Lekarz mówi ci.

W wieku 8 lat Twoje dziecko osiągnie pewne kamienie milowe w rozwoju. Dowiedz się, jakie kamienie milowe powinno osiągać Twoje dziecko i co możesz zrobić, aby mu w tym pomóc.

Należy jednak pamiętać, że wszystkie dzieci są inne i wyjątkowe. Kamienie milowe mają być wskazówkami, a nie ścisłymi zasadami.

W przypadku szczegółowych pytań dotyczących osiągania przez dziecko pewnych kamieni milowych związanych z osiągnięciem wieku 8 lat, należy skonsultować się z lekarzem rodzinnym lub pediatrą dziecka.

Zwracaj uwagę na tego rodzaju kamienie milowe:

• Język i nauka

• Rozwój

• Społeczny i emocjonalny

Język i edukacja

Dziecko 8-letnie, zazwyczaj w trzeciej klasie, będzie nadal rozwijać bardziej złożone umiejętności językowe.

• Poprawia się ich koncentracja i zdolność koncentracji uwagi.

• Poprawiają wymowę i uczą się wykonywać więcej poleceń pod rząd niż w wieku 7 lat.

• Umiejętność czytania staje się bardziej zaawansowana. Dzieci czytają bardziej dla treści niż po to, by nauczyć się, jak to robić.

• Mniej więcej w tym wieku dzieci dostrzegają, że niektóre słowa mają więcej niż jedno znaczenie. Pomaga im to zrozumieć dowcipy i kalambury oraz zacząć werbalnie wyrażać poczucie humoru.

• Dzieci w wieku wczesnoszkolnym mogą wykazywać szybki wzrost zdolności umysłowych.

Do tej pory dzieci:

• Potrafią liczyć do tyłu

• Zna datę

• Znać dni tygodnia i miesiące, w kolejności

• Lubić zbierać rzeczy

• Lubić więcej czytać

• Rozumieć ułamki

Rodzice powinni spotykać się z administratorami szkoły i nauczycielami. Uczestniczyć w odrabianiu zadań domowych. Jeśli uważasz, że twój ośmiolatek ma zaległości, zachowaj spokój, ale zwróć uwagę na to, że:

• Trudności w czytaniu lub uczeniu się

• Coś, co dokucza dziecku, np. zastraszanie

• Problem ze zdrowiem psychicznym lub stres

Rozwój

• Większość 8-letnich dzieci potrafi samodzielnie ubrać się i zadbać o siebie

• Stają się bardziej skoordynowane fizycznie – skaczą, przeskakują, gonią

• Zęby mleczne nadal będą wypadać, aby zrobić miejsce dla pojawiających się zębów stałych

• Dzieci w tej grupie wiekowej zwykle rosną około 2-4 cale i ważą od 4 do 7 funtów rocznie

• Dzieci w wieku wczesnoszkolnym częściej skarżą się na bóle brzuszka, nóg i tym podobne. Może to wynikać z tego, że stają się bardziej świadome swojego ciała. Mimo to rodzice powinni sprawdzać, czy dolegliwości te nie są wynikiem urazu lub choroby.

Oprzyj się chęci porównywania swojego dziecka do innych lub do jakiejś normy, o której słyszałeś.

Lekarz powinien dysponować tabelą wzrostu każdego dziecka. Na podstawie tego wykresu lekarz zdecyduje, czy istnieje problem ze wzrostem dziecka i sprawdzi, jak przebiega jego rozwój. Jeśli niepokoi Cię przedwczesne dojrzewanie płciowe, które czasami może rozpocząć się około 8 roku życia, porozmawiaj z lekarzem, aby sprawdzić, czy już się rozpoczęło, a jeśli tak, jak należy się do tego odnieść.

Unikaj zmuszania dziecka do jedzenia więcej, aby osiągnąć wagę, która jest uważana za standardową.

Społeczne i emocjonalne

• Akceptacja rówieśników staje się dla dziecka ważniejsza niż we wczesnych latach szkolnych.

• Uczą się współpracować i dzielić.

• Około 8 roku życia dzieci zaczynają się relaksować w związku z płcią przeciwną. Chłopcy i dziewczynki mogą łatwiej mieszać się podczas zabawy. Mogą zacząć interesować się sprawami chłopięco-dziewczęcymi, nie chcąc o tym mówić.

