Lekarz mówi ci.

Podróżująca po całym świecie reporterka opowiada o swojej karierze, dziecku i małżeństwie oraz o tym, jak udaje jej się to wszystko pogodzić.

Lisa Ling, reporterka podróżująca po świecie, znana ze swojej ciekawości problemów i dążeń zwykłych ludzi, rozpoczęła piąty i ostatni sezon swojego serialu śledczego „Our America” w sieci OWN Oprah pod koniec maja. Zobaczcie, jak nowa mama (z mężem dr Paulem Songiem, ma córkę Jett, 1) będzie badać alarmujący wzrost liczby zakażeń HIV w afroamerykańskiej społeczności, system opieki zastępczej w Los Angeles oraz wzrost liczby diagnoz ADHD w USA. 40-letnia Ling poddała się testom i dowiedziała się, że ma objawy ADHD, co nie było dla niej zaskoczeniem. Rozmawiała z nami o tym, jak zostanie mamą zmieniło jej sposób postrzegania pracy, siebie i świata.

„Jeszcze nie chodzi, ale wściekle szybko raczkuje. Trudno za nią nadążyć, wszędzie się podciąga! I jest tak zabawną tancerką, że gdy tylko włączysz muzykę, zaczyna tańczyć. Na każde pluszowe zwierzę mówi 'Misio-niedźwiedź'”.

„Życie, jakie znałem, nie było już takie samo. Miałem to życie, za które stałem się odpowiedzialny. Sposób, w jaki prowadziłem samochód, billboardy ze skąpo odzianymi kobietami – wszystko kręciło się wokół niej. A ja czułem pragnienie, by chronić ją przed światem. Mam nadzieję, że uda mi się to zrobić dobrze”.

„Kiedy byłam w ciąży z Jettem, byłam przerażona za każdym razem, gdy szłam na badanie USG. Przygotowywałam się na to, że usłyszę te same słowa: 'Nie ma bicia serca’. Aż do ósmego miesiąca nigdy tak naprawdę się nie uspokoiłam. Poronienia były trudne. Ale ja patrzę na to tak, że Jett jest dzieckiem, które mieliśmy urodzić”.

„Szczerze mówiąc, że tak bardzo mi się to spodoba. Nigdy nie pragnęłam być matką. Po prostu nie było to dla mnie coś ważnego. Zawsze byłam nastawiona na karierę; czułam, że [moja praca] jest moim celem. Ale posiadanie dziecka odmieniło moje życie. Dało mi niesamowite spełnienie, nową perspektywę i cel. Uwielbiam to.”

„Zdrowo się odżywiać. To bardzo proste, ale dzięki temu czujesz się lepiej. Kiedy jem niezdrowo, czuję to. Jestem wtedy ospały i powolny. Moją wadą jest to, że jestem uzależniony od kawy. Wystarczy mi jedna duża filiżanka rano, ale muszę ją wypić. Jest to pierwsza rzecz, która rano trafia do mojego organizmu. Praktycznie mam ją dożylnie! Jeśli tego nie zrobię, jestem w rozsypce”.

„Zawsze podejrzewałem, że mogę mieć jakieś zaburzenia uwagi. Jako dziecko nigdy nie cierpiałem na nadpobudliwość, ale zawsze miałem problemy ze skupieniem uwagi i zajmowałem się miliardem rzeczy naraz, często nie kończąc żadnej z nich. Byłem bardzo rozproszony. Trudno było mi poznać prawdziwą diagnozę [ADHD], ale jednocześnie poczułem ulgę, bo dzięki temu miałem jakieś wytłumaczenie. W tym kraju nastąpił gwałtowny wzrost liczby diagnoz ADHD, a jedną z głównych rzeczy, których się nauczyłem, jest to, że można sobie z tym poradzić. A osoby, u których zdiagnozowano ADHD, mogą prowadzić zupełnie normalne, produktywne życie, jeśli odpowiednio wcześnie sobie z nim poradzą”.

