Lekarz mówi ci.

Dowiedz się od lekarza, czym jest uzależnienie od jedzenia, jakie są objawy uzależnienia od jedzenia i jak je przezwyciężyć.

Eksperymenty na zwierzętach i ludziach pokazują, że u niektórych osób te same ośrodki nagrody i przyjemności w mózgu, które są aktywowane przez narkotyki uzależniające, takie jak kokaina czy heroina, są również aktywowane przez jedzenie, zwłaszcza pokarmy o wysokiej smakowitości. Żywność o wysokiej smakowitości to żywność bogata w:

• Cukier

Cukier

• Tłuszcz

• Sól

Podobnie jak uzależniające narkotyki, pokarmy o wysokiej smakowitości wyzwalają w mózgu substancje chemiczne poprawiające samopoczucie, takie jak dopamina. Kiedy ludzie doświadczają przyjemności związanej ze zwiększoną transmisją dopaminy w mózgowej ścieżce nagrody po spożyciu pewnych pokarmów, szybko odczuwają potrzebę ponownego jedzenia.

Sygnały nagrody płynące z bardzo smacznych pokarmów mogą przeważać nad innymi sygnałami pełności i zadowolenia. W rezultacie ludzie ciągle jedzą, nawet jeśli nie są głodni. Kompulsywne objadanie się jest rodzajem uzależnienia behawioralnego, co oznacza, że dana osoba może być zaabsorbowana zachowaniem (takim jak jedzenie, hazard czy zakupy), które wyzwala intensywną przyjemność. Osoby uzależnione od jedzenia tracą kontrolę nad swoimi zachowaniami związanymi z jedzeniem i spędzają nadmierną ilość czasu na jedzeniu i objadaniu się lub przewidywaniu emocjonalnych skutków kompulsywnego objadania się.

Osoby, u których występują objawy uzależnienia od jedzenia, mogą również rozwinąć swoistą tolerancję na jedzenie. Jedzą coraz więcej i więcej, po czym przekonują się, że jedzenie coraz mniej ich satysfakcjonuje.

Naukowcy uważają, że uzależnienie od jedzenia może odgrywać ważną rolę w powstawaniu otyłości. Jednak osoby o normalnej wadze również mogą zmagać się z uzależnieniem od jedzenia. Ich organizmy mogą być po prostu genetycznie zaprogramowane tak, aby lepiej radzić sobie z dodatkowymi kaloriami, które przyjmują. Mogą też zwiększyć swoją aktywność fizyczną, aby zrekompensować przejadanie się.

Osoby uzależnione od jedzenia kontynuują jedzenie pomimo negatywnych konsekwencji, takich jak przyrost wagi czy zniszczone relacje z innymi. Podobnie jak osoby uzależnione od narkotyków lub hazardu, osoby uzależnione od jedzenia będą miały trudności z zaprzestaniem swoich zachowań, nawet jeśli chcą lub próbowały wiele razy ograniczyć jedzenie.

Oznaki uzależnienia od jedzenia

Naukowcy z Rudd Center for Food Science & Policy na Uniwersytecie Yale opracowali kwestionariusz pozwalający zidentyfikować osoby uzależnione od jedzenia.

Oto próbka pytań, które mogą pomóc w ustaleniu, czy jesteś uzależniony od jedzenia. Czy te działania odnoszą się do Ciebie? Czy:

• Jesz więcej niż planowałeś, kiedy zaczynasz spożywać pewne pokarmy

• Kontynuować jedzenie niektórych produktów, nawet jeśli nie jest się już głodnym

• Jedzenie do momentu, w którym czujesz się źle

• Obawy przed niejedzeniem pewnych rodzajów żywności lub obawy przed ograniczeniem pewnych rodzajów żywności

• Jeśli niektóre produkty żywnościowe nie są dostępne, trzeba się postarać, aby je zdobyć

Kwestionariusz zawiera także pytania o wpływ Twojego związku z jedzeniem na Twoje życie osobiste. Zadaj sobie pytanie, czy te sytuacje dotyczą Ciebie:

• Jesz niektóre pokarmy tak często lub w tak dużych ilościach, że zaczynasz jeść zamiast pracować, spędzać czas z rodziną lub uprawiać rekreację.

• Unikanie sytuacji zawodowych lub towarzyskich, w których dostępne są pewne produkty spożywcze, z obawy przed przejedzeniem.

• Masz problemy z efektywnym funkcjonowaniem w pracy lub szkole z powodu jedzenia i spożywania posiłków.

W kwestionariuszu znajdują się pytania dotyczące psychologicznych objawów odstawienia. Na przykład, czy po ograniczeniu niektórych pokarmów (z wyjątkiem napojów zawierających kofeinę) występują u Ciebie takie objawy, jak:

• Lęk

• Agitacja

• Inne objawy fizyczne

W kwestionariuszu starano się również ocenić wpływ decyzji żywieniowych na Twoje emocje. Czy te sytuacje odnoszą się do Ciebie?

• Jedzenie powoduje problemy takie jak depresja, niepokój, wstręt do samego siebie lub poczucie winy.

• Potrzeba spożywania coraz większej ilości jedzenia w celu zmniejszenia negatywnych emocji lub zwiększenia przyjemności.

• Jedzenie tej samej ilości jedzenia nie zmniejsza negatywnych emocji ani nie zwiększa przyjemności w taki sposób, jak kiedyś.

Pomoc w uzależnieniu od jedzenia

Nauka wciąż pracuje nad zrozumieniem i znalezieniem sposobów leczenia uzależnienia od jedzenia.

Niektórzy twierdzą, że powrót do zdrowia po uzależnieniu od jedzenia może być bardziej skomplikowany niż po innych rodzajach uzależnień. Na przykład alkoholicy mogą ostatecznie powstrzymać się od picia alkoholu. Jednak osoby uzależnione od jedzenia nadal muszą jeść.

Dietetyk, psycholog lub lekarz, który posiada wiedzę na temat uzależnienia od jedzenia, może pomóc w przerwaniu cyklu kompulsywnego objadania się.

Istnieje też coraz więcej programów pomagających osobom uzależnionym od jedzenia. Niektóre z nich, jak Anonimowi Uzależnieni od Jedzenia, oparte są na programie 12 kroków, który pomógł wielu osobom uzależnionym od alkoholu, narkotyków czy hazardu.

Inne, takie jak Anonimowi Uzależnieni od Jedzenia, wykorzystują zasady programu 12 kroków wraz z surowymi dietami, które zalecają powstrzymanie się od szkodliwych składników, takich jak cukier, rafinowana mąka i pszenica. Dowiedz się więcej o dostępnych opcjach leczenia uzależnienia od jedzenia.

Binge eating i zespół jedzenia nocnego to dwa różne zaburzenia zdrowia psychicznego, ale ich objawy i skutki mogą się pokrywać. Przyjrzyjmy się, w jaki sposób te dwa zaburzenia są podobne, ale różne.

Czy często wstajesz z łóżka, aby zjeść posiłek o północy lub coś przekąsić? Czy regularnie spożywasz duże ilości jedzenia w nocy? Być może cierpisz na zespół jedzenia nocnego. Albo, w zależności od innych objawów, możesz mieć zaburzenia odżywiania typu binge eating disorder.

Jak to odróżnić?

Binge eating i night eating to dwa zupełnie różne rodzaje zaburzeń odżywiania, ale ich objawy i skutki zdrowotne mogą być podobne. (Możesz nawet cierpieć na oba te zaburzenia w tym samym czasie).

Oto kilka sposobów na ich odróżnienie.

Objawy

W obu zaburzeniach człowiek je, kiedy nie jest głodny. Jak mówi dr Kelly Allison, ludzie szukają pocieszenia w jedzeniu. Jest ona dyrektorem usług klinicznych w Centrum Wagi i Zaburzeń Odżywiania na Uniwersytecie Pensylwanii.

• Osoby z zaburzeniami odżywiania często próbują odreagować emocje, takie jak smutek czy złość, jedzeniem.

