Strona główna Blog Strona 3321

Mikroplastik znaleziony w ludzkiej krwi

Editor
-
0
Mikroplastik znaleziony w ludzkiej krwi

Nowe badanie wykazało, że mikroplastiki pochodzące z butelek po napojach, pakowanej żywności i torebek foliowych zostały po raz pierwszy wykryte w ludzkiej krwi.

Mikroplastiki wykryte w ludzkiej krwi

Lindsay Kalter

Mar. 24, 2022 — Według nowych badań po raz pierwszy wykryto we krwi ludzkiej mikroplastiki pochodzące z butelek po napojach, pakowanej żywności i torebek foliowych.

Naukowcy przedstawili wyniki badań, o których po raz pierwszy poinformował The Guardian, w czasopiśmie Environment International. Przeanalizowano próbki krwi od 22 uczestników i okazało się, że 80 procent z nich zawierało cząsteczki plastiku.

Plastik PET, używany głównie do produkcji napojów bezalkoholowych, soków i wody, znaleziono w 50 procentach próbek. Polistyren, powszechnie stosowany w przemyśle spożywczym jako jednorazowe naczynia, kubki i pojemniki, znaleziono w 36 procentach próbek. Polietylen, stosowany w torbach na artykuły spożywcze i śmieci, wykryto w 23 procentach próbek.

Nasze badanie jest pierwszym dowodem na to, że cząsteczki polimerów znajdują się w naszej krwi – to przełomowy wynik, powiedział Dick Vethaak, ekotoksykolog z Vrije Universiteit Amsterdam w Holandii, w rozmowie z The Guardian.

Dodał, że z pewnością uzasadnione jest zaniepokojenie.

Choć jest to pierwszy przypadek wykrycia mikroplastików we krwi, wcześniej znajdowano je w ludzkich odchodach.

W badaniu z grudnia 2021 r. stwierdzono, że osoby z nieswoistymi zapaleniami jelit (IBD) miały więcej mikroplastiku w stolcu niż osoby bez tej choroby.

Naukowcy zauważyli w artykule, że te ostatnie odkrycia wywołują dodatkowe pytania o to, jak niebezpieczne może być narażenie na mikroplastik.

Jeśli cząsteczki plastiku obecne w krwiobiegu są rzeczywiście przenoszone przez komórki układu odpornościowego, powstaje pytanie, czy takie narażenie może potencjalnie wpływać na regulację układu odpornościowego lub predyspozycje do chorób o podłożu immunologicznym?

Sprawdź swoją wiedzę o dzieciach z ADHD

Editor
-
0
Sprawdź swoją wiedzę o dzieciach z ADHD

Odpowiedz na to pytanie, aby dowiedzieć się więcej o dzieciach z ADHD.

Prawda czy Fałsz: ADHD jest zaburzeniem uczenia się.

  • Prawda

  • False????

Prawda czy Fałsz: ADHD jest zaburzeniem uczenia się.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Uzyskaj wyniki

Twój wynik:

01 Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze 0% Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

Zimna, twarda prawda o rozmrażaniu

Editor
-
0
Zimna, twarda prawda o rozmrażaniu

Istnieją trzy bezpieczne miejsca do rozmrażania żywności, a twój blat nie jest jednym z nich. Dzięki poniższym zasadom unikniesz zatrucia pokarmowego.

1/12

Wyciągnąłeś z zamrażarki opakowanie piersi z kurczaka i położyłeś je na blacie, aby się rozmroziły. Zanim wrócisz z pracy, będą gotowe do przyrządzenia. Brzmi mądrze, ale nie jest bezpieczne. Każda żywność, która może się zepsuć – jak surowe lub gotowane mięso, drób i jajka – musi być rozmrażana w bezpiecznej temperaturze. Jeśli zamrożona żywność nagrzeje się do temperatury powyżej 40 stopni lub pozostaje w temperaturze pokojowej przez ponad 2 godziny, znajduje się w strefie zagrożenia, w której szybko rozmnażają się bakterie.

Nie: Daj się nabrać na zamrożony środek

2/12

Zewnętrzne obszary zamrożonej żywności często rozmrażają się wcześniej niż jej środek. Oznacza to, że znajdują się one w strefie zagrożenia bakteryjnego, nawet jeśli inne części nadal są zamrożone.

Zrób to: Rozmrażaj w lodówce

3/12

Rozmrażanie trwa dłużej, ale lodówka to najbezpieczniejszy sposób na zapewnienie żywności temperatury 40 stopni lub niższej podczas rozmrażania. Mięso mielone lub piersi z kurczaka powinny mieć cały dzień. Większe kawałki, takie jak mrożony indyk, potrzebują 24 godzin na każde 5 funtów. Używaj dolnej półki, aby nic nie wyciekło na inne produkty spożywcze.

Zrób to: Bądź elastyczny

4/12

Gotowanie w lodówce jest czasochłonne, ale oszczędza czas, gdy plany posiłków ulegną zmianie. Mielona wołowina, mięso duszone, drób i owoce morza mogą być przechowywane w lodówce przez dzień lub dwa przed przyrządzeniem. Kawałki czerwonego mięsa, takie jak steki i kotlety wieprzowe, wytrzymują od 3 do 5 dni. W przypadku każdej innej bezpiecznej metody rozmrażania trzeba będzie od razu ugotować jedzenie. Jeśli jedzenie jest nadal zamrożone, a Ty zmienisz zdanie, możesz bezpiecznie włożyć je z powrotem do zamrażarki na kolejny dzień.

