Lekarz mówi ci.

Przemijająca tachypnea u noworodka (TTN) to sytuacja, w której dziecko ma przyspieszony oddech wkrótce po urodzeniu. Dowiedz się więcej o leczeniu i przyczynach szybkiego oddychania.

Dzieci z szybkim oddechem wymagają dokładnej oceny. Na szczęście TTN jest łatwo wykrywalny i leczony w szpitalu. Jeśli jednak rodzisz w domu lub na porodówce, powinnaś zwracać uwagę na oddech dziecka, aby móc zauważyć wszelkie zmiany.

Jakie są objawy TTN?

Tachypnea oznacza szybkie oddychanie. Jak sama nazwa wskazuje, noworodek z tym stanem oddycha szybciej niż normalnie przez określony czas.

Normalnie noworodek oddycha 30-60 razy na minutę. Jeśli dziecko oddycha więcej niż 60 razy w ciągu minuty, jest to tachypnea.

Oprócz szybkiego oddechu, noworodek może również sprawiać wrażenie, że ma trudności z oddychaniem. Może chrząkać podczas oddychania. Przy każdym oddechu nozdrza mogą się rozchylać. Przestrzenie między żebrami mogą się wsuwać i wysuwać wraz z oddechem. Można również zauważyć niebieskawy odcień skóry wokół ust i nosa (sinica).

Mięśnie ściany klatki piersiowej i nozdrzy są uważane za dodatkowe mięśnie oddechowe. Oznacza to, że nie są one absolutnie niezbędne do oddychania. Jeśli zauważysz, że Twoje dziecko używa tych mięśni, może mieć problemy z oddychaniem. Skonsultuj się z pediatrą, aby upewnić się, że dziecko nie cierpi na niebezpieczną chorobę.

Przemijająca tachypnea u noworodka Przyczyny

Podczas pobytu w łonie matki dzieci otrzymują tlen z łożyska. Nie używają swoich płuc, ponieważ są one wypełnione płynem. Gdy zbliżają się narodziny, płuca zaczynają wchłaniać płyn. Część z nich zostaje wyciśnięta podczas przechodzenia przez kanał rodny. Gdy dziecko płacze i oddycha po urodzeniu, płuca wypełniają się powietrzem. Pozostały płyn jest wypychany, wykrztuszany lub wchłaniany.

Płyn ten jest niezbędny do rozwoju płuc. Musi on jednak zostać usunięty, aby dziecko mogło skutecznie oddychać. Około czasu narodzin płyn jest wchłaniany przez naczynia krwionośne, limfatyczne i komórki nabłonka płuc. Jeśli płyn pozostanie w płucach, tlen z wdychanego przez dziecko powietrza będzie miał trudności z dotarciem do krwi, aby ją natlenić. Może to powodować trudności w oddychaniu i przyspieszony oddech.

Niektóre dzieci są bardziej narażone na wystąpienie TTN, w tym:

• Dzieci urodzone przedwcześnie (wcześniaki), których płuca nie zdążyły się w pełni rozwinąć

• Dzieci urodzone przedwcześnie przez planowane cesarskie cięcie, bez typowych zmian hormonalnych, które zachodzą podczas porodu, mogły nie wchłonąć płynu płucnego

• Dzieci, których rodzący rodzic ma astmę lub cukrzycę

Kilka innych stanów może powodować szybki oddech u noworodka. Większość z nich to stany niebezpieczne, które mogą prowadzić do poważnych chorób. Lekarz będzie o nich pamiętał podczas leczenia dziecka:

• Zespół zaburzeń oddychania, znany również jako choroba błony hialinowej

• Zespół aspiracji smółki

• Zapalenie płuc

• Sepsa

• Odma opłucnowa, czyli zapadnięte płuco

• Przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka

• Opóźnione przejście

• Rzadkie przyczyny atrezja przewodu żółciowego, przepuklina przeponowa, przetoka tchawiczo-przełykowa, wrodzone wady serca, choroby układu nerwowego, choroby metaboliczne i hipoglikemia

Przemijający tachypnea u noworodka Leczenie

Przed rozpoczęciem leczenia pediatra zleci wykonanie kilku badań, takich jak poniższe:

• Pełna morfologia krwi. Badanie to może poinformować lekarza, czy dziecko ma infekcję.

