Trzy kobiety żyjące z przerzutowym rakiem piersi dzielą się tym, jak nauczyły się przyjmować diagnozę, akceptować zmiany w swoim ciele i podnosić poczucie własnej wartości.

Jak z czasem przystosowałeś się do swojej diagnozy?

Deltra: Gdy minął początkowy szok, wiedziałam, że chcę się skupić na życiu, a nie na umieraniu. Chciałam nawiązać znaczące kontakty, zarówno z osobami z mojego otoczenia, jak i ze społecznością chorych na raka.

Caryn: Przyjęłam to do wiadomości. Zdiagnozowano u mnie raka piersi z przerzutami mniej więcej w tym samym czasie, kiedy w kinach pojawił się film Disneys Frozen. Kiedy usłyszałam, jak księżniczka śpiewa Let It Go, zaczęłam płakać, czując, że jest to mantra, którą powinnam przyjąć.

Ann: To nie jest liniowa podróż. Są wzloty i upadki, postępy i niepowodzenia. Potrzebna jest cierpliwość, o którą często trudno. A większość dni wymaga popołudniowej drzemki.

Co sprawia, że czujesz się lepiej w trudne dni?

Deltra: Pisanie dziennika i kontakty z innymi. Świadomość, że nie jestem sama, bardzo mi pomaga.

Caryn: Małe rzeczy zawsze wywoływały uśmiech na mojej twarzy, czy to oglądanie „Dni naszego życia”, przytulanie się do kanapy z moim synem, czy siedzenie na plaży i obserwowanie wody. Razem z synem stworzyliśmy „Grę w wdzięczność”, dzięki której możemy każdego dnia skupić się na tym, za co jesteśmy wdzięczni.

Ann: Modlitwa i rozmowy z najbliższymi przyjaciółmi lub członkami rodziny. Pomagają też spacery przy ładnej pogodzie.

Czy jest coś, co jest łatwiejsze do zrobienia po diagnozie?

Deltra: Teraz jestem królową dbania o siebie. Nie czuję się winna, że odpoczywam, ani nie zmuszam się do robienia więcej.

Caryn: Rzadko noszę biustonosz i bardzo mi się to podoba.

Ann: Po wyjściu spod prysznica mogę być gotowa w mgnieniu oka. Nie muszę suszyć i układać włosów. I nie muszę się już martwić o brwi, bo zrobiłam sobie microblading.

Czy rak zmienił Twój sposób myślenia o swoim ciele w jakikolwiek pozytywny sposób?

Deltra: Moja diagnoza początkowo sprawiała, że czułam, że moje ciało mnie zdradziło. Ale teraz codziennie mówię o swoim ciele „kocham i żyję”. Jestem pełna podziwu dla tego, jak jest silne i sprawne. Jestem bardziej świadoma tego, że to jedyne ciało, jakie dostaję. Obejmuję je, rozpieszczam i cieszę się nim.

Caryn: Zaczęłam odnajdywać fizyczne piękno w innych częściach mojego ciała niż włosy czy klatka piersiowa, które kiedyś uważałam za moje najlepsze cechy.

Ann: Nie bardzo. Ale śmieję się, kiedy ludzie pytają mnie, ile czasu zajmuje mi przygotowanie się do wyjścia. Dzięki chemioterapii i wypadaniu włosów mogę się szybko przygotować.

Czy jest coś, czym się kiedyś martwiłaś, a od czego już się uwolniłaś?

Deltra: Nie martwię się już tak bardzo o wygląd mojego ciała, ponieważ jestem zbyt zainteresowana tym, co dzieje się w jego wnętrzu. Z pewnością nie przejmuję się tym, co inni myślą o tym, jak chcę żyć.

Caryn: Rak – zarówno za pierwszym, jak i za drugim razem – przyniósł mi jasność. Kiedy podejmowałam decyzje dotyczące raka, łatwo było mi zrezygnować z rzeczy, na które nie miałam wpływu, i skupić się na tym, co mogłam.

Ann: Przyrost masy ciała! Wiele leków i metod leczenia może powodować przybieranie na wadze. A kiedyś byłam bardzo aktywna; ćwiczyłam 5 dni w tygodniu. Z czasem moje treningi zamieniły się w długie spacery i to tylko w dni, kiedy mam siłę. Nadal stosuję zdrową dietę, ale nie martwię się o kilka kilogramów.

Czy są jakieś zmiany, które wprowadziłeś w swoim ciele lub życiu, a których nie wprowadziłbyś przed postawieniem diagnozy?

Deltra: Odrzuciłam negatywne nastawienie i myślenie o swoim ciele. Przestałam odkładać na później rzeczy, które chciałabym zrobić. Przewartościowałam swoje związki i odeszłam od tych, które nie tylko mi nie służyły, ale wręcz szkodziły.

Caryn: Całym sercem oddaję się zdrowiu. Odżywiam się roślinami, śpię dłużej, regularnie ćwiczę i włączam do swojego dnia drobne praktyki mindfulness.

