Lekarz mówi ci.

Jeśli jesteś w trakcie leczenia zaburzeń odżywiania się, możesz mieć wiele pytań dotyczących ilości jedzenia. Dietetycy podają kilka odpowiedzi.

Kiedy zdrowiejesz – lub powracasz do zdrowia – po epizodzie objadania się, możesz mieć wiele pytań dotyczących jedzenia. Eksperci od zaburzeń odżywiania Natalie Guarnaschelli, zarejestrowany dietetyk w Eating Disorder Treatment of New York, i Justine Roth, zarejestrowany dietetyk w New York State Psychiatric Institute, dzielą się swoimi radami.

Ile jedzenia to za dużo?

Jest to jedno z pierwszych pytań zadawanych przez osoby z zaburzeniami łaknienia, ale na początku to, ile jesz, nie jest tak ważne, jak to, że zaczynasz jeść zbilansowane posiłki w ciągu dnia.

Ogólnie rzecz biorąc, staraj się jeść zrównoważone posiłki i przekąski, które cię zadowolą. Oznaki tego, że jesz „za dużo”, są takie, że zaczynasz czuć się poza kontrolą podczas jedzenia lub jesz, żeby stłumić emocje.

Co powinienem jeść w czasie posiłku?

Należy zachować równowagę pomiędzy różnymi grupami żywności – białkami, skrobią, warzywami i tłuszczami, a także witaminami i minerałami, takimi jak wapń. Ponadto zawsze staraj się włączać do posiłków produkty, które lubisz. Zbilansowany posiłek może wyglądać jak kawałek pieczonego kurczaka, słodki ziemniak i gotowany szpinak.

Zawrzyj pokój ze swoim talerzem. Pomyśl o znaku pokoju na swoim talerzu, dzieląc go na trzy części: Jedna trzecia powinna zawierać białko, jedna trzecia skrobię, a jedna trzecia owoce lub warzywa i jakiś rodzaj tłuszczu. Tłuszcz dodaje potrawom smaku i pomaga czuć się sytym. Przykładem może być owsianka z mlekiem i owocami, z dodatkiem orzechów i jajka. Jajko, orzechy i mleko zawierają białko i tłuszcz, a płatki owsiane są skrobią. Jeśli nie jesteś przyzwyczajony do jedzenia odpowiednich posiłków, może się to wydawać dużą ilością jedzenia, ale tego właśnie potrzebuje Twój organizm. To właśnie jest posiłek.

Ile kalorii dziennie jest wystarczające?

Trudno odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ mówienie o kaloriach nie jest pomocne. To tylko podsyca zaburzenia odżywiania. Wielu obżartuchów uważa, że powinni się odchudzać. Ale z dietą zwykle wiąże się liczenie kalorii. Nie chcesz tego robić. Ważne jest, aby ułożyć posiłki i przekąski tak, aby zawierały trochę białka, błonnika i zdrowego tłuszczu.

Potrzebujesz tyle kalorii, by czuć się najedzonym, a nie pozbawionym energii. Najpierw sprawdzam, co ktoś je, a następnie układam na tej podstawie plan posiłków o podobnej ilości kalorii. Może to być coś w rodzaju 2000 kalorii, ale to trzeba ustalić z dietetykiem. Profesjonalny dietetyk może zapoznać się z wytycznymi i zaproponować plan posiłków bez konieczności skupiania się na liczeniu kalorii.

Czy powinienem przestrzegać planu żywieniowego?

Nie wierzę w ustalony plan posiłków, ale korzystam z pomysłów na posiłki, kiedy doradzam osobom, które objadają się bez umiaru. Współpracując z dietetykiem, opracuj od trzech do pięciu zbilansowanych pomysłów na śniadanie, obiad, kolację i przekąski. Pomoże to w dokonywaniu lepszych wyborów podczas posiłków. Na przykład, będziesz wiedział, co dodać do bajgla lub jajek, aby uzyskać zrównoważony posiłek. Potrzeba czasu, by umysł nauczył się zdrowo odżywiać. Pomocne może być posiadanie ideałów posiłków.

Plan posiłków daje pewną strukturę jedzenia. Może to pomóc w zmniejszeniu obaw związanych z jedzeniem. Nawet jeśli twój plan posiłków polega na tym, że siadasz i jesz trzy zbilansowane posiłki i trzy przekąski, to jest to w porządku, ponieważ jest to ustrukturyzowane. Dzięki temu jedzenie stanie się tylko jedną z części twojego życia, a nie jego główną siłą napędową. Jedz produkty, które lubisz, i prowadź życie pomiędzy posiłkami i przekąskami.

Czy jakieś potrawy są zakazane?

Krótka odpowiedź brzmi: nie. Czasami jednak warto trzymać w domu pokarmy, które wywołują u Ciebie niepokój. Spożywaj je wtedy, kiedy jest mniej prawdopodobne, że przesadzisz, np. w towarzystwie wspierającego przyjaciela lub członka rodziny. Lista zakazanych pokarmów wcale nie jest pomocna.

Ważne jest, aby dopuszczać wszystkie pokarmy. Jeśli nigdy nie pozwolisz sobie na dany pokarm, będziesz miał na niego większą ochotę. Może to prowadzić do popadania w obżarstwo. Nie chcesz, aby jedzenie miało nad Tobą kontrolę. Kiedy zaczniesz wracać do zdrowia, możesz poczuć się pewniej i silniej, trzymając pokarmy wywołujące napady obżarstwa poza zasięgiem wzroku. Ale wiedz, że to twój wybór i że ważne jest, abyś wiedział, że możesz je spożywać z umiarem.

Jak radzić sobie z głodem?

Należy przestrzegać planu posiłków i jeść wystarczająco dużo podczas każdego posiłku. Pomoże Ci to radzić sobie z głodem. To normalne, że czujesz się głodny, a nawet możesz czuć się przestraszony lub zaniepokojony. To nie szkodzi. Należy zapisywać, co się je i jak się czuje. Pomoże ci to stwierdzić, czy jesz, kiedy twoje ciało jest naprawdę głodne, czy kiedy jesteś pod wpływem emocji. Dietetyk może pomóc w ustaleniu, czy jesz wystarczająco dużo. Uczęszczanie na terapię może także pomóc w nauczeniu się umiejętności, które pozwolą ci zastąpić objadanie się.

Kiedy jesteś głodny, powinieneś jeść. Spróbuj podjąć decyzję o tym, co zjeść, nie kierując się emocjami. Wybierz coś, co sprawi, że poczujesz się najedzony. Jeśli bardzo chcesz zjeść ciastko, zjedz je. Jeśli obawiasz się, że nie będzie ono sycące, zjedz je z jogurtem lub mlekiem – i nie czuj się z tego powodu winny. Zapisuj w dzienniku, kiedy jesteś głodny w ciągu dnia, aby sprawdzić, czy jest to głód emocjonalny czy fizyczny.

Jak często powinienem jeść?

Jedzenie zdrowych posiłków i przekąsek co 3 do 4 godzin może być bardzo pomocne. Zwiększa to zdolność organizmu do rozkładania i wykorzystywania pożywienia. Dzięki temu organizm może lepiej określić, kiedy jest naprawdę głodny lub syty. Warto zacząć od trzech posiłków i trzech przekąsek. Wielu moich pacjentów je zbyt mało na początku dnia, aby dobrze zacząć. Ważne jest jednak, aby jeść wystarczająco dużo. Jedzenie zbyt małej ilości może powodować uczucie głodu, a to zwiększa prawdopodobieństwo późniejszego objadania się.

