Lekarz mówi ci.

Co powoduje porażenie strun głosowych? Pewne urazy i kontuzje odgrywają pewną rolę, ale również inne schorzenia mogą być przyczyną porażenia strun głosowych.

Łagodne przypadki porażenia strun głosowych mogą ulec poprawie dzięki terapii głosowej i odpoczynkowi wokalnemu. W zależności od stopnia uszkodzenia strun głosowych może być konieczna operacja.

Co jest przyczyną porażenia strun głosowych?

Struny głosowe to dwa elastyczne pasma tkanki mięśniowej w skrzynce głosowej. Struny głosowe znajdują się tuż nad tchawicą. Działanie strun głosowych polega na ich rozsuwaniu podczas oddychania i zamykaniu podczas połykania. Powietrze z płuc wprawia struny głosowe w drgania, co pomaga w mówieniu.

Dwa rodzaje porażenia mogą wpływać na struny głosowe. Paraliż jednostronny – paraliż jednej struny głosowej – jest najczęstszy. Paraliż obustronny – porażenie obu strun głosowych – występuje rzadziej, ale może być bardziej niebezpieczny dla życia.

Jednostronne porażenie strun głosowych może być spowodowane przez:?

• Nowotwory mózgu?

• Guzy u podstawy czaszki?

• Uraz szyi

• Guzy tarczycy?

• Zatrucie neurotoksynami, takimi jak ołów, arsen lub rtęć?

• Błonica

• Uraz kręgosłupa szyjnego?

• Choroba z Lyme

• Choroba wirusowa

Obustronne porażenie strun głosowych może być spowodowane przez:?

• Operacje tarczycy i szyjki macicy?

• Intubacja tchawicy?

• Uraz

• Choroby nerwowo-mięśniowe

• Choroby neurodegeneracyjne

Na porażenie strun głosowych może zachorować każdy. Jednak prawdopodobieństwo wystąpienia tego schorzenia jest większe u kobiet niż u mężczyzn.

Jeśli cierpisz na następujące schorzenia neurologiczne, jesteś bardziej narażony na porażenie strun głosowych:?

• Stwardnienie rozsiane?

• Choroba Parkinsona?

• Miałeś wcześniej udar mózgu

Jakie są objawy porażenia strun głosowych?

Można zauważyć niewielkie zmiany w głosie, które mogą wydawać się spowodowane alergią lub przeziębieniem. Nasilenie objawów zależy również od tego, w jaki sposób aparat głosowy dostosowuje się do stopnia porażenia.

Objawy porażenia strun głosowych mogą mieć różny stopień nasilenia, od łagodnego do ciężkiego. Należą do nich:?

• Chrypka w głosie?

• Zmiany w głosie?

• Duszność?

• Głośne oddychanie?

• Trudności z połykaniem?

• Krztuszenie się lub kaszel podczas jedzenia

Inne objawy obejmują:?

• Częste oddechy podczas mówienia

• Niezdolność do głośnego mówienia

• Utrata odruchu przełykania

• Częste oczyszczanie gardła

Jak leczy się porażenie strun głosowych?

Po operacji będziesz potrzebował silnego wsparcia, które pomoże Ci wrócić do zdrowia i w miarę możliwości unikać mówienia. Zminimalizowanie uszkodzeń może przyspieszyć powrót do zdrowia.

Leczenie porażenia strun głosowych zależy od przyczyny i nasilenia objawów. Leczenie może obejmować:

Terapię głosu. Terapia głosu pomaga wzmocnić struny głosowe. Logopeda może zlecić Ci ćwiczenia, które pomogą Ci kontrolować oddech podczas mówienia lub zmniejszyć napięcie innych mięśni wokół sparaliżowanych strun głosowych.

Operacja. Jeśli struny głosowe nie odzyskają pełnej sprawności, konieczna będzie operacja. Dostępne opcje operacji obejmują:?

• zastrzyk wypełniający, który wypełnia struny głosowe kolagenem lub inną substancją wypełniającą?

• Implanty strukturalne, znane również jako tyroplastyka lub laryngoplastyka medializacyjna, które zmieniają położenie fałdu głosowego?