„Powiedzmy, że poważnie rozważam kilka różnych opcji. Mam to szczęście, że udało mi się znaleźć sposób na zrekompensowanie wielu moich niedociągnięć. Wybrałem zawód, który pozwala mi pracować nad [różnymi projektami] jednocześnie, co moim zdaniem pomaga. W większości przypadków nauczyłem się, jak sobie radzić. Jednocześnie lekarz, z którym się spotkałem, miał świetną analogię. Powiedział: „Gdybyś miał wadę wzroku, mógłbyś czasem prowadzić samochód i wykonywać codzienne czynności całkiem dobrze. Ale kiedy założysz okulary z prawidłową receptą, wszystko stanie się o wiele wyraźniejsze i będziesz mógł działać o wiele lepiej”. To ma ogromny sens. Dlaczego nie chciałbyś pracować na najwyższym poziomie, na jakim tylko możesz?”.

„Rozumie całkiem sporo po chińsku. Jeśli powiesz jej, żeby poklepała się po nosie lub głowie po chińsku, zrobi to. Mamy nianię, która mówi do niej tylko po chińsku, a moja mama mówi do niej tylko po chińsku. Zabawne jest to, że moja teściowa mówi do niej tylko po koreańsku, więc Jett uczy się trzech języków [licząc angielski]. Mam nadzieję, że to jej nie zdezorientuje! Chcę, żeby poznała jak najwięcej języków, póki jest jeszcze młoda. Podróże zmieniły moje życie i bardzo chciałabym, aby mogła porozumiewać się w tak wielu językach, jak to tylko możliwe. Uważam też, że umiejętność rozumienia różnych języków bardzo pomaga w rozwoju zdolności poznawczych. Najbardziej w życiu żałuję, że nigdy tak naprawdę nie miałam okazji zanurzyć się w innym języku”.

„Byłam bardzo podekscytowana, bo mam nadzieję, że wychowam małą feministkę. Cieszę się, że dziewczynki naprawdę będą mogły zmieniać świat. Myślę, że mój mąż początkowo chciał chłopca. Ale teraz jest w niej tak szaleńczo zakochany! Moja relacja z mężem bardzo się pogłębiła, a częściowo wynika to z tego, jak on zachowuje się w stosunku do niej. To sprawia, że zakochuję się w nim jeszcze bardziej”.

„Zawsze przed każdą sesją zdjęciową, która mogłaby stać się kontrowersyjna, dokonywałam dość intensywnej oceny ryzyka. Teraz, gdy jestem matką, staram się jeszcze bardziej pilnować, by nie było zbyt niebezpiecznie”.

„O tak! I to nie tylko reporterom płci męskiej: Nawet kiedy byłam w ciąży, nie jestem w stanie powiedzieć, ile osób pytało mnie: „Czy zamierzasz zmienić swoje życie?”. Ale nikt nie pytał mojego męża. Ani jedna osoba! Uważam, że to niefortunne, że kobiety są traktowane w inny sposób. Ale jednocześnie wprowadziłam w swoim życiu zmiany, bo chciałam je wprowadzić. W tej chwili bycie obecną matką dla mojej córki jest naprawdę bardzo, bardzo ważne, więc choć nadal z taką samą pasją podchodzę do mojej pracy, jak zawsze, to równie mocno cieszę się, gdy wracam do domu po owocnej sesji zdjęciowej”.

„Nie będę kłamać! To jest bardzo, bardzo trudne. Wypracowałam pewien system: Podróżuję może przez 10 dni, a potem przez resztę miesiąca jestem w domu. Wolę to niż pracę od dziewiątej do piątej, ponieważ kiedy jestem w domu, jestem całkowicie zanurzony w świecie. Wyłączyłem prawie wszystko inne. Rzadko można mnie zobaczyć wychodzącą na różne imprezy, ponieważ kiedy mam możliwość bycia w domu, chcę być w domu. Jett stała się moim najważniejszym priorytetem. Nie jeździ ze mną, bo kiedy jestem w terenie, mam grafik od 6.00 do 22.00, a to nie byłoby sprawiedliwe. Najlepszym wynalazkiem w historii jest Skype i FaceTime. Rzadko zdarza mi się przegapić czas kąpieli”.

