisać ich nazwę

• Lepiej rozumie pojęcie czasu i porządek codziennych czynności, np. śniadanie rano, obiad po południu, kolacja wieczorem

• Użyj czasu przyszłego, np.: Wkrótce pójdziemy do parku.

• Mają większą podzielność uwagi

• Wykonuj polecenia składające się z dwóch lub trzech części. Na przykład: „Odłóż książkę, umyj zęby, a potem połóż się do łóżka”.

• Rozpoznawanie znanych znaków słownych, takich jak „STOP”.

• Znać swój adres i numer telefonu, jeśli jest nauczany

• Rozumieć rzeczy codziennego użytku, takie jak jedzenie i pieniądze

?

Rozwój 4- do 5-latka: Kamienie milowe w rozwoju ruchowym oraz umiejętność posługiwania się dłońmi i palcami

Dzieci uczą się poprzez zabawę i właśnie to powinien robić Twój 4-5-latek. W tym wieku dziecko powinno biegać, skakać, rzucać i kopać piłki, wspinać się i huśtać z łatwością.

Inne kamienie milowe w rozwoju ruchowym oraz umiejętności rąk i palców, które dziecko może osiągnąć w nadchodzącym roku, to umiejętność

• Stać na jednej nodze przez ponad 9 sekund

• Wykonaj salto i podskok

• Wchodzi i schodzi po schodach bez pomocy

• Łatwo chodzić do przodu i do tyłu

• Pedałuj na trójkołowym rowerze

• Kopiowanie trójkąta, koła, kwadratu i innych kształtów

• Narysować osobę z ciałem

• Ułóż w stos 10 lub więcej klocków

• Używać widelca i łyżki

• Ubieranie i rozbieranie się, mycie zębów i korzystanie z toalety bez większej pomocy

?

Rozwój 4- do 5-latka: Rozwój emocjonalny i społeczny

Twoje skoncentrowane na sobie dziecko zaczyna rozumieć, że nie zawsze chodzi o nie samo. W tym wieku dzieci zaczynają rozumieć uczucia innych ludzi. Twój 4-5-latek powinien być w stanie lepiej radzić sobie z konfliktami i kontrolować swoje emocje.

Kamienie milowe w rozwoju emocjonalnym i społecznym, które dziecko może osiągnąć w tym wieku, to:

• Lubi bawić się z innymi dziećmi i sprawiać przyjemność swoim kolegom.

• Dzieli się z innymi i zmienia się, przynajmniej przez większość czasu, oraz rozumie zasady gier i zabaw

• Rozumie i przestrzega zasad, ale 4- do 5-latek nadal jest wymagający i czasami niechętny do współpracy.

• Staje się coraz bardziej niezależny

• Wyraża złość raczej werbalnie niż fizycznie (przez większość czasu)

• Dostrzega różnicę między rzeczywistością a fantazją

?

Rozwój 4- do 5-latka: Jak pomóc dziecku

Codziennie możesz zrobić wiele, aby pomóc dziecku w nauce i rozwoju, np:

• Zapewnij dziecku dużo czasu na bieganie i zabawę oraz pomagaj mu w takich czynnościach, jak korzystanie z małpich drążków i nauka huśtania się na huśtawce.

• Wyznacz dziecku zadania do wykonania w domu.

• Pozwól dziecku wybrać zajęcia z przyjaciółmi i pozwól im rozwiązywać problemy, które się między nimi pojawiają.

• Wskazuj na typowe słowa i symbole w książkach lub podczas spacerów.

• Codziennie czytaj dziecku – zadawaj pytania dotyczące historii, np. jak myślisz, co będzie dalej?

• Zaproponuj zajęcia takie jak rysowanie, pisanie listów, wykonywanie projektów z użyciem kleju, nożyczek i innych przyborów plastycznych.

• Rozmawiaj z dzieckiem i słuchaj uważnie – pytaj o to, co lubi, czego nie lubi, co je martwi, co robiło dziś z przyjaciółmi.

• Pracuj z dzieckiem nad sposobami radzenia sobie z silnymi uczuciami, takimi jak złość.

Jeśli chodzi o telewizory, smartfony, komputery i tablety, lekarze sugerują, aby:

• Trzymać technologię z dala od sypialni.

• Ogranicz czas spędzany na ekranie do 1 godziny dziennie na programy wysokiej jakości.

• Rozmawiajcie o tym, co razem oglądacie i jak to się ma do świata.

?

Rozwój 4- do 5-latka: Jak zapewnić dziecku bezpieczeństwo

W miarę jak dzieci zdobywają nowe umiejętności, mogą coraz więcej rzeczy robić samodzielnie. Tego właśnie chcesz, ale oznacza to zmianę w sposobie zapewniania im bezpieczeństwa.

Oto kilka wskazówek, o których warto pamiętać:

• Dziecko powinno zawsze siedzieć na tylnym siedzeniu samochodu w foteliku samochodowym lub foteliku podwyższającym.

• Zapytaj o broń i jej bezpieczeństwo w domach, w których dziecko się bawi.

• Nie trzymaj w domu broni. Jeśli ją posiadasz, trzymaj ją rozładowaną, zamkniętą i oddzieloną od nabojów. Upewnij się też, że dzieci nie mają dostępu do klucza.

• Nie pozwalaj dziecku bawić się na ulicy, w tym jeździć na rowerze – naucz je, że krawężnik jest ograniczeniem.

• Pokaż dziecku jak przechodzić przez ulicę – patrz w obie strony i słuchaj ruchu ulicznego – ale pomagaj dziecku przechodzić przez ulicę do około 10 roku życia.

• Zapisz dziecko na lekcje pływania, ale nie pozwól mu pływać samemu i zawsze pilnuj go w wodzie i w jej pobliżu.

