Z archiwum lekarza

Kiedy zmarł ojciec Davida Ruttana, zmartwiła go trudna sytuacja jego 78-letniej matki. „Była bardzo odizolowana. Mieli bardzo niewielu przyjaciół” – powiedział Ruttan, mieszkaniec Kalifornii. „Martwiliśmy się o jej zdolności do prowadzenia pojazdów i można było powiedzieć, że nie była tam całkiem mentalnie. Stała się powtarzalna. Nie byliśmy pewni, czy to część procesu żałoby, czy coś innego.”

W końcu u Lois Ruttan zdiagnozowano chorobę Alzheimera, a jej syn musiał zmierzyć się z prawdą: matka, która kiedyś się nim opiekowała, nie była już w stanie żyć samodzielnie.

Dla dorosłych dzieci rozmowa ze starzejącym się rodzicem o utracie zdolności jest często bolesna, nawet gdy oznaki są wszędzie: pozostawione na palnikach kuchenki, przeoczone dawki leków, błądzenie, zgubienie się, niemożność dotarcia na czas do toalety.

„Nie chcą widzieć zmiany w swoim rodzicu. Nie chcą zrobić rodzicowi na złość. Nie chcą urazić godności rodzica” – mówi Suzannah Chandler, LMSW, dyrektor wykonawczy Search and Care, nowojorskiej organizacji nonprofit, która pomaga osobom starszym żyć w domu.

Ale Chandler mówi, że ważne jest, aby obie strony – rodzice i dzieci – zaplanowały dzień, w którym rodzice nie będą już w stanie żyć samodzielnie.

W przypadku Ruttana, dyskusje o przyszłości jego mamy poszły gładko — prawie. „Była tylko jedna przeszkoda na drodze. Dostała ataku szału, gdy zabrałem jej samochód” – mówi. „To było naprawdę przejmujące”.

Kiedy on i jego matka zdecydowali się na dom opieki, on się martwił. „Kiedy po raz pierwszy wszedłem do tego miejsca, byłem przerażony. Czy to odpowiednie miejsce dla mojej matki? Czy ja ją uwięzię? Wszystkie te pytania przelatywały mi przez głowę”.

Na szczęście dla Ruttana, mieszkanie wspomagane okazało się być właśnie tym, czego potrzebowała jego matka. W miarę postępu choroby Alzheimera, pracownicy byli tam, aby nadzorować ją i pomagać w codziennych zadaniach.

Chociaż pomoc domowa może pojawić się w domu starszej osoby, aby pomóc w utrzymaniu domu, zakupach, gotowaniu i innych zadaniach, nie zawsze jest to wystarczające. Czasami starzejący się rodzice potrzebują nowej aranżacji mieszkania z większą ilością opieki i towarzystwa. Domy opieki, z całodobową, kompleksową opieką, nie są jedyną opcją.

Ty i Twój rodzic macie do wyboru wiele opcji, począwszy od tymczasowych mieszkań na terenie Twojej posesji, a skończywszy na domach opieki, w których Twój rodzic będzie mógł przebywać przez cały okres starości.

Twój dom czy inne miejsce?

Niektórzy rozważają przeniesienie starszego rodzica do własnego domu. Czy jest to właściwe rozwiązanie dla Ciebie?

Zapytaj rodzica o jego potrzeby i preferencje. Jeśli rodzic z zadowoleniem przyjmuje pomysł przeniesienia się do domu – a nie wszyscy to robią – zastanów się, jak nowa bliskość może wpłynąć na relacje: Czy zniszczy to dobrą więź, pomoże odległej, czy będzie czynnikiem neutralnym?

Skrytykuj również swój dom. Czy masz wystarczająco dużo miejsca? Czy schody stanowią zagrożenie? Czy możesz dodać uchwyty do toalety i wanny?

