Strona główna Blog Strona 3352

Jak jeść żywność ekologiczną przy ograniczonym budżecie

0

Rosnące ceny nie muszą oznaczać, że konsumenci dbający o koszty muszą rezygnować z zalet żywności ekologicznej.

Jak jeść żywność ekologiczną przy ograniczonym budżecie?

Jedzenie produktów ekologicznych nie musi wiązać się z dużym wydatkiem. Wypróbuj poniższe wskazówki, aby obniżyć koszty żywności ekologicznej.

Kathleen M. Zelman, MPH, RD, LD Z archiwum lekarza

Czy to z powodu obaw o bezpieczeństwo żywności, troski o środowisko naturalne, czy po prostu chęci spożywania świeższej, mniej przetworzonej żywności, coraz więcej osób kupuje żywność ekologiczną. Jednak żywność i napoje ekologiczne mogą kosztować nawet od 50% do 100% więcej niż żywność konwencjonalna – a ceny rosną zarówno w przypadku produktów ekologicznych, jak i konwencjonalnych.

Rosnące ceny nie muszą jednak oznaczać, że konsumenci dbający o koszty muszą rezygnować z zalet żywności ekologicznej. Oto kilka wskazówek, w jaki sposób kupujący mogą wydać pieniądze na żywność ekologiczną, a także informacje o innych opcjach żywieniowych, które mogą być równie przyjazne dla naszej planety.

Czym dokładnie jest żywność ekologiczna?

Nie należy mylić terminów takich jak „chów na wolnym wybiegu”, „bez hormonów” czy „naturalny” z żywnością ekologiczną. Choć mogą one być prawdziwe, nie są regulowane prawnie. Na etykietach produktów spożywczych szukaj następujących terminów podlegających regulacjom prawnym:

  • „100% organiczna” dotyczy żywności, która nie zawiera żadnych dozwolonych składników syntetycznych i może być oznaczona pieczęcią organiczną Departamentu Rolnictwa USA.

  • Żywność „ekologiczna” zawiera co najmniej 95% składników ekologicznych i zgodnie z prawem może być oznaczana znakiem ekologicznym USDA.

  • Produkty „Made with Organic Ingredients” muszą zawierać co najmniej 70% składników ekologicznych. Żywność ta nie kwalifikuje się do oznaczenia znakiem USDA.

Znak ekologiczny USDA oznacza, że dana żywność była uprawiana, zbierana i przetwarzana zgodnie z krajowymi standardami ekologicznymi, które ograniczają ilość i pozostałości pestycydów, hormonów i antybiotyków.

Według Agencji Ochrony Środowiska żywność określana jako „ekologiczna” nie może być poddawana działaniu syntetycznych pestycydów, osadów ściekowych, bioinżynierii ani promieniowania jonizującego. Można natomiast stosować w niej pestycydy biologiczne (pochodzące z naturalnego źródła).

Należy pamiętać, że choć wiele lat temu większość „ekologicznej” żywności, którą można było znaleźć w sklepie ze zdrową żywnością, pochodziła z małych, lokalnych gospodarstw, obecnie jest to raczej wyjątek niż reguła. Obecnie żywność ekologiczna to wielki biznes, sprzedawana w sieciach sklepów spożywczych, często produkowana przez międzynarodowe koncerny, a następnie przewożona ciężarówkami przez cały kraj.

Ekologiczne warzywa i owoce

Żywność ekologiczna zazwyczaj kosztuje więcej, ponieważ brak pestycydów oznacza, że jej uprawa jest bardziej pracochłonna, a plony nie zawsze są tak dobre. Eksperci twierdzą jednak, że dobrym miejscem do wydawania pieniędzy na żywność ekologiczną są świeże produkty. Owoce i warzywa poddawane są konwencjonalnym zabiegom z użyciem pestycydów i nawozów w celu przyspieszenia wzrostu i zapobiegania plagom, dlatego też mogą zawierać pozostałości pestycydów.

„To naprawdę indywidualny wybór, ale jak ktoś może uważać, że takie substancje jak pestycydy, zdolne do zabijania owadów, mogą być dla Ciebie dobre?” – pyta dr Marion Nestle, profesor nauk o żywności i zdrowia publicznego na Uniwersytecie Nowojorskim. „Jeśli możesz sobie na nie pozwolić, kupuj je. Jeśli masz wybór, kupuj produkty ekologiczne, a jeśli nie możesz sobie na nie pozwolić, staraj się kupować [przynajmniej] te z listy „brudnego tuzina””.

Brudny tuzin” odnosi się do 12 owoców i warzyw, które według organizacji non-profit Environmental Working Group należą do najbardziej podatnych na pozostałości pestycydów, a zatem najbardziej opłaca się kupować je z upraw ekologicznych. Są to:

  • Brzoskwinie

  • Jabłka

  • Papryka słodka

  • Seler

  • Nektarynki

  • Truskawki

  • Czereśnie

  • Gruszki

  • Winogrona (importowane)

  • Szpinak

  • Sałata

  • Ziemniaki

Environmental Working Group opublikowała również listę 12 owoców i warzyw, w których prawdopodobnie występuje najmniej pozostałości pestycydów, co może nie być warte dodatkowych kosztów zakupu produktów ekologicznych. Są to:

  • Papaja

  • Brokuły

  • Kapusta

  • Banany

  • Kiwi

  • Słodki groszek (mrożony)

  • Szparagi

  • Mango

  • Ananas

  • Słodka kukurydza (mrożona)

  • Awokado

  • Cebula

Więcej sposobów na oszczędzanie na żywności ekologicznej

Poza ograniczeniem zakupów produktów ekologicznych do tych, które zawierają najwięcej pestycydów, jak jeszcze możesz zaoszczędzić pieniądze kupując żywność ekologiczną?

Oto osiem wskazówek, które pomogą Ci rozciągnąć budżet na żywność ekologiczną:

  • Kupuj hurtowo, jeśli możesz wykorzystać żywność lub przechowywać ją bez ryzyka zepsucia.

  • Wycinaj kupony z gazet lub stron internetowych.

  • Planuj swoje menu, korzystając z reklamowanych produktów spożywczych.

  • Porównaj ceny świeżych i mrożonych, suszonych i konserwowanych odmian żywności ekologicznej. Mogą one być tańsze niż świeże, ale równie smaczne, jeśli są odpowiednio przygotowane.

  • Kupuj w sieciach spożywczych, które mają własną markę produktów ekologicznych.

  • Kup organiczne produkty generyczne w swoim ulubionym sklepie.

  • Dołącz do spółdzielni produkującej żywność ekologiczną (listy można często znaleźć w Internecie lub w lokalnym sklepie ze zdrową żywnością).

  • Zasadź ogród i uprawiaj własne produkty organiczne lub dołącz do ogrodu społecznego.

  • Alternatywy dla żywności ekologicznej

    Żywność nie musi być ekologiczna, aby była bezpieczna i przyjazna dla środowiska. Kupowanie produktów sezonowych i żywności uprawianej lokalnie to inne sposoby zdrowego odżywiania się przy jednoczesnej dbałości o Ziemię.

    Produkty z lokalnych targowisk mogą nie być ekologiczne, ale często są świeższe niż te same produkty z supermarketu i mogą mieć mniejszy wpływ na środowisko. Dodatkowa zaleta: żywność z lokalnych targowisk nie wymaga żadnego opakowania poza pojemnikiem, w którym można ją dostarczyć do domu.

    Inne możliwości uzyskania świeższej żywności, która jest również bardziej przyjazna dla naszej planety:

    • Jedz żywność w sezonie, co jest wyrazem uznania dla naturalnego rytmu ziemi.