• Naucz dziecko, aby nie bawiło się zapalniczkami i zapałkami – i regularnie sprawdzaj czujniki dymu.

• Noś kask podczas jazdy na rowerze, łyżwach, nartach i innych czynności, podczas których upadek może spowodować uraz głowy.

Można również zacząć uczyć dziecko podstawowych zasad bezpieczeństwa, takich jak:

• Zwracaj się o pomoc tylko do wybranych dorosłych, np. tych w mundurach lub z identyfikatorami.

• Nie otwieraj drzwi do swojego domu lub mieszkania, jeśli nie jesteś z osobą dorosłą.

• Upewnij się, że dziecko zna swoje imię i nazwisko, adres i numer telefonu.

• Porozmawiaj o tym, co robić w nagłych wypadkach, np. dzwonić pod numer 911.

Naucz dziecko, że niektóre części ciała są zakazane. Powiedz dziecku, że:

• Nikt nie może prosić cię o zachowanie tajemnicy przed rodzicami.

• Nikt nie może prosić Cię o pokazanie lub dotknięcie Twoich intymnych części ciała – tych, które zakrywa kostium kąpielowy.

• Nikt nie może prosić o oglądanie, dotykanie lub pomoc przy swoich częściach intymnych.

?

Rozwój 4- do 5-latka: Kiedy należy się martwić

Wszystkie dzieci rosną i rozwijają się w swoim własnym tempie. Nie należy się martwić, jeśli w tym czasie dziecko nie osiągnęło jeszcze wszystkich wymienionych kamieni milowych. Powinieneś jednak zauważyć stopniową progresję wzrostu i rozwoju wraz z wiekiem dziecka. Jeśli tak nie jest, lub jeśli u dziecka występują wymienione poniżej oznaki możliwego opóźnienia rozwojowego, należy porozmawiać z lekarzem.

Możliwe oznaki opóźnienia rozwoju u dzieci w wieku od 4 do 5 lat obejmują:

• Silny lęk, nieśmiałość lub agresja

• Ogromny niepokój w przypadku rozłąki z rodzicem

• Łatwo się rozpraszają i nie są w stanie skupić się na jednym zadaniu przez dłużej niż pięć minut

• Niechęć do zabawy z innymi dziećmi

• Ma ograniczoną liczbę zainteresowań

• Nie nawiązuje kontaktu wzrokowego lub nie reaguje na innych ludzi

• Nieumiejętność wypowiedzenia pełnego imienia

• Rzadko udaje lub fantazjuje

• Często sprawia wrażenie smutnego i nieszczęśliwego, nie wyraża szerokiego wachlarza emocji

• Nie jest w stanie zbudować wieży z więcej niż ośmiu klocków

• Ma problemy z trzymaniem kredki

• Problemy z jedzeniem, spaniem lub korzystaniem z łazienki

• Ma problemy z rozebraniem się, nie potrafi umyć zębów, umyć i wysuszyć rąk bez pomocy

Ponadto, jeśli dziecko opiera się lub z trudem wykonuje czynności, które kiedyś potrafiło robić, należy poinformować o tym lekarza. Może to być oznaką zaburzeń rozwojowych. Jeśli dziecko ma opóźnienia rozwojowe, istnieje wiele metod leczenia, które pomogą mu je przezwyciężyć.

Lekarz bada kamienie milowe rozwoju mowy u niemowląt. Kiedy Twoje dziecko wypowie swoje pierwsze słowa? Jak można zachęcić je do mówienia?

Ale kiedy usłyszysz pierwsze słowa swojego dziecka? Najważniejsze etapy nauki mówienia przypadają na pierwsze trzy lata życia dziecka, kiedy jego mózg szybko się rozwija. W tym czasie rozwój mowy dziecka zależy zarówno od Twoich umiejętności „mówienia do dziecka”, jak i od umiejętności dziecka.

Kiedy usłyszysz pierwsze słowa dziecka?

Pierwsza „mowa dziecka” jest niewerbalna i ma miejsce wkrótce po urodzeniu. Twoje dziecko grymasi, płacze i wierci się, aby wyrazić szereg emocji i potrzeb fizycznych, od strachu i głodu po frustrację i przeciążenie sensoryczne. Dobrzy rodzice uczą się słuchać i interpretować różne krzyki dziecka.

To, kiedy dziecko wypowie te magiczne pierwsze słowa, zależy w dużej mierze od indywidualnego dziecka. Jeśli jednak dziecku brakuje któregoś z poniższych etapów rozwoju mowy, porozmawiaj ze swoim pediatrą lub lekarzem rodzinnym o swoich obawach.

• Mowa dziecka w wieku 3 miesięcy.

  W wieku 3 miesięcy dziecko słucha Twojego głosu, obserwuje Twoją twarz, kiedy mówisz, i zwraca się w kierunku innych głosów, dźwięków i muzyki, które słychać w domu. Wiele niemowląt woli głos kobiety od głosu mężczyzny. Wiele z nich preferuje również głosy i muzykę, które słyszało, gdy było jeszcze w łonie matki. Przed upływem trzech miesięcy niemowlęta zaczynają „gruchać” – radosną, delikatną, powtarzającą się, śpiewną wokalizację.

• Mowa dziecka w wieku 6 miesięcy.

  W wieku 6 miesięcy dziecko zaczyna gaworzyć, używając różnych dźwięków. Na przykład może mówić „ba-ba” lub „da-da”. Pod koniec szóstego lub siódmego miesiąca życia dziecko reaguje na swoje imiona, rozpoznaje swój język ojczysty i używa swojego tonu głosu, aby powiedzieć, że jest szczęśliwe lub zdenerwowane. Niektórzy gorliwi rodzice interpretują serię gaworzeń „da-da” jako pierwsze słowa dziecka – „tata!”. Jednak gaworzenie w tym wieku jest zwykle nadal składaniem przypadkowych sylab bez prawdziwego znaczenia lub zrozumienia.

