Strona główna Blog Strona 3329

Karmienie butelką i preparatami do początkowego żywienia niemowląt

0

Czy trzeba podgrzewać butelkę? Jaki jest najlepszy sposób na wypróżnienie dziecka? Lekarz wyjaśnia, co należy wiedzieć o karmieniu butelką i preparatami do początkowego żywienia niemowląt.

1/13

Twoje dziecko może dać Ci wskazówki, które butelki bardziej mu odpowiadają. Butelki plastikowe są lekkie i odporne na stłuczenia, ale mogą nie wytrzymać tak długo jak szklane. W przeszłości niektórzy rodzice wybierali szkło, aby uniknąć substancji chemicznej o nazwie bisfenol A (BPA), która była stosowana w niektórych butelkach plastikowych. Obecnie wszystkie plastikowe butelki sprzedawane w USA są wolne od BPA. Butelki hybrydowe są z zewnątrz plastikowe, więc nie tłuką się, a między plastikiem a preparatem znajduje się szklana wkładka.

Co należy wiedzieć o smoczkach?

2/13

Większość z nich jest wykonana z silikonu lub lateksu i ma różne kształty. Czasami mają one różne „prędkości przepływu”, zależne od wielkości otworu sutka. Możesz wypróbować kilka rodzajów, aby sprawdzić, co dziecko lubi i z czego może łatwo pić. Często sprawdzaj smoczki pod kątem oznak zużycia lub pęknięć. Wymień wszystkie, które są zużyte lub przebarwione.

Myj butelki i smoczki

3/13

Możesz je myć ręcznie lub w zmywarce do naczyń, używając detergentu i gorącej wody. Należy to robić za każdym razem, gdy się ich używa. Najlepiej myć plastikowe butelki ręcznie, ponieważ niektóre badania wykazują, że chemikalia wyciekają z plastiku pod wpływem gorącej temperatury.

Trzymaj się mleka matki lub mleka modyfikowanego

4/13

Podawaj noworodkowi w butelce wyłącznie odciągnięte mleko matki lub mleko modyfikowane – bez wody czy soku. Mieszaj mleko w butelce dokładnie tak, jak jest to napisane na etykiecie. Dodanie zbyt dużej ilości wody rozrzedza mieszankę, przez co traci ona na wartości odżywczej. Może to również spowodować u dziecka niedobór soli, co może prowadzić do drgawek. Zbyt mała ilość wody może być trudna dla żołądka i nerek Twojego dziecka.

Jak wybrać preparat do żywienia niemowląt

5/13

Większość rodziców zaczyna od mleka krowiego. Można również kupić mleko sojowe i hipoalergiczne. Upewnij się, że używasz preparatu wzbogaconego w żelazo. Możesz kupić mleko w proszku, w koncentracie lub w postaci gotowej do użycia. Do 6 miesiąca życia dziecko powinno wypijać od 6 do 8 uncji podczas jednego karmienia.

Ciepłe czy w temperaturze pokojowej?

6/13

Dobrze jest podawać dziecku butelkę chłodną lub o temperaturze pokojowej. Jeśli dziecko woli ciepły pokarm, włóż napełnioną butelkę do ciepłej wody lub polewaj ją ciepłą wodą z kranu przez 1-2 minuty. Możesz też użyć podgrzewacza do butelek. Nie używaj mikrofalówki. Może ona powodować powstawanie gorących miejsc, które mogą poparzyć usta dziecka. Wstrząśnij preparatem i nałóż kroplę na wierzch dłoni, aby sprawdzić jego temperaturę. Nie sprawdzaj jej na nadgarstku – jest on mniej wrażliwy na ciepło.

Jak trzymać dziecko

7/13

Załóż dziecku śliniaczek i przygotuj ściereczkę, aby wyczyścić wyplute mleko matki lub mleko w proszku. Teraz połóż dziecko na kołysce, tak aby jego głowa znajdowała się nieco wyżej niż reszta ciała. Przytrzymaj butelkę i obserwuj, jak dziecko je. Obserwując dziecko, będziesz wiedzieć, kiedy skończyło. Spróbuj wypróżnić się w połowie karmienia, aby ograniczyć wypluwanie pokarmu.

Trzymaj się butelki

8/13

Kiedy jesteś zmęczony, kuszące może być położenie butelki na poduszce i pozwolenie dziecku na samodzielne karmienie. Jednak trzymanie butelki podczas jedzenia ma wiele zalet. Jest to świetny sposób na budowanie więzi i jest bezpieczniejsze. Pozostawienie dziecka z podpartą butelką zwiększa prawdopodobieństwo zakrztuszenia się i próchnicy zębów. Może też powodować infekcje ucha. Ciesz się więc czasem spędzonym z butelką!

Jak rozpoznać, że dziecko skończyło?

9/13

Twój maluch da Ci znać, kiedy skończy karmić. Może przestać ssać, odwrócić się od butelki lub, jeśli jest wystarczająco duże, odepchnąć butelkę. Daj mu szansę na zmianę zdania, ale nie zmuszaj go do dokończenia tego, co jest w butelce. Jeśli dziecko ma tendencję do plucia po karmieniu, być może trzeba będzie podawać mu mniejsze, ale częstsze posiłki i trzymać je w pozycji pionowej przez 20-30 minut po karmieniu (ale nie w foteliku samochodowym).

Jak zrobić beknięcie

10/13

Jeśli dziecko potrzebuje beknięcia w trakcie lub po karmieniu, trzymaj je na kolanach lub oprzyj na swoim ramieniu. Delikatnie poklepuj lub pocieraj jego plecy. Możesz również posadzić dziecko na kolanach, podpierając jego główkę i klepiąc je po plecach. Dziecko może wypluć trochę mleka, więc miej pod ręką ściereczkę. Jeśli dziecko nie beknie po kilku minutach, ale wydaje się zadowolone, nie martw się. Nie każde dziecko beka po każdym karmieniu.

Ogranicz plucie

11/13

Jeśli dziecko często pluje, podczas karmienia wypróżniaj je co kilka minut. Nie kładź dziecka ani nie baw się z nim przez 45 minut po jedzeniu. Po posiłku trzymaj je w pozycji pionowej lub podeprzyj w foteliku samochodowym. Plucie często ustępuje, gdy dziecko zaczyna siadać. Jeśli niepokoi Cię ilość wypluwanego pokarmu, porozmawiaj z pediatrą.

Czy powinieneś zmienić formułę mleka?

12/13

Jeśli dziecko często pluje lub jest marudne, możesz obwiniać o to mieszankę. Czasami dzieci mogą mieć alergie, które mogą powodować biegunkę, wymioty lub suchą, czerwoną skórę. Jeśli to zauważysz, porozmawiaj z lekarzem swojego dziecka. Powie Ci on, czy musisz zmienić preparat – a jeśli tak, to jak najlepiej to zrobić. Nie wprowadzaj zmian, zanim nie porozmawiasz z lekarzem.

Jak długo można przechowywać mleko?