    • Wybieraj mniej przetworzone wersje konwencjonalnej żywności, kiedy tylko jest to możliwe.

    • Jedz więcej posiłków wegetariańskich. Mięso ekologiczne może być drogie, a hodowla zwierząt na mięso pochłania więcej zasobów naturalnych niż uprawa roślin.

    Jeśli warzywa i owoce z upraw ekologicznych są niedostępne cenowo, można zmniejszyć ryzyko pozostałości pestycydów na konwencjonalnych owocach i warzywach, stosując się do poniższych wskazówek:

    • Umyj i wyszoruj produkty pod bieżącą wodą (namaczanie nie jest wystarczające); 30 sekund znacznie zmniejsza pozostałości na powierzchni.

    • Złuszczaj skórę zawsze, gdy jest to możliwe.

    • Odrzuć zewnętrzne liście warzyw liściastych.

    • Wytnij tłuszcz z mięsa i usuń skórę z drobiu (pozostałości pestycydów mogą gromadzić się w tłuszczu).

    • Jedz różnorodną żywność pochodzącą z różnych źródeł.

    • Owoce i warzywa w puszkach mają zwykle mniejsze pozostałości pestycydów; proces konserwowania usuwa większość toksyn.

    Należy pamiętać, że niezależnie od tego, czy wybieramy żywność uprawianą lokalnie, ekologiczną czy konwencjonalną, eksperci są zgodni, że korzyści zdrowotne wynikające z diety bogatej w owoce i warzywa znacznie przewyższają potencjalne ryzyko związane z narażeniem na pestycydy.

    Kathleen Zelman, MPH, RD, jest dyrektorem ds. żywienia w Klinice Utrata Wagi Doctor and the Doctor. Jej opinie i wnioski są jej własne.

    Przepukliny pępkowe u niemowląt: Przyczyny, objawy, leczenie, operacje

    0

    Jeśli otwór wokół pępowiny dziecka nie zamyka się prawidłowo, może to spowodować powstanie przepukliny pępkowej. Większość dzieci radzi sobie bez leczenia, ale niektóre wymagają operacji. Lekarz wyjaśnia, co należy zrobić w przypadku tego częstego schorzenia.

    Przepukliny pępkowe to spuchnięte zgrubienia, które powstają, gdy część jelit wystaje przez mięśnie brzucha w okolicy pępka. Jeśli Twoje dziecko ma wybrzuszenie w okolicy pępka, może mieć przepuklinę pępkową.

    Zanim pępowina odpadnie, możesz zauważyć, że ten obszar wydaje się wystawać nieco bardziej, gdy dziecko płacze. A może, gdy pępowina odpadnie, zauważysz, że pępek dziecka wystaje na zewnątrz (potocznie nazywa się to outie). W niektórych przypadkach, nawet jeśli nie widać wybrzuszenia, można je wyczuć.

    Przyczyny przepukliny pępkowej

    W czasie ciąży pępowina jest połączona z mięśniami brzucha dziecka przez mały otwór. Otwór ten zwykle zamyka się po urodzeniu dziecka. Jeśli jednak tak się nie stanie, pozostawiona szczelina nazywana jest przepukliną pępkową. Jeśli jelita lub płyn przedostaną się przez nią, powodują one wybrzuszenie lub obrzęk brzucha.

    Zapomnij o tym, co być może słyszałeś: Sposób, w jaki lekarz przecina lub zaciska pępowinę po urodzeniu dziecka, nie ma wpływu na to, czy powstanie przepuklina pępkowa, czy nie.

    Przepukliny pępkowe mogą wystąpić także u dorosłych, choć zdarza się to rzadziej. Przepukliny pępkowe u dorosłych często powstają z czasem, gdy wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej. Może to być spowodowane przez:

    • Przewlekły kaszel

    • Nadmiar płynu w jamie brzusznej

    • Problemy z oddawaniem moczu z powodu dużego gruczołu krokowego

    • Zaparcia

    • Otyłość

    • Przeciążenia podczas porodu lub podnoszenia ciężarów

    Objawy przepukliny pępkowej

    Przepuklinę najwyraźniej widać, gdy dziecko płacze, kaszle lub pręży się podczas robienia kupy. Dzieje się tak dlatego, że wszystkie te czynności powodują ucisk na brzuch. Gdy dziecko odpoczywa, przepuklina może nie być widoczna. Zazwyczaj nie są one bolesne.

    Lekarz dziecięcy może stwierdzić istnienie przepukliny podczas badania fizykalnego.

    Należy uważnie obserwować przepuklinę u dziecka, aby nie dopatrzyć się oznak, że jelito zostało uwięzione w otworze i nie może wrócić do środka. Lekarze nazywają to przepukliną uwięźniętą. Objawy obejmują:

    • Ból w okolicy pępka

    • Obrzęk w tej okolicy

    • Przebarwienia w okolicy pępka

    • Wymioty

    Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, zabierz dziecko na pogotowie.

    Diagnostyka przepukliny pępkowej

    Aby stwierdzić, czy masz do czynienia z przepukliną pępkową, lekarz dotknie i obejrzy to miejsce. Poprosi również o opisanie objawów. Lekarz może spróbować sprawdzić, czy uda mu się wepchnąć wybrzuszenie przepukliny z powrotem do jamy brzusznej. Czasami lekarz może zasugerować wykonanie tomografii komputerowej w celu sprawdzenia, czy nie doszło do powikłań.

    Leczenie przepukliny pępkowej

    Większość przepuklin pępkowych nie wymaga żadnego leczenia. Zazwyczaj otwór goi się samoistnie do czasu ukończenia przez dziecko 4 lub 5 roku życia. Nawet jeśli tak się nie stanie, prawdopodobnie będzie się ona zmniejszać. Dzięki temu operacja będzie łatwiejsza.

    Może Ci się wydawać, że dziecko musi mieć operację, ale lekarz może zasugerować, abyś poczekała i sprawdziła, czy problem sam zniknie. Jeśli dziura jest duża, lekarz może zalecić operację przed ukończeniem przez dziecko 4 lub 5 roku życia.

    Lekarz może również zalecić operację, jeśli przepuklina jest:

    • Bolesna

    • Większy niż ? do ? cali

    • Duże i nie zmniejszające się w ciągu pierwszych 2 lat życia

    • Zostaje uwięziony lub blokuje jelita

    Zabieg wykonywany jest w szpitalu lub ambulatoryjnym ośrodku chirurgicznym. Trwa około 45 minut. Dziecko otrzyma znieczulenie i nie będzie przytomne.

    Chirurg wykona małe nacięcie tuż poniżej pępka. Jeśli jakaś część jelita przebije się przez nie, zostanie ona umieszczona z powrotem na swoim miejscu. Lekarz użyje szwów, aby zamknąć przepuklinę. Zaszyje również skórę pod pępkiem, aby nadać jej wygląd przepukliny. Następnie cięcie zostanie uszczelnione klejem chirurgicznym, który będzie utrzymywał brzegi rany razem. Odklei się on samoistnie po zagojeniu się miejsca.

    Po zabiegu dziecko pozostanie w szpitalu na czas rekonwalescencji po znieczuleniu. Większość dzieci może wrócić do domu kilka godzin później.

    Po operacji

    Lek przeciwbólowy dostępny bez recepty może pomóc Twojemu maluchowi poczuć się lepiej po operacji. Podczas rekonwalescencji dziecko powinno unikać pływania przez 5 do 10 dni i uprawiania sportów przez 2 do 3 tygodni.

    Lekarz będzie chciał odbyć wizytę kontrolną za 2 do 4 tygodni.

    Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli u dziecka wystąpią:

    • Gorączka

    • Zaczerwienienie, obrzęk lub ból

    • Wybrzuszenie w okolicy pępka

    • Krew lub śmierdzący płyn w pobliżu cięcia

    • Nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia, które nie ustępują

    Powikłania przepukliny pępkowej

    Powikłania przepukliny pępkowej nie są częste. Jeśli przepuklina zostanie uwięziona, tkanka może zacząć obumierać lub powodować ból. Jest to poważne powikłanie, które może spowodować zakażenie w jamie brzusznej, a nawet śmierć.

    Dorośli są bardziej narażeni na wystąpienie niedrożności jelit jako powikłania uwięźniętej przepukliny. Jeśli dojdzie do zatoru, konieczna będzie operacja w trybie pilnym.

    Przepuklina pępkowa perspektywy

    Większość przepuklin pępkowych u niemowląt ustępuje samoistnie do czasu ukończenia przez dziecko 2. roku życia. W przypadku operacji usunięcia przepukliny pępkowej czas rekonwalescencji zależy od jej wielkości i stopnia trudności operacji. Zarówno dzieci, jak i dorośli, którzy zostali poddani operacji, zazwyczaj wracają do domu tego samego dnia, w którym przeprowadzono zabieg.

    Zwykle potrzeba około 3 do 5 dni na odpoczynek i wyleczenie. Przez około 3 tygodnie po operacji nie należy podnosić żadnych ciężkich przedmiotów. Po ustąpieniu przepukliny pępkowej, czy to samoistnie, czy też po operacji, nie jest prawdopodobne, aby przepuklina powróciła.

    Czy za pomocą EEG można zdiagnozować ADHD?

    0

    Niektórzy lekarze używają EEG do diagnozowania ADHD u dzieci. Poniżej opisano, jak działa ta metoda i dlaczego jest nieco kontrowersyjna.

    Dziecko może łatwo się rozpraszać, mieć problemy z czekaniem na swoją kolej lub utrzymaniem się na swoim miejscu.

    Badania wykazują, że mózgi osób z ADHD różnią się od mózgów osób bez tego zaburzenia. Dlatego też niektórzy lekarze stosują badania fizyczne w celu wykrycia zmian we wzorcach mózgu.

    FDA zatwierdziła wykorzystanie elektroencefalogramu (EEG) do diagnozowania ADHD w 2013 roku. Nazywa się Neuropsychiatric EEG-Based Assessment Aid (NEBA) System, ten nieinwazyjny skan mierzy wolne fale mózgowe zwane falami theta i szybkie fale mózgowe zwane falami beta.

    Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) jest schorzeniem, które wpływa na pracę mózgu. Nie istnieje prosty test pozwalający zdiagnozować ADHD. Lekarz zazwyczaj stawia diagnozę, jeśli dziecko wykazuje pewne oznaki nieuwagi w różnych sytuacjach przez co najmniej 6 miesięcy i jeśli rodzice lub dziecko twierdzą, że ma to negatywny wpływ na jego życie.

    Dziecko może łatwo się rozpraszać, mieć problemy z czekaniem na swoją kolej lub utrzymaniem się na swoim miejscu.

    Badania wykazują, że mózgi osób z ADHD różnią się od mózgów osób bez tego zaburzenia. Dlatego też niektórzy lekarze stosują badania fizyczne w celu wykrycia zmian we wzorcach mózgu.

    FDA zatwierdziła wykorzystanie elektroencefalogramu (EEG) do diagnozowania ADHD w 2013 roku. Nazywa się Neuropsychiatric EEG-Based Assessment Aid (NEBA) System, ten nieinwazyjny skan mierzy wolne fale mózgowe zwane falami theta i szybkie fale mózgowe zwane falami beta.

    Co to jest EEG?

    Badanie EEG jest narzędziem wykorzystywanym do diagnozowania padaczki i innych zaburzeń, które wpływają na pracę mózgu. Lekarze mogą je również wykorzystywać do wykrywania guza mózgu, zaburzeń snu lub udaru mózgu.

    Technik umieszcza na skórze głowy małe krążki zwane elektrodami. Zamiast nich można użyć specjalnego czepka. Elektrody łączy się przewodami z urządzeniem, które wzmacnia fale mózgowe i rejestruje je na komputerze.

    Jest to metoda bezpieczna i bezbolesna.

    Jak działa NEBA w diagnozowaniu ADHD

    Test rejestruje liczbę wolnych i szybkich fal mózgowych i oblicza stosunek między nimi. Naukowcy od dawna uważają, że stosunek ten jest wyższy u osób z ADHD. Inne badania wykazały jednak, że porównanie to nie jest wiarygodnym sposobem diagnozowania zaburzenia.

    NEBA nie powinna być jedynym sposobem diagnozowania ADHD przez lekarzy. Ma on stanowić część kompletnego badania lekarskiego.

    NEBA został zatwierdzony przez FDA wyłącznie do diagnozowania dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat.

    Co mówią badania

    W jednym z badań z udziałem ponad 200 osób, gdy lekarze stosowali NEBA wraz z normalnymi pytaniami i testami przesiewowymi dotyczącymi ADHD, trafność diagnozy wzrosła z 61% do 88%. Test był szczególnie pomocny w diagnozowaniu ADHD niezależnie od innych schorzeń o podobnych objawach.

    Wykorzystanie EEG do diagnozowania pozostaje jednak kontrowersyjne. Niektórzy naukowcy twierdzą, że nie przeprowadzono wystarczającej liczby badań, aby wykazać, że wyniki testu mogą zdiagnozować lub wykluczyć ADHD. Ponieważ wiele rzeczy może wpływać na fale mózgowe – np. senność – niektórzy badacze twierdzą, że wyniki nie są wiarygodne.

    Jeśli lekarz zasugeruje wykonanie badania EEG, aby sprawdzić, czy dziecko ma ADHD, należy omówić zalety i wady wykorzystania go jako narzędzia diagnostycznego. Upewnij się, że jest to część pełnego badania. W celu postawienia diagnozy lekarz powinien zebrać informacje od rodziców, nauczycieli i opiekunów.

    Naukowcy zbadają nawroty COVID-19 po zastosowaniu Paxlovidu

    0

    CDC i National Institute of Allergy and Infectious Diseases planują zbadać, jak często i dlaczego u niektórych pacjentów z wirusem COVID-19, którzy przyjmują Paxlovid, pięciodniowy lek przeciwwirusowy, dochodzi do nawrotu choroby. Badania obejmą również to, którzy pacjenci są bardziej zagrożeni i czy można uniknąć nawrotu choroby, stosując dłuższe leczenie.

    Naukowcy będą badać nawroty COVID-19 po zastosowaniu Paxlovidu

    Carolyn Crist

    29 kwietnia 2022 r. — Naukowcy amerykańscy planują zbadać, jak często i dlaczego poziom koronawirusów powraca u niektórych pacjentów z wirusem COVID-19, którzy przyjmują lek Paxlovid firmy Pfizers, jak podaje Bloomberg News.

    CDC oraz Narodowy Instytut Alergii i Chorób Zakaźnych rozważają przeprowadzenie różnych badań epidemiologicznych i klinicznych w celu zbadania potencjalnych nawrotów choroby po pięciodniowym leczeniu przeciwwirusowym, w tym tego, którzy pacjenci są bardziej narażeni na ryzyko i czy można go uniknąć dzięki dłuższemu leczeniu.

    Jest to priorytet, powiedział Bloomberg News dr Clifford Lane, zastępca dyrektora instytutu ds. badań klinicznych, dodając, że jest to dla nas bardzo pilna kwestia, którą musimy się zająć.

    Jak donosi Bloomberg News, lek Paxlovid staje się coraz ważniejszym elementem podejścia administracji Bidena do pandemii i jest coraz szerzej dostępny w aptekach na terenie całego kraju.