• repozycja strun głosowych, w której tkanka z zewnętrznej części skrzynki głosowej przesuwa się do wewnątrz?

• Zastąpienie uszkodzonego nerwu

• Tracheotomia, która służy do obustronnego porażenia

W przypadku tracheotomii lekarz pomoże Ci również nauczyć się, jak dbać o rurkę do oddychania.

Po operacji patolog mowy pomoże Ci nauczyć się używać głosu. Pacjent będzie musiał unikać mówienia, dlatego podczas rekonwalescencji niezbędny jest silny system wsparcia.

Nowe metody leczenia. Niektóre badania wykazały, że stymulacja elektryczna może pomóc w otwieraniu i zamykaniu strun głosowych. Stymulacja ta może pochodzić z nerwu w innej części ciała lub z urządzenia takiego jak rozrusznik serca.

Japońskie zapalenie mózgu jest przenoszone przez komary i może być śmiertelne. Poznaj objawy, diagnostykę, leczenie i dowiedz się, jak zapobiegać tej infekcji wirusowej.

Japońskie zapalenie mózgu to zakażenie wirusowe przenoszone przez komary w Azji i na zachodnim Pacyfiku. Jest to główna przyczyna wirusowego zapalenia mózgu (potencjalnie śmiertelnego zapalenia mózgu) w tych częściach świata.

Jeśli podróżujesz do krajów Azji lub zachodniego Pacyfiku, możesz podjąć kroki, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na japońskie zapalenie mózgu. Oto, co należy wiedzieć o tej chorobie, w tym o jej możliwych objawach, sposobach leczenia i innych.

Co wywołuje japońskie zapalenie mózgu?

Chorobę wywołuje ukąszenie przez zakażonego komara. Komary z gatunku Culex zazwyczaj zarażają się wirusem japońskiego zapalenia mózgu od świń i ptaków brodzących, zanim przeniosą go na ludzi.

Wirus nie przenosi się z człowieka na człowieka.

Jakie są objawy japońskiego zapalenia mózgu?

Objawy choroby występują rzadko. Choruje mniej niż 1% zakażonych osób.

Jeśli wystąpią objawy, zwykle zaczynają się po około 4 do 15 dniach od ukąszenia. Wiele osób, u których wystąpią objawy, ma lekki ból głowy i gorączkę. Dziecko może zwymiotować lub powiedzieć, że boli je brzuch.

Jednak około 1 na 250 osób jest poważnie chora. Ciężka choroba może wywołać:

• Wysoką gorączkę

• Ból głowy

• Sztywność karku

• Dezorientacja

• Słabość

• Problemy z poruszaniem się

• Śpiączka

• Napady drgawkowe (zwłaszcza u dzieci)

Jeśli uważasz, że u Ciebie lub kogoś z Twoich bliskich występują objawy japońskiego zapalenia mózgu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Około 1 na 4 osoby, u których rozwinie się ciężka postać choroby, umiera. Od 20% do 50% osób, które zachorowały i przeżyły, ma trwałe objawy, takie jak paraliż, drgawki lub utrata zdolności mówienia.

Gdzie rozprzestrzeniło się japońskie zapalenie mózgu?

Przypadki japońskiego zapalenia mózgu odnotowano w wymienionych krajach Azji i zachodniego Pacyfiku. Dla większości osób podróżujących do Azji ryzyko zachorowania jest niewielkie.

Szanse na ukąszenie przez zakażonego komara są większe na wiejskich obszarach rolniczych, zwykle tam, gdzie uprawia się ryż i nawadnia tereny zalewowe. Czasami jednak komary mogą pojawić się w pobliżu obszarów miejskich.

Japońskie zapalenie mózgu ma charakter sezonowy w umiarkowanej części Azji, z większą liczbą zachorowań w lecie i jesienią. W rejonach subtropikalnych i tropikalnych choroba może rozprzestrzeniać się przez cały rok. Najwięcej zachorowań występuje w porze deszczowej.

Jak rozpoznaje się japońskie zapalenie mózgu?