13/13

Przygotowywać mieszankę według potrzeb. Nie należy mieszać dużych porcji. Zawsze wyrzucaj resztki mleka w butelce. Otwarte opakowania preparatów płynnych należy od razu schłodzić do lodówki i zużyć w ciągu 48 godzin. Jeśli mieszanka została zmieszana z proszku, można ją przechowywać w lodówce przez 24 godziny. Jeśli preparat pozostanie w lodówce dłużej niż 1 godzinę, należy go wyrzucić. Mleko matki należy przechowywać w lodówce, aby zużyć je w ciągu 7 dni. Możesz je też zamrozić. Mleko matki może przetrwać 3 miesiące w zwykłej zamrażarce, w której temperatura wynosi 0o F, lub 6 miesięcy w głębokiej zamrażarce.

Co się dzieje, gdy masz bliźnięta (lub więcej)

0

Narodziny bliźniąt lub trojaczków mogą być radosne, ale i przytłaczające. Lekarz medycyny i matka bliźniąt udziela porad dotyczących pierwszych kilku miesięcy.

Narodziny bliźniąt lub trojaczków mogą być radosnym wydarzeniem. Jednak opieka nad kilkorgiem dzieci jest również przytłaczająca. Amy Romashko, dyrektor medyczny Children’s Hospital of Wisconsin Urgent Care i mama bliźniąt, oferuje następujące porady dotyczące pierwszych miesięcy.

Przyznaj się do trudnych chwil.

Brak snu i niekończące się karmienia mogą sprawić, że życie z wieloma noworodkami będzie stresujące. Ważne jest, aby być szczerym na ten temat. „Pierwsze kilka miesięcy może być naprawdę brutalne i łatwo o konflikt, bo nie chce się narzekać, a przecież powinno się być szczęśliwym” – mówi Romashko. „Ale szczerze mówiąc, przez kilka miesięcy nie ma zbyt wiele szczęścia”.

Dostosuj swoje oczekiwania.

Romashko przestrzega rodziców wieloraczków przed porównywaniem się z rodzicami jedynaków. Unikajcie na Instagramie zdjęć spokojnych, idealnie upozowanych dzieci. Jak przyznaje Romashko, jej własne bliźniaki podczas rocznej sesji zdjęciowej marudziły i wierciły się, co wtedy wydawało się jej porażką. Ale te zdjęcia stały się ulubionymi, ponieważ tak doskonale oddają rzeczywistość tamtej chwili.

Zaaranżuj swój dom tak, aby można było w nim mieć wiele dzieci.

Będziesz zmieniać wiele pieluch, więc oszczędź sobie czynności, tworząc w domu kilka stanowisk do przewijania, gdzie przybory do przewijania będą zawsze pod ręką. Kiedy jej dzieci zaczęły się przewracać, Romashko stworzyła na podłodze w jadalni miejsce zabezpieczone przed dziećmi, gdzie mogła je bezpiecznie położyć, gdy tylko wychodziła do łazienki lub otwierała drzwi.

Dokonać wyboru sposobu karmienia.

Romashko radzi, aby przy rozważaniu, czy karmić piersią czy mieszanką, zdecydować, co jest najlepsze dla Ciebie i Twojego dziecka. (Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca karmienie piersią do ukończenia pierwszego roku życia ze względu na liczne korzyści). Sama zdecydowała się na karmienie piersią i przyznaje, że było to trudne. „Z czasem stało się to dla mnie łatwiejsze, bo nie musiałam przygotowywać mleka i myć butelek” – mówi. Używała bransoletki do karmienia z ruchomymi koralikami, aby pamiętać, które dziecko karmiło ostatnio i po której stronie.

Szukajcie bezpiecznego snu.

Niektóre dzieci wielorazowe śpią najlepiej, gdy są umieszczone razem w kołysce lub łóżeczku, ale Romashko stwierdziła, że jej bliźnięta spały lepiej w oddzielnych pomieszczeniach. Niezależnie od tego, czy dzieci śpią razem czy osobno, obowiązują te same zasady bezpiecznego snu, które pomagają zmniejszyć ryzyko wystąpienia zespołu nagłej śmierci niemowląt (SIDS): układaj dzieci do snu na plecach, na twardym podłożu, bez przedmiotów takich jak poduszki i koce. Dzieci powinny spać blisko rodziców, ale w oddzielnym łóżku.

Znajdź innych rodziców dzieci wieloraczków.

„Grupy wsparcia dla mam wieloraczków mogą być świetnym źródłem informacji, ponieważ rozmawiasz z ludźmi, którzy rozumieją, o co chodzi” – mówi Romashko.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer Doctor Magazine.

Potrzebujesz pieluch? Jeśli nie stać cię na pieluchy dla dziecka, możesz liczyć na pomoc

0

Dowiedz się, jakie środki i pomoc są dostępne dla rodziców i rodzin, których nie stać na pieluchy dla dzieci.

Co to jest zapotrzebowanie na pieluchy?

O potrzebie pieluchowej mówimy wtedy, gdy niemowlę lub dziecko nie ma wystarczającej ilości pieluch, aby utrzymać je w czystości, suchości i zdrowiu. Eksperci szacują, że średni koszt jednego miesiąca pieluch dla dziecka wynosi około 75 dolarów. Wiele dzieci w Stanach Zjednoczonych, bo zaledwie połowa, żyje w rodzinach o niskich dochodach, których nie stać na comiesięczne używanie pieluch.

Wiele z tych rodzin otrzymuje zasiłki rządowe, takie jak WIC czy SNAP, ale programy te nie pozwalają na przeznaczenie tych środków na produkty higieniczne, w tym pieluchy.

COVID i zapotrzebowanie na pieluchy

COVID-19 zwiększyła liczbę rodzin, które mają trudności ze zdobyciem środków na zakup pieluch. Pandemia nie tylko spowodowała utratę pracy i trudności finansowe, ale także zwiększyła liczbę rodziców, którzy z powodu zamknięcia szkół i przedszkoli są obecnie pełnoetatowymi opiekunami małych dzieci.

Przed pandemią jedna na trzy rodziny miała trudności ze zdobyciem środków na pieluchy dla swoich dzieci. W całych Stanach Zjednoczonych wiele banków pieluch i organizacji społecznych odnotowało wzrost tej liczby.

Dlaczego pieluchy są ważne dla dzieci?

Dostęp do dużej ilości czystych, odpowiednio dopasowanych pieluch jest ważny zarówno dla dzieci, jak i dla ich opiekunów.

Zdarza się, że rodzice lub opiekunowie, których nie stać na pieluchy, czekają z ich wymianą tak długo, jak to możliwe, aby maksymalnie wykorzystać posiadany zapas pieluch. Może to być szkodliwe dla dziecka. Niewystarczająco częste zmienianie pieluszki może powodować pieluszkowe zapalenie skóry i infekcje dróg moczowych.