Zrób to: Sprawdź temperaturę lodówki

5/12

Każdy stopień robi różnicę: Upewnij się, że temperatura w lodówce wynosi 40 F, a w zamrażarce 0 F. Im niższa temperatura, tym dłużej trwa rozmrażanie żywności.

Nie: Rozmrażać żywności w gorącej wodzie

6/12

Szybciej nie zawsze znaczy bezpieczniej. Gorąca woda szybko rozmraża żywność, ale jednocześnie podnosi jej temperaturę powyżej krytycznego poziomu 40 stopni. Nie tylko zaczynają rozwijać się bakterie, ale także mięso może zacząć się gotować, zanim zdążysz je przyrządzić.

Wykonaj: Rozmrażaj w zimnej wodzie

7/12

Ta metoda jest szybsza niż rozmrażanie w lodówce, ale wymaga nieco więcej wysiłku. Napełnij zlew lub mały pojemnik zimną wodą z kranu. Jeśli mięso jest zapakowane próżniowo, można je włożyć bezpośrednio do pojemnika. Jeśli nie, włóż je do szczelnej torby, aby nic nie dostało się do środka. Upewnij się, że jest przykryte, i wymieniaj wodę co 30 minut. Funt mięsa można rozmrozić w ciągu godziny. Jeśli rozmrozisz cokolwiek w ten sposób, musisz to od razu ugotować.

Nie rób tego: Go Rogue

8/12

Te listy life hacków, które można znaleźć w sieci, wyglądają zabawnie. (Możesz rozmrozić indyka w zmywarce!) Ale zatrucie pokarmowe to nie jest. Nie rozmrażaj jedzenia w zmywarce – ani w garażu, piwnicy czy na tylnej werandzie, niezależnie od tego, jak zimno jest na zewnątrz.

Wykonaj: Rozmrażaj w kuchence mikrofalowej

9/12

Tak, przycisk rozmrażania w kuchence mikrofalowej ma swój cel. Metoda ta, choć bezpieczna, nie jest najbardziej popularna, ponieważ żywność nie zawsze rozmraża się równomiernie. Jest jednak dobra w sytuacjach awaryjnych, zwłaszcza w przypadku mięsa mielonego. Wszystko, co rozmrażasz w mikrofalówce, musisz od razu ugotować, nawet jeśli zamierzasz to ponownie zamrozić. Pamiętaj, aby usunąć wszystkie opakowania i używać pojemników nadających się do mikrofalówki.

Nie należy: Nie wkładaj zamrożonych produktów do wolnowaru

10/12

Wolnowar właśnie to robi: Powoli gotuje żywność. Nie należy używać go do rozmrażania mięsa, ponieważ w przeciwnym razie zostanie ono częściowo lub całkowicie ugotowane. Nie należy również zaczynać gotowania w wolnowarze od mrożonego mięsa lub drobiu: Mięso spędzi zbyt wiele czasu w strefie zagrożenia bakteryjnego, zanim zostanie w pełni ugotowane.

Zrób: Użyj szybkowaru lub garnka Instant Pot

11/12

Szybkowary, takie jak Instant Pot, szybko podgrzewają zamrożoną żywność. Nie spędzają one zbyt wiele czasu w strefie zagrożenia bakteryjnego i są bezpieczne do spożycia.

Zrób to: Gotować bez rozmrażania

12/12

Nie musisz rozmrażać żywności. Dzięki temu większość mięs gotuje się szybciej i bardziej równomiernie. Jeśli ugotowanie rozmrożonej piersi z kurczaka zajmie Ci 30 minut, to ugotowanie mrożonej zajmie Ci 45 minut. Nie trzeba też rozmrażać mrożonych warzyw: Wystarczy, że ugotujesz je prosto z opakowania.

Sałatka z surowej kukurydzy i czarnej fasoli Przepis

Editor
-
0
Sałatka z surowej kukurydzy i czarnej fasoli Przepis

Świeża kukurydza błyszczy w tej sałatce o wyrazistym smaku. Jeśli chcesz uniknąć bałaganu podczas obcinania ziaren z kolby, umieść każdą obraną kolbę na środku brytfanny. Patelnia będzie zbierać opadające ziarna, gotowe do użycia ze słodko-ostrym dressingiem z limonki.

Składniki

  • 4 świeże kłosy kukurydzy

  • 2 filiżanki pomidorków koktajlowych, przepołowionych

  • 2 filiżanki rukoli

  • 1 15-oz puszka czarnej fasoli, dobrze opłukana (~1 filiżanka odsączonej fasoli)

  • 1 filiżanka świeżej kolendry, posiekanej

  • filiżanki czerwonej cebuli mielonej

  • 3 łyżki oleju rzepakowego

  • 2 łyżki świeżego soku z limonki

  • 1 mała papryka jalape, posiekana i zmielona

  • 1 łyżka miodu

  • ? łyżka soli

  • ? łyżka kminku

  • ? filiżanka sera cotija (opcjonalnie)

Zrób to

1. Użyj dużego ostrego noża, aby odciąć ziarna z każdej kolby kukurydzy.2. W dużej misce połącz kukurydzę, pomidory, rukolę, fasolę, kolendrę i czerwoną cebulę.3. W małej misce połącz olej rzepakowy, sok z limonki, paprykę, miód, sól i kminek, aby przygotować dressing.4. Polej sałatkę dressingiem i wymieszaj.5. Pokrusz cotija na wierzchu, jeśli używasz.

