Strona główna Blog Strona 3168

Wracasz do pracy w czasie pandemii? Oto pomoc

0

Podczas gdy niektórzy pracownicy nie mogą się doczekać powrotu do biura, inni są niespokojni, oporni i zaniepokojeni. Oto kilka wskazówek, które mogą pomóc w tym okresie przejściowym.

Wracasz do pracy w czasie pandemii? Oto kilka pomocnych wskazówek

Kathleen Doheny

28 marca 2022 r. — Podobnie jak miliony Amerykanów, Ken Todd, 53-letni kierownik działu marketingu w Nowym Jorku, opuścił biuro, gdy wybuchła pandemia i założył sklep w domu. Teraz przygotowuje się do powrotu, planując ponownie wsiąść do metra, by dojechać do miejsca pracy swojej firmy.

Prezydent Joe Biden powiedział narodowi w swoim orędziu o stanie państwa z 1 marca, że nadszedł czas, aby ponownie „wypełnić nasze wspaniałe śródmieścia”, mówiąc, że ludzie powinni czuć się bezpiecznie, wracając do biur.

Nie wszyscy podzielają ten pogląd, a powodów jest wiele.

Todd nie stawia oporu, ale przyznaje, że „podchodzi do tego z ostrożnym optymizmem”. Były maratończyk od dawna choruje na COVID po zarażeniu się w styczniu 2021 roku, zanim w Nowym Jorku udostępniono szczepionki dla jego grupy wiekowej. Jego poziom energii nie jest już taki jak dawniej. Zmaga się z długą listą objawów, w tym z zaburzeniami równowagi, które powodują u niego chorobę morską, jeśli zbyt długo patrzy w ekran komputera.

Inni pracownicy oburzają się na sugestię, że w rzeczywistości nie pracują w domu i potrzebują stałego nadzoru. Jeden z pracowników napisał na Twitterze: „Nie chcę nikomu robić przykrości, ale dlaczego tak wielu osobom, które są naprawdę podekscytowane powrotem do biura, tak bardzo przeszkadzają ci z nas, którzy świetnie sobie radzą, pracując w domu? To znaczy, ja oczywiście pracuję. Ale ludziom to przeszkadza. O co chodzi?”.

powiedział inny: „Czy dziennikarze mogą wycofać ze swojej pracy zwroty 'powrót do pracy’ i 'powrót do normalności’?”, zauważając, że ludzie pracowali, a powrót do normalności jest okropnym zwrotem.

Inni twierdzą, że trudno im będzie zrezygnować z równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, która była lepsza, gdy pracowało się w domu, nawet jeśli zwierzęta i dzieci będą przeszkadzać w spotkaniach Zoomu.

Lekarze i eksperci ds. zdrowia psychicznego twierdzą, że powrót do miejsc pracy nie będzie tak „normalny” jak przed pandemią. Pracodawcy i pracownicy mogą jednak podjąć kroki w celu zwiększenia bezpieczeństwa, zmniejszenia szans na zakażenie w miejscu pracy i stłumienia niepokoju.

Perspektywy powrotu do pracy

Po pierwsze, sprawdź, czy wszystko jest w porządku – sugeruje Susan Albers, PsyD, psycholog kliniczny z Cleveland Clinic. „Kiedy poproszą Cię o powrót, jaka jest Twoja pierwsza reakcja? Czy jest to: „Świetnie!”, czy może: „Nie”?”.

Następnie, radzi, spróbuj dowiedzieć się, dlaczego Twoja reakcja jest taka, jaka jest.

Być może jest to sposób, w jaki jesteś skonstruowany, przynajmniej częściowo. Ogólnie rzecz biorąc, jak mówi, jej pacjenci, którzy są introwertykami, „uwielbiali przebywać w domu. Ekstrawertycy naprawdę mieli z tym trudności”.

Jednak wielu pracowników, w obliczu nieuniknionego powrotu do pracy, będzie prawdopodobnie musiało poradzić sobie z tym jak najlepiej i spróbować poczuć trochę „ostrożnego optymizmu” Todda.

W niedawno przeprowadzonym badaniu naukowcy przepytali ponad 3900 osób, które w czasie pandemii pracowały w domu. Stwierdzili, że osoby, które stanęły przed perspektywą rychłego powrotu do miejsca pracy, w porównaniu z osobami, których powrót nie był rychły, były bardziej optymistyczne, jeśli chodzi o ryzyko infekcji związane z powrotem do miejsca pracy, i bardziej pesymistyczne, jeśli chodzi o ryzyko związane z pracą w domu.

Badacze zasugerowali, że w grę wchodzi „motywowany optymizm”. Zdefiniowali go jako bagatelizowanie przyszłego ryzyka w celu opanowania niepokoju.

Inni, w tym Todd, starają się uniknąć zakażenia lub ponownego zakażenia.

„Nie mogę sobie pozwolić na ponowne zachorowanie” – mówi, nie po miesiącach spędzonych na uczeniu się, jak radzić sobie z długą listą objawów. Oprócz problemów z równowagą i ogromnego zmęczenia, Todd cierpi na zamroczenie mózgu, które obecnie się poprawia, oraz nietolerancję ciepła, która sprawia, że nowojorskie lato jest nie do zniesienia. Uczestniczy w programie powrotu do zdrowia po przebytej COVID-19 i chce dalej iść naprzód.

Ocena indywidualnego ryzyka

Leana Wen, lekarz medycyny ratunkowej i profesor zdrowia publicznego na Uniwersytecie George’a Washingtona w Waszyngtonie, mówi: „Jeśli wszyscy w domu są w pełni zdrowi, to pracownicy powinni ocenić swoją sytuację zdrowotną, sytuację domowników i tolerancję ryzyka.

„Jeśli wszyscy domownicy są w pełni zaszczepieni, wzmocnieni i ogólnie zdrowi, ryzyko ciężkiej choroby spowodowanej koronawirusem jest dla nich bardzo małe. Z drugiej strony, jeśli oni lub ktoś w ich domu ma obniżoną odporność, jest w podeszłym wieku, cierpi na przewlekłe choroby i jest już osłabiony medycznie, to sprawa wygląda inaczej” – mówi.

Kluczowe znaczenie ma również ocena osobistej tolerancji na ryzyko” – mówi Wen.

Wiele osób powie w tym momencie, że tak bardzo ceni sobie powrót do aktywności sprzed pandemii, że ryzyko zarażenia się koronawirusem, zwłaszcza jeśli są zaszczepione i wzmocnione, przewyższa korzyści płynące z normalności” – mówi.

Są jednak osoby, które obawiają się długotrwałego stosowania szczepionki COVID i możliwości przekazania jej innym” – mówi. „Dlatego ludzie powinni zdecydować, co jest dla nich najlepsze, biorąc pod uwagę ich sytuację medyczną i ocenę ryzyka”.

Osobom zaniepokojonym, zwłaszcza jeśli wracają do gabinetu, w którym maski nie są wymagane, radzi ona kontynuować maskowanie. Jak mówi, jednokierunkowe maskowanie przy użyciu maski wysokiej jakości – N95, KN95 lub KN94 – zapewnia doskonałą ochronę.