• Posiew krwi. Badanie to służy do identyfikacji bakterii obecnych w krwiobiegu dziecka.

• Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej. W ten sposób można uwidocznić ewentualny płyn w płucach dziecka. Jeśli u dziecka występuje zespół zaburzeń oddychania lub zapalenie płuc, prześwietlenie może je wykryć.

• Pulsoksymetria. Badanie to wykorzystuje nieinwazyjne urządzenie do pomiaru stężenia tlenu we krwi dziecka. Jest ono bezbolesne i może być stosowane przez dłuższy czas w celu określenia, czy stan dziecka się poprawia czy pogarsza.

• Badanie gazometryczne krwi tętniczej. Badanie to może dostarczyć więcej informacji na temat zawartości tlenu, dwutlenku węgla oraz równowagi kwasowo-zasadowej we krwi dziecka.

Jeśli nasycenie tlenem jest niskie, lekarz poda dziecku tlen, aby ułatwić mu oddychanie.

Niektóre dzieci mają trudności z oddychaniem nawet przy użyciu tlenu. W takim przypadku można zastosować urządzenie do ciągłego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (CPAP). Zapobiega to zapadaniu się pęcherzyków płucnych w płucach.

Jeśli dziecko oddycha bardzo szybko, możesz mieć problemy z jego karmieniem. Lekarz może podawać płyny dożylnie w celu nawodnienia i odżywienia. Inną opcją jest odciąganie mleka z piersi, aby można je było podać dziecku przez rurkę umieszczoną w żołądku.

Jeśli istnieje jakiekolwiek podejrzenie infekcji bakteryjnej, lekarz zleci antybiotyki. Można je później odstawić, jeśli wyniki badań nie wykażą infekcji.

Jak długo może trwać TTN?

Przemijająca tachypnea u noworodka zaczyna się zwykle w ciągu 2 godzin po urodzeniu. Zapotrzebowanie na tlen będzie wysokie przez kilka godzin po urodzeniu, a następnie powinno się zmniejszyć. Większość dzieci z TTN poprawia się w ciągu 12C24 godzin, chociaż może ona utrzymywać się przez 72 godziny lub dłużej. TTN może trwać dłużej u dzieci, u których bezpośrednio po urodzeniu częstość oddechów była bardzo wysoka.

Dziecko może całkowicie wyzdrowieć z TTN 24 godziny po porodzie, a powrót do zdrowia jest zazwyczaj całkowity. Nie występują żadne dalsze problemy i nie jest potrzebna żadna inna opieka lub leczenie. TTN nie ma długotrwałego wpływu na wzrost i rozwój dziecka.

Przemijająca tachypnea u noworodka jest najczęstszą przyczyną trudności w oddychaniu u niemowląt. Zwykle ustępuje po zastosowaniu prostego leczenia. Jednak kluczowe znaczenie ma leczenie w odpowiednim czasie. Bez leczenia przejściowa tachypnea u noworodka może czasami przejść w niewydolność oddechową.

Powinieneś zwracać uwagę na częstość i sposób oddychania swojego dziecka. Jeśli zauważysz, że dziecko oddycha szybko lub ma trudności z oddychaniem, natychmiast poinformuj o tym personel szpitala. Ważne jest, aby szybko rozpocząć leczenie i upewnić się, że nie występują żadne poważne choroby. Dzieci, które wracają do zdrowia, nie mają długotrwałych problemów z płucami ani innych zaburzeń.

Lekarz wyjaśnia przyczyny, dla których Twoje dziecko może pluć lub mieć problemy z refluksem, a także omawia sposoby zapobiegania i leczenia.

cecha

Często zdarza się, że dzieci w tym wieku plują krótko po karmieniu. Niektóre dzieci plują po każdym posiłku, podczas gdy innym zdarza się to sporadycznie.

Tak czy inaczej, większość dzieci przestaje to zauważać przed ukończeniem pierwszych urodzin. Wypluwanie, któremu towarzyszy dużo marudzenia lub wypluwanie u dziecka, które nie rozwija się prawidłowo, może wskazywać na poważniejszy problem medyczny – omów to ze swoim pediatrą.