Lekarze stawiają diagnozę na podstawie objawów występujących u pacjenta, a następnie wykonują badania krwi lub płynu mózgowo-rdzeniowego. Badania te mogą wykryć przeciwciała, które układ odpornościowy wytwarza w celu zwalczania infekcji.

Jak leczy się japońskie zapalenie mózgu?

Lekarze nie dysponują specyficznymi metodami leczenia tej choroby. W przypadku ciężkiej choroby może być konieczne udanie się do szpitala i podanie płynów przez kroplówkę lub pomoc w oddychaniu. Zespół opieki medycznej będzie łagodził objawy choroby i starał się zapewnić Ci dobre samopoczucie w czasie, gdy wirus będzie się rozwijał.

Czy istnieje szczepionka przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu?

Tak. W Stanach Zjednoczonych szczepionka przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu składa się z dwóch dawek i nosi nazwę Ixiaro. Jest ona zatwierdzona dla osób w wieku 2 miesięcy i starszych. Szczepionki wyprodukowane w innych krajach nie są dopuszczone do użytku w Stanach Zjednoczonych.

Od 1993 roku – kiedy szczepionka przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu stała się dostępna w USA – do 2017 roku lekarze odnotowali 12 przypadków japońskiego zapalenia mózgu wśród amerykańskich podróżnych.

CDC zaleca, aby zaszczepić się szczepionką Ixiaro, jeśli:

• Przeprowadzasz się do kraju Azji lub zachodniego Pacyfiku, gdzie japońskie zapalenie mózgu jest endemiczne (powszechnie występujące)

• Podróżowanie przez miesiąc lub dłużej, lub częste odwiedziny

• Podróżując tam na krócej niż miesiąc, narażasz się na większe ryzyko zakażenia, biorąc pod uwagę porę roku, cel podróży, miejsca pobytu i czynności, które będziesz wykonywać

Zapytaj lekarza, czy powinieneś się zaszczepić, nawet jeśli nie jesteś pewien, jak długo będziesz podróżować do obszaru endemicznego, jakie dokładnie miejsca będziesz odwiedzać lub jakie czynności będziesz wykonywać.

CDC nie zaleca szczepionki przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu, jeśli podróżujesz na krótko do obszarów miejskich lub w sezonie, w którym wirus nie rozprzestrzenia się tak bardzo. Jeśli nie jesteś pewien, czy musisz się zaszczepić, skonsultuj się z lekarzem i poinformuj go o swoich planach podróży.

Jeśli zaszczepisz się szczepionką Ixiaro, potrzebne będą dwie dawki. Osoby w wieku od 18 do 65 lat mogą otrzymać drugą dawkę już 7 dni po pierwszej. Wszyscy pozostali powinni otrzymać drugą dawkę 28 dni po pierwszej.

Drugą dawkę szczepionki należy przyjąć co najmniej 1 tydzień przed podróżą. Trzecią dawkę (przypominającą) należy otrzymać, jeśli pierwsze dwie dawki szczepionki zostały przyjęte rok temu lub dłużej i nadal istnieje ryzyko zarażenia się wirusem japońskiego zapalenia mózgu.

Ogólnie rzecz biorąc, szczepionka może wywołać łagodne skutki uboczne, takie jak:

• Ból i tkliwość w okolicy miejsca szczepienia

• Ból głowy

• Bóle mięśniowe

• Niska gorączka

Dawka leku Ixiaro (0,5 mililitra, czyli ilość, którą otrzymują osoby w wieku 3 lat i starsze) może kosztować od 250 do 340 dolarów lub więcej bez ubezpieczenia, w zależności od tego, w której aptece ją kupisz i jakie zniżki możesz uzyskać. Jeśli masz ubezpieczenie zdrowotne, możesz zadzwonić do swojego ubezpieczyciela i zapytać, czy pokryje on część lub całość kosztów.

Jak zapobiegać japońskiemu zapaleniu mózgu?