Posiłki należy rozdzielać w odstępach nie dłuższych niż 3-4 godziny. Zachęcam do spożywania trzech dużych posiłków i kilku przekąsek. Nie sześć małych posiłków. Takie postępowanie powoduje poczucie winy, gdy w normalnych warunkach zjesz normalnej wielkości posiłek.

Tak, można powstrzymać objadanie się, zanim się ono zacznie, a nawet gdy już się zacznie.

Dla osoby cierpiącej na zaburzenia objadania się chęć przejadania się może być przytłaczająca. I chociaż kilka pierwszych kęsów może być czasem przyjemnych, wstyd, poczucie winy i żal mogą szybko po nich nastąpić. Można jednak powstrzymać objadanie się, zanim się ono zacznie, a nawet gdy już się zacznie.

Strategie długoterminowe

Najważniejszą rzeczą, jaką należy zrobić, jest wprowadzenie regularnego schematu odżywiania się, mówi dr Doug Bunnell, były przewodniczący Krajowego Stowarzyszenia Zaburzeń Odżywiania. Ograniczenia dietetyczne i niedojadanie – często w celu zrzucenia wagi lub zrekompensowania sobie przejedzenia – powodują, że ludzie czują się głodni, a następnie przejadają się lub mają napady obżarstwa.

Jak mówi Bunnell, chęć zrzucenia wagi może spowodować, że ktoś utknie w cyklu objadania się. Skup się na ogólnej sprawności i zdrowiu, a nie na kilogramach.

Dla mnie objadanie się nigdy nie zaczynało się od pierwszego kęsa, ale dużo wcześniej. Zaczęło się od tego, że nie zadbałam o siebie w inny sposób – mówi Jenni Schaefer, współautorka książki Almost Anorexic: Is My (or My Loved Ones) Relationship with Food a Problem?

Bunnell radzi, by dowiedzieć się, jakie uczucia, nastroje, interakcje i relacje powodują chęć objadania się. Terapeuta może pomóc w zidentyfikowaniu czynników wyzwalających. Kiedy już to zrobisz, spróbuj zmienić problem z głodu na poczucie bycia ignorowanym, nieważnym lub cokolwiek innego, a następnie znajdź odpowiednie rozwiązania.

Leslie Anderson, dyrektor ds. szkoleń w Centrum Leczenia i Badań nad Zaburzeniami Odżywiania na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego, radzi, aby nie trzymać w domu produktów, po których lubisz się objadać.

Bunnell twierdzi, że osoby z zaburzeniami łaknienia często cierpią na depresję. Sugeruje on poszukiwanie innych niż jedzenie źródeł przyjemności. Na przykład, spróbuj czegoś, co sprawiało ci przyjemność w dzieciństwie – może zajęcia plastyczne. Zwiększ też aktywność fizyczną. Jest to jedna z najskuteczniejszych metod poprawy nastroju, a to często jest kluczowym elementem pomagającym ludziom w radzeniu sobie z objadaniem się – mówi Bunnell.

Kiedy pojawia się chęć

Pierwszy krok polega na tym, że musisz zauważyć chęć, zanim znajdziesz się przed talerzem z jedzeniem, mówi Anderson. Pomoże w tym uświadomienie sobie własnego nastroju i niepokoju.

Kiedy już uda ci się dostrzec potrzebę, wymyśl sposoby na jej zmianę. Anderson zaleca trzymanie na lodówce listy najważniejszych celów i wartości, a następnie zastanowienie się, czy objadanie się jest z nimi zgodne.

Bunnell mówi, że ludzie często czują się tak, jakby przeszli od 0 do 60, od razu od potrzeby do zachowania. Spróbuj trochę rozciągnąć ten czas. Jeśli uda ci się opóźnić podjadanie wystarczająco długo, być może uda ci się go uniknąć. Licz oddechy, ćwicz jogę, spaceruj, słuchaj muzyki lub zadzwoń do przyjaciela.

Zatrzymaj trwający okres objadania się

Jeśli pomyślisz o fali, to wznosi się ona w górę, w górę, w górę i w pewnym momencie zaczyna się cofać, mówi Anderson. Kiedy się objadasz, działasz w odpowiedzi na potrzebę, aby ją zatrzymać. Urge surfing to podążanie za popędem przez całą drogę w górę i w dół, wiedząc, że w końcu się skończy, jeśli go przetrzymasz.

Bunnell radzi, że nawet jeśli zaczniesz się objadać, nie musisz tego kontynuować. Można przestać po czwartym czy piątym kęsie i ludzie lepiej sobie z tym radzą. Kluczem jest zwolnienie tempa i postrzeganie objadania się jako zbioru wielu decyzji, a nie jednej dużej decyzji.

Russell Marx, dyrektor ds. nauki w National Eating Disorders Association, mówi: „Myślę, że dobrze jest, jeśli rozpoczynasz objadanie się, zadać sobie pytanie: Co kontynuowanie tego zachowania przyniesie teraz? Co mi to da?

Anderson dodaje: Pamiętaj, że więcej jedzenia niekoniecznie oznacza więcej przyjemności. Istnieje pewien punkt malejących zysków.

Wyzdrowienie z zaburzeń odżywiania może wymagać więcej niż jednej próby. Oto wskazówki, jak utrzymać się na właściwej drodze i uniknąć nawrotów.

Możesz wyzdrowieć z zaburzeń odżywiania. Potrzeba jednak czasu, aby nauczyć się kontrolować swoje jedzenie.

Może się zdarzyć, że zaczniesz czuć się lepiej, a potem znowu będziesz się objadać. Nazywa się to nawrotem choroby. Nawet połowa osób z zaburzeniami odżywiania ma taki nawrót po rozpoczęciu leczenia, zwłaszcza gdy są zestresowane.

Jeśli dojdzie do nawrotu, można wrócić do zdrowia. Możesz wykorzystać go jako okazję do nauki i lepszego przygotowania się na następny raz, kiedy staniesz w obliczu rzeczy, które powodują chęć objadania się.

Oto 11 sposobów, które pomogą ci uniknąć nawrotu.

Prawdopodobnie zajęło ci kilka miesięcy, zanim przestałeś się objadać. Utrzymanie nowych, zdrowych nawyków może zająć jeszcze więcej czasu.

„Powrót do zdrowia wymaga pracy. Zmiana zachowania jest trudna i wymaga stałego wysiłku, ale z czasem staje się łatwiejsza” – mówi dr Angela Guarda. Jest ona dyrektorem programu leczenia zaburzeń odżywiania w szpitalu Johnsa Hopkinsa.

Ważne jest, aby szukać sygnałów świadczących o ponownym objadaniu się. Możesz wracać do starego schematu, jeśli:

• Czujesz się przytłoczony pracą, rodziną lub życiem w ogóle

• Ciągłe myślenie o swojej wadze, częste przeglądanie się w lustrze i na wadze

• Poczucie wstydu lub winy z powodu sposobu odżywiania się

• Próbować jeść w ukryciu

• Ukrywaj swoje jedzenie przed zespołem terapeutycznym

W trakcie leczenia zapytaj lekarza, co zrobić w przypadku nawrotu choroby. Wspólnie możecie opracować zdrowy plan radzenia sobie z rzeczami, które powodują, że zaczynasz się objadać. Może to obejmować prowadzenie dziennika żywieniowego, dzięki któremu będziesz mógł śledzić swoje odżywianie.

