Strona główna Blog Strona 3332

Katalog leczenia ADHD u dorosłych: Znajdź wiadomości, funkcje i więcej o leczeniu objawów ADHD u dorosłych

Editor
-
0
Katalog leczenia ADHD u dorosłych: Znajdź wiadomości, funkcje i więcej o leczeniu objawów ADHD u dorosłych

Znajdź kompleksowe informacje na temat leczenia ADHD u dorosłych, w tym informacje medyczne, wiadomości, zdjęcia, filmy i więcej.

Katalog metod leczenia ADHD u dorosłych

Leczenie ADHD u dorosłych może obejmować terapię, leki stymulujące, leki niestymulujące oraz metody alternatywne. Wielu dorosłych z ADHD woli łączyć leki z terapiami nielekowymi. Kliknij poniższe linki, aby uzyskać wyczerpujące informacje na temat możliwości leczenia ADHD, dowiedzieć się, które metody leczenia mają solidne dowody naukowe i nie tylko.

Źródła medyczne

  • Leczenie behawioralne ADHD

    Lekarz wyjaśnia nielekowe metody leczenia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci i dorosłych.

  • Terapia poznawczo-behawioralna w ADHD u dorosłych

    Jeśli cierpisz na ADHD u dorosłych, prawdopodobnie przyjmujesz leki, aby utrzymać objawy pod kontrolą. Jednak leki nie zawsze działają. W takiej sytuacji pomocna może okazać się terapia poznawczo-behawioralna.

  • Leki przeciwdepresyjne w ADHD u dorosłych

    Dowiedz się, w jaki sposób leki przeciwdepresyjne mogą pomóc niektórym dorosłym z ADHD w radzeniu sobie z objawami oraz poznaj możliwe działania niepożądane.

  • Leki na ADHD i skutki uboczne

    Lista leków na ADHD i ich najczęstsze skutki uboczne.

Zobacz wszystkie

Cechy

  • ADHD u dorosłych: Jak znaleźć właściwą terapię

    Dzięki odpowiedniemu podejściu terapeutycznemu można rozwinąć umiejętności potrzebne do prawidłowego funkcjonowania z ADHD. Dowiedz się, jak dokonać właściwego wyboru dla siebie.

  • Leczenie ADHD u osób dorosłych

    Lekarz rozmawia z ekspertami na temat leczenia ADHD u osób dorosłych.

  • Jak ADHD wpływa na kobiety

    Lekarz omawia, jak ADHD wpływa na kobiety, objawy ADHD u kobiet oraz sposoby leczenia ADHD u kobiet.

Pokazy slajdów i obrazy

  • ADHD u dorosłych

    Większość ludzi, słysząc termin zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), myśli o dzieciach. Ale 30%-70% dzieci z ADHD nadal mają objawy, gdy dorastają. Dowiedz się więcej o ADHD u dorosłych.

  • Zorganizuj się: Porady dotyczące życia z ADHD u dorosłych

    Jeśli masz ADHD lub po prostu potrzebujesz zorganizować siebie i swoją rodzinę, skorzystaj z tych wskazówek, aby Twój dzień przebiegał bez zakłóceń.

Archiwum wiadomości

Zobacz wszystkie

Rozwiązania dla zdrowia

  • Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

  • Czy mogę mieć CAD?

  • Leczenie zgiętych palców

  • Leczenie HR+, HER2- MBC

  • Masz dość łupieżu?

  • Korzyści płynące z CBD

  • Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

  • Udary związane z migotaniem przedsionków

  • Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

  • Czy mój penis jest normalny?

  • Opcje leczenia nawracającego stwardnienia rozsianego

  • Przeszczep wątroby ratuje życie

  • Sfinansuj chirurgię plastyczną

  • Przyczyny zgięcia palca

  • Jak żyć z łuszczycą?

  • Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

  • 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

  • Jak radzić sobie z narkolepsją

  • Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

  • Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

  • Jak się czuje łuszczyca

  • Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

  • Rozmowy z lekarzem na temat RZS

  • Crohn’s: Choroba „całego ciała

  • Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

  • Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

  • Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

  • Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

  • 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

  • Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

  • Życie z zaawansowanym rakiem piersi

  • Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Woda z kranu, butelki czy studni: Która z nich jest bezpieczna dla Twojego dziecka?

Editor
-
0
Woda z kranu, butelki czy studni: Która z nich jest bezpieczna dla Twojego dziecka?

Jakiego rodzaju wody najlepiej używać do przygotowania mleka dla dziecka? Dowiedz się, jak używać wody z kranu, wody butelkowanej i wody ze studni dla swojego dziecka.

Po sześciu miesiącach można jednak zacząć podawać dziecku wodę butelkowaną. Woda mineralna dla niemowląt jest zdrowa, o ile poziom rozpuszczonych w niej minerałów (takich jak sód i fluorki) jest niski.

Najważniejszą rzeczą, o której należy pamiętać, jest to, że podczas mieszania preparatu do początkowego żywienia niemowląt należy przegotować wodę pobraną z bezpiecznego źródła. Przed użyciem należy schłodzić wodę do temperatury pokojowej.

Wybieranie wody do przygotowania preparatu do początkowego żywienia niemowląt

Woda butelkowana. Jeśli musisz używać wody butelkowanej, ponieważ nie masz dostępu do żadnej innej czystej wody, możesz poszukać wody butelkowanej przeznaczonej specjalnie dla niemowląt. Ponieważ jednak woda butelkowana nie jest zazwyczaj sterylna, warto podjąć środki ostrożności, takie jak przegotowanie jej i odczekanie, aż ostygnie, zanim użyjesz jej do przygotowania mieszanki dla dziecka. ?

Woda z kranu. W większości miejsc woda z kranu jest bezpieczna dla Ciebie i Twojego dziecka. Jednak nadal ważne jest, aby ją przegotować przed dodaniem do mleka dla dziecka.

Woda ze studni. Woda studzienna może łatwo ulec skażeniu substancjami toksycznymi pochodzącymi z brudu, roślin lub wody wokół niej. Z tego powodu, jeśli woda studzienna nie została zbadana lub nie wiadomo, czy jest bezpieczna, nie należy jej używać do przygotowywania mieszanki dla niemowląt.

Większość studni zawiera azotany w ilościach przekraczających federalne normy dotyczące wody pitnej. Azotany powstają z materii roślinnej i składników nawozów, które przedostają się do wody studziennej.

Nie stanowią one zagrożenia dla ludzi, dopóki nie wypijemy wody. Wtedy mieszają się z chemią naszego organizmu i mogą stać się trujące.

Ważne jest, aby zbadać wodę studzienną na obecność azotanów i upewnić się, że jest ona wolna od..:

  • Miedź

  • Rtęć

  • Bakterie

  • Wirusy

  • Ołów

  • Aluminium

  • Selen

  • Amoniak

Jeśli przygotowujesz mleko dla dziecka przy użyciu niebezpiecznej wody studziennej, narażasz je na ryzyko wystąpienia choroby zwanej methemoglobinemią lub „chorobą niebieskiego dziecka”. Jest to zaburzenie krwi, które zakłóca krążenie tlenu we krwi i może być śmiertelne.

