Strona główna Blog Strona 2221

Doły oparzeniowe: Co warto wiedzieć

0

Spalanie dołów to powszechna metoda pozbywania się śmieci stosowana przez amerykańskich wojskowych. Może ona jednak mieć poważne skutki uboczne dla zdrowia.

Burn pits to powszechna metoda usuwania odpadów, stosowana głównie przez wojsko amerykańskie poza granicami USA. Zasadniczo jest to obszar pod gołym niebem wykorzystywany do spalania odpadów stałych na dużą skalę. Rodzaje spalanych śmieci mogą obejmować między innymi chemikalia i odpady ludzkie, resztki żywności i gumę.

Dym i opary z dołów mogą być toksyczne. Niektóre cząstki zawieszone w powietrzu, takie jak pył zawieszony (PM2,5), mogą być niebezpieczne dla zdrowia. Dołki do wypalania są jednym ze źródeł niebezpiecznego PM2,5.

Narażenie na działanie dołów może powodować krótkoterminowe i długoterminowe problemy zdrowotne. Może być gorzej, jeśli masz wcześniej istniejące problemy z oddychaniem, takie jak astma lub inne choroby płuc i serca.

Departament Spraw Weteranów (VA) szacuje, że około 3,5 miliona amerykańskich członków wojska mogło być narażonych na działanie dołów po oparzeniach.

Gdzie są używane doły płonące?

Wojsko amerykańskie zazwyczaj tworzy doły spalania w bazach poza USA, takich jak Bliski Wschód, Afryka i niektóre części Azji. Miejsca te obejmują:

  • Irak

  • Afganistan

  • Kuwejt

  • Arabia Saudyjska

  • Bahrajn

  • Dżibuti

  • Oman

  • Katar

  • Zjednoczone Emiraty Arabskie

  • Uzbekistan

  • Syria

Jakie rzeczy są spalane w piecach do wypalania?

Doły opałowe służą głównie do pozbywania się odpadów stałych. Mogą one obejmować:

  • Chemikalia

  • Farba

  • Odpady medyczne

  • Odpady ludzkie

  • Odpady spożywcze

  • Metale takie jak aluminium

  • Puszki

  • Niewybuchnięta amunicja

  • Ropa naftowa

  • Produkty smarne

  • Tworzywa sztuczne

  • Styropian

  • Guma

  • Drewno

Doły płonące i wpływ na zdrowie

Spalanie dużych ilości odpadów na otwartej przestrzeni może wytwarzać o wiele więcej toksycznych dymów w porównaniu z zamkniętym spalaniem w spalarni. Dym może powodować zarówno krótkotrwałe podrażnienia, jak i długotrwałe problemy zdrowotne.

Krótkotrwałe problemy zdrowotne są zazwyczaj tymczasowe i mają tendencję do ustępowania po ustaniu ekspozycji. Symptomy, które możesz mieć to:

  • Czerwone, podrażnione oczy

  • Kaszel

  • Pieczenie gardła

  • Swędząca skóra

  • Wysypki

  • Trudności w oddychaniu

U niektórych osób narażonych na działanie dołów po spalaniu mogą rozwinąć się długotrwałe problemy zdrowotne. Narażenie może również pogorszyć niektóre istniejące wcześniej schorzenia, takie jak astma, alergie, katar i zapalenie zatok.

Weterani zgłosili kilka długoterminowych problemów, które wpływają na:

  • Skóra

  • Oczy

  • Nerki

  • Wątroba

  • Układ rozrodczy

  • Centralny układ nerwowy

  • Serce

  • Obwodowy układ nerwowy

  • Przewód pokarmowy

  • Płuca

Niektórzy członkowie służby zgłaszali również pewne rodzaje raka, a także inne choroby.

Obecnie nie ma wystarczającej ilości badań i dowodów medycznych, które pozwoliłyby bezpośrednio powiązać wypalone doły z długotrwałymi problemami zdrowotnymi, w tym z rakiem. Istnieją jednak pewne czynniki ryzyka, które mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia krótko- lub długoterminowych problemów.

Należą do nich:

  • Rodzaje śmieci spalanych w wyrobisku

  • Odległość, czas trwania i częstotliwość kontaktu z dołem spalania

  • Pogoda i kierunek wiatru

  • Inne niebezpieczne elementy w powietrzu

Spalone doły są również szkodliwe dla środowiska. Oprócz amerykańskiego personelu wojskowego, zanieczyszczenia z dołów spaleniskowych stanowią również zagrożenie dla zdrowia lokalnej ludności w okolicy.

Rejestr dołów spaleniskowych

Aby zbadać zagrożenia dla zdrowia związane z narażeniem na doły oparzeniowe, w 2014 roku VA utworzyło rejestr o nazwie Airborne Hazards and Open Burn Pit Registry (AHOBPR). Rejestr ma pomóc badaczom w gromadzeniu danych i lepszym zrozumieniu potencjalnych skutków zdrowotnych związanych z dołami spalania.

Youre eligible to participate in the registry if you were in active military duty in:

  • Określone regiony Bliskiego Wschodu i Azji Południowo-Zachodniej z dołami spalania po 2 sierpnia 1990 r.

  • Afganistan lub Dżibuti w dniu 11 września 2001 r. lub po tej dacie

Możesz wziąć udział w badaniu, nawet jeśli nie masz problemów zdrowotnych lub nie przypominasz sobie, abyś był narażony na kontakt z toksynami pochodzącymi z dołów spalania. Uczestnictwo jest dobrowolne i wymaga wypełnienia i przesłania kwestionariusza.

Czy można uzyskać rentę VA z tytułu narażenia na działanie dymu z szybu?

VA uznaje, że narażenie na działanie dołów spaleniskowych może powodować poważne problemy zdrowotne. Jeśli byłeś narażony na toksyny z dołów spalania, możesz złożyć wniosek o odszkodowanie i świadczenia.

Aby kwalifikować się do świadczeń, theres no need for burden of proof if you have:

  • Astmę, przewlekły nieżyt nosa, przewlekłe zapalenie zatok

  • Wystąpienie jednego z wymienionych schorzeń w ciągu 10 lat od zakończenia czynnej służby wojskowej.

Jeśli nie jesteś pewien, czy kwalifikujesz się do otrzymania świadczenia, porozmawiaj o tym z lekarzem VA.

Co z podwórkowymi paleniskami?

Spalanie domowych śmieci na podwórku nie jest podobne do palenisk wojskowych. Różni się także od rekreacyjnych palenisk i ognisk. W zależności od stanu lub miasta, w którym mieszkasz, spalanie niektórych lub wszystkich rodzajów śmieci może być nielegalne. Dotyczy to odpadów takich jak papier, plastik, ścinki drewna czy odpady spożywcze, które w przeciwnym razie powinny zostać poddane recyklingowi lub trafić na wysypisko. Jeśli zostaniesz przyłapany na używaniu beczek lub otwartego ognia do pozbywania się śmieci, możesz zostać ukarany grzywną za naruszenie przepisów.

