Strona główna Blog Strona 3323

ADHD u kobiet

0

Wiedza na temat tego, jak ADHD wpływa na dorosłe kobiety jest niewielka. Eksperci twierdzą, że niezdiagnozowane i nieleczone ADHD u kobiet może obniżyć jakość ich życia.

Różnice te mogą mieć związek z uprzedzeniami dotyczącymi płci i przeoczonymi objawami ADHD. Dziewczynki wykazują zwykle mniejszą nadpobudliwość niż chłopcy. Większość badań koncentruje się na tych nadpobudliwych wzorcach ADHD, które są bardziej powszechne u mężczyzn. Kiedy młode dziewczęta objawy ADHD nie są zdiagnozowane, problemy mogą trwać do dorosłości. Bez leczenia, ADHD może wpływać na ogólną jakość życia.

Objawy i symptomy ADHD u dorosłych kobiet

Większość kobiet z ADHD otrzymuje dokładną diagnozę w wieku 30 lub 40 lat. Eksperci twierdzą, że za późną diagnozą może stać kilka przyczyn.

Może być tak, że rodzice, nauczyciele lub pediatrzy nie dostrzegają objawów i zachowań ADHD u młodych dziewcząt, ponieważ nie są one oczywiste. Jest również możliwe, że lekarze diagnozują dziewczęta i młode kobiety z innymi zaburzeniami nastroju, takimi jak lęk lub depresja, a nie z ADHD. Niektóre nowe badania sugerują również, że kobiety mogą rozwijać objawy ADHD w późniejszym okresie życia. Ale naukowcy twierdzą, że potrzebują więcej badań, aby to udowodnić.

Symptomy i oznaki ADHD u dorosłych kobiet mogą obejmować:

  • Trudności z zarządzaniem czasem

  • Dezorganizacja

  • Poczucie przytłoczenia

  • Lęk i depresja w wywiadzie

  • Trudności z zarządzaniem pieniędzmi

ADHD może występować rodzinnie. Jeśli ktoś ma niezdiagnozowane ADHD, jest bardziej prawdopodobne, że zauważy własne objawy, jeśli dziecko lub rodzeństwo zostanie zdiagnozowane. Nierzadko też kobiety z ADHD mają jednocześnie inne problemy, takie jak kompulsywne objadanie się, chroniczny brak snu lub nadmierne spożywanie alkoholu.

Wpływ na codzienne życie

Badania pokazują, że kobiety z ADHD mają zazwyczaj bardzo niską samoocenę. W porównaniu z dorosłymi mężczyznami z ADHD, kobiety z ADHD wydają się mieć więcej problemów emocjonalnych i psychologicznych.

W zależności od stopnia nasilenia choroby, niektórym kobietom udaje się ukryć objawy, aby uniknąć wstydu i odrzucenia. Inne kobiety z ADHD mogą mieć wrażenie, że ich życie toczy się w kompletnym chaosie. Może to mieć wpływ na całą rodzinę, ponieważ statystyki pokazują, że to kobiety są zazwyczaj odpowiedzialne za opiekę nad domem i dziećmi.

Złe strategie radzenia sobie z problemami mogą wpływać na codzienne życie i potęgować trudności. Na przykład, może się okazać, że trudno jest sprostać wymaganiom pracy, gotować regularne posiłki dla rodziny lub wykonywać inne prace domowe. Możesz mieć wrażenie, że ciągle próbujesz nadrobić zaległości, co może prowadzić do chronicznego stresu i wyczerpania.

Jeśli te objawy wydają Ci się znajome, porozmawiaj o tym z lekarzem lub terapeutą.

Opcje leczenia

W przypadku dorosłych z ADHD, w przeciwieństwie do dzieci, pierwszym sposobem leczenia są leki, a nie terapia. Leki nie są w stanie wyleczyć ADHD, ale mogą złagodzić objawy i ułatwić codzienne życie.

Leki na ADHD nazywane są psychostymulantami. Wpływają one bezpośrednio na cząsteczki mózgu, które kontrolują uwagę i objawy behawioralne. Dwa z najczęściej stosowanych leków stymulujących to:

  • Metylofenidat (Concerta, Daytrana, Focalin, Focalin XR i Metadate)

  • Amfetaminy (Adderall i Vyvanse)

Lekarze mogą podawać różne leki w małych dawkach do wypróbowania przez okres od 3 do 7 dni, dopóki nie ustalą, który z nich najlepiej na ciebie działa. Wybierając odpowiednie dla Ciebie leki, wezmą pod uwagę także inne Twoje dolegliwości zdrowotne. Należy poinformować lekarza o wszelkich innych schorzeniach i przyjmowanych lekach, także tych, które wydawane są bez recepty, lekach ziołowych i suplementach.

Oprócz leków, lekarz może przepisać kombinację metod leczenia, w tym psychoterapię, terapię stresu i inne formy coachingu skoncentrowane na ADHD, aby nauczyć pacjenta strategii radzenia sobie z problemami, poczucia własnej wartości i umiejętności zarządzania życiem. Potrzeba zastosowania tych metod zależy od konkretnych objawów i sytuacji.

Jeśli jesteś matką z ADHD, możesz skorzystać z terapii takich jak trening rodzicielski. Pomoże to lepiej radzić sobie z obowiązkami wobec dzieci. Można również dołączyć do grupy wsparcia, aby połączyć się z innymi osobami, które rozumieją, przez co się przechodzi. Grupy mogą także poprawić umiejętności społeczne niezbędne w codziennym życiu.

W przypadku trudności w sprostaniu wymaganiom zawodowym można porozmawiać z doradcą zawodowym, który rozumie ADHD. Może on pomóc w pracy nad mocnymi stronami, aby lepiej radzić sobie w pracy.

Konieczne jest przeprowadzenie większej ilości badań

Ponieważ coraz więcej dorosłych kobiet stara się o leczenie i diagnozę ADHD, naukowcy twierdzą, że potrzeba więcej badań poświęconych różnicom między płciami w tym schorzeniu.

Na przykład, niektórzy eksperci uważają, że żeńskie hormony odgrywają rolę w objawach ADHD u młodych dziewcząt i kobiet. Kobiety mogą potrzebować innych form leczenia niż chłopcy czy mężczyźni. Wiele dziewcząt jest również wychowywanych tak, aby zachowywały się inaczej niż chłopcy. To może sprawić, że wyrażają swoje objawy ADHD w inny sposób.

Ostatecznie, eksperci twierdzą, że więcej badań może pomóc im w identyfikacji, diagnozowania i leczenia objawów ADHD wcześnie u młodych dziewcząt i kobiet. Ta wczesna interwencja jest kluczem do lepszego zarządzania chorobą w dłuższej perspektywie.

Planowanie budżetu dla bliźniąt: Wskazówki dotyczące oszczędzania pieniędzy

0

Lekarz pomaga zaoszczędzić pieniądze i zmieścić się w budżecie, jednocześnie dbając o potrzeby dziecka.

Masz prawie 10 miesięcy, aby przygotować się na przyjście na świat swoich bliźniąt. Pomyśl tylko o wszystkich zabawnych rzeczach, które musisz kupić: wózek, słodkie ubranka, zabawki we wszystkich kształtach i rozmiarach – nie wspominając o pieluchach i odżywkach. W ferworze oczekiwania na narodziny dziecka możesz chcieć wyposażyć je w najnowsze i najlepsze rzeczy.

Ale zanim wydasz choćby grosz na wydatki związane z dzieckiem, zastanów się, jak to wszystko ująć w budżecie. Wszystkie te zakupy zaczną się sumować – i to szybko. Odrobina przygotowań już teraz może sprawić, że Twój budżet będzie mógł sprostać potrzebom Twojej powiększającej się rodziny. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jak możesz wychowywać swoje maleństwa, nie naruszając przy tym swojego portfela.

Rozsądne wydawanie pieniędzy na dziecko

Zrób małe rozeznanie – ile będziesz wydawać miesięcznie na swoje dzieci? Koszty mogą się różnić w zależności od miejsca zamieszkania, ale te liczby mogą posłużyć jako przewodnik.

  • Koszty opieki dziennej mogą wynosić około 1200 USD miesięcznie, w zależności od lokalizacji. Porównując roczny koszt opieki dziennej z wynagrodzeniem po opodatkowaniu jednego z rodziców, dwójka dzieci w opiece dziennej może odpowiadać około 30 000 USD rocznego wynagrodzenia. Niektóre pary decydują, że taniej jest, gdy jedno z rodziców pracuje na pół etatu lub zostaje w domu na cały etat, aby opiekować się dziećmi.

  • Sprawdź u swojego lekarza, ile wizyt możesz przewidzieć, pamiętając o uwzględnieniu wizyt, gdy dzieci są chore. Pomnóż tę liczbę przez wysokość składki ubezpieczeniowej, aby dowiedzieć się, jakich kosztów leczenia możesz się spodziewać.

  • Zastanów się, ile będziesz wydawać miesięcznie na artykuły dla dziecka. Same pieluchy mogą cię kosztować od 1500 do 2000 dolarów, zanim skończą się bliźnięta.

  • Dolicz dodatkowe koszty wyżywienia, w tym mleka i żywności dla niemowląt.

Podsumowując, wydatki na dziecko mogą kosztować rodzinę około 2000 dolarów miesięcznie. Rozsądne wydawanie pieniędzy jest więc kluczem do wychowania bliźniąt przy ograniczonym budżecie.