Należy pamiętać, jak bardzo pomagają szczepienia. Osoby zaszczepione i wzmocnione są trzy do pięciu razy mniej narażone na zakażenie koronawirusem w porównaniu z osobami nieszczepionymi – mówi.

Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, pracodawcy powinni poinformować pracowników, jakie środki ostrożności stosują. Jeśli tego nie zrobią, należy o to zapytać, aby móc zdecydować, jakie środki ostrożności należy podjąć.

Wskazówki dla pracodawców

Pracodawcy mogą zwrócić się do różnych źródeł, aby pomóc im w zapewnieniu bezpieczeństwa pracownikom i miejscu pracy – pracownicy mogą również znaleźć takie wskazówki w Internecie.

American College of Occupational and Environmental Medicine (ACOEM) wydało ogólne i branżowe wytyczne. Grupa oferuje zalecenia dotyczące testów, kwarantanny i szczepionek – mówi dr Tanisha Taylor, przewodnicząca grupy roboczej ds. powrotu do pracy w organizacji.

Krajowa Rada Bezpieczeństwa oferuje SAFER (Safe Actions for Employee Returns) – grupę zadaniową, której celem jest pomoc pracodawcom w tworzeniu bezpiecznych miejsc pracy po pandemii. W maju 2021 r. rada wydała wskazówki dla pracodawców dotyczące polityki szczepień, wentylacji, elastycznych harmonogramów i innych kwestii.

W badaniach przeprowadzonych między czerwcem a sierpniem 2021 r., w których wzięło udział 300 pracodawców i 3785 osób, rada stwierdziła:

  • Liczba zaszczepionych pracowników wzrosła o 35%, jeśli pracodawcy wymagali szczepień.

  • Konsumenci wolą odwiedzać firmy, w których pracownicy są szczepieni.

Pracodawcy, którzy stosują wymagania dotyczące szczepień wśród wszystkich pracowników, mogą osiągnąć poziom „odporności zbiorowiskowej”. Ankieterzy stwierdzili również, że większość pracowników nie chce wracać do pracy w terenie.

Zmniejszenie niepokoju

Pracodawcy mogą złagodzić obawy, informując pracowników o środkach ostrożności. Todd chwali swoją firmę za to, że „dobrze nas przygotowała” i tak mocno zachęcała do szczepień, że większość jego współpracowników również się zaszczepiła. Mimo to mówi: „Już powiedziałem kolegom, że w biurze będę nosił maskę N95”.

Eksperci twierdzą, że powrót do rutyny, jeśli to możliwe, może pomóc. Firma Todda będzie początkowo stosować hybrydowy harmonogram, zachowując niektóre dni jako pracę w domu.

Podczas gdy niektóre działania w biurze mogą być obowiązkowe – na przykład spotkanie całej firmy – pracownicy mogą ustalić, czy mają możliwość, na przykład, wzięcia w nim udziału przez telefon z osobnego pokoju – sugeruje Wen.

Nawet jeśli pracownicy muszą iść na spotkanie firmowe osobiście, mogą zrezygnować z zatłoczonej kafeterii podczas lunchu.

I „nie musisz iść na happy hour w barze ramię w ramię z innymi” – mówi. Dobrze jest powiedzieć „nie”, zwłaszcza w sytuacjach nieobowiązkowych.

Zdaniem Cheryl Procter-Rogers, coacha kadry kierowniczej w Chicago, niektóre lęki wynikają z ogólnej niepewności co do tego, jak będzie wyglądał powrót do „normalności”. Ostatnio słyszy niepokój od klientów.

„Jeden z nich powiedział mi: 'Skąd mam wiedzieć, że osoba po drugiej stronie stołu w zarządzie jest zaszczepiona?

To jedna z wielu sytuacji, z którymi pracownicy będą musieli sobie poradzić – mówi.

Jak twierdzi Procter-Rogers, niektóre lęki wynikają z problemów związanych z karierą lub stylem życia, takich jak niezdecydowanie, czy wrócić do pracy, zwłaszcza jeśli oznacza to rezygnację z niektórych przywilejów, którymi cieszyli się w domu.

Niektórzy klienci mówili jej, że przyzwyczaili się do zwracania się do swoich partnerów w środku dnia pracy i proponowania szybkiej przerwy na spacer.

„Takie okazje naprawdę pogłębiały związek” – mówi. „Niektórzy zastanawiają się, czy chcą z tego zrezygnować”.

Niezależnie od źródła niepokoju, proste rzeczy, takie jak aktywność fizyczna, mogą pomóc – mówi Procter-Rogers. „Bardzo ważne jest też, by ludzie mieli kogoś, z kim mogą porozmawiać – przyjaciela, współmałżonka, trenera czy terapeutę.

Szukanie pomocy przynosi efekty, o czym przekonał się Todd. Przyłączył się do oddolnej grupy edukacyjnej, badawczej i orędowniczej, aby uzyskać informacje i wsparcie. Tak bardzo cenił sobie udzielaną przez nią pomoc, że zapytał, jak może się odwdzięczyć.

Odpowiedzieli: „Najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, to opowiedzieć swoją historię”. Tak też zrobił. „Pomaga mi to w zachowaniu zdrowia psychicznego i optymizmu” – mówi Todd.

Rozwój dziecka: Twój 11-miesięczny maluch

0

Dowiedz się, jakich kamieni milowych u niemowląt możesz się spodziewać u swojego 11-miesięcznego dziecka w 11. miesiącu Przewodnika dla niemowląt miesiąc po miesiącu.

W tej części przewodnika po lekarzach miesiąc po miesiącu dowiesz się, jakich kamieni milowych u dziecka możesz się spodziewać, gdy skończy ono 11 miesięcy.

Kamienie milowe dziecka w jedenastym miesiącu życia: Umiejętności motoryczne

W 11 miesiącu życia dziecko powinno poruszać się trzymając się mebli lub Twoich rąk. Może nawet puścić ręce, aby spróbować postawić kilka nieśmiałych kroków, a nawet może chodzić samodzielnie. Niektóre dzieci w tym wieku eksperymentują, stając na palcach lub na jednej nodze.

Niektóre szczególnie odważne jedenastomiesięczne dzieci odkrywają, że wspinanie się jest świetną zabawą. Wdrapują się na lady, przechodzą przez poręcz łóżeczka i stawiają się w dość niebezpiecznych sytuacjach. Jeśli masz jednego z tych małych wspinaczy, nie zapewnij mu łatwej drogi dostępu. Odsuń krzesła od stołów i blatów, aby dziecko nie mogło wspiąć się na tyle wysoko, aby się rozsypać. Dziecko uwielbia też otwierać szuflady i szafki, więc pamiętaj, aby zamykać wszystkie chemikalia, środki czystości i kosmetyki, które są w jego zasięgu.

W miarę jak poprawia się koordynacja ręka-oko, dziecko będzie chętnie poznawać działanie przedmiotów, układając zabawki według wielkości i koloru, a także rozbierając je i składając z powrotem. Klocki i kubki do układania to doskonałe zabawki do tych czynności. Podczas zabawy i odkrywania wiele przedmiotów trafia do buzi dziecka. Jeśli dziecko jest dzieckiem w rodzinie, należy dopilnować, aby starsze rodzeństwo trzymało mniejsze części zabawek poza jego zasięgiem.