Podwórkowe paleniska mogą uwalniać niebezpieczne substancje chemiczne zwane dioksynami bezpośrednio do atmosfery. Mogą one wpływać na jakość powietrza i mogą przedostawać się do wody. Dioksyny to ostre substancje chemiczne, które nawet w niewielkich ilościach mogą powodować poważne problemy zdrowotne, takie jak problemy z sercem, płucami, skórą i rozwojem, a nawet rak. Toksyny mogą mieć wpływ na Twoich bliskich, sąsiadów i całą społeczność.

Wojskowe doły spalania: Co się z nimi robi?

Od 2010 r. rząd podejmuje kroki w celu ochrony członków amerykańskich służb i zmniejszenia dotkliwych skutków ubocznych dymu z palenisk. Obejmuje to pewne zmiany w polityce, aby lepiej zarządzać paleniskami i ograniczyć narażenie.

Nowe wymagania dotyczące palenisk obejmują:

  • Tworzenie dołów spalania w miejscach położonych w kierunku wiatru, z dala od obszarów zamieszkałych przez wojsko i cywilów

  • Ograniczenie wielkości dołów spalania

  • Regulacja materiałów odpadowych, które trafiają do dołów grzebalnych

  • Określenie czasu palenia – 3 godziny po wschodzie słońca i 3 godziny przed zachodem słońca

Należy przeprowadzić więcej badań, aby znaleźć alternatywne strategie wobec palenisk, aby zminimalizować obciążenia finansowe i zdrowotne dla wszystkich zainteresowanych.

Jeśli jesteś zaniepokojony narażeniem na spalanie i objawami, porozmawiaj o tym ze swoim lekarzem. Opieka zdrowotna VA oferuje bezpłatne usługi medyczne dla weteranów walk przez okres do 5 lat po zakończeniu służby czynnej.

Technologia Sci-Fi może rozwiązać światowy kryzys wodny

0

Zaskakujące technologie mogą pomóc w zapewnieniu dostępu do czystej wody i rozwiązać światowy kryzys wodny.

Według Organizacji Narodów Zjednoczonych ponad 2 miliardy ludzi na świecie nie ma dostępu do bezpiecznej wody pitnej. W obliczu naturalnego niedoboru wody i suszy potęgowanych przez zmiany klimatu, wiele osób ma ograniczony dostęp do wody, podczas gdy inni cierpią z powodu zanieczyszczonych zasobów wodnych. Wiele osób boryka się z obydwoma problemami.

Pojawiają się pomysłowe narzędzia i techniki generowania wody i jej oczyszczania. Naukowcy stworzyli komputery z mikromózgiem, które wykrywają toksyczność, wytrącili ołów z H2O za pomocą energii elektrycznej i zbudowali bezenergetyczne urządzenie oczyszczające, które jest odporne na ludzkie błędy.

Technologie te mogą ostatecznie chronić zdrowie ludzi na całym świecie, zarówno w miastach, gdzie rury są skażone ołowiem, jak i na terenach wiejskich, gdzie wspólne studnie mogą wyschnąć.

Pustynny żniwiarz

Jedno z najbogatszych źródeł wody na Ziemi ukryte jest w widocznym miejscu: w powietrzu.

Mniej niż 0,001 procenta wilgoci w atmosferze mogłoby dostarczyć każdemu mieszkańcowi Ziemi 50 litrów wody, jak twierdzi dr Omar M. Yaghi, profesor chemii James and Neeltje Tretter Chair na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley.

Laboratorium Yaghiego opracowało nowy sposób na wykorzystanie tego ogromnego, niewidocznego zasobu.

Zszywają cząsteczki w struktury przypominające rusztowanie, w którym cząsteczki organiczne służą jako rozpórki, a atomy metali jako połączenia. Te metalowo-organiczne szkielety (MOF) mają ogromną powierzchnię: dwa boiska piłkarskie złożone w szczyptę wielkości grochu.

Plexiglasowy kombajn Yaghisa jest pełen MOF-ów, które potrafią wydobyć wodę nawet z najbardziej suchego pustynnego powietrza. Pudełko nagrzewa się pod wpływem światła słonecznego, co powoduje, że MOF-y wyłapują wilgoć z powietrza, która następnie jest uwalniana w postaci gotowej do picia wody.

Nie ma na świecie materiału, który pobierałby wodę i uwalniał ją w taki sposób, przy bardzo niskiej wilgotności, z wyjątkiem MOF, mówi Yaghi.

Przy użyciu zaledwie 200 gramów MOF, zasilane energią słoneczną pudełko może zebrać ponad galon wody dziennie.

Wersja elektryczna może powtarzać cykl zbierania i uwalniania wody przez cały dzień.

Wykrywacz toksyn Bio-Brain

Mikroskopijne, jednokomórkowe organizmy mogą zawierać klucz do innego problemu: łatwego testu na bezpieczeństwo wody.

Mikroby ewoluowały, aby rozpoznawać i chronić się przed toksynami w wodzie, których ludzie nie mogą skosztować ani zobaczyć, w tym arsenem, E. coli i ołowiem.

„Mają coś w rodzaju genetycznego mózgu molekularnego, który im w tym pomaga” – mówi dr Julius B. Lucks, profesor i zastępca kierownika Katedry Inżynierii Chemicznej i Biologicznej na Uniwersytecie Northwestern.

Mikroby mają białka bioczujnikowe, zwane też biosensorami, które przyczepiają się do toksyn, a proces ten aktywuje określony gen, np. taki, który wypompowuje ołów z organizmu.

Badacze odkryli, że mogą wyodrębnić pewne biosensory i przerobić DNA tak, by powstał inny gen: taki, który świeci w obecności zanieczyszczenia.

Następnie edytowali więcej białek bioczujnikowych, przeprojektowując je tak, aby reagowały na określone poziomy zanieczyszczeń.

Produktem końcowym jest podręczny komputer DNA: rząd probówek z liofilizowanymi białkami. Im większe zanieczyszczenie w próbce wody, tym większa liczba probówek, które będą świecić.

Tylko jeśli spełnione są pewne warunki, końcowe cząsteczki DNA łączą się i wytwarzają fluorescencyjny kolor, mówi Lucks. To coś w rodzaju magii.

Odporny na błędy dozownik chloru

Chlor jest potężnym narzędziem do zabijania patogenów przenoszonych przez wodę, które powodują choroby, ale jego skuteczne użycie może być trudne. Powszechnie stosowane metody, takie jak tabletki z chlorem i pokrętne urządzenia dozujące, pozostawiają ogromne pole do popisu dla błędu ludzkiego.

Naukowcy z Tufts Institute of the Environment chcieli ułatwić stosowanie chloru we wspólnych źródłach wody w miejscach, w których brakuje prądu.

Ich eleganckie rozwiązanie składa się tylko z dwóch elementów: małego pudełka, które mocuje się na końcu rury wodociągowej oraz zbiornika wypełnionego płynnym chlorem.