Och, kochanie, jakie oszczędności!

Skoro już wiesz, jaki będzie Twój budżet, czas sprawdzić, gdzie możesz zaoszczędzić. Przy odrobinie gospodarności i pomysłowości możesz obniżyć koszty, zmieścić się w budżecie, a mimo to zapewnić wszystko, czego będą potrzebować Twoje nowe maleństwa. Oto kilka pomysłów.

Zapytaj o próbki i kupony.

Wielu producentów daje szpitalom próbki, kupony i gratisy dla nowych rodziców. Zanim wrócisz do domu, zapytaj pielęgniarki lub personel szpitala, czy mają jakieś dostępne.

Nie kupuj wszystkiego naraz.

Zastanów się, jakie są Twoje najpilniejsze potrzeby i kup tylko to, co będzie potrzebne w ciągu pierwszych kilku miesięcy. Na przykład, gdy dzieci po raz pierwszy wrócą do domu, mogą spać w kołyskach lub kołyski w Twoim pokoju. Oznacza to, że możesz wstrzymać się z zakupem łóżeczka do czasu, aż dziecko trochę podrośnie. Nie będziesz też od razu potrzebować wysokiego krzesełka. Upewnij się tylko, że foteliki samochodowe zostały zakupione i zamontowane przed wyjazdem do szpitala.

Kupuj pieluchy w hurtowych ilościach.

Przy zakupie hurtowym koszt jednej pieluchy jest niższy. A w pierwszym roku tak szybko je zużyjesz, że zaoszczędzisz czas i pieniądze na paliwo, gdy nie będziesz musiał biegać do sklepu, bo skończyły ci się pieluchy.

Pierś jest najlepsza dla Twojego budżetu.

Jeśli możesz, karm swoje dzieci piersią. Jest to nie tylko zdrowe dla Ciebie i Twoich dzieci, ale także pozwoli Ci zaoszczędzić pieniądze na kosztach mleka.

Przygotuj własne jedzenie dla dziecka

. Kup mały robot kuchenny i przygotuj własne jedzenie dla dziecka ze świeżych owoców i warzyw. Jest to o wiele tańsze niż większość produktów dla niemowląt dostępnych w sklepach. Pamiętaj tylko o zamrożeniu resztek, aby się nie zepsuły.

Przeznaczaj pieniądze tam, gdzie to ma znaczenie.

Wydawaj pieniądze na artykuły związane z bezpieczeństwem, takie jak foteliki samochodowe i łóżeczka dziecięce. Producenci stale wprowadzają do nich najnowsze elementy bezpieczeństwa, dlatego najlepiej kupować nowe.

Wycinaj, klikaj na kupony.

Przejrzyj lokalną gazetę i ulotki w poszukiwaniu kuponów na artykuły dziecięce. Zapisz się w Internecie, aby otrzymywać kupony od ulubionych producentów. Zajrzyj też na portale społecznościowe dla mam – wiele z nich oferuje specjalne oferty na zakupy dla dzieci, dzięki którym możesz zaoszczędzić pieniądze.

Coś pożyczonego.

Zapytaj przyjaciół i rodzinę, którzy mają starsze dzieci, czy mają coś, czego nie używają. Większość z nich chętnie pozbędzie się ubranek dziecięcych i innego sprzętu. Możesz też pożyczyć takie rzeczy, jak przewijak (będziesz chciała kupić do niego nową podkładkę), krzesełko do karmienia lub fotelik dziecięcy, chusty lub plecaki dla dziecka oraz komodę.

Sprawdź na wyprzedażach i w sklepach z używaną odzieżą.

Często można tam znaleźć ubrania, które były prawie nieużywane i wyglądają jak nowe. Może to być dobry sposób na znalezienie ubrań na specjalne okazje, które dziecko może założyć tylko raz.

Wstrzymaj się z zakupem butów.

Tak, te malutkie trampki są urocze, ale Twoje maluchy naprawdę nie potrzebują butów, dopóki nie nauczą się chodzić. Do ogrzania stópek wystarczą im kalosze lub skarpetki.

Kupuj produkty markowe i generyczne.

Twoje maluchy nie będą wiedziały, że jest inaczej, a dzięki temu możesz zaoszczędzić sporo pieniędzy na artykułach dla niemowląt i preparatach do początkowego żywienia. Formuły dla niemowląt są regulowane przez FDA, więc możesz mieć pewność, że formuły sklepowe mają taką samą jakość jak te markowe. Jednak nie wszystkie preparaty zawierają tyle samo składników mineralnych, dlatego warto zapytać pediatrę o zalecenia.

Skorzystaj z ulg podatkowych.

W zależności od dochodów można odliczyć od podatku od 20 do 35% wydatków na opiekę nad dzieckiem. Niektóre stany oferują dodatkowe ulgi, dlatego warto skonsultować się z doradcą podatkowym.

Nieopodatkowane pieniądze to wolne pieniądze.

Niektórzy pracodawcy oferują konta opieki nad osobami zależnymi, na które można wpłacać roczną kwotę przed opodatkowaniem, przeznaczoną na wydatki związane z opieką nad osobami zależnymi. Skontaktuj się z pracodawcą, aby sprawdzić, czy oferuje taki program.

ADHD u przedszkolaków

0

Większość dzieci, u których zdiagnozowano ADHD, jest w wieku szkolnym. Jednak eksperci twierdzą, że 1 na 3 dzieci, u których zdiagnozowano ADHD, to przedszkolaki.

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) jest zaburzeniem rozwojowym i behawioralnym, które zwykle ujawnia się u dzieci w wieku szkolnym. Lekarze mogą jednak diagnozować dzieci już w wieku 3 lat. W rzeczywistości 1 na 3 dzieci, które otrzymują diagnozę ADHD, to przedszkolaki.

Jak rozpoznać objawy ADHD u przedszkolaków?

Niektóre dzieci wyrastają z charakterystycznych objawów ADHD, takich jak nadpobudliwość, impulsywność i nieuwaga. Badania pokazują jednak, że dzieci, u których objawy pojawiają się około 3 roku życia, mogą spełniać kryteria diagnozy w wieku 13 lat.

Ważne jest, aby obserwować zachowanie dziecka i sprawdzić, czy jest ono odpowiednie dla swojej grupy wiekowej. Jeśli nie, nigdy nie jest za wcześnie, aby uzyskać pomoc.

Objawy ADHD u przedszkolaków mogą obejmować:

  • Niechęć do czynności, które trwają 5 lub więcej minut

  • Dużo mówi i robi więcej hałasu niż rówieśnicy

  • Bardzo szybko traci zainteresowanie zajęciami

  • Często wspina się na przedmioty

  • Często ulegać kontuzjom z powodu zbyt szybkiego poruszania się

  • Zachowywać się lekkomyślnie w sposób, który może doprowadzić do niebezpiecznej sytuacji

  • Zachowywać się agresywnie w żłobku lub przedszkolu

  • Nie zwraca uwagi na szczegóły

  • Nie wykonuje poleceń

  • Nie potrafi czekać na swoją kolej

  • Często przerywa innym

Jak lekarze diagnozują ADHD u przedszkolaków

Kiedy pediatra bada objawy ADHD u dziecka, może również chcieć wykluczyć problemy ze wzrokiem, słuchem i snem. Problemy w tych obszarach mogą powodować objawy, które wyglądają jak ADHD.

Dzieci zazwyczaj muszą wykazywać oznaki ADHD przez co najmniej 6 miesięcy, aby uzyskać diagnozę. Objawy powinny występować zarówno w domu, jak i w szkole, przedszkolu lub podczas spotkań towarzyskich. Jeśli zauważysz objawy w domu, zapytaj opiekuna lub przedszkolaka, czy nie zaobserwowali podobnych sytuacji.

Ciężkie ADHD może utrudniać dziecku naukę w szkole. W rzadkich przypadkach dzieci, których zachowanie jest zbyt uciążliwe, mogą zostać zawieszone w prawach ucznia lub pozbawione możliwości zabawy.

Jeśli uważasz, że Twój przedszkolak ma ADHD, porozmawiaj z wykwalifikowanym specjalistą znającym się na zaburzeniach rozwoju dzieci. Może to być pediatra, psychiatra dziecięcy, kliniczny pracownik socjalny lub inny specjalista z zakresu zdrowia psychicznego.

Eksperci twierdzą, że wczesna diagnoza i leczenie bez leków są kluczowe w przypadku przedszkolaków z ADHD. Kiedy mózg dziecka znajduje się we wczesnych latach rozwoju, rodzice i specjaliści mogą uczyć umiejętności uczenia się i pozytywnych zachowań. W tym czasie dzieci mogą również nabyć ważne umiejętności radzenia sobie z problemami. Może to pomóc im w dorastaniu, aby lepiej radziły sobie w szkole i w sytuacjach społecznych.

Wskazówki dotyczące badań przesiewowych przedszkolaków z ADHD

Lekarze podejmują niektóre lub wszystkie z poniższych kroków w celu zdiagnozowania ADHD u przedszkolaków:

  • Szczegółowe zapoznanie się z historią choroby i zachowania dziecka w domu i w szkole

  • Spojrzenie na niepokojące oznaki i objawy

  • Rozmowa z dzieckiem lub bezpośrednia obserwacja

  • Kwestionariusze do oceny zachowania dziecka

  • Testy psychologiczne sprawdzające umiejętność myślenia i uczenia się

  • Badania lekarskie pod kątem schorzeń innych niż ADHD

Jakie są możliwości leczenia?

