Lekarz mówi ci.

Apgar to test stosowany u noworodków w celu określenia ich stanu zdrowia. Dowiedz się, jak wygląda ten test i co jego wyniki oznaczają dla Twojego noworodka.

Zrozumienie testu Apgar

Test Apgar sprawdza tętno i napięcie mięśniowe dziecka oraz inne istotne oznaki jego zdrowia. Zazwyczaj wykonuje się go dwukrotnie: minutę po urodzeniu, a następnie około 5 minut po urodzeniu. Jeśli lekarz ma jakieś wątpliwości, może sprawdzić dziecko po raz trzeci, aby przekonać się, czy jego obawy zostały rozwiane.

„Apgar” to akronim oznaczający wygląd, puls, grymas, aktywność i oddychanie. Każdy z pięciu wskaźników Apgar jest oceniany na zero, jeden lub dwa, przy czym dwa to najwyższy i najlepszy wynik.

Wygląd. Lekarz ocenia kolor skóry dziecka pod kątem oznak słabego krążenia. Za normalny wygląd dziecka przyznaje się dwa punkty. Jeśli rączki i nóżki dziecka są niebieskawe, otrzymują ocenę jeden. Niebieskawy lub blady kolor skóry oznacza zero punktów. Często zdarza się, że rączki i nóżki dziecka nie mają normalnego koloru, dopóki się nie rozgrzeją.

Tętno. Normalne bicie serca dziecka wynosi ponad 100 uderzeń na minutę. Za taki poziom tętna otrzymuje się 2 punkty. Poniżej 100 uderzeń na minutę to jedynka, a brak wyczuwalnego pulsu to zero.

Odpowiedź Grimace’a. Po urodzeniu noworodek powinien być bardzo zirytowany jakąkolwiek stymulacją. Lekarz sprawdza, czy dziecko wykazuje następujące reakcje: odsuwanie się, kichanie, kaszel i płacz. Kombinacje te są oceniane na dwa. Jeśli dziecko grymasi, ale nie wydaje żadnych dźwięków, otrzymuje ocenę jeden. Brak jakiejkolwiek reakcji na stymulację to zero.

Aktywność. Po urodzeniu dziecko powinno wykazywać wystarczające napięcie mięśniowe. Ruchy, które są aktywne i same się wykonują, otrzymują ocenę dwa. Noworodek z rączkami i nóżkami, które są zgięte, ale nie poruszają się, otrzymuje ocenę jeden. Jeśli dziecko nie reaguje lub jest wiotkie, wynik wynosi zero.

Oddychanie. Twoje dziecko powinno mocno płakać, co jest oznaką normalnego oddychania i otrzymuje ocenę dwa. Jeśli oddech dziecka jest powolny lub nieregularny, a płacz słaby, otrzymuje ono ocenę jeden. Brak oddechu lub płaczu jest oceniany jako zero.

Lekarz lub pielęgniarka sumują wyniki. Bardzo niewiele dzieci otrzymuje 10, najwyższą możliwą ocenę, ponieważ odbarwione dłonie i stopy są tak powszechne po urodzeniu. Wynik 7 lub wyższy oznacza, że dziecko jest zdrowe.

Wynik poniżej 7 jest uznawany za niezdrowy, a lekarz musi określić, jaka opieka medyczna jest potrzebna. Może to obejmować odsysanie powietrza z dróg oddechowych dziecka w celu usunięcia płynu lub podanie tlenu.

Nawet całkowicie zdrowe dzieci mogą zaraz po urodzeniu uzyskać wynik poniżej siedmiu punktów. Dlatego też lekarz powtarza badanie po pięciu minutach. Do najczęstszych przyczyn niskiego wyniku u zdrowego dziecka należą:

• Ciąża wysokiego ryzyka

• Poród przez cesarskie cięcie

• Trudny poród lub poród?

• Przedwczesny poród?

Jeśli wynik nie ulegnie poprawie po upływie pięciu minut, zespół medyczny może podjąć dodatkowe działania, aby pomóc dziecku w rozwoju. Dopóki dziecko będzie budziło niepokój, lekarze będą uważnie obserwować sytuację.

Należy pamiętać, że badanie to nie jest przeznaczone do przewidywania przyszłości dziecka. Nie dostarcza ono żadnych informacji na temat długoterminowego wzrostu, zachowania czy stanu zdrowia. Ma ono jedynie pomóc lekarzowi w ustaleniu, czy dziecko wymaga dodatkowej opieki medycznej ponad tę, którą otrzymuje każdy noworodek.

Ograniczenia testu APGAR

Ocena w skali Apgar jest bardzo subiektywna i może na nią wpływać wiele czynników. Dzieci są indywidualnościami i sposób, w jaki każde z nich przychodzi na świat, może różnić się od reakcji innych. Pomimo tego, co mówi punktacja, „normalność” może być różna.

A wynik Apgar nie diagnozuje żadnych chorób. W celu określenia szczególnych potrzeb dziecka konieczne może być przeprowadzenie dodatkowych badań lub monitorowanie.

Szczególne powody do niepokoju

Chociaż wynik w skali Apgar nie diagnozuje ani nie przewiduje żadnych przyszłych stanów zdrowia, istnieją określone zależności między punktacją a stanami medycznymi, które zostały zaobserwowane przez lekarzy. Należą do nich następujące zależności:

• Jednominutowa punktacja w skali Apgar pomiędzy zero a trzy punkty koreluje z wyższym ryzykiem śmiertelności noworodków.

• Niski wynik pięciominutowego testu Apgar koreluje ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia porażenia mózgowego. ?

• Wynik 3 lub mniej punktów w 10, 15 lub 20 minucie zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń neurologicznych u dziecka.

Jeśli po pięciu minutach wynik dziecka wynosi 5 lub mniej, lekarz może pobrać próbkę krwi tętniczej z zaciśniętej pępowiny dziecka. Lekarz może również zbadać łożysko, aby dowiedzieć się więcej na temat przyczyn niskiego wyniku.

W tym pokazie slajdów lekarz pomoże dziecku osiągnąć kamienie milowe rozwoju dzięki wskazówkom dotyczącym zabawy w poszczególnych miesiącach. Zabawy rozwijają umiejętności językowe, koordynację i wiele innych.

1/12

Spędzaj czas z dzieckiem, z bliska. Dlaczego? Najlepiej widzą teraz, gdy przedmioty znajdują się w odległości od 8 do 15 cali. Ponieważ ich oczy rozwijają się, będą uwielbiały skupiać się na twarzach. Dlatego, gdy nie śpią, trzymaj twarz blisko i nie krępuj się, aby ją gładzić.

Należy pamiętać, że oczy dziecka mogą się czasem krzyżować, gdy to robisz, ale to normalne, że oczy dziecka mogą się czasem krzyżować na tak wczesnym etapie rozwoju. Jeśli oczy nadal się krzyżują lub jeśli krzyżowanie wydaje się bardziej niż sporadyczne w ciągu pierwszych trzech miesięcy życia dziecka, poinformuj o tym lekarza i poproś o zbadanie oczu dziecka.

Dwa miesiące

2/12

Pomóż dziecku rozwinąć lepsze ruchy rąk i lepszy wzrok, klaszcząc w dłonie i śpiewając piosenki. Z czasem będzie ono próbowało naśladować Twoje ruchy i głos, rozwijając koordynację ręka-oko i język. Później dziecko zacznie również naśladować Twoją mimikę. Spróbuj więc trzymać dziecko blisko siebie i wystawiać język, otwierać szeroko usta lub robić wielki uśmiech. W ciągu następnych kilku miesięcy dziecko zacznie Cię naśladować!

Trzy miesiące

3/12

Twoje dziecko może zacząć bawić się rączkami i machać przedmiotami. Zachęcaj do koordynacji ręka-oko, trzymając kolorowe grzechotki i zabawki w górze, aby mogło je chwycić. Dziecko będzie też chętnie podnosić główkę. Zachęcaj je do tego podczas zabawy na brzuszku. Oferuj bezpieczne lustra, w których dziecko może się przeglądać. Zainspiruje je to do podnoszenia główki jeszcze wyżej, aby zobaczyć uroczą buzię, która na nie patrzy. Kiedy będziesz je podnosić, pamiętaj, że nadal będzie potrzebowało podparcia głowy,

Cztery miesiące

4/12

Rozwijają się teraz umiejętności społeczne, motoryczne i językowe. Dziecko okazuje emocje, gaworząc radośnie, gdy pojawia się jaskrawa zabawka, lub chrząkając i płacząc ze złości, gdy się ją zabiera. I zgadnij, co – dziecko ma teraz łaskotki! Odruch łaskotania rozwija się mniej więcej w czternastym tygodniu życia.

Pięć miesięcy

5/12

Oczy i uszy dziecka zaczynają działać tak dobrze, jak Twoje. Dziecko zaczyna również gaworzyć. Staraj się mówić do niego i powtarzać spółgłoski, aby pomóc mu w nauce komunikacji. Powtarzaj słowa i zachęcaj dziecko, gdy próbuje Cię naśladować. Zacznij czytać z książek, wskazując na przedmioty, gdy wypowiadasz ich nazwy.

Sześć miesięcy

6/12

Wkrótce dziecko nauczy się siedzieć i poruszać. Wpraw je w ruch, kładąc je na brzuchu. Następnie połóż na podłodze zabawkę i zachęć je do sięgnięcia po nią. Ponieważ dzieci w tym wieku wkładają do buzi większość rzeczy, upewnij się, że zabawki są większe niż wnętrze tubki na papier toaletowy. Upewnij się też, że dom jest zabezpieczony przed dziećmi. Zwracaj również uwagę na ruchy dziecka, aby zapobiec upadkom.

Siedem miesięcy

7/12

Umiejętności manualne Twojego dziecka rozwijają się coraz bardziej – w ciągu najbliższych kilku miesięcy rozwinie się chwyt szczypcowy. Stymuluj motorykę małą i koordynację poprzez dostarczanie małych, bezpiecznych przedmiotów do chwytania. Dobrze sprawdzają się plastikowe łyżeczki do odmierzania lub małe kubeczki. Można też usiąść na dworze i skubać trawę. Na początku dzieci będą chwytać ją garściami, ale potem zafascynują się – i będą próbowały skubać – pojedyncze źdźbła.

Osiem miesięcy

8/12

Czas na stymulowanie poczucia przestrzeni i używania słów przez dziecko. Na początek spróbuj dać dziecku zabawki, które pasują jedna do drugiej, jak garnki i patelnie. Możesz też zapytać dziecko: „Gdzie jest twój nos?” i wskazać na jego nos. W miarę powtarzania tej zabawy, dodawania kolejnych części ciała, dziecko uczy się w ten sposób znaczenia słów.

Dziewięć miesięcy

9/12

Dziecko może zafascynować się przedmiotami z zawiasami i ich działaniem. Obserwuj, jak bawi się książkami ze sztywnymi kartonowymi stronami, drzwiami szafek, pudełkami z klapkami lub zabawkami, które się otwierają. Otwierając i zamykając pudełko lub drzwi – może nawet kilkadziesiąt razy – rozwijają koordynację ręka-oko.

10 miesięcy

10/12

Dziecko może uwielbiać znajdować ukryte przedmioty. Zagraj w „Gdzie to się podziało?”, aby pomóc dziecku rozwinąć zdolności motoryczne i pojęcie trwałości przedmiotu – że przedmioty nie znikają, gdy ich nie widać. Ukryj jaskrawo kolorowy przedmiot pod szalikiem lub pod piaskiem w piaskownicy. Następnie połóż rękę dziecka na tym przedmiocie i pomóż mu go odkryć. Wkrótce dziecko znajdzie go bez pomocy.

11 miesięcy

11/12

Kontynuuj pracę nad umiejętnościami językowymi za pomocą wielu gier i piosenek. Umiejętności językowe rozwijają się dzięki interakcjom międzyludzkim, a nie dzięki filmom DVD dla dzieci czy telewizji, dlatego rozmawiaj z dzieckiem tak często, jak tylko możesz. Opowiadaj, co robisz, zadawaj pytania, używaj dramatycznych gestów i tonów. One to obserwują i łapią.

Rozwój dziecka

12/12

Niektóre dzieci wcześnie zaczynają mówić. Inne raczkują kilka miesięcy wcześniej niż ich rówieśnicy. Wszystkie dzieci dojrzewają w swoim własnym tempie. Różnice w rozwoju rzadko sygnalizują, że coś jest nie tak z dzieckiem. Jeśli masz jakieś obawy, zapytaj pediatrę. Często są to po prostu normalne różnice między dziećmi. Więc zrelaksuj się i ciesz się podróżą swojego dziecka.

Poznaj znaki ostrzegawcze, które sugerują, że nadszedł czas, aby znaleźć nowego lekarza, który zajmie się zdrowiem Twojego dziecka.

Wybrałaś pediatrę dla swojego dziecka i na początku wszystko wydaje się być w porządku. Jednak, podobnie jak w innych związkach, z czasem czasami sprawy nie układają się tak, jak sobie zaplanowałaś. Jak rozpoznać, że nadszedł czas, aby zerwać z nałogiem i wybrać nowego lekarza? Zwróć uwagę na sygnały ostrzegawcze, że trzeba iść dalej.

Załamanie komunikacji

Sarah Blackburn, mieszkająca w Buffalo, w stanie Nowy Jork, zna ten problem z pierwszej ręki. Kiedy przed narodzinami dziecka rozmawiała z pediatrą, miała o nim dobre zdanie. Jednak podczas dwumiesięcznej wizyty jej syna poczuła się bardzo pospiesznie.

„Lekarz nie wyjaśnił, jakie zastrzyki będzie mu robił, a kiedy zbadał mojego syna, nawet go nie obrócił” – opowiada Blackburn. Chociaż zrzuciła ten pośpiech na karb jego napiętego grafiku, zaczęła się zastanawiać, czy ten pediatra jest dla niej odpowiedni.

Najważniejszą rzeczą jest to, że chcesz mieć poczucie, że cię wysłuchano” – mówi dr David Hill, adiunkt pediatrii na University of North Carolina School of Medicine i autor książki „Dad to Dad: Parenting Like a Pro.

„Jeśli masz wrażenie, że jesteś popędzany” – mówi – „bez odpowiedzi na wszystkie pytania i bez poczucia, że rozumiesz wszystko, co omówił lekarz, to może to nie być właściwy lekarz dla Ciebie”.

Jednocześnie ważne jest, aby być realistą co do czasu trwania wizyty. Jeśli Twoje dziecko ma ucho pływaka, zbadanie go przez lekarza i wyjście z domu z odpowiedzią na wszystkie pytania i receptą wysłaną do apteki może trwać 7 minut” – mówi Ari Brown, pediatra z Austin w stanie Teksas i współautor książki „Baby 411: Clear Answers & Smart Advice for Your Baby’s First Year”.

Wniosek z tego taki, że: Nie zawsze chodzi o to, ile czasu lekarz spędza w gabinecie, ale o jakość wizyty.

Utraciłeś zaufanie

Czasami zaczynają się pojawiać wątpliwości co do decyzji podejmowanych przez pediatrę. Kiedy syn Blackburn miał 3 miesiące, dopadło go przeziębienie, które przerodziło się w coś gorszego. „Miał gorączkę, nie mógł oddychać przez mały nos, a po nieprzespanej nocy zadzwoniłam do lekarza i poszłam do niego jeszcze tego samego dnia” – opowiada.

Ponownie poczuła się poganiana, a wyszła z diagnozą zatkanego nosa i receptą na antybiotyki. „Nie byłam zadowolona z tej diagnozy” – mówi. „Czy to oznaczało, że ma infekcję zatok?”.

Jej obawy wzrosły, gdy poszła odebrać receptę. Jej ubezpieczyciel zgłosił zastrzeżenie, ponieważ była to znacznie wyższa dawka niż ta, którą uważa się za odpowiednią dla trzymiesięcznego dziecka. W aptece zadzwoniono do gabinetu lekarskiego i poproszono o wypisanie nowej recepty z prawidłową dawką.

„Najbardziej przeraziło mnie to, że gdyby podano mi butelkę z oryginalną receptą, podałabym ją mojemu synowi” – mówi.

W tym momencie wiedziała, że nadszedł czas, aby zerwać kontakty z pediatrą. „To, a także sposób, w jaki potraktowano nas na wizycie po 2 miesiącach, utwierdziło nas w przekonaniu, że to koniec” – mówi.

Jesteś niezadowolony z personelu gabinetu

Dobrze prowadzony gabinet jest kluczowym elementem opieki medycznej nad dzieckiem. Nawet jeśli jesteś zadowolony z lekarza, nieuporządkowany personel może stanowić problem i oznaczać, że nadszedł czas, aby poszukać nowego gabinetu.

Amy VanStee, dyrektorka redakcji w Chicago, zawsze miała pozytywne relacje z pediatrą swojego 5-letniego syna. „Ma on duże doświadczenie i jest dobrze oceniany, a jego specjalizacja w zakresie zdrowia odpowiada potrzebom naszego syna” – mówi.

Ostatnio jednak rozczarowała się tym gabinetem. „W ostatnich kilku przypadkach, gdy musieliśmy umówić się na wizytę lub skontaktować się z jego gabinetem, otrzymaliśmy kiepską obsługę, np. sprzeczne lub nieprawdziwe informacje, np. o tym, czy pediatra może przeprowadzić badanie wzroku lub jak przechowywać leki” – mówi. „Ostatnio udzielono nam mylnych informacji na temat szczepień, których potrzebuje nasz syn. Ta sytuacja ze szczepieniami przeraziła mnie, ponieważ istniała możliwość, że nasz syn otrzyma zastrzyk, który nie był mu potrzebny”.

Hill mówi, że nawet jeśli lubisz swojego pediatrę, możesz chcieć znaleźć innego lekarza, jeśli przychodnia nie działa tak, jak tego potrzebujesz. „Jeśli nie oddzwaniają do ciebie, nie wypełniają potrzebnych formularzy, nie wydają się zorganizowani lub nie dotrzymują terminów, to może to nie być odpowiednie miejsce dla ciebie” – mówi.

Nie zgadzacie się ze sobą

Odmienne poglądy na ważne kwestie dotyczące zdrowia i rodzicielstwa mogą powodować brak zaufania między tobą a pediatrą.

Nie oznacza to jednak, że musicie się we wszystkim zgadzać. „Jak w każdym dobrym związku, należy szanować różnice zdań” – mówi Brown.

To cienka granica, ale jeśli czujesz, że musisz kłamać podczas wizyty lub czujesz, że jesteś oceniany, to prawdopodobnie nie jest to dla Ciebie odpowiedni wybór” – mówi.

Zerwanie nie zawsze jest trudne do przeprowadzenia

Jeśli już zdecydujesz się zakończyć współpracę z pediatrą, może to być prosty proces. Gdy znajdziesz innego lekarza, skontaktuj się z jego gabinetem i poproś o przesłanie dokumentacji medycznej dziecka do nowego gabinetu – radzi Hill. „Chcesz mieć pewność, że przekazanie dokumentacji do kolejnego lekarza będzie przebiegało sprawnie, aby zachować ciągłość opieki”.

Jeśli nie znalazłeś jeszcze nowego lekarza, w większości przypadków możesz poprosić gabinet o przesłanie dokumentacji do Ciebie. „Ze względu na przepisy o ochronie prywatności istnieją pewne wyjątki, w których poufne części dokumentacji mogą trafić do nastoletniego pacjenta, a nie do jego rodzica” – mówi Hill.

Niezależnie od tego, czy zdecydujesz się odejść od swojego pediatry, czy też nie, skup się na tym, co najważniejsze: na ochronie zdrowia swojego dziecka.