Kamienie milowe w jedenastym miesiącu życia dziecka: Jedzenie

Twoje dziecko powinno już samodzielnie karmić się palcami i zaczynać próbować używać łyżeczki. Dieta 11-miesięcznego dziecka powinna składać się z różnych produktów pełnoziarnistych, owoców, warzyw, nabiału – serów i jogurtów – oraz białka – wołowiny, kurczaka, ryb, tofu. Podawaj dziecku przekąski rano i po południu, aby zapewnić mu wystarczającą ilość energii na cały dzień. Krakersy, owoce i suche płatki zbożowe to dobre opcje przekąsek. Nadal będziesz podawać 16-20 uncji mleka matki lub mieszanki mlecznej dziennie, zwiększając w ciągu miesiąca, aż do całkowitego przestawienia się, stosowanie kubka do picia w ciągu dnia.

Należy uważać, aby nie podawać dziecku w ciągu dnia kubka wypełnionego sokiem. Trzymaj kubek wypełniony wodą, aby dziecko było nawodnione.

Zmysł smaku Twojego dziecka rozwija się, więc dodawaj różne smaki do repertuaru posiłków. Jeśli masz szczególnie wybrednego niejadka, który ciągle odpycha łyżkę, nie poddawaj się. Próbuj nowych pokarmów. Czasami dzieci muszą zetknąć się z daną potrawą od 8 do 12 razy, zanim ją zjedzą. Jednocześnie nigdy nie zmuszaj dziecka do jedzenia. Lepiej pozwolić małym dzieciom samodzielnie decydować, kiedy są najedzone. Badania wykazały, że dzieci, które są zmuszane do sprzątania z talerza, często przejadają się w późniejszym życiu.

Jedenasty miesiąc Kamienie milowe dziecka: Komunikacja

Jedenastomiesięczne dzieci zdają sobie sprawę, że są wyjątkowymi ludźmi. Mają silne poczucie tego, co lubią, a czego nie, i nauczyły się wykorzystywać swoje emocje, aby uzyskać to, czego chcą – na przykład wpadają w złość, kiedy próbujesz zabrać im ulubioną zabawkę. Być może Twoje dziecko poznało już słowo „nie”. Jeśli tak, to prawdopodobnie będziesz je często słyszeć.

Komunikacja zaczyna nabierać bardziej dojrzałego rytmu w wieku 11 miesięcy. Dzieci w tym wieku mogą już prowadzić regularną rozmowę w przód i w tył. Gdy zadasz pytanie, otrzymasz odpowiedź, choć prawdopodobnie nie zrozumiesz większości tej odpowiedzi. Kiedy wymieniasz nazwę czegoś – na przykład psa rodzinnego – dziecko może na to wskazać. Prawdopodobnie zauważysz też, że dziecko ma dłuższy czas koncentracji uwagi i potrafi skupić się na Tobie lub na zabawie dłużej niż kilka sekund naraz.

Wskazówki na jedenasty miesiąc życia dziecka:

  • Teraz, gdy dziecko raczkuje i chodzi z pomocą, pozwól mu poznawać różne rodzaje faktur, w tym trawę, dywan i podłogę.

  • Codziennie czytaj razem z dzieckiem. Włączaj dziecko w proces czytania, wskazując na osoby i przedmioty na obrazkach i pytając je, co to jest. Możesz również zaangażować dziecko, pozwalając mu przewracać strony.

  • Zacznij wzmacniać dobre zachowania pochwałami, a niewłaściwe koryguj stanowczym „nie”.

  • Zachęcaj dziecko do większej samodzielności przy ubieraniu, jedzeniu i przygotowywaniu się do snu.

  • Jeśli Twoje dziecko porusza się już na dwóch nóżkach, zakładaj mu skarpetki z bieżnikiem lub wygodne buciki dla niemowląt, gdy wychodzisz z domu. Dopóki dziecko nie zacznie chodzić, nie zakładaj gołych stóp w domu.

?

Węzły pępowinowe: Czy to coś poważnego?

0

Dowiedz się, co powinnaś wiedzieć o węzłach pępowinowych w czasie ciąży, jak do nich dochodzi, jak są poważne i kiedy powinnaś się nimi martwić.

Co to jest pępowina?

Pępowina łączy się z łożyskiem, które jest organem rozwijającym się w czasie ciąży w celu przenoszenia krwi, tlenu i pożywienia z matki na dziecko. W łonie matki dziecko nie potrafi jeszcze oddychać za pomocą płuc. Pępowina przenosi odtlenowaną krew od dziecka do łożyska.

Pępowina Twojego dziecka ma trzy warstwy mięśni:

  • Tunica externa: Ta zewnętrzna warstwa jest elastyczna i gęsta, aby chronić pępowinę przed uszkodzeniem.

  • Tunica media: Środkowa warstwa pępowiny zawiera większość naczyń krwionośnych. Służy do regulowania przepływu krwi i ciśnienia krwi dziecka.

  • Tunica interna: Jest to środkowa część pępowiny, zbudowana z tkanki łącznej. Zawiera zastawki kontrolujące przepływ krwi, dzięki którym krew odtlenowana trafia do łożyska, a krew natleniona wraca do dziecka.

Co to jest węzeł pępowinowy?

Jak sama nazwa wskazuje, węzeł pępowinowy to miejsce w pępowinie dziecka, które zostaje związane. Węzeł w pępowinie może uniemożliwić dotarcie do dziecka bardzo potrzebnych składników odżywczych, zahamować jego wzrost i spowodować inne problemy zdrowotne. Możesz być spokojny, większość węzłów pępowinowych nie powoduje szkód u dzieci w łonie matki.

Przyczyny powstawania węzła pępowinowego. W czasie ciąży czujesz, jak Twoje dziecko kopie i porusza się przez cały dzień. Ponieważ dziecko rozciąga się i odkrywa swój mały dom w Twoim łonie, bardzo łatwo o zawiązanie węzła pępowinowego. Większość węzłów pępowinowych powstaje we wczesnym okresie ciąży, kiedy dziecko jest jeszcze małe i ma więcej miejsca do poruszania się. Istnieją jednak pewne czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo powstania węzła pępowinowego:

  • Dwoje dzieci ma wspólny worek płodowy (bliźnięta jednojajowe)

  • Za mało płynu owodniowego wewnątrz macicy

  • Dłuższa niż zwykle pępowina

  • Dziecko jest mniejsze niż przeciętnie, dzięki czemu ma więcej miejsca do poruszania się

Oznaki węzła pępowinowego. Większość węzłów nie jest widoczna na zdjęciach ultrasonograficznych. Dzieje się tak, ponieważ pępowina jest długa, a w miarę wzrostu dziecka może ono zakrywać jej część podczas badania ultrasonograficznego. Ponadto obraz ultrasonograficzny nie zawsze jest wystarczająco wyraźny, aby uwidocznić węzeł.

Jednakże, gdy technik monitoruje tętno i aktywność dziecka, sprawdza, czy nie ma węzła pępowinowego. Nawet jeśli nie można go dostrzec wizualnie, można wykryć inne oznaki problemów z przepływem krwi do i z łożyska. Na przykład, jeśli tętno dziecka jest niskie lub niespójne, jest to oznaką węzła pępowinowego.