Eksperci zalecają terapię behawioralną, a nie leki stymulujące, jako pierwszą metodę leczenia przedszkolaków z ADHD. Lekarz może skierować pacjenta do terapeuty, który specjalizuje się w leczeniu ADHD w tej grupie wiekowej.

Aby pomóc dziecku w przejściu przez ten proces, możesz także potrzebować porady i szkolenia. Poradnictwo może wskazać sposoby uczenia dziecka umiejętności i zachowań, których potrzebuje. Może to pomóc mu w szkole i w relacjach z innymi dziećmi. Może też pomóc w poprawieniu poczucia własnej wartości i samokontroli.

Jeśli Twoje dziecko ma mniej niż 5 lat, jego mózg znajduje się we wczesnym okresie rozwoju. Eksperci twierdzą, że jest to idealny czas, aby pozytywnie wpływać na zachowanie dziecka i pracować nad objawami ADHD pod nadzorem terapeuty.

Terapie mogą obejmować:

Terapię zabawową. Terapeuta zachęca dziecko do mówienia o swoich uczuciach w trakcie sesji zabaw lub innych zajęć o charakterze rozrywkowym.

Terapia rozmową. Specjaliści rozmawiają z małymi dziećmi, aby leczyć ich zaburzenia emocjonalne lub psychiczne. Rodzice mogą nauczyć się stosować ćwiczenia w domu, w przerwach między sesjami.

Trening rodzicielski może być trudny, wymaga wiele wysiłku i czasu. Jednak korzyści z niego płynące mogą się opłacić w dłuższej perspektywie. Być może trzeba będzie spotykać się z terapeutą behawioralnym na wielu sesjach i wygospodarować czas, aby nauczyć malucha umiejętności i strategii w domu.

Jeśli objawy u dziecka są zbyt nasilone, by terapia behawioralna mogła przynieść korzyści, lekarz może przepisać lek stymulujący, który pobudza wydzielanie neuroprzekaźników w mózgu. Dzieci zaczynają przyjmować te leki dopiero w wieku 4 lat lub później.

Lekarz rozpocznie podawanie leku od małej dawki, a w razie potrzeby zmieni lek lub dawkę. Eksperci zalecają, aby przedszkolaki odstawiły leki na ADHD po 6 miesiącach, aby lekarze mogli sprawdzić, czy leki działają. Jeśli to konieczne, lekarz może kontynuować podawanie leków.

Co wpływa na rozwój dziecka?

0

Pierwszy rok życia dziecka to czas niesamowitego wzrostu. Ale skąd możesz wiedzieć, czy wzrost Twojego dziecka jest prawidłowy? Dowiedz się, jakie czynniki wpływają na rozwój niemowlęcia i co tak naprawdę oznaczają wykresy wzrostu.

Pierwszy rok życia dziecka to czas niesamowitego wzrostu. W ciągu zaledwie pierwszych sześciu miesięcy życia dziecko podwaja swoją masę urodzeniową. Do końca pierwszego roku życia potroją swoją wagę.

Większość dzieci odbywa pierwszą wizytę kontrolną w ciągu pierwszych kilku tygodni po urodzeniu. Następnie pediatra będzie je odwiedzał ponownie w wieku dwóch, czterech, sześciu, dziewięciu i 12 miesięcy. Podczas tych wizyt lekarz będzie sprawdzał wzrost dziecka. Pomiary dziecka zostaną naniesione na wykres wzrostu i będą śledzone na przestrzeni czasu.

Wykresy wzrostu: Co one oznaczają?

Większość lekarzy posługuje się tabelami wzrostu opracowanymi przez CDC. CDC opracowało te wykresy, zbierając pomiary od tysięcy amerykańskich niemowląt i dzieci na przestrzeni czasu. Wykresy wzrostu śledzą trzy różne pomiary wzrostu dziecka: wzrost, wagę i obwód głowy.

Wykresy wzrostu ułatwiają pediatrom śledzenie rozwoju dziecka. „Dzieci mają różne rozmiary” – mówi dr Joanne Cox, zastępca ordynatora oddziału pediatrii ogólnej w Szpitalu Dziecięcym w Bostonie. „Wykresy wzrostu pozwalają w bardzo szybki i łatwy sposób ocenić, czy dziecko rozwija się prawidłowo”.

Oto jak działają wykresy wzrostu: Lekarze nanoszą pomiary dziecka na wykres, aby uzyskać percentyl. Percentyl pokazuje, jak dziecko rośnie w porównaniu z innymi dziećmi w tym samym wieku i tej samej płci. Na przykład, jeśli sześciomiesięczna dziewczynka znajduje się w 25. percentylu wagi, oznacza to, że 25% dziewczynek w jej wieku waży tyle samo lub mniej niż ona, a 75% dziewczynek w jej wieku waży więcej.

Percentyle to przydatny sposób na śledzenie wzrostu dziecka, ale niektórzy rodzice zbytnio przejmują się tym, że ich dziecko jest za wysoko lub za nisko na skali. Pamiętaj, że wykresy wzrostu to tylko porównanie – to nie są oceny.

„To nie jest tak, że dostajesz szóstkę, jeśli jesteś w setnym percentylu. Oznacza to po prostu, że Twoje dziecko znajduje się w tym miejscu w porównaniu z rówieśnikami w jego wieku” – mówi dr Ari Brown, pediatra z Austin w Teksasie i współautor książek Baby 411 i Expecting 411 – „Tak naprawdę najbardziej interesują nas nie percentyle, ale to, jak Twoje dziecko się rozwija, aby upewnić się, że podąża za swoją krzywą”.

Jeśli Twoje dziecko mieści się w 15 percentylu zarówno pod względem wagi, jak i wzrostu, nie musi to oznaczać, że coś jest nie tak. Twoje dziecko może być po prostu mniejsze niż inne dzieci w tym samym wieku.

Lekarze zaczynają się zastanawiać, jeśli pomiary wzrostu i wagi dziecka nie są zgodne. Na przykład, jeśli waga dziecka mieści się w 50. percentylu, ale jego wzrost tylko w 20. percentylu, lub jeśli waga nagle spadnie o dwa lub więcej punktów percentylowych, może to oznaczać problem ze wzrostem.

Wyprzedzanie krzywej

Pomiary wzrostu i wagi na wykresie wzrostu pomogą Twojemu lekarzowi określić, czy dziecko rośnie prawidłowo i czy otrzymuje wystarczającą ilość pokarmu. Pomiar obwodu głowy pokazuje tempo wzrostu głowy, co może być wskaźnikiem rozwoju mózgu.

„Jeśli główka dziecka nie rośnie wystarczająco szybko, można się obawiać, że podczas porodu doszło do jakiegoś urazu mózgu lub że dziecko urodziło się z jakąś nieprawidłowością” – mówi Cox. Mała głowa może być również oznaką tego, że kości czaszki zamknęły się zbyt wcześnie, pozostawiając mniej miejsca na rozwój mózgu.

Jeśli obwód głowy jest większy niż przeciętnie, może to być spowodowane obecnością płynu w mózgu (wodogłowie). Może to również oznaczać, że dziecko ma dużą głowę. „Często mierzymy głowę rodziców, ponieważ dzieci z dużymi głowami często mają rodziców z dużymi głowami” – mówi Cox.

Ważniejsze od wielkości głowy dziecka jest tempo jej wzrostu. Jeśli głowa dziecka staje się większa niż normalnie, lekarz może wykonać badanie ultrasonograficzne, aby ustalić przyczynę wzrostu.

Wyznaczanie wzrostu wcześniaka

Wzrost wcześniaka nie będzie przebiegał zgodnie z tą samą krzywą wzrostu, co dziecka urodzonego o czasie. Pediatrzy będą obserwować wzrost wcześniaka w inny sposób lub za pomocą specjalnej tabeli wzrostu wcześniaków.

Wcześniaki mogą zacząć od małego, ale w końcu doganiają swoich rówieśników. „Pierwszym parametrem, który się wyrównuje, jest głowa, a następnie waga i wzrost” – mówi Brown.

Problemy ze wzrostem dziecka: Co powinni zrobić rodzice?

Typowe tempo wzrostu noworodka to około 1,5 kg i 1 do 1,5 cm na miesiąc. Każde dziecko rośnie w nieco innym tempie, ale dzieci, które pozostają daleko w tyle lub znajdują się na najwyższym końcu krzywej wzrostu, wymagają ścisłej kontroli pediatrycznej.

Lekarz pediatra oceni niską wagę dziecka, pytając o jego nawyki żywieniowe i ogólny stan zdrowia. „Zwraca uwagę zarówno na to, co wchodzi do organizmu dziecka, jak i na to, co z niego wychodzi” – mówi Cox.

Twój pediatra może zapytać Cię o następujące kwestie

  • Jeśli karmisz piersią, jak dużo mleka produkujesz?

  • Jak często karmisz swoje dziecko?

  • Jeśli karmisz piersią, czy dziecko prawidłowo trzyma się na piersi?

  • Czy dziecko wydaje się zadowolone po każdym karmieniu?

  • Czy Twoje dziecko chorowało na biegunkę lub gorączkę?