• Osoby z zespołem jedzenia nocnego budzą się i sięgają po posiłek lub przekąskę, aby złagodzić bezsenność i ułatwić sobie ponowne zaśnięcie.

Oba zachowania mają charakter popędowy, mówi dr Cynthia Bulik. Jest ona dyrektorem założycielem Centrum Doskonałości w zakresie Zaburzeń Odżywiania na Uniwersytecie Północnej Karoliny. Kiedy pojawia się potrzeba, bardzo trudno jest się jej oprzeć, a dla wielu osób jest to wręcz niemożliwe, dopóki się jej nie poddadzą.

Kolejna różnica między tymi dwoma schorzeniami:

• Osoby objadające się jedzą duże ilości jedzenia w krótkim czasie (tzw. binge lub binge episode).

• Nocne łakomczuchy spożywają posiłki przez cały wieczór. Mogą nie jeść jednorazowo dużych ilości. Często budzą się kilka razy w nocy po coś takiego jak miska płatków, a potem wracają do łóżka.

Możesz cierpieć na zespół jedzenia nocnego, jeśli:

• Jesz głównie w nocy, spożywając więcej niż 25% kalorii w ciągu dnia po zwyczajowej porze wieczornego posiłku.

• Budzić się trzy lub więcej razy w tygodniu, aby coś zjeść.

• Uwierz, że jedzenie pomoże ci lepiej spać.

• Nie jem zbyt dużo i nie czuję głodu rano.

• Pamiętaj, że obudziłeś się i jadłeś. (Ten stan nie jest taki sam jak jedzenie, które zdarza się podczas lunatykowania – nazywane nocnym zaburzeniem odżywiania związanym ze snem – lub po zażyciu leków nasennych).

Możesz mieć zaburzenia odżywiania, jeśli:

• Zjadasz bardzo duże ilości jedzenia w krótkim czasie.

• Uczucie, że jedzenie wymyka się spod kontroli (tak jakby nie można było przestać jeść).

• Kontynuuj jedzenie po tym, jak jesteś najedzony (nawet jeśli boli cię brzuch).

• Podjadanie w tajemnicy, bo się wstydzisz.

• Wielokrotne objadanie się, a potem poczucie winy lub smutku.

Czynniki genetyczne

Zaburzenia odżywiania mogą być przekazywane rodzinnie.

• Binge eating może wynikać z problemów z genami kontrolującymi apetyt i nastrój. Oznacza to, że jeśli twoja matka lub babcia objadała się, to istnieje większe prawdopodobieństwo, że ty też będziesz się objadać.

• Zespół nocnego jedzenia może być związany z problemami z genami, które pomagają zsynchronizować plan głodu organizmu z rytmem dobowym snu. Niektóre badania sugerują, że pewną rolę odgrywa również nieprawidłowy poziom hormonów stresu w organizmie.

Skutki zdrowotne

Otyłość

Oba schorzenia mogą powodować przybieranie na wadze. Mogą nawet prowadzić do otyłości. Zbyt duża ilość tkanki tłuszczowej w organizmie zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia wysokiego ciśnienia krwi, wysokiego poziomu cholesterolu, wysokiego poziomu cukru we krwi (cukrzyca), a nawet takich chorób, jak choroba pęcherzyka żółciowego.

Depresja

Obniżony nastrój (depresja) jest powszechny w obu tych stanach.

Jeśli cierpisz na zaburzenia objadania się, depresja może powodować objadanie się. Przejadanie się z kolei może powodować depresję. Wiele osób z tym zaburzeniem cierpi również na depresję kliniczną.

Jak wynika z jednego z badań, osoby jedzące w nocy mają większą skłonność do depresji w nocy.

Sen

Stres i niepokój związany z każdym rodzajem zaburzeń odżywiania może powodować nocne podrzucanie i przewracanie się. Jednak osoby z zespołem jedzenia nocnego często mają wiele problemów ze snem, w tym:

• Budzenie się kilka razy w nocy

• Spanie mniej godzin niż potrzebuje organizm

• Uczucie senności w ciągu dnia

Te problemy ze snem mogą sprawić, że będziesz wyczerpany, a to może wpłynąć na Twoją zdolność do wykonywania pracy – mówi Bulik.

Leczenie

Zarówno zaburzenie objadania się, jak i zespół jedzenia nocnego można leczyć.

W przypadku objadania się pierwszym krokiem jest ustalenie, co wywołuje objadanie się. W przypadku osób objadających się dobrze sprawdza się terapia poznawczo-behawioralna. Pierwsze badania wskazują, że pomaga ona także osobom z zespołem nocnego jedzenia.

Należy również ustalić i przestrzegać regularnych pór posiłków i snu, mówi Bulik.

Zaburzenia odżywiania w nadmiernych ilościach – kiedy często zjadasz ogromne ilości jedzenia w krótkim czasie – mogą powodować poważne problemy zdrowotne. Dowiedz się, na co zwracać uwagę.

Należą do nich:

Przyrost masy ciała i otyłość

Przybieranie na wadze jest częstym zjawiskiem podczas objadania się. Dwie trzecie osób z tym zaburzeniem ma nadwagę. Przybieranie na wadze jest spowodowane spożywaniem dużej ilości jedzenia w krótkim czasie i niespalaniem kalorii poprzez ćwiczenia fizyczne.

Wiele osób, które się objadają, czuje się źle z powodu swojej wagi. Prowadzi to do obniżenia poczucia własnej wartości, co może powodować dalsze objadanie się. Nadwaga lub otyłość może również zwiększać ryzyko wystąpienia długotrwałych problemów zdrowotnych, takich jak:

• zatrzymanie oddechu wiele razy w ciągu nocy (bezdech senny)

• Rak

• Choroby serca

• Wysokie ciśnienie krwi

• Cukrzyca typu 2

• Zapalenie stawów

Jak zwrócić na to uwagę

Twoje ubrania zaczną się robić przyciasne. Wzrośnie liczba kilogramów na wadze łazienkowej. Lekarz sprawdzi, ile masz tkanki tłuszczowej, dokonując pomiaru:

• Stosunek wagi do wzrostu (wskaźnik masy ciała, BMI)

• Jak duży jest twój brzuch, określa się za pomocą taśmy mierniczej umieszczonej nad biodrami i wokół środka ciała (obwód talii)

Wykonane zostaną badania ciśnienia krwi, poziomu cukru we krwi i cholesterolu – wszystkie te parametry mogą ulec pogorszeniu w wyniku przybrania na wadze.

Co z tym zrobić

Leczenie napadów objadania się zaczyna się od ustalenia przyczyny objadania się. Należy to zrobić przed podjęciem próby odchudzania. Lekarz i terapeuta mogą pomóc w rozpoczęciu leczenia. Następnie zaplanuj rozmowę z dietetykiem, aby opracować program diety i ćwiczeń, którego będziesz w stanie się trzymać. Poproś o wskazówki, jak utrzymać zdrową wagę.

Choroby serca

Nadwaga utrudnia sercu pompowanie krwi do płuc i całego organizmu. Duża ilość tłuszczu, zwłaszcza w okolicach brzucha, zwiększa ryzyko wystąpienia wysokiego ciśnienia krwi, wysokiego poziomu cholesterolu i wysokiego poziomu cukru we krwi. Wszystkie te czynniki zwiększają ryzyko zawału serca i udaru mózgu.

Jak zwrócić uwagę na chorobę

Czasami choroba serca nie daje żadnych objawów, dlatego trudno się zorientować, że się ją ma. Oto kilka znaków ostrzegawczych:

• Ból w klatce piersiowej

• Zawroty głowy lub omdlenia

• Szybkie bicie serca

• Duszność

• Pocenie się

W przypadku wystąpienia nagłego bólu w klatce piersiowej lub innych objawów zawału serca należy zawsze zadzwonić pod numer 911 lub udać się na pogotowie.

