Lekarz mówi ci.

Czasami lekarze nie są w stanie ustalić, gdzie w organizmie pacjenta rozpoczął się proces nowotworowy. Może to sprawić, że leczenie stanie się wyzwaniem.

Ten typ raka może zostać wykryty dopiero po rozprzestrzenieniu się na węzły chłonne, wątrobę, płuca, kości lub skórę. Chociaż leczenie zazwyczaj nie jest w stanie wyleczyć CUP, udział w badaniu klinicznym może pomóc.

Jakie są przyczyny?

Wszystkie nowotwory powstają w wyniku zmian zwanych mutacjami w DNA komórek. Jest to materiał genetyczny znajdujący się wewnątrz każdej komórki, który kontroluje jej zachowanie. W większości przypadków musi dojść do wielu mutacji, aby komórka stała się nowotworowa.

Lekarze uważają, że zmiany DNA powodujące CUP nie są przekazywane rodzinnie, ale zachodzą w ciągu życia. Może to być spowodowane narażeniem na działanie czynników, o których wiadomo, że mogą powodować raka, takich jak promieniowanie, dym tytoniowy lub substancje chemiczne.

Jednak te szkodliwe zmiany mogą również zachodzić bez wyraźnej przyczyny. Wiele osób z CUP ma zdrową wagę, często ćwiczy i prawidłowo się odżywia. Jeśli u pacjenta zdiagnozowano CUP, należy pamiętać, że prawdopodobnie nic nie można było zrobić inaczej, aby temu zapobiec.

Jakie są objawy?

Objawy CUP różnią się w zależności od tego, w którym miejscu ciała znajduje się nowotwór. Do niektórych objawów należą:

• Opuchnięte węzły chłonne

• Masa w brzuchu

• Uczucie pełności

• Ból w klatce piersiowej lub brzuchu

• Krótki oddech

• Ból kości, często w plecach, biodrach i nogach

• Guzy skóry

• Anemia (niska liczba czerwonych krwinek)

• Słabość

• Zmęczenie

• Brak poczucia głodu

• Utrata wagi

• Zmiany w nawykach łazienkowych

• Przewlekły kaszel

• Chrypka

• Nocne poty

• Gorączka

• Krwawienie lub wydzielina

Istnieje również możliwość, że nie wystąpią żadne objawy. Niektórzy ludzie dowiadują się, że mają CUP dopiero po przeprowadzeniu badań lekarskich z innego powodu.

Jak rozpoznaje się CUP?

Lekarz dokładnie zbada pacjenta i zapyta o wszelkie występujące u niego objawy. Chciałby również dowiedzieć się o wszelkich problemach zdrowotnych występujących w przeszłości oraz o tym, czy w Twojej rodzinie występowały przypadki raka.

Więcej informacji może dostarczyć badanie krwi, siuśków i kupy. Mogą to być również następujące badania:

Badanie obrazowe: Mogą to być zdjęcia rentgenowskie, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa lub ultrasonografia.

Endoskopia: Lekarz może wprowadzić do ciała bardzo cienką rurkę przez usta, nos, dno lub przez niewielkie nacięcie na skórze. Kamera umieszczona na końcu rurki umożliwia obejrzenie guza z bliska.

Biopsja: W zależności od tego, gdzie znajduje się guz, lekarz pobierze próbkę komórek, płynu lub szpiku kostnego. Zostanie ona wysłana do laboratorium i obejrzana pod mikroskopem. Istnieją również nowe testy genetyczne, które mogą wskazać, w którym miejscu w organizmie rozpoczął się proces nowotworowy.

Jakie są metody leczenia CUP?

W przypadku większości nowotworów określa się stopień zaawansowania. Pozwala to określić, gdzie znajdują się w organizmie i jak bardzo się rozprzestrzeniły. Pomaga to również lekarzom w opracowaniu planu leczenia. Nie można tego zrobić w przypadku CUP, ponieważ w momencie wykrycia nowotwór jest już rozprzestrzeniony.

Zamiast tego lekarz zdecyduje o sposobie leczenia na podstawie miejsca występowania nowotworu, wyglądu komórek nowotworowych pod mikroskopem, objawów, wyników badań oraz tego, czy jest to pierwszy przypadek nowotworu, czy też nastąpił jego nawrót.

Leczenie polega zwykle na chemioterapii i zależy od tego, czy uda się zidentyfikować miejsce pierwotne lub przynajmniej tkankę pierwotną. Leczenie może obejmować:

Chemioterapię: Podawane będą bardzo silne leki, które niszczą komórki nowotworowe. Mogą one być podawane przez kroplówkę lub doustnie w postaci tabletek.

Operacja: Twój lekarz usunie nowotwór oraz część zdrowej tkanki wokół niego.

Radioterapia: Promieniowanie rentgenowskie o wysokiej energii lub inne formy promieniowania mogą być stosowane do niszczenia komórek nowotworowych. Promieniowanie może być podawane przez maszynę lub wprowadzane do organizmu przez igłę, drut lub maleńkie, szczelnie zamknięte nasiona.

Terapia hormonalna: Jeśli uważa się, że hormony odgrywają rolę w rozwoju raka, lekarz spróbuje zmniejszyć ich ilość wytwarzaną przez organizm lub uniemożliwić działanie tych, które są wytwarzane. Czasami stosuje się w tym celu leki, ale można również wykorzystać chirurgię i radioterapię.

Terapia celowana: Leki lub inne substancje mogą atakować komórki nowotworowe bez szkody dla reszty organizmu.

Immunoterapia (terapia biologiczna): Ta metoda leczenia wzmacnia ogólnie układ odpornościowy lub wykorzystuje go do atakowania komórek nowotworowych.

Badanie kliniczne: W niektórych przypadkach najlepszym rozwiązaniem może być udział w badaniu klinicznym. W badaniach tych testuje się nowe leki i metody leczenia raka, aby sprawdzić, czy działają one równie dobrze lub lepiej niż metody już stosowane.

CUP jest inny u każdej osoby. Trudno jest przewidzieć, jak skuteczne będzie leczenie.

Nowotwory głowy i szyi rozpoczynają się w komórkach wyściełających te części ciała. Dowiedz się, co je powoduje, jakie są ich objawy i jak je leczyć.

Wyróżnia się pięć głównych typów raka głowy i szyi. Ich nazwy pochodzą od konkretnej części głowy lub szyi, której dotyczą. W przypadku każdego z nich objawy są nieco inne.

1.Jama ustna

Ten typ nowotworu dotyka warg i wnętrza jamy ustnej. Obejmuje on:

• Twoje dziąsła

• Wewnętrzna strona policzków

• Pod językiem

• Górna część wewnętrznej strony jamy ustnej (podniebienie twarde)

• Przednie dwie trzecie języka

Objawy raka jamy ustnej to:

• Czerwone lub białe plamy w jamie ustnej, w tym na dziąsłach i języku

• Obrzęk szczęki i żuchwy, w tym obrzęk powodujący złe dopasowanie sztucznych zębów

• Krwawienie lub ból w jamie ustnej

2.Gardło

Jest to inna nazwa gardła. Jest to rurka o długości około 5 cali, która biegnie od tyłu nosa do górnej części przełyku (rurki w klatce piersiowej prowadzącej do żołądka). Gardło obejmuje migdałki, tylną część języka i podniebienie miękkie. Jest to miękka część znajdująca się z tyłu dachu jamy ustnej.

Objawy raka gardła to:

• Problemy z oddychaniem lub mówieniem

• Bolesne połykanie

• Ból szyi lub gardła, który nie ustępuje

• Ból ucha, ból lub dzwonienie w uszach, które powracają

• Kłopoty ze słuchem

3.Krtań

Jest to skrzynka głosowa. Znajdują się w niej struny głosowe i nagłośnia. Jest to mały kawałek ciała, który wisi w tylnej części gardła. Nakrywa on krtań, gdy jesz lub pijesz, aby zapobiec przedostawaniu się pokarmów i płynów do środka (przedostawaniu się do niewłaściwej rury).

Objawy raka krtani obejmują:

• Bolesne połykanie

• Ból ucha

• Zmiany w głosie

4.Jama nosowa i zatoki przynosowe

Jama nosowa to przestrzeń wewnątrz nosa. Zatoki przynosowe to małe przestrzenie w kościach głowy wokół nosa.

Jeśli masz objawy tego typu nowotworu, zgłoś się do lekarza. Oto objawy, na które należy zwrócić uwagę:

• Przewlekłe infekcje zatok, których nie leczą antybiotyki

• Zablokowane zatoki, których nie można udrożnić

• Krwawienia z nosa

• Bóle głowy

• Opuchlizna wokół oczu

• Ból górnych zębów

• Problemy z nie pasującymi już sztucznymi zębami

5.Gruczoły ślinowe

Wytwarzają ślinę (plwocinę). Znajdują się one w dolnej części jamy ustnej, w pobliżu kości szczęki.