    Jak dotąd naukowcy niewiele wiedzą o przypadkach nawrotu choroby, w tym o tym, jak często one występują, czy wariant Omicron może odgrywać jakąś rolę, czy też lek jest w ogóle związany z nawrotem choroby – donosi serwis. Naukowcy pragną dowiedzieć się więcej, aby lekarze wiedzieli, jak pomóc pacjentom, którzy otrzymali lek Paxlovid, a następnie doświadczyli nawrotu infekcji.

    Na początku tego tygodnia naukowcy z VA Boston Healthcare System opublikowali preprint z opisem przypadku, który jest pierwszym przypadkiem wznowy opisanym w literaturze medycznej. 71-letni mężczyzna, który został zaszczepiony i wzmocniony, szybko wyzdrowiał po przyjęciu leku Paxlovid, ale po około dziewięciu dniach od pierwszego pozytywnego testu nastąpił nawrót objawów i wzrost poziomu wirusa. Objawy i poziom wirusa ustąpiły kilka dni później.

    Podobne przypadki pojawiły się w mediach społecznościowych i na blogach medycznych, a lekarze w ostatnich tygodniach spotykali się z pacjentami, u których wystąpiły tego typu nawroty.

    Świadczeniodawcy, którzy będą przepisywać leki, powinni być świadomi, że takie zjawisko występuje, a jeśli u pacjentów objawy pogarszają się po podaniu leku Paxlovid, prawdopodobnie jest to nadal COVID, powiedział Paul Sax, dyrektor kliniczny oddziału chorób zakaźnych w Brigham and Womens Hospital, w rozmowie z Bloomberg News.

    Sax napisał kilka tygodni temu o nawrocie choroby po podaniu preparatu Paxlovid u jednego ze swoich pacjentów z HIV.

    Badanie ostatniego etapu prowadzone przez firmę Pfizers wykazało, że u niewielkiej liczby pacjentów po zakończeniu leczenia doszło do nawrotu choroby. FDA poinformowała wcześniej, że analizuje doniesienia o wzroście wiremii po zakończeniu leczenia preparatem Paxlovid i w razie potrzeby przedstawi odpowiednie zalecenia.

    Dużym problemem jest to, że kiedy lek ten został wprowadzony na rynek, informacja ta nie była umieszczona na etykiecie” – powiedział Sax.

    Nadchodzące badania CDC i National Institutes of Health będą próbowały zrozumieć, jak i dlaczego dochodzi do odbicia. Jeśli okaże się, że jest to związane z pojawiającymi się wariantami, takimi jak Omicron, lub pewnymi czynnikami ryzyka u pacjentów, niektórzy ludzie mogą potrzebować dłuższego niż standardowe pięciodniowego leczenia.

    Istnieją dwie rzeczy, które tłumią wirusa: lek i odpowiedź immunologiczna gospodarza, powiedział Lane. Jeśli lek zostanie odstawiony, zanim odpowiedź immunologiczna gospodarza zdąży zadziałać, może dojść do nawrotu wirusa.

    Alergia na lateks: Objawy, diagnostyka, rodzaje, leczenie, zapobieganie

    0

    Znajduje się on w wielu produktach. Czy wiesz, jakie są objawy i jak unikać lateksu? wyjaśnia lekarz.

    Alergia na lateks występuje wtedy, gdy układ odpornościowy organizmu nadmiernie reaguje na pewne rodzaje białek występujących w lateksie z naturalnej gumy, z którego wytwarza się takie rzeczy, jak rękawiczki gumowe, prezerwatywy i niektóre wyroby medyczne.

    Lekarze nie wiedzą, co wywołuje tę chorobę. Częściową przyczyną może być częsty kontakt z lateksem i produktami gumowymi.

    U kogo może wystąpić alergia na lateks?

    Około 5% do 10% pracowników służby zdrowia ma jakąś formę alergii na lateks.

    Inne osoby, u których prawdopodobieństwo zachorowania jest większe niż u większości, to między innymi osoby, które:

    • defekt w komórkach szpiku kostnego

    • Zniekształcenie pęcherza moczowego lub dróg moczowych

    • Miał więcej niż jedną operację

    • Cewnik moczowy, który ma gumową końcówkę

    • Alergia, astma lub egzema

    • Rozszczep kręgosłupa

    • Alergie pokarmowe na jabłka, banany, marchew, seler, kasztany, kiwi, melony, papaje, surowe ziemniaki, awokado, ananasy i pomidory

    Pracownicy przemysłu gumowego i osoby używające prezerwatyw są również bardziej niż inni narażeni na alergię na lateks.

    Jak można być narażonym na kontakt z lateksem?

    Można być narażonym na kontakt z lateksem:

    • Przez skórę, np. podczas noszenia rękawiczek lateksowych

    • Przez błony śluzowe, takie jak oczy, usta, pochwa i odbytnica

    • Przez wdychanie. Rękawice gumowe mogą zawierać proszek ze skrobi kukurydzianej, który wchłania lateks i może przenosić się w powietrzu po zdjęciu rękawic.

    • Przez krew. Może się to zdarzyć, gdy używane są niektóre wyroby medyczne zawierające gumę.

    Rodzaje alergii na lateks

    Istnieją trzy rodzaje reakcji na lateks:

    1. Kontaktowe zapalenie skóry z podrażnieniami. Jest to najmniej groźny rodzaj reakcji, który nie jest reakcją alergiczną skóry. Zwykle występuje w wyniku powtarzającego się kontaktu z substancjami chemicznymi zawartymi w rękawicach lateksowych i prowadzi do suchości, swędzenia, pieczenia, łuszczenia się i problemów skórnych. Zwykle zaczyna się 12-24 godziny po kontakcie.

    2. Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry. Jest to opóźniona reakcja na dodatki stosowane w procesie przetwarzania lateksu. Powoduje ona ten sam rodzaj reakcji, co kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia. Reakcja jest jednak bardziej nasilona, rozprzestrzenia się na więcej części ciała i trwa dłużej. Objawy mogą pojawić się od 1 do 4 dni po kontakcie z lateksem.

    3. Natychmiastowa reakcja alergiczna (nadwrażliwość na lateks). Ta reakcja jest najpoważniejsza. Może objawiać się jako alergia nosowa z objawami podobnymi do kataru siennego, zapalenie spojówek (różowe oko), skurcze, pokrzywka i silne swędzenie. Rzadko, ale objawy mogą również obejmować szybkie bicie serca, drżenie, ból w klatce piersiowej, problemy z oddychaniem, niskie ciśnienie krwi lub anafilaksję, czyli ciężką reakcję alergiczną, która może zagrażać życiu.

    W przypadku wystąpienia ciężkich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.

    Diagnoza alergii na lateks

    Lekarze rozpoznają alergię na lateks u osób, które:

    • Wystąpiły objawy reakcji alergicznej – takie jak wysypka, pokrzywka, łzawienie lub podrażnienie oczu, świszczący oddech, swędzenie lub problemy z oddychaniem – po kontakcie z lateksem lub produktem z naturalnej gumy

    • Wiadomo, że są w grupie ryzyka wystąpienia alergii na lateks, a testy krwi lub testy skórne wykazują jej obecność, nawet jeśli nie wystąpiły u nich objawy.

    Jeśli konieczne jest wykonanie testu skórnego w celu sprawdzenia alergii na lateks, musi on być nadzorowany przez specjalistę alergologa, na wypadek wystąpienia ciężkiej reakcji.