Uwaga na temat fluorków. Fluor jest naturalnie występującym minerałem, który można znaleźć w wodzie pitnej. Dodaje się go również do pasty do zębów i płynów do płukania jamy ustnej, aby chronić zęby przed ubytkami.

Fluor pomaga zapobiegać próchnicy, odbudowując zewnętrzną powłokę (szkliwo) zębów, gdy kwasy pochodzące z cukru ją uszkodzą. Jednak zbyt duża ilość fluoru pochodząca z pasty do zębów, wody pitnej lub wody używanej do przygotowywania preparatów dla niemowląt może spowodować fluorozę zębów u Twojego dziecka. Często objawia się ona w postaci słabo widocznych białych linii na zębach.

Według Światowej Organizacji Zdrowia, jeśli w wodzie znajduje się więcej niż 1,5 miligrama fluorków na litr, ryzyko rozwoju fluorozy jest wysokie. Specjaliści medyczni różnią się pod względem poziomu zaniepokojenia fluorozą.

Na przykład Amerykańska Akademia Pediatrii zauważa, że ryzyko wystąpienia fluorozy u dziecka kończy się, gdy zaczynają wyrastać mu dorosłe zęby. Istnieją jednak również badania, które łączą fluorozę z zachowaniami sugerującymi ADHD i niższy iloraz inteligencji u dzieci.

Wybierając wodę butelkowaną o niskiej zawartości fluoru, należy sprawdzać etykietę i wybierać wodę oczyszczoną, dejonizowaną, demineralizowaną lub destylowaną. Oznacza to, że pewna ilość fluorków została usunięta z wody, dzięki czemu nie będzie ona szkodliwa dla Twojego dziecka.

Jak przygotować wodę do przygotowania mleka dla niemowląt

Kiedy należy zagotować wodę. Amerykańska Akademia Pediatrii radzi, aby do przygotowania preparatu do początkowego żywienia niemowląt używać wody z bezpiecznego źródła lub gotować wodę za każdym razem, gdy przygotowujesz preparat do początkowego żywienia niemowląt. Ma to na celu uchronienie dziecka przed infekcjami spowodowanymi przez bakterie, wirusy lub inne zarazki przenoszone przez wodę.

Jeśli dziecko ma sześć miesięcy lub mniej, zawsze gotuj wodę i pozwól jej ostygnąć, zanim użyjesz jej do przygotowania mieszanki. Nie gotuj jej jednak dłużej niż jedną minutę. W ten sposób zapobiegniesz przedostaniu się do wody dodatkowych zanieczyszczeń.

W przypadku dzieci powyżej 6. miesiąca życia gotowanie wody z kranu nie jest konieczne. Przegotowanie wody z kranu nie zmienia ilości fluorków w niej zawartych. W rzeczywistości gotowanie może zwiększyć stężenie fluorków w wodzie.

Jeśli obawiasz się, ile fluorku spożywa Twoje dziecko, do przygotowania mieszanki dla niemowląt możesz użyć wody butelkowanej o niskiej zawartości fluorku.

Przygotowując mleko dla dziecka, niezależnie od tego, czy używasz wody butelkowanej, wodociągowej czy studziennej, zawsze upewniaj się, że jest ono całkowicie bezpieczne do spożycia. Jeśli nie jesteś pewna, zawsze staraj się ją przegotować. Zmniejszy to ryzyko spożycia przez dziecko szkodliwych zarazków, które mogą zaszkodzić jego zdrowiu.

Gwiazda „CSI” Emily Procter bada nowe macierzyństwo

Editor
-
0
Gwiazda „CSI” Emily Procter bada nowe macierzyństwo

Gwiazda serialu "CSI: Miami", Emily Procter, opowiada o przyprowadzeniu małej Pippi na plan zdjęciowy, swoim dziwnym wyborze kołysanek i o tym, dlaczego macierzyństwo jest "najlepszą rzeczą, jaką kiedykolwiek zrobiłam"

Nie spodziewajcie się, że Emily Procter będzie typem sławnej mamy, która prosto z sali porodowej wślizguje się w dżinsy w rozmiarze 0. Odkąd córka Pippa (skrót od Philippa) urodziła się na początku grudnia, gwiazda CSI: Miami ma o wiele większe priorytety, na których musi się skupić, niż rozmiar spodni.

W tej chwili 42-letnia aktorka nie widzi powodu, by być superchudą. „Myślę sobie: 'Dla kogo?’. Nie dla swojego dziecka. Twoje dziecko nie patrzy na Ciebie i nie mówi: 'Mmmm, uwielbiam obojczyki. Pozwól mi się w nim zagnieździć” – chichocze, a w jej śmiechu pobrzmiewa nuta Północnej Karoliny.

„Jeśli w szóstym miesiącu ciąży będę miała dużo zbędnych kilogramów, wtedy postaram się zrobić to drastycznie” – mówi Procter, która w czasie ciąży przytyła około 45 kilogramów. „Ale zamierzam dać sobie spokój, bo jeśli jest coś, na czym się w tej chwili nie skupiam, to właśnie na tym, ile ważę. Skupiam się na byciu mamą, a to jest wystarczająco trudne”.

W porządku. Ma również niezwykle odświeżające spojrzenie na te późne nocne karmienia, które pozostawiają tak wielu świeżo upieczonych rodziców w otępieniu. Kiedy Pippa po raz pierwszy przespała całą noc w wieku 10 tygodni, Procter nie odczuła ulgi – była przerażona. „Kiedy zaczęła przesypiać całą noc – i wiem, że są ludzie, którzy będą chcieli mi przywalić – brakowało mi tego czasu, który spędzaliśmy we dwoje w środku nocy” – wzdycha. „Czułam się tak, jakbyśmy byli sami na świecie”.

Emily Procter: Pracująca mama

Za każdym razem, gdy musi zostawić Pippę, Procter odczuwa silny lęk separacyjny. Odkąd wróciła do pracy jako detektyw Calleigh Duquesne w serialu CSI stacji CBS, zaledwie cztery tygodnie po porodzie, Pippa jest z nią na planie. Nie chciałaby, żeby było inaczej, ale to rozwiązanie wymaga pewnych dostosowań.

Chociaż Procter mówi, że producenci byli „wspaniali”, dostosowując się do jej nowej roli, serial ma napięty harmonogram. Oznacza to, że Procter musi wcisnąć karmienie i drzemki w 10-minutowe przerwy między scenami. „W pierwszym czy drugim tygodniu po powrocie musiałam strzelać z łuku bloczkowego” – wspomina. Ze względu na skomplikowany system linek i kół pasowych broń ta wymaga znacznie więcej treningu niż przeciętny łuk, a czas karmienia Pippy zbliżał się nieubłaganie. Procter szybko oddał kilka strzałów z rzędu. Mówiłem: „Ludzie, muszę nakarmić dziecko!”.

Żonglowanie porami drzemek, karmieniami i zmianami pieluszek było o wiele łatwiejsze w domu, gdzie chłopak Procter, Paul Bryan, bardzo się przyłożył. Producent muzyczny nie omieszkał przejść do ojcostwa. „W momencie, gdy się urodziła, wszystko potoczyło się dla niego tak szybko. Powiedział: 'Kocham ją'” – mówi Procter, naśladując głębszy głos Bryana. „Sprzeczamy się o to, kto będzie trzymał dziecko”.