Pieluszkowe zapalenie skóry, zwane również pieluszkowym zapaleniem skóry, może powodować szereg objawów, od łagodnych do ciężkich. Jeśli zostanie wcześnie wykryte i odpowiednio leczone, zwykle powoduje tylko lekkie podrażnienie i dyskomfort. Jeśli pieluszkowe zapalenie skóry nie jest leczone, może powodować:

  • Pękniętą skórę

  • Krwawienie

  • Bakteryjne zakażenie skóry

  • Grzybicze zakażenie skóry

Dlaczego pieluchy są ważne dla opiekunów osób dorosłych?

Niebezpieczeństwo związane z nadmiernie zabrudzonymi pieluchami nie ogranicza się do noszących je dzieci. Jeśli mocz lub kał wycieknie w domu lub wspólnej przestrzeni, może rozprzestrzenić choroby na dorosłych lub inne dzieci. Niektóre patogeny, które można znaleźć w brudnej pieluszce, to salmonella, norowirus, E. coli i listeria – wszystkie one mogą wywołać chorobę.

Zapas czystych, dobrze dopasowanych pieluch jest często wymagany w programach opieki nad dziećmi. Bez pieluch dzieci mogą nie być dopuszczone do programów wczesnej edukacji.

Brak pieluch dla dzieci ma również wpływ na opiekunów. Zajmowanie się bałaganem związanym z niewystarczającą ilością pieluch i opieką nad dzieckiem, które nie może być objęte opieką, oznacza, że ci dorośli często nie mają pracy lub są bezrobotni. Przyczynia się to do pogłębiania ubóstwa w rodzinie.

Badania wykazują, że taka sytuacja jest bardzo stresująca i ma negatywny wpływ na zdrowie psychiczne opiekunów i rodziców.

Banki pieluch

Banki pieluch są podobne do banków żywności. Są to organizacje działające w Twojej społeczności, które bezpłatnie oferują pieluchy rodzinom w potrzebie. Niektóre z nich są oddziałami większego programu, takiego jak Krajowa Sieć Banków Pieluch. Inne to mniejsze organizacje, działające na szczeblu państwowym lub lokalnym.

Banki pieluch są zwykle finansowane z grantów, funduszy federalnych, prywatnych darowizn lub z połączenia wszystkich trzech źródeł. Choć różnią się od siebie sposobem działania, ich cel jest ten sam: wyeliminowanie zapotrzebowania na pieluchy w danej społeczności.

Jak znaleźć bank pieluch. Jeśli nie stać cię na pieluchy, możesz znaleźć bank pieluch na kilka sposobów. Jeśli masz dostęp do internetu, Krajowa Sieć Banków Pieluch oferuje na swojej stronie internetowej katalog organizacji członkowskich w całym kraju lub odwiedź stronę 211.org. Jeśli masz telefon, możesz też zadzwonić pod numer 2-1-1, aby porozmawiać z operatorem, który pomoże ci zorientować się, jakie środki są dostępne w twojej społeczności.

Inne zasoby wspólnotowe

Jeśli potrzebujesz pieluch, mleka lub innych artykułów pierwszej potrzeby dla swojego dziecka i rodziny, możesz skorzystać z innych źródeł w swojej społeczności, które mogą zaoferować pomoc. Niektóre banki żywności oprócz żywności oferują także podstawowe artykuły higieniczne. Skontaktuj się z lokalnym bankiem żywności i zapytaj, czy mają w swojej ofercie pieluchy lub czy znają jakiś lokalny program, który je oferuje.

Niektóre organizacje religijne oferują swoim członkom zasoby pieluch. Skontaktuj się z lokalną grupą wyznaniową i zapytaj, czy prowadzą podobny program lub czy znają kogoś, kto go prowadzi.

Możesz również zapytać o pomoc lekarza swojego dziecka lub lokalne biuro zdrowia publicznego. Będą oni w stanie skierować cię do organizacji społecznych, które mogą zaoferować pomoc, jeśli nie stać cię na pieluchy dla dziecka.

Znalezienie odpowiedniego zestawu leków na ADHD u dorosłych

0

Które leki leczą ADHD u dorosłych? Czy poradnictwo pomoże? Uzyskaj wgląd.

Leki mogą pomóc w opanowaniu objawów poprzez zmianę sposobu pracy mózgu. Natomiast poradnictwo może pomóc w zdobyciu umiejętności radzenia sobie z codziennym życiem. Uczy, jak radzić sobie z problemami, które może powodować zaburzenie, takimi jak gubienie rzeczy, łatwe rozpraszanie się lub spóźnianie.

Znalezienie najlepszego dla siebie sposobu lub sposobów leczenia może zająć lekarzowi trochę czasu. Może również zaistnieć potrzeba zmiany leczenia w miarę zmiany objawów, stylu życia i potrzeb w czasie.

Podczas opracowywania planu leczenia ADHD, lekarz i/lub doradca weźmie pod uwagę styl życia pacjenta i to, co jest dla niego najważniejsze. Cele mogą obejmować takie kwestie, jak lepsze zarządzanie czasem, poprawa wyników w pracy lub budowanie stabilnych związków.

Leki pobudzające

Większość osób leczonych z powodu ADHD przyjmuje amfetaminę lub metylofenidat na receptę. Mogą one pomóc w dłuższym skupieniu uwagi i ułatwić mózgowi wysyłanie i odbieranie sygnałów, dzięki czemu można myśleć jaśniej. Mogą one również powstrzymać Cię od działania pod wpływem impulsu. Do leków tych należą:

  • Na bazie amfetaminy: (Adderall XR, Adzenys, Dexedrine, Dyanavel, Evekeo, Mydayis, ProCentra, Vyvanse, Zenzedi)

  • Na bazie metylofenidatu: (Aptensio, Concerta, Cotempla, Daytrana, Focalin XR, Metadate, Methylin, QuilliChew, Quillivant, Ritalin)

Leki te występują zarówno w postaci krótko, jak i długo działającej. Leki krótko działające przestają działać po około 4 godzinach, natomiast leki o przedłużonym uwalnianiu mogą działać przez 8-12 godzin. Jeśli rano zażywasz lek długo działający, po południu możesz potrzebować dawki krótko działającej. Może to pomóc Ci przetrwać popołudniowe zajęcia lub koniec dnia pracy. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby zdecydować, które z nich najlepiej pasuje do Twojego trybu życia i ustalić najlepszą porę dnia na przyjmowanie leków.

Lekarz nie może z góry przewidzieć, który lek będzie dla Ciebie najlepszy. Prawdopodobnie zacznie od małej dawki i zobaczy, czy pomoże ona złagodzić objawy. Jeśli nie, być może trzeba będzie powoli zwiększać dawkę lub spróbować czegoś innego.

Konieczna może być także zmiana leku lub jego dawki, jeśli dokuczają Ci efekty uboczne. Stymulanty mogą powodować działania niepożądane, takie jak suchość w ustach, utrata apetytu, bezsenność i bóle głowy. Nigdy jednak nie należy nagle przerywać przyjmowania leku bez poinformowania o tym lekarza.

Stymulanty mogą nie być odpowiednie dla Ciebie, jeśli masz problemy zdrowotne, takie jak choroby serca, jaskra, nadużywanie alkoholu lub narkotyków w przeszłości. Należy upewnić się, że lekarz zna historię choroby i choroby psychicznej pacjenta. Jeśli przyjmujesz lek przeciwdepresyjny, porozmawiaj z lekarzem przed przyjęciem leku pobudzającego.