Wiele korzyści zdrowotnych, które stwierdziliśmy w przypadku posiadania uzdatnionej wody wymaga, aby woda była uzdatniana przez cały czas, mówi Julie E. Powers, główny badacz urządzenia w Tufts, a obecnie doktorantka inżynierii środowiska na UC Berkeley.

Ponieważ skrzynka ma węższą średnicę niż rura, powoduje ona zmianę ciśnienia podczas przepływu wody przez nią. Ta zmiana ciśnienia, znana jako efekt Venturiego, wyciąga chlor ze zbiornika do strumienia wody, dzięki czemu jest ona oczyszczana automatycznie bez użycia prądu.

Naukowcy zainstalowali urządzenie Venturiego w kioskach wodnych w siedmiu społecznościach w Bangladeszu i Kenii, gdzie dostęp do czystej wody jest często ograniczony. Po 6-miesięcznej próbie, pięć społeczności zdecydowało się na jego zakup.

Wodna terapia szokowa

Naukowcy i studenci z Massachusetts Institute of Technology, oszołomieni kryzysem związanym z wodą z ołowiem w mieście Flint w stanie Michigan, wykorzystali swoją technologię odsalania wody do usuwania metali ciężkich.

Już wcześniej wymyślili, jak wykorzystać energię elektryczną do oddzielenia zanieczyszczeń w wodzie. Metoda ta, znana jako elektrodializa uderzeniowa, może usunąć ogromne ilości sodu z wody morskiej. Ale sód jest niezbędnym składnikiem wody pitnej, gdzie występuje w znacznie mniejszych stężeniach, a ołów może być trudny do usunięcia bez usuwania wszystkiego innego.

Ołów jest bardzo podstępny. Jeśli próbujesz odfiltrować go za pomocą elektryczności, może on grać z tobą w gry i przylegać do ścian lub powierzchni systemu, którego używasz, mówi Mohammad A. Alkhadra, doktorant na Wydziale Inżynierii Chemicznej w Massachusetts Institute of Technology.

Ich technologia opiera się na elektrycznie naładowanych materiałach porowatych, takich jak mikroskopijne kawałki szkła, które pozostają uwięzione w obudowie filtra, jak węgiel aktywny w filtrze Brita, i usuwa 95 procent ołowiu.

Materiały te zwiększają przewodność elektryczną wody, wprawiając w ruch jony sodu i metali, pozostawiając po sobie strefę oczyszczoną. Tylko czysta woda z tej strefy trafia do zbiornika wody pitnej.

Woda była czymś, co dorastałem doceniając i uznając jej wartość, mówi Alkhadra, który wychował się w Arabii Saudyjskiej, kraju nękanym przez niedobór wody.

W miarę jak coraz większa liczba ludzi staje w obliczu kurczących się i skażonych zasobów wody, to mentalność, którą wielu z nich będzie musiało przyjąć.

Częste zmiany w badaniach laboratoryjnych, które powinieneś znać

0

Wizyta u lekarza często wiąże się z koniecznością wykonania badań krwi w laboratorium. Ale ostatnie kilka lat przyniosły zmiany w sposobie wykonywania niektórych wspólnych badań laboratoryjnych.

Wizyta u lekarza często wiąże się z wizytą w laboratorium w celu wykonania badań krwi. Jednak ostatnie kilka lat przyniosło zmiany w sposobie wykonywania niektórych powszechnych badań laboratoryjnych.

Badanie lipidów

Badanie to sprawdza poziom lipidów (zwanych również tłuszczami we krwi), w tym cholesterolu całkowitego, lipoproteiny o wysokiej gęstości (HDL lub dobrego cholesterolu), lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL lub złego cholesterolu) oraz trójglicerydów. Wyniki tego badania często pomagają przewidzieć ryzyko wystąpienia chorób serca i udaru.

Co się zmieniło? Tradycyjnie, pacjenci musieli pościć przed tym badaniem, ponieważ lekarze uważali, że jedzenie może wpływać na te poziomy. Jednak w przypadku większości osób poszczenie nie jest wymagane. Niektóre pokarmy mogą wpływać na poziom trójglicerydów, więc jeśli wynik testu jest wysoki, może być konieczne ponowne wykonanie testu na czczo. Większość pacjentów może jednak pominąć post.

Testy na cukrzycę

Ponad 23 miliony dorosłych Amerykanów ma cukrzycę, a kolejne 7 milionów ma cukrzycę i nie wie o tym. Kolejne 84 miliony mają prediabetes, stan często związany z otyłością, który stawia osobę na znacznie wyższym ryzyku rozwoju choroby. Dlatego ważne jest, aby uzyskać odpowiedni test, aby określić, czy masz cukrzycę.

Ostatnio wielu lekarzy zleca w tym celu badanie poziomu cukru we krwi hemoglobiny A1c. W przeszłości był on używany do pomocy w zarządzaniu dawkami leków. Ale około 2012 roku, kilka organizacji zaczęło dodawać go jako test diagnostyczny. Wielu lekarzy i pacjentów woli go od doustnego testu tolerancji glukozy, który wymaga nocnego postu i trwa ponad 2 godziny.

Test hemoglobiny A1c mierzy glukozę, która przylega do hemoglobiny, części czerwonych krwinek, które przenoszą tlen do organizmu. Daje on średni odczyt glukozy w ciągu życia czerwonej krwinki, czyli około 90 do 120 dni.

Jednak ostatnio dowiedzieliśmy się, że jeśli masz pewne warunki, które mogą wpływać na czerwone krwinki, takie jak anemia lub choroba sierpowata (bardziej powszechna u Afroamerykanów niż innych grup etnicznych), test hemoglobiny A1c może nie być całkowicie dokładny. W niektórych przypadkach, może on zarejestrować sztucznie wysoki poziom. Ważne jest, aby pamiętać, że istnieje wiele czynników, które wpływają na poziom cukru we krwi, więc ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem o wynikach.

Ma to znaczenie głównie wtedy, gdy wyniki testu są bliskie normalnym wartościom granicznym, ponieważ może to utrudnić diagnozę. W celu ułatwienia diagnozy mogą być potrzebne dodatkowe badania poziomu cukru we krwi, zarówno na czczo, jak i bez.

Próbki moczu

Wiele osób oddawało co roku próbkę moczu (zwaną analizą moczu) w celu zbadania infekcji i oceny funkcji nerek. Obecnie, U.S. Preventive Services Task Force nie zaleca badania moczu, chyba że masz objawy takie jak pieczenie, ból, pilność lub nieprzyjemny zapach. (Zauważ, że to zalecenie nie dotyczy kobiet w ciąży, które powinny często badać mocz w ramach rutynowej opieki położniczej).

W przypadku funkcji nerek, lekarze obecnie w dużej mierze polegają na badaniu zwanym EGFR (estimated glomerular filtration rate), które jest obliczane jako część podstawowego panelu metabolicznego, standardowego badania krwi, które pomaga lekarzowi określić, czy twoje nerki pracują prawidłowo.