Procter i Bryan: partnerzy i rodzice

Wraz z pojawieniem się na świecie Pippy, para najwyraźniej znalazła właściwą równowagę rodzinną. W czasie kąpieli Procter wchodzi do wanny z Pippą i myje ją. „Potem przekazuję ją Paulowi, a on ją suszy i zakłada jej nocne ubranko”. W sobotnie poranki Bryan zabiera Pippę, gdy idzie na kawę, aby dać Procterowi trochę cennego czasu dla siebie po tym, jak mama i córka spędzą razem poranek, a Procter odwdzięcza się, zabierając Pippę na spacery. „Myślę, że to miłe, ponieważ oboje mamy okazję spędzać z nią czas jeden na jeden, a jednocześnie spędzamy dużo czasu razem jako rodzina” – mówi.

Jedną rzeczą, co do której para zdecydowanie się nie zgadza, jest wybór kołysanek. Kiedy Procter śpiewa Pippi – co robi często – nie są to ciche tony „Rock-a-Bye Baby” czy „Twinkle, Twinkle, Little Star”.

„Nie mogłam sobie przypomnieć żadnej piosenki, gdy urodziła się po raz pierwszy, więc zaczęłam śpiewać piosenkę o bolończykach Oscara Mayera” – mówi Procter. Kiedy Paul narzekał na wybór piosenki, „powiedziałam mu: 'Słuchaj, w tej piosence jest ortografia. Uważam, że to wspaniałe”. A bolonia to trudne do przeliterowania słowo!

„Paul jest muzykiem, więc to nie jest spokojne gospodarstwo domowe. W ciągu dnia jest tak: 'Twoja drzemka będzie wtedy, kiedy będzie twoja drzemka’. Będzie głośno. Wokół będą się kręcić ludzie” – dodaje Procter. „Ale jeśli chodzi o porę kładzenia się do łóżka, bardzo dokładnie ustalamy dokładną godzinę, upewniamy się, że światła są zgaszone i że jest bardzo spokojnie i cicho”.

Procter ceni sobie właśnie te małe chwile – nieważne, jak mało znaczące mogą się wydawać – ponieważ wie, jak bardzo są ulotne. „Spędziłam wiele czasu, wpatrując się w nią i mówiąc: 'Nie przegap tej chwili'” – mówi.

Teraz, gdy zdaje sobie sprawę, jak cudowne jest macierzyństwo, Procter żałuje, że nie zrobiła tego wcześniej – i częściej. „Gdybym wiedziała, miałabym 20 dzieci. Na pewno byłabym jak Duggar” – śmieje się, nawiązując do matki 19 dzieci z reality show – „To jedna z tych rzeczy, w których wszystkie stereotypy się sprawdzają. To najlepsza rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiłam”.

Ritalin vs. Adderall: Różnice, skutki uboczne, dawkowanie i koszt

Editor
-
0
Ritalin vs. Adderall: Różnice, skutki uboczne, dawkowanie i koszt

Miliony ludzi bierze te dwa popularne leki na ADHD, Adderall i Ritalin. Dowiedz się więcej o tym, jak one działają, skutki uboczne, które mogą powodować i inne różnice.

Badania wykazują, że leki stymulujące dobrze działają na objawy ADHD u około 80% osób, które je przyjmują. U około połowy z nich Adderall lub Ritalin dają takie same wyniki. Jednak w przypadku drugiej połowy jeden lek działa lepiej niż drugi. Dzieje się tak dlatego, że działają one w różny sposób i mogą powodować różne skutki uboczne.

Zwykle potrzeba trochę prób i błędów, aby znaleźć lek i dawkę, które działają najlepiej dla Ciebie. Jeśli pierwszy wypróbowany lek nie pomaga wystarczająco lub powoduje zbyt wiele skutków ubocznych, lekarz może zmienić lek na inny.

Jak długo działają?

Adderall to nazwa handlowa mieszanki dwóch substancji pobudzających zwanych amfetaminą i dekstroamfetaminą. Ritalin to nazwa handlowa środka stymulującego o nazwie metylofenidat.

Oba leki występują w dwóch postaciach, krótko i długo działającej. Formę długo działającą zażywa się rano, a jej działanie ma trwać cały dzień. Forma krótko działająca działa przez około 4 godziny.

Niektóre preparaty długo działające to kapsułki zawierające dwa rodzaje kulek: Połowa z nich rozpuszcza się od razu i daje jedną dawkę leku. Reszta kulek nie dostaje się do organizmu aż do późniejszego czasu.

Długo działająca wersja Adderallu może działać od 10 do 12 godzin, podczas gdy długo działająca forma Ritalinu działa od 6 do 12 godzin.

Skutki uboczne

Oba leki mogą powodować takie same działania niepożądane, jak:

  • Szybkie bicie serca

  • Bóle głowy

  • Drażliwość

  • Lęk

  • Utrata apetytu

  • Podwyższone ciśnienie krwi

  • Rozstrój żołądka

  • Wysypka na skórze

  • Kłopoty z zasypianiem

  • Utrata wagi

  • Niepokój

  • Drżenia

  • Tiki

  • Biegunka

  • Zaparcia

  • Wahania nastroju

  • Pokrzywka

  • Bezsenność

  • Nerwowość

  • Zawroty głowy

  • Ból brzucha lub nudności

Dołączone są również ostrzeżenia o możliwości wystąpienia problemów z sercem, problemów ze zdrowiem psychicznym, drgawek, niewyraźnego widzenia oraz problemów z krążeniem w palcach rąk i nóg.

W przypadku Adderall, mężczyźni mogą również zauważyć zmiany w popędzie płciowym, impotencję, częste erekcje lub erekcje, które trwają dłużej niż zwykle. Niektórzy ludzie, którzy biorą to może mieć wypadanie włosów lub rabdomioliza, niebezpieczny stan, w którym mięśnie rozpadają.

Koszt

Ceny mogą się znacznie różnić, więc sprawdź w swoim planie ubezpieczeniowym, co jest objęte ubezpieczeniem i porównaj ceny w lokalnych aptekach. Ogólnie rzecz biorąc, dłużej działające formy zarówno Ritalinu, jak i Adderallu są droższe niż formy krótkodziałające. Wersje generyczne mogą kosztować znacznie mniej niż nazwy markowe.

Czy są uzależniające?

FDA klasyfikuje oba leki jako substancje kontrolowane według schematu II. Oznacza to, że można się od nich uzależnić. W przypadku form długo działających jest to jednak mniej prawdopodobne, ponieważ są one zaprojektowane tak, aby uwalniać lek powoli.

Jeśli w przeszłości miałeś problem z nadużywaniem narkotyków lub alkoholu, porozmawiaj z lekarzem o tym, czy powinieneś przyjmować leki pobudzające.

Jak sprawić, by dzieci pokochały ćwiczenia fizyczne

Editor
-
0
Jak sprawić, by dzieci pokochały ćwiczenia fizyczne

Twoje dzieci nie lubią sportu? Nie ma problemu! Doktor pokazuje, jak sprawić, by dzieci zaczęły się ruszać. Znajdź dla nich zabawne sposoby na ćwiczenia.