Nie należy oczekiwać, że jakikolwiek lek na ADHD usunie wszystkie objawy. Wielu ekspertów zaleca poradnictwo połączone z leczeniem farmakologicznym. Pomocne mogą być także zmiany stylu życia.

Leki niestymulujące

Lekarz może przepisać jeden z tych leków, np. atomoksetynę (Strattera), jeśli leki pobudzające nie działają lub nie są dla Ciebie odpowiednie. Podnoszą one poziom substancji chemicznej w mózgu, która pomaga kontrolować zachowanie.

Lekarz może również zasugerować stosowanie leku przeciwdepresyjnego bupropion (Wellbutrin), ale nie jest on zatwierdzony przez FDA do leczenia ADHD u dorosłych.

Działanie leków niestymulujących może potrwać kilka tygodni, a ponadto mogą wystąpić skutki uboczne, takie jak zgaga, zaparcia i niski popęd płciowy. Mogą one ustąpić z czasem.

Jeśli nie możesz przyjmować innych leków na ADHD, lekarz może przepisać jeden z dwóch leków na ciśnienie krwi: klonidynę (Kapvay) lub guanfacynę (Intuniv, Tenex). Leki te mogą pomóc w opanowaniu objawów, takich jak impulsywność i nadpobudliwość.

Działania niepożądane obejmują suchość w ustach, zawroty głowy, ból głowy i senność.

Podobnie jak w przypadku leków pobudzających, znalezienie odpowiedniego leku i dawki dla pacjenta może zająć trochę czasu.

Poradnictwo

Wraz z lekami na ADHD może być udzielana terapia. Może to być również jedyny rodzaj leczenia, jakiego potrzebujesz. Lekarz może skierować pacjenta do doradcy lub terapeuty, który pomoże mu uporać się z codziennymi problemami, jakie może wywołać to zaburzenie.

Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) może nauczyć Cię, jak:

  • Zarządzać swoim czasem

  • Rób plany zarówno na najbliższą przyszłość, jak i na dalsze lata

  • Radzenie sobie z emocjami

  • Radzenie sobie ze stresem

  • Zmień swój obraz siebie, jeśli masz tendencję do myślenia o sobie źle

  • Przemyśl wszystko zanim podejmiesz działanie

  • Unikaj podejmowania niepotrzebnego ryzyka

Poradnictwo może także nauczyć pacjenta sposobów lepszego zapamiętywania oraz pokazać mu, jak korzystać z kalendarzy i terminarzy, aby nadać swoim dniom strukturę.

Oprócz poradnictwa u specjalisty z zakresu zdrowia psychicznego można rozważyć edukację w zakresie ADHD lub coaching. Edukacja może pomóc Tobie i Twoim bliskim w ustaleniu realistycznych oczekiwań i celów leczenia. Trener ADHD pomoże Ci wymyślić sposoby rozwiązywania problemów i dopilnować, abyś się ich trzymał.

Gdy masz inne schorzenia

Wiele osób dorosłych z ADHD cierpi również na inne zaburzenia, takie jak lęk lub depresja. Jeśli u pacjenta występuje więcej niż jedno zaburzenie, lekarz najpierw spróbuje ustalić, które z nich powoduje największe problemy. Pomoże to wspólnie ustalić priorytety leczenia.

Lekarz może przepisać lek przeciwdepresyjny lub przeciwlękowy wraz z lekiem na ADHD. Lekarz będzie pamiętał, które leki mogą wchodzić ze sobą w interakcje lub wchodzić w konflikt. Zwróci też uwagę na kłopotliwe efekty uboczne. Należy pamiętać, że rezultaty stosowania leków przeciwdepresyjnych lub przeciwlękowych mogą pojawić się dopiero po kilku tygodniach.

CBT i inne rodzaje poradnictwa mogą leczyć ADHD oraz inne zaburzenia emocjonalne i psychiczne. Terapia może być więc szczególnie pomocna, jeśli występuje więcej niż jeden problem.

Co jeszcze możesz zrobić?

Oprócz przyjmowania leków i wizyt u terapeuty, istnieją rzeczy, które można zrobić samemu, a które mogą pomóc w łagodzeniu niektórych objawów ADHD:

  • Jedz zdrową żywność.

  • Regularnie uprawiaj ćwiczenia fizyczne.

  • Dbaj o odpowiednią ilość snu.

  • Znajdź sposoby radzenia sobie ze stresem, takie jak medytacja czy joga.

Suplementy zawierające kwasy omega-3 również przynoszą pewne korzyści. Niektóre badania wykazały, że kwasy omega-3 mogą zmniejszać nadpobudliwość i problemy behawioralne u niektórych dzieci z ADHD. Na efekty trzeba jednak trochę poczekać, zwykle 3-8 tygodni.

Warto również pomyśleć o dołączeniu do grupy wsparcia, aby nawiązać kontakt z innymi dorosłymi, którzy żyją z ADHD.

Co to jest zrost prącia i jak się go leczy?

0

Dowiedz się, co powinieneś wiedzieć o zrostach prącia. Poznaj objawy, sposoby leczenia i dowiedz się, jak mogą one wpływać na zdrowie.

Co to jest zrost prącia?

Istnieją trzy rodzaje zrostów prącia:

Zrost gruczołowy. Jest to mniejszy zrost, który powstaje, gdy skóra trzonu przylega do żołędzi (główki) prącia. Ten typ zrostu często ustępuje samoistnie.

Mostek skórny prącia. Jest to bardziej trwały rodzaj zrostu. Zwykle wymaga on leczenia, ponieważ nie ustępuje samoistnie.

Zrost brodawki. Dochodzi do niego, gdy prącie kurczy się do warstwy tłuszczu łonowego. Nazywany jest także penisem uwięzionym, ponieważ główka penisa nie może być w ogóle odsłonięta.

Co jest przyczyną zrostów prącia?

Zrosty prącia powstają z różnych powodów, w tym:

  • Zbyt duża ilość napletka pozostawiona po obrzezaniu

  • Niewystarczająco częste odciąganie napletka lub napletek, który nie daje się w ogóle ściągnąć

  • Tłuszcz wypychający skórę prącia do przodu

  • Wysypka pieluszkowa lub inne podrażnienia

Jakie są objawy zrostu prącia?

Zwykle nie ma żadnych objawów zrostu prącia poza tym, że skóra z trzonu prącia przylega do żołędzi (główki). Jeśli u dziecka występuje zrost, może ono odczuwać pewne ciągnięcie w czasie erekcji. W przeciwnym razie zazwyczaj nie powoduje to bólu. Rzadko zrost powoduje zaczerwienienie lub podrażnienie.

Możesz zauważyć białą wydzielinę zwaną smegmą, która tworzy się pod zrostem prącia Twojego dziecka. Jest to normalne i nie jest oznaką infekcji. Jest to wynik zanieczyszczenia, martwych komórek skóry i olejków uwięzionych pod skórą.