Poniżej przedstawiono objawy raka ślinianek:

• Opuchlizna pod brodą

• Opuchlizna wokół kości szczęki

• Zdrętwiałe lub sparaliżowane mięśnie twarzy

• Ból twarzy, podbródka lub szyi, który nie ustępuje

Inne objawy

Każdy rodzaj nowotworu głowy i szyi ma specyficzne objawy, ale jest też kilka ogólnych. Są to:

• Guzek na szyi

• Narośla lub owrzodzenia w jamie ustnej (nawet jeśli nie bolą)

• Krew w plwocinie lub flegmie

Przyczyny i zagrożenia

Najczęstszą przyczyną nowotworów głowy i szyi jest palenie tytoniu. Dotyczy to nie tylko palenia, ale także żucia tytoniu i zażywania tabaki. Bierne palenie (dym z cudzych papierosów, cygar lub fajek) również może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka głowy i szyi.

Picie zbyt dużej ilości alkoholu również zwiększa ryzyko. Jeśli używasz tytoniu i pijesz zbyt dużo alkoholu, ryzyko to wzrasta jeszcze bardziej.

Inne czynniki zwiększające ryzyko to:

• zbyt częste przebywanie na słońcu

• Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), rodzaj choroby przenoszonej drogą płciową

• Wirus Epsteina-Barr, wirus wywołujący mononukleozę (mono)

• Być mężczyzną

• Bycie starszym niż 40 lat

• Bycie Afroamerykaninem

• Brak dbałości o jamę ustną i zęby

• Wdychanie oparów azbestu, pyłu drzewnego, farby lub innych substancji chemicznych

• Palenie trawki

• Niewystarczająca ilość witaminy A lub B

• Kwaśny refluks

• Słaby układ odpornościowy

Diagnoza

Podczas corocznych badań kontrolnych lekarz powinien obejrzeć jamę ustną, nos i gardło. Powinien także sprawdzić, czy nie masz guzków na szyi. Jest to szczególnie ważne, jeśli używasz tytoniu, używałeś go w przeszłości lub regularnie pijesz.

Jeśli masz objawy raka głowy lub szyi lub lekarz stwierdzi coś dziwnego podczas corocznego badania, być może konieczne będzie wykonanie kilku badań. Należą do nich:

• Badania krwi

• Badania sikania

• Test HPV

• Endoskopia (lekarz ogląda wnętrze głowy i szyi za pomocą rurki, która wchodzi przez nos i w dół gardła)

• Próbka tkanki (biopsja) i badania laboratoryjne guza, jeśli taki istnieje

• Badania obrazowe, takie jak tomografia komputerowa i zdjęcia rentgenowskie

Jeśli masz raka głowy lub szyi, lekarz spróbuje ustalić, jak daleko jest on zaawansowany lub w jakim stadium się znajduje. Sprawdzi również, czy nowotwór nie rozprzestrzenił się na inne części ciała.

Leczenie

Rodzaj leczenia zależy od kilku czynników, takich jak:

• Gdzie jest umiejscowiony nowotwór

• W jakim stadium jest nowotwór

• Ile masz lat

• Twój ogólny stan zdrowia

• Jeśli jesteś nosicielem wirusa HPV

Może być zastosowany tylko jeden rodzaj leczenia lub ich kombinacja. Dostępne opcje obejmują chirurgię, radioterapię, chemioterapię i terapię celowaną.

Chirurgia. Lekarz może usunąć nowotwór za pomocą lasera lub usunąć guz i część zdrowej tkanki wokół niego. Jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że rak się rozprzestrzenił, lekarz może usunąć niektóre małe gruczoły zwane węzłami chłonnymi znajdujące się na szyi.

Skutki uboczne i ryzyko zależą od rodzaju operacji. Obejmują one:

• Utrata głosu

• Utrata słuchu

• Problemy z przeżuwaniem lub połykaniem

• Obrzęk jamy ustnej lub gardła

Jeśli operacja bardzo zmieni wygląd twarzy lub utrudni jedzenie i oddychanie, może być konieczna kolejna operacja.

Promieniowanie. Lekarz może zastosować promieniowanie rentgenowskie lub inne cząsteczki energii w celu zniszczenia komórek nowotworowych. Niektóre z efektów ubocznych obejmują:

• Ból lub trudności w przełykaniu

• Zmiany w głosie

• Utrata apetytu

• Zaczerwieniona lub podrażniona skóra

• Gęsta plwocina lub bardzo sucha jama ustna

• Uczucie mdłości w żołądku

• Bycie zmęczonym

• Ból gardła

• Owrzodzenia w jamie ustnej

Chemioterapia (chemio). Podawane będą leki, które powstrzymują komórki nowotworowe przed wzrostem i podziałem, co powinno je zniszczyć. Poniżej przedstawiono możliwe skutki uboczne:

• Uczucie zmęczenia

• Zakażenie

• Złe samopoczucie

• Wypadanie włosów

• Utrata apetytu

• Biegunka

Terapia celowana. Podawane będą leki, które działają na geny, białka i inne części komórek nowotworowych. Efekty uboczne terapii celowanej zależą od stosowanego leku. Często jednak obejmują one problemy ze skórą, włosami, paznokciami lub oczami.

Immunoterapia. W tym sposobie leczenia wykorzystuje się części układu odpornościowego, aby pomóc w walce z rakiem. Lekarze mogą stymulować Twój układ odpornościowy do atakowania komórek nowotworowych lub mogą podawać Ci białka wytwarzane przez człowieka, aby wzmocnić Twój układ odpornościowy.

Po leczeniu nowotworu wiele osób czuje się zagubionych we mgle umysłowej. Jeśli masz problemy z pamięcią i koncentracją, oto, co może ci pomóc.

Wiele osób chorych na raka ma problemy z pamięcią, uwagą i myśleniem. Mogą się one zacząć w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu. Być może słyszałeś, że nazywa się to „chemo-mózgiem”, ale również inne metody leczenia raka, poza chemioterapią, mogą powodować zamroczenie mózgu. Może się ono również pojawić z powodu samej choroby.

W takim przypadku możesz mieć trudności z pracą, chodzeniem do szkoły lub uczestniczeniem w spotkaniach towarzyskich.

U wielu osób mgła mózgowa utrzymuje się przez krótki czas. U innych może utrzymywać się przez lata. Tak czy inaczej, kilka różnych strategii może pomóc w zwalczaniu objawów.

Dlaczego rak powoduje problemy psychiczne

Jeśli masz mgłę mózgową, zauważysz, że:

• Masz trudności z uczeniem się nowych rzeczy.

• Łatwo się rozpraszasz.

• Czujesz się sparaliżowany.

• Wykonywanie zadań zajmuje Ci więcej czasu niż zwykle.

• Nie potrafisz się zorganizować.

• Z trudem znajdujesz właściwe słowa, kiedy mówisz.

• Nie jesteś w stanie zapamiętać nazwisk, dat ani planu dnia.

• Masz problemy z zapamiętywaniem rzeczy.

Chociaż rak jest częściowo odpowiedzialny za twoje samopoczucie, mogą istnieć inne przyczyny, takie jak:

• Stres związany z chorobą

• Inne dolegliwości zdrowotne (np. cukrzyca)

• Brak zdrowej diety lub wystarczającej ilości składników odżywczych

• Inne przyjmowane leki

• Problemy z zasypianiem

• Uczucie dużego zmęczenia

• Zmiany hormonalne w organizmie

Jak pozbyć się mgły mózgowej

Różne strategie mogą pomóc w bardziej przejrzystym myśleniu, np:

Zmiana stylu życia

• Jedz zdrową żywność. Wzmacniają one organizm i dodają energii. Jeśli straciłeś apetyt, spróbuj jeść małe posiłki co kilka godzin zamiast trzech dużych w ciągu dnia. Jedz pokarmy bogate w białko, takie jak kurczak i jajka, oraz zdrowe węglowodany, takie jak płatki owsiane i słodkie ziemniaki. Bogate w składniki odżywcze warzywa również pomogą chronić mózg.

• Porzuć szkodliwe nawyki. Stan zapalny może odgrywać rolę w powstawaniu mgły mózgowej. Można go zmniejszyć, trzymając się z dala od toksyn, takich jak alkohol i tytoń.

• Dużo odpoczywaj. Gdy masz wystarczająco dużo snu, twój mózg łatwiej się uczy, koncentruje i zapamiętuje rzeczy. Staraj się spać 6-8 godzin każdej nocy.

• Pocisz się. Regularne ćwiczenia aerobowe, takie jak spacery, taniec czy jazda na rowerze, poprawią Twoją zdolność koncentracji i nastrój.

• Zapewnij swojemu mózgowi trening. Rozwiązuj krzyżówki, układaj puzzle, czytaj książki lub graj w gry online. Za każdym razem, gdy stawiasz czoła wyzwaniom związanym z myśleniem, możesz poprawić swoją koncentrację.

• Kontroluj stres. Zmartwienia, niepokój i stres mogą przyczynić się do zamglenia mózgu. Naucz się sposobów relaksacji, takich jak medytacja, joga czy techniki mindfulness, które uczą pozostawania w chwili obecnej.