Oprócz szczepionki przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu, najlepszą obroną przed wirusem jest unikanie ukąszeń komarów. Poniższe wskazówki mogą pomóc:

Używaj środków odstraszających owady. Wybierz taki, który jest zarejestrowany przez EPA i posiada jeden z poniższych składników aktywnych:

• DEET

• Pikarydyna (poza USA znana jako KBR 3023 i ikarydyna)

• IR3535

• Olejek z eukaliptusa cytrynowego (OLE)

• Para-mentanodiol (PMD)

• 2-undekanon

Jeśli stosujesz środki odstraszające owady zarejestrowane przez EPA zgodnie z zaleceniami, są one bezpieczne i skuteczne, nawet jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią.

Jeśli stosujesz środek odstraszający owady u dziecka, zwróć szczególną uwagę na dokładne przestrzeganie instrukcji podanych na etykiecie. Nie stosuj produktów zawierających olejek eukaliptusowy (OLE) lub para-mentanodiol (PMD) u dzieci poniżej 3 roku życia. Nie nakładaj repelentu na ręce, oczy lub usta dziecka, a także na skaleczenia lub podrażnioną skórę. Rozpylić repelent na dłonie, a następnie delikatnie wetrzeć go w twarz dziecka.

Noś ubranka z długimi rękawami. Jeśli dziecko podróżuje z Tobą, ubierz je w spodnie i koszule z długimi rękawami.

Możesz rozważyć zastosowanie środka owadobójczego o nazwie permetryna na ubrania i sprzęt (np. namioty). Należy użyć 0,5% roztworu tego środka i postępować dokładnie według instrukcji. Nigdy nie nakładaj permetryny bezpośrednio na skórę.

Trzymaj złe owady z daleka. Aby trzymać komary z daleka, upewnij się, że miejsce, w którym przebywasz, ma ekrany w oknach i drzwiach. Załataj wszystkie dziury w ekranach.

Jeśli używasz wózka lub nosidełka dla dziecka, przykryj je moskitierą.

Jeśli możesz, używaj klimatyzacji, zamiast trzymać otwarte okna i drzwi.

Nie dopuszczaj do tego, aby komary składały jaja w wodzie lub w jej pobliżu. Raz w tygodniu opróżnij i wyszoruj, przewróć, przykryj lub wyrzuć wszystkie przedmioty, w których znajduje się woda (np. opony, wiadra, doniczki i zewnętrzne kosze na śmieci). Rozejrzyj się również w pomieszczeniach i na zewnątrz, czy nie ma pojemników, w których mogłaby się zbierać woda.

Kiedy słyszysz słowo, widzisz kolor lub smakujesz potrawę? Możesz cierpieć na synestezję, czyli odbieranie jednego zmysłu za pomocą innego zmysłu.

Synestezja to sytuacja, w której słyszysz muzykę, ale widzisz kształty. Albo gdy słyszysz słowo lub nazwę i natychmiast widzisz kolor. Synestezja to wymyślna nazwa sytuacji, w której doświadczasz jednego ze zmysłów poprzez inny. Na przykład, jeśli usłyszysz imię „Alex”, zobaczysz kolor zielony. Możesz też przeczytać słowo „ulica” i poczuć smak owoców cytrusowych.

Słowo „synestezja” ma korzenie greckie. Oznacza ono wspólne postrzeganie. Osoby, które mają tę zdolność, nazywamy synestetykami. Synestezja nie jest chorobą ani zaburzeniem. Nie jest szkodliwa dla zdrowia i nie oznacza, że jest się chorym psychicznie. Niektóre badania sugerują, że osoby, które mają tę zdolność, mogą osiągać lepsze wyniki w testach pamięci i inteligencji niż osoby, które jej nie mają. I choć może się wydawać, że łatwo ją wymyślić, istnieją dowody na to, że jest to prawdziwy stan.

Jedną z najczęstszych reakcji jest postrzeganie liter, liczb lub dźwięków jako kolorów. Możesz także:

• Zobaczyć lub usłyszeć słowo i spróbować jedzenia

• Zobacz kształt i posmakuj jedzenia

• Słyszeć dźwięki i widzieć kształty lub wzory

• Słyszenie dźwięków po wyczuciu określonego zapachu

• Słyszeć dźwięki i smakować jedzenie

• Dotknij przedmiot rękami i usłysz dźwięk

• Poczuj dotyk, gdy widzisz, że ktoś inny jest dotykany. (Nazywa się to dotykiem lustrzanym).