• Lubią gry i rywalizację.

• Zorganizowane kluby mogą być dla nich atrakcyjne.

• Kłamstwa, oszustwa i kradzieży można się nieco spodziewać we wczesnych latach szkolnych. Dzieci dowiadują się, gdzie pasują i co jest dla nich dopuszczalne.

Bezpieczeństwo

• Kontuzje są największym zagrożeniem dla bezpieczeństwa dziecka w pierwszych latach nauki szkolnej.

• W wieku 8 lat dzieci stają się bardziej niezależne i mogą być nieposłuszne, próbując nowych rzeczy. Pamiętaj, aby zapewnić im bezpieczeństwo w samochodach i nad wodą, nawet jeśli umieją pływać.

• Upewnij się, że noszą kask, kiedy jeżdżą na rowerze, hulajnodze lub deskorolce. Pamiętaj, że nie są jeszcze wystarczająco duże, aby jeździć samodzielnie, gdy na dworze zaczyna się ściemniać.

Więcej sposobów, w jakie rodzice mogą pomóc

• Ogranicz czas korzystania z gier wideo, komputera i telewizji. Trzymaj ekrany z dala od sypialni dzieci. Upewnij się także, że czas spędzany na ekranie nie ma wpływu na zabawę fizyczną, odpowiednią ilość snu i czas komunikacji w rodzinie.

• Czytaj swojemu ośmiolatkowi i zachęcaj go do czytania Tobie.

• Zastanów się nad kontrolą rodzicielską komputerów i telewizji. Dzięki temu dzieci nie będą oglądały treści, na które nie są gotowe.

• Nie bój się rozmawiać z dziećmi na trudne tematy, takie jak presja rówieśników, przemoc, używanie narkotyków i seksualność. Znajdź odpowiednie dla wieku sposoby odpowiadania na pytania, nie wprowadzając zamieszania ani nie wywołując strachu.

• Wspieraj poczucie własnej wartości swojego dziecka, zachęcaj je do zabawy i wyrażania siebie.

• Rozważ naukę pływania i szkolenie w zakresie bezpieczeństwa pożarowego.

Amerykański Departament Rolnictwa pracuje nad pierwszymi wytycznymi żywieniowymi dla niemowląt w wieku od 0 do 2 lat. Oto porady, które założyciel grupy działającej na rzecz zdrowia dzieci chciałby, aby znalazły się w tych wytycznych.

Jeśli kiedykolwiek zastanawiałaś się, czym karmić swoje dziecko, bądź dobrej myśli: Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych pracuje nad pierwszymi w historii wytycznymi żywieniowymi dla niemowląt w wieku od 0 do 2 lat (poprzednie wytyczne zawierały jedynie porady dla dzieci od 2. roku życia). Rządowy zespół ekspertów analizuje badania nad żywieniem i opracowuje nowe wytyczne, które mają się ukazać w ciągu najbliższego roku.

Osoby specjalizujące się w żywieniu niemowląt twierdzą, że żywność, którą dzieci spożywają w pierwszych dwóch latach życia, decyduje o ich zdrowiu w przyszłości. „Jest to okres określony przez naukę jako krytyczny, w którym brak właściwego odżywiania może mieć znaczący i nieodwracalny wpływ na zdrowie dziecka, jego przyszłe samopoczucie i rozwój mózgu” – mówi Lucy Sullivan, założycielka i dyrektor wykonawczy organizacji 1000 Days, zajmującej się żywieniem kobiet w ciąży i dzieci w okresie od poczęcia do drugich urodzin dziecka. Sullivan ma nadzieję, że nowe wytyczne dadzą rodzicom jasność co do tego, czym i jak należy karmić dzieci. „Niestety, panuje w tej kwestii duże zamieszanie” – mówi.

Oto niektóre z porad, które chciałaby, aby znalazły się w tych wytycznych.

Poparcie dla karmienia piersią. Sullivan ma nadzieję, że nowe wytyczne pójdą w ślady Amerykańskiej Akademii Pediatrii i Światowej Organizacji Zdrowia, które zachęcają mamy do wyłącznego karmienia piersią przez pierwsze 6 miesięcy i do kontynuowania tego karmienia do pierwszych urodzin przy wprowadzaniu pokarmów stałych. Mamy i dzieci mogą kontynuować karmienie po 12 miesiącach, jeśli jest to korzystne dla obu stron.