Od czasu do czasu możesz się pomylić i przejadać. Wielu osobom się to zdarza.

Jeśli tak się stanie, „kluczem jest powrót do normalnego sposobu odżywiania się przy następnym posiłku, a nie doprowadzenie do pełnego nawrotu choroby” – mówi Guarda. Powiedz sobie: „Miałem poślizg. Teraz muszę się upewnić, że wrócę na właściwe tory i będę jadł trzy regularne posiłki.”

„Przygotuj się na sukces, nie wystawiając się na działanie pokarmów, o których wiesz, że mogą wywołać epizod objadania się” – radzi dr Kelly Allison. Jest ona profesorem nadzwyczajnym psychologii w Centrum Wagi i Zaburzeń Odżywiania na Uniwersytecie Pensylwanii.

Trzymaj produkty, na które masz ochotę, z dala od spiżarni i lodówki, a także unikaj miejsc, w których je sprzedają. Jeśli codziennie rano w drodze do pracy mijasz sklep z pączkami i czujesz, że nie możesz oprzeć się pokusie, wybierz inną trasę.

Jest bardziej prawdopodobne, że powrócisz do nałogu, jeśli pozwolisz sobie na zbytni głód. Jedz o stałych porach w ciągu dnia i nie opuszczaj posiłków.

Jeśli przez dłuższy czas przebywasz poza domem, zabierz ze sobą zdrowe, sycące przekąski, takie jak krakersy pszenne z serem lub paluszki marchewkowe.

Nie ma potrzeby, aby do końca życia unikać każdego ciastka czy kawałka czekolady. Dzięki leczeniu możesz nauczyć się ponownie stosować regularną dietę.

Celem powinno być spożywanie różnorodnych pokarmów, ale z umiarem.

Pacjenci z zaburzeniami odżywiania zwykle dzielą świat na „bezpieczne” i „ryzykowne” ze względu na zawartość kalorii i starają się nie jeść ryzykownych pokarmów” – mówi Guarda. Na dłuższą metę takie postępowanie zwykle nie działa i może prowadzić do popadania w obżarstwo” – dodaje.

Jeśli masz ochotę na lody, nadal możesz je jeść. Po prostu nie jedz ich w domu. Jeśli masz w zamrażarce galon lodów rocky road, może cię kusić, by zjeść je wszystkie za jednym razem.

W lodziarni można zamówić małą gałkę. Ograniczona wielkość porcji znacznie utrudnia przejadanie się.

Jeśli stres w twoim życiu skłania cię do jedzenia, znajdź inne sposoby na jego rozładowanie.

„Zadzwoń do przyjaciela, wyjdź z domu, idź na spacer – zrób dowolną z tych kojących rzeczy, których używałeś wcześniej” – mówi Allison.

Jeśli kilka poślizgnięć zamieniło się w pełnowymiarowe objadanie się, czas sięgnąć po pomoc.

„Myślę, że najważniejsze jest, aby wrócić na właściwą drogę w ciągu kilku dni, a maksymalnie tygodni” – mówi Guarda. „Jeśli sytuacja się pogarsza, a nie poprawia, to powinien to być sygnał, że należy szukać pomocy”.

Nie załamuj się. Już wcześniej udało ci się uporać z objadaniem się i możesz to zrobić ponownie. Myśl pozytywnie o sobie, swojej sylwetce i szansach na sukces.

Osoby z zaburzeniami odżywiania często mają zły obraz ciała. Zmiana tego obrazu może przyspieszyć powrót do zdrowia. Oto 6 wskazówek, jak to zrobić.

Każdemu z nas zdarzyło się kiedyś spojrzeć w lustro i nie spodobał się jego wygląd lub to, jak pasują jego ubrania. Jeśli cierpisz na jadłowstręt, badania wykazały, że prawdopodobnie często miewasz takie myśli. Ten rodzaj myślenia, zwany złym obrazem ciała, może wywoływać napady obżarstwa i wpływać na proces zdrowienia. Wiedz, że możesz nauczyć się zmieniać te uczucia i wyzdrowieć.

Samantha DeCaro, PsyD, mówi, że nie rodzisz się z nienawiścią do swojego ciała. Jest ona asystentką dyrektora klinicznego w Centrum Renfrew, które specjalizuje się w leczeniu zaburzeń odżywiania. Mówi, że złego obrazu ciała można się nauczyć od ludzi, którzy mówią o nas samych i o innych. Może to mieć długotrwały wpływ – dobry lub zły – na sposób, w jaki postrzegasz siebie.

Co to jest zdrowy obraz ciała?

Zdrowy obraz ciała to akceptacja samego siebie, kropka, mówi dr Michelle May, założycielka programu świadomego jedzenia Am I Hungry?

Zdrowy obraz ciała oznacza:

• Nie masz obsesji na punkcie swojego wyglądu.

• Nie unikasz aktywności, np. chodzenia na plażę, ponieważ nie lubisz swojego wyglądu.

• Dobrze się czujesz w swoim ciele takim, jakie jest teraz.

• Nie myl swojej wartości jako osoby z tym, jak się czujesz w związku ze swoim wyglądem.

Oznaki świadczące o tym, że Twoja sylwetka potrzebuje pomocy

Istnieją sposoby, aby rozpoznać, czy obraz własnego ciała wymaga poprawy. Niektóre znaki ostrzegawcze to:

• Ciągłe porównywanie swojego ciała z innymi

• Ciągła krytyka samego siebie

• Negatywna mowa o sobie

Jeśli nie umówisz się na randkę, nie kupisz nowych ubrań, nie pójdziesz do lekarza ani nie wyjedziesz na wakacje, dopóki nie schudniesz, prawdopodobnie masz problem z obrazem własnego ciała.

Jak mówi DeCaro, ludzie tworzą reguły dotyczące tego, co mogą, a czego nie mogą robić. Może to uniemożliwić uczestnictwo w wydarzeniach, takich jak spotkania z przyjaciółmi, które pomagają w wyjściu z zaburzeń odżywiania.

Jak zmienić obraz swojego ciała

Poprawa obrazu własnego ciała jest ważna, ale jest to zmiana, która może być trudna do przeprowadzenia. Obrazu ciała nie da się szybko naprawić. Ludzie mają długotrwałe, mocno zakorzenione przekonania” – mówi DeCaro. Nawet w obliczu tych wyzwań jest to możliwe.

Oto 6 prostych kroków, które możesz podjąć już teraz, aby zacząć się leczyć:

Mówimy ludziom, żeby się nie ważyli, mówi May. Liczby na wadze mogą wywołać złe emocje, które powodują objadanie się. Ważenie się tylko podkreśla rozmiar ciała. Bardziej pomocne jest skupienie się na tym, co twoje ciało może zrobić lub poruszyć. Wykazano na przykład, że joga pomaga kobietom mieć bardziej pozytywne odczucia dotyczące ich wyglądu fizycznego.

Jak mówi DeCaro, często emocje takie jak złość czy smutek są kierowane do ciała, podczas gdy tak naprawdę powinny być skierowane gdzie indziej. Na przykład, jeśli obawiasz się konfrontacji z szefem w związku z problemem w pracy, możesz ulec pokusie odrętwienia zmartwień poprzez objadanie się. Nazywa się to kierowaniem uczuć do wewnątrz i nie jest zdrowe. Zamiast tego należy uświadomić sobie prawdziwą przyczynę swoich emocji. Pomoże Ci w tym terapia.