Dziewczynki zyskują, gdy tata wykonuje prace domowe

Editor
-
0
Dziewczynki zyskują, gdy tata wykonuje prace domowe

Tatusiowie, czy wiecie, że zmywanie naczyń, pranie i inne prace domowe mogą pomóc waszym córkom dostrzec nieograniczone możliwości na przyszłość?

Tatusiowie, czy wiecie, że zmywanie naczyń, pranie i inne prace domowe mogą pomóc waszym córkom dostrzec nieograniczone możliwości w przyszłości?

Według najnowszych badań opublikowanych w czasopiśmie Psychological Science ojcowie, którzy wykonywali swoją część obowiązków domowych, wychowywali córki, które częściej marzyły o karierze zawodowej nieograniczonej stereotypowymi rolami płciowymi.

„Zastanawialiśmy się, czy podział pracy w domu może mieć wpływ na kształtowanie się tożsamości płciowej dzieci ze względu na to, co faktycznie widzą u swoich rodziców” – mówi Alyssa Croft, główna autorka badania. Croft i jej współpracownicy przeprowadzili wywiady z ponad 300 dziećmi w wieku od 7 do 13 lat oraz z co najmniej jednym z ich rodziców.

Aby poznać nastawienie rodziców do ról płci w domu, zapytano każdego z nich, kto ich zdaniem powinien być odpowiedzialny za opiekę nad dziećmi, pranie, odkurzanie i inne obowiązki domowe. Następnie, aby ustalić, czy ich postawy odpowiadają ich działaniom, badacze poprosili rodziców o opisanie, w jakim stopniu przyczyniają się do wykonywania obowiązków domowych. Na koniec badacze zwrócili się do dzieci z pytaniem, kim chciałyby zostać, gdy dorosną.

Badacze odkryli, że córki, których rodzice zarówno głosili, jak i praktykowali równość płci – co oznacza, że równo dzielili obowiązki domowe i wychowawcze – aspirowały do zawodów nietradycyjnych dla kobiet lub bardziej stereotypowo neutralnych pod względem płci, takich jak weterynarz, gwiazda rocka czy naukowiec. W gospodarstwach domowych, w których panowała tradycja, dziewczęta ograniczały się do bardziej stereotypowo kobiecych wyborów, takich jak mama pozostająca w domu, nauczycielka czy fryzjerka. Croft z zaskoczeniem odkryła, że ojcowie mieli większy wpływ na odpowiedzi córek niż matki.

„Potencjalnie sygnały wysyłane przez ojców do córek są odbierane silniej niż sygnały wysyłane przez matki” – mówi Croft, która spodziewała się, że dzieci będą bardziej skłonne opierać swoje wybory na zachowaniu i postawach rodziców tej samej płci.

Cele zawodowe chłopców biorących udział w badaniu nie odzwierciedlały przekonań rodziców dotyczących ról płciowych. Badacze spekulują, że chłopców rzadko zachęca się do pełnienia tradycyjnie kobiecych ról w taki sposób, w jaki czyni się to w przypadku wielu dziewcząt.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer „doctor Magazine”.

Porady dotyczące ADHD u dorosłych w pracy, w domu i wśród przyjaciół

Editor
-
0
Porady dotyczące ADHD u dorosłych w pracy, w domu i wśród przyjaciół

Kilka podstawowych zasad może pomóc w kontrolowaniu objawów i radzeniu sobie z codziennymi zadaniami w pracy, w domu i w życiu towarzyskim.

Aby zacząć, warto pomyśleć o poniższych strategiach w pracy, w sytuacjach społecznych i w domu.

W pracy

Unikaj czynników rozpraszających uwagę. Gdy musisz się skupić, zagłuszaj hałasy lub rozmowy współpracowników słuchawkami z białym szumem lub słuchaj muzyki klasycznej podczas pracy. Wysyłaj połączenia telefoniczne na pocztę głosową i sprawdzaj je o tej samej porze każdego dnia. Wyłączaj dźwięk w komputerze i telefonie komórkowym.

Dziel duże zadania. Duże projekty mogą stanowić wyzwanie dla Twoich umiejętności organizacyjnych. Spróbuj podzielić je na mniejsze części. Wyznacz sobie termin wykonania każdego zadania i nagradzaj się, gdy je wykonasz. Mogą to być drobne nagrody, takie jak spacer na świeżym powietrzu, filiżanka herbaty lub ściągnięcie nowej piosenki.

Więcej ruchu. Dorośli z ADHD, którzy pracują przy biurku lub muszą wykonywać powtarzające się zadania, mogą czuć się znudzeni lub niespokojni. Poszukaj sposobów, aby w ciągu dnia trochę więcej się ruszać. Na przykład, rób przerwy, aby wstać z łóżka, napełnić butelkę z wodą lub przejść się kilka razy po schodach. Weź ze sobą lunch i jedz przy biurku, aby w przerwie na lunch móc pójść na spacer lub poćwiczyć.