Sullivan twierdzi, że „mleko matki ma niezrównane zalety w zakresie budowania mózgu”, częściowo dlatego, że zawiera korzystne tłuszcze znane jako długołańcuchowe tłuszcze wielonienasycone.

Wezwanie do różnorodności w wieku 6 miesięcy. Sullivan oczekuje, że wytyczne będą dotyczyły procesu wprowadzania pokarmów stałych w 6. miesiącu życia. Choć wiele rodzin zaczyna od płatków ryżowych, powinien to być tylko jeden z pierwszych pokarmów.

„Im więcej smaków i faktur można wprowadzić, tym lepiej, ponieważ w ten sposób dziecko ćwiczy swoje podniebienie na późniejszy okres życia” – mówi. Dawaj dziecku do spróbowania warzywa takie jak brokuły czy szparagi – i rób to regularnie – nawet jeśli robi minę, bo może potrzebować wielokrotnego kontaktu z tymi smakami, aby je polubić. Sullivan dodaje, że mięso i ryby są również ważne w pierwszym roku życia, ponieważ dostarczają żelaza, białka i korzystnych dla zdrowia tłuszczów, które są bardzo ważne w okresie wzrostu dziecka.

Zakaz picia soków owocowych w pierwszym roku życia. Amerykańska Akademia Pediatrii niedawno wezwała rodziców do rezygnacji z soków owocowych przed pierwszymi urodzinami dziecka, a Sullivan spodziewa się, że wytyczne żywieniowe powtórzą tę zasadę. „Soki owocowe zawierają zwykle dużo cukru i zastępują bardziej bogate w składniki odżywcze pożywienie” – mówi Sullivan.

4 Żywność

Organizacja 1,000 Days sugeruje wprowadzanie niemowlętom różnych pokarmów począwszy od 6 miesiąca życia. Oto kilka mądrych wyborów, które warto włączyć do tych pierwszych propozycji:

• Mięso. Czerwone mięso i ciemny drób są bogatym źródłem żelaza i białka, które mają kluczowe znaczenie dla rozwoju mózgu dziecka w pierwszych dwóch latach życia. Wiele niemowląt i małych dzieci nie otrzymuje wystarczającej ilości żelaza. Dobrym wyborem są również jajka.

• Rośliny strączkowe. Fasola i soczewica są kolejnym kluczowym źródłem żelaza i białka, a także idealnym pożywieniem dla dzieci, które uczą się chwytać małe przedmioty kciukiem i palcem wskazującym, co jest kamieniem milowym w rozwoju.

• Brokuły. Sullivan zaleca wczesne podawanie warzyw takich jak brokuły i marchew, aby dzieci nauczyły się tolerować (a nawet polubiły) te smaki w miarę wzrostu.

• Ryby. Zimnowodne ryby, takie jak łosoś, makrela i śledź zawierają długołańcuchowe wielonienasycone kwasy tłuszczowe (podobne do tłuszczów zawartych w mleku matki), które są niezbędne do rozwoju mózgu, oczu i innych tkanek. Zdrowe tłuszcze zawierają również nasiona i orzechy.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj aktualne wydanie Doctor Magazine.

Twoja córka ma 18 lat i jest u schyłku okresu nastoletniego. Dowiedz się, czego może się spodziewać, gdy będzie próbowała zdobyć przewagę w swojej rodzącej się niezależności.

W wieku 18 lat Twoja córka decyduje, kim jest i czego chce. Próbuje różnych wersji swojego życia. Jednocześnie koncentruje się na sobie i zaczyna zdawać sobie sprawę z tego, jak wielki jest świat.

Twoja córka jest wschodzącą dorosłą. To czas bardzo pośredni. Są optymistyczni. Są nerwowe. I w tym roku osiągną jeszcze wiele innych kamieni milowych w rozwoju.

Język

W tym wieku Twoja córka jest w stanie prowadzić inteligentne rozmowy w przód i w tył. Może nie zawsze ma ochotę na rozmowę, ale często chętnie dzieli się swoimi opiniami na temat tego, co dzieje się na świecie. W przeciwieństwie do wcześniejszego wieku, teraz potrafi słuchać i brać pod uwagę inne punkty widzenia.