• Daj sobie przerwę. Dziel duże zadania na mniejsze części. Nagradzaj się krótką przerwą za każdym razem, gdy skończysz jedno z nich.

• Staraj się nie pracować wielozadaniowo. Twój mózg będzie miał ułatwione zadanie, jeśli zaczniesz i skończysz jeden projekt, zanim przejdziesz do następnego.

Pomoce pamięciowe

• Znajdź sposoby na ożywienie swojej pamięci. Kiedy musisz sobie coś przypomnieć, powtarzaj to na głos. Możesz także prowadzić listę rzeczy do zrobienia. Noś zegarek z alarmem lub ustaw w telefonie minutnik, który będzie Ci o tym przypominał.

• Poznaj swoje czynniki wyzwalające. Czy pamięć szwankuje, gdy jesteś głodny? Czy trudniej jest Ci się skupić w głośnym pomieszczeniu? Dowiedz się, co powoduje, że mgła mózgowa się nasila, abyś mógł jej uniknąć.

• Korzystaj z wizualnych wskazówek. Rób zdjęcia rzeczy, o których musisz pamiętać, np. gdzie zaparkowałeś samochód. Pomocne mogą być również karteczki samoprzylepne i kalendarze.

Pomoc od ekspertów

• Radzenie sobie z innymi problemami zdrowotnymi. Niepokój, stres i depresja mogą pogorszyć stan zamroczenia mózgu. Podobnie jak niektóre choroby fizyczne, takie jak bezdech senny lub tarczyca, która nie pracuje tak, jak powinna. Porozmawiaj z lekarzem o tym, jak kontrolować wszelkie występujące u Ciebie schorzenia.

• Naucz się umiejętności, które pozwolą Ci przetrwać dzień. Terapeuta zajęciowy może nauczyć cię, jak radzić sobie z codziennymi zadaniami w pracy lub w domu. Nauczysz się strategii wspomagających pamięć, organizację i zarządzanie czasem.

• Zapytaj lekarza o leki. Nie ma pigułki, która usunęłaby mgłę mózgową, ale w niektórych przypadkach lek pobudzający dostępny na receptę – taki jak metylofenidat (Ritalin) lub modafinil (Provigil) – może poprawić koncentrację i zwiększyć poziom energii.

• Pomyśl o rehabilitacji poznawczej. Ćwiczenia umysłowe, które sprawdzają pamięć i funkcjonowanie mózgu, mogą pomóc w jego lepszej pracy. Niektórzy ludzie widzą rezultaty już po kilku tygodniach. Jeśli zakończyłeś leczenie raka rok temu lub dłużej i nadal czujesz się zamroczony, poproś lekarza o skierowanie do neuropsychologa.

Podczas gdy chemioterapia zwalcza raka, przyjmowane leki mogą wpływać na Twoje samopoczucie. Dowiedz się, z jakimi skutkami ubocznymi możesz się spotkać i jak możesz sobie z nimi radzić.

Leki stosowane w chemioterapii mogą powodować skutki uboczne, ale nie muszą one zawładnąć twoim życiem.

Jeśli zamierzasz rozpocząć leczenie raka, porozmawiaj z zespołem medycznym o możliwych skutkach ubocznych i o tym, jak możesz poczuć się lepiej.

Zmęczenie

Jest to częste zjawisko podczas chemioterapii. Niektórzy ludzie czują się tylko trochę pozbawieni energii, inni zaś są wyczerpani.

W zależności od tego, jak bardzo jesteś zmęczony, lekarz może podać ci leki na inne skutki uboczne, takie jak depresja, ból czy anemia. Badania wykazały, że leki te mogą zwiększać energię u osób chorych na raka.

Oprócz przyjmowania leków, aby zwalczyć zmęczenie, możesz stosować poniższe nawyki:

• Nie próbuj robić wszystkiego naraz lub samemu. Jeśli rodzina lub przyjaciele pytają, co mogą dla ciebie zrobić, poproś ich o pomoc w robieniu zakupów, gotowaniu lub innych czynnościach.

• W razie potrzeby dostosuj swój harmonogram pracy.

• Stosuj zdrową dietę składającą się z owoców, warzyw, produktów pełnoziarnistych i chudego białka.

• Ćwicz, nawet jeśli jest to tylko niewielki wysiłek fizyczny każdego dnia.

• Pij dużo wody.

• W razie potrzeby ucinaj sobie krótkie drzemki, ale nie za blisko pory snu.

Nudności i wymioty

Mogą one wystąpić przed, w trakcie lub po leczeniu. Dobra wiadomość jest taka, że wiele leków może złagodzić rozstrój żołądka. Lekarz prawdopodobnie zaleci konkretne leki w zależności od rodzaju chemioterapii, której jesteś poddawany. Być może będziesz musiał wypróbować kilka leków na nudności, zanim znajdziesz ten właściwy dla siebie. Może też zaistnieć potrzeba zażywania więcej niż jednego leku.

Inne wskazówki:

• Jedz kilka małych posiłków w ciągu dnia, a nie trzy duże.

• Pić płyny na godzinę przed jedzeniem, a nie w trakcie posiłku.

• Popijać czyste płyny przez cały dzień.

• Planuj posiłki w zależności od chemioterapii. Niektórym osobom przekąska tuż przed chemioterapią pomaga uniknąć mdłości. Inni lepiej radzą sobie na pusty żołądek.

Wypadanie włosów

Chemioterapia może spowodować utratę włosów, nie tylko na czubku głowy, ale także w innych miejscach, takich jak brwi i rzęsy.

Ściśle przylegający czepek z chłodnym żelem, zwany czepkiem chłodzącym, może u niektórych osób ograniczyć wypadanie włosów. Powoduje on, że naczynia krwionośne skóry głowy są mniejsze, przez co do mieszków włosowych dociera mniej chemioterapeutyków. Zapytaj swojego lekarza, czy może Ci to pomóc.

Z wypadaniem włosów można sobie także poradzić, wprowadzając kilka innych zmian:

• Traktuj włosy i skórę głowy delikatnie. Oznacza to stosowanie łagodnych szamponów, miękkich szczotek, rezygnację z elektrycznych wałków, lokówek, farb i trwałej ondulacji.

• Stosuj szampon nawilżający, odżywkę i krem na włosy przed wypadnięciem, a później na skórę głowy. Pomoże to w walce z suchością i swędzeniem.

• Rozważ noszenie peruk, chust, turbanów lub kapeluszy, aby zamaskować utratę włosów. Przed rozpoczęciem leczenia można nawet ogolić głowę.

Krwawienie i siniaki

Chemioterapia zabija płytki krwi, które pomagają w krzepnięciu krwi. Istnieje większe prawdopodobieństwo krwawienia i powstawania siniaków, nawet jeśli nie doszło do stłuczenia.

Pomocne mogą być transfuzje płytek krwi. Podobnie jak zastrzyki z leków, które pomagają organizmowi wytwarzać więcej komórek krwi.

Aby zapobiec krwawieniu i powstawaniu siniaków:

• Używać golarki elektrycznej zamiast maszynki do golenia.

• Jeśli musisz wydmuchać nos, rób to delikatnie.

• Nie uprawiaj brutalnych sportów.

• Nie używaj nici dentystycznych ani wykałaczek, które mogą powodować krwawienie dziąseł.

Anemia

Ten stan krwi może wystąpić podczas chemioterapii, ponieważ niektóre leki mogą zabijać komórki tworzące czerwone krwinki w szpiku kostnym. Może to być również główną przyczyną zmęczenia podczas leczenia.

Lekarz może zalecić przyjmowanie suplementów żelaza, witaminy B12 lub kwasu foliowego. Może zalecić wypróbowanie kilku metod leczenia jednocześnie. Jeśli niedokrwistość jest poważna, może być konieczna transfuzja krwi. W niektórych przypadkach lekarz może przepisać leki, które pobudzą organizm do wytwarzania większej ilości czerwonych krwinek.

Pokarmy bogate w żelazo, takie jak szpinak, czerwone mięso i fasola, mogą również pomóc w zwiększeniu energii.

Infekcje

Chemioterapia zabija także białe krwinki, które zwalczają zarazki. Może to zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia infekcji.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpią objawy potencjalnej infekcji, takie jak gorączka, ból gardła, kaszel lub obrzęk i zaczerwienienie skóry. Lekarz może podać Ci leki, które pomogą Ci zwalczyć infekcję.

Aby zapobiec zakażeniom:

• Często myj ręce.

• Unikaj osób, które są chore lub które niedawno były szczepione przeciwko ospie wietrznej, polio lub odrze.

• Nie należy przyjmować żadnych szczepionek przed rozmową z lekarzem.

• Zachowaj ostrożność w pobliżu zwierząt domowych i innych zwierząt.

Zaparcia i biegunka

Spróbuj zastosować leki przeciwbiegunkowe lub środki przeczyszczające i zmiękczające stolec w przypadku zaparć. Można je kupić bez recepty lub na receptę. Przed ich zażyciem zawsze porozmawiaj z lekarzem.