Lekarz sprawdzi, czy nie występują schorzenia, które mogą uniemożliwiać dziecku spożywanie wystarczającej ilości pokarmu. Jeśli dziecko nie rośnie z powodu niewystarczającej produkcji mleka, pediatra może zalecić sposoby zwiększenia produkcji mleka lub suplementację preparatem do żywienia niemowląt.

Dzieciom, które mają więcej niż sześć miesięcy, można zacząć podawać pokarmy stałe. Brown zaleca pokarmy bogate w kalorie, takie jak jajka i jogurt z pełnego mleka, aby poprawić przyrost masy ciała.

Rzadko zdarza się, aby dziecko karmione piersią przybrało zbyt dużo na wadze. Dzieci karmione mieszanką, które zbyt szybko przybierają na wadze, mogą wymagać pewnych zmian w harmonogramie karmienia.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

Jeśli przestrzegasz wszystkich wizyt kontrolnych u niemowląt, pediatra upewni się, że wzrost dziecka przebiega zgodnie z planem. W okresie między wizytami należy skontaktować się z lekarzem, jeśli dziecko:

  • Odmawia jedzenia lub ma problemy z przystawieniem, jeśli karmisz piersią

  • Zawsze sprawia wrażenie głodnego, nawet po karmieniu

  • Wydaje się niezwykle senny lub niespokojny

  • Wyrzuca duże ilości mleka lub ma biegunkę

  • Produkuje mniej niż sześć mokrych pieluch dziennie

Kamienie milowe rozwoju dziecka w wieku 2 lat

0

Jesteś ciekaw, czego możesz się spodziewać po swoim 2-latku? Dowiedz się o ważnych kamieniach milowych i odkryj objawy opóźnień rozwojowych u lekarza.

Umiejętności ruchowe

W tym wieku dziecko powinno umieć:

  • Stać na czubkach palców

  • Kopnij piłkę

  • Zacznij biegać

  • Wchodzić na meble i schodzić z nich bez pomocy

  • Wchodzenie i schodzenie po schodach trzymając się za ręce

  • Rzucanie piłki z wolnej ręki

  • Nosić dużą zabawkę lub kilka zabawek podczas spaceru

Prawdopodobnie zauważyłeś, że Twoje dziecko przestało zataczać się podczas chodzenia i zaczęło płynniej poruszać się od pięty do palców, jak typowy dorosły chodzący. W kolejnych miesiącach dziecko stanie się bardziej skoordynowanym biegaczem, nauczy się chodzić tyłem, skręcać na zakrętach i z niewielką pomocą stanie na jednej nodze.

Będą naturalnie doskonalić swoje umiejętności motoryczne, biegając, bawiąc się, zjeżdżając ze zjeżdżalni i wspinając się. Każdego dnia dziecko powinno mieć czas, aby wyjść na dwór i pozwiedzać. Pozwoli im to poprawić zdolności motoryczne, dobrze się bawić i wyładować. Trzeba je jednak nadzorować.

Rozwój dłoni i palców

Twoje dziecko powinno umieć:

  • Bazgrać do woli

  • Odwrócić pojemnik i wylać jego zawartość

  • Zbuduj wieżę z czterech lub więcej klocków

Dziecko potrafi już koordynować ruchy nadgarstka, palców i dłoni, dzięki czemu może przekręcić gałkę do drzwi lub odkręcić wieczko słoika. Potrafi też trzymać kredkę lub ołówek, chociaż jego chwyt może wydawać Ci się niewygodny. Wystarczy jednak, że zaczną rysować linie i kółka na kartce papieru. Ich uwaga jest znacznie dłuższa niż w wieku 18 miesięcy, a teraz, gdy potrafią przewracać strony w książce, mogą bardziej uczestniczyć we wspólnym czytaniu. Rysowanie, budowanie z klocków lub używanie zestawu konstrukcyjnego sprawi im radość przez długi czas.

W tym wieku maluch może wykazywać preferencje dotyczące lewej lub prawej ręki. Nie ma jednak potrzeby wywierania na nie presji, aby wybrało jedną lub drugą. Niektóre dzieci rozwijają swoje preferencje w późniejszym czasie. Inne mogą równie dobrze posługiwać się jedną lub drugą ręką. Pozwól więc, by stało się to w sposób naturalny.

Umiejętności językowe

Twoje dziecko powinno umieć:

  • Wskazywać na przedmioty lub obrazki, gdy są one nazwane

  • Zna imiona rodziców, rodzeństwa, części ciała i przedmiotów

  • Powiedzieć zdanie składające się z dwóch do czterech słów

  • Wykonywanie prostych poleceń

  • Powtarzanie słów zasłyszanych w rozmowie

Twój dwulatek prawdopodobnie będzie już składał dłuższe zdania (np. „Mamo, chcę ciasteczko” zamiast po prostu „Mamo ciasteczko”). Zacznie też używać zaimków takich jak „ja” i „mnie” zamiast swojego imienia. Nie wszystkie dzieci mówią w tym samym tempie, więc nie przejmuj się, jeśli dziecko koleżanki mówi więcej niż Twoje. Chłopcy również mają tendencję do późniejszego rozpoczynania mówienia niż dziewczynki.

W tym wieku dziecko rozumie więcej, niż jest w stanie powiedzieć. Nie przestawaj go angażować, zwłaszcza mówiąc mu, co będzie następne w ciągu dnia, i ostrzegając, gdy czynność będzie dobiegała końca.

Pomagaj dziecku w rozwijaniu umiejętności językowych, rozmawiając z nim i czytając mu. Korzystaj z książek, w których dziecko proszone jest o dotykanie, nazywanie przedmiotów lub powtarzanie słów (możesz to robić samodzielnie z każdą książką z obrazkami, zadając dziecku pytania). W miarę rozwoju umiejętności językowych dziecko polubi wierszyki, kalambury i dowcipy.

Umiejętności społeczne/emocjonalne

Twoje dziecko może:

  • Kopiować innych, zwłaszcza dorosłych i starsze dzieci

  • Podniecać się w towarzystwie innych dzieci

  • Wykazuje rosnącą niezależność

  • Bawią się głównie obok innych dzieci, a nie z nimi

  • Coraz częściej okazują lekceważenie (robią rzeczy, których nie wolno im robić)

  • Być bardziej świadomym własnej odrębności od innych

Na tym etapie dzieci myślą, że świat kręci się tylko wokół nich. Pojęcia takie jak dzielenie się nie mają większego sensu. Twoje dziecko może usiąść obok innego malucha, aby się pobawić, ale ignoruje je, chyba że chce zabrać mu zabawkę. Jest to normalne. Powiedzenie mu: „Jak byś chciał, żeby ona ci to zrobiła?” w tym wieku nic nie znaczy. Dlatego należy uważnie obserwować ich interakcje.

Jednocześnie dzieci uwielbiają naśladować innych i mogą zwracać się do swojego misia lub lalki w taki sam sposób, w jaki zwracają się do nich rodzice. To jeszcze jeden powód, by być dobrym wzorem do naśladowania.

Nauka, umiejętność myślenia

Twoje dziecko powinno umieć:

  • znajdować rzeczy, nawet jeśli są ukryte pod dwiema lub trzema warstwami

  • Rozpoczynanie sortowania kształtów i kolorów

  • Uzupełnianie zdań i rymowanek w znanych książkach

  • Graj w proste gry typu „make-believe

  • Wykonuj dwuczęściowe polecenia (np. „wypij mleko, a potem podaj mi kubek”)

Dziecko coraz lepiej posługuje się językiem i zaczyna rozwiązywać problemy w głowie. Zaczyna też rozumieć pojęcia związane z czasem, takie jak: „Poczytam ci bajkę po umyciu zębów”.

Zaczynają rozumieć pojęcie liczby, więc można wprowadzić liczenie. Ich zabawa stanie się bardziej złożona i mogą tworzyć skomplikowane sceny dla jednej specjalnej zabawki, zamiast przechodzić od jednej zabawki do drugiej.

Opóźnienia rozwojowe

Należy poinformować lekarza, jeśli dziecko nie potrafi wykonać którejkolwiek z poniższych czynności do ukończenia 2 roku życia:

  • chodzić prawidłowo – nie powinny chodzić wyłącznie na palcach lub niepewnie po kilku miesiącach chodzenia

  • Powiedzieć zdanie złożone z dwóch słów

  • Naśladowanie czynności lub słów

  • Wykonywanie prostych poleceń

  • Pamiętają umiejętności, które kiedyś posiadali

Według Amerykańskiej Akademii Pediatrii dziecko powinno być również przebadane pod kątem autyzmu w wieku 18 miesięcy i 24 miesięcy. Jeśli wystąpi problem, lekarz skieruje Cię do programu wczesnej interwencji (EI), który jest realizowany na mocy prawa federalnego. Niektóre z usług EI będą świadczone bezpłatnie.

Czas na ekranie

Po ukończeniu drugiego roku życia dzieci mogą uczyć się z wysokiej jakości programów edukacyjnych, ale nie powinny oglądać ich dłużej niż godzinę dziennie. Zbyt dużo czasu spędzanego na ekranie może prowadzić do zbyt małej aktywności fizycznej i problemów ze snem. Amerykańska Akademia Pediatrii twierdzi, że nie należy pozwalać dziecku na samodzielne oglądanie ekranów (telewizora, tabletu czy laptopa), ale należy oglądać je razem z nim. I nie używaj telewizora jako tła dźwiękowego. Gdy nikt nie ogląda, należy go wyłączyć.