May mówi, że w naszych głowach nieustannie słyszymy komentarze, które sami do siebie wypowiadamy. Zwróć uwagę na to, co mówisz i zakwestionuj to, co mówisz. Na przykład, jeśli powiesz sobie, że masz największy tył na świecie, zadaj sobie pytanie: Czy rzeczywiście jest on największy? Kiedy to przedyskutujesz, może się okazać, że Twoje myśli są po prostu nieprawdziwe.

DeCaro radzi, by prowadzić listę wszystkich cech niefizycznych. Gdy będziesz się zastanawiać nad czymś, co ci się nie podoba w twoim ciele, zwróć uwagę na coś z tej dobrej listy. Na przykład podziwiaj swoją życzliwość, swój ostatni wynik w Scrabble lub dobre wyczucie mody.

Kiedy w głowie pojawiają się negatywne myśli, zadaj sobie pytanie, co powiedziałaby na to Twoja najlepsza przyjaciółka – radzi DeCaro. Wyobrażając sobie jej komentarz, możesz zmienić perspektywę i wyjść z własnej głowy. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że Twoja przyjaciółka rozmawiałaby z Tobą o Twoim ciele z większą życzliwością niż Ty sama. Nauczenie się, jak być mniej surowym dla samego siebie, może zatrzymać objadanie się w miejscu.

Nierealistyczne ideały społeczeństwa dotyczące idealnego ciała mogą sprawić, że każdy poczuje się źle we własnej skórze. Spróbuj wyrzucić błyszczące magazyny o urodzie i zdjęcia z Instagrama i zakazać tych obrazów ze swojego życia. Photoshop tworzy nierealistyczne ideały piękna – mówi DeCaro. Unikanie takich obrazów może pomóc zerwać z nawykiem porównywania się do innych.

6 strategii, dzięki którym przejmiesz kontrolę nad swoimi nawykami żywieniowymi.

Nadszedł czas, by znów zaopatrzyć się w świąteczne smakołyki. Nieważne, że Ty i wielu Twoich przyjaciół i krewnych liczy w tym roku kalorie. Szkoda byłoby zostać przyłapanym z pustą spiżarnią, gdyby wpadli do nas goście. A może by tak na wszelki wypadek zaopatrzyć się w zapas wymyślnych czekoladek?

Dopiero gdy spojrzysz na swoje umazane czekoladą palce i zobaczysz cztery puste opakowania po cukierkach, dotrze do Ciebie, że jesteś na haju. Wpadłeś w nałóg.

Następnego dnia dołączasz do swoich współpracowników w pokoju socjalnym i zajadasz się lukrowanymi ciasteczkami i innymi świątecznymi smakołykami, których unikałeś przez cały tydzień. Tego wieczoru idziesz na imprezę, na której jesz tak, jakby nie było jutra.

Co się stało? Twoja dieta szła tak dobrze – przynajmniej od czasu ostatniej wpadki.

Dlaczego specjalne okazje czynią nas wrażliwymi?

Co takiego jest w specjalnych okazjach – świętach, ślubach, urodzinach, wakacjach – że zachęcają do jedzenia po przekroczeniu granicy sytości? Trzech ekspertów rozmawiało z lekarzami o tym problemie i udzieliło kilku rad, jak sobie z nim poradzić – i jak zapobiec kolejnym napadom objadania się.

Specjalne okazje powodują wpadki z trzech powodów, mówi David L. Katz, MD, MPH, FACPM, autor książki The Way to Eat.

• Po pierwsze, dają one społeczne przyzwolenie na objadanie się, ponieważ wszyscy to robią. „Pobożność kocha towarzystwo” – mówi Katz.

• Po drugie, stwarzają okazję: „Otaczają cię produkty takie jak słodycze czekoladowe, a to sprzyja pobłażaniu”.

• Po trzecie, zapewniają świąteczny nastrój: „Myślisz, że skoro nie jest to coś, co zwykle robisz, to w porządku. Możesz to sobie zrekompensować jutro”.

Specjalne okazje są częścią złożonej sieci chochlików, które usidlają nas mimo naszych dobrych chęci. Przyczyniają się do tego stres, samotność, nuda i poczucie niedostatku.

Dee Sandquist, MS, RD, CD, rzeczniczka Amerykańskiego Stowarzyszenia Dietetycznego, mówi: „Dieta dla niektórych oznacza jazdę na nartach, a dla innych – jazdę na rowerze.

„Dla niektórych osób dieta oznacza opuszczanie posiłków i nadmierny głód” – mówi. „To może spowodować napad obżarstwa. Pojawia się pragnienie jedzenia, które się pomija”.

Czy można przerwać objadanie się?

Christian Crandall, profesor psychologii społecznej na Uniwersytecie Kansas w Lawrence, mówi, że jednym ze sposobów na przerwanie objadania się jest oddalenie się od bodźca.

„Wyrzuć słodycze do śmietnika” – radzi Crandall. „Jeśli jesteś sam w domu, zawołaj kogoś, kto przeszkodzi ci w objadaniu się, albo wyjdź z domu i pokaż się w miejscu publicznym. Samochód się nie liczy”.

Sandquist, kierownik Centrum Żywienia i Cukrzycy w Southwest Washington Medical Center w Vancouver w stanie Waszyngton, mówi, że choć nie jest łatwo zatrzymać się w połowie objadania się, jest to możliwe. Po pierwsze, należy zadać sobie pytanie, czy naprawdę warto się objadać.

Następnie zwróć uwagę na to, co wywołało ochotę na podjadanie. „Na przykład, jeśli jestem przemęczona, mam tendencję do nadmiernego jedzenia” – mówi Sandquist. „Musimy nauczyć się wyrażać siebie i dowiedzieć się, czego potrzebujemy zamiast jedzenia dla pocieszenia”.

Na koniec zapisz swoje strategie kontroli wagi – te, które pomogły ci przetrwać okres przed objadaniem się. I bądź dla siebie łagodny. „Jeśli poprzestaniesz na pięciu ciastkach zamiast dziesięciu, to znaczy, że zrobiłaś postęp”. mówi Sandquist. „To jest proces.”

Zaleca, aby nie próbować ignorować zachcianek, co może prowadzić do poczucia deprywacji. Zamiast tego radź sobie z nimi, ciesząc się drobnymi przyjemnościami.

Na przykład, można zaspokoić głód czekolady małym kawałkiem ciemnej czekolady: „Niech to będzie wydarzenie. Poświęć na to 10 lub 15 minut”. Alternatywnie, sugeruje, „spróbuj niskotłuszczowego mleka czekoladowego lub zmieszaj niesłodzone kakao, beztłuszczowe mleko i sztuczny słodzik”.

Jak wrócić na właściwe tory?

Jeśli kusi cię, by pomyśleć – jak to często czynią dietetycy – że skoro już raz przeszedłeś na dietę, to równie dobrze możesz ją kontynuować, zastanów się, co Katz ma do powiedzenia:

„Nieważne, jak dobrym jesteś człowiekiem i jak dobrym kierowcą, jeśli jedziesz wystarczająco daleko, w końcu złapiesz gumę. Czy wyskoczysz z samochodu, wyciągniesz scyzoryk i przebijesz trzy pozostałe opony? Tak właśnie ludzie reagują na dietę. Jedziesz sobie spokojnie, wpadasz w tarapaty, ale zamiast je naprawić i wrócić na właściwe tory, robią dietetyczny odpowiednik przebijania pozostałych trzech opon”.