Możesz ograniczyć wypluwanie poprzez:

• Nie pozwól, aby dziecko było bardzo głodne, zanim je nakarmisz.

• Unikanie przekarmiania. Jeśli dziecko je z butelki, podawaj mu mniejsze porcje.

• Upewnij się, że rozmiar smoczka jest odpowiedni. Zbyt duża butelka spowoduje, że dziecko będzie pić zbyt szybko, zbyt mała – że będzie połykać powietrze.

• Rozluźnienie pieluch, aby uniknąć ucisku na mały brzuszek.

• Trzymanie dziecka w pozycji pionowej podczas karmienia i wypróżnianie się po każdej przerwie.

Spędzanie dnia we mgle senności noworodka to już przeszłość dla Twojego dziecka. Stało się ono o wiele bardziej towarzyskie. Spodziewaj się, że większość dnia będzie spędzać czujnie, obserwując i słuchając tego, co dzieje się wokół niego.

Ludzie są teraz źródłem rozrywki. Lubią, gdy się do nich uśmiechasz, i podoba im się, że mogą się do Ciebie uśmiechać.

W tym wieku Twoje dziecko będzie:

• Wkrótce odkryje, że może prowadzić z Tobą „rozmowy”, poruszając tylko ustami

• Nauczą się, że uśmiechanie się daje im inny, niż płacz, sposób na wyrażenie swoich potrzeb

• Uświadomienie sobie, że umiejętność uśmiechania się pozwala im sprawować pewną kontrolę nad tym, co się z nimi dzieje

Miesiąc 2, Tydzień 2 Wskazówki

porady

• Aby ograniczyć wypluwanie pokarmu, w czasie karmienia należy zachować spokój i nie rozpraszać uwagi.

• Dzieci, które wypluwają pokarm, nie są narażone na zwiększone ryzyko zakrztuszenia się, kiedy leżą na plecach. Nie należy jednak kłaść dziecka do snu na brzuchu – to nie jest bezpieczne. Dopóki dziecko nie potrafi samodzielnie się przewracać, spanie w jakiejkolwiek pozycji innej niż na plecach zwiększa ryzyko wystąpienia zespołu nagłej śmierci niemowląt (SIDS).

• Jeśli obawiasz się, że dziecko będzie pluć podczas snu, możesz podnieść główkę dziecka o kilka centymetrów, aby jego głowa znajdowała się wyżej niż brzuch.

• Po każdym karmieniu trzymaj dziecko w pozycji pionowej przez 20 do 30 minut.

• Dziecko z pełnym żołądkiem na pewno będzie pluć, jeśli się bawiło. Przed zabawą należy odczekać trochę czasu po karmieniu.

• Jeśli w plwocinie dziecka widać smugi krwi lub powoduje ona krztuszenie się lub krztuszenie, należy udać się do lekarza. Zadzwoń pod numer 911, jeśli krztuszenie się nie ustąpi.

• Jeśli wypluwanie pokarmu przechodzi w gwałtowne wymioty, należy natychmiast skontaktować się z pediatrą.

Dowiedz się, jakie zaskakująco proste rzeczy możesz zrobić, aby Twoje dziecko było mądrzejsze.

Co, oprócz genetyki, wpływa na iloraz inteligencji Twojego dziecka? Niewątpliwie dobre odżywianie, ochrona przed toksynami oraz dużo czasu na zabawę i ćwiczenia fizyczne mogą przyczynić się do rozwoju inteligencji dziecka. Ale czy naprawdę można zbudować mądrzejsze dziecko?

Wielu ekspertów ds. rozwoju dziecka skupia się obecnie nie tyle na mierzeniu IQ dziecka, ile na pomaganiu mu w osiągnięciu pełnego potencjału intelektualnego – ale bez wywierania na nie zbyt dużej presji.

Doktor rozmawiał z ekspertami w dziedzinie pediatrii o tym, jak rozwija się inteligencja dziecka. Żaden z nich nie zachwala najwspanialszych zabawek, programów komputerowych czy najnowszego filmu wideo o dziecku Mozart. W rzeczywistości może się okazać, że ich spostrzeżenia pomogą IQ dziecka o wiele bardziej niż jakakolwiek moda.