Pytania? Komentarze? Napisz do mnie na adres [email protected]

Zatrucie Tylenolem (przedawkowanie acetometofenu)

0

Lekarz przygląda się poważnemu ryzyku związanemu z przyjmowaniem zbyt dużej ilości acetaminofenu, który znajduje się w Tylenolu i innych popularnych lekach.

Acetaminofen jest jednym z najczęstszych leków znajdujących się w gospodarstwach domowych. Jest stosowany w leczeniu bólu i obniżaniu gorączki.

Przez wiele lat był używany niezliczoną ilość razy przez wiele osób i okazał się być bezpiecznym i skutecznym lekiem. Jednak w przypadku przyjęcia nadmiernej ilości (przedawkowanie, celowe lub przypadkowe), acetaminofen może spowodować chorobę zagrażającą życiu. O ile dostawca usług medycznych nie zaleci inaczej, zwykle zalecana maksymalna dawka wynosi 3 gramy w ciągu 24 godzin.

Acetaminofen jest substancją czynną w leku Tylenol. Występuje również w wielu innych lekach dostępnych bez recepty oraz w lekach na receptę. Acetaminofen jest w Actifed, Alka-Seltzer Plus, Benadryl, Co-Gesic, Contac, Excedrin, Fioricet, Lortab, Midrin, Norco, Percocet, Robitussin, Sedapap, Sinutab, Sudafed, TheraFlu, Unisom PM Pain, Vick’s Nyquil i DayQuil, Vicodin i Zydone.

Acetaminofen w przedawkowaniu może poważnie uszkodzić wątrobę. Jeśli uszkodzenie jest poważne, przeszczep wątroby może być konieczne w celu ratowania życia someones.

Antidotum na przedawkowanie acetaminofenu jest N-acetylocysteina (NAC). Jest ona najbardziej skuteczna, gdy zostanie podana w ciągu ośmiu godzin od spożycia acetaminofenu. Rzeczywiście, NAC może zapobiec niewydolności wątroby, jeśli zostanie podana odpowiednio wcześnie. Z tego powodu jest absolutnie konieczne, aby zatrucie acetaminofenem zostało rozpoznane, zdiagnozowane i leczone jak najwcześniej.

Przyczyny zatrucia acetaminofenem (Tylenol)

Choroba spowodowana przedawkowaniem acetaminofenu jest spowodowana przede wszystkim uszkodzeniem wątroby.

Acetaminofen jest przede wszystkim metabolizowany przez wątrobę. Zbyt duża ilość acetaminofenu może zakłócić normalne funkcjonowanie wątroby.

Jeśli wątroba jest już uszkodzona z powodu zakażenia, nadużywania alkoholu lub innej choroby, dana osoba może być bardziej podatna na uszkodzenia spowodowane przedawkowaniem acetaminofenu. Z tego powodu osoby z chorobami wątroby lub osoby, które przewlekle spożywają duże ilości alkoholu powinny zachować szczególną ostrożność podczas przyjmowania acetaminofenu i powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem związków acetaminofenu. FDA zaleca obecnie, aby każdy, kto przyjmuje leki zawierające acetaminofen, nie pił napojów alkoholowych.

Nie wykazano, aby długotrwałe stosowanie acetaminofenu w zalecanych dawkach było szkodliwe dla wątroby.

Objawy zatrucia acetaminofenem (Tylenol)

Wkrótce po przedawkowaniu acetaminofenu, możesz nie mieć żadnych objawów od przyjęcia toksycznej ilości. Możesz pozostać bez objawów do 24 godzin po przyjęciu toksycznego przedawkowania acetaminofenu.

Po tym początkowym okresie często występują następujące objawy:

  • Nudności

  • Wymioty

  • Nie czuję się dobrze

  • Niezdolność do jedzenia lub słaby apetyt

  • Ból brzucha

  • Dezorientacja

Kiedy należy szukać pomocy medycznej

W przypadku podejrzenia przedawkowania acetaminofenu należy wezwać lekarza, centrum kontroli zatruć lub pogotowie ratunkowe.

Ogólnie rzecz biorąc, ważne jest, aby każdy, kto podejrzewa, że przedawkował acetaminofen, otrzymał leczenie wcześnie, zanim wystąpią objawy. Rozpoczęcie leczenia wcześnie może znacznie poprawić wynik.

Należy szukać pomocy medycznej w szpitalnym oddziale ratunkowym w następujących sytuacjach:

Jeśli osoba, u której podejrzewa się przedawkowanie acetaminofenu, jest nieprzytomna, półprzytomna lub nie oddycha, należy natychmiast zadzwonić pod numer 911.

Udaj się do szpitalnego oddziału ratunkowego, jeśli centrum kontroli zatruć powie Ci, że należy się udać.

Szukaj pomocy w nagłych wypadkach, jeśli nie masz pewności co do rodzajów i ilości przyjmowanych leków.

Jeśli dziecko przyjęło acetaminofen bez nadzoru osoby dorosłej i mogło go przedawkować, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.

Badania i testy

Lekarz zdiagnozuje przedawkowanie acetaminofenu za pomocą następujących metod:

  • Historia.

    Lekarz będzie próbował ustalić czas i ilość przyjętego acetaminofenu. Posiadanie dostępu do wszystkich butelek z lekami, które dana osoba mogła przyjąć, pomoże lekarzowi określić maksymalną ilość przyjętego leku.

  • Fizyczne.

    Lekarz będzie szukał oznak i objawów zatrucia acetaminofenem. Mogą one obejmować żółtaczkę (żółtą skórę), ból brzucha, wymioty oraz inne oznaki i objawy.

  • Badania laboratoryjne.

    Oznaczenie stężenia acetaminofenu we krwi pomoże określić, czy została przyjęta dawka toksyczna. Lekarz może zlecić więcej niż jedno oznaczenie stężenia acetaminofenu we krwi oraz badanie pod kątem innych przyjmowanych leków. Ponadto, lekarz może zlecić inne badania krwi i moczu w zależności od potrzeb.

Leczenie zatrucia acetaminofenem (Tylenol)

Samodzielna opieka w domu

Jeśli Ty lub ktoś z Twoich domowników zażył lub mógł zażyć nadmierną dawkę acetaminofenu, podejmij szybkie działania.

  • Jeśli osoba jest nieprzytomna lub nie oddycha, należy natychmiast zadzwonić pod numer 911 w celu uzyskania pomocy medycznej.

  • Jeśli osoba jest przytomna i oddycha bez objawów, należy wezwać lokalne centrum kontroli zatruć lub American Association of Poison Control Centers pod numerem (800) 222-1222.

Poniższe informacje są pomocne zarówno dla personelu medycznego, jak i centrum kontroli zatruć:

  • Wszystkie leki, które dana osoba zażywała, zarówno te na receptę jak i te bez recepty (należy zamknąć butelki)

  • Wszystkie leki dostępne w domu, na receptę i bez recepty

  • Czas, w którym dana osoba zażyła lek

Leczenie medyczne

Leczenie na oddziale ratunkowym zależy od stanu osoby i wszelkich innych przyjmowanych leków.