Jakie są sposoby leczenia zrostów na prąciu?

Niektóre zrosty prącia ustępują bez żadnego leczenia. Jeśli jednak zauważysz taki zrost u swojego dziecka, powinieneś powiedzieć o tym lekarzowi.

Leczenie obejmuje:

Wazelina. Najlepiej sprawdza się w przypadku mniej poważnych zrostów prącia. Lekarz może zalecić nałożenie niewielkiej ilości wazeliny na zrost. Pomaga to zmiękczyć skórę. W miarę jak dziecko będzie uzyskiwać spontaniczne erekcje, zmiękczone zrosty będą łatwiej pękać.

Wazelina jest również czasami zalecana po operacji usunięcia zrostów, aby zapobiec tworzeniu się nowych.

Krem sterydowy. W przypadku innych zrostów prącia konieczne jest stosowanie kremu sterydowego dwa razy dziennie przez sześć tygodni. Powoduje to, że skóra staje się cieńsza, więc zrosty mogą się w końcu oddzielić, gdy skóra prącia zostanie ściągnięta podczas erekcji lub zmiany pieluchy.

Jeśli zauważysz, że krem sterydowy sprawia, że skóra dziecka staje się jaśniejsza lub ciemniejsza, przestań go stosować i poinformuj o tym lekarza.

Operacja zrostów prącia. Zrosty prącia, które nie ustąpiły po zastosowaniu wazeliny lub kremu sterydowego, wymagają operacji. Zabieg jest zwykle wykonywany w znieczuleniu miejscowym. Wykonuje się go w gabinecie urologa w ciągu zaledwie kilku minut. Na około pół godziny przed zabiegiem urolog nałoży na penisa dziecka krem znieczulający. Następnie rozdzieli on zrost, umożliwiając prawidłowe wciągnięcie skóry. Do zamknięcia nacięcia mogą zostać użyte szwy rozpuszczalne lub klej chirurgiczny.

Niektóre większe mostki skórne można wyciąć przy użyciu tych samych szybkich procedur. Jednak poważniejsze mostki mogą wymagać dłuższej operacji na sali operacyjnej.

Jeśli przyczyną zrostu było obrzezanie, lekarz może zalecić rewizję pierwotnego obrzezania.

Czy można zapobiec zrostowi prącia?

Jeśli u dziecka doszło już do zrostu prącia, lekarz może zalecić stosowanie wazeliny na prącie, aby skóra była miękka i ruchoma. Poprosi Cię także o ściąganie napletka kilka razy dziennie, aby zapobiec tworzeniu się nowych zrostów. Jest to szczególnie ważne, jeśli dziecko nadal nosi pieluchy, ponieważ ciepłe i wilgotne środowisko może powodować powstawanie zrostów.

Karmienie dziecka od noworodka do pierwszego roku życia

0

Nie wiesz, czym i kiedy karmić dziecko? Nasz ekspert przeprowadzi Cię przez poszczególne etapy.

Przyznajcie się do tego, nowi rodzice: Czujecie się trochę zagubieni w kwestii karmienia dziecka. Z ulgą przyjmiecie wiadomość, że nie wymaga to dyplomu z nauk o żywieniu. Od karmienia piersią i butelką po rozpoczęcie karmienia pokarmami stałymi możesz mieć plan działania. Pediatra Jennifer Shu, współautorka książki Food Fights: Winning the Nutritional Challenges of Parenthood Armed With Insight, Humor, and a Bottle of Ketchup, dzieli się swoimi spostrzeżeniami na temat tego, co dziecko powinno jeść i pić, aby zachować zdrowie w pierwszym roku życia.

Od narodzin do 4 miesiąca

Niezależnie od tego, czy zdecydujesz się karmić piersią, czy mieszanką obu tych pokarmów, płynna dieta to wszystko, czego potrzebuje Twoje dziecko w ciągu pierwszych kilku miesięcy.

  • Jeśli chodzi o karmienie piersią, pozwól dziecku być szefem. Obserwuj sygnały dziecka, aby wiedzieć, ile i jak często należy je karmić. Jeśli zaczyna odwracać głowę lub odpychać się, prawdopodobnie skończyło. Jeśli obudzi się po drzemce i zacznie ssać palce, czas na kolejne karmienie.

  • Osoby karmiące mieszankami mineralnymi powinny zawsze pamiętać o mieszaniu pokarmu zgodnie z instrukcjami podanymi na etykiecie. Nie zapominaj też o myciu rąk przed użyciem preparatu lub butelki.

  • Staraj się, aby dziecko chętnie piło płyny o temperaturze pokojowej lub prosto z lodówki, dzięki czemu pominiesz etap ich podgrzewania.

  • Podawaj tylko taką ilość pokarmu, jaką dziecko jest w stanie wypić za jednym razem. Gdy butelka znajdzie się w ustach dziecka, jest zdatna do użycia tylko przez godzinę, ponieważ w tym czasie w butelce zaczynają namnażać się bakterie.

Od 4 miesięcy do 1 roku

Czas rozpocząć przyjmowanie pokarmów stałych. Zazwyczaj dzieci w wieku od 4 do 6 miesięcy są wprowadzane do pokarmów stałych powoli. Przede wszystkim pamiętaj o bezpieczeństwie – podawaj jedzenie małe, miękkie i gładkie, aby uniknąć zadławienia, w miarę jak dziecko uczy się mechaniki żucia i jedzenia.

  • Choć płatki ryżowe od dawna są zalecanym pierwszym pokarmem, nie jest to jedyny wybór, jaki masz. Najnowszy pogląd mówi, że każdy pokarm jednoskładnikowy – mięso, owoce, warzywa lub płatki zbożowe – jest dobrym punktem wyjścia, o ile spełnia podstawowe kryteria: mały, miękki i gładki. Choć mięso może być zaskoczeniem dla niektórych rodziców, jest dobrym wyborem, ponieważ zawiera dużo żelaza, które jest lepiej przyswajane przez niemowlęta niż żelazo zawarte w płatkach śniadaniowych dla niemowląt.

  • Bądź czujny na alergie. Odczekaj co najmniej trzy dni przed wprowadzeniem nowego pokarmu do jadłospisu, aby móc obserwować objawy alergii, które mogą pojawić się natychmiast, np. obrzęk lub problemy z oddychaniem, lub wolniej, np. pokrzywka lub egzema.

  • Należy pamiętać o wprowadzaniu do jadłospisu starych pokarmów, aby stworzyć bogaty zestaw smaków i konsystencji.

  • Nie podawaj dziecku pełnego mleka do 1 roku życia. Większość pediatrów zaleca, aby z wprowadzeniem jogurtu poczekać do ukończenia przez dziecko 9 miesiąca życia. Jest on przetworzony, więc białko mleka jest lepiej tolerowane niż w mleku pełnym. Przed osiągnięciem tego wieku dzieci mają ograniczoną ilość enzymu laktazy (który pomaga trawić laktozę).