Przed narodzinami do 4. roku życia mózg dziecka rozwija się bardzo dynamicznie. Przed przedszkolem mózg dziecka osiąga 90% wielkości mózgu dorosłego człowieka. Ten okres wspaniałego wzrostu stanowi idealne warunki do nauki.

Mózg nie przestaje się jednak rozwijać w wieku 4 lat. Młody mózg organizuje się i przebudowuje przez całe dzieciństwo – a nawet we wczesnym okresie dorosłości – stając się coraz bardziej złożony. Niestety, wiedza na temat wczesnego rozwoju mózgu skłoniła wielu rodziców do panicznego myślenia o ilorazie inteligencji swoich dzieci lub zmuszania ich do uczęszczania do „najlepszych przedszkoli”.

„Jest to klasyczny amerykański problem – jak przyspieszyć naukę” – mówi dr Ross A. Thompson, profesor psychologii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis. „Wielu rodziców wierzy, że jeśli ich dzieci będą się wcześnie uczyć szybko, to nie stracą tempa. Jednak dzieci uczą się najlepiej w naturalnym tempie. Te, które wykazują wczesne postępy, ustatkują się przed ukończeniem szkoły podstawowej. Inne nadrabiają zaległości”.

Jak twierdzi Thompson, wczesne lata nauki mają znaczenie. „Ale niższe obwody w mózgu muszą być zbudowane przed wyższymi, a zaawansowane umiejętności muszą opierać się na umiejętnościach podstawowych” – mówi.

Jedna z tych podstawowych umiejętności polega na tworzeniu wzorca dla bliskich relacji – zazwyczaj poprzez wczesne przywiązanie do rodziców i opiekunów. Przywiązanie, które ma kluczowe znaczenie dla rozwoju emocjonalnego i społecznego, pomaga również zbudować inteligentne dziecko.

Daniel J. Siegel, dyrektor Centrum Rozwoju Człowieka w UCLA School of Medicine, pisze w czasopiśmie Infant Mental Health Journal, że bycie uważnym na wewnętrzne życie psychiczne dziecka pomaga w integracji rozwijającego się mózgu. Ta więź stanowi również swego rodzaju „siatkę bezpieczeństwa” dla mózgu dziecka, dodaje Siegel, który bada, jak relacje wpływają na uczenie się.

Bliskie, czułe relacje przez całe dzieciństwo są ważne, ale szczególnie wtedy, gdy dziecko jest małe” – mówi Pat Wolfe, EdD, konsultantka edukacyjna i współautorka książki „Building the Reading Brain”. Jednym ze sposobów dostrojenia się do dziecka jest uważne słuchanie i nawiązywanie kontaktu wzrokowego. „Jeśli tylko udajesz, że słuchasz, bo jesteś rozproszony, dzieci bardzo szybko to wyłapują” – mówi. Inne sposoby nawiązywania kontaktu? Za pomocą wyrazu twarzy, tonu głosu, gestów i innych sygnałów niewerbalnych. Gdy dziecko jest starsze, jedną z najlepszych rzeczy, jakie można zrobić, jest rozmowa o dniu – mówi.

Thompson twierdzi, że więź z tobą pomaga w rozwoju mózgu dziecka, ponieważ neurony łączą się ze sobą poprzez więzi społeczne i język. Uczenie się w dzieciństwie jest także często motywowane przez bliskie relacje. „Dzieci zaczynają się interesować nauką, ponieważ jest ona cenna dla osób, które się dla nich liczą” – mówi.

Z drugiej strony, gdy dzieci nie czują się bezpiecznie, wpływa to na ich zdolność do uczenia się.

Migdałek to struktura w mózgu, która reguluje emocje. Kiedy dzieci czują się zagrożone, ciało migdałowate wywołuje reakcję typu „walcz lub uciekaj” – reakcję łańcuchową, która pozwala emocjom przeważyć nad racjonalnym myśleniem poprzez „wyłączenie” części mózgu odpowiedzialnych za myślenie. Wczesny lub długotrwały stres w życiu dziecka może prowadzić do zmian w tej części mózgu, co sprawia, że dziecko jest bardziej podatne na stres i mniej podatne na naukę. Bliskie, pełne miłości relacje mogą jednak ochronić dziecko przed tą przeszkodą we wczesnym uczeniu się.