Inne nawyki również mogą zapobiec kłopotom w łazience. W przypadku zaparć należy spożywać pokarmy bogate w błonnik, ćwiczyć i pić dużo płynów. W przypadku biegunki pomocne mogą być pokarmy o niskiej zawartości błonnika, takie jak biały ryż, płatki owsiane i kurczak bez skóry.

Mózg po chemioterapii

Niektóre osoby po chemioterapii mają problemy z zapamiętywaniem, koncentracją i skupieniem uwagi. Nazywa się to „chemo-mózgiem” lub „chemo-mgłą”. Aby utrzymać się na właściwym poziomie, spróbuj wykonać kilka z poniższych czynności:

• Trzymaj się rutyny.

• Rób notatki i korzystaj z planera.

• Ogranicz rozpraszanie uwagi w pracy i w innych miejscach.

• Używaj pudełka na tabletki, aby mieć kontrolę nad swoimi lekami.

Owrzodzenia jamy ustnej i gardła

Bolesne owrzodzenia mogą utrudniać jedzenie i mogą ulec zakażeniu.

Zapytaj lekarza o leki przeciwbólowe i maści. Jeśli zaczniesz odczuwać suchość w ustach, lekarz może zalecić leczenie zwiększające wydzielanie śliny.

Inne wskazówki:

• Wszelkie zabiegi stomatologiczne należy wykonać co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem chemioterapii.

• Po każdym posiłku i przed snem należy szczotkować zęby i język miękką szczoteczką do zębów lub wacikami.

• Ssanie lodowych wiórków bezpośrednio przed lub w trakcie chemioterapii.

Zmiany w nerwach

Jeśli odczuwasz drętwienie, mrowienie, osłabienie, pieczenie, uczucie szpilek i igieł lub ból w dłoniach i stopach, może to oznaczać, że chemioterapia uszkodziła niektóre nerwy. Stan taki nazywany jest neuropatią obwodową. Może się ona pogarszać w miarę trwania leczenia.

Lekarz może podać kilka różnych leków, które mogą pomóc. Możesz także spróbować innych sposobów:

• Zawsze noś buty, aby chronić swoje stopy.

• Noś rękawice podczas gotowania lub pracy na zewnątrz.

• Pod prysznicem używaj mat kąpielowych.

• Używać laski do utrzymywania równowagi.

Zmiany apetytu i masy ciała

Może się okazać, że jesteś mniej głodny niż zwykle lub nie jesteś głodny w ogóle. Niektórzy ludzie czują się syci już po niewielkiej ilości jedzenia. Takie zmiany mogą spowodować utratę wagi i uniemożliwić prawidłowe odżywianie. Może również dojść do utraty mięśni, co powoduje osłabienie organizmu.

Porozmawiaj z lekarzem o zmianach apetytu, zanim spowolnią one powrót do zdrowia lub utrudnią leczenie.

Oto kilka wskazówek, jak radzić sobie ze zmianami apetytu:

• Jedz kilka małych posiłków dziennie.

• Podjadaj zawsze, gdy poczujesz głód.

• Wybieraj pokarmy o wysokiej zawartości kalorii i białka, takie jak suszone owoce, orzechy, ser, jogurt, jajka, płatki śniadaniowe, lody i koktajle odżywcze.

• Zmniejsz mdłości poprzez spożywanie zimnych potraw.

• Dodawaj przyprawy lub przyprawy korzenne, jeśli jedzenie jest zbyt mdłe.

• Na około godzinę przed posiłkiem należy wykonywać lekkie ćwiczenia fizyczne. Lekarz może pomóc w doborze odpowiedniego dla Ciebie programu ćwiczeń.

Ból

Bóle głowy, mięśni, brzucha i inne dolegliwości to kolejne częste skutki uboczne chemioterapii. Mogą one być krótkotrwałe lub trwać przez długi czas. Mogą też pojawiać się i znikać. Ból ten może być dodatkowym obciążeniem w tym i tak już stresującym okresie.

Należy powiedzieć lekarzowi o swoich odczuciach i o tym, czy coś je polepsza lub pogarsza. Może on pomóc w opracowaniu planu radzenia sobie z bólem. Może to obejmować:

• Leki

• Fizykoterapia

• Poradnictwo

• Terapie uzupełniające, takie jak akupunktura lub medytacja

Zmiany na skórze i paznokciach

Po rozpoczęciu chemioterapii możesz zauważyć zmiany na skórze i paznokciach. Twoja skóra może być:

• Sucha

• Odbarwione

• Wrażliwość na słońce

• Zaczerwienienie i bolesność

• Swędzenie

Problemy z paznokciami obejmują:

• Zasiniony kolor

• Suchość

• Cienkość lub kruchość

• Odrywanie się od łożyska paznokcia

• Wrastające paznokcie

Kremy mogą pomóc w zapobieganiu wysuszeniu skóry i chronić ją przed słońcem. Możesz używać lakieru do paznokci, aby ukryć zmiany koloru paznokci. Należy szczególnie dbać o ochronę skóry i paznokci przed uszkodzeniami podczas codziennych czynności. Noś rękawiczki podczas sprzątania lub prac ogrodowych, a paznokcie utrzymuj przycięte i czyste.

Problemy z drogami moczowymi

Niektóre leki stosowane w chemioterapii mogą uszkadzać komórki w nerkach lub pęcherzu moczowym. Powoduje to problemy takie jak zatory, zakażenia dróg moczowych, krwawienia i blizny.

Powiedz swojemu lekarzowi, jeśli zauważysz zmiany w oddawaniu moczu lub w swoich zwyczajach łazienkowych, w tym ból przy sikaniu, trudności z rozpoczęciem oddawania moczu lub uczucie, że nie możesz opróżnić pęcherza do końca. Lekarze mogą podać ci leki lub zabieg w celu złagodzenia objawów.

Zmniejsz swoje szanse na wystąpienie problemów z układem moczowym poprzez:

• Picie dużej ilości płynów, zwłaszcza podczas chemioterapii

• Częste siusianie

• Unikanie kofeiny, pikantnych potraw i alkoholu

Zmiany nastroju

Leczenie raka może być stresujące. Jednak same leki stosowane w chemioterapii mogą również wpływać na nastrój.

Jeśli zauważysz poważne zmiany lub jeśli masz wrażenie, że przeszkadzają Ci one w codziennym życiu, porozmawiaj z lekarzem. Pomoże ci on ustalić, czy zmiany te są wynikiem leczenia i opracować plan radzenia sobie z nimi.

Zmiany związane z płcią

Fizyczne i psychiczne zmiany związane z chemioterapią mogą mieć wpływ na twoje życie seksualne. Seksualne efekty uboczne obejmują:

• Brak chęci do uprawiania seksu w takim stopniu lub w ogóle

• Problemy z osiągnięciem lub utrzymaniem podniecenia

• Problemy z osiągnięciem orgazmu

• Przedwczesny wytrysk lub suchy orgazm u mężczyzn

• Ból lub drętwienie narządów płciowych

Zespół medyczny może zalecić najlepsze sposoby radzenia sobie z objawami. Mogą to być leki wydawane bez recepty lub na receptę, ćwiczenia dna miednicy lub poradnictwo.

Problemy z płodnością

Chemioterapia może wpłynąć na zdolność do posiadania dzieci – na krótki czas lub na stałe. Uszkodzenie jajników lub jajeczek kobiety może spowodować wczesną menopauzę. Przed rozpoczęciem leczenia należy porozmawiać z zespołem medycznym na temat ryzyka. Istnieje możliwość zamrożenia i przechowywania jajeczek lub nasienia w celu ich późniejszego wykorzystania.

Problemy z sercem

Rzadko, ale niektóre chemioterapeutyki mogą częściej powodować problemy z sercem. Należą do nich:

• uszkodzenie serca (kardiomiopatia, zastoinowa niewydolność serca)

• Obrzęk (zapalenie mięśnia sercowego)

• Zablokowane lub zbliznowaciałe tętnice (choroba wieńcowa)

• Nierówne bicie serca (arytmia)

• Uszkodzone zastawki serca

• Obrzęk (zapalenie osierdzia), zgrubienie lub bliznowacenie zewnętrznej błony serca (zwłóknienie osierdzia)

Lekarz weźmie pod uwagę ryzyko wystąpienia u Ciebie problemów z sercem podczas ustalania planu leczenia raka. Może on zlecić wykonanie badań w celu wykrycia tych problemów.

Jak długo utrzymują się skutki uboczne?

Większość skutków ubocznych chemioterapii ustępuje po zakończeniu leczenia. Niektóre z nich mogą ustąpić dopiero po kilku miesiącach lub latach. Jeśli leki spowodują uszkodzenie narządów, skutki mogą być trwałe.