Korzystaj z pomocy pamięciowych. Rób dużo notatek podczas spotkań lub nagrywaj je, aby móc je później odtworzyć. Zapisuj rzeczy, o których musisz pamiętać, na karteczkach samoprzylepnych lub w smartfonie i umieszczaj je w widocznym miejscu. Korzystaj z dziennego planera, aby śledzić wydarzenia, i sprawdzaj go często w ciągu dnia.

Ustal priorytety. Na początku każdego dnia zrób listę trzech najważniejszych rzeczy, które masz do zrobienia. Zadaj sobie pytanie: Jeśli mam zrobić tylko trzy rzeczy, jakie to powinny być rzeczy? Następnie nadaj tym rzeczom priorytet.

W życiu towarzyskim

Objawy ADHD, takie jak impulsywność, zapominanie lub problemy z koncentracją uwagi, mogą utrudniać niektóre sytuacje towarzyskie. Wypróbuj kilka sztuczek, które pomogą Ci utrzymać się na właściwym torze:

Powtarzanie informacji. Aby pomóc sobie w zwróceniu uwagi i zapamiętaniu nowych szczegółów, należy powtarzać informacje danej osobie. Na przykład, powtarzaj imię osoby, którą spotykasz po raz pierwszy – Miło mi cię poznać, Mary. Albo potwierdzaj szczegóły: Słyszałem, że powiedziałeś, że spotykamy się o 8:00, czy to prawda?

Obserwuj innych. Obserwując innych, można się wiele nauczyć o tym, jak radzić sobie w sytuacjach społecznych. Jeśli ktoś w pracy lub nawet w telewizji posiada umiejętności społeczne, które podziwiasz, zwróć uwagę na to, co robi i spróbuj zastosować to, czego się nauczyłeś, we własnym życiu.

Szukaj wskazówek. Słuchaj tego, co mówią ludzie, ale staraj się też zauważać inne wskazówki. Należą do nich ton głosu, mowa ciała i dobór słów. Zwrócenie uwagi na wszystkie te elementy pomoże Ci lepiej zinterpretować to, co mówią.

W domu

Kilka sztuczek w domu może sprawić, że będziesz zorganizowany i bardziej wydajny. To również może pomóc Ci poczuć się mniej niespokojnym.

Zrób szybkie porządki. Jeśli w domu jest zbyt dużo bałaganu, możesz czuć się przytłoczony lub zablokowany, co może uniemożliwić Ci wykonanie zadań. Każdego wieczoru nastaw minutnik na 10 minut. Przejdź przez cały dom (lub tylko przez jeden pokój na raz), pozbieraj przedmioty i odłóż je tam, gdzie powinny się znaleźć.

Miej miejsce na wszystko. Gdy każdy przedmiot ma swoje miejsce, nie będziesz musiał tracić czasu na jego szukanie. Oto kilka pomocnych pomysłów na przechowywanie:

  • Do przechowywania mniejszych przedmiotów w każdym pokoju użyj organizerów naddrzwiowych. W każdej sekcji umieść inny rodzaj przedmiotów, np. kosmetyki do makijażu, biżuterię, artykuły gospodarstwa domowego, pieluchy, zabawki, rękawiczki, czapki, przybory plastyczne i inne.

  • Zawsze miej pod ręką „pudełko na rzeczy do oddania”. Jeśli masz przedmiot, którego chcesz się pozbyć, ale ktoś inny mógłby go użyć, włóż go do pudełka na rzeczy ofiarowane. Gdy pudełko się zapełni, zanieś je do centrum zbiórki lub do kosza.

  • Przechowuj przedmioty w przezroczystych pudełkach. W ten sposób można szybko sprawdzić, co jest w środku.

  • Stwórz miejsce na przedmioty codziennego użytku. Postaw przy drzwiach wejściowych mały stolik z koszykiem lub naczyniem na klucze, portfel, telefon i okulary. Wrzuć je tam po wejściu do domu, aby były tam, gdy będziesz musiał wyjść. Umieść tam również teczki i plecaki.

Zrezygnuj z subskrypcji wiadomości e-mail od sklepów. Nie będzie cię kusiło, by kupić coś nowego za każdym razem, gdy przyślą ci wiadomość o wyprzedaży.

Planuj posiłki. Poświęć kilka minut jednego dnia, aby zdecydować, co będziesz jadł w ciągu tygodnia. Jednym ze sposobów jest zapisanie ulubionych dań rodziny na kartkach indeksowych. Jeśli wiesz, że w ciągu najbliższych kilku dni ugotujesz w domu pięć obiadów, wyciągnij pięć kartek, aby ułożyć tygodniowy plan posiłków.

Zrób listę zakupów. Zanim wybierzesz się do sklepu, sprawdź swoją spiżarnię, lodówkę i zamrażarkę. Sporządź listę składników, które musisz kupić. Pamiętaj, żeby coś zjeść przed wyjściem do supermarketu. Będziesz bardziej skłonny trzymać się swojej listy i nie będziesz się rozpraszać, jeśli nie będziesz głodny.

Przygotuj się z wyprzedzeniem. Cotygodniowe wieczory są pracowite. Gdy masz więcej czasu w weekend lub dzień wolny, spróbuj przygotować niektóre produkty z wyprzedzeniem, abyś mógł szybko przygotować posiłki. Na przykład:

  • Umyj i posiekaj świeże owoce i warzywa.

  • Gotuj i zamrażaj zupy i gulasze, a następnie rozmrażaj je, kiedy chcesz je mieć.

  • Upiecz muffinki lub inne smakołyki, aby mieć je zawsze pod ręką.