Ann: Staram się kontynuować zdrową dietę i robić tyle fizycznie, ile tylko mogę.

Jak zmieniło się Twoje spojrzenie na życie?

Deltra: Przestałam żyć tak, jakbym miała cały czas na świecie. Myślę, że wszyscy robią to za często.

Caryn: Dbam o siebie holistycznie, to znaczy nie tylko o jeden obszar dobrego samopoczucia, ale o wiele. Cenię sobie zdrowy styl życia, ponieważ jest to coś, co mogę kontrolować, jeśli chodzi o zdrowienie.

Ann: Mam większą świadomość tego, jak ważne są relacje z moim współmałżonkiem, rodziną i przyjaciółmi. Szybciej mówię „kocham cię” na końcu rozmowy, i to nie tylko do męża i pasierbicy. Mam najlepszych przyjaciół, z którymi nigdy nie rozstajemy się bez powiedzenia „kocham cię”.

Jaką radę masz dla osoby, która właśnie dowiedziała się, że ma raka piersi z przerzutami?

Deltra: Oddychaj, poczuj swoje uczucia, wypłacz je. Następnie podnieś głowę i podnieś głos. Działaj w swoim imieniu i nawiąż kontakt ze społecznością osób chorych na raka. Oni dokładnie rozumieją, przez co przechodzisz, a ich rady mogą uratować Ci życie.

Caryn: Praktyczna rada, jakiej mogę udzielić, to upewnienie się, że uzyskasz drugą lub nawet trzecią opinię, nawet jeśli lubisz swojego lekarza. Tak wiele nauczyłam się dzięki wielokrotnym rozmowom na temat mojego raka.

Ann: Weź głęboki oddech i dowiedz się wszystkiego, co możesz o tej chorobie. Stań się swoim własnym adwokatem. Jeśli chcesz zasięgnąć drugiej opinii, nie wahaj się porozmawiać o tym ze swoim lekarzem. To jest Twoje ciało i Twoje życie.

Jaką radę masz dla przyjaciela lub członka rodziny osoby chorej na raka piersi z przerzutami?

Deltra: Szanuj i wspieraj wybory, których dokonuje twoja ukochana osoba. Nie obciążaj jej, mówiąc, żeby się odezwała, gdyby czegoś potrzebowała. Po prostu wskocz do akcji i bądź pomocny. Znajdź grupy wsparcia i nawiąż z nimi kontakt także dla siebie.

Caryn: Poznaj swoich odbiorców, a także zastanów się, czego chciałby pacjent. Bądź proaktywny i wymyślaj sposoby, w jakie możesz pomóc. Jednocześnie proponuj w sposób przyjemny, ale nie narzucaj się.

Ann: Pozostań w kontakcie i zaoferuj swoje wsparcie. Pozwól jednak pacjentowi określić, co i kiedy chce Ci powiedzieć o swojej diagnozie, leczeniu i postępach. Cieszę się, że mogę podzielić się swoją podróżą z tą chorobą. Jednak od niektórych z moich przyjaciół z grupy wsparcia dowiedziałam się, że informacje te są dla nich o wiele bardziej poufne.

Czy jest jeszcze coś, o czym chciałbyś, aby wiedziały osoby żyjące z przerzutowym rakiem piersi?

Deltra: Nauczyłam się doceniać małe rzeczy i być niesamowicie obecna, ponieważ nie wiem, co przyniesie przyszłość. Zrozumiałam, że najważniejsze w tym życiu są doświadczenia i kontakty z innymi ludźmi.

Caryn: Staram się żyć z miłością. Chcę przebywać wśród ludzi, których kocham, wykonywać czynności, które kocham, i mam nadzieję, że pokażę, że jeśli skupimy się na dobru i pozytywności, możemy znaleźć szczęście w każdej trudnej sytuacji.

Ann: Jeśli znajdziesz grupę wsparcia dla chorych na MBC, zachęcam do przyłączenia się do niej. Rozmowa z innymi osobami, u których zdiagnozowano tę chorobę, naprawdę pomaga. Na koniec, postaraj się zachować poczucie humoru. To pomaga tobie i osobom z twojego otoczenia rozjaśnić czasem sytuację.

?

?

O Deltrze: U Deltra Kroemer, lat 34, w 2019 r. zdiagnozowano raka piersi z przerzutami. Kroemer jest ambasadorką For the Breast of Us, strony internetowej i społeczności dla kobiet kolorowych dotkniętych rakiem piersi. Mieszka w Waterbury, w stanie CT.

O Caryn:?Caryn Sullivan, lat 47, w 2013 r. zdiagnozowano u niej raka piersi z przerzutami. Sullivan jest założycielką strony internetowej Pretty Wellness, autorką książki Happiness through Hardship i prowadzącą podcast o tej samej nazwie. Mieszka w Fairfield, CT.

O Ann: U Ann Gootee, lat 68, w 2019 r. zdiagnozowano przerzutowego raka piersi. Gootee mieszka z mężem od 37 lat w Glen Ellyn, IL.