• Mowa dziecka w wieku 9 miesięcy.

  Po 9 miesiącach niemowlęta rozumieją kilka podstawowych słów, takich jak „nie” i „do widzenia”. Mogą również zacząć używać szerszego zakresu dźwięków spółgłoskowych i tonów głosu.

• Mowa dziecka w wieku 12-18 miesięcy.

  Większość dzieci wypowiada kilka prostych słów, takich jak „mama” i „tata” do końca 12 miesiąca życia – i już wie, co mówi. Reagują na – lub przynajmniej rozumieją, jeśli nie są posłuszne – krótkie, jednoetapowe prośby, takie jak „Proszę, odłóż to”.

• Mowa dziecka w wieku 18 miesięcy.

  Dzieci w tym wieku wypowiadają kilka prostych słów i potrafią wskazywać na osoby, przedmioty i części ciała, które się dla nich wymienia. Powtarzają słowa lub dźwięki, które słyszą, jak np. ostatnie słowo w zdaniu. Często jednak opuszczają końcówki lub początki wyrazów. Na przykład, mogą powiedzieć „daw” jak „pies” lub „noo-noo’s” jak „makaron”.

• Mowa dziecka w wieku 2 lat.

  W wieku 2 lat dzieci łączą kilka słów w krótkie wyrażenia składające się z dwóch do czterech słów, takie jak „mama pa pa” lub „ja mleko”. Uczą się, że słowa znaczą więcej niż przedmioty, takie jak „kubek” – oznaczają również abstrakcyjne idee, takie jak „moje”.

• Mowa dziecka w wieku 3 lat

  . Gdy dziecko skończy 3 lata, jego słownictwo gwałtownie się poszerza, a zabawa w „udawanie” sprzyja rozumieniu języka symbolicznego i abstrakcyjnego, takiego jak „teraz”, uczuć, takich jak „smutny”, oraz pojęć przestrzennych, takich jak „w”.

Czy można nauczyć niemowlęta mówić?

Niemowlęta rozumieją, co się do nich mówi, na długo zanim są w stanie wyraźnie mówić. Wiele dzieci, które uczą się mówić, używa na początku tylko jednego lub dwóch słów, nawet jeśli rozumieją ich 25 lub więcej.

Możesz pomóc dziecku w nauce mówienia, jeśli:

• Oglądaj.

  Dziecko może wyciągnąć obie ręce do góry, aby powiedzieć, że chce, aby je podnieść, podać Ci zabawkę, aby powiedzieć, że chce się pobawić, lub zepchnąć jedzenie z talerza, aby powiedzieć, że ma już dość. Uśmiechaj się, nawiązuj kontakt wzrokowy i odpowiadaj, aby zachęcić dziecko do tych wczesnych, niewerbalnych prób mówienia.

• Posłuchaj.

  Zwracaj uwagę na głużenie i gaworzenie dziecka, a następnie powtarzaj te same dźwięki swojemu dziecku. Niemowlęta próbują naśladować dźwięki wydawane przez rodziców oraz zmieniać wysokość i ton głosu, aby dopasować się do języka słyszanego wokół nich. Bądź więc cierpliwy i daj dziecku dużo czasu na „mówienie” do Ciebie.

• Pochwała.

  Uśmiechaj się i chwal nawet najmniejsze lub najbardziej zagmatwane próby mówienia przez dziecko. Dzieci poznają siłę mowy poprzez reakcje otaczających je dorosłych.

• Naśladować.

  Dzieci uwielbiają słyszeć głos swoich rodziców. A kiedy rodzice mówią do nich, pomaga to w rozwoju mowy. Im częściej będziesz z nimi rozmawiać, używając krótkich, prostych, ale poprawnych słów, takich jak „pies”, gdy dziecko mówi „daw”, tym częściej będą próbowały mówić.

• Opracować.

  Jeśli dziecko wskazuje na stół i hałasuje, nie podawaj mu po prostu więcej makaronu. Zamiast tego wskaż na makaron i powiedz: „Czy chcesz jeszcze trochę makaronu? Te kluski dobrze smakują z serem, prawda?”.

• Opowiadaj.

  Mów o tym, co robisz, kiedy myjesz, ubierasz, karmisz i przewijasz dziecko – „Załóżmy teraz te niebieskie skarpetki” lub „Kroję dla Ciebie kurczaka” – aby dziecko powiązało Twoją mowę z tymi przedmiotami i doświadczeniami.

• Trzymaj się.

  Nawet jeśli nie rozumiesz, co mówi dziecko, próbuj dalej. Delikatnie powtarzaj to, co wydaje Ci się, że zostało powiedziane i pytaj, czy to prawda. Nie przestawaj poświęcać dziecku czułej uwagi, aby czuło się nagrodzone za próby mówienia.

• Pozwól dziecku przewodzić.

  W czasie zabawy podążaj za uwagą i zainteresowaniami dziecka, aby pokazać, że komunikacja jest dwukierunkową grą polegającą na mówieniu i słuchaniu, prowadzeniu i podążaniu.

• Zagraj.

  Zachęcaj dzieci do zabawy, udawania i wyobrażania sobie na głos, aby rozwijać ich umiejętności werbalne w miarę jak stają się maluchami.

• Przeczytaj na głos.

  Czytanie na całe życie pochodzi od małych dzieci, które mają wiele zabawnych i relaksujących doświadczeń związanych z głośnym czytaniem.