?

Co jest normalne dla noworodka? Jedzenie, spanie, płacz, pieluchy i czas zabawy

Editor
-
0
Co jest normalne dla noworodka? Jedzenie, spanie, płacz, pieluchy i czas zabawy

Od drzemek, przez pieluchy, po zabawę – oto, czego możesz się spodziewać po swoim nowym dziecku, od rana do nocy.

Poznając swoje dziecko, nauczysz się jego sygnałów i harmonogramu, który będzie dla niego najlepszy. Ale od snu, przez pieluchy, po posiłki, jest kilka podstawowych rzeczy, których możesz oczekiwać od swojego noworodka.

Jedzenie

Większość noworodków będzie chciała jeść co 1,5 do 3,5 godziny. Harmonogram karmienia zależy zazwyczaj od tego, czy karmisz dziecko piersią, czy podajesz mu mieszankę. Dzieci karmione piersią zazwyczaj jedzą częściej niż dzieci karmione mieszanką, ponieważ ich brzuszki szybciej trawią mleko matki.

Dzieci mogą dać znać, że są głodne na wiele sposobów. Mogą one wykonywać ruchy ssania, wkładać rączki lub paluszki do buzi lub możesz zauważyć, że dziecko odwraca główkę w Twoją stronę i otwiera buzię, gdy delikatnie głaszczesz je po policzku. Niemowlęta płaczą, gdy chcą jeść, ale jest to zwykle późny objaw głodu.

Staraj się, aby dziecko beknęło w trakcie i po karmieniu. Jeśli dziecko przestaje jeść i zasypia lub odwraca głowę od butelki, są to dobre znaki, że ma już dość. Jeśli płacze pod koniec, może to oznaczać, że jest głodne na więcej. Miej pod ręką ściereczkę do odpieluchowania – większość noworodków co jakiś czas wypluwa po karmieniu.

Pieluchy

Noworodki mają sześć lub więcej mokrych pieluch i cztery lub więcej kupek każdego dnia.

Przez pierwszy tydzień lub dłużej kupki Twojego dziecka będą gęste i czarne lub ciemnozielone. Jest to smółka, czyli substancja, która wypełniała jelita przed urodzeniem. Po jej usunięciu kupa stanie się miękka i płynna. Jeśli karmisz je piersią, będzie miało jasnożółtą, wyglądającą jak ziarno kupę. Jeśli jedzą mleko w proszku, kupa będzie twardsza i w kolorze brązowym lub żółtym.

Po kilku tygodniach robienie kupy spowalnia się. Dzieci karmione piersią mogą wypróżniać się nawet przez tydzień, natomiast dzieci karmione mieszanką powinny robić kupę co najmniej raz dziennie.

Płacz

Płacz jest głównym sposobem komunikowania się niemowląt, zwłaszcza w pierwszych dniach życia. Płacz może być trudny do rozszyfrowania, ale możesz zastanowić się nad rozkładem dnia lub otoczeniem, aby dowiedzieć się, co jest nie tak. Jeśli od ostatniego posiłku minęły 2 godziny, istnieje duże prawdopodobieństwo, że jest głodne. Jeśli nie spało przez półtorej godziny, prawdopodobnie czeka je drzemka. Niemowlęta mogą się również nudzić lub być nadmiernie pobudzone.

Jeśli nie czas na karmienie dziecka, a ma ono suchą pieluszkę, możesz spróbować kilku innych sposobów, aby je uspokoić:

  • Ciasno zawiń dziecko w duży, cienki koc, aby naśladować sposób, w jaki było przytulane w łonie matki.

  • Przytul je do piersi i delikatnie poklepuj po plecach.

  • Kołysz, spaceruj lub odbijaj je.

  • Przenieś się w ciche miejsce i włącz uspokajający dźwięk, np. wentylator lub urządzenie do wytwarzania białego szumu.

  • Zaoferuj smoczek lub pomóż dziecku znaleźć palec lub kciuk do ssania.

?

Śpiący

Noworodki często są zmęczone po godzinie lub dwóch czuwania. W ciągu pierwszych kilku tygodni dziecko drzemie około 16 godzin dziennie, zazwyczaj w odcinkach 2-4-godzinnych, o każdej porze dnia i nocy. Wiele z nich zasypia podczas jedzenia lub ssania, i to jest w porządku.

Ziewanie, opadające powieki, odwracanie wzroku, marudzenie i pocieranie oczu to oznaki senności dziecka.

Zawsze kładź dziecko do snu na plecach, na twardym podłożu, bez niczego innego w łóżeczku lub kołysce – tylko na materacu z dobrze przylegającym prześcieradłem.

Pod koniec pierwszego miesiąca życia noworodki zaczynają układać swój sen w dłuższe odcinki. Minie jednak jeszcze kilka miesięcy, zanim dziecko wejdzie w przewidywalny schemat porannej, wczesnopopołudniowej i późnopopołudniowej drzemki oraz dłuższego snu w nocy.