Co robić w takiej sytuacji

Stosuj zdrową dietę i regularnie uprawiaj ćwiczenia fizyczne. Te czynniki chronią serce przed uszkodzeniem i zmniejszają ryzyko chorób serca. Zapytaj swojego lekarza lub dietetyka o sposoby lepszego odżywiania się i bezpiecznego uprawiania ćwiczeń fizycznych. Być może konieczne będą także leki obniżające ciśnienie krwi, poziom cholesterolu i cukru we krwi.

Cukrzyca typu 2

Badania wykazały, że osoby, które objadają się w nadmiarze, są bardziej narażone na cukrzycę typu 2. Cukrzyca może być chorobą trwającą całe życie i wymagającą stałego leczenia. Jeśli cierpisz na tę chorobę, objadanie się może utrudnić kontrolę poziomu cukru we krwi.

Jak zwrócić na to uwagę

Zwróć uwagę na następujące objawy cukrzycy typu 2:

• Niewyraźne widzenie

• Ogromny głód lub pragnienie

• Zmęczenie

• Potrzeba siusiania częściej niż zwykle

• Zdrętwienie lub mrowienie w dłoniach i stopach

Co należy zrobić

Sprawdzaj poziom cukru we krwi tak często, jak zalecił lekarz. Jeśli nie wiesz, jak to robić w domu, poproś lekarza, aby Ci to pokazał. Poproś również o podanie docelowego poziomu cukru we krwi.

Oto kilka sposobów na kontrolowanie poziomu cukru we krwi:

• Jedz więcej owoców, warzyw i produktów pełnoziarnistych. Spożywaj mniej tłuszczu i cukru.

• Pij wodę zamiast soków owocowych lub napojów gazowanych.

• Ćwicz przez większość dni w tygodniu.

• Przyjmować wszystkie leki przeciwcukrzycowe zalecone przez lekarza.

Depresja i inne problemy z nastrojem

Depresja i lęk są częstsze u osób z zaburzeniami odżywiania. Wiele osób, które się objadają, robi to, aby poprawić swój nastrój. Może to prowadzić do poczucia winy, które sprawia, że objadasz się jeszcze bardziej.

Jak na to uważać

Jedzenie w nadmiarze, kiedy nie jesteś głodny, może być oznaką, że próbujesz stłumić swoje emocje. Możesz także czuć się:

• Beznadziejność lub bezradność

• Winni

• Jakbyś nie miał żadnego zainteresowania zajęciami, które kiedyś kochałeś

• Ciągle smutny lub pusty

• Zmęczony lub jakby pozbawiony energii

Jak sobie z tym radzić

Niektóre metody leczenia zaburzeń objadania się mogą powstrzymać zarówno niezdrowe jedzenie, jak i smutny nastrój, który czasami mu towarzyszy. Należą do nich:

• terapia poznawczo-behawioralna (CBT), która pomaga poczuć się lepiej i powstrzymać negatywne uczucia, które prowadzą do objadania się

• Leki przeciwdepresyjne, które mogą poprawić nastrój i pomóc w uniknięciu objadania się

Kiedy trzeba iść do szpitala

Rzadko problemy zdrowotne wynikające z zaburzeń odżywiania się mogą być na tyle poważne, że konieczne jest leczenie szpitalne. Oto kilka sygnałów świadczących o tym, że potrzebujesz natychmiastowej pomocy medycznej:

• Nagłe przybranie na wadze lub utrata dużej wagi w bardzo krótkim czasie.

• Myślałeś o zrobieniu sobie krzywdy.

• Nie jesteś w stanie zmienić swojego sposobu odżywiania się, nawet z pomocą lekarzy, rodziny i przyjaciół.

• Czujesz się przygnębiony lub niespokojny.

• Używasz narkotyków lub alkoholu, aby poradzić sobie z emocjami.

Wiele osób objada się od czasu do czasu. Lekarz wyjaśnia, jak rozpoznać, kiedy może to być oznaką zespołu nadmiernego objadania się (ang. binge eating disorder)? Oto objawy BED.

Czujesz, że nie panujesz nad sobą, jesteś zdegustowany i zaniepokojony.

Czy to może być zespół nagłego jedzenia?

To nie jest tylko objadanie się

To normalne, że od czasu do czasu jemy za dużo. Każdy z nas sięgnął po trzecią część świątecznego posiłku i czuł się gotowy do odlotu po ucztowaniu.

Zaburzenie objadania się (BED – Binge eating disorder) jest czymś innym. Jest to stały problem psychologiczny. Możesz go mieć, jeśli jesz bardzo duże ilości jedzenia – więcej niż inni ludzie – w krótkim czasie (około 2 godzin), co najmniej 1 dzień w tygodniu przez 3 miesiące.

Do innych objawów BED należą:

• Potajemne zachowania:

  Objadasz się, gdy jesteś sam. Może to być późno w nocy lub na parkingu restauracji typu fast food. Możesz „pozbywać się dowodów” i ukrywać opakowania lub pojemniki po jedzeniu.

• Gromadzenie żywności:

  W szafie lub pod łóżkiem możesz gromadzić torebki z chipsami lub ciastkami.

• Brak kontroli:

  Nie masz wpływu na to, ile jesz i kiedy przestać. Po przejedzeniu czujesz się niewygodnie pełny.

• Nieprawidłowy wzorzec jedzenia:

  Możesz jeść mało w ciągu dnia, bez ustalonych pór posiłków. Możesz też jeść niewielkie ilości podczas posiłków lub w ogóle je pomijać.

• Rytuały związane z jedzeniem: Możesz za dużo żuć lub nie pozwalać, by jedzenie stykało się na talerzu. Możesz jeść tylko niektóre produkty lub grupy produktów – na przykład tylko jogurt.

• Brak oczyszczania:

  Nie podejmujesz żadnych działań w celu pozbycia się dodatkowych kalorii, takich jak wymioty, nadmierny wysiłek fizyczny lub zażywanie środków przeczyszczających.

Binge eating często widać na wadze, ale nie zawsze. Nie trzeba mieć nadwagi, aby je mieć.

Symptomy emocjonalne

BED to błędne koło. Połykasz, aby rozładować napięcie lub stłumić złe emocje. Ale potem czujesz się bezwartościowy, zły, zawstydzony i niespokojny.

Do innych objawów wewnętrznych należą:

Połowa osób z BED cierpi na depresję lub ma ją w wywiadzie. Nie jest jednak jasne, w jaki sposób te dwie choroby są ze sobą powiązane. Możesz być także nastrojowy, drażliwy lub nie mieć ochoty na przebywanie z innymi ludźmi.

Osoby z BED często mają trudności z radzeniem sobie z takimi sytuacjami, jak złość, nuda i stres.

Jesteś bardziej zagrożony, jeśli masz następujące cechy osobowości:

• Lubisz dogadzać ludziom i unikasz konfliktów.

• Wymagasz od siebie perfekcji – wszystko, co nie jest nią, jest porażką.

• Musisz mieć kontrolę.

• Jesteś nieelastyczny – masz postawę „wszystko albo nic”.

Osoby z BED mogą również nadużywać alkoholu lub być impulsywne, działać szybko bez zastanowienia.

Co możesz zrobić

Jeśli uważasz, że możesz mieć BED, natychmiast porozmawiaj ze specjalistą od zaburzeń odżywiania, psychiatrą lub psychologiem. Wczesne leczenie daje większe szanse na pokonanie tego problemu.

Terapeuta zapyta o twoje nawyki żywieniowe i emocje oraz pomoże ci ustalić plan działania. Terapia psychologiczna, czyli terapia rozmowa, może sprawić, że twój związek z jedzeniem znów stanie się zdrowy.

Możesz nauczyć się, jak pozbyć się negatywnych myśli, aby móc zmienić swoje zachowanie. Terapia może także pomóc w radzeniu sobie ze stresem, niepokojem i innymi problemami emocjonalnymi, które mogą wywoływać problem.