Dziecko może być również mniej aktywne niż zwykle, ponieważ odcięty został dopływ składników odżywczych. Pamiętaj, aby poinformować lekarza lub technika, jeśli zauważyłaś spadek aktywności dziecka w łonie matki.

Obawy związane z węzłem pępowinowym. Chociaż większość węzłów pępowinowych nie stanowi zagrożenia dla dziecka, lekarze nadal ściśle monitorują ciążę, jeśli taki węzeł zostanie wykryty. Pępowina jest tak skonstruowana, aby nie dopuścić do powstania ciasnego węzła, zwanego również węzłem prawdziwym. Większość węzłów nie powoduje problemów u dziecka.

Dopóki węzeł nie jest zbyt ciasny, przepływ krwi i substancji odżywczych nie jest ograniczony. Jednak ciasny węzeł sprawia, że dziecko nie ma wystarczającej ilości tlenu i jest narażone na uszkodzenie mózgu, a nawet urodzenie martwego dziecka.

Przy dodatkowym stresie i presji związanej z porodem istnieje prawdopodobieństwo, że węzeł pępowinowy Twojego dziecka może się zacisnąć podczas porodu. Z tego powodu lekarze ściśle monitorują tętno dziecka w miarę jak Twoje ciało przechodzi przez kolejne etapy porodu. Jeśli tętno dziecka spadnie za bardzo, może być konieczne cesarskie cięcie, aby zapobiec dalszym dolegliwościom. Zwiększa to szanse na bezpieczny, zdrowy poród bez komplikacji.

Rozwiązanie problemu węzła pępowinowego. Lekarze nie są w stanie wyleczyć węzła pępowinowego, a Ty nie możesz w żaden sposób zapobiec jego powstaniu. Jednak rozpoznanie węzła i ścisłe monitorowanie dziecka może zadecydować o tym, czy poród będzie zdrowy, czy też dojdzie do potencjalnego uszkodzenia dziecka. Należy znać objawy węzła pępowinowego i porozmawiać z lekarzem o wszelkich wątpliwościach.

Jeśli lekarz wykryje węzeł w badaniu ultrasonograficznym, może poprosić Cię o częstsze badania ultrasonograficzne i monitorowanie. Lekarz będzie chciał sprawdzić, czy dziecko rośnie prawidłowo i czy ma mocne bicie serca – są to oznaki, że Twoje dziecko rozwija się w łonie matki. Jeśli czujesz, że dziecko kopie mniej niż 10 razy w ciągu dwóch godzin, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

6 sposobów na poprawę nawyków związanych z nauką dla dzieci z ADHD

0

Lekarz pomoże Ci dowiedzieć się, jak ułatwić dziecku z ADHD odrabianie pracy domowej.

Praca domowa nie musi zepsuć dnia Twojemu dziecku. Nie musi też zamieniać Cię w zestresowanego, zrzędzącego rodzica. Ustrukturyzowana rutyna może pomóc Twojemu synowi lub córce w utrzymaniu koncentracji i skupienia.

1. Przygotuj stanowisko do odrabiania lekcji.

Wybierz jedno miejsce, w którym dziecko będzie mogło codziennie odrabiać lekcje. Upewnij się, że jest ono oddalone od miejsc rozpraszających uwagę, takich jak hałaśliwe rodzeństwo czy telewizor. (W przypadku niektórych dzieci dobrze sprawdza się stół kuchenny, ponieważ można tam łatwo sprawdzić, co się dzieje).

Siedzenie powinno być zwrócone w stronę ściany, a nie okna. Biały szum, pochodzący z odtwarzacza MP3 lub wentylatora, może pomóc zagłuszyć dźwięki, dzięki czemu dziecko będzie mogło skupić się na pracy.

Staraj się zapewnić rodzeństwu własną przestrzeń, choć może to być trudne, jeśli musisz nadzorować więcej niż jedno dziecko.

2. Rozdziel czas na naukę.

Czy Twoje dziecko zaczyna intensywnie, a potem przestaje się uczyć? Podziel zadania tak, aby nie musiało robić wszystkiego naraz.

Zamiast jednej godziny pracy, można zorganizować trzy 20-minutowe sesje, a pomiędzy nimi czas na zabawę lub przekąskę.

Albo zmieńcie przedmioty: matematyka przez 20 minut, potem angielski przez kolejne 20, a potem znowu matematyka. Uczniowie będą się mniej męczyć, a ich praca może się poprawić.

3. Trzymaj się planu.

Dzieci z ADHD mają problemy z zarządzaniem czasem. Łatwo też zbaczają z kursu. Harmonogram może pomóc w rozwiązaniu obu tych problemów.

Poproś dziecko, aby podzieliło pracę domową na mini-zadania, z których każde zajmuje tylko kilka minut. Następnie użyj minutnika lub aplikacji alarmowej, aby dopilnować, by nie spóźniło się na każde zadanie. Nie tylko pomoże to dziecku, ale i Ty nie będziesz musiał go tak często nagabywać.

Podobnie jak w przypadku codziennych zadań, podziel duże, długoterminowe projekty (takie jak diorama lub raport książkowy) na proste etapy. Dla każdego etapu ustal harmonogram z terminem realizacji. Takie małe terminy pomogą uczniom ukończyć projekt na czas.

4. Zaplanuj naukę w zależności od przyjmowania leków.

Dziecko, które przyjmuje leki na ADHD, może uczyć się lepiej wcześniej po południu, kiedy leki jeszcze działają. Późnym wieczorem, gdy leki przestaną działać, może mieć trudności z nauką.

5. Motywuj za pomocą nagród.

To nie są łapówki. Dobrze jest nagradzać dziecko za dobrze wykonaną pracę. Odrobina zachęty może bardzo pomóc.

Niektórzy rodzice ustalają walutę – na przykład żetony do pokera – w zamian za odrobienie pracy domowej. Twoje dziecko może później wymienić żetony na nagrody, które mu się podobają, np. czas na oglądanie telewizji lub grę wideo.

?

6. Upewnij się, że praca domowa została oddana.

Twoje dziecko może spędzić wiele godzin nad pracą domową, a potem ją zgubić lub zapomnieć oddać. Zorganizowany segregator lub system teczek z kieszonkami na nowe zadania i gotowe prace domowe może pomóc w doprowadzeniu ich do końca.

Wywiązywanie się z zadań.

To ostatnie jest dodatkową korzyścią dla Ciebie. Nierzadko zdarza się, że dziecko z ADHD nie dotrzymuje terminu lub źle rozumie instrukcje. Stwórz plan awaryjny. Rozmawiaj z nauczycielem swojego dziecka – co tydzień lub nawet codziennie – o zbliżających się zadaniach.

Niektórzy nauczyciele umieszczają zadania domowe w Internecie. Inni mogą wysyłać kopie zadań bezpośrednio do Ciebie. Poproś nauczyciela, aby informował Cię o wszelkich spóźnieniach lub braku zadania domowego.

?