Społeczna

Twoja córka wychodzi poza kliki i nawiązuje głębsze przyjaźnie. Mogą cieszyć się randkami lub szukać bardziej znaczących związków romantycznych. Presja rówieśników nie ma już tak dużego wpływu. Jeśli chcą czegoś spróbować, bardziej interesują się opiniami ekspertów niż rówieśników.

Emocjonalne

Twoja 18-letnia córka robi jedną z dwóch ważnych rzeczy pod względem emocjonalnym. Jeśli jest przyzwyczajona do wyrażania wszystkich swoich emocji, nauczy się je kontrolować. Jeśli trzyma emocje w zamknięciu, stanie się bardziej świadoma swoich uczuć i zdrowych sposobów dzielenia się nimi.

Fizyczna

Mimo że ponad połowa dziewcząt w ich wieku stosuje diety, Twoja osiemnastolatka prawdopodobnie przytyje niewielką, zdrową ilość tłuszczu na rękach, nogach, piersiach i biodrach.

Zostaje późno i późno się budzi, ale nadal potrzebuje przyzwoitej ilości snu. Pozwól im nadrobić zaległości w weekendy.

Wyzwania

W miarę jak córka staje się coraz bardziej niezależna, będzie miała więcej okazji do zmagania się z problemami. Wierzcie lub nie, ale to dobrze. Pomoże im to odkryć systemy wsparcia i zbudować odporność.

Są chwile, kiedy należy się wtrącić, i takie, kiedy należy się odsunąć. Należy spodziewać się kłótni i konfliktów. Dziecko może nie chcieć fizycznej czułości z twojej strony – może nawet nie chcieć być blisko ciebie – ale nadal musi wiedzieć, że ci na nim zależy. Pomóż mu stać się osobą, która potrafi dbać o siebie, rozmawiając o uczuciach i zdrowych sposobach ich wyrażania.

Częścią bycia dorosłym jest swobodne korzystanie z internetu, ale Twoja córka nadal potrzebuje wsparcia, jeśli chodzi o życie w sieci. Oprogramowanie śledzące, choć nie jest w 100% skuteczne, pokazuje odwiedzane przez nią strony. Zanim cokolwiek ustawisz, porozmawiaj z nią o nowych swobodach, bezpiecznym surfowaniu, unikaniu ujawniania zbyt wielu danych osobowych i bezpiecznym dokonywaniu zakupów w sieci.

Duże zmiany mogą czasem powodować duże rozczarowania. Twoja córka może po kilku dniach ominąć sprawy, które wywołują smutek, lub też może utknąć w depresji. Zwróć uwagę na oznaki, że nie interesują ją rzeczy, które zwykle ją cieszą, ma problemy ze snem lub stale niski poziom energii.

Niektóre 18-letnie dziewczęta mogą sięgać po narkotyki i alkohol, aby poradzić sobie z silnymi uczuciami lub dopasować się do otoczenia. Będzie to trudniejsze do monitorowania, gdy mieszkają poza domem, dlatego upewnij się, że znają konsekwencje zażywania narkotyków przez osoby niepełnoletnie oraz wszystkie dostępne im opcje i środki.

Nie przerywaj rozmowy o bezpiecznym seksie. W miarę jak ich świadomość będzie się poszerzać, będą bardziej zdolne do pogłębionych rozmów na temat chorób wenerycznych, stalkingu, gwałtu, gwałtu na randce i ciąży wśród nastolatek.

Ciężkie tematy, prawda? Zagłęb się w temat. Ten ostatni etap dorastania nie jest łatwy ani dla Ciebie, ani dla Twojej córki. Zadawaj pytania. Słuchaj odpowiedzi. Zgódź się na brak zgody, gdy nie widzicie się w tym samym punkcie. Bądź rodzicem, a nie przyjacielem. I weź sobie do serca: Możesz tego nie odczuwać, ale oni nadal Cię potrzebują.

Czy Twoje dziecko jest nieśmiałe? Introwertyzm jest czymś zupełnie normalnym. Poznaj kilka wskazówek, które pomogą Ci pomóc Twojemu dziecku pokonać nieśmiałość.