Porozmawiaj z lekarzem o ryzyku wystąpienia skutków ubocznych i o tym, jak długo możesz się ich spodziewać. Lekarz może zmienić sposób leczenia lub zasugerować rozwiązania, które poprawią Twoje samopoczucie.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

Niektóre działania niepożądane wymagają natychmiastowej pomocy medycznej. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli:

• Temperatura powyżej 100,4 F

• Krwawienie lub siniaki, o które nic nie uderzyłeś

• Wysypka lub reakcja alergiczna, np. obrzęk, trudności w oddychaniu lub przełykaniu

• Intensywne dreszcze

• Ból, którego nie da się wytłumaczyć

• Kłopoty z oddychaniem

• Krew w toalecie po skorzystaniu z toalety

• Biegunka lub wymioty, które nie ustępują

Przewodnik lekarza po diagnostyce i leczeniu raka, obejmujący konwencjonalne i alternatywne metody leczenia.

Im wcześniej rak zostanie zdiagnozowany i poddany leczeniu, tym większe są szanse na jego wyleczenie. Niektóre rodzaje raka – takie jak rak skóry, piersi, jamy ustnej, jąder, prostaty i odbytnicy – mogą być wykryte w wyniku rutynowego samobadania lub innych badań przesiewowych, zanim objawy staną się poważne. Większość przypadków raka jest wykrywana i diagnozowana po wyczuciu guza lub po wystąpieniu innych objawów. W nielicznych przypadkach rak jest rozpoznawany przypadkowo, w wyniku oceny lub leczenia innych schorzeń.

Diagnostyka raka rozpoczyna się od dokładnego badania fizykalnego i zebrania pełnego wywiadu medycznego. Badania laboratoryjne krwi, moczu i stolca mogą wykryć nieprawidłowości, które mogą wskazywać na raka. W przypadku podejrzenia nowotworu, badania obrazowe, takie jak zdjęcia rentgenowskie, tomografia komputerowa (CT), rezonans magnetyczny (MRI), ultrasonografia i endoskopia światłowodowa, pomagają lekarzom określić lokalizację i wielkość nowotworu. Aby potwierdzić diagnozę większości nowotworów, należy wykonać biopsję, podczas której z podejrzanego guza pobiera się próbkę tkanki i bada ją pod mikroskopem w poszukiwaniu komórek nowotworowych.

Jeśli diagnoza jest pozytywna (nowotwór jest obecny), wykonuje się inne badania w celu uzyskania szczegółowych informacji na temat nowotworu. Ten niezbędny dalszy etap diagnostyki nazywany jest stagingiem. Najważniejszą rzeczą, którą lekarze muszą wiedzieć, jest to, czy nowotwór rozprzestrzenił się z jednego obszaru ciała do innego. Jeśli wstępna diagnoza jest negatywna, a objawy nie ustępują, konieczne może być wykonanie dalszych badań. Jeśli wynik biopsji jest pozytywny, przed rozpoczęciem leczenia należy uzyskać potwierdzającą opinię lekarza specjalizującego się w leczeniu raka.

?

Jakie są metody leczenia raka?

W zależności od rodzaju i stadium raka, leczenie mające na celu usunięcie nowotworu lub spowolnienie jego wzrostu może obejmować kombinację zabiegów chirurgicznych, radioterapii, chemioterapii, terapii hormonalnej lub immunoterapii.

Wsparcie w walce z rakiem

Leczeniu nowotworu powinna towarzyszyć opieka wspierająca ze strony pielęgniarek i innych specjalistów. Celem jest złagodzenie bólu i innych objawów, utrzymanie ogólnego stanu zdrowia, poprawa jakości życia oraz zapewnienie wsparcia emocjonalnego, psychologicznego i logistycznego pacjentom i ich rodzinom. Podobne leczenie wspomagające jest dostępne w celu rehabilitacji pacjentów po leczeniu leczniczym. Leczenie wspomagające, takie jak opieka hospicyjna, dla pacjentów z chorobą nowotworową zbliżających się do końca życia, zapewnia ulgę w bólu i innych nieodwracalnych objawach. Większość głównego nurtu opieki jest ukierunkowana na zapewnienie leczenia wspomagającego poprzez szerokie zasoby centrum leczenia raka. Uzupełniające terapie przeciwnowotworowe, które są zazwyczaj prowadzone poza szpitalem, mogą również zapewnić opiekę wspierającą.

Ćwiczenia fizyczne a rak

Ćwiczenia fizyczne mogą pomóc w kontrolowaniu zmęczenia, napięcia mięśni i niepokoju u osób z chorobą nowotworową. Pacjenci zwykle czują się lepiej, jeśli wykonują ćwiczenia takie jak chodzenie lub pływanie. Wykazano również, że ćwiczenia fizyczne mogą poprawić wyniki leczenia raka, ale powinny być wykonywane pod nadzorem lekarza.

Medycyna umysłu/ciała w leczeniu raka

Niektóre terapie umysłu/ciała poprawiają jakość życia chorych na raka poprzez modyfikację zachowań; inne zachęcają do wyrażania emocji. Terapie behawioralne, takie jak kierowana wyobraźnia, progresywna relaksacja mięśni, hipnoterapia i biofeedback, są stosowane w celu złagodzenia bólu, nudności, wymiotów i niepokoju, który może pojawić się w oczekiwaniu na leczenie raka lub po jego zakończeniu. Poradnictwo indywidualne lub grupowe pozwala pacjentom zmierzyć się z problemami i emocjami spowodowanymi chorobą nowotworową oraz uzyskać wsparcie od innych pacjentów w grupie. Pacjenci, którzy korzystają z tego typu terapii, czują się mniej samotni, mniej lękają się o przyszłość i są bardziej optymistycznie nastawieni do powrotu do zdrowia.

Odżywianie, dieta i rak

Dowody naukowe wskazują, że odżywianie może odgrywać pewną rolę w zapobieganiu nowotworom. Badania obserwacyjne wykazały, że nowotwory występują częściej u osób o określonych nawykach żywieniowych – np. rak jelita grubego u osób stosujących dietę bogatą w produkty mięsne. Dotychczasowe dane nie potwierdzają stosowania jakichkolwiek witamin lub suplementów w celu zmniejszenia ryzyka zachorowania na raka. Badania wykazały wręcz, że niektóre suplementy mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka, np. ryzyko zachorowania na raka płuc u palaczy przyjmujących beta karoten czy ryzyko zachorowania na raka prostaty u mężczyzn przyjmujących duże dawki witaminy E.

Nie wykazano, aby jakakolwiek dieta spowalniała, odwracała lub leczyła raka.

Eksperci nie zalecają również zaprzestania standardowego leczenia na rzecz medycyny komplementarnej, ale wiele terapii może pomóc chorym na raka poczuć się lepiej.

Akupunktura i akupresura

Akupunktura i akupresura to przykłady medycyny „komplementarnej” w leczeniu raka. Chociaż żadna z nich nie twierdzi, że leczy chorobę, pewne dowody wskazują, że pomagają one zmniejszyć objawy i skutki uboczne choroby i jej leczenia.

Zioła w walce z rakiem

Wiele leków ziołowych może zwalczać raka i związane z nim objawy; niestety, istnieje niewiele solidnych dowodów potwierdzających ich skuteczność. Kilka ziół może pomóc w konkretnych dolegliwościach: Herbata z imbiru i mięty pieprzowej lub pastylki mogą złagodzić nudności, korzeń waleriany może pomóc w stanach niepokoju i stresu, krem z papryki może złagodzić bóle mięśni.

FDA reguluje suplementy diety, ale traktuje je jak żywność, a nie jak leki. W przeciwieństwie do producentów leków, twórcy suplementów nie muszą wykazywać, że ich produkty są bezpieczne lub skuteczne, zanim sprzedadzą je na rynku. Porozmawiaj z lekarzem lub ekspertem w dziedzinie ziołolecznictwa i uważnie poszukaj informacji, ponieważ niektóre z tych ziół mogą wpływać na inne metody leczenia.

Homeopatia i rak

Preparaty homeopatyczne mogą łagodzić mdłości, zmęczenie i niepokój związany z chorobą nowotworową i jej leczeniem. Homeopatia może stanowić zagrożenie, jeśli jej stosowanie opóźnia lub zastępuje leczenie konwencjonalne.

Wsparcie społeczne i duchowość

Wsparcie przyjaciół i rodziny może pomóc w radzeniu sobie z depresją, lękiem i niepokojem, które towarzyszą chorobie nowotworowej. W niektórych przypadkach silna sieć wsparcia może nawet wpłynąć na długość przeżycia pacjentów chorych na raka; badania wykazały, że mężczyźni, którzy mają ograniczone kontakty społeczne, krócej przeżywają, natomiast kobiety, które mają dobre wsparcie społeczne, dłużej żyją z chorobą nowotworową.

Modlitwa może łagodzić stres, dawać poczucie sensu i celu oraz zapewniać ukojenie. Bycie osobą aktywnie uduchowioną może przynieść jeszcze więcej korzyści; chorzy na raka, którzy uważają się za uduchowionych, rzadziej cierpią z powodu lęku i depresji, a nawet odczuwają mniejszy ból związany z chorobą nowotworową.