Jeśli niepokoi Cię opóźnienie rozwoju mowy

Zwracaj uwagę na wszelkie oznaki poważnego opóźnienia mowy u dziecka, a jeśli czujesz, że problem istnieje, porozmawiaj z lekarzem. Opóźnienia w rozwoju mowy mogą wynikać z wielu przyczyn, ale im wcześniej zostaną zdiagnozowane, tym więcej czasu będziesz miał na ich skorygowanie i pomoc dziecku w osiągnięciu pełnego potencjału przed osiągnięciem wieku szkolnego. Po konsultacji z pediatrą poniżej podajemy sposoby, które mogą pomóc w opóźnionym rozwoju mowy:

• Wykonaj badanie słuchu.

  Aż 3 na 1000 noworodków ma ubytek słuchu, który może powodować opóźniony rozwój mowy. Większość stanów wymaga przeprowadzenia badania słuchu w szpitalu zaraz po urodzeniu. Jeśli dziecko nie przejdzie pomyślnie wstępnych badań słuchu, do 3 miesiąca życia należy przeprowadzić pełne badanie słuchu.

• Zgłoś się do patologa mowy.

  Logopeda może zdiagnozować i leczyć specyficzne zaburzenia mowy, języka lub głosu, które opóźniają rozwój mowy. Terapia może obejmować udzielanie rodzicom wskazówek i gier mających na celu poprawę problemów z mową u niemowląt oraz poprawę umiejętności językowych dziecka.

• Należy rozważyć przeprowadzenie badań rozwojowych.

  Do 17% dzieci w Stanach Zjednoczonych cierpi na zaburzenia rozwojowe lub behawioralne, takie jak zaburzenia ze spektrum autyzmu lub zaburzenia poznawcze. Zapytaj lekarza swojego dziecka o badania przesiewowe w kierunku tych problemów rozwojowych, które mogą powodować opóźnienia w rozwoju mowy.

Jaki jest pierwszy krok w nauce mówienia u niemowląt? Zachęcaj dziecko do wypowiadania pierwszych słów poprzez częste gruchanie, gaworzenie, mówienie i śpiewanie. Reaguj pozytywnie i pokazuj, że Ci zależy. To najlepszy budulec, jeśli chodzi o mówienie do dziecka.

Celem leczenia centralnego przedwczesnego dojrzewania płciowego jest pomoc dziecku w osiągnięciu normalnego wzrostu. Leki GnRH mogą pomóc w spowolnieniu dojrzewania płciowego.

Głównym celem leczenia jest pomoc dziecku w osiągnięciu normalnego wzrostu u osoby dorosłej. Ponieważ CPP może powodować, że dzieci czują się inne niż ich rówieśnicy, leczenie może pomóc również w poprawie samooceny i uczuć.

Sposób leczenia CPP zależy od tego, jak wcześnie wystąpi i czy znana jest jego przyczyna.

Czekaj i obserwuj

Czasami centralne przedwczesne dojrzewanie płciowe nie wymaga leczenia.

Jeśli dojrzewanie płciowe rozpoczyna się bardzo blisko normalnego wieku dziecka lub postępuje powoli, lekarz może nie chcieć go leczyć. W takim przypadku wystarczy, że będzie uważnie obserwował rozwój dziecka.

Zatrzymanie dojrzewania płciowego

Jeśli CPP rozpoczyna się bardzo wcześnie, lekarz może zalecić zatrzymanie lub spowolnienie dojrzewania płciowego.

Normalnie w okresie dojrzewania mózg uwalnia hormon zwany hormonem uwalniającym gonadotropiny (GnRH), który nakazuje przysadce mózgowej uwalnianie hormonów zwanych gonadotropinami. Hormony te – LH i FSH – wpływają na wzrost i rozwój płciowy.

W przypadku centralnego przedwczesnego dojrzewania mózg uwalnia GnRH wcześniej niż normalnie. Dlatego celem leczenia jest tymczasowe zahamowanie uwalniania LH i FSH.

Aby to osiągnąć, lekarz może zaproponować lek GnRH produkowany przez człowieka.

Lek ten może być podawany w postaci zastrzyku raz w miesiącu, raz na 3 miesiące lub raz na 6 miesięcy. Inną możliwością jest wszczepienie małego implantu, który lekarz umieści pod pachą dziecka po uprzednim znieczuleniu tego obszaru. Takie rozwiązanie działa przez około rok.

Miejsce wokół zastrzyku lub implantu może przez pewien czas boleć lub być zaczerwienione i podrażnione. Ale nie wydaje się, aby istniały jakiekolwiek długoterminowe skutki uboczne lub problemy z hormonami.

Dojrzewanie płciowe zwykle rozpoczyna się ponownie około 16 miesięcy po zaprzestaniu przyjmowania leku przez dziecko. Razem z lekarzem ustalisz najlepszy czas na przerwanie leczenia.

Leczenie przyczyn leżących u podstaw choroby

W niektórych przypadkach CPP jest wywoływane przez inne schorzenie. Jeśli pediatra uzna, że tak właśnie może być w przypadku Twojego dziecka, zbada je i może wykonać badania, takie jak rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa, aby znaleźć przyczynę.

Jeśli okaże się, że przyczyną CPP u dziecka jest problem medyczny, lekarz podejmie leczenie tego problemu. Na przykład guz, który powoduje wydzielanie hormonów, zostanie prawdopodobnie usunięty.

Jeśli Twoje dziecko ma centralne przedwczesne dojrzewanie płciowe, będzie potrzebowało dużo wsparcia z Twojej strony. Poznaj najlepsze sposoby udzielania takiego wsparcia.

Większość rodziców uważa, że ich dzieci dorastają zbyt szybko. Ale dzieci z centralnym przedwczesnym dojrzewaniem płciowym (CPP) naprawdę to robią. Dziewczynki z CPP zaczynają dojrzewać przed 8 rokiem życia, a chłopcy przed 9 rokiem życia. ??