Może się zdarzyć, że będziesz miał więcej niż jedną reakcję.

Może to być irytujące. Dzieci twierdzą, że może utrudniać czytanie, gdy widzą kolory, których inni nie widzą. Jeśli cierpisz na synestezję smakową, może to być zaskakujące, gdy nagle pojawi się nieprzyjemny smak. Jednak większość synestetyków postrzega swoją przypadłość jako szósty zmysł, a nie wadę.

Symptomy synestezji

Nie można tego kontrolować. Reakcja następuje od razu. Nic na to nie poradzisz. Dzieje się tak nawet w przypadku nowych doświadczeń. Na przykład, jeśli usłyszysz nowy utwór muzyczny, możesz zobaczyć kolor lub poczuć smak bez żadnego wysiłku. To się po prostu dzieje.

W większości przypadków jest to wewnętrzne. Kolory są tylko w twoim umyśle. Tylko nieliczni synestetycy widzą kolory poza swoim ciałem.

Z czasem to się nie zmienia. Jeśli dziś widzisz literę „A” w kolorze zielonym, za 10 lat też będziesz ją widział w tym kolorze. W jednym z badań poproszono osoby z synestezją, aby spojrzały na 100 słów i powiedziały, jaki kolor widzą przy każdym z nich. Rok później badacze powtórzyli test, nie informując uczestników z wyprzedzeniem. Odpowiedzi zgadzały się w ponad 90% przypadków. Odpowiedzi osób bez synestezji, udzielone zaledwie 2 tygodnie po pierwszym teście, zgadzały się tylko w 20% przypadków.

Synestezja często zaczyna się już w dzieciństwie. Badania dzieci z synestezją wykazały, że rozwija się ona z czasem. Na początku skojarzenia kolorów i liter mogą być przypadkowe, a wraz z rozwojem stają się coraz bardziej stałe.

Kto choruje na synestezję?

Wydaje się, że synestezja częściej dotyka kobiet niż mężczyzn, ale niektórzy badacze twierdzą, że to nieprawda. Twierdzą, że kobiety są po prostu bardziej skłonne do mówienia o tym schorzeniu. Osoby leworęczne mogą być bardziej narażone na synestezję niż praworęczne. Badacze sugerują również, że niektórzy synestetycy są artystami i często mają hobby takie jak malarstwo, muzyka czy pisanie.

Jeśli cierpisz na tę przypadłość:

• Twoje postrzeganie jest mimowolne. Gdy słyszysz muzykę, widzisz kształty lub widzisz kolor, gdy słyszysz słowo, nie myślisz o tym. To się po prostu dzieje.

• Możesz być w stanie opisać swoje doznania innym.

• Przejścia między zmysłami są przewidywalne. Na przykład, słysząc imię Alex, zawsze widzisz kolor zielony.

Uważa się, że choruje na nią około 1% do 4% ludzi. Nie mamy pewności, ponieważ:

• Możesz nie zdawać sobie sprawy z tego, że ją masz.

• Myślisz, że wszyscy czują tak samo jak Ty.

Liczba osób, które się zgłaszają, może wzrosnąć, ponieważ więcej osób mówi o synestezji.

Przyczyny synestezji?

Lekarze nie są pewni. Uważają jednak, że osoby cierpiące na synestezję są po prostu inaczej skonstruowane niż reszta z nas. Na przykład skany osób, które twierdzą, że słyszą kolory, pokazują, że ich mózg reaguje silniej, gdy słyszą dźwięk.

Na zdjęciach widać również, że synestetycy mają więcej połączeń między częściami mózgu kontrolującymi ich zmysły.

Synestezja jest też w genach. Synestezja występuje w rodzinach i może być przekazywana z rodzica na dziecko.

Rodzaje synestezji

Może istnieć aż 35 podtypów synestezji, w zależności od tego, które zmysły są ze sobą sparowane. Niektóre z nich to:

Synestezja graficzno-kolorystyczna. Określone litery lub cyfry kojarzone są z określonymi kolorami.

Synestezja dźwiękowo-kolorowa. W tym przypadku pewne dźwięki powodują widzenie kształtów o różnych kolorach.