„Jestem całkiem zdrowo odżywiającym się człowiekiem. Staram się to robić w trasie, choć jest to trudne. Codziennie rano jem na śniadanie jajka lub jakiś rodzaj białka. Staram się jeść trzy zdrowe posiłki dziennie. Jestem bardzo aktywny fizycznie. W Santa Monica trzy lub cztery razy w tygodniu chodzę po schodach [słynna stroma zewnętrzna wspinaczka na urwisku w pobliżu Oceanu Spokojnego]. Kiedy podróżuję, chodzę po schodach w hotelach. Szczególnie wtedy, gdy na zewnątrz jest zimno. To doskonałe ćwiczenie. Wchodzę po schodach 25 razy. To świetny trening, zwłaszcza w Nowym Jorku, w tych wszystkich wysokich budynkach”.

„Jestem uzależniony od Netflixa. Nadrabiam zaległości w serialach. Jest teraz taka świetna telewizja. Uwielbiam chodzić do kina. Jednym z powodów, dla których nie przeszkadzają mi podróże, jest to, że w samolotach wykorzystuję czas na czytanie. Uwielbiam chodzić na ciekawe kolacje z przyjaciółmi. Ale większość wolnego czasu spędzam, bawiąc się na podłodze z moim dzieckiem”.

„Nie potrafię opisać tylko jednego. Kiedy pracuję w terenie, czy to w melinie heroinowej, czy pracuję z ludźmi zarażonymi wirusem HIV, czy z ludźmi, którzy przez lata byli przetrzymywani w niewoli, jestem tak zafascynowany, że uwielbiam poznawać rzeczy, o których wcześniej nie miałem pojęcia. Ale największą radość sprawia mi samo przebywanie z moim dzieckiem i mężem. Czasami spędzamy 5 godzin, oglądając kreskówki lub turlając się po podłodze, i te chwile dają mi ogromną radość”.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer „doctor Magazine”.

Pierwsze badanie ultrasonograficzne w ciąży umożliwia wczesne zajrzenie do wnętrza macicy i pozwala dowiedzieć się nieco więcej o samopoczuciu dziecka i przewidywanym terminie porodu.

Oczekiwanie jest ważnym elementem ciąży. Zastanawiasz się, jak będzie wyglądało Twoje dziecko, a co ważniejsze, czy będzie zdrowe. Badanie ultrasonograficzne umożliwia wczesne zajrzenie do wnętrza macicy, a także pozwala dowiedzieć się nieco więcej o przewidywanym terminie porodu i samopoczuciu dziecka.

Badanie ultrasonograficzne w pierwszym trymestrze ciąży wykonuje się zwykle 7 do 8 tygodni od pierwszego dnia ostatniej miesiączki – mówi Rebecca Jackson, docent położnictwa i ginekologii w Sidney Kimmel Medical College na Uniwersytecie Thomasa Jeffersona w Filadelfii. Najważniejsze jest potwierdzenie terminu ciąży, aby upewnić się, że mamy dokładny termin porodu, że możemy zobaczyć bicie serca dziecka i czy jest jeden lub więcej płodów.

Lekarz może również wykorzystać to badanie do wykrywania problemów genetycznych, a także do wykrycia ewentualnych problemów z macicą lub szyjką macicy. Jeśli nie możesz się doczekać, aby poznać płeć dziecka, będziesz musiała poczekać nieco dłużej. Płeć oraz więcej informacji na temat anatomii dziecka poznasz podczas kolejnego badania ultrasonograficznego, które odbędzie się między 18. a 22. tygodniem ciąży.