Jeśli podejrzewa się, że ktoś przyjął przedawkowanie, ale nie ma żadnych objawów, lekarz rozpocznie następujące leczenie:

  • Opróżnienie żołądka.

    W nielicznych przypadkach, w których osoba trafia do szpitala kilka minut po przyjęciu przedawkowania, lekarz może podjąć próbę opróżnienia żołądka poprzez wprowadzenie rurki przez usta do żołądka.

  • Węgiel aktywowany.

    Węgiel aktywowany należy podać doustnie w ciągu 4 godzin od przedawkowania, aby związać wszelkie leki pozostałe w przewodzie pokarmowym.

  • N-acetylocysteina (NAC).

    NAC jest antidotum na toksyczne przedawkowanie acetaminofenu. Zazwyczaj podaje się ją doustnie. Lek ma nieprzyjemny zapach, ale może być zmieszany z sokiem lub innymi środkami aromatyzującymi, aby poprawić jego smak. Jeśli dana osoba nie może przyjąć NAC doustnie, przez usta i do żołądka można wprowadzić rurkę, która pomoże w podaniu leku. Jeśli podawanie NAC tą metodą nie jest możliwe, lekarz może podać ją za pomocą kroplówki. NAC powinna być podana w ciągu 8 godzin od spożycia i zazwyczaj jest podawana przez 20 godzin do 72 godzin.

Następne kroki

Dalsze działania

Po wypisaniu ze szpitala lub gabinetu lekarskiego pacjent może zostać poproszony o ponowne badanie lub wykonanie testów krwi w celu sprawdzenia stanu wątroby i ogólnego stanu zdrowia. Lekarz może zalecić unikanie alkoholu i niektórych leków.

Profilaktyka

Możesz podjąć następujące kroki, aby uniknąć przedawkowania acetaminofenu:

  • Zawsze zamykaj bezpiecznie pojemniki z acetaminofenem i używaj butelek zabezpieczonych przed dziećmi. Wszystkie leki należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i bezpiecznie zamkniętym.

  • Należy znać prawidłową dawkę acetaminofenu oraz ilość acetaminofenu w stosowanym preparacie. Jeśli przyjmowane są w zalecanych dawkach, nie ma ryzyka zatrucia acetaminofenem. W rzeczywistości, aby zapobiec przypadkowemu przedawkowaniu, producent acetaminofenu Extra-Strength Tylenol marki zmniejszył maksymalną dawkę z 8 tabletek (4000 miligramów) do 6 tabletek (3000 miligramów) dziennie. Również FDA poprosiła firmy farmaceutyczne o ograniczenie ilości acetaminofenu w lekach na receptę do 325 miligramów na dawkę.

  • Nigdy nie należy mieszać różnych leków, jeśli oba leki zawierają acetaminofen, chyba że tak zalecił lekarz. Na przykład, acetaminofen z kodeiną i lek na przeziębienie zawierający acetaminofen nie powinny być przyjmowane razem. Należy czytać etykiety produktów. Wyraźnie wskazują one na zawartość.

Jeśli Ty lub członek rodziny ma depresję i myśli samobójcze, usuń z domu wszystkie leki i niebezpieczne substancje i natychmiast poszukaj pomocy medycznej.

Jeśli nie jesteś pewien jak i kiedy przyjmować leki przeciwbólowe, poproś swojego lekarza o plan. Zapisz ten plan i postępuj zgodnie z nim.

  • Kiedy dostajesz nowy lek, zawsze upewnij się, że lekarz zna wszystkie leki i suplementy, które przyjmujesz, zarówno te na receptę, jak i te bez recepty. Najłatwiejszym sposobem na to jest prowadzenie pisemnej listy leków i suplementów i omawianie jej z lekarzem.

  • Nie należy przyjmować acetaminofenu, jeśli spożywa się napoje alkoholowe.

Outlook

Wynik dla kogoś, kto ma przedawkowanie acetaminofenu zależy w dużej mierze od trzech czynników: ilości spożytego acetaminofenu, czas leczenia ratunkowego i początkowego ogólnego stanu zdrowia osoby.

W przypadku przyjęcia dawki toksycznej i opóźnienia leczenia ratunkowego może dojść do niewydolności wątroby. Niewydolność wątroby może oznaczać konieczność przeszczepu wątroby, aby zapobiec śmierci. W przypadku wczesnego rozpoczęcia leczenia toksycznego przedawkowania może dojść do wyzdrowienia bez długotrwałych problemów zdrowotnych.

Amputacja kończyny: Przyczyny, procedura, odzyskiwanie

0

Lekarz zapewnia przegląd amputacji, w tym powody, dla których kończyna może wymagać amputacji i odzysku po operacji.

Około 1,8 miliona Amerykanów żyje z amputacjami. Amputacja nogi – powyżej lub poniżej kolana – jest najczęstszą operacją amputacji.

Przyczyny amputacji

Istnieje wiele powodów, dla których konieczna może być amputacja. Najczęstszym z nich jest słabe krążenie krwi spowodowane uszkodzeniem lub zwężeniem tętnic, zwanym chorobą tętnic obwodowych. Bez odpowiedniego przepływu krwi komórki ciała nie mogą otrzymać z krwiobiegu tlenu i składników odżywczych, których potrzebują. W rezultacie dotknięte tkanki zaczynają obumierać i może dojść do zakażenia.

Inne przyczyny amputacji mogą obejmować:

  • Poważny uraz (np. w wyniku wypadku samochodowego lub poważnego oparzenia)

  • Guz nowotworowy w kości lub mięśniu kończyny

  • Poważne zakażenie, które nie ustępuje po zastosowaniu antybiotyków lub innego leczenia

  • Zgrubienie tkanki nerwowej, zwane nerwiakiem

  • Odmrożenia

Procedura amputacji

Amputacja wymaga zazwyczaj pobytu w szpitalu od 5 do 14 dni lub dłużej, w zależności od zabiegu i powikłań. Sam zabieg może być różny, w zależności od amputowanej kończyny i ogólnego stanu zdrowia pacjenta.

Amputacja może być wykonana w znieczuleniu ogólnym (co oznacza, że pacjent śpi) lub w znieczuleniu rdzeniowym, które powoduje odrętwienie ciała od pasa w dół.

Podczas wykonywania amputacji chirurg usuwa wszystkie uszkodzone tkanki, pozostawiając jak najwięcej zdrowej tkanki.

Lekarz może zastosować kilka metod w celu określenia miejsca cięcia i ilości tkanki do usunięcia. Obejmują one:

  • Sprawdzenie pulsu w pobliżu miejsca, w którym chirurg planuje wykonać cięcie

  • Porównanie temperatury skóry chorej kończyny z temperaturą zdrowej kończyny

  • Poszukiwanie obszarów zaczerwienionej skóry

  • Sprawdzenie, czy skóra w pobliżu miejsca, w którym chirurg planuje wykonać cięcie, jest nadal wrażliwa na dotyk

Podczas samego zabiegu chirurg będzie:

  • Usunąć chorą tkankę i zmiażdżoną kość

  • Wygładzić nierówne obszary kości

  • Uszczelnienie naczyń krwionośnych i nerwów

  • Przecinanie i kształtowanie mięśni, tak aby do kikuta, czyli końca kończyny, można było przymocować sztuczną kończynę (protezę)

Chirurg może zdecydować się na natychmiastowe zamknięcie rany poprzez zszycie płatów skóry (tzw. amputacja zamknięta). Może też pozostawić miejsce otwarte przez kilka dni, na wypadek konieczności usunięcia dodatkowej tkanki.