Żywność – farmaceutyki: Pij – i jedz – dla zdrowia

0

Dobre odżywianie się dla poprawy zdrowia i samopoczucia.

Od kwasów tłuszczowych omega-3 po flawonoidy – składniki pokarmów, które spożywamy na co dzień, mogą być potężną bronią w walce z chorobami.

Niegdyś zakazane produkty, takie jak czekolada, orzechy i wino, trafiły na pierwsze strony gazet w 2004 r. ze względu na swoje potencjalnie zdrowe właściwości, a nowe badania sugerują, że klucz do uniknięcia chorób serca lub raka można znaleźć raczej w szafce niż w apteczce.

Jednak sekret może nie leżeć w jednym cudownym pożywieniu. Naukowcy twierdzą raczej, że to właśnie różnorodność może być przyprawą (długiego) życia. Aby uporządkować swój talerz, lekarz zapytał ekspertów o ich najlepsze propozycje spośród tegorocznych nowości.

Flawonoidy: Co sprawia, że czekolada i wino są dla Ciebie dobre?

Odkrycie flawonoidów i szeregu korzyści dla zdrowia serca, jakie one posiadają, stało się dobrodziejstwem dla miłośników wina i czekolady.

Bogate w przeciwutleniacze związki występujące w nasionach i skórkach roślin, takich jak winogrona, ziarna kakaowca i owoce cytrusowe, po raz pierwszy zwróciły uwagę naukowców na początku lat 90. ubiegłego wieku jako sposób na wyjaśnienie tzw. francuskiego paradoksu. Naukowcy twierdzili wówczas, że Francuzi rzadziej zapadają na zawały serca, ponieważ piją umiarkowane ilości czerwonego wina do posiłków.

Od tego czasu ponad 300 badań nad flawonoidami z winogron wykazało, że picie czerwonego wina lub soku winogronowego może pomóc w osłabieniu skutków zatykania tętnic przez tłuste posiłki i zmniejszyć ryzyko chorób serca w perspektywie długoterminowej.

Wiele z tych samych flawonoidów zawartych w produktach winogronowych znajduje się również, w różnym stężeniu, w zielonej i czarnej herbacie oraz w czekoladzie, ale większość dotychczasowych badań koncentrowała się na flawonoidach z winogron.

„To ekscytujące, że różni badacze zajmujący się produktami z winogron, czy to czerwonym winem, czerwonym winem bezalkoholowym, sokiem winogronowym, czy też wyciągami z pestek i skórki winogron, dostrzegają istotne, potencjalnie korzystne właściwości” – mówi dr John D. Folts, profesor medycyny i nauk żywieniowych na University of Wisconsin Medical School.

Folts twierdzi, że u zwierząt z wysokim poziomem cholesterolu miażdżyca lub stwardnienie tętnic rozwija się w ciągu sześciu do dziewięciu miesięcy, podczas gdy u ludzi proces ten trwa od 20 do 30 lat. Jednak kilka ostatnich badań wykazało, że gdy zwierzętom tym podaje się produkty z winogron, proces zatykania tętnic ulega spowolnieniu.

„Sugeruje się, że to samo mogłoby zadziałać u ludzi” – mówi Folts. Jego zdaniem pierwsze badania nad flawonoidami z herbaty i czekolady są obiecujące, ale jest jeszcze zbyt wcześnie, by wyciągać z nich ostateczne wnioski.

Naukowcy twierdzą, że flawonoidy mogą wspomagać zdrowie serca na kilka sposobów, takich jak:

  • Pomagają zapobiegać powstawaniu zakrzepów krwi, które mogą prowadzić do zawału serca lub udaru mózgu.

  • Zapobieganie przedostawaniu się cholesterolu do ścian naczyń krwionośnych i uszkadzaniu ich.

  • Poprawa zdrowia tętnic, dzięki czemu łatwiej się rozszerzają i kurczą, co pomaga im skuteczniej transportować krew.

  • Stymulowanie produkcji tlenku azotu, który może powstrzymać twardnienie tętnic.

Alice H. Lichtenstein, profesor nauk i polityki żywieniowej na Uniwersytecie Tufts, twierdzi, że chociaż badania są dość dobre i wykazują, że picie umiarkowanej ilości wina, definiowanej jako jeden lub dwa kieliszki dziennie dla mężczyzn i nie więcej niż jeden kieliszek dziennie dla kobiet, wiąże się z mniejszym ryzykiem chorób serca, to jednak wiąże się również ze zwiększonym ryzykiem raka piersi.

„Wciąż panuje pewne zamieszanie wokół alkoholu i myślę, że jest to zrozumiałe, ponieważ ma on potencjalnie dobre i złe skutki” – mówi Lichtenstein. „Nie należy zaczynać pić, jeśli się tego nie robi, i trzeba naprawdę rozważyć ryzyko i korzyści”.

Mówi ona, że trudno jest sformułować szerokie zalecenie dotyczące picia wina lub innych rodzajów alkoholu na podstawie ich potencjalnych korzyści zdrowotnych, ponieważ istnieją również osoby, które mogą być bardziej narażone na problemy z nadużywaniem substancji z alkoholem.

Dobre” tłuszcze (kwasy tłuszczowe)

Tłuszcz również zyskał w tym roku zdrowy wizerunek dzięki nowym badaniom nad kwasami tłuszczowymi omega-3 i ich zdolnością do zmniejszania ryzyka chorób serca. Kwasy tłuszczowe omega-3 znajdują się w tłustych rybach, takich jak łosoś, tuńczyk, pstrąg jeziorny i śledź. We wrześniu FDA zatwierdziła nowe kwalifikowane oświadczenie zdrowotne, które pozwala żywności i suplementom zawierającym kwasy tłuszczowe omega-3 reklamować fakt, że spożywanie danego produktu może zmniejszyć ryzyko chorób serca.

Chociaż organizacje zdrowotne, takie jak American Heart Association, już zalecają ryby jako element zdrowej diety opartej na wcześniejszych wynikach badań epidemiologicznych, Lichtenstein twierdzi, że nowe badania przeprowadzone w tym roku dostarczają nowych dowodów na korzystne dla serca działanie kwasów tłuszczowych omega-3.

W badaniu Lichtensteina kobiety, których tętnice już wykazywały oznaki miażdżycy, a które jadły ryby dwa razy w tygodniu lub ciemne ryby raz w tygodniu, miały wolniejszy postęp choroby, co wykazały zdjęcia rentgenowskie.

„Prawdopodobnie dzieje się tak, że kiedy ludzie spożywają więcej ryb, nie jedzą tyle steków i hamburgerów. Zastępują więc żywność o wysokiej zawartości tłuszczów nasyconych żywnością o wysokiej zawartości tłuszczów nienasyconych” – mówi Lichtenstein.

W listopadzie FDA zatwierdziła również inne nowe kwalifikowane oświadczenie zdrowotne dotyczące oliwy z oliwek, oparte na badaniach, które wykazały, że spożywanie dwóch łyżek stołowych oliwy z oliwek dziennie może zmniejszyć ryzyko chorób serca.

Oliwa z oliwek zawiera rodzaj tłuszczu znanego jako tłuszcz jednonienasycony, który może obniżyć poziom „złego” cholesterolu LDL, jeśli jest spożywany zamiast tłuszczów nasyconych. Jednak oliwa z oliwek zawiera mniej więcej tyle samo gramów tłuszczu ogółem i kalorii, co inne rodzaje tłuszczu.

Nowe badania opublikowane w tym roku pomogły również wyjaśnić rolę przeciwutleniaczy – na dobre i na złe.

„Kilka lat temu sądziliśmy, że witamina E chroni przed chorobami serca. Teraz nie jesteśmy już tego tacy pewni” – mówi Melanie Polk, RD, dyrektor ds. edukacji żywieniowej w American Institute for Cancer Research. „Kiedyś myśleliśmy, że witamina E jest cenna ze względu na całą gamę korzyści, ale teraz też nie jesteśmy tego tacy pewni”.

Kilka badań poddało w wątpliwość wcześniejsze twierdzenia dotyczące zdrowia witaminy E, a badanie opublikowane w listopadzie wykazało, że przyjmowanie dużych dawek tego przeciwutleniacza może być wręcz niebezpieczne dla zdrowia i skracać życie.

„Witamina E wzbudzała tak wielkie zainteresowanie, ponieważ wydawała się tak łatwą odpowiedzią” – mówi Lichtenstein. „Niestety, nie zostało to potwierdzone badaniami”.

Ale witamina E jest tylko jednym z wielu przeciwutleniaczy, które mogą mieć potencjalnie zdrowe działanie, a dobrą wiadomością na temat przeciwutleniaczy w tym roku jest to, że można je znaleźć w nieoczekiwanych miejscach, takich jak płatki śniadaniowe.

Naukowcy od dawna uważali, że głównym źródłem przeciwutleniaczy w diecie są owoce i warzywa. Jednak nowe badania przedstawione w tym roku sugerują, że inny rodzaj przeciwutleniaczy i innych fitochemikaliów można znaleźć również w pełnych ziarnach zbóż.