Typowe badanie ultrasonograficzne tworzy dwuwymiarowy, przekrojowy obraz Twojego dziecka. Niektóre ośrodki oferują USG 3D, a nawet 4D, które daje bardziej fotograficzny obraz dziecka. Te zaawansowane technicznie badania nie są konieczne, ale mogą być zalecane, jeśli podejrzewasz, że u Twojego dziecka występują nieprawidłowości, takie jak rozszczep podniebienia, które są trudniej dostrzegalne w obrazie dwuwymiarowym.

Prenatalne badanie ultrasonograficzne można wykonać na dwa sposoby – przezbrzusznie (nad brzuchem) lub przezpochwowo (w pochwie). Jeśli jesteś na bardzo wczesnym etapie ciąży, możesz wykonać USG przezpochwowe, ponieważ daje ono dokładniejszy obraz Twojego maleńkiego jeszcze dziecka.

Na USG przezbrzuszne przyjdziesz z pełnym pęcherzem. Pełny pęcherz powoduje uniesienie macicy i odsuwa jelita, co ułatwia oglądanie.

Technik nałoży trochę żelu na ręczne urządzenie zwane przetwornikiem i przesunie je po twoim brzuchu. Przetwornik uwalnia fale dźwiękowe, które odbijają się od kości, płynów i tkanek płodu, tworząc obraz dziecka w macicy. Będziesz mogła zobaczyć swoje dziecko na ekranie wideo.

Podczas przezpochwowego badania ultrasonograficznego rozbierzesz się od pasa w dół i umieścisz nogi w strzemionach, tak jak podczas badania miednicy. Przed umieszczeniem głowicy w pochwie technik pokryje ją osłoną przypominającą prezerwatywę i posmaruje środkiem nawilżającym.

Badanie ultrasonograficzne w czasie ciąży jest ważne, ponieważ dzięki niemu lekarz może szybko uzyskać wiele informacji o dziecku. Jak mówi Jackson, jest to bardzo bezpieczne w czasie ciąży. Nie ma żadnego ryzyka. Jeśli technik wykryje jakieś problemy, być może będziesz musiała wrócić na drugie badanie ultrasonograficzne lub inne testy.

Przez liczby

1958: Rok, w którym lekarze wykonali pierwsze badanie ultrasonograficzne.

2: Średnia liczba badań ultrasonograficznych wykonywanych przez kobiety w Stanach Zjednoczonych w czasie ciąży.

120 do 160 uderzeń na minutę: Normalna częstość akcji serca płodu.

75%: Dokładność badania ultrasonograficznego w określaniu płci dziecka w pierwszym trymestrze.

100%: Jak dokładne jest badanie ultrasonograficzne w określaniu płci dziecka w drugim trymestrze.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj aktualne wydanie Doctor Magazine.

?

Jeśli Twój noworodek wymiotuje rzutami, może to być oznaką zwężenia odźwiernika. Dowiedz się, co powoduje ten stan i dlaczego należy go natychmiast leczyć.

Choroba ta występuje u około trzech na każde 1000 dzieci urodzonych w Stanach Zjednoczonych.

Objawy

Objawy zwężenia odźwiernika pojawiają się zwykle, gdy dziecko ma 3 do 5 tygodni. Dzieci z tym zwężeniem nie wyglądają na chore, ale często wymiotują. Czasami wymiotują rzutami – oznacza to, że mogą one unieść się na kilka stóp w powietrze. Wymioty mogą mieć również kwaśny zapach, ponieważ pochodzą z żołądka dziecka, gdzie mieszają się z kwasem żołądkowym.

Z czasem dziecko może wymiotować coraz częściej. Niektóre dzieci z tą dolegliwością nie są w stanie utrzymać pokarmu.

Nie wpływa to jednak na apetyt dzieci – często są one ponownie głodne wkrótce po zwymiotowaniu.