Domowa opieka nad chorym na raka

Po radioterapii nowotworów należy delikatnie obchodzić się ze skórą. Nie należy jej szorować, wystawiać na działanie promieni słonecznych ani nosić obcisłych ubrań. Delikatna i kojąca jest maść aloesowa, a także niedrażniące balsamy lub kremy, np. z witaminą E.

Jedz lekkie przekąski w ciągu dnia zamiast trzech ciężkich posiłków. Aby uniknąć mdłości, staraj się spożywać posiłki zimne lub o temperaturze pokojowej.

Jeśli leczenie polega na obniżeniu liczby białych krwinek, należy unikać osób chorych. Należy poinformować lekarza o każdej gorączce lub nietypowych objawach.

Oprócz przyjmowania przepisanych leków, warto spróbować technik relaksacyjnych, takich jak joga lub medytacja.

Dołącz do grupy wsparcia dla chorych na raka.

Zapewnij sobie dużo odpoczynku, połączonego z lekkimi ćwiczeniami.

Zamiast czuć się zmuszonym do utrzymywania „pozytywnego nastawienia”, szczerze wyrażaj swoje emocje. Nie przejmuj się, jeśli czasami czujesz się przygnębiony lub boisz się: Są to normalne uczucia i uzasadnione reakcje, które nie będą miały wpływu na przebieg choroby nowotworowej.

Wypełniaj swoje dni czynnościami, które sprawiają Ci przyjemność. Czytanie dobrej książki, słuchanie muzyki i rozmowy z przyjaciółmi są zaskakująco terapeutyczne.

Skontaktuj się z American Cancer Society i National Cancer Institute, aby uzyskać bezpłatne informacje na temat profilaktyki, diagnozowania i leczenia raka oraz wskazówki dotyczące radzenia sobie z objawami choroby nowotworowej.

Lekarz pokazuje, jaki związek mają kwasy omega-3 i przeciwutleniacze z ryzykiem zachorowania na raka.

Nadal jedz ryby, orzechy, owoce i warzywa. Dwa superstar chroniące przed chorobami serca składniki tych pokarmów mogą również pomóc w walce z rakiem. Przeciwutleniacze i kwasy tłuszczowe omega-3 mogą być silniejsze, niż nam się wydawało.

Omega-3

Znajdujące się w tłustych rybach oraz niektórych orzechach i nasionach, kwasy tłuszczowe omega-3 pomagają chronić serce. Badania wykazują, że pomagają one utrzymać prawidłowe funkcjonowanie mózgu. Eksperci sprawdzają również, w jakim stopniu kwasy tłuszczowe omega-3 mogą chronić przed związanym z wiekiem pogorszeniem sprawności umysłowej, chorobami oczu, zapaleniem stawów i innymi schorzeniami.

Niektórzy eksperci uważają, że kwasy omega-3 mogą pomóc w ochronie przed rakiem. „Uważa się, że kwasy tłuszczowe omega-3 zmniejszają stan zapalny w organizmie. A wiele rodzajów nowotworów jest powiązanych z przewlekłym stanem zapalnym” – mówi Sarah Rafat, RD, starszy dietetyk w MD Anderson Cancer Center.

Do nowotworów, które mają związek z zapaleniem, należą:

• jelita grubego

• Wątroba

• Płuca

• Prostata

Omega-3 ograniczają również wzrost komórek nowotworowych i mogą powodować ich samozniszczenie.

Badania dotyczące diety i raka wykazują mieszane wyniki. Niektóre z nich sugerują, że dieta bogata w kwasy omega-3 może chronić przed niektórymi nowotworami. Inne badania nie wykazują żadnych korzyści.

Nie ma wystarczających dowodów, aby stwierdzić, że spożywanie tłustych ryb lub kapsułek z olejem rybim spowolni lub odwróci przebieg choroby, jeśli masz już raka. Jednak kilka badań sugeruje, że dieta bogata w kwasy omega-3 pomaga niektórym pacjentom z nowotworami lepiej znosić chemioterapię. Kwasy tłuszczowe pochodzące z ryb mogą również pomóc pacjentom w utrzymaniu wagi i masy mięśniowej.

American Heart Association zaleca spożywanie co najmniej dwóch porcji tłustych ryb tygodniowo. Jeśli nie jesz ryb, możesz pozyskiwać kwasy omega-3 z oleju rzepakowego i lnu. Przed rozpoczęciem przyjmowania suplementów należy porozmawiać z lekarzem. Według naukowców z Fred Hutchinson Cancer Research Center istnieje związek między wysokim poziomem omega-3 we krwi a agresywną postacią raka prostaty.

Antyoksydanty

Wiele owoców, warzyw i innych produktów spożywczych bogatych w przeciwutleniacze obniża ryzyko chorób serca, nadciśnienia, niektórych chorób oczu i różnych form raka. Przyjmowanie pojedynczych przeciwutleniaczy w postaci tabletek, takich jak witamina C lub beta karoten, nie zapewnia takiej ochrony. Suplementy nie chronią przed rakiem ani nie pomagają w jego zwalczaniu. Niektóre antyoksydanty mogą nawet zwiększać ryzyko wystąpienia niektórych nowotworów. Eksperci obawiają się również, że duże dawki antyoksydantów mogą zmniejszyć skuteczność chemioterapii.

„Mówimy naszym pacjentom, aby skupili się na jedzeniu” – mówi dr Veronica McLymont, dyrektor ds. żywności i żywienia w Memorial Sloan-Kettering Cancer Center. „Żywność zawiera mieszankę wielu różnych przeciwutleniaczy, a także inne składniki odżywcze i błonnik. Im bardziej kolorowa jest Twoja dieta, tym lepiej, ponieważ przeciwutleniacze i inne związki fitochemiczne często nadają owocom i warzywom ich kolor.”

Najlepiej jest wypełnić talerz produktami bogatymi w przeciwutleniacze:

• Jagody

• Zielone warzywa liściaste

• Papryka słodka

• Pomidory

Każdego dnia spożywaj do dziewięciu porcji owoców i warzyw. Większość Amerykanów ma przed sobą jeszcze długą drogę do osiągnięcia tego celu. Jedz owoce i warzywa do każdego posiłku. Bądź kreatywny, dodając je do codziennych przekąsek.

„Nacisk powinien być położony na żywność pochodzenia roślinnego, a nie na suplementy” – mówi Kim Jordan, RD, dyrektor ds. żywienia w Seattle Cancer Care Alliance. „Kiedy masz raka, ważne jest, aby dać organizmowi wszystko, czego potrzebuje, aby pozostać odżywionym i utrzymać zdrowy system odpornościowy. Jedynym sposobem, aby to osiągnąć, jest zrównoważona dieta składająca się z prawdziwej żywności.”

Osoby, które przeżyły chorobę nowotworową oraz pacjenci powinni być traktowani podobnie jak inne grupy wysokiego ryzyka, ponieważ nadmierna reakcja układu odpornościowego może prowadzić do progresji nowotworu w przypadku zakażenia nowym koronawirusem. Uzyskaj odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące ryzyka, leczenia raka i innych specjalnych zagadnień związanych z rakiem i problemami związanymi z COVID-19.

Jeśli chorujesz obecnie na raka lub chorowałeś na niego w przeszłości, masz ukryte schorzenia lub istniejące wcześniej dolegliwości, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia poważnych problemów w przypadku zakażenia nowym koronawirusem.

Twój układ odpornościowy może nie być tak silny, jak przed zachorowaniem na raka. Wiele terapii przeciwnowotworowych osłabia układ odpornościowy. Również inne czynniki, takie jak stres, zmiana diety i problemy ze snem, mogą wpływać na Twój układ odpornościowy.

Osłabiony układ odpornościowy utrudnia zwalczanie infekcji, w tym zakażenia koronawirusem. Zwiększa też prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań w przypadku zakażenia.

Co mogę zrobić, aby zmniejszyć swoje ryzyko?

Najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, to starać się nie dopuścić do zakażenia nowym koronawirusem. Aby zmniejszyć ryzyko, należy przestrzegać poniższych zaleceń. Zachęcaj do tego samego osoby, z którymi mieszkasz:

• Zachowaj co najmniej 6 stóp odstępu między sobą a innymi ludźmi.

• Pozostań w domu tak często, jak to możliwe.

• Jeśli już wychodzisz z domu, unikaj tłumów.

• Noś maskę na twarz.

• Podczas kaszlu lub kichania używaj chusteczki, a następnie wyrzuć ją i umyj ręce. Możesz też kaszleć w łokieć zamiast w rękę.

• Myć ręce często i przez co najmniej 20 sekund. Pamiętaj, aby myć ręce po kaszlu, kichaniu lub wydmuchiwaniu nosa. Myj je również po przebywaniu w miejscu publicznym.

• Jeśli nie możesz użyć wody z mydłem, użyj środka do dezynfekcji rąk, który zawiera co najmniej 60% alkoholu. Posmaruj nim wszystkie części dłoni i pozostaw do wyschnięcia na powietrzu.

• Staraj się nie dotykać oczu, nosa ani ust, jeśli właśnie nie umyłeś rąk.