Oznacza to, że niektóre dzieci – w większości dziewczynki – zauważają zmiany w swoim ciele wcześniej niż ich rówieśnicy. Poczucie inności może być jednym z najtrudniejszych elementów wczesnego dojrzewania.

Oto jak możesz pomóc swojemu dziecku przetrwać wzloty i upadki.

Pozwól dzieciom być dziećmi

Dr Frank Gaskill, psycholog z Southeast Psych w Charlotte, NC, twierdzi, że ważne jest, aby postrzegać i traktować dzieci stosownie do ich wieku, a nie wyglądu.

Radzi, aby ich czas zabawy był jak najdłuższy. Nie narażaj ich na oglądanie dorosłych programów telewizyjnych lub gier tylko dlatego, że uważasz je za starsze.

Przypominaj nauczycielom i innym członkom rodziny, że dziecko jest wciąż młode, mimo że jego ciało się zmienia – mówi Gaskill.

Porozmawiajcie o tym

Prawdopodobnie miałeś nadzieję, że uda Ci się odłożyć rozmowę o seksie na kilka kolejnych lat. Ale według Gaskilla czas zacząć już teraz. Podkreśla on, że rozmowa nie powinna być jednorazowa. Zamiast tego niech to będzie ciągła rozmowa. Jeśli linie komunikacyjne będą otwarte, dziecko będzie bardziej skłonne zwierzać się Tobie w przyszłości.

Oto kilka wskazówek, które pomogą Ci zacząć:

Wyjaśnij, że zmiany, przez które przechodzi dziecko, są normalne. Dr Paul Kaplowitz, emerytowany profesor oddziału endokrynologii w Childrens National Hospital w Waszyngtonie, twierdzi, że należy upewnić się, że dziecko wie, iż to, co się dzieje, jest częścią życia.

Powiedz mu, że to zdarza się każdemu, ale jemu przytrafiło się to wcześniej” – mówi Kaplowitz. Zauważyłem, że jeśli rodzice poświęcą czas na przygotowanie dzieci, często radzą sobie z tym całkiem dobrze”.

Używaj prawdziwych nazw części ciała. Na przykład, mów penis zamiast siusiak i pochwa zamiast tam na dole. Dr Mitchell Geffner, ordynator oddziału endokrynologii, cukrzycy i metabolizmu w Childrens Hospital w Los Angeles, sugeruje, aby mówić starszym dzieciom, że ich ciała zaczynają dorastać tak jak mamy i tatusiowie.

Rozmawiaj więcej o emocjach niż o myślach. Pytaj dziecko, jak się czuje, ale nie skupiaj się tylko na zmianach w jego ciele.

Słuchaj. Bądź otwarty i nie oceniaj. Daj dziecku do zrozumienia, że je słyszysz i rozumiesz. Jeśli zadaje pytanie, na które nie potrafisz odpowiedzieć, bądź szczery. Powiedz, że nie wiesz, ale znajdziesz odpowiedź i porozmawiacie o tym razem.

Jeśli masz obawy przed rozmową, przećwicz ją z partnerem lub przyjacielem.

Zaoferuj wsparcie emocjonalne

Jednym z najlepszych sposobów jest zachowanie rytuałów i zwyczajów, mówi Gaskill. Jeśli dziecko zawsze chodziło spać o 20.00, nie powinno się tego zmieniać tylko dlatego, że jego organizm się zmienił. Zachęcaj dziecko, by trzymało się swoich stałych zajęć, takich jak sport czy nocowanie. Nie pozwól, by unikało normalnego życia, bo wstydzi się swojego ciała.

Niezwykle ważne jest także zapewnienie dziecku przestrzeni oraz umiejętności emocjonalnych i społecznych pozwalających na wyrażanie uczuć. Nastolatkom jest wystarczająco trudno radzić sobie ze wszystkimi emocjami związanymi z dojrzewaniem, ale dziecku jest jeszcze trudniej. Pomyśl o swoich nastoletnich latach i o tym, jak bardzo wszystko wydawało się zagmatwane i pomieszane. Wyobraź sobie, że czujesz się tak, gdy masz 7 lub 8 lat. Staraj się być cierpliwy i kochający mimo wahań nastroju swojego dziecka. To im powie, że mogą na ciebie liczyć.

Jak mówi Gaskill, najważniejszym sposobem wspierania dziecka przechodzącego przez ten lub inny proces jest bezwarunkowa miłość.

Wzmocnij poczucie własnej wartości

Nie komentuj wyglądu swojego dziecka. Skup się na tym, co robi dobrze i chwal je za ciężką pracę w szkole i podczas zabawy. Nie dokuczaj i nie wyśmiewaj się z dziecka i dopilnuj, aby inni też tego nie robili. Jeśli ktoś skomentuje negatywnie ciało Twojego dziecka, odpowiedz mu w pozytywny sposób.

Dzieci, które są kochane i akceptowane, będą czuły się bezpiecznie, nawet gdy ich świat będzie się drastycznie zmieniał.

Pomóż swojemu dziecku zachować zdrowie

Badania łączą wczesne dojrzewanie z otyłością, która według lekarzy jest zbyt powszechnym problemem wśród dzieci.

Myślę, że jest całkiem jasne, że niektóre z obserwowanych obecnie przypadków wczesnego dojrzewania płciowego mają związek z otyłością. Nie jest to cała historia, ale jest to jeden z czynników” – mówi Kaplowitz. Dodaje, że utrata wagi prawdopodobnie nie powstrzyma ani nie odwróci CPP. Jest to jednak ważne dla ogólnego zdrowia dziecka.