„Fitochemikalia wydają się występować w owocach i warzywach w tzw. wolnej postaci, a kiedy szukaliśmy ich w pełnych ziarnach, nie zostały znalezione” – mówi Polk. „Teraz badacze odkryli, że w pełnych ziarnach występują one w innej formie. Są one przytwierdzone do ścian komórkowych roślin i nie są wchłaniane do krwi, dopóki nie zadziałają na nie bakterie podczas trawienia”.

„Do niedawna nie wiedzieliśmy o tej związanej formie fitochemikaliów, a więc korzyści płynące z całych ziaren są jeszcze większe niż wcześniej sądziliśmy” – mówi Polk.

Polk mówi, że te odkrycia mogą również pomóc wyjaśnić, dlaczego badania, w których analizowano potencjalne właściwości przeciwnowotworowe błonnika znajdującego się w pełnych ziarnach, przyniosły sprzeczne wyniki.

„Wiemy, że dieta bogata w błonnik chroni przed nowotworami, ale pojawiają się wątpliwości, czy jest to wina samego błonnika” – mówi Polk. „Być może nie jest to błonnik, ale coś innego w żywności wysokobłonnikowej”.

Masz mętlik w głowie? Zmieszaj to z innymi

Jeśli jesteś zdezorientowany sprzecznymi wynikami badań na temat korzyści zdrowotnych różnych produktów spożywczych, naukowcy twierdzą, że najlepszą receptą jest ich łączenie.

Naukowcy twierdzą, że za każdym razem, gdy próbują wyodrębnić jeden ze składników, który odpowiada za potencjalne korzyści zdrowotne danego pożywienia, nie udaje im się to.

„Nie udało nam się znaleźć idealnej żywności lub idealnego składnika odżywczego, którego przyjmowanie w postaci suplementu zmniejszy ryzyko” – mówi Lichtenstein.

Z kolei nowe badania sugerują, że to właśnie sposób, w jaki różne fitochemikalia i składniki różnych produktów spożywczych współdziałają ze sobą, może przynieść największe korzyści zdrowotne.

Na przykład, ostatnie badania wykazały, że u myszy z rakiem prostaty karmionych dietą bogatą zarówno w brokuły, jak i pomidory, wzrost guza był znacznie mniejszy niż u myszy karmionych tylko jednym z tych produktów.

Inne badanie wykazało, że osoby, które codziennie spożywały „polimale” składające się z wina, ryb, ciemnej czekolady, owoców i warzyw, migdałów i czosnku, miały niższe ryzyko chorób serca i żyły dłużej niż osoby, które nie spożywały tych produktów. Wieloskładnikowy posiłek to połączenie pokarmów, które – jak wykazano – indywidualnie zmniejszają ryzyko chorób serca.

„Kiedy przyglądamy się poszczególnym fitochemikaliom, bardzo ekscytujące jest to, że każdy z nich ma swoją własną funkcję w zakresie zapobiegania nowotworom i ochrony zdrowia. Ale możliwości wykorzystania ich razem, jako zespołu, mogą być fenomenalne” – mówi Polk. „Najlepszym sposobem na pozyskanie tych substancji jest spożywanie pełnowartościowej żywności”.

Lichtenstein mówi, że naukowcy uświadamiają sobie, że pewne wzorce diety i stylu życia są związane z mniejszym ryzykiem zachorowania, a nie z jednym pokarmem.

„Na szczęście są one praktycznie takie same w przypadku chorób serca, raka i cukrzycy” – mówi Lichtenstein. „Chodzi o spożywanie diety bogatej w owoce i warzywa, pełne ziarna, niskotłuszczowe i beztłuszczowe produkty mleczne, rośliny strączkowe i ryby oraz regularną aktywność fizyczną”.

Wskazówki, jak nakłonić dziecko z ADHD do jedzenia

0

Próbujesz nakarmić wybrednego zjadacza z ADHD? Oto kilka wskazówek od lekarza na temat przekąsek, zarządzania posiłkami i zapewnienia dzieciom potrzebnego im odżywiania.

1/11

Nie stresuj się, jeśli po otwarciu pudełka na lunch swojego dziecka w szkole zastaniesz nietknięte jedzenie. Nie jesteś sam. Czasami dzieci, które przyjmują leki stymulujące na ADHD, nie są głodne. Nie jest łatwo dopilnować, aby jadły w szkole. Spakuj tylko ich ulubione potrawy i poproś nauczycieli, aby przypominali im o jedzeniu. Jeśli tego nie zrobią, nie szkodzi – możesz skupić się bardziej na posiłkach w domu. Otrzymają potrzebne im składniki odżywcze.

Zjedz duże śniadanie

2/11

Twoje dziecko jest niejadkiem? Podawaj mu wysokokaloryczne potrawy przed porannym przyjęciem leków. Nie lubi bekonu i jajek? Zaproponuj mu na śniadanie resztki hamburgera lub kawałek pizzy z owocami. Dzieci potrzebują kalorii i składników odżywczych, które napędzają ich rozwój i dają im energię na cały dzień.

Często podawaj przekąski

3/11

Kiedy poziom cukru we krwi spada, dziecko może być rozdrażnione i stracić koncentrację. Jogurtowy smoothie to świetna przekąska. Białko utrzyma je na właściwym poziomie i może zapobiec wahaniom nastroju. Dodaj owoce i nasiona lnu, które zawierają zdrowe kwasy omega-3, aby uzyskać dodatkowy zastrzyk energii. Orzechy – również bogate w białko i kalorie – są dobre jako przekąska lub uzupełnienie posiłku dla osób niejadków. Możesz też zaproponować jogurt grecki zamiast jogurtowego smoothie.

Spraw, by jedzenie było zabawą

4/11

Niektóre dzieci z ADHD nie jedzą wystarczająco dużo, ponieważ szybko nudzą się posiłkami. Podaj im talerz, który przyciągnie ich uwagę. Użyj foremek do wycinania ciasteczek, aby nadać kanapkom kształt. Układaj jedzenie na talerzu, tworząc wzory lub twarze. Zaproponuj sosy i dipy, aby posiłek był bardziej interesujący. Pomocne może być również pozwolenie dziecku na udział w zakupach spożywczych i przygotowywaniu ciekawych obiadów. Pomoże to w zwiększeniu zainteresowania jedzeniem własnych posiłków.

Podawaj mniejsze porcje wysokokalorycznych produktów

5/11

Jeśli leki zniechęcają dziecko do jedzenia, podawaj mu najpierw ulubione potrawy – będzie bardziej skłonne do ich zjedzenia. Zacznij od pokarmów wysokokalorycznych, takich jak mięso i zboża. Małe porcje mogą być bardziej atrakcyjne. Gdy podajesz warzywa, dodaj ser lub oliwę z oliwek, aby zwiększyć liczbę kalorii.

Niezależnie od tego, czy dziecko jest niejadkiem, czy objada się z nudów, dietetyk lub pediatra może pomóc wam obojgu w dokonywaniu zdrowych wyborów.

?

Stwórz spokojniejsze kolacje

6/11

Czy Twoje dziecko odrywa się od stołu po kilku kęsach? Zmieńcie swoje przyzwyczajenia podczas kolacji. Postaraj się uspokoić sytuację. Niech usiądzie obok Ciebie, zamiast rodzeństwa. Przyciemnij światło lub puść kojącą muzykę. Odsuń ich twarze od luster lub okien, które mogą odciągnąć ich myśli od posiłku. Zadawaj im pytania o rzeczy, które wydarzyły się w ciągu dnia.

Bądź elastyczny w kwestii godzin posiłków

7/11

Dzieci z ADHD mogą nie być głodne o stałych porach. Współpracuj z nimi. Spróbuj przesunąć rodzinny obiad na później. Albo podawaj dzieciom, które nie są zbyt głodne, lekki posiłek, a przekąski podawaj późnym wieczorem. Pozostaw niepsujące się jedzenie na ladzie, aby dzieci mogły podjadać, gdy leki przestaną działać i powróci głód.

Czy należy zakazać stosowania dodatków do żywności?

8/11

Nie wiadomo na pewno, czy dodatki do żywności lub barwniki mają wpływ na objawy ADHD. Jeśli chcesz unikać tych pokarmów, nie ma w tym żadnego ryzyka. Spróbuj przez kilka miesięcy, aby sprawdzić, czy to pomoże.

A co ze specjalnymi dietami, np. bezglutenową? Każda dieta, w której ogranicza się wiele pokarmów, może być trudna do przestrzegania i może powodować problemy żywieniowe. Porozmawiaj najpierw z pediatrą.

Sok pomarańczowy i leki na ADHD

9/11

Należy uważać na kwaśne napoje, takie jak sok pomarańczowy lub grejpfrutowy. Niektóre soki cytrusowe mogą zaburzać działanie leków na ADHD. Zamiast soku pomarańczowego rano, gdy dziecko ma zażyć lek, zaproponuj mu mleko lub inny napój nie zawierający cytrusów.

Jak radzić sobie z wybrednymi niejadkami

10/11

Wiele dzieci wybrednie je, niezależnie od tego, czy przyjmują leki hamujące apetyt, czy nie. Jeśli dziecko odrzuca nowy pokarm, nie poddawaj się. Może minąć 10 lub więcej razy, zanim w ogóle spróbuje. Umieść na talerzu przynajmniej jedno jedzenie, które lubi.