Oznaki BED u ukochanej osoby

Jeśli uważasz, że twoje dziecko lub inna bliska ci osoba objada się bez umiaru, zwróć uwagę na poniższe czerwone flagi:

• Znajdujesz „skrytki” z jedzeniem – np. pod łóżkiem lub w plecaku.

• Ze spiżarni lub lodówki znikają duże ilości jedzenia.

• Twój ukochany „znika” za zamkniętymi drzwiami lub zostaje do późna w nocy (aby w tajemnicy objadać się).

• Stosy opakowań po jedzeniu zostawia się w samochodzie, zakopuje w śmietniku lub chowa w szafie.

• Twój bliski ukrywa swoje ciało za pomocą workowatych ubrań.

Jeśli uważasz, że problem istnieje, porozmawiaj o tym z bliską osobą w pocieszający, pełen zrozumienia sposób. Osoba taka może obwiniać się o to, że jest słaba lub nie ma siły woli, by przestać palić. Może się bronić. Zacznij rozmowę od słów: „Kocham cię i martwię się, że możesz mieć problem”.

Powiedz bliskiej osobie, że objadanie się jest prawdziwym problemem psychologicznym, który można leczyć za pomocą terapii i leków. Może to wymagać czasu i ciężkiej pracy, ale zapewnij ją, że może odzyskać spokój z jedzeniem i emocjami.

Spojrzenie na to, dlaczego leczenie zaburzeń objadania się koncentruje się na poprawie zdrowia psychicznego, a nie na utracie wagi.

Zaburzenie objadania się jest złożonym stanem, który wpływa na mózg, a następnie na ciało. Na najbardziej podstawowym poziomie, negatywne myśli i nawyki powodują objadanie się. Jest to problem zdrowia psychicznego (psychologiczny). Jedzenie zbyt dużych ilości w kółko może doprowadzić do znacznego przybierania na wadze i spowodować inne problemy zdrowotne (fizyczne).

Ponieważ objadanie się wynika z pracy mózgu, leczenie koncentruje się na zdrowiu psychicznym, a nie na utracie wagi – mówi Jonathan H. Richardson, PsyD. Jest on psychologiem w Charis Center for Eating Disorders na Indiana University Health.

Przyrost masy ciała jest skutkiem, a nie przyczyną zaburzeń odżywiania się typu binge eating disorder. Dlatego głównym celem leczenia poprzez terapię jest poznanie przyczyny objadania się, a następnie zastąpienie złych nawyków i myśli pozytywnymi emocjami i umiejętnościami. To może pomóc ci wyzdrowieć.

Oto kilka powodów, dla których eksperci od zaburzeń odżywiania twierdzą, że powinieneś skupić się na swoim zdrowiu psychicznym, a nie na liczbach na wadze.

Dieta zwykle przynosi odwrotne skutki

Przybieranie na wadze może sprawić, że zaczniesz myśleć o przejściu na dietę. Tak jest w przypadku wielu osób. Jeśli jednak cierpisz na zaburzenia łaknienia, dieta może zwiększyć prawdopodobieństwo przejadania się.

Kiedy ograniczasz pewne pokarmy lub kalorie, aby schudnąć, czujesz się pozbawiony. [To powoduje zmiany psychologiczne i chemiczne, które zachęcają do objadania się” – mówi Sondra Kronberg, RD, CDN. Jest ona rzeczniczką Krajowego Stowarzyszenia ds. Zaburzeń Odżywiania. Objadanie się sprawia, że czujesz się lepiej, przynajmniej na krótką metę, ale potem czujesz się źle, że to zrobiłeś. Próbujesz więc zrekompensować to sobie, nie jedząc wystarczająco dużo, aby znowu się objadać.

W trakcie leczenia pacjent jest zachęcany, aby nigdy nie stosować diet. Nawet po wyzdrowieniu dieta może wywołać chęć objadania się. Dlatego też dietetycy i lekarze zajmujący się leczeniem zaburzeń odżywiania z napadami obżarstwa nie udzielają wskazówek, jak jeść, aby się odchudzać.

Podczas leczenia nauczysz się:

• Nigdy nie opuszczać posiłków, ponieważ głód może prowadzić do objadania się.

• Do posiłków i przekąsek włączaj białko, które pomaga poczuć się sytym i zmniejsza łaknienie.

Prace terapeutyczne

Jeśli wahasz się, czy skorzystać z pomocy, ponieważ nie będzie ona ukierunkowana na pomoc w utracie wagi, wiedz o tym: Jak mówi Richardson, leczenie ma znacznie wyższy wskaźnik sukcesu niż utrata wagi.

Ludziom poprawia się i przestają się objadać. Badania wykazują, że terapia i/lub leki działają w ponad połowie przypadków. Z drugiej strony, większość diet nie działa, nawet w przypadku osób, które nie mają zaburzeń objadania się.

Kiedy przestaniesz się objadać, możesz stracić trochę na wadze, ponieważ nie jesz już tak dużo jak kiedyś. U niektórych osób przejście na zdrowe odżywianie zwiększa tempo spalania kalorii – mówi Kronberg.

Jeśli przynajmniej podejmiesz leczenie i przestaniesz się objadać, prawdopodobnie przestaniesz przybierać na wadze – mówi Richardson.

Zapytaj swojego lekarza, jaki rodzaj leczenia będzie dla Ciebie najlepszy. W większości przypadków stosuje się jakąś formę terapii poznawczo-behawioralnej (CBT). Dzięki niej pacjent uczy się dostrzegać negatywne myśli, które skłaniają go do objadania się. Następnie uczy się zastępować te złe myśli zdrowszymi, bardziej realistycznymi. Na przykład:

Nie mogę przestać jeść. Dlaczego miałbym w ogóle próbować powstrzymać się przed zjedzeniem tej torebki chipsów?

Mogę odłożyć tę torebkę z chipsami i pójść do innego pokoju, dopóki nie minie mój głód.

Leczenie pomaga nauczyć się akceptować siebie i porzucić nierealistyczne ideały, które nie są zdrowe – mówi Kronberg. Być może nigdy nie będziesz nosić rozmiaru 3 ani nie będziesz wyglądać jak Barbie – i to jest w porządku. Zamiast tego terapeuta, lekarz lub zespół terapeutyczny będą zachęcać pacjenta do spożywania zrównoważonych, pożywnych posiłków i dokonywania innych zdrowych wyborów, takich jak regularne ćwiczenia fizyczne.

To naturalne i zrozumiałe, że czujemy się źle z powodu nadwagi, ponieważ nasza kultura bombarduje nas komunikatami, że tylko szczupła sylwetka jest akceptowalna – mówi Richardson. Pamiętaj jednak, że kierowanie się tym uczuciem i pogoń za utratą wagi może sabotować to, co naprawdę ważne: powrót do zdrowia i zdrowie.

Jeśli masz znaczną nadwagę, porozmawiaj z lekarzem o dostępnych możliwościach.

Zespół jedzenia nocnego występuje u około jednej na 10 osób otyłych. Różni się on od zaburzeń odżywiania typu binge eating. Co to jest?

Objawy

Jeśli masz NES, po kolacji zjadasz co najmniej jedną czwartą dziennej dawki kalorii. Ten fakt również Ci przeszkadza.

Jeśli tak jest i budzisz się, by zjeść co najmniej dwa razy w tygodniu, możesz mieć NES, jeśli masz przynajmniej trzy z wymienionych objawów:

• poranny brak apetytu

• Silna chęć jedzenia między kolacją a snem

• Bezsenność przez cztery lub pięć nocy w tygodniu

• Przekonanie, że jedzenie jest konieczne do zaśnięcia lub powrotu do snu

• Przygnębiony nastrój, który nasila się w godzinach wieczornych

Zespół jedzenia nocnego różni się od zaburzeń objadania się. W przypadku BED istnieje większe prawdopodobieństwo zjedzenia dużej ilości jedzenia za jednym razem. Jeśli masz NES, prawdopodobnie jesz mniejsze ilości w ciągu nocy.

NES różni się także od zaburzeń odżywiania związanych ze snem. W przypadku NES będziesz pamiętał, że jadłeś poprzedniego wieczoru.

Co jest przyczyną?

Nie jest to jasne. Lekarze uważają, że może to być związane z zaburzeniami cyklu snu i czuwania oraz niektórymi hormonami. Zmiany w harmonogramie snu i rutynowych czynnościach nie są za to odpowiedzialne.

Prawdopodobieństwo wystąpienia zespołu jedzenia nocnego jest większe u osób otyłych lub cierpiących na inne zaburzenia odżywiania. U osób z NES częściej występuje depresja, stany lękowe i nadużywanie substancji psychoaktywnych.

NES dotyka nieco więcej niż 1 na 100 osób. Jeśli jesteś otyły, prawdopodobieństwo, że cierpisz na NES wynosi 1 na 10.

Przyczyny genetyczne?

Naukowcy znaleźli możliwy związek między NES a genetyką. Istnieje gen o nazwie PER1, który, jak się uważa, ma wpływ na kontrolę zegara ciała. Naukowcy uważają, że defekt tego genu może być przyczyną NES. Potrzebne są dalsze badania.

Jak jest diagnozowany?

Lekarz postawi diagnozę zespołu jedzenia nocnego po zadaniu pacjentowi pytań dotyczących jego snu i nawyków żywieniowych. Może to obejmować szczegółowy kwestionariusz. Możliwe jest także przeprowadzenie badania snu zwanego polisomnografią. Pozwala ono zmierzyć:

• Fale mózgowe

• Poziom tlenu we krwi

• Częstość akcji serca i oddychania

Zazwyczaj badanie polisomnograficzne przeprowadza się w szpitalu lub ośrodku leczenia zaburzeń snu.

Aby zdiagnozować NES, pacjent musi objadać się w nocy przez co najmniej 3 miesiące. Objadanie się i zaburzenia snu nie mogą być również spowodowane nadużywaniem substancji, zaburzeniami medycznymi, lekami lub innymi problemami psychiatrycznymi.

Skutki zdrowotne

NES jest związany z otyłością, ale nie jest jasne, czy otyłość jest przyczyną, czy skutkiem NES. Wiadomo jedno: zaburzenie to utrudnia utratę wagi. Nie wszystkie badania wykazały, że osoby cierpiące na NES jedzą więcej i nie wszyscy z zespołem jedzenia nocnego są otyli.

Problemy ze snem towarzyszące NES również mogą przyczynić się do przyrostu masy ciała. Jeśli źle sypiasz, istnieje większe prawdopodobieństwo, że masz nadwagę.

Leczenie

Leki przeciwdepresyjne i terapia poznawczo-behawioralna wydają się być pomocne, choć przeprowadzono niewiele badań dotyczących NES. W jednym z niewielkich badań stwierdzono, że trening relaksacyjny pomaga w zmianie apetytu z nocnego na poranny.

W kilku badaniach nad lekami przeciwdepresyjnymi wykazano poprawę w zakresie nocnego jedzenia, nastroju i jakości życia.

W przypadku NES można także przyjmować melatoninę lub substancje zwiększające poziom melatoniny.

Jak zawsze, przed podjęciem jakichkolwiek działań należy porozmawiać z lekarzem.

Zaburzenia jedzenia napadowego (BED) są bardziej powszechne, niż mogłoby się wydawać. Nie zawsze łatwo je rozpoznać. Dowiedz się więcej o objawach, sposobach diagnozowania i powikłaniach.

Większości ludzi zdarzało się jeść za dużo, zwłaszcza podczas specjalnych okazji lub świąt. Binge eating disorder to coś innego.

Czujesz się tak, jakbyś nie mógł przestać, nawet jeśli jesteś już niewygodnie najedzony. Możesz jeść dużo i szybko, nawet jeśli nie jesteś głodny. Czujesz się zawstydzony. W przeciwieństwie do bulimii, po objadaniu się nie próbujesz wymiotować, używać środków przeczyszczających ani dużo ćwiczyć.

Uczucie braku kontroli można przezwyciężyć dzięki leczeniu. Kluczowa jest rozmowa ze specjalistą (np. psychiatrą lub psychologiem), który zajmuje się osobami z zaburzeniami odżywiania. Niektórym osobom pomaga także przyjmowanie leków.

Pomocne jest także wsparcie emocjonalne ze strony rodziny i przyjaciół. Dzięki ich wsparciu łatwiej jest zmienić sposób myślenia o jedzeniu.

Jak częste jest zaburzenie objadania się?

Duża liczba mężczyzn cierpi na zaburzenia jedzenia w nadmiernych ilościach, ale nadal częściej występują one u kobiet niż u mężczyzn. Około 3% wszystkich dorosłych w USA (aż 4 miliony osób) cierpi na zaburzenia jedzenia z napadami obżarstwa.

Osoby otyłe są bardziej narażone na wystąpienie tego zaburzenia, choć mogą na nie zachorować także osoby o prawidłowej wadze. Około dwie z każdych trzech osób w USA, które cierpią na tę chorobę, są otyłe. U 10% do 15% osób z lekką otyłością, które próbują schudnąć samodzielnie lub za pomocą komercyjnych programów odchudzających, występuje to zaburzenie.

Co jest przyczyną zaburzeń objadania się?

Nie wiadomo na pewno, co jest przyczyną zaburzeń odżywiania się, ale uważa się, że kilka czynników może odgrywać tu rolę. Naukowcy badają, w jaki sposób nieprawidłowe funkcjonowanie obszarów mózgu, które regulują uczucie głodu i sytości lub kontrolę impulsów, może przyczyniać się do powstawania zaburzeń jedzenia.

Jeśli cierpisz na zespół gwałtownego jedzenia, możesz mieć problemy z radzeniem sobie z emocjami lub czuć się poza kontrolą w inny sposób. Możesz używać jedzenia jako sposobu na pocieszenie lub nagrodzenie siebie. Pomijanie posiłków i inne poważne diety mogą wywołać nawrót objadania się.

Zaburzenie to często idzie w parze z depresją. Naukowcy badają, czy rolę odgrywają substancje chemiczne w mózgu lub metabolizm (sposób, w jaki organizm wykorzystuje jedzenie).

Zaburzenie to występuje także w niektórych rodzinach. Osoby z tym zaburzeniem często pochodzą z rodzin, w których się przejadano lub kładziono nienaturalny nacisk na jedzenie, np. używano go jako nagrody lub jako sposobu na uspokojenie lub pocieszenie.

Osoby otyłe z zaburzeniami odżywiania typu binge eating disorder często mają nadwagę w młodszym wieku niż osoby bez tego zaburzenia. Mogą one również wielokrotnie tracić i odzyskiwać wagę.

Niektóre osoby z tym zaburzeniem doświadczyły emocjonalnego lub fizycznego znęcania się lub uzależnienia, np. alkoholizmu. Jeśli to brzmi jak ty, uzyskanie pomocy w tych kwestiach będzie częścią procesu zdrowienia.

Jakie są objawy zaburzenia objadania się?

Jeśli cierpisz na zaburzenie jedzenia z napadami obżarstwa, to:

• Zjadasz więcej jedzenia niż inni ludzie w tej samej sytuacji.

• Poczucie, że nie ma się kontroli nad ilością jedzenia.

• Zdenerwowanie po przejedzeniu.

Możesz także:

• Jeść znacznie szybciej niż zwykle

• Jeść tyle, by być niewygodnie pełnym

• Jesz dużo nawet wtedy, gdy nie jesteś głodny

• Jedzenie w samotności – ze wstydu, żeby nikt nie widział, ile masz jedzenia

• Poczucie winy, obrzydzenia lub przygnębienia z powodu jedzenia

• Masz niską samoocenę

• Dużo się odżywiać

• Utrata ochoty na seks

Osoby z zaburzeniami odżywiania typu „binge eating disorder” nie próbują wymiotować po przejedzeniu. Możesz mieć również inne problemy zdrowotne związane z przybieraniem na wadze lub niezdrowym odżywianiem się, takie jak cukrzyca typu 2, wysokie ciśnienie krwi lub choroby serca.

Mogą również wystąpić problemy ze snem, bóle mięśni i stawów oraz problemy trawienne. U kobiet mogą występować nieregularne lub rzadkie miesiączki.

Jak rozpoznaje się zaburzenie objadania się?

Lekarz może zadać ci takie pytania jak:

• Czy po rozpoczęciu jedzenia można przestać?

• Jak się czujesz z tym, ile jesz?

• Czy jesz naprawdę szybko?

• Czy kontynuujesz jedzenie nawet wtedy, gdy jesteś już niewygodnie najedzony?

• Czy kiedykolwiek okłamałeś kogoś, mówiąc, ile jesz?

• Czy chcesz jeść sam? Dlaczego?

Osoby cierpiące na zaburzenia odżywiania często starają się to ukryć. Jednak aby postawić diagnozę, musisz być otwarty w rozmowie z lekarzem. Jest on po twojej stronie.

Lekarz może uznać objadanie się za łagodne, jeśli zdarza się 1-3 razy w tygodniu, umiarkowane, jeśli występuje 4-7 razy w tygodniu, ciężkie, jeśli występuje 8-13 razy w tygodniu, lub ekstremalne, jeśli występuje 14 lub więcej razy w tygodniu.

Pytania do lekarza

• Czy pracowałeś z wieloma osobami z zaburzeniami odżywiania się?

• Jaką terapię zalecasz? Jak długo będzie ono trwało?

• Czy mam jakieś inne schorzenia lub problemy wymagające leczenia?

• Jak może mi pomóc moja rodzina lub przyjaciele?

Jakie są powikłania zaburzenia objadania się?

Złe nawyki żywieniowe, które są powszechne u osób z zespołem nagłego jedzenia, mogą prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych. Do głównych powikłań binge eating disorder należą schorzenia, które często wynikają z otyłości. Należą do nich:

• Niedożywienie

• Depresja

• Cukrzyca

• Wysokie ciśnienie krwi

• Wysoki cholesterol

• Choroba pęcherzyka żółciowego

• Choroba serca

• Duszność

• Niektóre rodzaje nowotworów

• Problemy z miesiączkowaniem

• Zmniejszona mobilność (niemożność poruszania się) i zmęczenie

• Problemy z zasypianiem

Ponadto osoby z zaburzeniem objadania się mogą być bardzo przygnębione z powodu objadania się. W niektórych przypadkach osoby te zaniedbują pracę, szkołę lub zajęcia społeczne, aby się najeść.

Jak leczy się zaburzenie objadania się?

W walce z tym zaburzeniem nie chodzi o siłę woli.

Czasami przepisuje się leki, takie jak lisdexamfetamina (Vyvanse), aby stłumić chęć objadania się. Jest to pierwszy lek zatwierdzony przez FDA do leczenia umiarkowanego lub ciężkiego objadania się poprzez ograniczenie epizodów objadania się. Potrzebna jest także pomoc specjalisty, np. psychiatry lub psychologa.

Może on zastosować metodę zwaną terapią poznawczo-behawioralną, która koncentruje się na tym, co robisz i jak się czujesz. Może ona pomóc w zmianie myślenia o jedzeniu i zrozumieniu, co wywołuje napady obżarstwa.

Terapeuta może zasugerować włączenie rodziny do terapii, aby mogli dowiedzieć się czegoś o zaburzeniu, dostrzec źródła stresu w domu i wiedzieć, jak wspierać pacjenta. Wsparcie rodziny jest bardzo ważne dla powodzenia leczenia. Ważne jest, aby rozumieli zaburzenia odżywiania i rozpoznawali ich oznaki i objawy.

Zapytaj swojego lekarza lub terapeutę o możliwość znalezienia grupy wsparcia w twojej okolicy. Rozmowa z innymi ludźmi, którzy wiedzą, przez co przechodzisz, może być pomocna.

Możesz także potrzebować pomocy w przypadku innych schorzeń, takich jak depresja czy lęk. Lekarz może przepisać lek przeciwdepresyjny, lek pomagający opanować chęć objadania się (np. topiramat) lub inne leki. Nowy lek, naltrekson hcl/bupropion hcl (Contrave), pomaga w utracie wagi.

Czy można zapobiec zaburzeniom odżywiania się?

Chociaż nie da się zapobiec wszystkim przypadkom zaburzeń odżywiania się, warto rozpocząć leczenie zaraz po wystąpieniu objawów. Ponadto uczenie i zachęcanie do zdrowych nawyków żywieniowych oraz realistycznych postaw wobec jedzenia i obrazu ciała może być pomocne w zapobieganiu rozwojowi lub pogłębianiu się zaburzeń odżywiania.

Jak możesz o siebie zadbać?

Stres zwiększa prawdopodobieństwo pojawienia się napadów obżarstwa, dlatego należy stosować pozytywne sposoby radzenia sobie z nim. Joga, medytacja, ćwiczenia fizyczne i masaże mogą pomóc Ci się uspokoić. Niektóre strategie samopomocy, takie jak prowadzenie dziennika i medytacja, mogą pomóc w rozpoznawaniu i tolerowaniu trudnych uczuć, które mogą prowadzić do objadania się.

Poproś swojego lekarza lub terapeutę o polecenie doradcy żywieniowego, który nauczy cię zdrowego odżywiania. Jeśli masz cukrzycę typu 2 lub wysoki poziom cholesterolu, być może będziesz musiał ograniczyć pewne rodzaje żywności lub schudnąć. Potrzebujesz porady lekarza, jak zrzucić zbędne kilogramy bez wywoływania napadów obżarstwa.

Celem jest zdrowienie. Nie chodzi o liczby na wadze czy wielkość porcji. Chodzi także o to, jak odnosisz się do jedzenia i do własnego ciała.

Czego mogę się spodziewać po powrocie do zdrowia?

Jeśli czujesz, że utknąłeś w cyklu objadania się, miej się na baczności: Większość ludzi jest w stanie przezwyciężyć to zaburzenie dzięki leczeniu. Jest to możliwe także dla Ciebie.

Co najważniejsze, bądź cierpliwy wobec siebie. Osoby z tym zaburzeniem często obwiniają się. W trakcie pracy nad wyzdrowieniem mogą pojawić się niepowodzenia. Nie są one niczym niezwykłym, ponieważ stopniowo zyskujesz większą kontrolę nad swoim jedzeniem.

Jak uzyskać wsparcie?

Grupy wsparcia, skierowania do lekarzy i inne informacje można znaleźć w Binge Eating Disorder Association (Stowarzyszenie ds. zaburzeń odżywiania), National Eating Disorders Association (NEDA) oraz National Association of Anorexia Nervosa and Associated Disorders (ANAD).

Jeśli chciałbyś z kimś porozmawiać, możesz zadzwonić na infolinię NEDA pod numer (800) 931-2237 lub na infolinię ANAD pod numer (630) 577-1330. Są one dostępne od poniedziałku do piątku.

Binge eating to nie to samo, co przejadanie się. Oto kilka powodów, dla których możesz mieć epizod objadania się.

Zaburzenie to jest uleczalne. Lekarz może pomóc w zaprzestaniu jedzenia, a później w osiągnięciu i utrzymaniu prawidłowej wagi. Pierwszym krokiem jest zrozumienie przyczyny objadania się.

Objadanie się a objadanie się w nadmiernych ilościach

W obu przypadkach mamy do czynienia z bezmyślnym zachowaniem. Jesz za dużo, nie zastanawiając się, dlaczego. Istnieją jednak realne różnice.

Ogólne przykłady przejadania się to:

• Jedzenie więcej niż jednego deseru po obiedzie

• Zjedzenie całej torebki popcornu podczas oglądania filmu

Nadmierne jedzenie z powodu stresującego wydarzenia, takiego jak romantyczne rozstanie, nazywane jest czasem „jedzeniem emocjonalnym”.