Nasi trzej eksperci twierdzą, że ważne jest, aby pamiętać, że objadanie się jest rzeczą ludzką. Katz, która kieruje Centrum Badań nad Profilaktyką na Uniwersytecie Yale School of Medicine w New Haven, Conn.

„Ludzie pierwotni musieli przez długi czas nie jeść, a naturalną reakcją na jedzenie było zjadanie wszystkiego, co było w zasięgu wzroku” – mówi Katz. „Kiedy współcześni ludzie zbyt długo pozostają bez jedzenia, reaktywują tę pierwotną reakcję. Staje się ona wzorcem zachowania, który się rozprzestrzenia”.

Innymi słowy, daj sobie trochę luzu.

I niezależnie od tego, czy Twoje przejedzenie było jednym dużym posiłkiem, tygodniem świątecznych smakołyków, czy też rozrzutnym miesięcznym urlopem, nie staraj się nadrobić tego katorżniczym reżimem diety i ćwiczeń.

„To zadziała, ale przy pierwszej okazji znów przytyjesz” – mówi Katz. To tworzy szalony wzorzec przechodzenia od skrajności pobłażania do deprywacji i sprawia, że zaczynasz rozpaczliwie niepokoić się o swój związek z jedzeniem”.

„Pamiętasz bajkę o żółwiu i zającu? Wszyscy w dietetyce chcą być zającem. Ale kto wygrał ten wyścig?”

Strategie przejmowania kontroli nad specjalnymi okazjami

Co można zrobić, by powstrzymać nałóg zanim się zacznie? Nasi eksperci mają kilka wskazówek, jak radzić sobie z okazjami, które mogą prowadzić do przejadania się.

1. Kupiłeś już świąteczne smakołyki? Jest jeszcze czas, żeby się powstrzymać. „Zachowaj kawałek, zjedz go i ciesz się nim” – radzi Sandquist. „Resztę oddaj do schroniska dla bezdomnych. Nie zabieraj tego do pracy”. Wykorzystaj swoją wyobraźnię do pracy nad zdrowszymi smakołykami, które podasz gościom – np. soczyste świeże owoce lub półmisek surowych warzyw.

2. Opracuj plan. Przed wyjściem na imprezę zjedz pożywną przekąskę. Powiedz sobie, że zjesz tylko połowę tego, co podano, a potem trzymaj się swojego przyrzeczenia.

3. Planuj aktywne dni wolne i wakacje. „Uwielbiam dni pełne intensywnej aktywności fizycznej – wędrówki, jazdę konną, jazdę na nartach – i wspaniałe, uroczyste posiłki na koniec dnia” – mówi Katz. „Nie zakładaj, że musisz przytyć, jeśli sobie pobłażasz. Rekompensuj to sobie aktywnością fizyczną”.

4. Zidentyfikuj czynniki wyzwalające. Na przykład, jeśli wybierasz się na spotkanie rodzinne, czy możesz czuć się urażony lub winny z powodu zadawnionych różnic z niektórymi członkami rodziny? Zajmij się tymi problemami. Jedzenie może je zamaskować, ale nie sprawi, że znikną.

5. Rozróżniaj pomiędzy pobłażaniem a objadaniem się. Od czasu do czasu pozwól sobie na pobłażanie, nie tracąc przy tym kontroli nad jedzeniem. Tendencja do czarno-białego myślenia jest znakiem rozpoznawczym problemu z jedzeniem – mówi Crandall. „Jeśli uważasz, że jeden Snickers to katastrofa, to możesz pomyśleć: 'Dlaczego nie pójść na całość i naprawdę się nie objadać?”.

6. Często podawaj pożywne przekąski, aby nie być zbyt głodnym. Katz wszędzie nosi ze sobą izolowany plecak z przekąskami. Są w nim suszone i świeże owoce, marchewki, beztłuszczowy jogurt, mieszanki, pełnoziarniste płatki śniadaniowe, orzechy i pieczone chipsy. „Musisz się bronić” – mówi. „Nie można wyjść do współczesnego środowiska, w którym panuje otyłość, i mieć nadzieję, że się nie przytyje, tak jak nie można wyjść na deszcz bez parasola i liczyć na to, że się nie zmoczy”.

Wyzdrowienie z napadów objadania się przebiega w pięciu etapach. Wiedza o nich może pomóc ci zachować motywację i zrozumieć, co cię czeka w procesie zdrowienia.

Podstawowe etapy zdrowienia z nałogu są takie same dla wszystkich. Naukowcy nazywają je etapami zmian. Jest to pięć konkretnych działań, przez które ludzie przechodzą, kiedy wracają do zdrowia po problematycznych zachowaniach, takich jak objadanie się. Zrozumienie ich może dać ci motywację i wskazówkę, jak postępować, by wyzdrowieć.

Poniżej przedstawiamy każdy z etapów oraz to, co możesz zrobić już teraz, aby pomóc sobie w powrocie do zdrowia.

Etap 1: Kontemplacja wstępna

Zdarza ci się podkradać jedzenie lub jeść do syta. Twoi przyjaciele i rodzina zauważyli, że coś jest nie tak. Być może próbowali rozmawiać z tobą o jedzeniu. Ty jednak nie widzisz problemu i nie sądzisz, że potrzebujesz pomocy. Możesz nawet złościć się na nich, że się angażują.

Zrozum, że objadanie się jest szkodliwe dla zdrowia. Może prowadzić do cukrzycy, nadciśnienia, chorób serca i innych problemów związanych ze zbyt dużą masą ciała.

Etap 2: Kontemplacja

Wiesz, że cierpisz na zaburzenia odżywiania. Być może nawet zacząłeś zastanawiać się nad uzyskaniem pomocy. Ale nie jesteś pewien, co robić. Czujesz, że utknąłeś między pragnieniem wyzdrowienia a potrzebą ciągłego objadania się.

Zgłoś się do lekarza, terapeuty, dietetyka lub innego specjalisty zajmującego się zaburzeniami odżywiania. Pomogą ci one poznać przyczyny objadania się i zrozumieć, jak wpływa to na twoje życie.

Etap 3: Przygotowanie

Jesteś gotowy na zmiany. Potrzebujesz tylko planu, aby zacząć. Zespół terapeutyczny pomoże Ci dowiedzieć się, jak:

• radzić sobie ze stresem i innymi problemami bez jedzenia

• Radzenie sobie z negatywnymi myślami, kiedy się pojawiają

• Dbać o siebie podczas leczenia

• Przezwyciężanie przeszkód, które mogą stanąć na drodze do wyzdrowienia

Porozmawiaj z przyjaciółmi i członkami rodziny, którym najbardziej ufasz. Zbierz grupę wsparcia, do której będziesz mógł się zwrócić o pomoc, kiedy będziesz jej potrzebował.

Etap 4: Działanie

Masz już plan, zespół terapeutyczny i grupę wsparcia. Teraz nadszedł czas, aby zmierzyć się z zaburzeniami odżywiania. Podczas terapii nauczysz się nowych, zdrowych zachowań i sposobów myślenia, które pozwolą ci uniknąć objadania się.

Wiedz, że jest to trudny etap. Może dojść do nawrotu choroby. Nie poddawaj się. Zaufaj swojemu zespołowi terapeutycznemu. Będą z Tobą współpracować, aby pomóc Ci wyzdrowieć.