Następnie zespół chirurgiczny nakłada na ranę sterylny opatrunek i może umieścić na kikut pończochę, aby przytrzymać rurki drenażowe lub bandaże. Lekarz może umieścić kończynę w trakcji, w której urządzenie utrzymuje ją we właściwym położeniu, lub może zastosować szynę.

Powrót do zdrowia po amputacji

Odzyskiwanie po amputacji zależy od rodzaju zabiegu i zastosowanego znieczulenia.

W szpitalu personel zmienia opatrunki na ranie lub uczy pacjenta jak je zmieniać. Lekarz monitoruje gojenie się rany i wszelkie warunki, które mogą zakłócić gojenie, takie jak cukrzyca lub stwardnienie tętnic. Lekarz przepisuje leki, które łagodzą ból i pomagają zapobiegać zakażeniom.

Jeśli pacjent ma problemy z bólem fantomowym (poczucie bólu w amputowanej kończynie) lub żalu po utracie kończyny, lekarz przepisze leki i/lub porady, w zależności od potrzeb.

Terapia fizyczna, rozpoczynająca się od delikatnych, rozciągających ćwiczeń, często rozpoczyna się wkrótce po operacji. Ćwiczenia ze sztuczną kończyną można rozpocząć już po 10-14 dniach od operacji.

W idealnym przypadku rana powinna się w pełni zagoić w ciągu około czterech do ośmiu tygodni. Jednak fizyczne i emocjonalne dostosowanie do utraty kończyny może być długim procesem. Długotrwały powrót do zdrowia i rehabilitacja będą obejmować:

  • Ćwiczenia poprawiające siłę i kontrolę mięśni

  • Działania mające na celu przywrócenie zdolności do wykonywania codziennych czynności i promowanie niezależności

  • Stosowanie sztucznych kończyn i urządzeń wspomagających

  • Wsparcie emocjonalne, w tym doradztwo, w celu pomocy w żałobie po utracie kończyny i przystosowaniu się do nowego obrazu ciała

Błędy w stosowaniu leków w szpitalach: Reducing Your Risk

0

Lekarz pomaga Ci stać się aktywną częścią Twojej opieki zdrowotnej. Dowiedz się, jak uniknąć błędów w stosowaniu leków podczas pobytu w szpitalu.

Ale eksperci twierdzą, że możesz pomóc w zapobieganiu takim błędom. Oto kilka wskazówek.

  • Przynieś swoje leki.

    Zespół opieki zdrowotnej w szpitalu musi wiedzieć o każdym przyjmowanym przez Ciebie leku, niezależnie od tego, czy jest to lek na receptę, bez recepty, czy suplement ziołowy. Łatwym sposobem na to jest przyniesienie wszystkich swoich leków w torbie i pokazanie im ich.

  • Zachowaj pisemną lub elektroniczną kopię.

    Możesz przechowywać cyfrowe obrazy swoich leków na smartfonie lub wprowadzić leki do bezpiecznej aplikacji mobilnej. Przydatna jest również pisemna lista z nazwami i dawkowaniem leków.

  • Dowiedz się, czy podczas pobytu w szpitalu należy kontynuować przyjmowanie regularnych leków.

    Jeśli obecnie przyjmujesz codziennie leki – na przykład na nadciśnienie lub choroby serca – dowiedz się, czy powinieneś kontynuować ich przyjmowanie podczas pobytu w szpitalu. Nie zakładaj, że szpitalni lekarze i pielęgniarki będą już znali leki przepisane przez Twojego lekarza rodzinnego. Musisz im to wyraźnie powiedzieć; szczególnie potwierdź z nimi dawkowanie leków, które przyjmujesz.

  • Zawsze pytaj.

    Kiedy pielęgniarka przychodzi, aby podać ci lek, zadawaj pytania. Na co działa ten lek? Jakiej ilości potrzebujesz? Jak często go potrzebujesz? Zadawanie pytań to kluczowy sposób na obniżenie ryzyka popełnienia błędów.

  • Upewnij się, że lek jest dla Ciebie.

    Innym sposobem na uniknięcie poważnej pomyłki w przyjmowaniu leków w szpitalu jest poproszenie pielęgniarki o porównanie dokumentu tożsamości z nazwiskiem na recepcie, zanim ją otrzymasz.

  • Zachowaj notatki.

    Przed operacją załóż listę leków, które prawdopodobnie będziesz przyjmował, wraz z dawkami i szczegółami dotyczącymi tego, dlaczego przyjmujesz dany lek (wskazania). Przynieś ją ze sobą do szpitala i dbaj o jej aktualność. W ten sposób będziesz miał większe szanse na zauważenie wszelkich zmian w swoim schemacie.

  • Poproś rodzinę o pomoc.

    Ponieważ po operacji możesz być senny i zapominalski, dobrze jest mieć członka rodziny lub przyjaciela, który będzie kontrolował za Ciebie leki.

Zmniejszenie ryzyka krwawienia po operacji

0

Zmniejsz swoje ryzyko krwawienia po operacji dzięki tym sugestiom lekarza.

Jednak nadal trzeba być świadomym ryzyka. Oto kilka wskazówek dotyczących zapobiegania:

  • Pokaż lekarzom wszystkie leki, które zażywasz.

    Kiedy jesteś w gabinecie lekarskim, łatwo jest zapomnieć nazwy swoich leków. Oto więc proste rozwiązanie: Przynieś do gabinetu lekarskiego lub do szpitala każdy lek i suplement, którego używasz — recepty, leki ponadprogramowe, witaminy, herbaty, leki homeopatyczne. W ten sposób lekarz może dokładnie zobaczyć, co bierzesz i w jakiej dawce.

  • Nie zakładaj, że leki bez recepty, leki homeopatyczne lub naturalne są nieszkodliwe.

    Ludzie często myślą, że popularne leki takie jak aspiryna czy ibuprofen nie mogą nieść ze sobą żadnych poważnych zagrożeń, ponieważ są sprzedawane bez recepty. W rzeczywistości oba te leki mogą zwiększyć ryzyko krwawienia po operacji. Suplementacja czosnkiem lub szerokie spożycie czosnku w diecie również wiązało się ze zwiększoną skłonnością do krwawień.

  • Przed operacją należy powiedzieć lekarzowi, jeśli wcześniej wystąpiło niekontrolowane krwawienie po operacji.

    Największym czynnikiem ryzyka wystąpienia krwawienia po operacji jest fakt, że w przeszłości wystąpiło krwawienie po operacji – nawet niewielkiej. Dlatego upewnij się, że Twój lekarz wie, czy miałeś ten problem. Jeśli tak, to może zalecić, abyś przed operacją zbankrutował trochę krwi, jako środek zapobiegawczy.