  • Rutyna, rutyna, rutyna. Karm dziecko codziennie w tym samym miejscu, przy każdym posiłku, siedząc w bezpiecznym foteliku. Nie pozwalaj dziecku jeść w biegu – nie tylko stwarza to ryzyko zadławienia się, ale także przygotowuje grunt pod bitwy o jedzenie, gdy dziecko dorośnie.

Hypospadias: Przyczyny, objawy, rodzaje, operacje

0

Hypospadias: Dowiedz się więcej o tej powszechnej wadzie wrodzonej u mężczyzn i sposobach jej leczenia.

Hipospady są dość powszechne i czasami można je pozostawić bez zmian. Jednak w razie potrzeby lekarze mogą przeprowadzić operację, aby rozwiązać ten problem.

W zależności od tego, gdzie znajduje się otwór w penisie Twojego syna, może on mieć problemy z posiadaniem dzieci, ponieważ jego sperma może nie być w stanie skutecznie zapłodnić komórki jajowej.

Utrzymanie go w czystości również może być trudne. Otwór może być większy niż zwykle. A jeśli znajduje się na spodniej stronie penisa, może być trudno sprawdzić, czy jest czysty, czy nie ma zaczerwienienia lub infekcji.

Jeśli hipospadia nie zostanie wcześnie skorygowana, chłopiec może być zmuszony do siadania podczas siusiania. A jeśli w wieku dorosłym nadal będzie miał tę wadę, może mieć problemy z posiadaniem dzieci, ponieważ skierowanie plemników do wnętrza kobiety może być trudne.

Co ją wywołuje?

Podobnie jak w przypadku wielu innych wad wrodzonych, lekarze nie są pewni, dlaczego u niektórych chłopców dochodzi do hipospady. Uważają, że niektóre z przyczyn mogą być następujące:

  • Genetyka. Jest to bardziej prawdopodobne, jeśli chłopiec ma ojca lub brata, którzy urodzili się z tą chorobą. Jest ona również związana z niektórymi zespołami genetycznymi.

  • Leczenie niepłodności. Matka mogła stosować terapię hormonalną lub leki pomagające zajść w ciążę…

  • Wiek i waga matki. Istnieje większe prawdopodobieństwo, że dziecko urodzi się z hipospastią, jeśli matka ma nadwagę, jest w wieku powyżej 35 lat i przed ciążą chorowała na cukrzycę.

  • Narażenie na palenie tytoniu lub pestycydy

  • Przedwczesne

W czasie ciąży możesz zmniejszyć ryzyko wystąpienia hipospady u swojego dziecka.

  • Nie pal i nie pij alkoholu.

  • Utrzymuj prawidłową wagę ciała.

  • Przyjmuj od 400 do 800 mikrogramów (mcg) kwasu foliowego dziennie (na butelce powinna być podana dawka, np. 400 mcg).

  • Odwiedź swojego lekarza.

Skąd mam wiedzieć, czy mój syn ma tę chorobę?

Lekarze mogą rozpoznać hipospadię, badając penisa dziecka podczas rutynowego badania po urodzeniu. Najczęściej łatwo jest zauważyć, że otwór znajduje się w niewłaściwym miejscu. Lekarz zasugeruje opóźnienie obrzezania i skieruje Cię do urologa.

W niektórych przypadkach penis wygina się również w łuk w dół, co lekarze nazywają cięciwą. Jest to widoczne podczas erekcji.

Typy hipospadii

Wyróżnia się trzy rodzaje, w zależności od tego, gdzie znajduje się otwór cewki moczowej:

  • W pobliżu główki penisa (podkoronowo)

  • Wzdłuż trzonu penisa (środkowa część)

  • W miejscu połączenia prącia i moszny lub na mosznie (penoscrotal)

Jak przebiega operacja?

Jeśli otwór znajduje się w pobliżu czubka, penis często funkcjonuje na tyle dobrze, że można go pozostawić w spokoju.

Jednak w wielu przypadkach hipospastii konieczna jest operacja mająca na celu przemieszczenie cewki moczowej i otworu. Celem korekcji chirurgicznej jest stworzenie prącia o normalnej funkcji i wyglądzie, z otworem cewki moczowej jak najbliżej brzusznego końca prącia. Rezultatem korekcji chirurgicznej powinien być prawidłowo skierowany strumień moczu i wyprostowane prącie podczas erekcji.

Lekarze używają skóry z napletka lub innego miejsca na ciele, aby naprawić otwór. Lekarz prawdopodobnie nie będzie obrzezał syna, ale pozostawi napletek nienaruszony w tym celu.

Dzieci, u których wykonuje się ten zabieg, mają zwykle od 3 do 18 miesięcy. Podczas zabiegu dziecko jest znieczulane – nie budzi się. Zazwyczaj dziecko może wrócić do domu jeszcze tego samego dnia.

Jeśli lekarze przeoczyli hipospadię u Twojego syna, można ją później leczyć. Zwykle jest to oczywiste ze względu na kierunek, w którym wypływa siusiu.

Operacje mające na celu naprawę tego schorzenia są bardzo skuteczne. Można ją również przeprowadzić u osób dorosłych, ale jest to trudniejsze i nie tak powszechne.

Citigroup pokrywa koszty podróży amerykańskich pracowników poszukujących aborcji

0

Carolyn Crist

18 marca 2022 r.

Jak podaje Bloomberg News, Citigroup Inc. zaczyna pokrywać koszty podróży pracownicom w USA, które chcą dokonać aborcji, ponieważ coraz więcej stanów wprowadza nowe ograniczenia w tym zakresie.

Polisa pokrywa pewne wydatki, takie jak bilet lotniczy i zakwaterowanie, dla pracowników, którzy muszą podróżować poza stan, aby poddać się aborcji.

W odpowiedzi na zmiany w przepisach dotyczących zdrowia reprodukcyjnego w niektórych stanach USA, począwszy od 2022 r. zapewniamy świadczenia podróżne, aby ułatwić dostęp do odpowiednich środków – napisał Citi w oświadczeniu na zgromadzenie akcjonariuszy zaplanowane na 26 kwietnia.

W Teksasie Citigroup zatrudnia ponad 8,5 tys. pracowników, jak podał Bloomberg. W zeszłym roku stan ten zakazał aborcji po wykryciu bicia serca płodu, co może nastąpić około szóstego tygodnia ciąży. Zgodnie z prawem, osoby prywatne mogą pozwać każdego, kto pomaga w dokonaniu aborcji po przekroczeniu tego terminu, w tym lekarzy, pracowników klinik i osoby, które przewożą ciężarne do i z klinik aborcyjnych.

Na początku tego tygodnia Izba Idaho przyjęła ustawę o sześciotygodniowej aborcji, wzorowaną na ustawie teksańskiej. Senat Idaho zatwierdził ustawę wcześniej w tym miesiącu, a teraz czeka ona na podpis gubernatora Brada Little’a. Ustawa może wejść w życie w kwietniu, jak podaje The Washington Post.

Jak podaje Axios, Citi dołącza do wielu firm, które w odpowiedzi na surowe prawo aborcyjne udostępniły środki dla pracowników. Lyft i Uber ogłosiły, że pokryją koszty prawne kierowców pozwanych na mocy teksańskiego prawa.