Granie na stronie

Pomiędzy jedzeniem, spaniem i zmianą pieluszek noworodki mają krótkie okresy, kiedy są rozbudzone i czujne. To świetny czas, aby się z nimi pobawić. Twoje dziecko uczy się brzmienia Twojego głosu, widoku Twojej twarzy i Twojego dotyku. Uśmiechaj się do niego, śpiewaj, czytaj i rozmawiaj z nim, kołysz się razem z nim w rytm muzyki, rób śmieszne miny, które może naśladować, i oferuj mu ciekawe przedmioty, które może dotykać i na które może patrzeć. W tym wieku niemowlęta nie potrzebują zabawek – Twoja twarz i oczy, rączki i nóżki dziecka oraz proste przedmioty, takie jak grzechotka, nietłukące się lusterko czy kolorowa chusta zapewnią im mnóstwo rozrywki.

Jest to również czas, kiedy można wprowadzić dziecko do zabawy na brzuszku. Kilka minut zabawy na brzuszku każdego dnia pomoże dziecku zbudować silniejsze mięśnie głowy i szyi oraz poprawić koordynację potrzebną do przewracania się i raczkowania, czyli kolejnych ważnych etapów rozwoju.

Koszty ADHD w dzieciństwie

Editor
-
0
Koszty ADHD w dzieciństwie

Lekarz bada koszty wychowania dzieci z ADHD. Dowiedz się, czego można się spodziewać, jeśli chodzi o wizyty lekarskie, leki i inne wydatki.

Jedno z badań wykazało, że wychowanie dziecka z tą chorobą jest średnio pięć razy droższe. Łączna kwota wyniosła 15 036 dolarów w porównaniu z 2 848 dolarów. Poniżej przedstawiamy niektóre wydatki związane z dziecięcym ADHD.

Koszty leczenia

Dziecko prawdopodobnie będzie potrzebowało leków na receptę oraz terapii behawioralnej, aby opanować objawy. Oznacza to regularne wizyty u lekarza i terapeuty. Podział:

Wizyty u lekarza. Średni koszt może wynosić od kilkuset dolarów do ponad 2700 dolarów. Zależy to po części od tego, kto zajmuje się dzieckiem i jakie rodzaje testów neuropsychologicznych przeprowadza. Prawdopodobnie będzie to pediatra, psychiatra dziecięcy i psycholog. Większość firm ubezpieczeniowych płaci za podstawowe wizyty lekarskie. Mogą one jednak nie pokrywać kosztów kompleksowych badań, które mogą kosztować tysiące dolarów.

Leki. Bez ubezpieczenia lub zniżek, koszty leków mogą wynosić od 8 do 288 dolarów miesięcznie. Na przykład, powszechnie przepisywane generyczne środki pobudzające kosztują około 187,97 dolarów za miesięczny zapas, zanim zacznie obowiązywać ubezpieczenie. Twój udział własny zależy od planu ubezpieczeniowego, jeśli taki posiadasz.

Terapia. Terapia behawioralna jest ważną częścią leczenia ADHD. Może ona jednak kosztować od 200 do 2 000 USD, w zależności od terapeuty, programu i liczby sesji. Ubezpieczenie może pokryć część kosztów. Większość programów pokrywa koszty 20 sesji terapii behawioralnej rocznie.

Inne koszty

W tym samym badaniu stwierdzono, że rodzice wydali średnio 12 188 dolarów więcej na jedno dziecko na wydatki niezwiązane z leczeniem. Niektóre z nich to:

Wypadki i urazy. Nastolatki z ADHD mają tendencję do częstszego ulegania wypadkom samochodowym. Prowadzi to do konieczności ponoszenia wydatków na naprawę szkód. Dodając do tego grzywny, mandaty i wyższe składki na ubezpieczenie samochodu, daje to średnio 290 dolarów.

Pomoc akademicka. Średnio 686 dolarów wydano na oprogramowanie edukacyjne, korepetycje i dodatkowe książki.

Dzieci z ADHD często gubią rzeczy i przybory szkolne, które trzeba wymienić. Kosztuje to średnio 118 dolarów.

Ci rodzice wydali również prawie 3 000 USD więcej na opiekę nad dziećmi. Zgłosili też ponad 10 000 USD utraconych dochodów. Było to spowodowane zwolnieniem z pracy, zmianą obowiązków służbowych lub nieobecnością w pracy, gdy starali się poradzić sobie z chorobą dziecka.

Jak oszczędzać pieniądze

Dobra wiadomość jest taka, że są rzeczy, które można zrobić, aby zmniejszyć obciążenie finansowe. Należą do nich:

Poproś szkołę o przeprowadzenie badań dziecka. Poproś dyrektora szkoły o pisemną ocenę edukacyjną. Należy pamiętać o uwzględnieniu psychologa szkolnego lub doradcy zawodowego oraz dyrektora ds. kształcenia specjalnego. Jeśli wyrażą oni zgodę i ocena wykaże, że dziecko ma ADHD, które wpływa na jego zdolność do nauki, szkoła jest zobowiązana przez prawo federalne do udzielenia pomocy. Oznacza to zapewnienie terapii behawioralnej i innego wsparcia. Ocenę można następnie przesłać do pediatry lub psychiatry, który może dokonać przeglądu i przepisać leki.

Rozejrzyj się za receptami. Firmy farmaceutyczne często prowadzą programy pomocy w zakupie leków, które pomagają w pokryciu kosztów leków. Niektóre strony internetowe pomagają znaleźć najlepsze ceny leków na receptę i oferują kupony. Krajowa organizacja non-profit Children and Adults with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (CHADD) oferuje bezpłatną kartę rabatową na recepty jako świadczenie członkowskie, które pozwala zaoszczędzić do 75%.