Cechy charakterystyczne nieśmiałości

Jeśli Twoje dziecko jest nieśmiałe, może zacząć przejawiać niektóre lub wszystkie z poniższych objawów fizycznych:

• Drżenie

• Szybkie bicie serca?

• Ból brzucha lub burczenie w brzuchu

• Rumieniec

• Pocenie się?

U dziecka mogą również wystąpić niektóre z następujących objawów behawioralnych:?

• Denerwowanie się

• Unikanie interakcji społecznych?

• Nadmierna samoświadomość (zbytnio przejmują się tym, co myślą o nich inni)

• Przejawiają poczucie niskiej samooceny?

Łatwo jest pomylić nieśmiałość z lękiem społecznym. Niektóre objawy mogą być takie same, ale są to dwie różne kwestie. Nieśmiałość to kwestia osobowości, a lęk jest zaburzeniem psychicznym.

Przyczyny nieśmiałości

Nieśmiałość u Twojego dziecka może wynikać z następujących przyczyn:

• Genetyka. Twoje dziecko może odziedziczyć cechy osobowości poprzez transfer genetyczny. Dziecko może otrzymać niektóre ze swoich nieśmiałych cech od jednego z rodziców. ?

• Strach przed porażką. Typowe dla rodziców jest to, że chcą, aby ich dzieci osiągały dobre wyniki. Jeśli jesteś takim rodzicem, zastanów się, czy nie naciskać na dziecko tak bardzo, by spełniło Twoje oczekiwania. Strach przed niespełnieniem tych oczekiwań może objawiać się jako nieśmiałość. ?

• Brak interakcji społecznych. Umiejętności społeczne rozwijają się w młodym wieku. Dzieci, które dorastały w izolacji od swoich rówieśników, stają się nieśmiałe. Nieśmiałe zachowanie wynika z niedostatecznie rozwiniętych umiejętności społecznych, co może wpływać na ich interakcje z nieznanymi osobami.

• Osobowość. Dzieci, które są wrażliwe emocjonalnie i łatwo dają się zastraszyć innym, mogą stać się nieśmiałe. Mogą woleć spędzać większość czasu w samotności niż w kręgach towarzyskich.

• Relacje rodzinne. Jeśli jesteś nadopiekuńczym rodzicem, Twoje dziecko może nabrać cech nieśmiałości. Nadopiekuńczy rodzice ograniczają poczucie ciekawości i przygody dziecka. Podobnie, jeśli dziecko nie otrzymuje stałej i czułej opieki rodzica, może stać się niespokojne i nabawić się nieśmiałości. Zachowania te mogą się pojawić, ponieważ dziecko nie czuje się bezpiecznie związane z rodzicami.

• Ostra krytyka. Ostra krytyka dziecka może być przyczyną jego nieśmiałości. Może to mieć taki sam skutek, jak w przypadku znęcania się nad dzieckiem.

• Wyuczone zachowanie. W większości przypadków dziecko po raz pierwszy uczy się poprzez naśladowanie. Dziecko może stać się nieśmiałe, jeśli nauczy się tego na przykładzie swoich rodziców. Nieśmiali rodzice mogą nauczyć swoje dzieci, że one też będą nieśmiałe.

Wskazówki, jak pomóc nieśmiałemu dziecku zaprzyjaźnić się z innymi

Poniższe wskazówki mogą pomóc nieśmiałemu dziecku w nawiązywaniu przyjaźni i pokonywaniu nieśmiałości. Obejmują one:

Jeśli uważasz, że nieśmiałość dziecka ma negatywny wpływ na jego zdrowie, możesz rozważyć skorzystanie z profesjonalnej pomocy psychologicznej. ?

Dowiedz się, jak nauczyć dziecko samodzielnej zabawy i rozwijać w nim niezależność.

Wprowadzanie samodzielności poprzez rutynę

Nie bój się samodzielnej zabawy. Pomysł, aby pozwolić dziecku na samodzielną zabawę, może wydawać się straszny. Możesz się obawiać, że dziecko wpadnie w kłopoty lub zrobi sobie krzywdę. Ważne jest, aby pamiętać, że częścią pozwalania dziecku na samodzielną zabawę jest ustalenie granic i oczekiwań.