• Czyść wszystkie powierzchnie, których często dotykasz, takie jak klamki, telefony, klawiatury itp. Używaj zwykłych domowych środków czyszczących w sprayu lub chusteczek.

Czy powinienem zaszczepić się szczepionką COVID?

Wielu ekspertów zaleca, aby osoby chore na raka zasadniczo otrzymały szczepionkę COVID-19. Jednak choć szczepionki COVID-19 wydają się być bezpieczne dla większości osób z rakiem, mogą być mniej skuteczne, zwłaszcza jeśli układ odpornościowy jest osłabiony w wyniku choroby lub leczenia. Nie przeprowadzono jeszcze badań, które by to potwierdziły, ponieważ pierwsze badania dotyczyły osób z prawidłowym układem odpornościowym. Naukowcy wiedzą jednak, że ogólnie rzecz biorąc, szczepionki są mniej skuteczne u osób z osłabionym układem odpornościowym.

Niektóre nowotwory, na przykład białaczki i chłoniaki, mogą prowadzić do osłabienia układu odpornościowego. Również niektóre terapie przeciwnowotworowe osłabiają odpowiedź immunologiczną, np:

• Chemioterapia (chemo)

• Promieniowanie

• Przeszczep komórek macierzystych lub szpiku kostnego

• Immunoterapia?

Należy pamiętać, że to, co sprawia, że szczepionka jest mniej skuteczna (słaba odpowiedź immunologiczna), zwiększa również ryzyko poważnej choroby wywołanej przez COVID-19. Dlatego wielu ekspertów sugeruje, aby poddać się szczepieniu, nawet jeśli jest ono mniej skuteczne. Twierdzą oni, że lepsza jest pewna ochrona niż żadna. Jednak nawet po podaniu szczepionki, jeśli masz osłabiony układ odpornościowy, możesz potrzebować dodatkowych środków ostrożności, takich jak maskowanie się, zachowanie dystansu społecznego i unikanie tłumów, nawet jeśli ogólne zalecenia ulegną złagodzeniu.

Szczepienia przypominające

CDC zaleca obecnie podanie trzeciej dawki (czasami nazywanej dawką przypominającą) szczepionek Pfizer i Moderna osobom o umiarkowanie lub poważnie osłabionym układzie odpornościowym, co najmniej 28 dni po drugiej dawce. Dotyczy to osób, które:

• przyjmujesz leki hamujące układ odpornościowy

• Jesteś leczony z powodu raka krwi lub guzów nowotworowych

• W ciągu ostatnich 2 lat miał przeszczep komórek macierzystych

• są leczone lekami, o których wiadomo, że hamują odpowiedź immunologiczną, takimi jak kortykosteroidy w dużych dawkach

Obrzęk węzłów chłonnych

Chociaż szczepionka COVID-19 jest bezpieczna, może czasami powodować powiększenie węzłów chłonnych, podobnie jak w przypadku niektórych nowotworów. Zazwyczaj ustępuje to po kilku dniach lub tygodniach. Ważne jest, aby poinformować zespół opieki zdrowotnej o terminie podania szczepionki oraz o zauważonym obrzęku, aby nie pomylić go z rozprzestrzenianiem się choroby. Jest to szczególnie ważne, jeśli opuchlizna wystąpi w czasie badań obrazowych, takich jak rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa lub mammografia.

Bezpieczeństwo szczepionek

Uwaga dotycząca szczepionek w ogóle: To prawda, że w niektórych przypadkach lekarze zalecają rezygnację z niektórych szczepionek (nie COVID-19) osobom z osłabionym układem odpornościowym. Są to jednak zazwyczaj szczepionki zawierające żywe wirusy. Szczepionki COVID-19 dostępne w Stanach Zjednoczonych (firmy Pfizer, Moderna oraz Johnson & Johnson) nie zawierają żywych wirusów. Rak jest jednak chorobą złożoną i zróżnicowaną, a każdy przypadek jest inny. Dlatego też, jeśli masz raka lub w przeszłości chorowałeś na raka, najlepiej skonsultuj się najpierw z lekarzem, zanim przyjmiesz jakąkolwiek nową szczepionkę lub lek. ??

Czy jest coś specjalnego, co powinienem zrobić?

Jeżeli jesteś obecnie w trakcie leczenia raka, porozmawiaj z zespołem prowadzącym leczenie o tym, na co powinieneś zwrócić uwagę i kiedy powinieneś do niego zadzwonić. Upewnij się, że wiesz, jak się z nimi skontaktować po godzinach pracy, w weekendy i święta.

Jeśli zakończyłeś leczenie nowotworu, zapytaj swojego lekarza pierwszego kontaktu o pytania dotyczące zdrowia i objawów.

Również:

• Staraj się szczególnie uważnie przestrzegać zaleceń CDC, aby zmniejszyć ryzyko infekcji.

• Nie zbliżaj się do osób, które sprawiają wrażenie chorych.

• Upewnij się, że masz w domu wystarczającą ilość leków. Dotyczy to zarówno leków wydawanych na receptę, jak i tych, które wydawane są bez recepty. Postaraj się mieć co najmniej miesięczny zapas. Może warto skorzystać z dostawy wysyłkowej, aby nie musieć wychodzić z domu po recepty.

• Zrób listę numerów alarmowych, których możesz potrzebować, aby mieć je wszystkie w jednym poręcznym miejscu, tak na wszelki wypadek.

Sytuacja związana z koronawirusem często się zmienia, dlatego warto śledzić aktualności i najnowsze wytyczne, ale nie należy się tym zbytnio stresować. Zadbaj też o to, aby pozostać w kontakcie – z bezpiecznej odległości – z bliskimi. Jeśli masz ochotę, postaraj się trochę poćwiczyć i wyjdź na zewnątrz, aby odpocząć. Możesz to zrobić, pod warunkiem, że będziesz trzymał się z dala od innych ludzi, w odległości co najmniej 6 stóp. Twoje zdrowie to coś więcej niż tylko rak, dlatego w tym szczególnie stresującym okresie zadbaj nie tylko o zdrowie fizyczne, ale także o zdrowie psychiczne i emocjonalne.

Czy leczenie raka osłabia mój system odpornościowy?

Chemioterapia ma wpływ na cały organizm, w tym na układ odpornościowy. Leki te, które zabijają komórki nowotworowe, obniżają również liczbę białych krwinek, które zwalczają infekcje. W cyklu leczenia występują okresy, w których liczba białych krwinek jest najniższa; wtedy właśnie istnieje największe ryzyko infekcji. Podczas leczenia często sprawdza się morfologię krwi. Dlatego zespół prowadzący leczenie może powiedzieć, kiedy ryzyko jest największe. Mimo to rób, co możesz, aby zapobiegać infekcjom przez cały czas.

Inne rodzaje leczenia nowotworów – takie jak radioterapia, immunoterapia, terapia celowana i chirurgia – również mogą wpływać na Twój układ odpornościowy. Porozmawiaj z zespołem onkologicznym o swoim planie leczenia, o tym, jak wpływa on na ryzyko infekcji i co należy robić w czasie pandemii koronawirusów.

Czy można poddać się leczeniu przeciwnowotworowemu, jeśli osłabia ono mój układ odpornościowy?

Leczenie raka jest bardzo ważne. Należy rozważyć korzyści wynikające z leczenia i ryzyko związane z nowym koronawirusem. Zapytaj swojego lekarza o dostępne opcje, aby pomóc Ci podjąć decyzję, co zrobić z leczeniem raka w tym czasie.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie raka, ale nie rozpocząłeś jeszcze leczenia, w przypadku niektórych rodzajów raka możesz poczekać, ale inne rodzaje wymagają natychmiastowego leczenia. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby lepiej poznać swój nowotwór, tempo jego wzrostu oraz to, w jaki sposób leczenie może wpłynąć na ryzyko infekcji.

Czy podczas pandemii koronawirusów mogę bezpiecznie poddać się leczeniu raka w gabinecie lekarskim lub szpitalu?

Ośrodki opieki zdrowotnej, szpitale i lekarze robią wszystko, co w ich mocy, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się wirusa. Może to spowodować pewne zmiany w rutynie leczenia raka.

Na przykład nie będzie można zabrać ze sobą do kliniki osoby towarzyszącej, być może trzeba będzie odpowiedzieć na serię pytań przed wpuszczeniem do budynku lub leczenie może zostać przesunięte tak, aby mniejsza liczba osób była leczona w tym samym czasie, co pozwoli na zachowanie bezpiecznych odległości między nimi.

Niektórzy świadczeniodawcy korzystają z wideokonferencji i telemedycyny, aby przeprowadzać wizyty, ograniczając jednocześnie kontakt osobisty. Wydaje się, że zmiany pojawiają się każdego dnia. Porozmawiaj ze swoim lekarzem onkologiem, aby dowiedzieć się, co jest dla Ciebie najlepsze.