1/11

Skończył się obiad. Zamiast iść do pokoju telewizyjnego, ruszaj do drzwi wejściowych. Idź na spacer lub przejażdżkę rowerową. Postaraj się, aby rozmowa była lekka. To nie jest czas na omawianie ocen czy obowiązków dziecka. Jeśli wszyscy będą się dobrze bawić, wszyscy będą chcieli to robić.

Godzina dziennie

2/11

Dzieci muszą się ruszać przez 60 minut dziennie. Powinno to być połączenie różnych form aktywności, które:

  • pobudzają serce do pracy (np. bieganie lub szybki marsz)

  • Praca mięśni (np. pompki)

  • Wzmacnia kości (np. skakanie na skakance)

Ta godzina ćwiczeń nie musi odbyć się za jednym razem. Dzieci mogą ją rozłożyć na cały dzień. Po szkole mogą wybrać się na szybki spacer z psem, pobawić się na sali gimnastycznej – to wszystko ma sens.

Używaj licznika kroków

3/11

Dzieci uwielbiają gadżety. Licznik kroków (tzw. krokomierz) może je zmotywować do większego ruchu. Kup taki licznik dla wszystkich członków rodziny. Następnie wymyślcie mini-wyzwania, aby poruszać się w ciągu dnia.

Ile kroków do słupa telefonicznego? Jak szybko możesz zrobić 80 kroków? Sprawdź, czy dzieci lubią umieszczać w kuchni licznik kroków, aby wziąć udział w przyjacielskiej rywalizacji, albo spróbuj pobić swój osobisty rekord.

Zabierzcie fajny sprzęt

4/11

Nie potrzebujesz wymyślnego sprzętu, żeby rozruszać całą rodzinę. Oczywiście, rakieta tenisowa lub łyżwy mogą być źródłem inspiracji, ale zwykła, niedroga skakanka lub nadmuchiwana piłka plażowa też się przydadzą. Przechowuj w ukryciu nowe zabawki do zabawy na świeżym powietrzu. Wyciągaj je w dni, kiedy dzieci wydają się znudzone.

Ustaw scenę

5/11

Brzmi to prosto, ale czasem trzeba po prostu wybrać odpowiednie miejsce. Zabierz dzieci na plac zabaw lub boisko baseballowe. Idź do parku. Zorganizuj piknik nad jeziorem z kilkoma przyjaciółmi.

Być może nie trzeba wiele robić, aby je rozruszać. Może zainspiruje je otoczenie lub inne dzieci.

Rozejrzyj się za zajęciami

6/11

Zajęcia – aikido, taniec, tenis czy joga – mogą być świetnym sposobem na rozbudzenie w dzieciach zamiłowania do aktywności fizycznej.

Zanim zapiszesz się na zajęcia, odwiedź kilka darmowych zajęć i pozwól dzieciom wybrać swoje ulubione. Dzięki temu będziesz miał pewność, że pieniądze zostały dobrze wydane.

Grasz w gry wideo? Tak!

7/11

Jeśli chodzi o fitness, gry wideo nie muszą być wrogiem. Wykorzystaj system gier z czujnikiem ruchu, taki jak Kinect lub Wii. Istnieje wiele gier – fitness, joga, sport, taniec – które można wypożyczyć.

Dzieci, które wstają i ruszają się podczas grania w aktywne gry wideo, spalają do 200% więcej energii niż podczas grania w standardowe gry na siedząco. Nadal jednak warto ograniczać czas spędzany przed ekranem.

Niech to będzie zabawa

8/11

Weź dziecko za rękę i skoczcie na stertę liści. Nie musisz nawet mówić „ćwiczenie”. Zasadź kilka tulipanów. Przejdźcie się do biblioteki. Ulep bałwana. Niech to będzie płynna, zabawna część ich codziennego życia, a nie coś, co „muszą” robić.

Zachęcaj do działania

9/11

Jeśli dziecko nie od razu weźmie się za ćwiczenia, nie poddawaj się. Chwal to, co robi. Pomóż mu wypróbować ćwiczenia, które nie muszą być związane z rywalizacją, np. wędrówki piesze lub spływy kajakowe.

Najważniejsze jest, aby pomóc im znaleźć swój żywioł. Należy próbować różnych sportów i aktywności. Pomóż im przekonać się, że aktywność fizyczna jest dla wszystkich.

Znajdź swoją pasję

10/11

Jeśli chcesz, żeby dzieci ćwiczyły, to dobrze, jeśli sam będziesz to robił. Jeśli widzą, że się ruszasz, wiedzą, że to ważna część życia, która może być świetną zabawą! ?

A więc co Ty robisz? Znajdź zajęcie, które naprawdę lubisz. Potem podziel się tym z dziećmi. Nie szkodzi, jeśli Ty też nie ruszałeś się zbyt często. Możecie zacząć razem.

Wymykaj się

11/11

Na przykład, gdy idziecie do centrum handlowego, zaparkujcie daleko od wejścia. W środku zwróć uwagę, że czasami lepiej jest iść schodami, niż czekać na windę. Wyścigi o to, kto pierwszy odłoży zabawki na miejsce lub ułoży największą stertę liści.

Wykorzystywanie każdej okazji do chodzenia, biegania, skakania i zabawy sprawi, że aktywność fizyczna stanie się codziennym nawykiem, który stanie się drugą naturą dziecka.

Eksperymentalne urządzenie może podawać tlen przez kroplówkę

Editor
-
0
Eksperymentalne urządzenie może podawać tlen przez kroplówkę

Naukowcy z Boston Childrens Hospital opracowali urządzenie, które może wstrzykiwać tlen bezpośrednio do krwiobiegu przez kroplówkę.

Eksperymentalne urządzenie może podawać tlen przez kroplówkę

Donavyn Coffey

22 marca 2022 r. — Ludzki organizm potrzebuje dużo tlenu: około filiżanki na minutę, aby utrzymać się przy życiu.

Jeśli z powodu urazu lub choroby, takiej jak COVID-19, nie otrzymujemy potrzebnej ilości tlenu, nasze ciało szybko zaczyna cierpieć z powodu jego niedoboru. Już po kilku minutach nienormalnie niski poziom tlenu we krwi może spowodować uszkodzenie mózgu i innych narządów, a nawet śmierć.

Lekarze dysponują urządzeniami, takimi jak respiratory, które mogą pomóc osobom mającym trudności z oddychaniem w uzyskaniu odpowiedniej ilości tlenu, ale mają one pewne wady i są obarczone ryzykiem.

Obecnie naukowcy z Boston Childrens Hospital opracowali urządzenie, które może wstrzykiwać tlen bezpośrednio do krwiobiegu przez kroplówkę. Nie testowali go jeszcze u ludzi, ale w nowym badaniu opisano testy na szczurach. Jak twierdzą badacze, jeśli uda im się w końcu zastosować tę metodę u ludzi, będzie ona mogła zapobiec poważnej utracie tlenu i urazom płuc spowodowanym przez respiratory.

Chociaż technologia ta jest daleka od testowania u ludzi, testy na szczurach stanowią dobry dowód słuszności koncepcji – mówi dr John Kheir, lekarz z oddziału intensywnej terapii kardiologicznej w Szpitalu Dziecięcym w Bostonie, który kieruje pracami nad nowym urządzeniem.