    Leczenie alergii na lateks

    Na alergię na lateks nie ma lekarstwa. Jeśli jesteś uczulony na lateks, najlepszym sposobem postępowania jest unikanie kontaktu z nim. Jeśli wystąpi reakcja, sposób leczenia zależy od jej powagi. W przypadku podrażnionej skóry mogą wystarczyć poniższe środki:

    • Leki przeciwhistaminowe

    • Leki kortykosteroidowe

    • Balsam łagodzący, np. kalamina lub krem z 1% hydrokortyzonem

    Jeśli reakcja jest ciężka, może być konieczne natychmiastowe zastosowanie tych środków:

    • Epinefryna

    • Płyny dożylne

    • Czujna opieka ze strony personelu medycznego

    Jeśli masz alergię na lateks, w nagłych wypadkach noś bransoletkę z alertem medycznym lub inny rodzaj identyfikatora. Jeśli lekarz tak zaleci, możesz mieć przy sobie dwie dawki epinefryny.

    Domowe czynniki wywołujące alergię na lateks

    Alergia na lateks może się nasilać im częściej masz z nim kontakt. Jeśli wiesz, że cierpisz na tę chorobę, zwracaj uwagę na produkty, które mogą wywołać reakcję. Jeśli musisz ich unikać, zapytaj swojego lekarza.

    Wiele przedmiotów zawiera lateks. Należy uważnie czytać etykiety produktów. Aby się upewnić, być może trzeba będzie zapytać producenta produktu.

    Artykuły gospodarstwa domowego, które zawierają lateks, to m.in:

    • Gumowe korki do zlewów i maty do zlewów

    • Rękawice do zmywania naczyń i sprzątania w gospodarstwie domowym

    • Przybory gumowe lub z gumowym uchwytem

    • Gumowe przewody elektryczne lub węże do wody

    • Maty kąpielowe i dywaniki podłogowe z gumowym spodem

    • Szczoteczki do zębów z gumowymi uchwytami lub rączkami

    • Gumowe zabawki do wanny

    • Serwetki higieniczne (zawierające gumę)

    • Prezerwatywy i diafragmy

    • Pieluchy zawierające gumę

    • Bielizna dla dorosłych zawierająca gumę

    • Wodoodporne ochraniacze na łóżka zawierające gumę

    • Bielizna, skarpety i inna odzież z elastycznymi taśmami zawierającymi gumę

    • Środki klejące, takie jak klej, pasta, przybory plastyczne, pisaki z klejem

    • Starsze lalki Barbie i inne lalki, które są wykonane z gumy

    • Gumki recepturki, sznurki do myszy i klawiatury, podkładki pod biurko i krzesło, gumowe stemple

    • Podkładki pod mysz i nadgarstki zawierające gumę

    • Klawiatury i kalkulatory z gumowymi klawiszami lub przełącznikami

    • Długopisy z wygodnym uchwytem lub pokryte gumą

    • Piloty do telewizorów lub urządzeń nagrywających z gumowymi uchwytami lub klawiszami

    • Okulary do aparatów fotograficznych, teleskopów lub lornetek

    • Czepki kąpielowe i gumki w strojach kąpielowych

    • Buty przeciwdeszczowe i płaszcze przeciwdeszczowe

    Poza domem, lateks znajduje się również w wielu przedmiotach, takich jak:

    • Pasy przy kasach w sklepach spożywczych

    • Restauracje, w których pracownicy używają rękawic lateksowych do przygotowywania potraw

    • Niektóre balony

    • Wyścigi samochodowe, które wydzielają cząsteczki opon i gumy

    • Przyciski bankomatów wykonane z gumy

    • Rękawice noszone przez pracowników salonów kosmetycznych

    Produkty medyczne zawierające lateks to m.in:

    • Tuleje uciskowe

    • Poduszki do pomiaru ciśnienia krwi

    • Podkładki do EKG

    • Stetoskopy

    • Rurki dożylne

    • Kilka bandaży samoprzylepnych

    • Przyrządy dentystyczne

    Jak bezpiecznie odbyć wizytę u lekarza lub stomatologa?

    Poinformuj o swojej alergii na lateks co najmniej 24 godziny przed wizytą. W szpitalu lub gabinecie lekarskim powinien istnieć plan umożliwiający stosowanie produktów takich jak rękawiczki nielateksowe podczas leczenia.

    Poproś o pierwszą wizytę w godzinach porannych. Nawet jeśli lekarz lub dentysta użyje rękawic bezlateksowych, w powietrzu mogą znajdować się cząsteczki lateksu pochodzące z rękawic używanych u innych pacjentów. Wcześniejsze przyjście na wizytę pozwoli uniknąć tych cząsteczek.

    Jeśli musisz zostać w szpitalu, zazwyczaj otrzymasz własny pokój, wolny od produktów, które mogą wywołać reakcję alergiczną.

    Czynniki wywołujące reakcję na żywność

    Od 30% do 50% osób z alergią na lateks reaguje również na jedzenie, dotykanie lub nawet wąchanie niektórych pokarmów. Dzieje się tak, ponieważ niektóre owoce i warzywa zawierają białka o strukturze bardzo podobnej do tych, które wywołują reakcję na lateks. Jest to tzw. reakcja krzyżowa.

    Do takich produktów spożywczych należą:

    • Awokado

    • Banan

    • Seler

    • Wiśnia

    • Kasztan

    • Figa

    • Winogrono

    • Orzech laskowy

    • Kiwi

    • Melon

    • Nektarynka

    • Papaja

    • Brzoskwinia

    • Ananas

    • Śliwka

    • Ziemniak

    • Żyto

    • Truskawki

    • Pomidor

    • Pszenica

    Migdały, mięta pieprzowa i gorczyca również mogą powodować reakcje krzyżowe.

    Jeśli masz alergię na którykolwiek z tych pokarmów, możesz mieć również alergię na lateks, nawet jeśli o tym nie wiesz. Poinformuj o tym swojego lekarza i dentystę, aby nie narażali cię na kontakt z lateksem.

    Zdrowe i niezdrowe napoje letnie

    0

    Które napoje alkoholowe i bezalkoholowe są najzdrowsze do picia latem? Eksperci udzielają porad.

    Zdrowe i niezdrowe napoje letnie

    Które napoje alkoholowe i bezalkoholowe są najzdrowsze do picia latem? Eksperci udzielają porad.

    Medically Reviewed by Louise Chang,?MD From the doctor Archives

    Lato – kiedy jest gorąco i chce się pić – to czas picia, niezależnie od tego, czy gustujesz w alkoholowych, czy bezalkoholowych trunkach. Które napoje są najgorsze pod względem zawartości cukru, soli, alkoholu i pustych kalorii, a które mogą poprawić Twoją zabawę, nie rujnując przy tym Twojej diety ani zdrowia?

    I nie, nie ogranicza się to do wody.

    Najpierw kilka słów o alkoholu

    Napoje alkoholowe zawierają różne stężenia alkoholu. Według National Institutes of Health standardowy kufel piwa zawiera około 5% alkoholu, wino – 12%, a napoje spirytusowe – 40%. Alkohol destylowany jest klasyfikowany według „mocy”. Na przykład alkohol 100-proof zawiera 50% alkoholu; 80-proof zawiera 40% alkoholu itd.

    Za standardowego drinka uważa się:

    • 5 uncji wina

    • chłodziarka do wina o pojemności 12 uncji

    • 12 uncji piwa

    • 1,5 uncji 80-procentowego likieru destylowanego

    Przeprowadzono wiele badań, które wydają się sugerować, że alkohol spożywany z umiarem – zwłaszcza wino – może mieć korzystny wpływ na zdrowie, choć być może nie na tyle, by zacząć pić, jeśli nie jest to dla nas ważne.