Po ich określeniu można zaufać, że dziecko będzie się bawić w zdrowy sposób. Dziecko może się wiele nauczyć, bawiąc się samodzielnie i rozwijając swoją wyobraźnię.

Włącz niezależność do rutynowych czynności dziecka. Ludzie są uwarunkowani przez rutynę. Jeśli zwykle spędzasz z dzieckiem każdą minutę, ono tego oczekuje. Jeśli jesteś również przyzwyczajony do robienia wszystkiego za swoje dziecko, na przykład do zarządzania czasem zabawy, ono również będzie tego oczekiwać.

Na szczęście można kontrolować sposób, w jaki się wychowuje. Zacznij od zapewnienia dziecku większej kontroli nad rutynowymi czynnościami. Zamiast samodzielnie układać zabawki, pozwól im to robić. Zamiast ustalać, jakie czynności będą dziś wykonywać, daj im wybór. Proste zadania, które mogą wykonać samodzielnie, otworzą im drzwi do większej samodzielności podczas zabawy.

Częścią wprowadzenia rutyny jest ustalenie oczekiwań. Na początku może być konieczne obniżenie oczekiwań, aby dzieci mogły zacząć się bawić. Nie martw się, jest to proces, który wymaga czasu i praktyki.

Pozwól dziecku pomóc sobie. Zamiast zabawiać dziecko w ciągu dnia, pozwól mu pomagać w obowiązkach. Pomaganie w pracach domowych to świetny sposób na zdobycie niezależności, poczucia, że się do nich przyczynia, i zrobienia tak potrzebnych porządków.

Wyznacz granice zabawy

Zapewnij im przestrzeń. Jeśli możesz, wyznacz dziecku miejsce do zabawy. Może to pomóc w oddzieleniu czasu przeznaczonego na zabawę od czasu wolnego. Dla młodszych dzieci idealne jest miejsce w pobliżu Ciebie, aby nie sprawiały zbyt wielu kłopotów.

Ważna jest komunikacja z dzieckiem. Ustalenie oczekiwań co do sposobu korzystania z przestrzeni pomoże mu rozwinąć poczucie niezależności i własności w czasie izolacji. Przebywając we własnej przestrzeni, należy pozwolić mu na wybór zajęć i dopilnować, aby nikt mu nie przeszkadzał. Upewnij się też, że rozumieją, że powinny robić to samo w stosunku do Ciebie.

Daj im zabawki. Jednym z elementów pozwalania dzieciom na wybór sposobu spędzania czasu jest zapewnienie im narzędzi niezbędnych do dokonania wyboru. W przypadku młodszych dzieci może być konieczne obserwowanie, czym lubią się bawić, a czym nie. Przy wyborze zabawek i przyborów weź pod uwagę następujące kwestie:

• Zachęcaj do kreatywności artystycznej, upewniając się, że mają papier, kredki i flamastry.

• Jeśli lubią budować konstrukcje, upewnij się, że mają klocki Lego i klocki.

• Zwróć uwagę na programy i książki, które dzieci lubią, i zapewnij im pluszowe zabawki lub akcesoria do przebierania, które uzupełniają te zainteresowania.

• Zacznij od drobiazgów. Zbyt duża liczba przedmiotów do wyboru może spowodować paraliż decyzyjny, który doprowadzi ich do Ciebie.

Daj im czas. Wyznacz dziecku określony czas na samodzielną zabawę i czas na zabawę z nim. Ponieważ prawdopodobnie masz inne zadania do wykonania, czas ten zależy od Ciebie. Może to być na przykład 5 minut samodzielnej zabawy, a następnie 15 minut zabawy z Tobą. Możesz też bawić się z dzieckiem przez 15 minut, a następnie przez 45 minut bawić się samodzielnie.

Poświęć im uwagę. Zamiast pozwolić dziecku na chwilę samodzielnej zabawy i kontynuować dzień, porozmawiaj z nim po wszystkim. Zapytaj, co dziecko zrobiło, pochwal jego osiągnięcia i daj mu odczuć, że dostrzegasz je i jego wysiłki. Tego rodzaju pozytywna informacja zwrotna pomoże dziecku poczuć się pewniej w samodzielnej zabawie.