IQ Twojego dziecka: Doświadczenie kształtuje mózg

„Mózg jest jedynym organem w organizmie, który kształtuje się poprzez doświadczenia” – mówi Wolfe. Dodaje, że obecnie wiemy, iż doświadczenia faktycznie zmieniają i reorganizują strukturę i fizjologię mózgu dziecka.

Zamiast postrzegać inteligencję dziecka jako dynamiczny proces, rodzice zbyt często myślą o mózgu jako o naczyniu, które można po prostu napełnić wiedzą – mówi Thompson. Ale tak nie jest, zwłaszcza w przypadku małych dzieci.

„Najlepsza nauka odbywa się poprzez aktywne zaangażowanie” – mówi Thompson. „Dziecko jest zachwycone, gdy liczy groch w kontekście pracy w ogrodzie, odmierza składniki w kontekście pracy nad przepisem lub sortuje gwoździe w kontekście budowania karmnika dla ptaków”.

Wolfe zgadza się: różnorodność doświadczeń edukacyjnych w realnym świecie jest korzystna dla inteligencji dziecka. Nawet w sklepie spożywczym dzieci wiele się uczą, ważąc produkty, czytając etykiety i licząc resztę.

Choć wyeliminowanie telewizji i gier wideo może nie być do końca realistyczne, Wolfe twierdzi, że zbyt wiele czasu spędzanego z takimi mediami przestawia dzieci na tryb receptywny. A to uniemożliwia im bogatą, naturalną interakcję ze światem rzeczywistym – tak ważną dla rozwoju mózgu dziecka.

W Centrum Umysłu i Mózgu UC Davis dr Lisa Oakes, profesor psychologii i specjalistka w dziedzinie poznania niemowląt, bada inny aspekt dziecięcej inteligencji. Analizuje ona sposób, w jaki niemowlęta kategoryzują i interpretują świat wizualny – badania, które każą jej kwestionować dążenie rodziców do podniesienia IQ dziecka za pomocą wymyślnych zabawek.

„Wiemy, że stymulacja jest dobra dla rozwoju mózgu” – mówi Oakes. Prawdopodobnie wiesz, że niemowlęta potrzebują różnych kolorów, faktur i doświadczeń. „Ale to wszystko nie musi znajdować się w jednej zabawce” – mówi Oakes.

Z jej badań wynika, że niemowlęta są bardziej zainteresowane działaniem zabawki niż efektem, jaki ona wywołuje – dlatego do nauki nie potrzebują drogich gadżetów z mnóstwem „dzwonków i gwizdków”. Jednak jeśli dana zabawka sprawia rodzicom przyjemność, może ona przynieść korzyści – mówi. Dzieje się tak dlatego, że dzieci uczą się również poprzez reakcje rodziców.

Dr Carol Dweck, profesor psychologii na Uniwersytecie Stanforda i autorka książki Mindset: The New Psychology of Success, zbadała jeszcze jeden klucz do stworzenia mądrego dziecka. Dzięki 20-letnim badaniom odkryła, że różnice w sposobie myślenia dzieci wpływają na ich motywację do nauki i ostatecznie na wyniki w szkole.

Dweck odkryła, że uczniowie gimnazjum, którzy uważali, że inteligencja jest stała, starali się zachować swój obraz siebie, robiąc tylko to, co – jako bystre dzieci – umieli już robić dobrze. „Nie chcieli ryzykować swojej cennej etykiety – bycia inteligentnym” – mówi Dweck. Ich utrwalony sposób myślenia mógł w ostatecznym rozrachunku ograniczyć rozwój inteligencji.

Z kolei dzieci o „nastawieniu na rozwój” chętnie podejmowały wyzwania, nawet jeśli na początku ponosiły porażkę. Dzieci te zastanawiały się, co zrobiłyby inaczej następnym razem, np. jak pilniej się uczyć, by uzyskać lepszy wynik na teście. Dzieci o „ustalonym sposobie myślenia”, zapytane o to, co zrobiłyby inaczej, odpowiadały, że uczyłyby się mniej lub nawet rozważałyby oszukiwanie.

„W końcu, jeśli uważasz, że inteligencja jest stała, a osiągasz słabe wyniki, jaki masz wybór?