    Lekarze zalecają mężczyznom ograniczenie spożycia alkoholu do dwóch drinków; kobiety powinny pić nie więcej niż jednego drinka dziennie.

    Trzeba też być pełnoletnim w danym stanie, aby móc spożywać alkohol – i wziąć na siebie odpowiedzialność nie tylko za swoje zdrowie, ale także za bezpieczeństwo innych, jeśli chodzi o prowadzenie samochodu i inne zachowania, które mogą mieć miejsce pod wpływem alkoholu.

    Chcesz cieszyć się latem, a nie o nim zapomnieć.

    Pomyśl przed złożeniem zamówienia

    „Koktajle zostały wymyślone przez brytyjską marynarkę wojenną w XIX wieku, aby marynarze nie wypijali swoich porcji rumu za jednym razem, przez co stawali się zbyt pijani, by pracować” – mówi lekarzowi Anthony Dias Blue.

    Blue jest redaktorem ds. win i alkoholi w magazynie Bon Appetit, a także autorem książki Complete Book of Mixed Drinks: More Than 1,000 Alcoholic and Non-Alcoholic Cocktails. Jego zdaniem letnie drinki powinny być „długie” (czyli wysokie), powinny zawierać owoce i powinny raczej orzeźwiać niż otumaniać w upale. Mówi, że nie ma napojów z kremem.

    Najgorszy, jaki przychodzi mu do głowy? „Eggnog” – mówi natychmiast. Zaraz po nim kawa po irlandzku.

    Inne ulubione napoje letnie łatwo się pije, ale zawierają dużo cukru, czasem zbyt dużo sodu i mnóstwo kalorii. „Widziałam billboard [słynnego rumu]” – mówi dr Audrey T. Cross, profesor żywienia w Columbia Mailman School of Public Health – „na którym było napisane: 'Pij to z dietetyczną colą – zero węglowodanów’.

    „Cóż, może i było to zero węglowodanów, ale nie zero kalorii” – mówi Cross. „Nie zapominajmy, że alkohol ulega strawieniu, nie pozostaje w krwiobiegu”.

    Z reguły alkohol destylowany ma około 100 kalorii na uncję.

    „Zrób margaritę lżejszą”, radzi Blue. „Mniej tequili, więcej lodu”.

    Zarówno Cross, jak i Blue twierdzą, że gin z tonikiem to „idealny” letni napój alkoholowy. „To najzdrowszy napój na świecie” – żartuje Blue. „Gin jest moczopędny, a tonik chroni przed malarią. Ja nigdy nie choruję na malarię!”.

    Cross używa dietetycznego toniku i całej limonki, aby dostarczyć dużo witaminy C. „Przy drugim” – szepcze – „pomijam gin. Nie czuć różnicy”.

    Cross wyznaje też sympatię do miętowych julepów. Mówi, że należy używać wyłącznie świeżej mięty i nie rozgniatać jej w cukrze w szklance, lecz użyć moździerza i tłuczka. „W ten sposób można wydobyć olejki miętowe przy mniejszej ilości cukru” – mówi, cytując swoją matkę za tę radę.

    Blue twierdzi również, że Tom Collins (sok z cytryny, gin, cukier, woda sodowa i wiśnia) to doskonały drink na lato.

    Spritzery są również dość zdrowe. Do wina dodaje się sodę klubową. „Możesz użyć białego Zinfandela, białego wina, czerwonego wina – wszystkiego, co masz” – mówi Blue. Aby zrobić z nich sangrię, wrzuć do nich pokrojone owoce.

    Komercyjne chłodziarki do wina zawierają jednak zwykle dużo kalorii i substancji chemicznych.

    A co z ulubionym napojem letnim – piwem? Cross przyznaje, że piwo zawiera wiele składników odżywczych i jest spożywane od tysiącleci. „Jak wszystkie płynne kalorie, tak i to łatwo schodzi” – wzdycha. Pamiętaj, że piwo zawiera pewną ilość etanolu, podobnie jak kieliszek wina czy gin z tonikiem.

    Napoje bezalkoholowe

    Letni napój nr 1? Woda! Może być butelkowana, filtrowana lub w postaci chłodnej wody. „Jeśli masz na nią dość” – radzi Cross – „spróbuj polać nią dzbanek z pokrojonymi cytrynami i limonkami. Zamroź owoce w kostkach i wykorzystaj je”.

    Na drugim miejscu plasuje się mrożona herbata. Cross zaleca przygotowanie syropu cukrowego, który składa się z połowy cukru i połowy wody – gotowanego do uzyskania klarownej konsystencji – a następnie odstawienie go do ostygnięcia. „Użyj tego syropu zamiast granulowanego cukru, który opada na dno” – mówi. „Zużyjesz mniej cukru”. Zielona herbata jest również orzeźwiającą odmianą mrożonej, chociaż ostatnie badania poddają w wątpliwość jej rzekome właściwości jako przeciwutleniacza. Mrożoną herbatę można też przyrządzać z ziół ogrodowych, takich jak rozmaryn lub werbena cytrynowa.

    Jeśli nie chcesz ogrzewać domu, przygotuj herbatę słoneczną. Postaw na słońcu na pół dnia czysty szklany dzbanek wypełniony wodą i torebkami herbaty. Upewnij się, że wszystko jest czyste, ponieważ nigdy nie jest wystarczająco gorące, aby zabić organizmy. Ale też nigdy nie jest na tyle gorąca, żeby roztopić lód.

    Sok z granatów jest bogaty w przeciwutleniacze. Dobrze komponuje się z owocami, wodą sodową, a jeśli musisz, to z czystym alkoholem.

    Cross twierdzi, że wszelkie napoje gazowane z dużą zawartością cukru to zły wybór na lato. Jeden napój bezalkoholowy może zawierać 16 łyżeczek cukru – i to podstępnego cukru kukurydzianego. Cukier wzmaga pragnienie. Wszystkie napoje gazowane, nawet te dietetyczne, zawierają mnóstwo substancji chemicznych, które nie działają korzystnie na organizm. „Lubię sodę do czyszczenia przyklejonych garnków” – mówi. „Wystarczy namoczyć je na noc!”.

    „Letnie napoje”, uważa Blue, „powinny zawierać dużo lodu, soku owocowego i iskier”.

    Na zdrowie!

    ADHD Interwencja behawioralna, trening umiejętności społecznych i terapia

    0

    Lekarz wyjaśnia nielekowe leczenie zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) zarówno u dzieci, jak i u dorosłych.

    Leczenie dzieci z ADHD

    Dzieci z ADHD mogą potrzebować pomocy w organizowaniu swojego życia. Dlatego niektóre proste sposoby leczenia dziecięcego ADHD obejmują:

    • Utwórz harmonogram.

      Upewnij się, że dziecko ma ten sam rytm każdego dnia. Harmonogram powinien uwzględniać czas na odrabianie lekcji i zabawę. Umieść ten harmonogram w widocznym miejscu w domu.

    • Pomóż dziecku uporządkować przedmioty codziennego użytku.

      Współpracuj z dzieckiem, aby wszystko miało swoje miejsce. Dotyczy to również ubrań, plecaków i przyborów szkolnych.

    FDA zatwierdziła również urządzenie do terapii cyfrowej o nazwie EndeavorRx, które okazało się pomocne w leczeniu dzieci w wieku od 8 do 12 lat z ADHD. Wykorzystując podejście oparte na grach wideo, urządzenie stawia przed dzieckiem wyzwania w zakresie umiejętności motorycznych i pomaga stymulować obszary mózgu w celu poprawy jego funkcjonowania.

    Należy pamiętać, że dzieci z ADHD potrzebują spójnych zasad, których mogą łatwo przestrzegać. Gdy dziecko przestrzega zasad, należy je nagradzać.