Sprawdź, jakie są tanie kliniki. W Twoim mieście lub powiecie mogą znajdować się ośrodki zdrowia psychicznego, które mogą pomóc w ocenie i leczeniu ADHD na zasadzie skali ruchomej. Wysokość opłaty zależy od dochodów pacjenta. Niektóre kliniki przyszpitalne również oferują usługi według skali ruchomej lub leczenie przez stażystów lub rezydentów (początkujących lekarzy) po niższych kosztach.

8 wskazówek, jak rozmawiać z dzieckiem o ADHD

Editor
-
0
8 wskazówek, jak rozmawiać z dzieckiem o ADHD

Doktor oferuje rodzicom dzieci z ADHD wskazówki, jak rozmawiać z dzieckiem o ADHD w sposób wspierający i zachęcający.

„Nigdy nie jest za wcześnie, aby zacząć rozmawiać z dzieckiem o jego ADHD,” mówi Patricia Collins, PhD, dyrektor Kliniki Psychoedukacyjnej na Uniwersytecie Stanowym Karoliny Północnej.

Chcesz, aby dziecko było zaangażowane, rozumiało i było gotowe do współpracy” – mówi dr Terry Dickson, dyrektor Kliniki Medycyny Behawioralnej w NW Michigan i trener ADHD. „Mam dwoje dzieci z ADHD, więc mogę tu mówić z doświadczenia”.

To, co mówisz, powinno być odpowiednie dla jego wieku, ale Twój cel jest taki sam: pomóc dziecku zrozumieć, co oznacza ADHD, czego nie oznacza i jak odnieść sukces w szkole i w życiu. Będziecie o tym rozmawiać wiele razy w miarę jak dziecko będzie rosło i rozwijało się.

„Musisz pomóc dziecku poczuć się wyjątkowo i tak, jakby było częścią planu” – mówi Dickinson.

Pomoże w tym 8 poniższych wskazówek:

1. Upewnij się, że dziecko czuje się kochane i akceptowane.

Pomóż mu zrozumieć, że ADHD nie ma nic wspólnego z jego inteligencją lub zdolnościami i nie jest wadą, mówi Dickson.

Można mu powiedzieć, że leczenie może pomóc jego mózgowi lepiej się skupić, tak jak ktoś zakłada okulary, aby lepiej widzieć.

2. Mądrze wybierz czas na dyskusję.

„Powinien to być czas, w którym mało prawdopodobne jest, że ktoś będzie wam przerywał” – radzi Collins.

Postaraj się wybrać taki czas, kiedy dziecko nie ma ochoty robić czegoś innego, np. bawić się na dworze, przed kolacją lub snem.

Zostaw trochę czasu na ciąg dalszy, aby po zakończeniu rozmowy być do dyspozycji dziecka, jeśli będzie miało dodatkowe pytania.

3. 3. Daj dziecku do zrozumienia, że nie jest samo.

Wiele innych osób również ma ADHD, a każdy z ADHD może odnieść sukces.

Podaj dziecku przykłady osób, które mają lub miały ADHD, które może znać, np. Walt Disney, Michael Phelps czy piosenkarz Adam Levine. Pomocna może okazać się rozmowa z kimś, kto ma ADHD, np. z krewnym lub bliskim przyjacielem rodziny.

Daj dziecku do zrozumienia, że jest wyjątkowe i może odnieść sukces.

4. Nie oczekuj natychmiastowego zainteresowania.

Nie zdziw się, jeśli dziecko nie zareaguje od razu lub będzie wydawało się niezainteresowane – radzi Collins.

Niektóre dzieci, zwłaszcza młodsze, potrzebują czasu, aby nowe informacje nabrały sensu lub aby wiedziały, jakie pytania zadać.

5. DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ O ADHD.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem lub zwróć się do grup wsparcia w swojej okolicy.

„Jedną z najlepszych rzeczy, jaką można zrobić, to porozmawiać z innymi rodzicami, którzy mają już doświadczenie z ADHD, o tym, czego się nauczyli” – mówi Collins.

6. NIE skupiaj się na negatywnych aspektach.

„Skup się na ich mocnych stronach, na tym, co robią dobrze, i chwal ich osiągnięcia” – radzi Dickinson.

„Niezależnie od tego, czy chodzi o sport, sztukę, czy taniec, mogą rozwijać swoje zainteresowania i dobrze sobie radzić, jeśli będziesz ich wspierał”.

7. NIE POZWÓL, aby Twoje dziecko wykorzystywało swoje ADHD jako wymówkę.

„Dzieci nie mogą iść na łatwiznę, zrzucając winę za niepowodzenia na swoje ADHD” – mówi Collins.

„Rodzice muszą pomóc dziecku zrozumieć, że ADHD nie jest powodem do nieodrabiania pracy domowej, niepodejmowania najcięższych prób lub poddawania się”.

8. Dbaj o otwartą komunikację.

„Jedna rozmowa to dopiero początek” – mówi Dickinson.

„Kontynuuj dialog, rozmawiaj o szkole, przyjaciołach, pracy domowej, zajęciach pozalekcyjnych i zachowaj pozytywne nastawienie”.

Zespół nagłej śmierci niemowląt (SIDS): przyczyny, czynniki ryzyka i zapobieganie

Editor
-
0
Zespół nagłej śmierci niemowląt (SIDS): przyczyny, czynniki ryzyka i zapobieganie

SIDS jest główną przyczyną śmierci dzieci poniżej 1 roku życia. Poznaj fakty i dowiedz się, jak zapobiegać zespołowi nagłej śmierci niemowląt.