Obecnie pacjenci, którzy potrzebują pomocy w oddychaniu, otrzymują tlen przez kaniulę nosową, respirator lub, w najcięższych przypadkach, przez ECMO – maszynę, która pobiera krew od pacjenta, aby wypompować z niej dwutlenek węgla i wprowadzić tlen, a następnie ponownie wprowadzić ją do organizmu.

Chociaż wszystkie te metody ratują życie, respiratory mogą uszkodzić płuca, jeśli są używane przez dłuższy czas, a ECMO wiąże się z wysokim ryzykiem infekcji. Gdyby lekarze mogli wprowadzać tlen bezpośrednio do krwi pacjenta przez kroplówkę, mogłoby to potencjalnie zmniejszyć zapotrzebowanie na inne sposoby podawania tlenu lub uczynić je bezpieczniejszymi.

Kheir i jego zespół mają nadzieję, że w przyszłości technologia ta może być sposobem na podawanie pacjentom wystarczającej ilości tlenu, aby mogli funkcjonować. Dzięki temu pacjenci będą mieli więcej czasu i będą bardziej stabilni, co pozwoli im przejść na ECMO, które może trwać od 15 minut w najlepszych szpitalach do ponad godziny w innych.

Jak to działa: Emulsja tlenowa

Aby przygotować tlen do wstrzyknięcia do krwiobiegu, badacze umieszczają go w urządzeniu wraz z płynem zawierającym fosfolipidy, czyli rodzaj tłuszczu znajdującego się w błonach komórkowych.

Gaz i płyn przechodzą przez dysze o coraz mniejszej średnicy, tworząc maleńkie nano-pęcherzyki tlenu z powłoką fosfolipidową – wszystkie mniejsze od pojedynczej czerwonej krwinki. Nowa emulsja, płyn pełen maleńkich pęcherzyków, jest następnie wstrzykiwana do krwiobiegu.

Opakowanie fosfolipidowe i niewielki rozmiar pęcherzyków mają kluczowe znaczenie dla bezpiecznego podawania tlenu.

Nie można po prostu wstrzyknąć tlenu bezpośrednio do krwiobiegu, ponieważ wytworzy się pęcherzyk powietrza, który może zablokować naczynie krwionośne, tak jak to się dzieje, gdy nurkowie dostają zakrętów po zbyt szybkim powrocie na powierzchnię po nurkowaniu – mówi dr Peyman Benharash, kardiochirurg i dyrektor programu ECMO dla dorosłych w UCLA.

Dzięki nowej metodzie nanotechnologicznej kulki tlenu są zatrzymywane w tłuszczu i powoli uwalniane, co zapobiega zgięciom” – mówi.

Sposób, w jaki działa nowa technologia, jest bardzo prosty, więc może być skalowalna – mówi Benharash.

Jego zdaniem mniej niż 5% szpitali posiada maszyny do ECMO. Coś łatwiejszego w użyciu, jak ta technologia, mogłoby potencjalnie zaoferować ratujący życie tlen większej liczbie ludzi w bardziej odległych miejscach.

Benharash twierdzi, że terapia jest interesująca, ale nie jest jeszcze gotowa na premierę lub zastosowanie u pacjentów. Następnie chciałby sprawdzić, jak urządzenie działa na większych zwierzętach przez dłuższy czas.

Jak mówi Kheir, naukowcy będą nadal pracować nad swoim urządzeniem, aby dostarczało ono co najmniej 10 razy więcej tlenu i aby było bardziej niezawodne.

Zdrowe alternatywy dla fast-foodów: Łatwe zdrowe posiłki i pomysły na przepisy

Editor
-
0
Zdrowe alternatywy dla fast-foodów: Łatwe zdrowe posiłki i pomysły na przepisy

Doktor proponuje przepisy na łatwe, zdrowe posiłki, które Twoja rodzina może przygotować w domu, pomysły na skróty pozwalające zaoszczędzić czas, a także sposoby, w jakie mogą pomóc dzieci.

Ale w ciągu 20-30 minut, jakie zajmuje wzięcie torby z hamburgerami lub czekanie na pizzę z dostawą, możesz przygotować zdrowszy posiłek we własnej kuchni. Przygotowując posiłki w domu, choćby najprostsze i najbardziej podstawowe, wysyłasz rodzinie sygnał, że czas posiłku jest ważny.

Dzieci w kuchni

Każdy może pomóc w przygotowaniu obiadu – nawet małe dzieci, pod nadzorem. Poproś dzieci o pomoc w zadaniach, z którymi są w stanie sobie poradzić:

  • Młodsze dzieci

    potrafią wycierać i nakrywać do stołu, płukać i rwać sałatę oraz nakładać dodatki na ciasto do pizzy.

  • Dzieci w wieku szkolnym

    potrafią otwierać puszki, zbierać i odmierzać składniki, spryskiwać patelnie do pieczenia, myć owoce i warzywa, układać sałatki i ścierać ser.

  • Tweens

    Potrafi kroić i siekać, mieszać w garnkach i smażyć potrawy, a także czytać i stosować się do przepisów i instrukcji podanych na opakowaniach.

  • Nastolatki

    potrafią zrobić wszystko: Planować, robić zakupy i przygotowywać posiłki, a także pomagać młodszym dzieciom w pracach kuchennych.

Używaj zdrowej żywności w opakowaniach

Nie musisz za każdym razem przygotowywać całego posiłku od podstaw. Kilka podstawowych produktów ze spiżarni pozwoli ci przygotować plan zapasowy na dni, kiedy brakuje ci czasu.

Spaghetti z sosem marinara i warzywami:

Gotuj makaron z sosem przez 15 minut, a następnie dodaj do niego rozmrożone mrożone brokuły lub zieloną fasolkę.

Szybka sztuczka: Użyj makaronu typu angel hair zamiast spaghetti – gotuje się szybciej.

Osobista pizza:

Na schłodzone ciasto do pizzy, chleb pita lub gotowe ciasto do pizzy nałóż sos do pizzy z puszki lub butelki, sos barbeque, salsę lub pesto, ulubione dodatki i ser o niskiej zawartości tłuszczu. Wypróbuj następujące kombinacje:

  • Pokrojone pomidory, cukinia, oliwki, kiełbasa z indyka i częściowo rozdrobniony ser mozzarella.

  • Butelkowy sos barbecue, rozdrobniony gotowany kurczak, zielona papryka w plasterkach i niskotłuszczowy ser Colby.

  • Salsa pomidorowa, czarna fasola (z puszki, opłukana), mrożona kukurydza, oliwki w plasterkach i rozdrobniony niskotłuszczowy ser Monterey Jack.

Szybka sztuczka: kup starty ser i pokrojone warzywa z baru sałatkowego w supermarkecie.

Azjatyckie stir-fry:

Podgrzej opakowanie mrożonych warzyw do mieszania. Dodaj ugotowane mrożone krewetki, kawałki resztek ugotowanego kurczaka lub kostki tofu i podgrzej. Posypać posiekanymi orzeszkami ziemnymi i podawać z szybko gotującym się brązowym ryżem i niskosodowym sosem sojowym.

Szybka sztuczka: Użyj brązowego ryżu mrożonego lub podgrzewanego w mikrofalówce, albo spróbuj kuskusu – ziarna, które jest gotowe w 5 minut.