  • Poproś o wykonanie badania krwi.

    Jeśli masz jakiekolwiek obawy, że możesz mieć skłonność do łatwego krwawienia lub że Twoja liczba krwi jest niska, poproś o jej zbadanie przed poddaniem się operacji, mówi lekarz Griffin.

  • Należy upewnić się, że lekarz będzie sprawdzał, czy po operacji nie występują objawy krwawienia.

    Nigdy nie zaszkodzi zapytać. Jeśli jesteś w grupie ryzyka, upewnij się, że jesteś uważnie obserwowany pod kątem oznak krwawienia, mówi Peter B. Angood, MD, współdyrektor Joint Commission International Center for Patient Safety.?

MRSA i inne zakażenia szpitalne: Zmniejszanie ryzyka

0

Zakażenia szpitalne są powszechne. Lekarz udziela wskazówek, jak uniknąć gronkowca i innych zakażeń po operacji.

Oto wskazówki, jak zmniejszyć ryzyko zakażenia szpitalnego, takiego jak MRSA (metycylinooporny Staphylococcus aureus):

  • Przed operacją należy zapytać, czy będą potrzebne antybiotyki.

    Zazwyczaj antybiotyki podaje się na krótko przed operacją (i odstawia w ciągu 24 godzin), aby zmniejszyć ryzyko zakażenia rany. Nie zakładaj jednak, że dostajesz antybiotyki: zapytaj, czy dostajesz. Jeśli nie, zapytaj dlaczego.

  • Przed zabiegiem należy zapytać, w jaki sposób będą usuwane włosy w miejscu zabiegu.

    Jeśli włosy muszą być usunięte, należy to zrobić za pomocą elektrycznych maszynek do strzyżenia, a nie maszynki do golenia. Brzytwa może spowodować drobne skaleczenia, które mogą ulec zakażeniu. CDC zaleca, aby w przypadku usuwania włosów, robić to bezpośrednio przed operacją. Golenie nie powinno odbywać się w noc poprzedzającą operację, ponieważ wiąże się to z wyższym wskaźnikiem zakażeń skóry pooperacyjnej.

  • Poproś wszystkich – w tym lekarzy i pielęgniarki – o umycie rąk.

    Jest to kluczowy sposób zapobiegania rozprzestrzenianiu się zakażeń szpitalnych. Nie pozwól, aby dotykał Cię ktoś, kto nie umył rąk w Twojej obecności. „To twoje zdrowie”, mówi Peter B. Angood, MD, współdyrektor, International Center for Patient Safety, „więc musisz mieć pewność, że pracownicy służby zdrowia myją ręce i chronią cię”. Chociaż możesz czuć się niezręcznie, prosząc lekarza lub pielęgniarkę o umycie, musisz się odezwać. Poza tym, większość szpitali ma teraz politykę, że personel powinien myć ręce przed pacjentem.

  • Powiedz członkom rodziny, aby trzymali się z daleka, jeśli są chorzy.

    Może być trudno utrzymać z dala niektórych oddanych życzliwych. Przypomnij jednak bliskim, że jeśli są chorzy, nawet na lekkie przeziębienie, muszą trzymać się z dala od Ciebie, aż w pełni wyzdrowiejesz.

  • Poznaj objawy zakażenia.

    Zanim zostaniesz wypisany, upewnij się, że wiesz na co zwracać uwagę. Skąd będziesz wiedział, że doszło do zakażenia nacięcia? Jak będzie wyglądało? Jakie będzie uczucie? Jeśli nie wiesz tych rzeczy, możesz założyć, że niebezpieczne oznaki zakażenia szpitalnego to tylko normalny ból pooperacyjny. „Jest tak wiele historii ludzi, którzy po prostu wytrzymują, podczas gdy powinni byli uzyskać pomoc” – mówi dr Carolyn Clancy, dyrektor Agencji Badań nad Opieką Zdrowotną i Jakością (AHRQ) w Rockville, Md.

Zakażenia Klebsiella Pneumoniae? Objawy i sposoby leczenia

0

Klebsiella pneumoniae, powszechna bakteria jelitowa, powoduje problemy, gdy przenosi się poza jelita i powoduje infekcje. Dowiedz się o jego objawy i leczenie.

Ale Klebsiella pneumoniae może być niebezpieczna, jeśli dostanie się do innych części ciała, zwłaszcza jeśli jesteś już chory. Mogą one przekształcić się w superbakterie, które są prawie niemożliwe do zwalczenia przy pomocy zwykłych antybiotyków. Zarazki te mogą wywołać u Ciebie zapalenie płuc, zainfekować ranę lub krew i spowodować inne poważne problemy.

Kto się zaraża?

U zdrowych ludzi infekcje zdarzają się rzadko, ponieważ ich układ odpornościowy jest wystarczająco silny, aby odeprzeć zarazki. Jednak infekcje są bardziej prawdopodobne, jeśli masz problemy zdrowotne, takie jak:

  • Alkoholizm

  • Rak

  • Cukrzyca

  • Niewydolność nerek

  • Choroba wątroby

  • Choroba płuc

Długotrwałe przyjmowanie niektórych antybiotyków lub inne zabiegi również mogą zwiększyć szanse na zakażenie klebsiella.

Jak można się zarazić?

Te zarazki nie rozprzestrzeniają się w powietrzu. Aby zachorować potrzebny jest bezpośredni kontakt. Jednym ze sposobów jest dotknięcie skaleczenia brudnymi rękami.

Większość infekcji ma miejsce w szpitalach, domach opieki i innych miejscach, gdzie przebywa wiele chorych osób. Zarazki mogą się również rozprzestrzeniać, gdy dostaną się na urządzenia medyczne, takie jak:

  • cewniki dożylne, rurki, które wprowadza się do żyły w celu podania leków

  • Rurki intubacyjne i respiratory, które pomagają w oddychaniu

  • Cewniki moczowe, które odprowadzają mocz

Symptomy

Zależą one od miejsca zakażenia. Na przykład, jeśli bakteria daje ci zapalenie płuc, możesz mieć:

  • Gorączka

  • Kaszel

  • Ból w klatce piersiowej

  • Problemy z oddychaniem

  • Więcej śluzu, który może być gęsty i krwawy

Klebsiella pneumoniae może zaatakować także inne części ciała. Na przykład, rana pooperacyjna może zostać zakażona. Możesz także nabawić się infekcji w:

  • krwi (bakteriemia lub posocznica)

  • Mózg (zapalenie opon mózgowych)

  • Serce (zapalenie wsierdzia)

  • Skóra (cellulitis)

  • Układ moczowy (UTIs)

Jeśli u Ciebie lub Twojej bliskiej osoby wystąpią objawy zakażenia, porozmawiaj z lekarzem. Same objawy nie pozwalają stwierdzić, czy przyczyną zakażenia jest klebsiella. Lekarz zbada plwocinę, krew, mocz lub inne płyny, aby dowiedzieć się, jaki rodzaj bakterii jest winny.