Nie komentuj wagi dziecka ani nie nagabuj go o jedzenie. Zamiast tego kieruj je ku owocom i warzywom, a z dala od słodyczy, napojów gazowanych i fast foodów.

Skorzystaj z pomocy z zewnątrz

Gaskill radzi, aby szukać wsparcia u specjalisty z zakresu zdrowia psychicznego, który zna się na tych sprawach. Czasami dzieci słuchają psychologa, zanim zwrócą uwagę na swoich rodziców. ?

Nie przejmuj się tak bardzo

Gaskill mówi, że rodzice martwią się, czy ich dziecko poradzi sobie z poważnymi zmianami fizycznymi, takimi jak zbyt wczesne pojawienie się miesiączki.

Często odczuwają strach, a także smutek z powodu widocznej utraty młodzieńczej niewinności dziecka – mówi.

Kaplowitz zgadza się z tym i mówi, że ważne jest, aby rodzice oddzielili własne uczucia związane z dojrzewaniem od uczuć dziecka.

Możesz się martwić skutkami CPP, ale twoje dziecko ma się dobrze – mówi Kaplowitz. Mam wrażenie, że spokojni i uspokajający rodzice naprawdę mogą pomóc dziecku w przystosowaniu się.

Do opieki nad dzieckiem z centralnym przedwczesnym dojrzewaniem płciowym potrzebny jest cały zespół. Oto kilka kluczowych osób, które powinny wejść w skład zespołu zajmującego się opieką nad dzieckiem z CPP.

CPP to sytuacja, w której dojrzewanie płciowe rozpoczyna się bardzo wcześnie. Może to prowadzić do problemów fizycznych i emocjonalnych u dziecka. Zespół lekarski zastanowi się, jak spowolnić lub zatrzymać ten proces, aby umożliwić dziecku normalny rozwój fizyczny, społeczny i psychiczny.

Twój pediatra

Dokładna przyczyna przedwczesnego dojrzewania płciowego nie zawsze jest znana. Zazwyczaj rozpoczyna się ono, gdy mózg wytwarza hormon znany jako GnRH (hormon uwalniający gonadotropiny). Informuje on przysadkę mózgową o konieczności wytwarzania hormonów płciowych związanych z dojrzewaniem. W niektórych przypadkach przyczyną CPP jest inne schorzenie, takie jak guz, infekcja lub uraz.

Twój pediatra może pomóc w ustaleniu wszystkich możliwości. Często zaczyna od badania fizykalnego, aby ustalić, czy występują objawy wczesnego dojrzewania płciowego. Dokładnie zapozna się także z historią zdrowia dziecka i historią zdrowia rodziny.

Może to doprowadzić do wykonania innych badań, takich jak badania krwi, zdjęcia rentgenowskie i tomografia komputerowa. Mogą one pomóc lekarzowi w ustaleniu, czy przyczyną CPP u dziecka nie jest inny problem.

Po przeprowadzeniu wstępnych badań wspólnie z lekarzem dziecka możecie omówić, kto jeszcze powinien zostać włączony do zespołu.

Wpływ hormonów na dzieci jest przedmiotem pracy specjalisty zwanego endokrynologiem dziecięcym.

Układ endokrynny dziecka wytwarza i uwalnia hormony, które regulują wiele czynników, w tym rozwój płciowy, rozmnażanie i wzrost. Gdy kości rosną zbyt szybko, dzieci często przestają rosnąć wcześniej. Dlatego dzieci z CPP mogą w wieku dorosłym być niższe niż przeciętnie. Jednym z celów zespołu opieki nad dzieckiem jest zbliżenie jego wzrostu w wieku dorosłym do oczekiwanego.

Endokrynolog dziecięcy sprawdzi, w jaki sposób organizm dziecka produkuje hormony i opracuje plan zatrzymania – a może nawet odwrócenia – przedwczesnego wzrostu, który jest częścią CPP.

Większość dzieci można leczyć za pomocą leków. Lekarz endokrynolog pomoże zdecydować, jaki rodzaj leku dziecko powinno przyjmować.

Leczenie zazwyczaj polega na regularnym podawaniu zastrzyków z lekiem, który hamuje wzrost dziecka, dzięki czemu staje się ono bardziej podobne do innych dzieci w tym samym wieku. Jeśli taki sposób postępowania zostanie wybrany przez zespół terapeutyczny, zastrzyki można przerwać, gdy inne dzieci w wieku dziecka zaczną wchodzić w okres dojrzewania. Około 16 miesięcy później dojrzewanie płciowe rozpocznie się ponownie.

W przypadku dziewczynki z CPP w skład zespołu może wchodzić również ginekolog dziecięcy.

Dzieci z CPP muszą stawić czoła presji związanej z wyglądem innym niż ich rówieśnicy. Mogą czuć się niepewnie z powodu zmian zachodzących w ich ciałach. Może to zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia depresji i nadużywania substancji psychoaktywnych.

Mogą nie być pewne, jak poradzić sobie z niesprawiedliwymi oczekiwaniami, jakie stawiają im inni tylko dlatego, że wyglądają starzej lub są większe. Szczególnie dziewczęta mogą mieć duże szanse na pojawienie się problemów. Mogą też cierpieć na zaburzenia lękowe lub zaburzenia odżywiania.

Dołączenie doradcy do zespołu zajmującego się leczeniem CPP dziecka może przynieść korzyści całej rodzinie.

Niektóre dzieci z centralnym przedwczesnym dojrzewaniem płciowym nie wymagają leczenia. Inne tak.

Lekarz prowadzący i dziecko wspólnie zdecydują, co jest najlepsze.

Jak leczy się CPP?

W większości przypadków nikt nie jest pewien, dlaczego CPP występuje. Dotyczy to zwłaszcza dziewcząt. W niektórych przypadkach jest to spowodowane chorobą podstawową. Jeśli tak jest, leczy się schorzenie, które doprowadziło do wystąpienia CPP.