Jeśli taka sytuacja dotyczy niemowlęcia poniżej pierwszego roku życia, lekarze określają ją mianem zespołu nagłej śmierci niemowląt (ang. sudden infant death syndrome, SIDS). Ponieważ często zdarza się to, gdy dziecko śpi, można również usłyszeć, że jest to śmierć łóżeczkowa lub śmierć w łóżeczku.

Ze względu na to, że jest tak trudny do przewidzenia, SIDS jest główną przyczyną śmierci dzieci poniżej 12 miesiąca życia w USA. Co roku umiera na niego około 1600 niemowląt.

Co powoduje SIDS?

Lekarze nie są pewni, ale mają kilka pomysłów. Niektóre dzieci mają gen lub zmiany w genach, które powodują pewne problemy zdrowotne, które mogą prowadzić do SIDS.

Inne dzieci rodzą się z problemami w tej części mózgu, która kontroluje oddychanie, tętno, ciśnienie krwi, temperaturę i wybudzanie się ze snu.

Obecnie nie ma sposobu, aby sprawdzić te problemy. Naukowcy znaleźli jednak kilka czynników, które razem wzięte zwiększają ryzyko wystąpienia takich problemów u dziecka:

  • ukrytych problemów zdrowotnych, takich jak wady mózgu

  • W ciągu pierwszych 6 miesięcy życia

  • Stres spowodowany np. złą pozycją podczas snu, biernym paleniem lub infekcją dróg oddechowych

Pamiętaj, że żadna z tych przyczyn nie jest wystarczająca, aby spowodować SIDS.

Kogo to dotyczy?

Nie można przewidzieć, czy SIDS dotknie Twoją rodzinę, ale jest kilka rzeczy, które zwiększają prawdopodobieństwo jego wystąpienia:

Wiek. Najczęściej występuje u dzieci w wieku od 1 do 4 miesięcy. Ale może się to zdarzyć w każdym momencie w ciągu pierwszego roku życia.

Płeć. Częściej dotyka chłopców, ale tylko nieznacznie.

Rasa. Najczęściej występuje wśród Afroamerykanów, rdzennych Amerykanów i mieszkańców Alaski. Lekarze nie są pewni, dlaczego tak się dzieje.

Waga urodzeniowa. Jest bardziej prawdopodobne u wcześniaków, zwłaszcza tych, które urodziły się bardzo małe, niż u dzieci urodzonych o czasie.

Historia rodziny. Szanse dziecka są wysokie, jeśli rodzeństwo lub kuzyn zmarło na SIDS.

Zdrowie matki. Prawdopodobieństwo wystąpienia SIDS jest większe u dziecka, którego matka:

  • Jest młodsza niż 20 lat

  • Nie korzysta z dobrej opieki prenatalnej

  • Pali, zażywa narkotyki lub pije alkohol w czasie ciąży lub w pierwszym roku życia dziecka

Czy można zapobiec SIDS?

Tak. Jest kilka prostych rzeczy, które możesz zrobić, aby zapobiec SIDS i zapewnić bezpieczeństwo swojemu maleństwu:

Kładź dziecko do snu na plecach. Gdy dziecko potrafi już samodzielnie się przewrócić, można bezpiecznie położyć je na brzuszku. Do tego czasu zapamiętaj to zdanie: back to sleep. Dzięki temu prawdopodobieństwo wystąpienia SIDS u Twojego dziecka będzie znacznie niższe.

Wybierz twardą, płaską powierzchnię łóżka. Używaj ściśle przylegającej pościeli. Trzymaj poduszki, koce i inne przedmioty z dala od miejsca, w którym śpi dziecko, dopóki nie skończy co najmniej 1 roku. Możesz je otulić dla ciepła, ale tylko do czasu, gdy nauczy się przewracać.

Śpij w tym samym pokoju, ale nie w tym samym łóżku. Dzielenie pokoju z dzieckiem może zmniejszyć jego szanse na urodzenie się o połowę. Natomiast spanie z dzieckiem w jednym łóżku zwiększa szanse. Staraj się nie zasypiać na siedząco i trzymając dziecko na rękach.

Używaj smoczka, szczep się i karm piersią, jeśli możesz. Wszystkie te trzy czynniki zmniejszają ryzyko.

Chroń je podczas snu. Nie przebieraj ich zbytnio, gdy je kładziesz. W pokoju dziecka powinno być chłodno i wygodnie. Możesz użyć specjalnego koca do noszenia (tzw. śpiworka), który okrywa ciało dziecka i pozostawia odkrytą twarz.

Nie pal, nie pij i nie zażywaj narkotyków. Jest to szkodliwe dla rozwijającego się dziecka, gdy jesteś w ciąży. Używanie narkotyków i alkoholu może nawet sprawić, że będziesz mniej czujnym lub ostrożnym rodzicem. Wdychanie biernego palenia może również zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia SIDS.

Zachowaj zdrowie w czasie ciąży. Unikaj ryzykownych zachowań, zdrowo się odżywiaj i regularnie zgłaszaj się do lekarza na badania kontrolne.

1...3,3203,3213,322...3,364Strona 3,321 z 3,364
© Newspaper WordPress Theme by TagDiv