A co z tobą? Czy jesteś wystarczająco zdrowy, aby podjąć się obowiązków opiekuna? Czy czujesz się komfortowo pomagając rodzicowi w kąpieli, ubieraniu i toalecie? Czy nadal pracujesz poza domem? Czy Twojemu rodzicowi byłoby lepiej w mieszkaniu, które zapewnia więcej towarzystwa?

Czy zbyt duża bliskość nie stanowiłaby problemu? Jeśli tak, rozważ mieszkanie ECHO, czyli „Elder Cottage Housing Opportunities”. Możesz dodać te małe, wyprodukowane jednostki mieszkalne – zwane również „babcinymi mieszkaniami” – do boku lub podwórka swojego domu. Kiedy nie jest już potrzebne, można je usunąć. Dzięki mieszkaniu ECHO Twój rodzic będzie mógł cieszyć się zarówno prywatnością, jak i gotową pomocą.

A co z domem opieki?

Może to być dobre rozwiązanie dla rodzica, który pragnie niezależności, jaką daje wspólnota emerytów i nie potrzebuje dużej opieki medycznej, ale mógłby skorzystać z codziennej pomocy. Na przykład, domy opieki zapewniają pomoc przy kąpieli, ubieraniu się i przyjmowaniu leków. Seniorzy często mieszkają we własnym pokoju lub mieszkaniu, mają zapewnione posiłki, sprzątanie domu, zajęcia i być może transport do lekarza lub centrum handlowego. Placówki opiekuńcze, począwszy od małych domów po duże, przypominające apartamenty budynki, mogą oferować opiekę pielęgniarską lub nie oferować jej wcale.

W dzisiejszych czasach powstało wiele ośrodków opieki nad chorymi, które mogą zaspokoić indywidualne gusta. Do najbardziej niezwykłych należą te, które umożliwiają mieszkańcom robienie wina i łowienie krabów, lub te związane z uniwersytetami, które oferują zajęcia i grupy dyskusyjne.

A może ośrodek opieki nad chorymi?

Dom opieki zapewnia 24-godzinną opiekę pielęgniarską oraz wyższy poziom opieki medycznej i osobistej, co jest dobrym wyborem, jeśli Twój rodzic jest słaby lub pogorszyła się u niego demencja. Dom opieki oferuje również nadzór, aby zapobiec błądzeniu pacjenta, na przykład, jeśli ma on chorobę Alzheimera.

Jeśli Twój rodzic zamieszka w domu spokojnej starości, pamiętaj o regularnych wizytach. Nie tylko zapewnisz swojemu ukochanemu towarzystwo i komfort, ale także będziesz mógł obserwować jakość opieki. Jeśli będziesz regularnie obecny, nawiążesz też lepsze relacje z personelem.

Rozważ CCRC.

Może nie chcesz, aby Twój rodzic przechodził przez więcej niż jedną dużą przeprowadzkę. Jeśli tak, to zastanów się nad wspólnotą emerytalną, zwaną CCRC lub wspólnotą opieki nad życiem. Ośrodki te obejmują mieszkania dla seniorów, którzy mogą żyć samodzielnie, jak również ośrodki opieki i domy opieki. W ten sposób Twój rodzic może przechodzić z jednego typu mieszkania do drugiego w zależności od potrzeb.

Co dalej z mieszkalnictwem dla osób starszych?

Może pojawić się nowa fala mieszkań komunalnych, zwłaszcza że wyż demograficzny starzeje się masowo. W Davis w Kalifornii grupa 12 przyjaciół, w średnim wieku 80 lat, połączyła swoje zasoby, aby zaplanować i zbudować osiem kamienic skupionych wokół dziedzińca (tym lepiej, że będą mogli się nawzajem obserwować, gdy się zestarzeją). Teraz, gdy już się wprowadzili, planują wynająć kawalerkę dla wykwalifikowanej pielęgniarki, która może zapewnić im opiekę zdrowotną. Żadne instytucjonalne życie dla tej niezależnej grupy – nadal chcą decydować o sobie.