Przede wszystkim: Keep Calm, Carry On

11/11

Nakłonienie dzieci z ADHD do jedzenia nie zawsze jest łatwe. Można jednak sprawić, by szło to sprawniej. Nie wdawaj się w walkę ani nie stawiaj żądań podczas kolacji. Naleganie na dokończenie posiłku lub jedzenie, gdy dziecko mówi, że nie jest głodne, może przynieść odwrotny skutek. Dziecko może się po prostu zakopać, co sprawi, że czas posiłku będzie nieprzyjemny.

Idź z prądem. Oferuj pożywne opcje. Ułatw dziecku jedzenie, gdy jest głodne, aby wszyscy byli zdrowi i szczęśliwi.

?

Jak rozmawiać z dzieckiem o ADHD

0

Dowiedz się, co należy wiedzieć o ADHD u dzieci i poznaj najlepszy sposób rozmowy z nimi na ten temat.

1/11

ADHD jest zaburzeniem mózgu, które wpływa na zachowanie dziecka. Łatwo jest skupić się na tym, jak trudne jest ADHD, ale pozytywny sposób wychowania i język pomagają dziecku poczuć się dobrze we własnej skórze i nauczyć się radzić sobie z objawami.

Prawda

2/11

Dowiedz się, jak ADHD wpływa na Twoje dziecko i powiedz mu prawdę. Nie mów mu jednak, że ma super moc lub dar. Dziecko będzie musiało ciężko pracować, aby poradzić sobie z ADHD, więc może nie czuć się jak prezent. Ważne jest także, aby dać im do zrozumienia, że to nie ich wina i że wiele dzieci i dorosłych ma ADHD.

ADHD sprawia, że Twój mózg pracuje szybciej

3/11

Powiedzenie dziecku, że ma jakieś zaburzenie, może wywołać u niego lęk. Zamiast tego wyjaśnij, że mózg każdego człowieka pracuje inaczej i opisz, jak ADHD wpływa na Twoje dziecko. Używaj prostego i pozytywnego języka, np. ADHD sprawia, że mózg pracuje szybciej.

ADHD to coś, co po prostu się ma

4/11

Twoje dziecko nie jest diagnozą medyczną ADHD i będzie czymś więcej niż tylko stanem i objawami. Pomóż im zrozumieć, że ADHD nie jest tym, kim są, ale czymś, co mają.

Lekarstwo pomaga zachować kontrolę

5/11

Należy mówić o lekach na ADHD jako o narzędziu, które pomaga w radzeniu sobie z objawami ADHD. Nie należy mówić, że leki są potrzebne do nauki lub bycia dobrym. Załóż, że są już inteligentne i dobre, a o lekach mów jako o sposobie pomagającym im zachować kontrolę.

Podoba mi się, jak to zrobiłeś

6/11

ADHD powoduje trudne zachowania, nad którymi dziecku trudno zapanować. Dziecko może usłyszeć wiele słów krytyki, dlatego ważne jest, aby być pozytywnie nastawionym. Należy budować poczucie własnej wartości i chwalić je, gdy zrobi coś dobrze.

Problemy z koncentracją uwagi są normalne dla dzieci z ADHD

7/11

Wyjaśnij, że rzeczy, z którymi mają trudności, są normalne dla dzieci z ADHD, tak jak noszenie okularów jest normalne dla dzieci, których oczy pracują inaczej, lub korzystanie z wózka inwalidzkiego jest normalne dla dzieci, których nogi pracują inaczej. Przypomnij im, że są normalnymi ludźmi, nawet jeśli niektóre rzeczy są dla nich trudniejsze.

Można wytłumaczyć innym swoje ADHD

8/11

Zachowanie tajemnicy lekarskiej jest ważne, nawet dla dzieci, ale poinformuj je, że wyjaśnienie, iż mają ADHD, może pomóc innym zrozumieć, że nie chcą przerywać lub przeszkadzać. Naucz je mówić: Przepraszam za to. Mam ADHD i czasami trudno jest mi się wyciszyć…?

Praktyka pomaga w kontroli

9/11

Dzieci z ADHD mają trudności z powiązaniem zachowania z konsekwencjami i często zapominają o zasadach, dlatego muszą je ćwiczyć. Przypominaj im o zasadach i wyrażaj się jasno. Jeśli będą sfrustrowane, przypomnij im, że ćwiczenie pomaga w kontrolowaniu sytuacji.

ADHD daje ci mnóstwo nowych, ekscytujących pomysłów

10/11

ADHD może czasem być dla dzieci frustrujące. Pozytywne mówienie o ADHD może pomóc dziecku w wyrobieniu w sobie nastawienia na rozwój. Nie trzeba udawać, że jest cudowne, gdy ciężko pracuje, ale można je wspierać pozytywnym językiem. Jeśli dziecko jest rozkojarzone, można powiedzieć: To ma sens. ADHD daje wiele nowych pomysłów, czasem wszystkie w tym samym czasie.

Byliśmy zespołem

11/11

Jeśli Twoje dziecko jest sfrustrowane z powodu objawów, wspieraj jego uczucia. Niech wie, że ty i nauczyciele możecie współpracować i pomóc mu.

Związek między ADHD a grami wideo: Zobacz badania

0

Dzieci z ADHD ciągnie do gier wideo. Jaki jest związek i czy granie w nie szkodzi czy pomaga Twojemu dziecku? Czy istnieją korzyści z gier wideo?

Co mówią badania

Po pierwsze, nie ma dowodów na to, że gry wideo powodują ADHD. W jednym z dużych badań przeprowadzonych w Norwegii, w którym przez kilka lat śledzono nawyki dzieci związane z grami, począwszy od 6 roku życia, stwierdzono, że dzieci, u których występowało więcej objawów ADHD, z wiekiem grały więcej. Jednak sama ilość czasu spędzanego przed ekranem nie pogarszała ich stanu.

Naukowcy mają kilka pomysłów na to, dlaczego gry wideo mogą mieć tak silny wpływ na niektóre dzieci i młodzież z ADHD.

Stymulacja. Gry wideo oferują natychmiastowe nagrody, mają szybkie tempo i są wizualnie ekscytujące. Gry mogą być dla dziecka sposobem na opanowanie umiejętności na własnych warunkach, ucieczkę od rzeczywistości i lepsze samopoczucie.

Kontakty społeczne.Dzieci z ADHD czasami mają problemy z nawiązywaniem relacji. Gry online umożliwiają im nawiązywanie i utrzymywanie przyjaźni.

Hiperfokus. Jest to zdolność do nadmiernego skupienia się na rzeczach, które są przyjemne lub interesujące. Może to być charakterystyczny objaw ADHD u niektórych osób. Dziecko może być tak zafiksowane na grze, że może nawet nie usłyszeć, jak wykrzykuje się jego imię.

Korzyści z gier wideo

Dla dzieci z ADHD gry online mogą być czymś więcej niż tylko rozrywką. Gry mogą pomóc im rozwinąć ważne umiejętności. Należą do nich:

  • Umiejętności wzrokowo-przestrzenne

  • Koordynacja ręka-oko

  • Strategia i rozwiązywanie problemów

  • Planowanie, ustalanie kolejności i priorytetów

  • Współpraca i praca zespołowa

  • Zarządzanie czasem

Jeśli gra Twoje dziecko, pomóż mu upewnić się, że gry są odpowiednie dla jego wieku. Niektóre gry przeznaczone dla starszych dzieci lub dorosłych mogą być zbyt brutalne lub zawierać treści seksualne. Kategorie klasyfikacji wahają się od E (dla wszystkich) do AO (tylko dla dorosłych – 18 lat i więcej).

Dobrym wyborem mogą być gry, w których trzeba znaleźć materiały do budowy wirtualnych schronień lub wózków i innych urządzeń do przewożenia postaci do celu. Dzieci mogą doskonalić planowanie organizacyjne, wyostrzać pamięć roboczą i zdobywać inne cenne umiejętności, których być może im brakuje.

W 2020 r. FDA zatwierdziła pierwszą grę cyfrową na receptę jako terapię dla ADHD. Gra EndeavorRx jest przeznaczona dla młodzieży w wieku 8-12 lat. Jest przeznaczona głównie dla osób z nieuważnym lub nieuważnym i nadpobudliwym typem zaburzenia. Jest przeznaczony do stosowania jako część leczenia, które może obejmować leki i terapię behawioralną.

Gra EndeavorRx pozwala graczom przemierzać różne krajobrazy, w tym rzekę lawy i lodowatą zimową krainę. Dzieci dotykają ekranu, aby zbierać cele po drodze. Jedno z badań sfinansowanych przez producenta EndeavorRxs wykazało, że gra pomogła poprawić koncentrację uwagi.

Znaki ostrzegawcze

Niektóre dzieci z ADHD mogą spędzać zbyt dużo czasu przed grami wideo. Ustal z dzieckiem zasady dotyczące tego, jak długo i kiedy może grać. Należy również uważać, aby gry wideo nie zastępowały innych zajęć, które dzieci powinny wykonywać, takich jak kontakty społeczne, czas spędzany z rodziną, aktywność fizyczna itp. Upewnij się, że praca domowa i obowiązki domowe zostały wykonane, zanim dziecko sięgnie po kontroler lub tablet.