Leczenie

Zakażenia Klebsiellain mogą być niebezpieczne, dlatego lekarze od razu rozpoczynają leczenie antybiotykami. Przykładem są cefalosporyny (cefotaksym i ceftriakson) oraz karbapenemy (imipenem lub cilastatyna).

Jeśli lekarz przepisze antybiotyki, bierz je tak, jak jest napisane na butelce. Jeśli przestaniesz je brać zbyt szybko, infekcja może powrócić.

Jeśli masz infekcję odporną na antybiotyki, lekarz zdecyduje o najlepszym sposobie jej leczenia. Prawdopodobnie wypróbuje inny rodzaj antybiotyku lub ich kombinację.

Większość ludzi, którzy dostają zakażenia klebsiella odzyskać. Jednak niektóre przypadki mogą być śmiertelne, zwłaszcza zapalenie płuc u osób, które są już bardzo chore.

Profilaktyka

Jeden z najlepszych sposobów ochrony jest prosty. Zawsze myj ręce, zanim:

  • Zjedz

  • Dotknij oczu, nosa lub ust

  • Zmieniać bandaże na skaleczeniach

I umyj ręce po tym, jak:

  • skorzystaniu z łazienki

  • Wydmuchać nos, zakaszleć lub kichnąć

  • Dotykać przedmiotów, na których mogą znajdować się zarazki, szczególnie w gabinetach lekarskich lub szpitalach

Jeśli zgłaszasz się do szpitala na leczenie, podejmij kroki, aby się zabezpieczyć.

  • Przed wyjazdem upewnij się, że stosujesz się do planu leczenia wszelkich chorób, takich jak cukrzyca.

  • Zapytaj personel, co robi, aby zapobiegać infekcjom.

  • Poinformować pielęgniarkę lub lekarza o zamoczeniu bandaży lub wypadnięciu rurek od kroplówki.

  • Jeśli potrzebujesz cewnika lub innego urządzenia, poproś o jego wyjęcie, gdy tylko przestanie być potrzebne.

  • Poproś każdego, kto przychodzi do Twojego pokoju, aby najpierw umył ręce.

  • Naucz swoją rodzinę o gorączce i innych oznakach infekcji, aby mogli szybko wezwać pomoc.

Dlaczego moja twarz jest zdrętwiała? 8 możliwych przyczyn drętwienia twarzy

0

Czy czujesz, że drętwieje Ci twarz, policzek, szczęka lub oczy? Oto kilka możliwych przyczyn drętwienia twarzy i wskazówki, co robić dalej.

Różne zestawy nerwów kontrolują sposób poruszania się twarzy. Wszelkie problemy z tymi nerwami mogą pozbawić część twarzy czucia. Może to nastąpić po zabiegu dentystycznym, urazie, a nawet podczas snu w dziwnej pozycji.Warunki medyczne również mogą powodować drętwienie twarzy.

Stwardnienie rozsiane (MS)

Drętwienie jest jednym z pierwszych i najczęstszych objawów SM. Możesz stracić czucie w twarzy lub innych częściach ciała. Dzieje się tak, ponieważ układ odpornościowy Twojego organizmu atakuje warstwę chroniącą włókna nerwowe. Bez tej warstwy, twoje nerwy ulegają uszkodzeniu.

Shingles

Ta infekcja nerwów jest spowodowana przez ten sam wirus, który wywołuje ospę wietrzną. Shingles może wywołać bolesną wysypkę po jednej stronie twarzy lub ciała. Czasami zdarza się to wokół jednego oka. Na około 1-5 dni przed pojawieniem się wysypki możesz odczuwać ból, pieczenie, swędzenie, mrowienie lub drętwienie tej części skóry.

Udar mózgu

Ten nagły przypadek medyczny ma miejsce, gdy naczynie krwionośne, które pompuje krew i tlen do mózgu, zostaje zablokowane lub pęka. Jednym z objawów ostrzegawczych udaru jest to, że twarz nagle drętwieje lub opada. Bez krwi i tlenu komórki mózgowe szybko umierają, a kontrolowana przez nie część ciała przestaje działać.

W przypadku udaru liczy się każda minuta. Im dłużej zwlekasz z podjęciem leczenia, tym większa szansa na trwałe uszkodzenie mózgu. Jeśli odczuwasz drętwienie lub osłabienie, nagle czujesz się zdezorientowany lub masz zawroty głowy, masz problemy z widzeniem, zadzwoń pod numer 911.

Przemijający atak niedokrwienny (TIA)

Nazywane również mini lub ostrzegawczymi udarami, TIA powodują te same objawy co udar, w tym drętwienie twarzy. I tak jak udar, jest spowodowany zakrzepem w mózgu. Ale w przeciwieństwie do udaru, zakrzep szybko się usuwa, a objawy trwają tylko kilka minut. Mimo to, jeśli jedna strona twarzy nagle zdrętwieje, jeśli mowa jest niewyraźna lub masz jakiekolwiek inne objawy udaru, zadzwoń pod numer 911.

Porażenie dziecięce

Choroba ta powoduje, że mięśnie po jednej stronie twarzy są osłabione lub sparaliżowane. Ta strona wydaje się opadać, wraz z powieką i kącikiem ust. Do porażenia nerwu twarzowego dochodzi, gdy nerw ten staje się obrzęknięty, co wpływa na sposób poruszania się twarzy.

Objawy, takie jak ślinienie się, mogą pojawić się w ciągu kilku godzin lub dni. U większości osób z porażeniem mózgowym objawy ustępują samoistnie w ciągu kilku tygodni.

Guz

Niektóre łagodne lub nienowotworowe guzy mogą rosnąć na lub w pobliżu nerwów, które kontrolują czucie w twarzy i jej ruchy. Jeśli guz jest wystarczająco duży, może naciskać na nerw. Objawy zależą od tego, który nerw jest dotknięty. Twoja twarz może być zdrętwiała lub możesz mieć problemy z żuciem. Mięśnie twarzy mogą również stać się słabe, lub możesz mieć problemy ze słuchem.

Tętniak mózgu

Jest to słabe, wybrzuszone miejsce w ścianie tętnicy mózgowej. Mały może nie powodować objawów. Jednak w miarę wzrostu tętniaka może on uciskać tkanki mózgowe i nerwy, co prowadzi do drętwienia jednej strony twarzy. Możesz również odczuwać ból w jednym oku lub mieć podwójne widzenie.

Jeśli tętniak mózgu przecieka lub pęka, może to spowodować krwawienie w mózgu. Zazwyczaj będziesz miał bardzo silny ból głowy. Będziesz potrzebował leczenia ratunkowego.

Migrena połowicza

Jest to rzadki rodzaj migreny, który wraz z bólem głowy może powodować, że jedna strona ciała jest zdrętwiała lub słaba. Może to nastąpić na twarzy, ramieniu lub nodze. Symptomy mogą trwać od kilku godzin do kilku dni.