Etap 5: Leczenie podtrzymujące

Po co najmniej 6 miesiącach leczenia nauczyłeś się zdrowo odżywiać. Teraz możesz wykorzystać wskazówki i techniki, których nauczyłeś się podczas leczenia, aby przetrwać trudne chwile bez sięgania po jedzenie.

Skupić się na nowych zainteresowaniach, które nie wiążą się z jedzeniem. Zajmij się jakimś hobby lub zapisz się do klubu. Należy uważać na stres i inne czynniki, które mogą doprowadzić do kolejnego napadu obżarstwa.

10 najważniejszych elementów powrotu do zdrowia

Przechodząc przez pięć etapów zmiany i zdrowienia, pamiętaj o tych 10 ważnych elementach:

Zmiana jest sprawą osobistą

Tylko Ty sam będziesz wiedział, kiedy zakończysz jeden etap zmiany i będziesz gotowy do przejścia do następnego. Nikt nie powinien próbować zmuszać Cię do pójścia naprzód, zanim nie będziesz na to gotowy. Działaj we własnym tempie.

Nie oczekuj, że przejdziesz w linii prostej od etapu pierwszego do piątego. Możesz przechodzić przez poszczególne etapy więcej niż raz, zanim w pełni wyleczysz się z zaburzeń odżywiania.

Uczucia wstydu i winy są powszechne w przypadku zaburzeń odżywiania się. Możesz jednak zmienić swoje myśli i nawyki. Oto jak.

Jeśli zdarza Ci się objadać, prawdopodobnie używasz jedzenia, aby poradzić sobie z negatywnymi emocjami.

Utopienie uczuć w jedzeniu może chwilowo poprawić samopoczucie, ale często szybko pojawia się poczucie winy i krzywdząca mowa o sobie. Taki wstyd prowadzi do częstszego objadania się i uruchamia cykl, który trudno przerwać, ale nie jest to niemożliwe.

Możesz zakończyć ten cykl i zacząć wracać do zdrowia. Oto kilka wskazówek, które pomogą ci zacząć.

Nie krytykuj siebie

Ucisz ten dokuczliwy głos w swojej głowie. Nie obrażaj się ciągle. Pozwól sobie na smutek od czasu do czasu.

Możesz też odwrócić uwagę od siebie zdrowymi rzeczami, które sprawiają, że jesteś szczęśliwy – na przykład rozmową telefoniczną z przyjacielem. Dzięki temu nie będziesz od razu sięgać po jedzenie, aby się pocieszyć.

Uświadom sobie, że nie jesteś sam

Inni ludzie cierpią na zaburzenia jedzenia w nadmiernych ilościach i jest im z tym lepiej. Ty też możesz.

Wstyd i tajemnica związane z objadaniem się powstrzymują ludzi przed proszeniem o wsparcie. Warto rozważyć skorzystanie z profesjonalnej pomocy.

Przygotuj swój zestaw narzędzi

Możesz podjąć kroki, które pozwolą ci uniknąć wpadki lub uspokoić się po niej.

Zapisywanie myśli pomaga wczuć się w to, co dzieje się w twoim wnętrzu, mówi dr Margo Maine. Jest ona starszym redaktorem czasopisma Eating Disorders: The Journal of Treatment and Prevention.

Uczysz się wyrażać swoje uczucia słowami. Kiedy się objadasz, to często dlatego, że nie masz słów na wyrażenie swoich emocji.

Gdy masz poczucie winy z powodu objadania się, przebywanie z innymi jest jedną z najlepszych rzeczy, jakie możesz zrobić. Nie trzeba nawet mówić o swoich problemach – samo przebywanie w towarzystwie pomaga.

Jak mówi Maine, kiedy jesteś sam, negatywne myśli o sobie, które mogą wywołać objadanie się, stają się jeszcze silniejsze.

Odwiedź stronę internetową Binge Eating Disorder Associations, gdzie znajdziesz pełne nadziei historie powrotu do zdrowia. Pomocne są również anonimowe grupy wsparcia online.

Maine poleca książkę Crave: Why You Binge Eat and How to Stop (Dlaczego się objadasz i jak przestać) autorstwa Cynthii M. Bulik.

Możesz także rozważyć podjęcie terapii. Rozmowa o swoich uczuciach z profesjonalistą to najlepszy sposób na przezwyciężenie poczucia bezwartościowości, które tak naprawdę napędza objadanie się – mówi Maine.

Badania wykazały, że ograniczanie jedzenia prowadzi w końcu do objadania się.

Jeśli się głodzisz, będziesz to kompensować, mówi dr Ellen Hendriksen. Jest ona prowadzącą podcast Savvy Psychologist.

Krótko mówiąc, bądź dla siebie miły i zaakceptuj fakt, że zmiana wymaga czasu. Jesteś na dobrej drodze.

Samo posiadanie nazwy dla zaburzenia jest jeszcze jedną rzeczą, która może zmniejszyć ból, mówi Hendriksen.

Jak utrzymać zdrową wagę bez wywoływania nawrotów objadania się.

Jeśli cierpisz na zaburzenia odżywiania się, powrót do zdrowia powinien być Twoim priorytetem nr 1. W pierwszej kolejności należy skorzystać z porady psychologa, aby dowiedzieć się, dlaczego się objadasz i jak przestać.

Kiedy przestaniesz się objadać, prawdopodobnie stracisz na wadze. Utrzymanie tej wagi – i osiągnięcie zdrowej wagi – jest ważne dla ogólnego stanu zdrowia. Może to być trudne dla każdego, ale dla osób objadających się może być szczególnie uciążliwe. Należy współpracować z lekarzem i dietetykiem, aby mieć pewność, że nie dojdzie do niepowodzenia.

Chcesz wypracować zdrowy wzorzec odżywiania się, a nie popaść w dietę, która mogłaby spowodować kolejną rundę objadania się” – mówi dr Randy Flanery. Jest on dyrektorem programowym Webster Wellness Professionals, kliniki leczenia zaburzeń odżywiania w St. Louis. „Może uda ci się zrzucić 20-30 kilogramów [kiedy przestaniesz się objadać], ale prawdopodobnie odzyskasz je z powrotem plus kolejne 10, jeśli nie zajmiesz się najpierw problemami leżącymi u ich podstaw.

Oto 5 sposobów, które pomogą ci utrzymać zdrową wagę bez ryzyka niepowodzeń.

1. Nie przejmuj się obsesyjnie liczbą na wadze.

Utrata wagi nie powinna być głównym celem podczas powrotu do zdrowia. Skupianie się na niej może przeszkadzać w leczeniu – mówi dr Cynthia Bulik, wybitny profesor zaburzeń odżywiania na University of North Carolina Center of Excellence for Eating Disorders. Porozmawiaj z lekarzem o realistycznej wadze docelowej.

Pamiętaj, że może się ona różnić od tego, co myślisz lub co jest uważane za zdrowe dla twojego wzrostu na wykresie wskaźnika masy ciała (BMI). Flanery twierdzi, że takie wykresy są pomocne, ale nie zawsze idealne. Na przykład, jeśli przez większość dorosłego życia ważyłeś 200 funtów, sensowne może być dążenie do osiągnięcia wagi 160, nawet jeśli według tabeli BMI zdrową wagą jest 130.