Terminy związane z opakowaniami żywności i ich znaczenie: Wszystko, co naturalne, organiczne, beztłuszczowe i inne

0

Firmy spożywcze używają wielu określeń, aby skłonić Cię do wyboru ich produktów. Ale co tak naprawdę oznaczają te słowa na etykiecie?

Etykieta: Wyprodukowano z pełnego ziarna

Co to oznacza: Ziarna (takie jak pszenica, jęczmień i owies) składają się z trzech części: otrąb, bielma i zarodka. Czasami producenci usuwają niektóre z tych części podczas przetwarzania. Ziarna, które zachowują wszystkie trzy części, nazywane są pełnoziarnistymi i są lepsze dla Twojego serca, wagi i zdrowia.

Wyprodukowane z całych ziaren nie oznacza, że żywność zawiera wyłącznie całe ziarna. Może zawierać również ziarna przetworzone. Dlatego ważne jest, aby wybierać chleb, makaron, płatki zbożowe i tortille, które są oznaczone jako w 100% pełnoziarniste lub w 100% pełnoziarniste.

Pamiętaj o tym: Płatki owsiane, brązowy ryż, dziki ryż i popcorn są zawsze pełnoziarniste.

Etykieta: Całkowicie naturalny

Co to oznacza: Żywność może być określana jako całkowicie naturalna lub naturalna, jeśli nie ma w niej dodanych barwników, aromatów lub sztucznych substancji i nie została bardzo mocno przetworzona.

Należy o tym pamiętać: „Naturalny” nie oznacza, że żywność jest zdrowa lub organiczna. Niektórzy eksperci twierdzą, że agencje rządowe, takie jak FDA, powinny wprowadzić bardziej rygorystyczne standardy dotyczące tych terminów – lub nawet całkowicie ich zakazać. Sprawdzaj listę składników każdej kupowanej żywności, aby dowiedzieć się, czy nie zawiera ona dodatku cukru, tłuszczów trans lub innych składników, których obecność w diecie Twojej rodziny należy ograniczyć do minimum.

Etykieta: Wyprodukowano z prawdziwych owoców lub soku owocowego

Co to oznacza: Ta etykieta oznacza bardzo niewiele. FDA zezwala, aby produkty, które zawierają nawet niewielką ilość owoców lub koncentratu soku owocowego, były oznaczone jako wyprodukowane z prawdziwych owoców. Ponadto owoce w składzie nie muszą być takie same jak smak na etykiecie. Skóra owocowa o smaku malinowym może być zrobiona z truskawek, a nie z malin.

Pamiętajcie o tym: Najlepszym źródłem owoców dla Twoich dzieci są świeże, całe owoce, takie jak jabłka, banany i winogrona. Zawierają one zdrowy, sycący błonnik i wszystkie oryginalne składniki odżywcze owoców.

Etykieta: Dobre źródło białka, witaminy D lub innego składnika odżywczego.

Co to oznacza: Dobre źródło oznacza, że jedna porcja żywności zawiera od 10% do 19% ilości składnika odżywczego, takiego jak białko czy wapń, którego przeciętna osoba potrzebuje w diecie liczącej 2000 kalorii dziennie. (Większość dzieci potrzebuje około 2000 kalorii dziennie).

Pamiętajcie o tym: Warto wiedzieć, czy dana żywność zawiera składniki odżywcze, takie jak białko. Ale trudno jest zsumować ilości wszystkich niezbędnych składników odżywczych dla siebie lub swoich dzieci. Dlatego warto uwzględniać w swojej diecie różnorodne produkty pełnowartościowe, takie jak świeże owoce i warzywa, orzechy oraz chude mięso, np. kurczaka i ryby. To najlepszy sposób, aby zagwarantować, że dostarczasz sobie wszystkich niezbędnych składników.

Etykieta: Bez dodatku cukrów

Co to oznacza: Do żywności ani żadnego z jej składników nie dodano cukru ani substancji słodzących. Cukier ma wiele nazw, takich jak miód, melasa, syrop kukurydziany, cukier kukurydziany, fruktoza, syrop kukurydziany o wysokiej zawartości fruktozy, nektar z agawy, cukier brązowy, cukier trzcinowy, słodzik kukurydziany, koncentrat soku owocowego i glukoza. Żywność bez dodatku cukru może jednak zawierać alkohole cukrowe, takie jak sorbitol i ksylitol, które nadają jej słodki smak. Są one bardzo niskokaloryczne, ale mogą powodować skutki uboczne, takie jak rozstrój żołądka.

Należy o tym pamiętać: Dietetyczne wytyczne dla Amerykanów na lata 2020-2025 zalecają, aby cukry dodane stanowiły mniej niż 10 procent kalorii dziennie, począwszy od 2. roku życia. W przypadku osób poniżej 2. roku życia należy unikać żywności i napojów z dodatkiem cukru.

Etykieta: Beztłuszczowe

Co to oznacza: Żywność z tym oznaczeniem może zawierać do 0,5 grama tłuszczu na porcję.

Należy o tym pamiętać: Rodzaj tłuszczu, który dostarczasz, ma znaczenie. Niektóre tłuszcze, zwłaszcza wielonienasycone i jednonienasycone, zawarte w rybach, orzechach i awokado, są dla ciebie korzystne. Tłuszcze nasycone i tłuszcze trans nie są.

Co więcej, żywność beztłuszczowa często zawiera więcej soli lub cukru niż jej wersje zawierające tłuszcz. Tłuszcz nadaje potrawom smak, więc czasami firmy spożywcze dodają do nich inne składniki, takie jak sól, aby zrekompensować utratę smaku.

Etykieta: Organic

Co to oznacza: Żywność przetworzona, która jest oznakowana jako ekologiczna, musi być wolna od sztucznych konserwantów, barwników i aromatów. Również jej składniki muszą być organiczne. Na przykład pszenica używana do produkcji ekologicznych krakersów nie może zawierać dodatków i musi być uprawiana i przetwarzana bez użycia nawozów chemicznych i pestycydów.

Należy o tym pamiętać: Badania wykazują, że żywność nieekologiczna jest tak samo odżywcza jak organiczna. Ważne jest jednak spożywanie większej ilości produktów rolnych i pełnoziarnistych ze względu na ich wartości odżywcze, niezależnie od sposobu ich uprawy, a także spożywanie większej ilości żywności pochodzącej z lokalnych upraw.

Etykieta: Tylko X kalorii na porcję

Co to oznacza: Pojedyncza porcja zawiera reklamowaną liczbę kalorii (zwykle 100). Jednak nawet mała torebka, pudełko lub butelka może zawierać więcej niż jedną porcję. Jeśli więc jesz torebkę chipsów, na której napisano, że porcja ma tylko 100 kalorii, ale torebka zawiera dwie porcje, to w rzeczywistości możesz zjeść 200 kalorii.

Pamiętaj o tym: Do 2020 roku FDA będzie wymagać od wszystkich firm spożywczych podawania wielkości porcji, które będą bardziej zbliżone do tego, co większość ludzi naprawdę je. Na przykład, etykieta będzie zawierała informacje o wartościach odżywczych pełnego kubka lodów, a nie połowy kubka.

Pfizer wycofuje leki BP z powodu potencjalnego zagrożenia rakiem

0

Dobrowolne wycofanie leków z całego kraju zostało spowodowane niedopuszczalną zawartością związku, który może powodować raka.