Match Group Inc, firma z siedzibą w Dallas, która posiada jedne z największych aplikacji randkowych, ogłosiła, że stworzy fundusz na pokrycie kosztów dla pracowników i osób pozostających na ich utrzymaniu, które będą musiały szukać opieki poza Teksasem, jak donosi Bloomberg. Bumble, z siedzibą w Austin, utworzyła podobny fundusz.

Raport Citigroups zawierał również aktualizacje dotyczące innych programów zdrowotnych i wellness. Począwszy od początku 2020 roku, firma rozszerzyła zasady dotyczące płatnych urlopów rodzicielskich dla pracowników, którzy mogą otrzymać 16 tygodni płatnego urlopu macierzyńskiego lub cztery tygodnie płatnego urlopu wychowawczego.

Citi rozszerza również zakres świadczeń medycznych związanych z afirmacją płci i włącza je do podstawowego planu medycznego na całym świecie.

Aby przeciwdziałać zmęczeniu, firma uruchomiła dwa różne programy urlopów naukowych, które pozwalają pracownikom przez 12 tygodni odpocząć od pracy lub przez cztery tygodnie być wolontariuszem w instytucji charytatywnej.

Coraz więcej firm jest zmuszonych do zajmowania stanowiska w różnych sprawach ze względu na żądania niektórych interesariuszy, które antagonizują innych – powiedział agencji Reuters Witold Henisz, dyrektor Laboratorium Ryzyka Politycznego na Uniwersytecie Pensylwanii w Wharton School of Business. Będzie to nadal rosło jako strategiczne wyzwanie dla firm.

Rodzice kosiarek: Co to jest?

0

Rodzice kosiarze to rodzice, którzy próbują chronić swoje dzieci przed wszelkimi przeciwnościami losu. Dowiedz się więcej o tym, co je wywołuje, jakie są objawy takiego rodzicielstwa i nie tylko.

Podobnie jak bardziej znani „rodzice helikopterzyści”, rodzice kosiarze nadmiernie angażują się w życie swoich dzieci, aby uchronić je przed rozczarowaniem lub dyskomfortem. Choć może im się wydawać, że wspierają swoje dziecko, rodzice kosiarze mogą negatywnie wpływać na umiejętność rozwiązywania problemów przez dziecko, przez co staje się ono niepewne siebie i nie radzi sobie z porażkami.

Czym są rodzice kosiarze?

Rodzic kosiarz, nazwany tak na cześć maszyny używanej do koszenia trawy, zlikwiduje każdą przeszkodę, na jaką natrafi jego dziecko. Według profesora, który ukuł ten termin we wpisie na blogu, rodzice kosiarze spieszą się z interwencją, ratując dziecko przed wszelkimi potencjalnymi niedogodnościami, problemami lub dyskomfortem”.

Może się to wydawać podobne do innego trendu, znanego jako rodzicielstwo helikopterowe. Podczas gdy rodzicielstwo helikopterowe polega na pilnowaniu każdego ruchu dziecka, rodzicielstwo kosiarza zwykle wymaga więcej interwencji. Rodzic kosiarz może:?

  • Odrabiać za dziecko prace domowe lub projekty?

  • Pisać do nauczycieli e-maile, aby spierać się o oceny?

  • Odsuwać dziecko od trudnych zajęć

  • Obwiniać innych za błędy dziecka?

  • Interweniować w konfliktach z przyjaciółmi, nauczycielami, trenerami i innymi osobami

  • Żądać nieuzasadnionych ułatwień dla swojego dziecka

  • Kontaktować się z wykładowcami w sprawie ocen lub przedłużenia terminu?

  • Kontaktować się z potencjalnymi pracodawcami w sprawie rozmów kwalifikacyjnych

Rodzice kosiarek mogą próbować kierować życiem dziecka, ponieważ nie chcą widzieć, jak cierpi lub zmaga się z problemami. Jednak usuwając przeszkody i utrudnienia dla swoich dzieci, mogą wpływać na rozwój ich umiejętności życiowych. Dzieci rodziców kosiarek mogą być niepewne swoich możliwości lub mieć trudności z tolerowaniem porażek. W obliczu problemów mogą wpadać w panikę lub zamykać się w sobie.

W dłuższej perspektywie dziecko rodziców kosiarzy może zacząć interpretować wyzwania jako osobiste porażki, obwiniając się za niepowodzenia. Może to prowadzić do zwiększonego niepokoju, niskiej tolerancji na stres i poczucia bezradności.

Rodzicielstwo kosiarza może mieć wpływ także na rodziców. Kiedy rodzice poświęcają się ingerowaniu, organizowaniu i negocjowaniu w imieniu dziecka, mogą stać się przytłoczeni i zestresowani. Starając się ułatwić dziecku życie, mogą poświęcać mu tak dużo czasu, że pozostanie im niewiele wolnego czasu. Może to mieć fizyczny i psychiczny wpływ na rodzica, w tym problemy zdrowotne, takie jak depresja, niepokój, napięciowe bóle głowy, wrzody i wysokie ciśnienie krwi.

Powrót do zdrowia po rodzicielstwie kosiarek do trawy

Jeśli uważasz, że jesteś rodzicem kosiarzem, wprowadzenie zmian w stylu wychowania może pomóc zarówno Tobie, jak i Twojemu dziecku stać się bardziej niezależnymi.

Oto kilka sposobów na odejście od rodzicielstwa kosiarza.

Bądź szczery wobec swoich dzieci. Ważne jest, aby wspierać dziecko, ale równie ważne jest, aby wiedzieć, kiedy dziecko może się mylić. Jeśli wspierasz swoje dziecko w każdej sytuacji, nawet gdy popełniło błąd, możesz wysłać mu niewłaściwy sygnał lub stracić cenną szansę na naprowadzenie go na właściwą drogę.

Nie rozwiązuj konfliktów. Gdy pojawiają się problemy z dziećmi, nie angażuj się od razu. Niezależnie od tego, czy chodzi o poważny konflikt w szkole, czy drobną sprzeczkę z przyjaciółmi, ważne jest, aby przed wkroczeniem do akcji dać dzieciom szansę na samodzielne rozwiązanie problemu.

Zaproponuj strategie rozwiązywania problemów. Odejście od rodzicielstwa opartego na kosiarce do trawy nie oznacza, że nie można udzielać dziecku wsparcia. Kiedy dziecko napotyka problem, skorzystaj z okazji, by przekazać mu mądrość i wskazówki. Pytaj je, co według niego może zrobić, aby rozwiązać problem, i podsuwaj mu sugestie. Dzięki temu dziecko może liczyć na wsparcie rodzica, a jednocześnie uczy się brać odpowiedzialność za swoje działania i samodzielnie rozwiązywać problemy.

Skup się na niezależności. Nie jest łatwo z dnia na dzień zmienić styl rodzicielstwa, zwłaszcza jeśli jest się przyzwyczajonym do angażowania się w codzienne życie dziecka. Przypomnij sobie, że celem końcowym jest niezależność. Dziecko powinno być w stanie samo o siebie zadbać, a nie zawsze zależeć od Ciebie.