Do innych objawów należą:

• Oznaki odwodnienia (organizm dziecka nie ma wystarczającej ilości wody): mniejsza niż zwykle liczba mokrych pieluch, mała ilość łez lub ich brak, zapadnięta miękka plama na głowie i zapadnięte oczy

• Mniej zabrudzonych pieluch niż zwykle

• Utrata wagi lub brak przyrostu wagi

• Wzdęcia na brzuchu dziecka – znak, że mięśnie żołądka ciężko pracują, aby przesunąć pokarm do jelit

• Guzek w jamie brzusznej

• Większa ruchliwość

Jeśli u dziecka wystąpią takie objawy, skontaktuj się z pediatrą – zwężenie odźwiernika wymaga natychmiastowego leczenia.

Jak to się dzieje

Odźwiernik to zawór znajdujący się pomiędzy żołądkiem a jelitem cienkim. Pozostaje on zamknięty, aby zatrzymać pokarm w żołądku, a następnie otwiera się, aby umożliwić przejście pokarmu do jelita, gdzie jest trawiony.

U dzieci ze zwężeniem odźwiernika odźwiernik staje się grubszy, a pokarm wolniej przesuwa się do jelita cienkiego. Kiedy pokarm nie może przedostać się z żołądka do jelita, dziecko wyrzuca go z powrotem do góry.

Lekarze nie wiedzą dokładnie, dlaczego odźwiernik się powiększa, ale może to być częściowo spowodowane zmianami w jednym z genów. Choroba ta jest często przekazywana rodzinnie. Jeśli jedno lub oboje rodziców ma zwężenie odźwiernika, prawdopodobieństwo wystąpienia tego schorzenia u dziecka jest do 20% większe.

Inne czynniki, które mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia zwężenia u dziecka to:

• Płeć: Chłopcy są bardziej narażeni na zwężenie odźwiernika niż dziewczynki.

• Przedwczesny poród: Dzieci urodzone przed 37. tygodniem ciąży mają większe szanse na wystąpienie tej choroby.

• Palenie w czasie ciąży: Dzieci matek palących są ponad dwukrotnie bardziej narażone na zwężenie odźwiernika.

• Niektóre antybiotyki: Szanse dziecka mogą być większe, jeśli matka przyjmowała erytromycynę lub azytromycynę pod koniec ciąży lub podczas karmienia piersią, albo jeśli dziecko przyjmowało je w pierwszych tygodniach życia.

?

Diagnoza

Pediatra zada pytania dotyczące objawów występujących u Twojego dziecka. Należy powiedzieć lekarzowi, jak często dziecko wymiotuje i jak wyglądają jego wymiociny. Lekarz sprawdzi również wagę i wzrost dziecka. Następnie obejrzy brzuch dziecka w poszukiwaniu ewentualnych guzków: Powiększony odźwiernik przypomina w dotyku oliwkę.

Lekarz może chcieć dokładniej przyjrzeć się dziecku za pomocą jednego z tych urządzeń:

• Ultradźwięki: Badanie to wykorzystuje fale dźwiękowe do uzyskania obrazu wnętrza żołądka dziecka.

• Połykanie baru z serią badań górnego odcinka przewodu pokarmowego: Dziecko wypija specjalny płyn zawierający pierwiastek chemiczny bar, a następnie wykonywane są specjalne zdjęcia rentgenowskie żołądka. Bar sprawia, że żołądek i jelita są lepiej widoczne.

Dziecko może wymagać również badań krwi w celu sprawdzenia poziomu sodu i potasu. Jeśli dziecko często wymiotuje, może utracić zbyt wiele tych ważnych minerałów.

Leczenie

W pierwszej kolejności dziecko otrzyma płyny i substancje odżywcze przez kroplówkę w celu leczenia odwodnienia – będą one wkraplane przez igłę wprowadzaną bezpośrednio do żyły. Następnie zostanie przeprowadzona operacja (zwana pyloromiotomią) w celu otwarcia blokady.

Dziecko otrzyma leki usypiające, dzięki czemu operacja nie będzie bolesna. Chirurg przecina zgrubiały mięsień odźwiernika, aby stworzyć szersze przejście dla pokarmu do jelita. Czasami zabieg ten można wykonać za pomocą maleńkich narzędzi przez bardzo małe nacięcia w brzuchu dziecka. Jest to tak zwana laparoskopia.