Jeśli nie, lekarze często leczą CPP poprzez blokowanie hormonów, które go wywołują. Stosuje się lek o nazwie GnRH. Jest on podawany w postaci zastrzyku raz na miesiąc lub raz na 3 lub 6 miesięcy. Inną opcją jest wszczepienie małego implantu, który działa przez rok. Prawdopodobnie chcesz kontynuować leczenie, dopóki dziecko nie osiągnie wieku dojrzewania. Po odstawieniu leku proces dojrzewania płciowego rozpoczyna się ponownie około 16 miesięcy później.

Co się dzieje bez leczenia?

Krótszy wzrost. Głównym powodem leczenia CPP jest zapewnienie osiągnięcia przez dziecko pełnego wzrostu w wieku dorosłym. Dzieci szybko rosną w okresie dojrzewania. Na początku dziecko może wydawać się olbrzymem w porównaniu z innymi dziećmi. Jednak ten gwałtowny wzrost zatrzymuje się zbyt wcześnie. Bez leczenia Twoje dziecko może być niższe niż normalnie w wieku dorosłym.

Im młodsze dziecko, tym większe prawdopodobieństwo, że leczenie przyniesie mu korzyści. Dziewczynki z CPP w wieku 6 lat lub starsze mogą nie potrzebować leczenia. Nawet młodsze dzieci mogą nie potrzebować leczenia, jeśli ich ciało i kości rosną powoli.

Czasami objawy nawet zwalniają lub ustępują samoistnie. Dlatego lekarz może wstrzymać się z leczeniem na kilka miesięcy i poczekać na rozwój sytuacji. Jeśli dziecko zaczyna rosnąć szybciej lub wydaje się, że może być za krótkie, nie jest jeszcze za późno na rozpoczęcie leczenia.

Stres społeczny. Nastolatki są bardzo wrażliwe na punkcie wszystkiego, w tym na punkcie tego, jak wyglądają dla siebie i innych. Niektóre dzieci z CPP mogą mieć takie same obawy.

Młode dziewczynki mogą być zakłopotane z powodu rosnących piersi. Chłopcy mogą martwić się o owłosienie ciała. I jedni, i drudzy mogą czuć się odizolowani i osamotnieni, ponieważ przechodzą te zmiany wcześniej niż ich rówieśnicy. Mogą też mieć większe trudności z dojrzewaniem, ponieważ ich mózgi nie są jeszcze gotowe.

Nastoletni niepokój. Okres nastoletni może być emocjonalnym rollercoasterem. Czasami dzieci z CPP mogą być nastrojowe, przestraszone i rozzłoszczone. Najbardziej potrzebna jest im miłość i cierpliwość. Jeśli dziecko naprawdę zmaga się z problemami, pomocny może okazać się terapeuta. Poproś swojego lekarza o skierowanie do kogoś, kto ma doświadczenie w leczeniu dzieci z CPP.

Dowiedz się więcej o rozwoju dorosłych, który następuje wcześniej – być może o wiele lat wcześniej – niż się spodziewano.

Dojrzewanie płciowe rozpoczyna się zwykle około 8. roku życia u dziewcząt i około 9. roku życia u chłopców. U niektórych dzieci, np. afroamerykańskich lub latynoskich, normalne dojrzewanie płciowe może rozpocząć się już w wieku 6 lat u dziewcząt i 8 lat u chłopców. Jednak w przypadku CPP oznaki dojrzewania, takie jak pączkujące piersi i owłosienie, pojawiają się znacznie wcześniej. Jest to częstsze u dziewcząt.

Jeśli występuje u chłopców, często przyczyną jest inny, potencjalnie poważny stan chorobowy. W przypadku dziewczynek zwykle tak nie jest.

Dojrzewanie płciowe to duża zmiana, nawet jeśli następuje zgodnie z planem. Wczesne dojrzewanie może również powodować problemy ze wzrostem kości. Porozmawiaj z lekarzem swojego dziecka o tym, co się dzieje. Jeśli jest za wcześnie, można spowolnić lub nawet odwrócić zmiany zachodzące w organizmie dziecka.

Przyczyny

Mózg uwalnia hormon zwany hormonem uwalniającym gonadotropiny. Lekarz może nazywać go GnRH. Powoduje on, że przysadka mózgowa uwalnia hormony zwane gonadotropinami. Powodują one, że narządy płciowe wytwarzają inne hormony, które rozpoczynają rozwój płciowy.

W przypadku centralnego przedwczesnego dojrzewania płciowego mózg uwalnia GnRH w wieku młodszym niż normalny i rozpoczyna proces dojrzewania. W większości przypadków lekarze nie są w stanie wskazać dokładnej przyczyny u dziewcząt, ale badacze powiązali otyłość w dzieciństwie z przedwczesnym wystąpieniem miesiączki.

W przypadku chłopców istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia określonego czynnika wywołującego.

Do innych przyczyn należą:

• Występowanie CPP w rodzinie

• Rzadki problem z genami

• Nienowotworowy guz w mózgu lub przysadce mózgowej

• Uraz mózgu

• Infekcja w mózgu, np. zapalenie opon mózgowych

• Radioterapia lub chemioterapia w leczeniu raka

Objawy

Objawy CPP to zmiany, których można się spodziewać u dojrzewającego nastolatka lub nastolatki.

• Włosy pod pachami i na narządach płciowych, a u chłopców także na twarzy

• Trądzik

• Zapach ciała u dorosłych

• Rozwój płciowy, np. pojawienie się pączków piersi lub wzrost jąder

• Zmiany emocjonalne

• Wahania nastroju

Czasami u dzieci mogą pojawić się włosy na genitaliach i pod pachami, ale nie oznacza to, że są w okresie prawdziwego dojrzewania.