Wyznaczanie granic może pomóc w skupieniu się na tym, co jest najlepsze dla dzieci w dłuższej perspektywie. Według ogólnokrajowego badania 60% młodych dorosłych przechodzących ze szkoły średniej na studia żałuje, że ich rodzice nie przygotowali ich emocjonalnie do dorosłości. Kolejne 50% stwierdziło, że powinni poprawić swoje umiejętności samodzielnego życia. Choć może to wymagać skoncentrowanego wysiłku i konsekwencji, wprowadzenie tych zmian może pomóc dziecku rozwijać się w dorosłym życiu.

Kiedy zaangażowanie się może pomóc

Niektórzy rodzice, chcąc uniknąć helikoptera lub kosiarki do trawy, wybierają postawę wyciszenia. Są jednak sytuacje, w których zaangażowanie się w problemy dziecka jest właściwe i korzystne.

Jeśli dziecko jest zastraszane, warto interweniować. Może to być rozmowa z przedstawicielami szkoły, żądanie środków bezpieczeństwa lub, w razie potrzeby, odsunięcie dziecka od sytuacji.

Pomaganie dziecku, gdy coś pójdzie nie tak, przyniesienie mu pracy domowej, której zapomniało, lub podwiezienie, gdy spóźni się na autobus, nie musi być czymś złym. Każde dziecko popełnia błędy i ważne jest, aby pokazać dziecku, że może się do Ciebie zwrócić. Problemem staje się dopiero wtedy, gdy zawsze ratujesz dziecko przed jego błędami.

Bezpieczeństwo broni z dziećmi w domu

0

Jak zapewnić dzieciom bezpieczeństwo, gdy w domu jest broń? Zapoznaj się z poradami lekarza dotyczącymi przechowywania broni i rozmawiania z dziećmi na ten temat.

Jak zapewnić dzieciom bezpieczeństwo, gdy w domu jest broń? Przecież już trzyletnie dziecko jest w stanie pociągnąć za spust.

Bill Brassard, dyrektor Projektu ChildSafe, programu edukacji w zakresie bezpieczeństwa z bronią prowadzonego przez Narodową Fundację Sportów Strzeleckich, ma kilka prostych rad dla rodziców:

  • Broń należy zawsze trzymać pod kluczem i poza zasięgiem dzieci.

  • Amunicję należy przechowywać w innym miejscu niż broń.

  • Nigdy nie pozostawiaj broni na zewnątrz bez nadzoru.

  • Powiedz dzieciom, aby nigdy nie dotykały broni lub jej części – ani w swoim domu, ani u innych osób.

Najważniejszym obowiązkiem posiadacza broni jest niedopuszczenie, aby broń dostała się w niepowołane ręce – dotyczy to również dzieci, mówi Brassard. Dzieci nie są jeszcze wystarczająco dojrzałe, aby dobrze oceniać sytuację z bronią.

Zamki i sejfy na broń

Jak się upewnić, że broń jest bezpiecznie zamknięta? Większość nowych pistoletów posiada solidne zabezpieczenia, które uniemożliwiają oddanie strzału – mówi Mark Warner z Blue Ridge Arsenal, krytej strzelnicy i sklepu z bronią w Chantilly, VA. Jeden rodzaj zabezpieczenia przypomina imadło, które obejmuje spust. Drugi to gruby kabel, który wchodzi do lufy.

Można kupić zamki do starszych pistoletów lub do tych, które nie były wyposażone w zamki. Możesz też zadzwonić do lokalnego organu ścigania. Wiele wydziałów policji i szeryfa współpracuje z Project ChildSafe, udostępniając zamki na broń z linką osobom, które o nie poproszą.

Bezpieczeństwo jest kluczowe także w przypadku przechowywania broni. Wiemy, że dzieci są ciekawskie i potrafią znajdować rzeczy, o których dorośli myślą, że są ukryte. Brassard mówi, że zwykłe schowanie broni pod kilkoma swetrami na półce w szafie nie jest bezpiecznym sposobem przechowywania. Zamiast tego potrzebny jest sejf lub bezpieczna skrzynia na broń.

Zamykane futerały i sejfy mogą pomieścić jedną lub kilka sztuk broni. Wiele z nich jest wyposażonych w zamek szyfrowy lub kluczowy. Niektóre nowe modele są wyposażone w zamki, które do otwarcia wymagają podania odcisku palca lub skanu dłoni.

Jak radzi Brassard, amunicję należy przechowywać i zamykać oddzielnie od broni, a klucze do każdej z nich trzymać w innym miejscu – wszystko poza zasięgiem dzieci. Nie zapomnij o zamknięciu toksycznych środków do czyszczenia broni, takich jak rozpuszczalniki i oleje.

Oś czasu dla rodziców i dzieci dotycząca bezpieczeństwa broni

Amerykańska Akademia Pediatrii sugeruje, aby rodzice zaczęli poważnie podchodzić do kwestii zamykania broni, gdy dziecko jest gotowe do raczkowania – około 6 miesiąca życia. Później, gdy dzieci idą do przyjaciół lub krewnych na randki, należy zapytać, czy w domu jest broń i czy jest ona bezpiecznie przechowywana.

Następnie naucz dzieci, co mają robić, jeśli zetkną się z bronią, czy to w twoim domu, czy u kogoś innego:

  • Przestań robić to, co robisz.

  • Nie dotykaj broni.

  • Opuść miejsce, w którym znajduje się broń.

  • Natychmiast poinformuj o tym osobę dorosłą.

Powiedz dzieciom, że nigdy nie wolno dotykać broni, jeśli nie jest się pod nadzorem” – mówi Warner. „Jeśli w pobliżu nie ma odpowiedzialnych dorosłych, a inne dziecko wyciąga broń, natychmiast odejdź. A jeśli tak się stanie, natychmiast idźcie i powiedzcie rodzicom”.

Często przypominaj dzieciom, że broń w telewizji, grach i filmach nie jest prawdziwa, a prawdziwa broń może wyrządzić szkody.

Jeśli broń jest częścią kultury rodzinnej, zapoznanie starszych dzieci z prawidłowym obchodzeniem się z bronią i jej zabezpieczaniem pomoże im rozwinąć zdrowy szacunek dla bezpieczeństwa broni – mówi Brassard.

Gdy dzieci są starsze – a zwłaszcza gdy biorą udział w nadzorowanym strzelaniu do celu lub polowaniu – warto, aby widziały, jak starannie właściciel broni przechowuje ją i obchodzi się z nią – mówi Brassard. Pomoże to wyrobić dobre nawyki i zrozumienie, w jaki sposób należy obchodzić się z bronią.

Jeśli jednak dzieci wykazują oznaki depresji, należy zadbać o to, aby broń była przechowywana poza domem. Samobójstwo, będące główną przyczyną śmierci wśród nastolatków, może być nawet 10 razy bardziej prawdopodobne, gdy w domu znajduje się broń.