Skróty w supermarkecie

Mimo że wiele pakowanych produktów spożywczych nie należy do najzdrowszych, można robić mądre zakupy, czytając etykiety z wartościami odżywczymi. Porównaj ilość soli i tłuszczów nasyconych w podobnych produktach, a następnie wybierz ten, który ma najniższą zawartość. Większość dużych supermarketów ma w swojej ofercie różnorodne produkty do podgrzania i zjedzenia. Wszystko, co musisz zrobić, to zmontować danie końcowe w swojej kuchni.

  • Weź kurczaka z rożna. Możesz go zjeść w całości, dodać do zup i sałatek lub wykorzystać w tacos i zapiekankach.

  • W dziale mięsnym znajdziesz dania gotowe i gotowane w woreczkach, takie jak pieczeń czy kurczak, które można przygotować w kilka minut.

  • Kup sałatkę w torebkach. Pozwól dzieciom dodać własne białko (kurczaka, krewetki, ser lub jajka na twardo) i podawaj z pełnoziarnistymi bułeczkami.

Niech rządzą kanapki na kolację

Nie masz siły stać nad kuchenką? Na ratunek przychodzą kanapki z kolacji. Do każdego z tych posiłków dodaj danie lub dwa, np. sałatkę, świeże owoce, świeże lub mrożone warzywa gotowane na parze lub podgrzej puszkę fasoli. W ten sposób wzbogacisz posiłek swojej rodziny o błonnik, witaminy i składniki mineralne.

  • Na pełnoziarniste bułki połóż chude mięso wołowe, indyka lub wegetariańskie. Dodaj swoje ulubione dodatki: sałatę, pomidora, ogórka w plasterkach i niskotłuszczową pastę do smarowania.

  • Ciepłe kieszonki z chleba pita wypełnij jajecznicą z serem, resztkami kurczaka, klopsikami lub hummusem. Dodaj ulubione warzywa lub warzywa pokrojone w kostkę.

  • Na tostach z pełnoziarnistej pszenicy ułóż tuńczyka i ser, a następnie opiekaj, aż ser zacznie bulgotać.

  • Wypełnij złożoną tortillę kukurydzianą lub pełnoziarnistą rozdrobnionym gotowanym kurczakiem, pokrojonym w kostkę pomidorem i serem, a następnie podgrzej na patelni.

Zjedz śniadanie na kolację

Wiele zdrowych, lubianych przez dzieci śniadaniowych potraw sprawdza się także na kolację.

  • Tosty z pełnoziarnistych bajgli posmaruj masłem orzechowym. Dodaj niskotłuszczowy jogurt lub mleko i świeże owoce. W sklepie spożywczym kupuj owoce pokrojone w plastry, aby zaoszczędzić sobie czasu.

  • Przygotuj omlet z indykiem lub szynką i serem z niskotłuszczowym serem. Dodaj do niego pokrojone warzywa lub polej salsą. Podawaj z pełnoziarnistym tostem i owocami.

  • Pełnoziarniste naleśniki lub gofry posyp orzechami i truskawkami, bananami i masłem orzechowym lub migdałowym.

Poznaj fakty na temat diety wegetariańskiej

Editor
-
0
Poznaj fakty na temat diety wegetariańskiej

Co musisz wiedzieć, zanim przejdziesz na dietę wegetariańską.

Poznaj fakty na temat diety wegetariańskiej

Co musisz wiedzieć, zanim przejdziesz na dietę wegetariańską

Kathleen M. Zelman, MPH, RD, LD Z archiwum lekarza

Czy to prawda, że przejście na dietę wegetariańską automatycznie spowoduje utratę wagi?

Cóż, niekoniecznie. Ogólnie rzecz biorąc, diety wegetariańskie są zwykle mniej kaloryczne i bogatsze w błonnik, co sprawia, że czujesz się najedzony po spożyciu mniejszej ilości kalorii. Prawidłowo przeprowadzona może zdecydowanie pomóc w zrzuceniu zbędnych kilogramów.

Żywność wegetariańska może jednak zawierać dużo kalorii i tłuszczu. Na przykład, jeśli zrezygnujesz z mięsa, ale zastąpisz je dużą ilością sera i orzechów, możesz w efekcie spożywać taką samą liczbę kalorii (lub nawet więcej). Z drugiej strony, spożywanie większej ilości owoców, warzyw, pełnego ziarna, fasoli, soi i umiarkowanych ilości orzechów może pomóc w utracie wagi – pod warunkiem, że będziesz kontrolować ilość spożywanych kalorii.

Wiele kultur na całym świecie koncentruje swoją dietę na pokarmach wegetariańskich. Grecy mają spanokopitę, Włosi uwielbiają bakłażana parmigiana i manicotti z serem, a co powiesz na tajskie curry i warzywne stir fry?

Nawet jeśli nie jesteś wegetarianinem, prawdopodobnie włączasz niektóre z tych ulubionych potraw do swojej diety:

  • Chili

  • Burritos lub fajitas z fasoli

  • Falafel

  • Makaron z sosem marinara

  • Sushi wegetariańskie

  • Zupa warzywna, fasolowa lub z soczewicy

  • Pizza wegetariańska

  • Smażone tofu

  • Burgery wegetariańskie

  • Sałatki z fasoli

  • Hummus

  • Makaron z serem

Jeden rozmiar nie pasuje do wszystkich

Termin „wegetarianin” oznacza różne rzeczy dla różnych ludzi. Niektórzy ludzie, którzy po prostu nie jedzą czerwonego mięsa, nazywają siebie wegetarianami. Inni spożywają ogromne ilości owoców i uważają się za owocożerców.

Najpopularniejsze rodzaje diet wegetariańskich to: wegańska, laktacyjna, ovo i laktowegetariańska. Weganin, najsurowszy rodzaj wegetarianina, nie je żadnych produktów pochodzenia zwierzęcego. Dieta wegańska opiera się na ziarnach, nasionach, orzechach, roślinach strączkowych, soi, owocach, warzywach i olejach. Laktowegetarianin spożywa produkty mleczne jako uzupełnienie diety wegańskiej. Owowegetarianin spożywa jajka, stosując dietę wegańską. Natomiast laktowegetarianin spożywa zarówno nabiał, jak i jajka, a także standardowe produkty wegańskie.

Nie dopuść do niedoborów

Diety zawierające produkty pochodzenia zwierzęcego są zazwyczaj kompletne pod względem odżywczym. Z drugiej strony, weganie często nie są w stanie zaspokoić zapotrzebowania na witaminę B-12, wapń, witaminę D, cynk i żelazo. Dobra wiadomość jest taka, że wiele z tych składników odżywczych jest dodawanych do produktów spożywczych. Czytając etykiety, można znaleźć produkty wegetariańskie wzbogacone o dodatkowe składniki odżywcze.

Innym sposobem na zapewnienie odpowiedniego odżywiania jest codzienne przyjmowanie suplementu witaminowo-mineralnego, który dostarcza kompletnych ilości powyższych składników odżywczych. Duża ilość słońca to jeden ze sposobów zaspokojenia zapotrzebowania organizmu na witaminę D.