Dweck poszła więc dalej w swojej pracy. Zaczęła uczyć dzieci, że mózg jest jak mięsień – wzmacnia się w miarę używania, tworzy nowe połączenia, a to z czasem może sprawić, że będziesz mądrzejszy. Kiedy ponownie przebadała tych uczniów, którzy nauczyli się „nastawienia na wzrost”, ich oceny i nawyki związane z nauką znacznie się poprawiły już po dwóch miesiącach.

Dweck rozpoczęła swoje badania po tym, jak zobaczyła, że rodzice kładą zbyt duży nacisk na chwalenie „inteligencji” i popychanie swoich dzieci. Wcześnie przekonała się, że pewne rodzaje pochwał przynoszą odwrotne skutki.

Dweck twierdzi, że chwalenie wyłącznie inteligencji może dawać do zrozumienia, że bycie inteligentnym jest naturalnym darem, na który dziecko nie ma wpływu. Zamiast tego należy dać dzieciom do zrozumienia, że ciężka praca zawsze jest niezbędna do osiągnięcia celu.

Jeśli chcesz pochwalić dziecko, pochwal proces, zaangażowanie i strategie, które się sprawdzają. Skup się na nauce, a nie tylko na ocenach. Czy mówisz dziecku: „Łatwe A, wow, jesteś mądry!”. Czy raczej pytasz: „Czego się nauczyłeś na tych zajęciach?”.

Jak twierdzi Dweck, dzieci chwalone hojnie za swoje wysokie wyniki w przeszłości mogą być jeszcze bardziej poszkodowane niż dzieci, które zazwyczaj osiągały słabsze wyniki. „Dzieci, które osiągnęły najlepsze wyniki, myślą, że to poniżej ich możliwości, by się starać – że to jest tylko dla głupków. Mamy tu do czynienia z fałszywą obietnicą: Jesteś taki mądry, że wszystko samo do ciebie przyjdzie”. A kiedy sukcesy w nauce nie przychodzą same, niektóre dzieci mogą się obawiać, że nie są już tak zdolne, jak im się kiedyś wydawało, i tracą motywację do nauki.

Oczywiście każdy z nas ma pewne naturalne zdolności – mówi Dweck. „Ale to, że niektórzy mają bardziej naturalne zdolności, nie oznacza, że inni też nie mogą się ich nauczyć”.

„Rodzice muszą doceniać naukę, postępy, wysiłek, odporność” – mówi Dweck. „Ich dzieci zabiorą to ze sobą i będą się tym cieszyć przez całe życie”.

Ochrona prawna kobiet, które chcą odciągać mleko w miejscu pracy, jest obecnie niewielka.

Pomoc legislacyjna dla matek karmiących

Eileen Garred Z archiwum lekarza

24 kwietnia 2000 r. (Nowy Jork) – Ochrona prawna dla kobiet, które chcą odciągać mleko w pracy, jest obecnie niewielka. Kongresmenka Carolyn Maloney (D-N.Y.) przedstawiła projekt ustawy, która rozszerzyłaby zakres obowiązywania Pregnancy Discrimination Act of 1978 (Ustawy o Dyskryminacji Kobiet w Ciąży), która miała chronić kobiety przed zwolnieniem lub dyskryminacją ze względu na stan ciąży, o karmienie piersią i związane z tym czynności wykonywane przez kobiety w miejscu pracy. „Ma to na celu zapewnienie, że kobieta, która musi robić przerwy na laktację w czasie pracy, nie może być z tego powodu zwolniona lub szykanowana” – mówi rzeczniczka Maloneya Nicole Harburger.

Oprócz poprawki do ustawy o dyskryminacji w ciąży z 2000 r. Maloney złożyła również dwa inne projekty ustaw związanych z laktacją. Jeden z nich zmieniałby federalny kodeks podatkowy w celu zapewnienia zachęt podatkowych dla firm, które tworzą programy laktacyjne. Drugi projekt ustanawia minimalne standardy bezpieczeństwa i skuteczności laktatorów. Oczekuje się, że wszystkie trzy projekty zostaną rozpatrzone podczas obecnej sesji legislacyjnej i mają duże szanse na uchwalenie przed końcem roku – mówi Harburger.

Eileen Garred jest starszym redaktorem w magazynie Child. Mieszka w Nowym Jorku i ma jedną córkę.