Przykłady binge eating to:

• Podkradanie do pokoju dużej paczki słodyczy i jedzenie ich w tajemnicy

• Zjedzenie całego tortu za jednym razem, a potem poczucie winy

• Zjedzenie trzech hamburgerów, nawet jeśli jesteś już niewygodnie najedzony

6 powodów, dla których się objadasz

Zaburzenia odżywiania mogą wynikać z wielu przyczyn. Niektóre z nich to:

Zaburzenia odżywiania występują w rodzinach. Jeśli twoja matka lub babcia objadała się, jesteś na to bardziej narażony. Badania wykazują, że pewna liczba genów wpływających na zachowania związane z jedzeniem może być przekazywana rodzinnie. Geny te mogą wpływać na obwody mózgowe, które kontrolują apetyt i nastrój.

Problem z genami może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia u ciebie zaburzeń jedzenia z przejedzenia, ale także inne czynniki mogą je wywoływać.

. Być może obserwowałeś, jak twoja mama lub tata często się objadali. Nawyki, których nauczyłeś się od otaczających cię osób, mogą mieć wpływ na to, jak się odżywiasz. Organizacje zajmujące się zaburzeniami odżywiania twierdzą jednak, że rodzice i rodziny nie są temu winne.

. Jeśli masz depresję, możesz być bardziej skłonny do objadania się. Około połowa osób z zaburzeniami odżywiania się cierpiała na depresję. Naukowcy nie są pewni, czy depresja powoduje objadanie się, czy też odwrotnie.

Nadal pozostaje kilka pytań: Czy osoby z depresją są bardziej skłonne do objadania się? Czy też poczucie winy i wstyd powodują depresję?

. Osoby objadające się często nie są zadowolone ze swojego wyglądu. Możesz źle myśleć o swoim ciele z powodu tego, co mówią lub mówili inni. Możesz porównywać się ze zdjęciami w telewizji i czasopismach, które podkreślają szczupłość. Może to powodować tzw. negatywny obraz ciała. Taka niska samoocena może prowadzić do objadania się. Po przejedzeniu osoba czuje się winna lub zawstydzona, ponieważ zjadła za dużo. Te uczucia mogą powodować dalsze objadanie się.

. Czasami ludzie objadają się po przejściu przez duże stresujące wydarzenie, takie jak rozwód lub utrata pracy. Jedzenie emocjonalne może mieć charakter przejściowy i nie jest zaburzeniem odżywiania się. Osoby cierpiące na to zaburzenie zazwyczaj częściej objadają się, jeśli są niespokojne lub zestresowane.

. Czasami próba schudnięcia może prowadzić do objadania się. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, gdy osoby odchudzające się stosują niezdrowe diety, np. opuszczają posiłki lub jedzą zbyt mało. Jeśli nie uda im się osiągnąć zamierzonej wagi, mogą czuć się winni i czuć się tak źle ze sobą, że będą jeść jeszcze więcej.

Wskazówki pomagające kontrolować bingo

Jeśli uważasz, że cierpisz na zaburzenia jedzenia z przejedzenia, współpracuj z lekarzem, aby wyzdrowieć. Leczenie może obejmować poradnictwo, a czasem także leki.

Wypróbuj poniższe wskazówki, aby uniknąć napadów obżarstwa:

• Prowadź dzienniczek żywieniowy. Dzięki temu dowiesz się, kiedy masz tendencję do objadania się. Można też sprawdzić, co się działo w naszym życiu, co mogło nas do tego skłonić.

• Jedz regularne posiłki i przekąski w ciągu dnia. Utrzymają one poziom cukru we krwi na stałym poziomie, dzięki czemu nie będziesz czuł się na tyle głodny, by się objadać.

• Porcjuj jedzenie. Nie bierz po prostu dużej torby chipsów i nie kładź się na kanapie, żeby pooglądać telewizję. Odmierz jedną porcję do małej torebki lub na talerz. Mniej prawdopodobne, że zjesz za dużo, jeśli będziesz musiał wstać po więcej.

• Zastanów się, dlaczego się objadasz. Czy jesteś przygnębiony lub niespokojny? Znajdź inny sposób na ukojenie tych emocji.

Jeśli masz zaburzenia łaknienia lub myślisz, że możesz je mieć, możesz nauczyć się, jak nawiązać pozytywną relację z jedzeniem – a to może pomóc ci przestać się objadać.

Myśl o jedzeniu jako o źródle pożywienia i energii, a nie jako o czymś, co ma rozładować stres lub czego należy unikać. Na początku może się to wydawać trudne, ale poprawiając swoje nawyki żywieniowe, możesz zmienić swoje samopoczucie.

Nie stosuj diety

Objadanie się mogło spowodować przybranie na wadze, jak to się dzieje w przypadku wielu osób. Jednak próby ograniczania kalorii lub rezygnacja z pewnych rodzajów pokarmów mogą wywołać objadanie się, a to z kolei może utrudnić wyjście z zaburzenia. Może to prowadzić do cyklu diety i objadania się, który trudno przerwać.

Jeśli chcesz schudnąć, porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, kiedy i jak to zrobić. Chcesz mieć pewność, że nie będzie to miało wpływu na Twój powrót do zdrowia. Dzięki odpowiedniej pomocy wiele osób traci na wadze po zaprzestaniu objadania się.

Regularne spożywanie posiłków stało się nawykiem

Nie opuszczaj posiłków. Bycie bardzo głodnym może zwiększyć prawdopodobieństwo przejadania się. Zwiększa to również prawdopodobieństwo, że wybierzesz produkty o wysokiej zawartości tłuszczu i cukru, co może doprowadzić do napadu obżarstwa.

Ważne jest też, aby codziennie jeść śniadanie. Poranny posiłek może pomóc ograniczyć głód przez cały dzień.

Wybieraj zdrowe produkty do posiłków i przekąsek. Dostarczą one składników odżywczych, których potrzebuje Twój organizm. Możesz także odczuwać mniejszy apetyt na niezdrową żywność, która powoduje chęć przejadania się.

Zdrowy wybór to owoce, warzywa i pokarmy bogate w białko, takie jak jajka, piersi kurczaka, łosoś i jogurt grecki.

Trzymaj zachcianki z dala od wzroku

Nie zapełniaj lodówki i spiżarni produktami o wysokiej zawartości cukru lub tłuszczu ani innymi smakołykami, które powodują chęć przejedzenia się. Samo ich posiadanie w pobliżu może wywołać ochotę na podjadanie.

Podczas rekonwalescencji w domu powinno być mniej jedzenia, nawet tego zdrowego. Ponieważ większość ludzi ma tendencję do objadania się w samotności, przechowuj tylko tyle jedzenia, ile potrzebujesz na krótki okres. Dzięki temu będziesz mieć mniej okazji do popadania w obżarstwo.

Poszukaj wsparcia

Badania wykazały, że sposób, w jaki myślisz o jedzeniu i zachowujesz się przy nim, może być zaraźliwy. Dlatego warto spędzać czas z przyjaciółmi i członkami rodziny, którzy zdrowo się odżywiają. Nie należy wpadać w pułapkę samotnego jedzenia, gdyż może to zwiększyć prawdopodobieństwo popadnięcia w obżarstwo. Unikaj jednak osób, które negatywnie wypowiadają się na temat twojego odżywiania lub wagi.

Znajdź zdrowe sposoby radzenia sobie ze stresem

Wiele osób objada się, ponieważ dzięki temu czuje się mniej zestresowana, przynajmniej na krótką metę. Być może nie da się uniknąć stresu, ale można stosować zdrowe sposoby na relaks.

Ćwiczenia, medytacja lub rozmowa telefoniczna z przyjacielem mogą cię uspokoić i złagodzić chęć objadania się.

Skorzystaj z profesjonalnej pomocy

Psycholog, psychiatra lub terapeuta specjalizujący się w zaburzeniach odżywiania może nauczyć cię nowych sposobów myślenia o jedzeniu.