Pfizer wycofuje leki na nadciśnienie tętnicze z powodu potencjalnego ryzyka raka

Patrice Wendling

22 marca 2022 r. – Firma Pfizer dobrowolnie wycofuje z rynku niektóre leki na nadciśnienie z powodu niedopuszczalnego poziomu potencjalnego czynnika rakotwórczego.

Produkty, których to dotyczy, to tabletki chinaprilu HCl/hydrochlorotiazydu (Accuretic), dystrybuowane przez firmę Pfizer, oraz dwa autoryzowane leki generyczne, chinapril plus hydrochlorotiazyd i chinapril HCl/hydrochlorotiazyd, dystrybuowane przez firmę Greenstone. Wycofanie produktu z rynku jest związane z wyższym niż dopuszczalny poziomem N-nitrozoochinaprilu, związku znanego jako nitrozamina.

„Chociaż długotrwałe spożycie N-nitrozochinaprilu może wiązać się z potencjalnie zwiększonym ryzykiem wystąpienia nowotworu u ludzi, nie ma bezpośredniego zagrożenia dla pacjentów przyjmujących ten lek” – poinformowała firma Pfizer w komunikacie prasowym.

Jeśli przyjmujesz którykolwiek z wycofanych leków, skontaktuj się z lekarzem w sprawie alternatywnych rozwiązań.

Firma poinformowała, że nie odnotowano żadnych przypadków obrażeń ani chorób związanych z wycofaniem leku.

Przejdź tutaj, aby zobaczyć wszystkie wycofane produkty, w tym według dawek.

Wycofane tabletki były sprzedawane w 90-cio krotnych butelkach w Stanach Zjednoczonych i Puerto Rico w okresie od listopada 2019 r. do marca 2022 r.

Osoby posiadające wycofane tabletki powinny skontaktować się z firmą Sedgwick pod numerem telefonu 888-843-0247 od poniedziałku do piątku w godzinach od 8:00 do 17:00 ET w celu uzyskania instrukcji dotyczących zwrotu tabletek i uzyskania zwrotu kosztów.

Dostawcy usług medycznych, którzy mają pytania, mogą skontaktować się z firmą Pfizer pod numerem 800-438-1985, opcja 3, od poniedziałku do piątku w godzinach od 8:00 do 17:00 ET.

Co warto wiedzieć o niechęci do jedzenia doustnego?

0

Dowiedz się, co musisz wiedzieć o niechęci do jedzenia, jak wpływa ona na zdrowie Twojego dziecka i jak pomóc mu nauczyć się jeść różne pokarmy.

Co to jest niechęć do jedzenia?

O niechęci do jedzenia mówimy wtedy, gdy dziecko nie chce jeść lub nie pozwala, by cokolwiek dotykało jego ust. Dzieci z awersją pokarmową unikają wszystkich pokarmów lub tylko tych o określonych rodzajach i konsystencji. Poważne przypadki niechęci do jedzenia mogą prowadzić do problemów z odżywianiem.

Objawy niechęci do jedzenia obejmują:

  • Odmowa karmienia piersią

  • Odwrócenie się od jedzenia

  • Kneblowanie

  • Kaszel

  • Zadławienie

  • Unikanie wszystkiego, co znajduje się w pobliżu ust, np. szczoteczki do zębów

  • Nie rośnie zgodnie z oczekiwaniami

Awersja do jamy ustnej jest powszechna u wcześniaków, a rodzice zazwyczaj zauważają jej objawy w pierwszym roku życia dziecka. Niechęć do jedzenia doustnego może również wystąpić u starszych dzieci z powodu problemów sensorycznych lub w odpowiedzi na negatywne doświadczenia związane z jedzeniem, takie jak zadławienie.

Przyczyny niechęci do jedzenia z ust

Jeśli Twoje dziecko wykazuje objawy niechęci do jedzenia, może to oznaczać problemy sensoryczne lub motoryczne.

Kwestia motoryczna. Jeśli przyczyną niechęci do jedzenia jest problem motoryczny, oznacza to, że dziecko ma trudności z przesuwaniem pokarmu przez usta lub połykaniem go. Może to być spowodowane osłabieniem mięśni, problemami anatomicznymi lub słabą koordynacją.

Problem sensoryczny. Jeśli przyczyną niechęci do jedzenia jest problem sensoryczny, oznacza to, że Twoje dziecko jest bardzo wrażliwe na uczucie jedzenia lub czegokolwiek w ustach lub w ich pobliżu. Dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego mogą być szczególnie wrażliwe na smak, zapach i dotyk jedzenia. Niemowlęta z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego mogą mieć problemy z karmieniem piersią.

Strach. Strach przed negatywnymi konsekwencjami, takimi jak zadławienie się, może spowodować rozwinięcie się niechęci do jedzenia. Jeśli Twoje dziecko miało przerażające doświadczenia związane z jedzeniem, może to wywołać awersję do jedzenia.

Pomaganie dziecku w domu w przypadku niechęci do jedzenia

Choć może to być frustrujące, gdy dziecko odmawia jedzenia, ważne jest, aby nie wkładać jedzenia do ust na siłę. Karmienie na siłę jest stresujące i może prowadzić do nasilenia się niechęci do jedzenia. Zamiast tego należy stworzyć spokojne środowisko wokół jedzenia i jedzenia, aby dziecko czuło się swobodnie.

Wzmacniaj dobre zachowania związane z jedzeniem za pomocą pochwał lub drobnych nagród. Na przykład oferuj naklejkę, gdy dziecko zje trzy kęsy nowej potrawy. Jeśli dziecko reaguje negatywnie, np. wpada w złość podczas posiłku, nie okazuj emocji. Siedź cicho lub odwróć się, dopóki dziecko się nie uspokoi.

Sprawy do rozważenia w domu:

  • Nie należy zmuszać dziecka do jedzenia czegokolwiek.

  • Jeśli dziecko ma kilka zbilansowanych produktów, które chce jeść, pozwól mu skupić się na tych produktach. Z czasem ich wybór pokarmów będzie się rozszerzał.

  • Organizuj pozytywne interakcje z dzieckiem i jedzeniem bez oczekiwania jedzenia. Przykładem może być wspólne gotowanie lub budowanie rzeźby z tłuczonych ziemniaków.

  • Zachęcaj do wykonywania czynności niezwiązanych z jedzeniem, które angażują zmysł dotyku dziecka. System sensoryczny jamy ustnej jest częścią systemu dotykowego, więc regularna zabawa zabawkami sensorycznymi może być pomocna.

  • Używaj gumy do żucia, szczoteczki do zębów lub innych narzędzi sensorycznych, aby pomóc dziecku przyzwyczaić się do różnych doznań w jamie ustnej.

  • Ćwiczenie i zabawa z udawanymi produktami spożywczymi i zabawkami. Zademonstruj, jak wkłada się do ust jedzenie do zabawy.

Uzyskanie profesjonalnej pomocy w przypadku niechęci do jedzenia doustnego

Jeśli dziecko nie otrzymuje wystarczającej ilości składników odżywczych lub nie rośnie zgodnie z oczekiwaniami, należy poszukać profesjonalnych metod leczenia. Można zacząć od pediatry. Pediatra może skierować cię do patologa mowy w celu oceny karmienia.