2. Nie jedz przez dłuższy czas bez jedzenia.

Wiele osób walczących z nadwagą uważa, że aby się odchudzić, muszą się pozbawiać jedzenia. Może to działać na krótką metę, ale na pewno przyniesie odwrotny skutek, mówi dr Timothy Brewerton, dyrektor medyczny The Hearth Center for Eating Disorders w Columbia, SC.

„Ludziom bardzo trudno jest zrozumieć, że aby ważyć mniej, trzeba jeść więcej, to znaczy jeść regularnie przez cały dzień” – mówi Brewerton. Zapytaj swojego lekarza, ile powinieneś jeść.

3. 3. Skup się na dodawaniu zdrowych produktów, a nie na eliminowaniu „złych”.

Bulik radzi, by nie wycinać całych grup żywności. Zamiast tego wybieraj zdrową żywność – dużo owoców i warzyw, pełne ziarna i chude białko. Staraj się unikać przetworzonej żywności. Zawierają one często dużo cukru, tłuszczu i soli – niezdrowe połączenie, które zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia napadów objadania się.

Większość osób objadających się w końcu traci na wadze, wybierając zdrową żywność i korzystając z poradnictwa. To powolny proces, ale łatwiej będzie utrzymać wagę” – mówi Flanery.

4. Praktykuj uważne jedzenie.

Naprawdę zwracaj uwagę na to, co jesz – jak wygląda, jak pachnie i jak smakuje. Może to pomóc w zapobieganiu przejadania się. „Często ludzie jedzą niemal automatycznie, nie zastanawiając się nad tym” – mówi Flanery. Radzi, by usiąść przy stole (bez komputerów, telewizora czy książek), by móc naprawdę delektować się posiłkiem. Jeśli czujesz się zestresowany lub zdenerwowany, nauka wyciszania się przed jedzeniem może pomóc ci uniknąć przesady.

5 Ruszaj się.

Aktywność fizyczna nie tylko wyszczupla ciało, ale także pomaga odzyskać dobre samopoczucie. Ćwiczenia mogą poprawić nastrój i złagodzić stany lękowe i depresyjne. Ćwiczenia to świetny sposób na odwrócenie uwagi od siebie w przypadku pokusy objadania się. „Co najważniejsze, ćwiczenia pomagają rozwijać szacunek dla własnego ciała i koncentrować się na tym, czego ono wymaga dla zdrowia i dobrego samopoczucia” – mówi Bulik.

Jeśli jesteś już po leczeniu zaburzeń objadania się i nadal chcesz schudnąć, porozmawiaj ze swoim lekarzem i dietetykiem. Pomogą Ci oni zaplanować kolejne kroki.

Wiele osób objadających się ma nadwagę lub otyłość. Czy operacje odchudzające lub leki mogą pomóc w leczeniu otyłości u osób objadających się? Oto, co mówią niektórzy lekarze.

Jeśli zdarza Ci się podjadać, możesz być zaniepokojony swoją wagą. Wiele osób, które się objadają, ma nadwagę lub otyłość. Można się więc zastanawiać: Czy operacje odchudzające i leki są dobrym rozwiązaniem?

Odpowiedź na to pytanie jest trudna, nawet jeśli uważa się, że do 20% pacjentów odwiedzających kliniki odchudzania cierpi na zaburzenia jedzenia w afekcie.

Naprawdę nie mamy dobrych, opartych na dowodach informacji na temat tego, jak pomóc ludziom w skutecznym zarządzaniu ich wagą i zdrowiem po leczeniu zaburzeń odżywiania – mówi dr Cynthia Bulik. Jest ona dyrektorem ds. badań w Centrum Doskonałości dla Zaburzeń Odżywiania Uniwersytetu Północnej Karoliny i autorką książki Crave: Why You Binge Eat and How to Stop.

Pierwsza rzecz, jaką należy wiedzieć o leczeniu

Leczenie zaburzeń objadania się nie koncentruje się na diecie czy utracie wagi. Zanim podejmiesz leczenie odchudzające, potrzebujesz terapii, która pomoże ci dowiedzieć się, dlaczego się objadasz i jak zmienić to zachowanie. Konieczna jest również współpraca z lekarzem i dietetykiem w celu opracowania planu zdrowych posiłków i rutyny ćwiczeń.

Jeśli po leczeniu uzależnienia od jedzenia w afekcie nadal masz poważne problemy zdrowotne związane z wagą, porozmawiaj z lekarzem, który rozumie zagrożenia związane z dietą dla osoby z historią jedzenia w afekcie – mówi Bulik.

Nie ma powodu, by wykluczać leczenie odchudzające lub jakąkolwiek inną formę leczenia osób z otyłością – mówi Abigail Natenshon, licencjonowany pracownik socjalny i psychoterapeuta w Highland Park, IL, specjalizujący się w zaburzeniach odżywiania. Ale najpierw musi nastąpić zrozumienie siebie.

Leki na otyłość

Czasami lekarze przepisują leki w połączeniu z terapią uzależnienia od jedzenia. Topiramat (Topamax) jest lekiem, który wpływa na substancje chemiczne w mózgu związane z apetytem. Wykazano, że pomaga on ograniczyć lub powstrzymać napady obżarstwa. Jednym z efektów ubocznych jest utrata wagi, dlatego jest on również stosowany w leczeniu otyłości. Wczesne badania sugerują, że jest bezpieczny i działa u otyłych pacjentów z zaburzeniami jedzenia z napadami obżarstwa.

Inne leki stosowane czasami w leczeniu zaburzeń jedzenia, takie jak leki przeciwdepresyjne, nie wydają się mieć wpływu na utratę masy ciała.

Chirurgia odchudzająca

Chirurgia odchudzająca, zwana również chirurgią bariatryczną, to operacja, która powoduje zmniejszenie żołądka, dzięki czemu szybciej odczuwa się sytość. W teorii taka operacja zapewnia automatyczną kontrolę porcji – brzuch po prostu mieści mniej jedzenia.

Jak mówi dr Eric DeMaria, chirurg bariatryczny z Bon Secours Maryview Medical Center w Portsmouth, VA, po operacji podjadanie staje się praktycznie niemożliwe ze względu na mniejszy żołądek.

Istnieją jednak pewne wątpliwości co do skuteczności tej metody w przypadku osób objadających się, które często kontynuują jedzenie po tym, jak czują się niewygodnie najedzone. Dostępne są również zabiegi z użyciem balonu wewnątrzżołądkowego, które wprawdzie nie są wskazane w leczeniu napadów obżarstwa, ale mogą sprawić, że poczujesz się najedzony.

W jednym z badań, w którym sprawdzano, jak radzą sobie po operacji osoby cierpiące na jadłowstręt, stwierdzono, że pacjentom tym udało się schudnąć i poprawić stan zdrowia serca – bardziej niż osobom bez tego zaburzenia.

Jednak inne badania wskazują, że pacjenci z zaburzeniami łaknienia mają problemy z utratą wagi po operacji. Dlatego też niektórzy lekarze zalecają poradnictwo przed operacją.

Chirurgia bariatryczna… nie jest cudownym lekiem, mówi Bulik. Trzeba radykalnie zmienić swoje nawyki żywieniowe. Należy dobrze przygotować się do zmian, które muszą nastąpić przed operacją.

Jest możliwe, że po operacji napadowe objadanie się może powrócić. Można też wyrobić sobie inne niezdrowe nawyki żywieniowe.

Istnieje obawa, że u niektórych osób po operacji pojawią się inne zaburzenia, takie jak łaknienie” – mówi DeMaria. Dość często zdarza się, że ktoś z jednym rodzajem zaburzeń odżywiania zmienia się w inne.