Jeśli stosujesz dietę wegańską, musisz również zrozumieć pojęcie białek komplementarnych. Białko zwierzęce jest pełnowartościowe, co oznacza, że zawiera wszystkie aminokwasy niezbędne w zdrowej diecie. Pokarmy roślinne zawierają dużo białka, ale ich aminokwasy są niekompletne. Dlatego, aby mieć pewność, że spożywamy pełnowartościowe białko, należy jeść różne pokarmy roślinne w połączeniu – na przykład fasolę z ryżem. Weganie muszą zwracać szczególną uwagę na swoją dietę, aby upewnić się, że jest ona odpowiednia pod względem odżywczym.

Plan przedstawiony w książce Deana Ornisha, MD, Eat More, Weigh Less, jest dietą wegetariańską, która ma pomóc w cofnięciu się chorób serca i utracie wagi. Ornish opublikował wiele badań naukowych dokumentujących skuteczność jego diety, która jest bogata w błonnik, owoce i warzywa, a bardzo uboga w tłuszcze. To niskotłuszczowe, wegetariańskie podejście może być trudne do przestrzegania przez dłuższy czas. Jeśli jednak uda się ją utrzymać, korzyści są ogromne.

„Dieta wegetariańska może być tak samo skuteczna w obniżaniu poziomu cholesterolu we krwi jak leki z grupy statyn.

Dlaczego warto zostać wegetarianinem?

Większość ludzi, którzy przechodzą na wegetarianizm, robi to ze względów zdrowotnych. Inni są wegetarianami z pobudek religijnych, moralnych, ekologicznych i/lub etycznych.

Wegetariański styl życia wiąże się ze zmniejszonym ryzykiem wystąpienia wielu przewlekłych chorób, w tym chorób serca, wielu rodzajów raka, cukrzycy, nadciśnienia i otyłości. Większość wegetarian nie tylko odżywia się zdrowiej niż osoby jedzące mięso, ale także unika alkoholu, kofeiny i tytoniu oraz regularnie ćwiczy. Jest oczywiste, że styl życia, który obejmuje te dobre nawyki, pomoże Ci kontrolować wagę.

Badanie opublikowane w The Journal of the American Medical Association wykazało skuteczność diety wegetariańskiej w obniżaniu poziomu cholesterolu we krwi. Dieta ta miała niską zawartość tłuszczu i zawierała soję, orzechy, margaryny zawierające sterole roślinne (takie jak Benecol), zboża o wysokiej zawartości błonnika oraz dużą ilość owoców i warzyw.

Wyniki sugerują, że dieta wegetariańska może być równie skuteczna w obniżaniu stężenia cholesterolu we krwi, jak leki z grupy statyn – co ma daleko idące konsekwencje dla wielu osób.

Wskazówki dla osób niebędących wegetarianami

Nawet jeśli nie jesteś zainteresowany dołączeniem do 6-8 milionów Amerykanów, którzy nazywają siebie wegetarianami, warto przynajmniej raz w tygodniu zjeść posiłek bezmięsny. (Dodatkowa korzyść: posiłki bezmięsne często pozwalają na zjedzenie większych porcji przy tej samej liczbie kalorii). Zamawiaj dania bezmięsne, gdy jesz poza domem, aby poznać różnorodność pysznych potraw wegetariańskich. A jeśli już jesz mięso, przesuń je ze środka talerza i traktuj bardziej jak dodatek do dania. Po prostu zmniejsz porcję i uzupełnij lukę warzywami, sałatkami, roślinami strączkowymi i pełnymi ziarnami – wszystkie te produkty mają naturalnie niską zawartość tłuszczu, a jednocześnie są bogate w błonnik, witaminy i minerały.

Ta niewielka zmiana w sposobie myślenia może pomóc Ci wygrać bitwę z nadwagą!

Ból w plecaku

Editor
-
0
Ból w plecaku

Czy ciężar plecaka Twojego dziecka jest szkodliwy dla jego pleców? Dowiedz się, jakie szkody mogą wyrządzić ciężkie plecaki i jak wybrać najlepszy dla swojego dziecka.

Ból w plecaku

Jak ciężkie plecaki obciążają współczesne dzieci.

Z archiwum lekarza

Alexa Sloan, szczupła szesnastolatka, nosi swój świat w plecaku. Modnie przewieszony przez ramię zawiera kilka podręczników, zeszyty, plan dnia, lunch, plakaty i projekty szkolne, takie jak trójwymiarowy model błony komórkowej, który stworzyła na lekcję biologii.

Sloan, uczennica drugiej klasy Walt Whitman High School w Bethesda, MD, zwykle nosi w swoim czarnym plecaku z jednym paskiem 25-30 kg. Wie, że to za dużo, ale niechętnie rezygnuje z wygody, jaką daje jej plecak.

„Bolą mnie ramiona. Czuję ból, ciągnięcie i martwię się, że pod ciężarem plecaka mój kręgosłup będzie się wykrzywiał” – mówi. „Ale tak naprawdę nie mam wyboru. Między lekcjami nie ma wystarczająco dużo czasu, żeby pójść do szafki”.

Chociaż Sloan rozważała – ale na razie zrezygnowała – skorzystanie z pomocy lekarskiej, wielu innych młodych ludzi i ich zatroskanych rodziców konsultuje się z lekarzami w sprawie naciągnięć mięśni, które mogą być spowodowane noszeniem ciężkich plecaków.

„Widzimy uczniów w czwartej i piątej klasie, którzy skarżą się na bóle pleców, zmęczenie i stres” – mówi Russell Windsor, chirurg ortopeda z nowojorskiego Hospital for Special Surgery. „Nie mają oni wystarczająco dużo siły, aby utrzymać wyprostowaną postawę przy tak znacznych obciążeniach, a to naraża ich szkielet na znaczne obciążenia”.

Badanie wykazuje związek między plecakiem a bólem

Charlotte Alexander, chirurg ortopeda z Houston, po wysłuchaniu opinii kolegów, a nawet własnej 13-letniej córki, na temat problemów związanych z plecakami, przeprowadziła w 1999 r. ankietę wśród ponad 100 lekarzy w Chicago i Wilmington. Stwierdziła, że prawie 60% ortopedów zgłosiło się do dzieci z bólami pleców i ramion spowodowanymi ciężkimi plecakami. Wyniki badań Alexandry zostały przedstawione na konferencji prasowej zorganizowanej w październiku 1999 r. przez Amerykańską Akademię Ortopedów (American Academy of Orthopedic Surgeons).

„Przeciążone plecaki przyczyniają się do częstszych wizyt w gabinetach lekarskich” – mówi Alexander. „Dodatkowe obciążenie kręgosłupa i barków spowodowane dużymi ciężarami powoduje u dzieci pewne niepotrzebne problemy medyczne”.

Długoterminowe perspektywy są niejasne

Chociaż istnieje wiele dowodów na to, że plecaki mogą powodować krótkotrwałe problemy, nie jest jasne, czy mogą one powodować trwałe schorzenia ortopedyczne, takie jak skolioza, czyli skrzywienie kręgosłupa, lub długotrwałe uszkodzenia wciąż rozwijającego się szkieletu.

„Prawda jest taka, że nie mamy pojęcia, czy plecaki powodują [trwałe] uszkodzenia” – mówi dr David Skaggs, adiunkt chirurgii ortopedycznej na University of Southern California School of Medicine w Los Angeles. „Nie przeprowadzono jeszcze badań naukowych, które pozwoliłyby ustalić związek przyczynowo-skutkowy”.