Ból kości ogonowej, czyli coccydynia, może objawiać się tępym lub ostrym bólem w dolnej części kręgosłupa. Przyczyny mogą być różne – od urazów, przez zbyt długie siedzenie, po niektóre rodzaje nowotworów. Dowiedz się, co może być przyczyną bólu kości ogonowej i co możesz z tym zrobić.

Ból kości ogonowej, czyli coccydynia, może być tępym lub ostrym bólem w dolnej części kręgosłupa. Może boleć, gdy wstajesz, uprawiasz seks lub idziesz do łazienki. Zazwyczaj ból ustępuje samoistnie po kilku tygodniach lub miesiącach.

Czasami przyczyna jest nieznana, ale do najczęstszych przyczyn należą urazy w wyniku upadku, infekcje porodowe lub zbyt długie siedzenie na twardej powierzchni. Rzadko, ale ból kości ogonowej może być spowodowany przez nowotwór. Może to być rak kości lub inny typ raka, który rozprzestrzenia się do kości, co nazywane jest rakiem przerzutowym.

Niezależnie od przyczyny, jeśli ból nie ustępuje, należy zgłosić się do lekarza. Im szybciej dowiesz się, co jest przyczyną problemu, tym szybciej będziesz mógł go wyleczyć i poczuć się lepiej.

Uraz lub kontuzja

Ból kości ogonowej może być spowodowany stłuczeniem, zwichnięciem lub złamaniem kości w wyniku urazu lub kontuzji. Może do niego dojść w wyniku upadku do tyłu lub urazu podczas uprawiania sportów, takich jak jazda na łyżwach czy gimnastyka.

Może być także skutkiem powtarzających się przeciążeń, które są związane z takimi czynnościami, jak jazda na rowerze lub wiosłowanie. Wykonywanie tych czynności w sposób ciągły obciąża mięśnie, więzadła i kręgosłup, co prowadzi do bólu.

Do objawów świadczących o urazie kości ogonowej należą:

• Ból i opuchlizna

• Drętwienie lub mrowienie

• Słabość nóg

• Problemy z jelitami lub pęcherzem moczowym

Jeżeli masz którykolwiek z tych objawów, a zwłaszcza osłabienie, drętwienie, mrowienie lub problemy z pęcherzem lub jelitami, natychmiast zgłoś się do lekarza.

Jeśli doznałeś urazu, poświęć czas na odpoczynek i rekonwalescencję. Pomocne mogą być środki przeciwbólowe dostępne bez recepty. Jeżeli ból jest bardzo silny lub przeszkadza w wykonywaniu zwykłych czynności, należy skontaktować się z lekarzem.

Leczenie może obejmować:

• Leki przeciwbólowe

• Poduszki w kształcie pączka do siedzenia

• Fizykoterapia

• Zastrzyki sterydowe

Siedzenie na twardej powierzchni

Jeśli siedzisz na twardym krześle lub twardej powierzchni przez zbyt długi czas, możesz odczuwać ból w kości ogonowej. Może się to również zdarzyć podczas prowadzenia samochodu lub na mocno zamortyzowanej powierzchni, jeśli jesteś w niewygodnej pozycji.

Ból może być złagodzony przez wstawanie lub chodzenie. Można także spróbować ciepła, masażu, leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty oraz siedzenia na poduszce w kształcie pączka.

Aby zapobiec bólowi kości ogonowej, podczas siadania należy zachować prawidłową postawę.

• Usiądź w pozycji wyprostowanej.

• Trzymaj plecy oparte o krzesło.

• Kolana trzymaj na poziomie bioder.

• Trzymaj stopy na podłodze.

• Rozluźnij ramiona.

Poród

Więzadła i mięśnie wokół kości ogonowej mogą ulec naciągnięciu i napięciu podczas porodu, powodując ból. Rzadko, ale podczas porodu może dojść do złamania kości kości kości ogonowej.

Możesz odczuwać ból jeszcze kilka miesięcy po porodzie. Jeśli dolegliwości nie ustępują, porozmawiaj z lekarzem. Może on zasugerować:

• Okładanie lodu

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen i naproksen

• Fizykoterapia

• Poduszka na kość ogonową w kształcie litery U

Hemoroidy

Jeśli masz hemoroidy, dochodzi do zapalenia tkanki, która wyścieła i chroni otwór odbytu, a mięśnie naciągają na kość ogonową. Może to powodować ból kości ogonowej.

Do innych objawów hemoroidów należą:

• Krwawienie z pupy

• Pieczenie lub ból

• Wypukłość lub wypadnięcie

• Swędzenie

• Obrzęk

W celu leczenia hemoroidów lekarz może zaproponować:

• Leki bez recepty

• Dieta wysokobłonnikowa

• Picie większej ilości wody

• Kąpiele sitzowe lub moczenie obszaru w ciepłej, płytkiej wodzie

Jeśli dolegliwości nie ustępują, lekarz może usunąć hemoroid w gabinecie.

Twoja waga

Noszenie zbyt dużej wagi powoduje dodatkowy nacisk na kość ogonową podczas siedzenia. Może to prowadzić do bólu kości ogonowej.

Ale może to być również bolesne, jeśli jesteś szczupły. Jeśli nie masz wystarczającej ilości tłuszczu na pośladkach, kość ogonowa może ocierać się o pobliskie tkanki i powodować ból.

Porozmawiaj z lekarzem na temat kontrolowania swojej wagi.

Aby złagodzić ból, spróbuj:

• Poduszka w kształcie pączka podczas siadania

• Ciepło lub lód

• Leki przeciwbólowe dostępne bez recepty, takie jak ibuprofen, acetaminofen lub aspiryna

Chordoma

Ból kości ogonowej może być spowodowany przez chordomę, rzadki nowotworowy guz, który rozwija się w kręgosłupie, podstawie czaszki lub kości ogonowej. Gdy masa rośnie, może powodować ból.

Do objawów chordoma należą:

• Wyraźna masa

• Drętwienie w pachwinie

• Problemy z jelitami

• Problemy z pęcherzem moczowym

• Osłabienie, drętwienie lub mrowienie nóg

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy porozmawiać z lekarzem.

Jeśli masz chordoma, lekarz może zalecić leczenie za pomocą:

• Operacja

• Promieniowanie

• Terapia wiązką protonów

Rak prostaty

Ból kości ogonowej jest czasami związany z rakiem prostaty, często występującym u mężczyzn. W miarę wzrostu raka prostaty może on prowadzić do bólu kości.

Objawy raka gruczołu krokowego obejmują:

• Uczucie pieczenia lub ból podczas sikania lub wytrysku

• Częste siusianie, zwłaszcza w nocy

• Zmiany w przepływie moczu

• Zaburzenia erekcji, które pojawiają się nagle

• Krew w moczu lub nasieniu

Jeśli masz takie objawy, porozmawiaj z lekarzem.

Jeśli masz raka prostaty, lekarz może zalecić:

• Operację

• Promieniowanie

• Krioterapia

• Terapia hormonalna

• Chemioterapia

• Immunoterapia

Guz kręgowy (Vertebral Tumor)

Guz kręgowy to guz w kręgosłupie, który wpływa na kości lub kręgi. W miarę wzrostu może on powodować ból w kości ogonowej.

Objawy guza kręgów obejmują:

• Ból pleców, zwłaszcza w nocy

• Ból, który przenosi się na inne części ciała

• Osłabienie lub utrata czucia w rękach lub nogach

• Kłopoty z chodzeniem

• Mniejsza wrażliwość na zimno, ciepło i ból

• Utrata funkcji pęcherza moczowego lub jelit

• Paraliż

Zgłoś się do lekarza, jeśli ból kości ogonowej nasila się lub nie ustępuje, jeśli masz inne objawy lub jeśli w przeszłości chorowałeś na raka.

Rak jelita grubego

Guz lub nowotwór w okrężnicy lub odbytnicy może powodować ból kości ogonowej. Okrężnica to jelito grube. Odbytnica to ostatnie 6 centymetrów jelita grubego. Nowotwory występujące w tych obszarach nazywane są rakiem jelita grubego.

Objawy raka jelita grubego obejmują:

• Zaparcie lub biegunka

• Wąski stolec

• Krew w stolcu

• Skurcze lub ból w miednicy lub podbrzuszu

• Utrata wagi

• Zmęczenie

W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy porozmawiać z lekarzem.

Leczenie może obejmować:

• Operację

• Chemioterapia

• Promieniowanie

Torbiel pilonidalna

Większość torbieli pilonidalnych, czyli nieprawidłowych kieszonek z włosów i resztek tkanki w skórze, rozwija się w okolicy kości ogonowej. Gdy torbiel ulegnie zakażeniu, powoduje obrzęk i ból.

Jeśli masz torbiel pilonidalną, możesz zauważyć:

• Ropę lub krew sączące się z otworu w skórze

• Zaczerwienienie skóry

• Przykry zapach lub nieprzyjemna woń z ropą

Jeśli masz torbiel pilonidalną, lekarz może znieczulić to miejsce i wykonać nacięcie w celu opróżnienia torbieli. Jeśli torbiel powróci, może być konieczna operacja jej usunięcia.