Synestezja leksykalno-gustacyjna. Pewne słowa lub dźwięki wywołują różne smaki. Jest to dość rzadki rodzaj synestezji.

Test Synestezji

Nie ma specyficznego testu na tę przypadłość. W Internecie dostępne są jednak narzędzia, które mogą pomóc w ustaleniu, czy dana osoba może cierpieć na tę przypadłość. Aby mieć pewność, porozmawiaj z lekarzem.

Wszystko, co myślisz, czujesz i robisz, jest kontrolowane przez układ nerwowy. Dowiedz się, jak on działa i jakie rzeczy mogą pójść nie tak.

• Mózg i rdzeń kręgowy tworzą centralny układ nerwowy.

• Nerwy znajdujące się w pozostałych częściach ciała tworzą obwodowy układ nerwowy.

Wszystko, co robi Twoje ciało, jest w jakiś sposób powiązane z układem nerwowym. Układ ten wymusza bicie serca. Każe płucom oddychać. Kontroluje sposób, w jaki się poruszasz, wypowiadasz słowa, myślisz i uczysz się. Kontroluje również zmysły i wspomnienia.

Jak to działa?

Wiadomości płynące z nerwów są przesyłane przez miliardy komórek nerwowych zwanych neuronami. Przestrzenie pomiędzy tymi komórkami nazywane są synapsami. Komórki są połączone ze sobą za pomocą substancji chemicznych zwanych neuroprzekaźnikami, które przechodzą przez synapsy do następnego neuronu. Rodzaje neuroprzekaźników to dopamina i serotonina.

Proces ten trwa do momentu, gdy wiadomość dotrze do właściwego miejsca. Niektóre wiadomości poruszają się szybciej niż 200 mil na godzinę.

W ten sam sposób wiadomości docierają z ciała do mózgu i rdzenia kręgowego. Na przykład, jeśli nadepniesz na coś ostrego, nerwy w stopie wysyłają wiadomość od neuronu do neuronu do centralnego układu nerwowego, która mówi: „Hej, to boli”. Twój mózg i rdzeń kręgowy odpowiadają komunikatem do stopy: Odsuń się natychmiast.

Jakie schorzenia mogą wpływać na układ nerwowy?

Twój układ nerwowy ma wiele zabezpieczeń. Mózg jest chroniony przez czaszkę, a rdzeń kręgowy przez małe kości kręgosłupa (kręgi) i cienkie pokrycia (błony). Oba te elementy są wyściełane przezroczysty płyn zwany płynem mózgowo-rdzeniowym.

Układ nerwowy może jednak ulec uszkodzeniu, podobnie jak każda inna część ciała. Jeśli jakieś zaburzenie go uszkadza, wpływa to na komunikację między mózgiem, rdzeniem kręgowym i ciałem. Przykłady takich zaburzeń obejmują:

• Zakażenia, takie jak zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu lub polio

• Problemy fizyczne, takie jak uraz, porażenie Bella lub zespół cieśni nadgarstka

• Choroby takie jak choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane lub choroba Alzheimera

• Problemy z naczyniami krwionośnymi, takie jak udary, przemijające ataki niedokrwienne (TIA) lub krwiaki podtwardówkowe (krew zbiera się poza mózgiem, zwykle po poważnym urazie głowy)

?

Jak mogę dbać o zdrowie mojego układu nerwowego?

Podobnie jak inne części ciała, mózg potrzebuje snu, aby odpocząć i się naprawić, dlatego kluczem jest regularne dbanie o dobry harmonogram snu. Ważna jest także zdrowa, zrównoważona dieta, w której znajdują się pokarmy bogate w kwasy tłuszczowe omega-3. Należą do nich tłuste ryby, takie jak łosoś, tuńczyk biały, makrela, śledź i pstrąg hodowlany.

Stres również może wpływać na układ nerwowy, ale można zrobić kilka rzeczy, aby sobie z nim poradzić:

• Regularnie ćwiczyć

• Pozwól sobie na przerwę

• Spędzaj czas z rodziną i przyjaciółmi

• Medytuj lub praktykuj uważność (mindfulness) poprzez jogę lub inne zajęcia