    Leczenie ADHD u osób dorosłych

    ADHD u dorosłych może być leczone za pomocą jednego lub kilku z poniższych środków:

    • Indywidualna terapia poznawczo-behawioralna mająca na celu zmianę negatywnych wzorców myślowych i wzmocnienie poczucia własnej wartości

    • Trening relaksacyjny i zarządzanie stresem w celu zmniejszenia niepokoju i stresu

    • Trening behawioralny uczący strategii organizowania zajęć w domu i w pracy

    • Job coaching lub mentoring w celu wspierania lepszych relacji w pracy i poprawy wyników w pracy

    • Edukacja i terapia rodzinna

    Czy istnieją korzyści z ADHD w dzieciństwie?

    0

    Czy Twoje dziecko może wykorzystać pewne cechy ADHD na swoją korzyść? Dowiedz się, jak skupienie się na pozytywach może pomóc dzieciom z ADHD zbudować pewność siebie i pokonać przeszkody.

    Cały czas powtarzam moim dzieciom: [ADHD] to twoja największa supermoc – mówi Demuth. I wierzę w to w 100%. Tak, są pewne wyzwania, które się z tym wiążą. … Ale ogólnie rzecz biorąc, bycie supermocą z pewnością przeważa nad tymi wyzwaniami”.

    Być może nie jest tak w przypadku wszystkich dzieci. I zawsze ważne jest, aby radzić sobie z objawami ADHD. Jednak często dostrzeganie pozytywnych cech i pomaganie dziecku w skupieniu się na nich może zbudować pewność siebie i nauczyć je pokonywać przeszkody.

    Pozytywne cechy ADHD

    ADHD zazwyczaj objawia się na trzy główne sposoby: nieuwaga; nadpobudliwość i/lub impulsywność; lub kombinacja tych objawów.

    Posiadanie nadmiaru energii lub łatwość rozpraszania się ma oczywiście swoje minusy. Jednak niektóre dzieci mogą odnieść korzyści z takich zachowań, jak ADHD:

    Elastyczność. Osoby z ADHD mają tendencję do rozważania wielu opcji naraz. Oznacza to, że czasami są mniej skłonne do przywiązania się do jednego wyboru. Mogą być otwarte na różne pomysły i inne sposoby robienia rzeczy.

    Zdolność do adaptacji i odporność. Ze względu na objawy, dzieci z ADHD często muszą znaleźć sposób na dostosowanie się do otoczenia. Uczy je to umiejętności radzenia sobie z problemami i pomaga im przetrwać wyzwania.

    Kreatywność. Dzieci z ADHD mają tendencję do nadmiernej wyobraźni. Mogą więc marzyć lub dać się odciągnąć na bok. Ale potrafią też zauważyć to, czego nie zauważa większość innych. Ta kreatywność może pomóc im w wymyślaniu nowych pomysłów i rozwiązywaniu problemów.

    Energia. Kiedy dzieci z ADHD są zmotywowane do działania, potrafią skupić na tym dużo energii. Dążą do osiągnięcia sukcesu w rzeczach, które uważają za szczególnie interesujące. W rzeczywistości może być trudno odwrócić ich uwagę od ulubionego zajęcia.

    Entuzjazm. Dzieci z ADHD zazwyczaj mają duże osobowości i rzadko nudzą się w swoim towarzystwie. To żywe zachowanie może sprawić, że staną się popularne wśród rówieśników.

    ADHD wpływa na każde z dzieci Demuth w inny sposób. Na przykład uważa ona, że entuzjazm i energia jej środkowego dziecka zwiększają jego pewność siebie. Te cechy pomogły mu zdobyć przyjaciół i odnieść sukces społeczny w szkole.

    Jak twierdzi, cała trójka jej dzieci jest dobra w tworzeniu przemyślanych połączeń i wpadaniu na oryginalne pomysły.

    To tacy nieszablonowi myśliciele” – mówi.

    Wszystkie dzieci są inne

    Każde dziecko z ADHD ma inny zestaw objawów. Objawy te mogą być zarówno łagodne, jak i bardzo nasilone. Jest to jeden z powodów, dla których ważne jest leczenie wszystkich rodzajów ADHD.

    Jeśli negatywne skutki zachowania znacznie przewyższają pozytywne, to nigdy nie dostrzeżemy pozytywnych aspektów, mówi dr Max Wiznitzer, neurolog dziecięcy ze Szpitala Rainbow Babies and Children w Cleveland, OH.

    Ważne jest jednak, aby w miarę możliwości kłaść nacisk na dobre zachowanie – mówi.

    Jeśli dziecko wyrobi sobie dobre nawyki, ADHD nie będzie miało na nie takiego samego negatywnego wpływu, jak w przypadku złych nawyków, mówi Wiznitzer, który jest również współprzewodniczącym profesjonalnego komitetu doradczego organizacji Children and Adults with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (CHADD).

    Jak rodzice mogą pomóc

    Jak rodzice mogą pomóc swoim dzieciom w dobrym wykorzystaniu objawów ADHD? Po pierwsze, należy skupić się na tym, co dzieci mogą zrobić, a nie na tym, czego nie mogą.

    Jako rodzic łatwo jest zwracać większą uwagę na to, co dzieci robią źle, mówi Demuth. Ponieważ jednak dzieci z ADHD otrzymują tak wiele negatywnych informacji na temat swojego stanu, ważne jest, aby rodzice dodawali im otuchy.

    Myślę, że naprawdę trzeba złapać się za głowę. Nie zaczynaj od negatywnych rzeczy, takich jak bałagan w pokoju” – mówi. Podkreślaj te momenty, w których widzisz, że dziecko robi coś dobrego.

    Wiznitzer sugeruje, aby rodzice sporządzili listę mocnych stron dziecka, a następnie określili, które z nich są związane z ADHD. Pomoże to zrozumieć, które cechy dziecko może wykorzystać, by odnieść sukces.

    Rodzice mogą również zachęcać do dobrego zachowania za pomocą:

    System nagród. Nagradzaj swoje dziecko, gdy zrobi coś dobrze. W zależności od dziecka i jego osiągnięć, nagrodą może być wszystko, od gwiazdki na karcie zachowania po zimną, twardą gotówkę.

    Granice zachowania. Niektóre dzieci z ADHD mogą być popularne wśród rówieśników ze względu na ich energiczne osobowości. Jednak w nadmiarze może to prowadzić do zachowania klauna klasowego lub odpychania innych. Rodzice powinni wspierać żywą osobowość dziecka, upewniając się jednocześnie, że rozumie ono, kiedy należy się wycofać, np. gdy jest w klasie.

    Skupienie się na informacji zwrotnej. Rodzice nie zawsze zdają sobie sprawę z tego, jak dobrze ich dziecko radzi sobie poza domem. Jeśli przestanie być zapraszane na spotkania z przyjaciółmi lub zacznie otrzymywać telefony od nauczycieli, jego zachowanie może przekraczać pewną granicę. Być może nadszedł czas, aby wzmocnić leczenie lub porozmawiać z dzieckiem o granicach. Jeśli jednak pacjent otrzymuje pochwały za swoje zachowanie, prawdopodobnie dobrze radzi sobie z objawami. Zachęcaj ich do dalszej dobrej pracy.

    Wiznitzer mówi, że w przypadku każdej z tych strategii należy przestrzegać trzech podstawowych zasad wychowania dzieci z ADHD: struktury, rutyny i konsekwencji.

    Co to jest relaktacja?

    0

    Czy przestałaś karmić piersią swoje dziecko, ale żałujesz, że tego nie zrobiłaś? Jeśli tak, możesz otrzymać drugą szansę dzięki relaktacji. Jest to proces, który może pomóc Twoim piersiom ponownie produkować mleko, aby nakarmić dziecko.