Sygnały świadczące o tym, że dziecko powinno przestać grać, to m.in:

  • napady złości lub złości na prośby o zaprzestanie gry

  • Wybuchowość po przegranej

  • Granie przez całą noc lub bardzo późno

  • Kłamstwa dotyczące ilości czasu spędzanego na graniu

Gry uwalniają dopaminę, tę samą substancję chemiczną, która może powodować uzależnienie od alkoholu lub innych narkotyków. Do symptomów świadczących o tym, że nawyki dziecka związane z grami mogą być szkodliwe, należą

  • Spędzanie mniej czasu z rodziną i przyjaciółmi, a więcej czasu sam na sam z grą

  • Obsesyjne myśli związane z grą

  • Słabe oceny

  • Utrata zainteresowania innymi zajęciami, które kiedyś sprawiały im przyjemność

Jeśli uważasz, że granie przez dziecko stanowi problem, porozmawiaj z pediatrą lub specjalistą ds. zdrowia psychicznego.

Strattera vs. Ritalin na ADHD

0

Strattera i Ritalin to leki, które dzieci i dorośli mogą przyjmować w celu opanowania objawów ADHD. Działają one na różne sposoby i mają różne skutki uboczne.

Ritalin to nazwa handlowa leku stymulującego o nazwie metylofenidat. Stymulanty zwiększają poziom dopaminy i noradrenaliny w mózgu. Pomagają one w skupieniu się, utrzymaniu organizacji i uwagi. Do 80% osób z ADHD, które przyjmują leki stymulujące, twierdzi, że ich objawy ulegają poprawie.

Strattera jest lekiem niestymulującym. Zwiększa on poziom noradrenaliny w mózgu, aby pomóc w koncentracji uwagi, nadpobudliwości i impulsywnym zachowaniu.

Lek Strattera często nie działa tak dobrze na ADHD jak Ritalin i inne leki stymulujące. Lekarz może przepisać go tylko wtedy, gdy lek pobudzający nie pomaga na objawy. Lek Strattera zaczyna działać wolniej niż lek Ritalin. Może być konieczne przyjmowanie leku przez 4 do 6 tygodni, zanim wystąpią jakiekolwiek efekty.

Lekarz pomoże dobrać najlepszy dla Ciebie lek na ADHD. Dobranie odpowiedniego leku i dawki może wymagać kilku prób. Jeśli pierwszy lek nie zadziała, lekarz może zmienić go na inny.

Jak długo działają?

Ritalin jest lekiem krótko działającym. Jego działanie utrzymuje się przez około 3 do 4 godzin. Jedna tabletka rano i jedna w porze lunchu może opanować objawy przez cały dzień w szkole lub pracy. Ritalin LA to lek o przedłużonym uwalnianiu, którego działanie utrzymuje się przez 6 do 10 godzin.

Strattera działa dłużej niż Ritalin. Jej efekty mogą utrzymywać się nawet przez 24 godziny.

Ritalin dawkowanie: Jaką dawkę zażywać?

Lekarz rozpocznie leczenie od najniższej dawki, a następnie będzie powoli zwiększał dawkę, aż lek zacznie kontrolować objawy.

Tabletki Ritalin:

  • Dzieci w wieku 6 lat i starsze

  • Dawka początkowa: 5 miligramów dwa razy dziennie (przed śniadaniem i obiadem)

  • W razie potrzeby dawkę należy zwiększać co tydzień o 5 do 10 miligramów

  • Dorośli

    • 20 do 30 miligramów dwa lub trzy razy dziennie

Można przejść na tabletki o przedłużonym uwalnianiu Ritalin-SR, jeśli pacjent przyjmuje 20 miligramów leku Ritalin co 8 godzin i chce przyjmować tylko jedną tabletkę, która wystarcza na dłużej.

Ritalin-LA:

  • Jeśli dopiero zaczynasz stosować metylofenidat

    • 20 miligramów dziennie

    • W razie potrzeby należy zwiększać dawkę o 10 miligramów co tydzień

  • Jeśli już przyjmujesz Ritalin

    • Dawkowanie opiera się na aktualnej dawce leku Ritalin

Strattera dawkowanie: Jaką dawkę należy przyjmować?

Zalecana dawka zależy od masy ciała i czasu przyjmowania leku Strattera. Lekarz rozpocznie przyjmowanie leku od najniższej dawki, a następnie będzie ją powoli zwiększał, aż lek zacznie kontrolować objawy.

Zalecane dawki:

  • Dzieci i młodzież o wadze do 70 kilogramów (154 funty)

    • Dawka początkowa: 0,5 miligrama na kilogram każdego dnia

    • Docelowa dawka dobowa: 1,2 miligrama na kilogram na dobę

  • Dzieci, nastolatki i dorośli, którzy ważą 70 kilogramów (154 funty) lub więcej

    • Dawka początkowa: 40 miligramów na dobę

    • Dawka docelowa: 80 miligramów na dobę

Efekty uboczne

Do najczęstszych skutków ubocznych stosowania leku Ritalin należą:

  • Szybkie bicie serca

  • Palpitacje – kiedy serce bije zbyt mocno lub przerywa bicie

  • Ból głowy

  • Kłopoty z zasypianiem

  • Lęk

  • Nadmierne pocenie się

  • Utrata apetytu

  • Utrata wagi

  • Suchość w ustach

  • Ból brzucha

Rzadko, ale Ritalin jest również powiązany z problemami z sercem, problemami ze zdrowiem psychicznym, problemami z krążeniem w palcach rąk i nóg, bolesnymi erekcjami, które trwają dłużej niż zwykle, oraz powolnym wzrostem.

Lek ten może również zwiększyć ryzyko wystąpienia udaru mózgu i zawału serca. Nie należy przyjmować leku Ritalin, jeśli masz poważne problemy z sercem.

Do najczęstszych działań niepożądanych leku Strattera u dzieci należą:

  • Nudności i wymioty

  • Senność

  • Zmniejszony apetyt

  • Ból brzucha

W rzadkich przypadkach u dzieci i młodzieży, które przyjmowały lek Strattera, występowały myśli lub zachowania samobójcze. Lekarz powinien ściśle monitorować dziecko podczas przyjmowania tego leku.

Do najczęstszych działań niepożądanych leku Strattera u dorosłych należą:

  • Zaparcia

  • Suchość w ustach

  • Nudności

  • Zmęczenie

  • Zmniejszony apetyt

  • Problemy z zasypianiem

  • Problemy z uzyskaniem erekcji

  • Problemy z siusianiem

  • Skurcze menstruacyjne

Czasami lek Strattera jest związany z problemami z wątrobą lub sercem, objawami manii lub bolesnymi erekcjami, które trwają dłużej niż zwykle. Ty lub Twoje dziecko nie powinniście przyjmować leku Strattera, jeśli masz poważne problemy z sercem.

Jeśli jesteś uczulony na lek Strattera, może on powodować:

  • Obrzęk pod skórą

  • Pokrzywka

  • Wysypka

Koszt

Koszt tych leków zależy od ubezpieczenia zdrowotnego i lokalnej apteki. Ogólnie rzecz biorąc, postacie o dłuższym czasie działania są droższe niż postacie o krótszym czasie działania. Wyższe dawki są droższe niż niższe. Wersje generyczne często kosztują mniej niż wersje markowe.

Czy są uzależniające?

Ogólnie rzecz biorąc, leki pobudzające, takie jak Ritalin, mogą prowadzić do uzależnienia. Dzieje się tak, ponieważ podnoszą one poziom dopaminy w mózgu, która wyzwala uczucie przyjemności. Może być konieczne przyjmowanie coraz większej ilości leku, aby uzyskać to samo uczucie. W przypadku próby odstawienia leku mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak depresja, zmęczenie i problemy ze snem.

Osoby z ADHD są bardziej narażone na problemy z uzależnieniem z powodu tego zaburzenia. Jednak badania dotyczące długotrwałego stosowania leków stymulujących w przypadku ADHD wykazały, że leki te nie miały wpływu na prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń związanych z używaniem alkoholu lub substancji.

Strattera nie wpływa na poziom dopaminy. Nie wydaje się, aby powodował uzależnienie tak jak leki stymulujące.

Ritalin a Strattera

Ritalin

Strattera

Jaka jest nazwa rodzajowa?

Chlorowodorek metylofenidatu

Chlorowodorek atomoksetyny

Czy dostępna jest wersja generyczna?

Tak

Tak

Co leczy?

ADHD i narkolepsja

ADHD

W jakich postaciach jest dostępny?

Tabletki doustne o natychmiastowym uwalnianiu

Tabletka doustna o przedłużonym uwalnianiu

Kapsułka doustna o przedłużonym uwalnianiu

Kapsułka doustna

W jakich mocach jest dostępny?

Tabletki o natychmiastowym uwalnianiu: 5 miligramów, 10 miligramów, 20 miligramów

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu: 20 miligramów

Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu: 10 miligramów, 20 miligramów, 30 miligramów, 40 miligramów

10 miligramów

18 miligramów

25 miligramów

40 miligramów

60 miligramów

80 miligramów

100 miligramów

Jaki jest typowy czas trwania leczenia?

Długotrwałe

Długoterminowe

Jak należy go przechowywać?

W temperaturze 68-77 F w pojemniku odpornym na działanie światła

W kontrolowanej temperaturze pokojowej 77 F

Czy jest to substancja kontrolowana?

Tak

Nie

Czy istnieje ryzyko odstawienia tego leku?

Tak

Nie

Czy ten lek może być nadużywany?

Tak

Nie