Po przeprowadzeniu oceny karmienia, przyczyna niechęci do jedzenia z ust będzie decydować o sposobie leczenia. W przypadku dziecka z silną niechęcią do jedzenia najlepiej jest zastosować podejście interdyscyplinarne.

W skład zespołu interdyscyplinarnego mogą wchodzić:

  • Lekarz pediatra?

  • Gastroenterolog

  • Patolog mowy/języka

  • Dietetyk

  • Terapeuta zajęciowy

  • Fizykoterapeuta

  • Psycholog

  • Pracownik socjalny

Leczenie awersji do jamy ustnej na tle motorycznym obejmuje ćwiczenia języka, policzków i warg dziecka. Poprawi to koordynację i pozwoli dziecku wzmocnić mięśnie potrzebne do jedzenia i picia.

Celem leczenia sensorycznego niechęci do jedzenia jest zmniejszenie wrażliwości dziecka na jedzenie i poprawa jego zachowania podczas posiłków. Otrzymasz strategie, które pozwolą Ci stworzyć w domu środowisko, w którym Twoje dziecko będzie mogło odnieść sukces.

Dzięki konsekwentnemu podejściu do leczenia Twoje dziecko może pokonać niechęć do jedzenia. Twoja cierpliwość i zachęta będą bardzo pomocne w osiągnięciu sukcesu. Pamiętaj, aby świętować każde małe zwycięstwo na drodze do bardziej zróżnicowanej diety.

Odstawianie dziecka od piersi

0

Mamy mogą powoli i z powodzeniem odstawić dziecko od karmienia piersią.

Tak jak niektórym kobietom trudno jest rozpocząć karmienie piersią, tak innym jeszcze trudniej jest się z nim pożegnać.

Choć styl życia i wymagania zawodowe mogą utrudniać karmienie piersią tak długo, jak byś chciała, nie zdziw się, jeśli odstawienie dziecka od piersi będzie stanowiło jeszcze większe wyzwanie – przynajmniej na początku.

„Przyjemne efekty hormonalne karmienia piersią oraz satysfakcjonująca więź emocjonalna sprawiają, że niektórym kobietom bardzo trudno jest przestać karmić piersią, nawet jeśli wymaga tego ich życie lub styl bycia” – mówi Myrtle Hodge, RN, ekspert ds. laktacji w Maimonides Medical Center na Brooklynie w Nowym Jorku.

Ponadto, jak mówi Hodge, mamie może być jeszcze trudniej przestać, jeśli dziecko najpierw straci zainteresowanie.

„Kiedy dziecko zdecyduje, że ma już dość, mama może czuć się zdruzgotana, że jej dziecko już jej nie chce i nie potrzebuje” – mówi Hodge. „Wiele kobiet czuje się bardzo smutnych i zdenerwowanych”.

Odstawianie od piersi z perspektywy dziecka

Jednocześnie niektóre dzieci mogą czuć się odrzucone, gdy mama rozpoczyna proces odstawiania od piersi, zwłaszcza jeśli współspanie było częścią okresu karmienia piersią.

„Jeśli dziecko spało z Tobą ze względu na udogodnienia związane z karmieniem piersią, a potem nagle przestało być karmione piersią, co oznacza, że śpi teraz samo, może poczuć się odrzucone, co może skutkować pobudliwością lub trudnościami w zasypianiu przez krótki czas” – mówi Hodge.

W przypadku odstawiania starszych dzieci od karmienia piersią – maluchów do 2, a nawet 3 roku życia – Hodge mówi, że mamy powinny spodziewać się, że dzieci będą się zachowywały i złościły.

„Czasami dziecko tak bardzo się złości i czuje się tak bardzo pozbawione opieki, że może być bardzo rozdrażnione na mamę – i naprawdę dać jej popalić” – mówi Hodge.

Niezależnie od wieku dziecka, jeśli masz problemy z odstawieniem go od piersi, eksperci twierdzą, że możesz ułatwić ten proces sobie i dziecku, jeśli będziesz utrzymywać bliską więź emocjonalną w inny sposób.

„Jest oczywiste, że karmienie piersią ma aspekt pocieszający – dla mamy, ale przede wszystkim dla dziecka. Dlatego należy to dostrzec i włączyć niektóre z tych bliskich fizycznych więzi i komfortu do czasu karmienia, niezależnie od tego, czy karmisz piersią, czy nie” – mówi dr Adam Aponte, przewodniczący wydziału pediatrii i opieki ambulatoryjnej w North General Hospital w Nowym Jorku.

Wskazówki pomocne przy odstawianiu dziecka od piersi

Aby dziecko czuło się bezpieczniej i było mniej zdenerwowane utratą karmienia piersią, wypróbuj poniższe wskazówki Aponte:

  • Często przytulaj swoje dziecko

  • Nawiązuj kontakt wzrokowy z dzieckiem

  • Głaskanie dziecka

  • Ogólnie rzecz biorąc, trzymaj dziecko blisko siebie

Twoje dziecko może mieć problemy z nauczeniem się ssania butelki (dzieci ssą pierś, co jest inną czynnością wykonywaną przez usta). W takim przypadku możesz przejść bezpośrednio do picia z kubka, sugeruje Aponte. Jest to łatwiejsze przejście dla niektórych starszych dzieci.

„Nie ma nic magicznego w butelce” – mówi Aponte. „Bardzo często dobrym rozwiązaniem jest przejście od razu do kubka. Dzieci są rozbawione kubkiem i nieco rozbawione. Często dzieci, które odmawiają picia z butelki, bardzo dobrze reagują na kubek”.

Jeśli dziecko jest już małe i je stałe pokarmy, można całkowicie zrezygnować z butelki. Twoje dziecko nie będzie za nią tęsknić, mówi Aponte.

Zmiany fizyczne podczas odstawiania dziecka od piersi

Po odstawieniu dziecka od piersi należy spodziewać się pewnych zmian fizycznych, które często mają miejsce. Najbardziej zauważalna jest zmiana konsystencji i częstotliwości wypróżnień dziecka.

„Prawdopodobnie dziecko wypróżnia się rzadziej niż podczas karmienia piersią, a jego stolce są zazwyczaj nieco twardsze lub bardziej zbite – jest to normalne” – mówi Aponte.

Hodge dodaje, że można się również spodziewać drobnych zaburzeń żołądkowo-jelitowych. „W zależności od wieku dziecka, mogą wystąpić skurcze i gazy, kiedy zaczniesz odstawiać je od piersi, zwłaszcza jeśli dziecko ma od 6 do 12 miesięcy” – mówi Hodge.

Aby uniknąć tych problemów, Hodge sugeruje, aby podawać dziecku mleko modyfikowane, a nie mleko, dopóki nie ukończy ono pierwszego roku życia. Gdy układ pokarmowy dziecka jest bardziej dojrzały, po pierwszych urodzinach należy wprowadzić mleko.

Jeśli przestaniesz karmić piersią przed ukończeniem pierwszego roku życia, eksperci twierdzą, że możesz spodziewać się marudzenia i płaczu od czasu do czasu, gdy dziecko fizycznie i emocjonalnie przestawi się z piersi na butelkę.