    Wiele kobiet jest w stanie karmić piersią swoje dzieci po przejściu relaktacji, ale u każdego wyniki są inne. Może się zdarzyć, że wytworzysz trochę mleka, ale być może będziesz musiała podawać dziecku mieszankę, aby przybrało na wadze i dobrze się rozwijało. Możesz też przejść przez relaktację i być w stanie produkować wystarczająco dużo mleka, aby karmić swoje maleństwo bez stosowania preparatów do początkowego żywienia.

    Co będziesz robić

    Pierwszym krokiem jest przystawienie dziecka do piersi. Im częściej dziecko trzyma się za pierś, tym bardziej prawdopodobne jest, że Twój organizm zacznie ponownie wytwarzać mleko. Dzieje się tak dlatego, że uczucie ssania piersi przez dziecko może pobudzić hormony do produkcji mleka.

    Na początku może być konieczne przystawianie dziecka do piersi nawet kilkanaście razy dziennie (w tym dwie sesje nocne), aby mleko zaczęło płynąć. Za każdym razem staraj się karmić dziecko piersią przez 15 do 20 minut.

    Zamiast sesji pielęgnacyjnych możesz używać laktatora. Nadal będziesz musiała uzupełniać pokarm dziecka, gdy będziesz odbudowywać swoją podaż. Czynność odciągania pokarmu przypomina uczucie ssania piersi przez dziecko. Aby zwiększyć swoje szanse na sukces, odciągaj pokarm kilka razy dziennie. Jeśli nie masz laktatora, możesz ręcznie uciskać piersi, aby spróbować wytworzyć mleko.

    Lekarz może przepisać leki wspomagające laktację. Jest to bardziej prawdopodobne, jeśli adoptowałaś dziecko i nie karmiłaś wcześniej piersią.

    Niektóre badania sugerują, że kozieradka może pomóc w wytwarzaniu większej ilości mleka. Przeprowadzono jednak bardzo niewiele badań, aby ustalić, jakie skutki uboczne może ona mieć dla dziecka. Przed zażyciem kozieradki lub jakiegokolwiek innego suplementu, porozmawiaj z lekarzem lub konsultantem laktacyjnym (osobą przeszkoloną w rozwiązywaniu problemów związanych z karmieniem piersią dla matek i dzieci).

    Jak szybko zaczyna działać?

    Im wcześniej rozpoczniesz proces relaktacji po zaprzestaniu karmienia dziecka, tym większe są szanse na powodzenie. Młodsze niemowlęta są zwykle bardziej chętne do karmienia niż starsze. Jeśli jednak masz starsze dziecko, nie pozwól, by to Cię powstrzymało. Światowa Organizacja Zdrowia sugeruje, że relaktacja może być skuteczna u dzieci w każdym wieku, nawet u tych, które mają ponad rok.

    Inne kwestie do rozważenia

    Aby uzyskać najlepsze rezultaty, należy stosować zdrową dietę i pić dużo wody.

    Niektóre dzieci mogą nie chcieć długo karmić piersią, która nie wytwarza mleka. Z tego powodu lekarz może zasugerować stosowanie dodatkowego systemu karmienia piersią. W ten sposób dziecko otrzymuje mieszankę mleczną, gdy ssie pierś. Oto, jak to działa:

  • Koniec długiej, cienkiej rurki do karmienia zostanie umieszczony w pobliżu brodawki sutkowej.

  • Gdy dziecko zatrzaśnie się, bierze rurkę do ust.

  • Kiedy dziecko ssie, mleko przemieszcza się przez rurkę do karmienia z urządzenia do ust.

  • System ten można odstawić, gdy piersi zaczną produkować mleko.

    Czy można bezpiecznie pić alkohol podczas przyjmowania leków na ADHD, takich jak Adderall lub Ritalin?

    0

    Zobacz dlaczego leki na ADHD i alkohol nie powinny być stosowane razem. Jeden z nich jest środkiem pobudzającym, podczas gdy alkohol jest środkiem depresyjnym. Zobacz, dlaczego ich łączne zażywanie jest szkodliwe.

    Etykiety na lekach na ADHD odradzają picie alkoholu. Jednak niektórzy lekarze uważają, że można wypić piwo lub kieliszek wina, a nawet dwa, w zależności od osoby. Niektórzy ludzie z natury potrafią lepiej wstrzymywać się z piciem. Dla bezpieczeństwa lekarze twierdzą, że przed wypiciem koktajlu należy poczekać, aż leki na ADHD przestaną działać.

    Dlaczego leki na ADHD nie łączą się z alkoholem?

    Leki pobudzające stosowane w leczeniu ADHD zwiększają aktywność dwóch substancji chemicznych w mózgu: dopaminy i noradrenaliny. Pozwala to na skupienie się i koncentrację. Alkohol spowalnia funkcje życiowe organizmu, prowadząc do takich zjawisk jak niewyraźna mowa i spowolniony czas reakcji.

    Nie mamy zbyt wielu badań na temat interakcji leków na ADHD i alkoholu. Wiemy jednak, że picie alkoholu podczas przyjmowania tych leków może powodować problemy, czasem poważne. Może to:

    • Uszkodzić twoją ocenę sytuacji

    • Utrudnia Ci rozpoznanie, że się upijasz

    • Prowadzić do zatrucia alkoholowego, które może zagrażać życiu

    • Powoduje mdłości, wymioty i odwodnienie

    • Zwiększają pijaństwo, jeśli pijesz na pusty żołądek (leki na ADHD zmniejszają apetyt, więc czasami trudno jest jeść i pić wystarczająco dużo).

    • Zaburzenia czasu reakcji, koordynacji i wzroku

    • Powodować zbyt szybkie lub nieregularne bicie serca lub wzrost ciśnienia krwi

    • Z czasem prowadzić do chorób serca

    • Powodują problemy z zasypianiem

    • Wywołuje stany lękowe i depresję

    • W rzadkich przypadkach mogą powodować udary mózgu i napady drgawek

    Czy istnieje bezpieczny sposób picia alkoholu?

    Stymulanty stosowane w leczeniu ADHD występują w różnych postaciach. Krótko działające (tzw. o natychmiastowym uwalnianiu) zazwyczaj przestają działać po około 4 godzinach. Większość ludzi przyjmuje wersję długo działającą (zwaną lekiem o przedłużonym uwalnianiu lub ER), której działanie może trwać do 12 godzin.

    Jeśli chcesz uczcić rocznicę butelką wina lub wypić piwo z przyjaciółmi, niektórzy lekarze twierdzą, że należy poczekać, aż leki na ADHD przestaną działać. Lub pominąć je tego dnia.

    Potencjał nadużywania

    Nawet niektóre osoby, które znają zagrożenia związane z łączeniem alkoholu z lekami na ADHD, i tak to robią. Studenci szkół wyższych mogą to robić, aby dłużej poimprezować. Inni piją, ponieważ nie podoba im się sposób, w jaki czują się po lekach. Każda z tych sytuacji może prowadzić do nadmiernego picia.

    Innym problemem jest to, że zarówno leki na ADHD, jak i alkohol mogą uzależniać. Połączenie tych dwóch substancji w dłuższym okresie czasu może wpływać na zdolność koncentracji, zapamiętywania i rozwiązywania problemów. Może również prowadzić do depresji i innych problemów ze zdrowiem psychicznym.

    Najlepiej nie pić alkoholu, gdy przyjmujesz leki na ADHD. Jeśli jednak chcesz świętować w sposób odpowiedzialny, zapytaj swojego lekarza, jak możesz zachować bezpieczeństwo.