Co należy zrobić, zanim zdecydujemy się na leczenie?

Jeśli pacjent rozważa poddanie się operacji odchudzającej lub skorzystanie z leków, powinien przez cały okres leczenia korzystać z poradnictwa. Upewnij się, że lekarz i chirurg wiedzą, że w przeszłości zdarzały ci się napady obżarstwa. Poinformuj ich także o chorobach występujących w twojej rodzinie. Otyłość może być przekazywana rodzinnie. Może to mieć wpływ na zdolność do utraty wagi.

Wszyscy wiemy, że odchudzanie jest trudne, mówi dr Caren Beasley, dyrektor kliniczny medycyny bariatrycznej w Sentara Comprehensive Weight Loss Solutions w Norfolk, VA. Gdyby to było łatwe, wszyscy byśmy to zrobili. Musisz wiedzieć, co jest dla Ciebie odpowiednie.

Leczenie ambulatoryjne może pomóc w wyleczeniu się z napadów obżarstwa. Oto, na czym ono polega.

Jeśli zmagasz się z objadaniem się i chcesz z tym skończyć, leczenie ambulatoryjne jest dobrym rozwiązaniem. Będziesz regularnie poddawany leczeniu w ośrodku zdrowia lub klinice, ale nie będziesz musiał zostawać na noc.

Badania wykazały, że ta forma leczenia pomaga w powrocie do zdrowia prawie 70% osób z zaburzeniami jedzenia.

Twój lekarz może zalecić leczenie ambulatoryjne lub możesz szukać go samodzielnie. Powinieneś najpierw sprawdzić, czy twój ubezpieczyciel wymaga skierowania od lekarza.

Opieka ambulatoryjna: Gdzie szukać

Taką pomoc w przypadku objadania się można znaleźć w następujących miejscach

• Szpital lub ośrodek medyczny, w którym leczy się osoby z zaburzeniami odżywiania

• Ośrodek leczenia zaburzeń odżywiania

• Gabinet psychiatry, psychologa lub terapeuty

W większości przypadków leczenie rozpoczyna się od cotygodniowej lub dwutygodniowej opieki, ponieważ osoby z jadłowstrętem często bardzo dobrze na nią reagują – mówi dr Jennifer J. Thomas. Jest ona współdyrektorem Programu Kliniczno-Badawczego Zaburzeń Jedzenia w Massachusetts General Hospital.

Rodzaje terapii

Terapia ambulatoryjna może trwać kilka miesięcy lub dłużej. Istnieją różne rodzaje terapii. Rodzaj terapii może zależeć od miejsca leczenia i wysokości ubezpieczenia.

jest jedną z najbardziej powszechnych i skutecznych form leczenia objadania się. Pomaga ona zmienić negatywne myśli w zdrowsze i bardziej realistyczne, dzięki czemu można zmienić swoje zachowanie.

Na przykład, powiedzmy, że masz tendencję do zadawania sobie pytania: Nie mam kontroli nad swoim jedzeniem, więc dlaczego miałbym próbować z niego zrezygnować? Dzięki CBT nauczysz się mówić coś takiego: Są rzeczy, które mogę zrobić, aby uniknąć objadania się. Spróbuję zadzwonić do przyjaciela, żeby odwrócić swoją uwagę do czasu, aż ochota minie.

jest formą CBT, która polega na korzystaniu z materiałów (np. zeszytu ćwiczeń) uczących rozpoznawania rzeczy, które wywołują napady głodu, poprawy obrazu własnego ciała i zapobiegania nawrotom.

Koncentruje się na relacjach z innymi i sytuacji życiowej.

może zapewnić dodatkowe wsparcie. „Usłyszenie od kogoś, kto zmienił swoje zachowanie, może być bardziej motywujące niż stwierdzenie eksperta: 'Możesz to zrobić'” – mówi dr Angela Guarda. Jest ona dyrektorem Programu Zaburzeń Odżywiania Johnsa Hopkinsa.

Jeśli cierpisz na depresję lub lęk, być może będziesz potrzebował wizyty u psychiatry.

Twoje ubezpieczenie zdrowotne powinno obejmować leczenie ambulatoryjne zaburzeń odżywiania w ramach świadczeń dla zdrowia psychicznego. Sprawdź to u swojego ubezpieczyciela.

Jeśli nie masz ubezpieczenia i nie stać cię na pokrycie pełnych kosztów leczenia, poproś lekarza o skierowanie do terapeutów, którzy pracują według skali ruchomej. Oznacza to, że terapeuta będzie współpracował z pacjentem w celu ustalenia dogodnego sposobu płatności.

Czego nie zrobi opieka ambulatoryjna

Nie oczekuj planu dietetycznego. Opieka ambulatoryjna nie koncentruje się na tym, co jeść, ale na tym, jak wprowadzić normalny wzorzec odżywiania się, mówi Thomas.

Zespół opieki zdrowotnej może od czasu do czasu sprawdzać twoją wagę, ale leczenie nie polega na zrzucaniu kilogramów. Dieta może wywołać napady obżarstwa, dlatego ważne jest, aby nie martwić się odchudzaniem podczas powrotu do zdrowia.

Jak zwiększyć skuteczność leczenia

Odgrywasz dużą rolę w procesie zdrowienia. Podejmij następujące ważne kroki:

• Poinformuj lekarza o depresji lub niepokoju. Terapia lub leki mogą pomóc w poprawie nastroju i zmniejszeniu lub powstrzymaniu napadów objadania się.

• Należy poinformować lekarza o regularnym spożywaniu alkoholu. Picie alkoholu może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia napadów agresji.

• Daj sobie czas. Terapia ambulatoryjna trwa od 4 do 6 miesięcy, a czasem dłużej. Wytrzymaj. Nie ma magicznej różdżki. Jak mówi Guarda, wyleczenie się z objadania się to praca i na początku może być trudno. Ale z czasem, jeśli będziesz postępować zgodnie z planem leczenia, przestaniesz się objadać.

Jeśli potrzebujesz więcej pomocy

Po około 6 tygodniach leczenia lekarz lub terapeuta zapyta, jak się czujesz i czy rzadziej popadasz w napady głodu. Stwierdzenie poprawy w ciągu pierwszych kilku miesięcy leczenia często jest dla lekarzy sygnałem, że terapia przynosi efekty.

Jeśli pacjent nadal objada się tak często, jak w momencie rozpoczęcia leczenia, ma poważną depresję lub inne problemy zdrowotne, konieczne może być zastosowanie innego podejścia.

Jedną z opcji jest intensywna opieka ambulatoryjna. Pacjent będzie spędzać dłuższy czas w każdym tygodniu, korzystając z pomocy różnych specjalistów. Podczas różnych sesji pacjent może spotkać się z dietetykiem, terapeutą grupowym, terapeutą rodzinnym, psychologiem, psychiatrą i terapeutą zajęciowym.

W przypadku poważnych zaburzeń jedzenia lub myśli o wyrządzeniu sobie krzywdy lekarz może zalecić leczenie szpitalne. Jest to całodobowa opieka w szpitalu lub centrum medycznym.

Więcej informacji na temat jedzenia w afekcie, leczenia oraz sposobów szukania wsparcia i profesjonalnej pomocy można znaleźć w National Eating Disorders Association (Krajowe Stowarzyszenie ds. Zaburzeń Odżywiania).