Postawienie diagnozy

Przed wykonaniem badania lub testów lekarz dziecka prawdopodobnie zada Ci pytania.

• Jakie zmiany fizyczne zaobserwowałeś u swojego dziecka?

• Czy ostatnio zmieniło się jego zachowanie?

• Kiedy po raz pierwszy to zauważyłeś? Jak długo utrzymuje się ta zmiana?

• Czy w Twojej rodzinie zdarzały się przypadki przedwczesnego dojrzewania?

Jeśli objawy nie są ciężkie, może być trudno stwierdzić, czy jest to CPP. Lekarz może zalecić, aby dziecko zgłosiło się do specjalisty zajmującego się hormonami i wzrostem dzieci, zwanego endokrynologiem dziecięcym. Specjalista ten będzie szukał oznak dojrzewania, ale może również sprawdzić:

• Poziom hormonów

• Wiek kości

Badania krwi sprawdzają poziom hormonów.

Zdjęcia rentgenowskie pomagają ustalić, czy kości dziecka nie dojrzewają zbyt wcześnie.

Rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa mogą wykluczyć obecność guza.

Pytania do lekarza

• Co spowodowało wystąpienie objawów u mojego dziecka?

• Czy istnieje sposób na spowolnienie rozwoju dziecka?

• Czy trzeba to leczyć?

• Czy leczenie może spowodować inne problemy?

• Co się stanie po zakończeniu leczenia?

• Co się stanie, jeśli nie podejmiemy żadnych działań?

• W jaki sposób najlepiej wyjaśnić dziecku zasady postępowania w przypadku zakażenia wirusem CPP?

• Czy mojemu dziecku nic się nie stanie?

Leczenie

Jeśli lekarz znajdzie przyczynę choroby, będzie ją leczył.

W niektórych przypadkach lekarze mogą zastosować lek blokujący wydzielanie hormonów płciowych i zapobiegający dalszemu rozwojowi choroby. Stworzona przez człowieka wersja GnRH powstrzymuje przysadkę mózgową przed wysyłaniem gonadotropin.

Lekarz może podawać dziecku zastrzyk raz w miesiącu lub co 3 miesiące albo umieścić pod skórą ramienia dziecka mały implant, który będzie działał przez rok. Część ciała, w którą dziecko dostaje zastrzyk lub implant, może trochę boleć lub skóra może być podrażniona w tym miejscu, ale nie wydaje się, aby występowały jakiekolwiek długoterminowe skutki uboczne.

Prawdopodobnie będziesz chciała kontynuować leczenie do czasu, gdy dziecko osiągnie wiek pozwalający na kontynuowanie dojrzewania płciowego. Porozmawiaj z lekarzem o tym, kiedy to nastąpi.

Większość lekarzy leczy dzieci w wieku poniżej 7 lat. Zastanawiając się, czy leczyć CPP u starszego dziecka, należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:

• Wiek dziecka

• Jak wolno lub szybko rozwija się dziecko

• Jak reaguje Twoje dziecko

• Możliwość wystąpienia wczesnej miesiączki

• Obawy dotyczące wzrostu w wieku dorosłym

Przed podjęciem jakichkolwiek decyzji należy omówić te kwestie z lekarzem dziecka.

Opieka nad dzieckiem

Większość dzieci chce się dopasować do swoich rówieśników. Przedwczesny rozwój może sprawić, że dziecko będzie się czuło niepewnie. Inni ludzie mogą oczekiwać większej dojrzałości, ponieważ myślą, że Twoje dziecko jest od nich starsze.

Te wyzwania oraz zmiany emocjonalne związane z dodatkowym poziomem hormonów mogą być dla dziecka dużym wyzwaniem, z którym musi sobie poradzić. Należy kontaktować się z nauczycielami i doradcami w szkole, a także śledzić oceny dziecka. Zwracaj uwagę na jego zainteresowanie przedmiotami i przebywaniem wśród przyjaciół i kolegów z klasy.

Jak możesz pomóc? Wyjaśnić, co się dzieje, w prosty sposób. Utrzymywać otwarte kanały komunikacji.

• Zachęcaj dziecko do swobodnego mówienia o swoich uczuciach.

• Traktuj dziecko stosownie do jego wieku.

• Uważaj na dokuczanie.

• Rób, co możesz, aby podnieść ich samoocenę. Staraj się skupiać swoje pochwały na ocenach lub zajęciach, a nie na wyglądzie.

Czego się spodziewać

Wczesne przyspieszenie wzrostu może sprawić, że dziecko będzie wyższe niż jego koledzy, ale również jego kości mogą przestać rosnąć wcześniej. Bez leczenia dziecko może być niższe, niż mogłoby być.

Leczenie zwiększa prawdopodobieństwo, że dziecko osiągnie pełny wzrost w wieku dorosłym. W ciągu roku ich wzrost powinien zwolnić do normalnego tempa. Rozwój płciowy dziecka zostanie zahamowany, a nawet może się cofnąć. Na przykład, piersi u dziewczynek oraz penis i jądra u chłopców mogą się zmniejszyć. Dziecko powinno także zacząć zachowywać się jak inne dzieci w jego wieku.

Badania wykazują, że dzieci leczone GnRH mają prawidłową gęstość kości. Leczenie nie powinno mieć również wpływu na późniejsze posiadanie przez nie własnych dzieci.

Uzyskiwanie wsparcia

Możesz nawiązać kontakt z innymi rodzinami, których dzieci zmagają się z CPP. Fundacja MAGIC oferuje informacje i wsparcie w przypadku wielu schorzeń, w tym centralnego przedwczesnego dojrzewania płciowego.