Jednak Jerome McAndrews, lekarz chiropraktyk i rzecznik Amerykańskiego Stowarzyszenia Chiropraktyków, twierdzi, że plecaki mogą być przyczyną niepełnosprawności w późniejszym życiu.

„Dzieci noszą o wiele za duży ciężar w plecakach i noszą je modnie, ale niewłaściwie, przewieszone przez jedno ramię” – mówi. „Układ [mięśniowo-szkieletowy] ma ograniczone możliwości odmładzania się. Obawiamy się, że szkody wyrządzone teraz ujawnią się 30 lat później w postaci jeszcze poważniejszych urazów kręgosłupa”.

Rozwiązania i wskazówki

Zgodnie z wytycznymi Amerykańskiego Stowarzyszenia Chiropraktycznego (ACA) i Amerykańskiego Stowarzyszenia Terapii Zajęciowej (AOTA) uczniowie powinni nosić w plecaku nie więcej niż 10% masy ciała. (Patrz tabela: „Ile to za dużo?”) Plecaki powinny mieć dwa regulowane i wyściełane paski na ramiona, aby wyrównać ciężar i zapobiec problemom z ramionami, szyją i plecami. Pasy wokół talii również mogą pomóc w prawidłowym rozłożeniu ciężaru. Choć plecaki przewieszone przez jedno ramię mogą być modne, taka postawa dodatkowo obciąża plecy i rdzeń kręgowy.

Szkoły w całych Stanach Zjednoczonych – w New Hampshire, Michigan, na Florydzie i w Nevadzie, by wymienić tylko kilka stanów – rozważają wprowadzenie ograniczeń dotyczących noszenia plecaków przez uczniów.

Minnehaha Academy, prywatna szkoła w Minneapolis, zakazała noszenia plecaków w gimnazjum w 1998 r., co spotkało się z zaskakująco małym odzewem, mimo ich popularności wśród uczniów.

„Opór był mniejszy, niż sądziłem” – mówi Dean Erickson, dyrektor gimnazjum. „Dzieci w tym wieku mają mentalność stadną. Kiedy żadne z nich nie mogło nosić plecaka, przestało to być problemem”.

I choć na początku niektórzy uczniowie mogą uważać je za głupie, innym rozwiązaniem jest przejście na plecaki na kółkach. Karen Jacobs, Ed.D., profesor terapii zajęciowej na Uniwersytecie Bostońskim i przewodnicząca AOTA, mówi, że po odkryciu, że jej dwoje nastolatków nosi plecaki ważące 20 i 40 funtów każdy, przekonała ich, by spróbowali plecaków na kółkach.

„Teraz wszyscy ich koledzy też ich używają” – mówi.

Jak dużo to za dużo?

Według Amerykańskiego Stowarzyszenia Chiropraktycznego plecak dziecka nie powinien ważyć więcej niż 10% masy jego ciała. Oto, jak to się przekłada na różne wagi:

  • 50 funtów: od 2,5 do 5 funtów

  • 80 funtów: 4 do 8 funtów

  • 100 funtów: 5 do 10 funtów

  • 130 funtów: 6,5 do 13 funtów

  • 150 funtów: 7,5 do 15 funtów

Badanie: COVID zakaża komórki układu odpornościowego, wywołując stan zapalny

Editor
-
0
Badanie: COVID zakaża komórki układu odpornościowego, wywołując stan zapalny

Zakażenia wirusem COVID-19 mogą infekować inne komórki układu odpornościowego i powodować liczne problemy w całym organizmie.

Badanie: COVID infekuje komórki odpornościowe, powodując stany zapalne

Ralph Ellis

7 kwietnia 2022 r. – Od początku pandemii COVID-19 lekarze próbują ustalić, dlaczego u niektórych osób zakażonych koronawirusem rozwija się ciężki stan zapalny, który może prowadzić do niewydolności oddechowej i uszkodzenia narządów.

Badanie opublikowane w Nature i przeprowadzone przez naukowców z Boston Childrens Hospital i Massachusetts General Hospital dostarcza możliwej odpowiedzi.

Naukowcy ustalili, że koronawirus infekuje komórki odpornościowe zwane monocytami we krwi i makrofagami w płucach. Infekcja ta powoduje, że komórki odpornościowe umierają śmiercią ognistą zwaną piroptozą i uwalniają sygnały alarmowe o stanie zapalnym – podał Boston Childrens Hospital w komunikacie prasowym.

„Kiedy komórki umierają w wyniku piroptozy, uwalniają różnego rodzaju białka zapalne, które wywołują gorączkę i wzywają więcej komórek odpornościowych do danego miejsca” – powiedziała w wywiadzie dla CNN Judith Lieberman, immunolog dziecięcy z Boston Children’s Hospital, która kierowała badaniami.

„Nie mamy żadnego sposobu, by to leczyć, gdy już się zacznie. To jest po prostu jak mały pożar. Rozprzestrzenia się i wybucha, a żadna gaśnica nie jest w stanie go ugasić”.

Lieberman powiedział CNN, że badanie pomaga wyjaśnić, dlaczego osoby starsze i osoby z chorobami współistniejącymi, takimi jak cukrzyca i otyłość, są bardziej narażone na ciężką chorobę wywołaną przez COVID, ponieważ w tych stanach występuje już pewien stan zapalny.

„Są oni o wiele, wiele bardziej skłonni do wzniecania tych zapalnych pożarów” – powiedziała. „W ich przypadku mamy do czynienia z powolnym, słabym spalaniem. A kiedy już się zacznie, naprawdę trudno jest ugasić pożar”.

Zespół badawczy zbadał próbki krwi od pacjentów z COVID w Massachusetts General Hospital i porównał je z próbkami krwi od osób zdrowych i pacjentów z innymi chorobami układu oddechowego. Przyjrzano się również tkance z autopsji płuc ofiar śmiertelnych COVID.

Wszyscy pacjenci mieli objawy zaburzeń oddychania, ale pacjenci z COVID mieli więcej umierających komórek.

Około 6% monocytów we krwi pacjentów zakażonych wirusem COVID umierało śmiercią zapalną, podobnie jak około jedna czwarta makrofagów z tkanki płucnej – czytamy w komunikacie Boston Childrens Hospital.

Badania wykazały również, że przeciwciała produkowane przez osoby z COVID mogą w rzeczywistości pomagać w rozwoju infekcji i stanu zapalnego.

Naukowcy zauważyli, że u osób z COVID występuje większa liczba monocytów posiadających receptor o nazwie CD16, jak podał Boston Childrens Hospital. Przeciwciała, które są naturalnie produkowane przez organizm w celu zwalczenia wirusa, przyczepiają się do receptorów CD16.

Przeciwciała pokrywają wirusa, powiedział Lieberman w komunikacie prasowym. Następnie komórki posiadające receptor CD16 pobierają wirusa.

Na szczęście badacze odkryli, że przeciwciała, które zdrowi ludzie wytwarzają po przyjęciu szczepionek mRNA firm Pfizer i Moderna, nie pomagają w zakażeniu monocytów.

1...3,3313,3323,333...3,364Strona 3,332 z 3,364
© Newspaper WordPress Theme by TagDiv