Zasiewanie chmur zwiększa zdolność chmur do wytwarzania deszczu lub śniegu. Dowiedz się więcej o korzyściach i skutkach tego procesu.

Kiedy rozpoczęto zasiewanie chmur?

Metoda ta została zapoczątkowana w 1946 roku przez naukowców z General Electric Research Laboratory. Odkryli oni, że mogą użyć jodku srebra – związku nieorganicznego – i suchego lodu, aby usprawnić tworzenie kryształków lodu w chmurach.

Dzisiaj, zasiewanie chmur nadal wiąże się z jodkiem srebra i suchym lodem. Jednak w ciągu ostatnich 60 lat eksperci dowiedzieli się o wiele więcej o tej metodzie. Dzięki temu udało się lepiej zrozumieć procesy związane z deszczem i śniegiem oraz udoskonalić metody zasiewu.

Jak działa zasiewanie chmur?

Nie wszystkie chmury tworzą deszcz. Nawet jeśli tworzą wodę deszczową, tylko kilka chmur jest w stanie wytworzyć wystarczającą ilość wilgoci, która pozwala na powstanie dużych kropli deszczu.

Może się tak stać, ponieważ w chmurze nie ma wystarczającej ilości cząsteczek lodu. Z tego powodu, nie ma wystarczającej ilości kropel chmury, aby połączyć się i stworzyć krople deszczu. Innym powodem, dla którego niektóre chmury deszczowe mogą mieć problemy z tworzeniem deszczu jest to, że niektóre z nich nie trwają wystarczająco długo, aby krople chmurowe zebrały się i stworzyły deszcz.

Zasiewanie chmur daje tym chmurom dużo więcej kryształków lodu (lub jąder chmur). Jeśli eksperci zakończą zasiewanie we właściwym czasie, prowadzi to do większej podaży wilgoci, która w końcu stworzy wodę deszczową.

Eksperci używają jodku srebra, ponieważ jego struktura jest bardzo podobna do naturalnych kryształów lodu. Kiedy umieszczają jodek srebra w górnej części rosnącej chmury, kryształ jodku srebra rośnie szybko po wystawieniu go na działanie wilgoci z chmury. Zaraz potem kryształ lodu staje się ciężką, dużą kroplą deszczu. Spadnie on wtedy przez chmurę i na ziemię. Już 1 gram jodku srebra może stworzyć do 10 trylionów sztucznych kryształów lodu.

Naukowcy znaleźli dwa główne sposoby przeprowadzania zasiewu chmur:

Uwolnienie cząstek jodku srebra spod podstawy chmury. Pirotechnicy (lub flary) na skrzydłach samolotów spalają jodek srebra spod chmur. Prąd wznoszący z chmury wynosi cząstki wysoko do centrum chmury.

Zrzucanie cząstek jodku srebra z góry chmury. Samoloty mogą również wypuszczać pirotechnikę elektryczną nad szczytem chmur. Flary ulegają zapaleniu po wypadnięciu z samolotu i na chmurę.

Czasami jodek srebra może nie być najlepszym rozwiązaniem. W czasie suszy, chmury mogą nie być w stanie stworzyć kropel chmurowych przy takim podejściu. Ale chmury nadal mają w sobie dużo wody, tylko w małych kropelkach. Jeśli tak jest, higroskopijny materiał (jak zwykła sól) może być lepszą opcją do zasiewu chmur.

Eksperci mogą również używać ciekłego propanu, suchego lodu (stałego dwutlenku węgla) i innych związków soli do zasiewania chmur.

W 2021 roku Zjednoczone Emiraty Arabskie zaczęły eksperymentować z wykorzystaniem dronów powietrznych do zasiewu chmur. Nowy zwrot na starej koncepcji wykorzystuje drony do rzucania ładunków elektrycznych. To zaps chmury z wiązką laserową, która powoduje łączenie się kropel wody i prowadzi do opadów deszczu.

Jakie są korzyści z zasiewu chmur?

Zasiewanie chmur może pomóc na wiele sposobów. Może on:

• Zwiększyć opady śniegu zimą i doprowadzić do powstania większej ilości pokrywy śnieżnej w górach

• Zwiększenie naturalnych dostaw wody dla społeczności

• Zmniejszenie liczby gradobić poprzez zmianę kolejności pary wodnej w chmurach, która rozbija duże kamienie gradowe

Czy Cloud Seeding ma wpływ na zdrowie i środowisko?

Jak dotąd eksperci nie stwierdzili szkodliwego wpływu zasiewu chmur jodkiem srebra na środowisko. Stężenie srebra w burzy pochodzącej z siewu chmur jest znacznie poniżej przyjętej granicy 50 mikrogramów na litr. W soli jodowanej (sól, którą ludzie jedzą) jest o wiele więcej jodu niż w tej formie deszczówki.

Nawet w projektach, które trwały od 30 do 40 lat, naukowcy nie znaleźli żadnych poważnych problemów w procesach zasiewu chmur.

Woda deszczowa z chmur siewnych nie smakuje ani nie pachnie inaczej niż zwykła woda deszczowa. Nie byłbyś w stanie odróżnić ich od siebie.

Podczas gdy nie wiemy konkretnie, czy zasiewanie chmur stanowi zagrożenie, niektórzy eksperci uważają, że może to prowadzić do toksyczności srebra i problemów środowiskowych, jeśli praktyka ta stanie się powszechna na dużo większą skalę. Podobnie, ludzie martwią się, że zasiewanie chmur może wyrzucić z ziemi naturalną równowagę wilgoci. Obawiają się, że może to mieć wpływ na parowanie i opady.

Czy istnieją jakieś wyzwania związane z zasiewem chmur?

Zasiewanie chmur budzi pewne obawy społeczne. Wiele osób nie rozumie nauki stojącej za zasiewem, co doprowadziło do powstania stron internetowych zawierających fałszywe twierdzenia lub teorie spiskowe dotyczące tej techniki.