Operacja trwa od 15 minut do godziny.

Dziecko powinno być w stanie wrócić do domu dzień lub dwa później. Dzieci zazwyczaj od razu wracają do normalnego jedzenia, ale niektóre mogą wymiotować przez kilka dni po zabiegu.

Dziecko nie chce jeść? Od ząbkowania po wybredność – lekarz pokazuje, co może być przyczyną problemów z karmieniem dziecka. Dowiedz się, co jest normalne, jak sobie radzić i kiedy szukać pomocy.

1/12

To po prostu fakt: „Dzieci są tak przygotowane, aby odrzucać nowe pokarmy” – mówi Elizabeth Ward, MS, RD, autorka książki „The Complete Idiot’s Guide to Feeding Your Baby and Toddler”. Aby pomóc dziecku zaakceptować nowe pokarmy, zacznij od małych porcji. Staraj się też, aby nowe jedzenie przypominało znane dziecku ulubione. Jeśli dziecko lubi puree z marchewki, spróbuj puree ze słodkich ziemniaków.

niejadki: „Karmienie podłogi”.

2/12

Zboże na podłodze i groszek we włosach dziecka? Gratulacje, Twój maluch wykazuje oznaki samodzielności. W wieku około 9 miesięcy wiele dzieci zaczyna chcieć kontrolować czas karmienia i miejsce, w którym kładzie jedzenie. Choć może być trudno siedzieć z założonymi rękami i patrzeć, jak rośnie bałagan, weź to sobie do serca – to ważny krok w procesie uczenia się, rozwoju i samodzielności Twojego dziecka.

Odpluwanie, wymioty, refluks niemowlęcy

3/12

To normalne, że dzieci, a zwłaszcza noworodki, trochę plują. Układ pokarmowy dziecka wciąż się rozwija. Dzieci mogą również cierpieć na refluks, który polega na cofaniu się pokarmu z żołądka do przełyku. Aby pomóc w radzeniu sobie z refluksem, spróbuj karmić dziecko wolniej lub mniej za każdym razem, poluzuj pieluszkę i utrzymuj je w pozycji pionowej po jedzeniu. Refluks prawie zawsze ustępuje bez leczenia do 12-14 miesiąca życia.

Odmawianie jedzenia, którego dziecko nie chce!

4/12

Proponujesz swojemu maluchowi odrobinę jedzenia, a on odwraca głowę, macha łyżeczką lub zaciska usta. Dzieci odmawiają jedzenia od czasu do czasu z wielu powodów: Są zmęczone, chore, rozkojarzone lub po prostu najedzone. Nie należy karmić dziecka na siłę, ale w razie obaw należy porozmawiać z lekarzem.

Co się dzieje z wybrednymi niejadkami?

5/12

Choć wybredne jedzenie może utrzymywać się tygodniami, a nawet miesiącami, rzadko kiedy trwa długo. Twoje dziecko może stać się wybredne z wielu powodów, mówi Ward. Kiedy dzieci nie czują się najlepiej – na przykład podczas ząbkowania – znajome pokarmy zapewniają im komfort. A może dziecko po prostu nie jest gotowe, aby spróbować nowego jedzenia. Upewnij się, że nie dajesz dziecku śmieciowego jedzenia tylko dlatego, że tego właśnie chce. Podawaj zdrowe pokarmy, a głodne dziecko w końcu je zje.

Alergie i nietolerancje pokarmowe

6/12

Nawet 8% dzieci ma alergie pokarmowe. Objawy, takie jak wysypka, biegunka, wymioty lub ból brzucha, mogą pojawić się nagle. Choć dzieci mogą być uczulone na każdy pokarm, mleko, orzechy, jaja, soję, pszenicę i skorupiaki są najbardziej problematycznymi pokarmami. Nietolerancje pokarmowe występują częściej niż alergie i mogą powodować gazy, wzdęcia i bóle brzucha. Jeśli podejrzewasz alergię pokarmową, współpracuj z lekarzem dziecka, aby znaleźć bezpieczne pokarmy.