Ponownie odpowiedzią jest spędzanie jak najwięcej czasu z dzieckiem, przytulanie go i częstszy kontakt „ciało do ciała” – mówi Hodge. „Jest to bardzo zalecane, aby dziecko nie czuło się odrzucone, a sama mama nadal odczuwała tak potrzebną bliskość z dzieckiem”.

Jak długo należy czekać przed odstawieniem dziecka od piersi?

Zgodnie z zaleceniami Amerykańskiej Akademii Pediatrii karmienie piersią powinno być kontynuowane co najmniej przez pierwszy rok życia, a następnie tak długo, jak życzą sobie tego matka i dziecko.

Przedłużone karmienie piersią może przynieść pewne istotne korzyści, nie tylko w zakresie utrzymywania silnej więzi emocjonalnej. W badaniach przeprowadzonych w zachodniej Kenii w Afryce naukowcy odkryli, że karmienie piersią przez co najmniej dwa lata miało pozytywny związek ze wzrostem, szczególnie na obszarach zubożałych.

Inne badania wykazują, że im dłużej dziecko jest karmione piersią, tym lepiej rozwija się jego mózg. Niektóre dowody wskazują, że im dłużej dziecko jest karmione piersią, tym szybciej osiąga „kamienie milowe”, takie jak chodzenie i mówienie.

„Z mojego doświadczenia wynika, że dzieci karmione piersią do momentu osiągnięcia wieku niemowlęcego są bardziej towarzyskie, szczęśliwsze i lepiej przystosowane. Większość z nich ma bardzo wysokie IQ i wydaje się być bardzo dobrze rozwiniętymi dziećmi” – mówi Hodge.

W związku z tym wielu ekspertów ds. laktacji twierdzi, że dłuższe karmienie piersią jest w porządku – pod warunkiem, że zarówno dziecko, jak i mama tego chcą.

„Jest to osobista decyzja i powinna być podjęta przez matkę” – mówi Hodge. Aponte zgadza się z tym do pewnego stopnia. Gdy maluch osiągnie wiek 2 lat, Aponte zachęca matki do zaprzestania karmienia piersią – i większość z nich się do tego stosuje.

„Jeśli robisz to przez dwa lata, to znaczy, że zapewniłaś swojemu dziecku doskonały start w życie” – mówi. „W tym momencie odstawienie dziecka od piersi jest prawdopodobnie dobrym pomysłem”.

Uwaga w krajach rozwijających się, a także w niektórych krajach europejskich, karmienie dziecka piersią do czwartego lub piątego roku życia jest dopuszczalne i uważane za normalne. Niektórzy eksperci w USA twierdzą, że może to stać się normą także u nas, jeśli karmienie piersią stanie się szerzej akceptowane.

Kąpiel noworodka 101

0

Kąpiel nie musi być wielkim wysiłkiem. Dzięki poniższym wskazówkom będziesz zawsze nad wodą.

Dla świeżo upieczonych rodziców czas kąpieli może być zniechęcający – cała ta woda i śliskie, ruchliwe dziecko. Dr Eileen Costello, pediatra ze szpitala Brigham and Womens Hospital w Bostonie, pomaga nowym mamom i tatom zrozumieć, jak sprawić, by ich dziecko było dobrze umyte i bezpieczne.

„W przypadku noworodków, dopóki nie odłączy się pępowina, co może trwać do 3 tygodni, najlepszym sposobem na rozpoczęcie kąpieli jest ciepła gąbka położona na podłodze na czystym ręczniku” – mówi Costello.

Gdy pępowina zostanie odcięta, dziecko może przejść do wanienki, która zmieści się w umywalce. Jednak w obu sytuacjach bezpieczeństwo jest najważniejsze. „Nigdy nie zdejmuj z niej ręki i nie odchodź od niej nawet na sekundę” – mówi Costello. „To wszystko, czego potrzeba, aby dziecko poślizgnęło się, zsunęło lub, co gorsza, upadło”.

Kąpiel nie powinna być codzienna. „Niemowlęta nie pocą się i nie brudzą” – mówi Costello. „Dlatego wystarczy kąpać dziecko dwa do trzech razy w tygodniu”. Nie musi ona też trwać bardzo długo. Choć może się wydawać, że kąpiele w wannie dodają dziecku wilgoci, mogą one podrażnić i wysuszyć jego skórę. Podobnie jest z niektórymi balsamami, więc te również możesz pominąć.

Jeśli chodzi o mydła, wybieraj te bezzapachowe, przeznaczone do skóry wrażliwej. Delikatną ściereczką myj buzię, rączki, szyję i okolice pieluszki. Po zakończeniu mycia i spłukiwania szybko ją owiń, ponieważ noworodki nie potrafią dobrze utrzymać temperatury ciała i łatwo mogą się przeziębić.

Po kilku próbach kąpiel powinna stać się łatwa – a nawet może pomóc dziecku szybciej zasnąć.

Rada eksperta

„Upewnij się, że czas kąpieli dziecka jest strategiczny. Głodne lub przemęczone niemowlęta zazwyczaj nie reagują dobrze na stymulację podczas kąpieli.” — Sara DuMond, MD

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj aktualne wydanie „doctor Magazine”.

Jak zorganizować system karmienia piersią?

0

Wracasz wkrótce do pracy, ale chcesz nadal karmić piersią? Dowiedz się, jak skonfigurować system karmienia piersią.

Jak stworzyć system karmienia piersią?

Eileen Garred Z archiwum lekarza

24 kwietnia 2000 r. (Nowy Jork) — Mimo że 48% siły roboczej stanowią kobiety, według danych Families and Work Institute w Nowym Jorku, karmienie piersią nie jest jeszcze powszechnie dyskutowanym tematem w biurze. „Karmienie piersią w miejscu pracy jest potrzebne” – mówi konsultantka laktacyjna Rhona Cohen – „ale jest to potrzeba ukryta”. Jeśli chciałabyś, aby Twój pracodawca pomógł Ci umożliwić kontynuowanie karmienia piersią, oto co należy zrobić:

  • Podejmij decyzję z wyprzedzeniem i podziel się swoim zamiarem z szefem. Gdy do rozpoczęcia urlopu macierzyńskiego pozostało kilka miesięcy, powiedz swojemu przełożonemu, że być może będziesz chciała kontynuować karmienie piersią po powrocie do pracy. Dzięki temu pracodawca będzie miał czas na znalezienie lub zmianę przydziału wolnego pokoju, jeśli będzie miał taką potrzebę.

  • Wypowiedz się. Poproś o wolne miejsce. Jeśli nie masz do dyspozycji prywatnego biura, zapytaj szefa, czy jest jakieś pomieszczenie z drzwiami, z którego mógłbyś korzystać przez pół godziny, dwa lub trzy razy dziennie, w zależności od długości dnia pracy.

  • Poinformuj pracodawcę, że niektóre firmy zapewniają wsparcie laktacyjne w ramach programu wellness dla pracowników, który obejmuje usługi konsultanta laktacyjnego.

Eileen Garred jest starszym redaktorem w magazynie Child. Mieszka w Nowym Jorku i ma jedną córkę.