Można na przykład nauczyć się zastępować negatywne myśli bardziej realistycznymi. Zamiast mówić: „Zjadłem ciastko i zepsułem je, więc równie dobrze mogę zjeść całą partię”, możesz spróbować pomyśleć: „Dobrze jest zjeść jedno ciastko od czasu do czasu”.

Terapia może nauczyć cię postrzegać jedzenie jako źródło energii i pożywienia, a nie jako sposób na poprawę samopoczucia. Lek lisdexamfetamine dimesylate (Vyvanse) jest pierwszym lekiem zatwierdzonym przez FDA do leczenia zaburzeń objadania się poprzez ograniczenie epizodów objadania się. Pomocne okazały się również niektóre leki przeciwdepresyjne. Istnieje nowy lek – naltrekson hcl/bupropion hcl (Contrave), który pomaga w utracie wagi.Możesz rozważyć udział w grupie wsparcia.

Kompulsywne objadanie się, dlaczego do niego dochodzi i jak nad nim zapanować.

Jedzenie za dużo od czasu do czasu jest normalne. Podobnie jest z jedzeniem z powodów emocjonalnych. Michelle May, autorka książki „Jedz to, co kochasz, kochaj to, co jesz”, twierdzi, że od chwili narodzin jesteśmy pielęgnowani jedzeniem i nagradzani jedzeniem, a więc emocjonalne związki z jedzeniem są normalne.

Jednak osoby, które kompulsywnie się objadają, mogą używać jedzenia jako jedynego sposobu radzenia sobie z negatywnymi emocjami. W rezultacie często czują, że ich jedzenie wymyka się spod kontroli. Cały czas myślą o jedzeniu, a po jedzeniu czują się winne, zawstydzone lub przygnębione. To bardzo różni się od tego, co ktoś czuje np. po zjedzeniu dużego posiłku w Święto Dziękczynienia – mówi May. Możesz czuć się najedzony i możesz żałować, że zjadłeś ostatni kawałek ciasta, ale nie czujesz się zawstydzony.

Niektórzy ludzie, którzy się przejadają, cierpią na zaburzenie kliniczne zwane zespołem nagłego jedzenia (binge eating disorder, BED). Osoby z BED kompulsywnie jedzą duże ilości jedzenia w krótkim czasie i czują się winne lub zawstydzone. I robią to często: co najmniej raz w tygodniu przez okres co najmniej 3 miesięcy.

Nie każdy, kto się objada, jest niejadkiem. Możesz jeść dużo jedzenia w ciągu dnia, a nie za jednym razem. Możesz też nie robić tego regularnie, ale tylko wtedy, gdy czujesz się zestresowany, samotny lub zdenerwowany.

Jak to się zaczyna?

W niektórych przypadkach ludzie przejadają się po prostu z powodu bezmyślnego przyzwyczajenia, np. zawsze wieczorem siadają z paczką chipsów przed telewizorem. Często jednak jest to wynik ukrytych problemów emocjonalnych. Dużą rolę może tu odgrywać negatywny obraz ciała.

Dla wielu osób kompulsywne objadanie się jest częścią cyklu, który zaczyna się od restrykcyjnej diety. May nazywa to cyklem „jedz, pokutuj, powtarzaj”. Możesz rozpocząć dietę, ponieważ źle się czujesz ze swoją wagą lub rozmiarem, ale okazuje się, że zbyt trudno jest ci się jej trzymać – zwłaszcza jeśli używasz jedzenia jako narzędzia do radzenia sobie z problemami. W końcu dochodzisz do punktu krytycznego i zaczynasz objadać się zakazanymi produktami, a wtedy pojawia się poczucie winy i wstydu, a restrykcje zaczynają się od nowa.

Ten cykl może być trudny do przerwania. Nawet osoby, które twierdzą, że nie są na diecie, często mają zakorzenione wyobrażenia o dobrym i złym jedzeniu – mówi Marsha Hudnall, prezes Green Mountain at Fox Run w Vermont, ośrodka dla kobiet, które zmagają się z przejadaniem się. Ale kiedy masz substancję, która jest naturalnie pociągająca, kojąca i pocieszająca, a ty sprawiasz, że jest ona niedostępna, staje się ona bardziej atrakcyjna.

Czy można się uzależnić od jedzenia?

W ostatnich latach uzależnienie od jedzenia stało się popularnym poglądem wśród niektórych naukowców. Naukowcy ci twierdzą, że niektóre produkty spożywcze o wysokiej zawartości tłuszczu, cukru i soli uzależniają, powodując w mózgu zmiany podobne do tych, jakie zachodzą pod wpływem narkotyków. Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że u szczurów, które objadają się cukrem, mogą wystąpić objawy uzależnienia.

Jednak idea uzależnienia od jedzenia jest kontrowersyjna. Po pierwsze, standardowym sposobem leczenia uzależnienia jest abstynencja, a to nie jest możliwe w przypadku jedzenia. Ponadto, May twierdzi, że dieta jest bardzo silnym elementem cyklu objadania się. Z tego punktu widzenia, etykietowanie niektórych pokarmów jako negatywne jest bezproduktywne.

Nie ma wątpliwości, że jedzenie może stymulować uwalnianie w mózgu substancji poprawiających samopoczucie – mówi Hudnall. Nie oznacza to jednak, że jedzenie jest substancją uzależniającą. Istnieją dowody na to, że to właśnie zachowanie – cykl ograniczania i objadania się – powoduje objawy uzależnienia, a nie samo jedzenie. Niektórzy badacze twierdzą nawet, że termin uzależnienie od jedzenia jest bardziej trafnym określeniem niż uzależnienie od jedzenia.

Jak mogę kontrolować kompulsywne jedzenie?

Samodzielne zaprzestanie objadania się może być trudne, zwłaszcza jeśli w grę wchodzą głęboko zakorzenione problemy emocjonalne – mówi dr Robin B. Kanarek, profesor psychologii na Tufts University. Praca z doradcą może pomóc w odkryciu czynników psychologicznych – takich jak negatywny obraz ciała – które mogą być przyczyną takiego zachowania.

Zrozum, że nie jesteś złą osobą, która robi złe rzeczy, mówi May. Etykietowanie samego siebie może stać się samospełniającą się przepowiednią i doprowadzić do kontynuacji tego cyklu.

To samo dotyczy etykietowania żywności. Jedzenie to jedzenie – nie jest ani dobre, ani złe” – mówi Kanarek. Może być trudno pozbyć się tych głęboko zakorzenionych przekonań, ale badania wykazują, że jeśli zjesz coś, co uważasz za złe, bardziej prawdopodobne jest, że będziesz się potem przejadać.

Kiedy masz ochotę na jedzenie, zatrzymaj się na chwilę i zadaj sobie pytanie: Czy jestem głodny? Czasami ludzie tak bardzo koncentrują się na tym, co chcą zjeść, że nie zatrzymują się i nie zadają sobie pytania, dlaczego chcą jeść” – mówi May. Jeśli używasz jedzenia jako narzędzia do radzenia sobie z problemami, możesz nie mieć kontaktu z sygnałami, które sygnalizują głód lub sytość, dlatego ważne jest, aby przywrócić świadomość ciała.

Jak mówi Hudnall, nawyk to często po prostu zachowanie, które działa na autopilocie. Wprowadzenie zmian w otoczeniu może przywrócić koncentrację na zachowaniu i dać szansę na podjęcie bardziej celowej decyzji. Na przykład, jak mówi Hudnall, jeśli zawsze siadasz na określonym krześle do jedzenia, przesuń je w inne miejsce w pokoju – lub usiądź zupełnie gdzie indziej.

Zakaz jedzenia może spowodować, że później będziesz się przejadać. Jeśli naprawdę czegoś pragniesz – nawet jeśli nie jesteś głodny – pozwól sobie na zjedzenie niewielkiej ilości.

. Jak mówi May, objadanie się i restrykcyjne odżywianie to często dwie strony tego samego medalu. Niedobór może być czynnikiem wyzwalającym objadanie się, podobnie jak stres, gniew czy niepokój.