Kolka a apetyt dziecka

7/12

Aż 2 na 5 dzieci cierpi z powodu kolki – płacze przez wiele godzin naraz. Kolka może zacząć się, gdy dziecko ma 3 tygodnie i zwykle ustępuje do 3. miesiąca życia. Chociaż kolka nie wpływa na apetyt dziecka ani na jego zdolność ssania, może ono potrzebować czasu, aby się uspokoić, zanim zacznie jeść. Może też być skłonne do niewielkiej ilości plwocin, gdy już je zje. Należy jednak skontaktować się z lekarzem w przypadku wymiotów, biegunki, gorączki, utraty wagi, krwi lub śluzu w stolcu. Nie są to objawy kolki.

Biegunka i zaparcia

8/12

Biegunka może szybko doprowadzić do niebezpiecznego odwodnienia. Objawy to suchość w ustach, zmniejszenie ilości oddawanego moczu lub mokre pieluchy, brak łez przy płaczu, utrata wagi, senność lub zapadnięte oczy. Wszystkie te objawy są warte skontaktowania się z lekarzem dziecięcym.

Niemowlęta rzadko mają zaparcia. Trudno jest to stwierdzić, ponieważ częstotliwość wypróżnień może być różna. Na przykład dzieci karmione wyłącznie piersią mogą mieć twardy stolec tylko raz dziennie. Objawy zaparcia to twarde stolce, które mogą być duże i bolesne, a także krew wokół stolca. Przed zastosowaniem domowych sposobów zaradczych należy porozmawiać z lekarzem dziecka.

Jedzenie dla niemowląt w słoiczkach a dolegliwości żołądkowe

9/12

Czy słoiczkowe jedzenie dla niemowląt jest przyczyną problemów trawiennych Twojego dziecka? Może tak być, jeśli karmisz je bezpośrednio ze słoiczka, a resztki zachowujesz na inny posiłek. W ten sposób bakterie z jamy ustnej dziecka mogą przedostać się do pokarmu, gdzie będą czekać do następnego posiłku. Gdy dziecko zje resztki jedzenia, może to doprowadzić do problemów z brzuszkiem, takich jak wymioty, biegunka i inne objawy.

Starsze niemowlęta i śmieciowe jedzenie

10/12

Czasami źródłem problemów z karmieniem dziecka może być mama i tata. „Istnieje pokusa, aby podawać starszym niemowlętom te same produkty, które ty jesz” – mówi Ward. Ale to nigdy nie jest dobry pomysł, jeśli to, co jesz, jest śmieciowe. Zacznij podawać dziecku słodkie, słone lub tłuste pokarmy już teraz, a trudno mu będzie zerwać z niezdrowymi nawykami żywieniowymi, gdy będzie już maluchem.

Produkty, których nie należy podawać dziecku

11/12

Nierozwinięty układ pokarmowy dziecka nie radzi sobie z niektórymi pokarmami, z którymi radzi sobie organizm dorosłego człowieka. Na przykład miód może prowadzić do zatrucia jadem kiełbasianym u niemowląt, co może być śmiertelne. Zawsze unikaj pokarmów o dużych kawałkach, które stwarzają ryzyko udławienia się, takich jak popcorn, hot-dogi, surowe owoce i warzywa, rodzynki, kawałki mięsa lub sera.

Kiedy należy zasięgnąć porady pediatry

12/12

Ponieważ przyczyną problemów z karmieniem dziecka może być tak wiele czynników, warto porozmawiać z lekarzem, jeśli masz obawy. Zawsze natychmiast dzwoń do pediatry swojego dziecka, jeśli traci ono na wadze, jeśli krztusi się lub wymiotuje przy niektórych pokarmach, jeśli podejrzewasz biegunkę, odwodnienie lub zaparcia, lub jeśli myślisz, że ma refluks. Nie należy się krępować przed rozmową z lekarzem dziecka w przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości.