Lekarz mówi ci.

Od dojrzewania do presji rówieśników i wszystko pomiędzy. Dowiedz się, czego można się spodziewać po 12-letnim synu i jak możesz wspierać jego rozwój psychiczny i fizyczny.

Kto to powiedział?

Dlaczego z ust Twojego dziecka wydobywa się męski głos? Ponieważ ich głos się pogłębia. Zaczynają też rosnąć włosy na twarzy i włosy łonowe. W wieku 12 lat dojrzewanie może być już w pełnym rozkwicie. U niektórych zaczyna się ono wcześniej. U innych nieco później. To czas dezodorantu, gwałtownego wzrostu i rodzącej się świadomości seksualnej. Każdy człowiek jest inny, więc nie przejmuj się, jeśli Twój syn jest w tym wieku mniej lub bardziej dojrzały, wyższy lub niższy od swoich rówieśników.

Dzięki okresowi dojrzewania dzieci zwracają większą uwagę na swoje ciało. Mogą wyrazić zainteresowanie zapisaniem się na siłownię lub zacząć ćwiczyć w swoim pokoju.

Przejmują się też tym, co myślą o nich inne dzieci. Może to zmienić sposób zachowania i wyrażania uczuć w stosunku do Ciebie, zwłaszcza w obecności kolegów.

Ich emocje wahają się. Często przechodzą od radości do smutku, od uprzejmości do nieuprzejmości, od poczucia bycia mądrym do poczucia braku pewności siebie. Mogą też odczuwać większy stres, ponieważ praca w szkole staje się coraz trudniejsza.

Dzieje się tak, ponieważ ich mózg jest teraz w stanie poradzić sobie z bardziej złożonym myśleniem. Idzie to w parze z poszerzaniem się ich słownictwa. Są w stanie lepiej wyrazić to, co czują, co można uznać za błogosławieństwo i przekleństwo. Kwestionują wartości wyznawane przez rodzinę i widzą granicę między dobrem a złem nowymi oczami.

Może to być dezorientujący wiek dla Was obojga, ponieważ dziecko zaczyna wyglądać i zachowywać się jak dorosły, ale nie ma jeszcze takiego samego doświadczenia życiowego i umiejętności podejmowania decyzji. Czasami oboje potrzebujecie przypomnienia, że nadal jest dwunastoletnim dzieckiem.

Ich życie towarzyskie jest dla nich ważniejsze. To właśnie wtedy zaczyna wkraść się presja rówieśników. W wieku 12 lat ważne jest dla nich przynależność, co oznacza większą niezależność od Ciebie i większą zależność od przyjaciół. Monitoruj uważnie korzystanie przez nich z mediów: Wielu chłopców gra w gry wideo online, dlatego sprawdź ustawienia prywatności i upewnij się, że dane osobowe nie są udostępniane innym graczom. Powinieneś ustalić limity dziennego korzystania przez nich z mediów.

Bądź zaangażowany

Choć może się na to nie zanosi, Twoja miłość i akceptacja są dla nich nadal ważne. Mogą być wylewne i skoncentrowane na sobie, co może prowadzić do wielu reakcji zamiast pozytywnych działań z ich strony. Muszą jednak wiedzieć, że widzisz ich takimi, jakimi są, i że wspierasz ich, gdy dowiadują się, kim się stają.

Rozmawiajcie. Zadawaj pytania. Słuchaj. Bądź szczery. Jest to szczególnie ważne, gdy chodzi o rozmowy na temat tytoniu, picia, narkotyków i seksu. Co uczniowie wiedzą na ten temat? Co o nich myślą? Bez obwiniania się i wstydu opowiedz o zagrożeniach i konsekwencjach każdego z nich, a także o swoich przemyśleniach i odczuciach.

• Bądź obecny w ich życiu; nie spychaj ich na dalszy plan, bo wydaje Ci się, że tego właśnie chcą.

• Jeśli wykazują zainteresowanie nowym sportem lub hobby, zachęcaj je do tego.

• Jeśli w domu lub w szkole wkładają wysiłek, pochwal je.

• Wyraźnie określ swoje granice, jeśli chodzi o oceny, obowiązki domowe i czas spędzany przed ekranem.

• W przypadku konfliktu, modeluj zdrowe argumenty, szanując uczucia i opinie dzieci.

Pamiętaj: Okres dojrzewania może być czasem ogromnych wahań nastroju. To normalne, że czują się smutni, ale tylko przez krótką chwilę. Depresja trwa dłużej i objawia się na wiele sposobów, w tym zaburzeniami odżywiania i używaniem narkotyków.

Trzymaj rękę na pulsie tego, co dzieje się w szkole. Spotkaj się z ich przyjaciółmi. Rozmawiaj z ich rodzicami. Bądź na bieżąco z ich ocenami i osiągnięciami, zanim do domu przyjdzie raport. Słabe oceny mogą oznaczać wszystko – od trudności w nauce i problemów z zachowaniem po zwykłą wizytę u okulisty po nowe okulary lub szkła kontaktowe.

I choć może to przypominać naukę języka obcego, ważne jest, aby rozumieć i monitorować media społecznościowe, z których korzysta Twój syn. Porozmawiaj z nimi o tym, jak prezentują się w sieci i jaki wpływ może to mieć na ich podania na studia, przyszłą pracę i nie tylko. Przypomnij im, że raz udostępnione zdjęcie lub treść mogą być wykorzystane przez odbiorcę na wiele różnych sposobów.

Krwiak podkosmówkowy to skrzep krwi pomiędzy błoną owodniową a ścianą macicy. Dowiedz się o przyczynach, objawach i możliwościach leczenia tego stanu.

Krwiaki podkosmówkowe są przyczyną około 20% wszystkich krwawień podczas pierwszego trymestru. Jest to rodzaj krwawienia, które występuje pomiędzy błoną owodniową, czyli błoną otaczającą dziecko, a ścianą macicy. Dochodzi do niego, gdy łożysko częściowo odklei się od miejsca, w którym zostało wszczepione w ścianę macicy.

Krwiaki podkosmówkowe mogą być małe lub duże. Małe są bardziej powszechne. Większe powodują więcej krwawień i problemów.

Co powoduje powstanie krwiaka podkosmówkowego?

Przyczyny powstawania krwiaka podkosmówkowego nie są jasne. Istnieją pewne czynniki ryzyka z nimi związane, w tym:?

• Wady rozwojowe macicy

• Nawracające poronienia w wywiadzie

• Infekcje miednicy w wywiadzie

• Uraz

• Stan przedrzucawkowy o wczesnym początku, który jest poważnym powikłaniem ciąży charakteryzującym się wysokim ciśnieniem krwi i niewydolnością narządów

• Ciężkie wysokie ciśnienie krwi

• Zapłodnienie in vitro?

Jakie są objawy krwiaka podkosmówkowego?

Dla większości kobiet jedynym objawem krwiaka podkosmówkowego jest krwawienie lub skurcze. Czasami nie ma żadnych objawów, a krwiak zostaje wykryty podczas badania ultrasonograficznego.

Jak leczy się krwiaka podkosmówkowego?

Sposób leczenia krwiaka podkosmówkowego zależy od kilku czynników. Należą do nich zaawansowanie ciąży oraz wielkość krwiaka.

Przed 20 tygodniem ciąży. Jeśli krwiak podkosmówkowy został wykryty przed 20 tygodniem ciąży, lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie aktywności fizycznej. Może również zasugerować ograniczenie wszelkich podróży. W przypadku wystąpienia krwawienia, skurczów lub skurczów lekarz prawdopodobnie zaleci hospitalizację.

Po 20 tygodniu ciąży. Jeśli masz krwiaka podkosmówkowego, który został wykryty po 20 tygodniu ciąży, lekarz zapozna Cię z oznakami i objawami wczesnego porodu. Twoje leczenie może obejmować:?

• RhoGAM, jeśli jesteś Rh-ujemna, a Twoje dziecko jest Rh-pozytywne

• Badanie sonograficzne około raz w miesiącu w celu sprawdzenia wzrostu dziecka, ewentualnie częściej

• Leczenie przedwczesnego porodu, jeśli pojawią się skurcze

• Hospitalizacja, zwłaszcza jeśli krwawienie wystąpi po 24 tygodniu?

Czy krwiak podkosmówkowy uszkodzi moje dziecko?

Wiele kobiet z krwiakami podkosmówkowymi ma zdrowe ciąże i porody. Małe i umiarkowane krwiaki często ustępują samoistnie. Większe krwiaki są bardziej narażone na problemy.

Istnieje większe ryzyko, jeśli krwiak podkosmówkowy został wykryty w pierwszych 20 tygodniach ciąży. Aby uzyskać jak najlepsze wyniki, należy jak najszybciej podjąć leczenie.

Jakie są inne przyczyny krwawienia w ciąży?

Krwiaki podkosmówkowe są tylko jedną z przyczyn krwawienia w ciąży. Istnieją również inne przyczyny krwawienia, które mogą być od niegroźnych do niebezpiecznych. Jeśli w czasie ciąży wystąpi krwawienie z pochwy, zawsze powinnaś porozmawiać z lekarzem prowadzącym ciążę.

Zmiany w szyjce macicy. Ciąża powoduje zmiany w szyjce macicy, które mogą powodować krwawienie. Na przykład, możesz krwawić po stosunku płciowym.

Krwawienie implantacyjne. We wczesnym okresie ciąży może wystąpić lekkie plamienie. Dzieje się tak, gdy dziecko zagnieżdża się w ścianie macicy. Zwykle pojawia się ono w czasie, kiedy normalnie miałabyś miesiączkę.

Ciąża pozamaciczna. Dochodzi do niej, gdy komórka jajowa zagnieżdża się poza macicą, np. w jajowodach. Jest to niebezpieczny stan, który wymaga natychmiastowego leczenia. Inne objawy ciąży pozamacicznej mogą obejmować:?

• Ból brzucha nisko po jednej stronie

• Krwawienie z pochwy

• Brązowe, wodniste upławy

• Ból na czubku ramienia

• Dyskomfort przy oddawaniu moczu lub stolca?

Poronienie. Większość poronień występuje w pierwszych 12 tygodniach ciąży. Niektóre objawy poronienia to:?

• Ból i skurcze w podbrzuszu

• Upławy lub płyn z pochwy

• Wydzielina tkanki z pochwy

• Nie występują już objawy wczesnej ciąży, takie jak mdłości lub tkliwość piersi

Infekcje pochwy. Mogą być one zdiagnozowane i leczone przez lekarza.

Krwawe objawy. Jest to sytuacja, w której wypada korek śluzu, który znajdował się w szyjce macicy. Zwykle dzieje się to na początku porodu. Może się to zdarzyć na kilka dni przed rozpoczęciem skurczów lub w trakcie porodu.

Placenta previa. Jest to sytuacja, w której nisko położone łożysko znajduje się w pobliżu lub nad szyjką macicy. Może być konieczne udanie się do szpitala w celu uzyskania pomocy w nagłych wypadkach.

Aby ustalić przyczynę krwawienia, lekarz omówi z Tobą objawy i może przeprowadzić badanie fizykalne. Może być również konieczne wykonanie badania ultrasonograficznego lub badania krwi. ?

Kardiomiopatia poporodowa to rodzaj niewydolności serca występujący po ciąży. Dowiedz się więcej o tym, co ją wywołuje, jakie są jej objawy i jak się ją leczy.

Ponieważ serce nie może pompować tyle krwi, nie może dostarczyć wystarczającej ilości tlenu do narządów. Ma to wpływ na wątrobę, płuca i inne układy. W Stanach Zjednoczonych PPCM występuje rzadko. Każdego roku zapada na nią tylko 1000 do 1300 kobiet.

Co powoduje kardiomiopatię poporodową?

Nikt nie jest pewien, co powoduje kardiomiopatię poporodową. Badania mięśnia sercowego kobiet, u których wystąpiła PPCM, wykazały stan zapalny (obrzęk lub zaczerwienienie). Może to być spowodowane wcześniejszą chorobą wirusową lub nieprawidłową reakcją układu odpornościowego. Przyczyną może być również niewłaściwe odżywianie, uwarunkowania genetyczne, skurcz serca lub uszkodzenie małych tętnic w sercu.

Kto jest narażony na kardiomiopatię poporodową?

Chociaż nikt nie wie dokładnie, co powoduje PPCM, kilka czynników zwiększa ryzyko jej wystąpienia. Ryzyko wystąpienia PPCM jest tym większe, im więcej czynników ryzyka występuje u pacjenta, w tym:?

• powyżej 30 roku życia

• Afroamerykanin?

• Ciąża z wieloma dziećmi w tym samym czasie

Do innych czynników zwiększających ryzyko rozwoju PCCM należy zaliczyć występowanie w przeszłości następujących schorzeń:

• Stan przedrzucawkowy lub rzucawka (eclampsia)

• Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie)

• Anemia

• Nadużywanie substancji

• Choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń

• Astma

Jakie są objawy kardiomiopatii poporodowej?

Objawy PPCM są podobne do objawów innych rodzajów niewydolności serca, w tym:?

• Duszność, zwłaszcza w pozycji leżącej

• Kaszel

• Opuchlizna w dolnej części nóg, kostek i brzucha

• Szybkie bicie serca (tachykardia)

• Ogromne zmęczenie

• Obrzęk żył szyi

• Trudności w wykonywaniu ćwiczeń lub aktywności fizycznej

Niektóre z tych objawów często występują w późniejszych etapach ciąży. Jednak w przypadku kardiomiopatii poporodowej objawy te są zwykle gorsze niż te, które zwykle występują w czasie ciąży. Mogą się one również nasilać z czasem.

Jak rozpoznaje się kardiomiopatię poporodową?

Lekarz rozpoznaje kardiomiopatię poporodową po wykluczeniu innych przyczyn niewydolności serca. Wysłucha objawów i przeprowadzi badanie fizykalne. Osłucha także płuca, aby sprawdzić, czy nie ma w nich płynu. Lekarz może również wykonać pewne testy i badania obrazowe, w tym:?

• Echokardiogram, czyli badanie ultrasonograficzne serca

• Elektrokardiogram (EKG), który rejestruje sygnały elektryczne z serca

• Badania krwi?

• Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI), które pozwala na uzyskanie szczegółowego obrazu serca

Po wykonaniu badań krwi i badań obrazowych, lekarz zdiagnozuje u pacjenta kardiomiopatię, jeśli spełnione są następujące kryteria:?

• niewydolność serca, która wystąpiła w ostatnim miesiącu ciąży lub w ciągu 5 miesięcy po porodzie

• Zmniejszona wydolność serca z frakcją wyrzutową (EF) mniejszą niż 45% (normalna EF, czyli ilość krwi wypompowywanej przez lewą komorę przy każdym skurczu, wynosi od 55% do 70%)

• Nie występują inne przyczyny niewydolności serca ze zmniejszoną funkcją pompowania?

Jak leczy się kardiomiopatię poporodową?

Lekarze leczą PPCM, starając się zapobiec gromadzeniu się dodatkowego płynu w płucach i pomagając sercu w powrocie do zdrowia. Istnieje kilka różnych rodzajów leków, które lekarze przepisują w celu leczenia PPCM. Niektóre z nich są bezpieczniejsze dla kobiet karmiących piersią. ?

• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE). Leki te pomagają w bardziej wydajnej pracy serca.

• Naparstnica. Jest to lek, który pochodzi z rośliny naparstnicy. Pomaga on wzmocnić zdolność serca do pompowania krwi. Stosowany jest od ponad 200 lat w leczeniu niewydolności serca.

• Beta-blokery. Powodują one, że serce pompuje krew wolniej, dzięki czemu ma ono czas na regenerację.

• Antykoagulanty. Są to leki, które zapobiegają krzepnięciu krwi. Osoby z PPCM są bardziej narażone na powstawanie zakrzepów krwi.

• Diuretyki. Pomagają one organizmowi pozbyć się nadmiaru płynów.

Lekarz może również zalecić następujące czynności:?

• Stosować dietę o niskiej zawartości soli

• Ograniczaj płyny

• Waż się codziennie, ponieważ niewyjaśniony przyrost wagi o 3 lub 4 kilogramy w ciągu 1 lub 2 dni może oznaczać gromadzenie się płynów

• Nie pal

• Nie pij alkoholu ?

Jakie są rokowania dla kardiomiopatii poporodowej?

Większość kobiet z kardiomiopatią poporodową odzyskuje częściowo lub całkowicie sprawność serca. Konieczna jest ścisła obserwacja przez lekarza. Niektóre kobiety odzyskują część funkcji serca dopiero po 6 miesiącach lub później, ale niektóre odzyskują ją całkowicie w ciągu 2 tygodni. Nie wydaje się, aby stopień nasilenia PPCM miał wpływ na powrót do zdrowia. Niektóre kobiety z ciężkimi objawami i niską frakcją wyrzutową całkowicie wracają do zdrowia.

Jeśli chcesz mieć więcej dzieci, musisz porozmawiać o ryzyku z lekarzem. Jeśli pacjentka nie odzyskała 100% sprawności serca, lekarz prawdopodobnie odradzi jej ponowne zajście w ciążę.

Ciąża stanowi duże obciążenie dla serca i pacjentka może nie być w stanie urodzić kolejnego dziecka. Ciąża może pogorszyć niewydolność serca. Może dojść do konieczności przeszczepu serca, a nawet do zgonu.

Nawet jeśli czynność serca powróci do normy, po kolejnej ciąży może dojść do rozwoju niewydolności serca. Przed ponownym zajściem w ciążę należy skonsultować się z lekarzem specjalizującym się w ciążach wysokiego ryzyka oraz z kardiologiem.

Twój mały aniołek może czasem mieć nieprzyjemne chwile. Jeśli Twoje dziecko jest rozrabiaką, dowiedz się od lekarza, kiedy to tylko faza i jak możesz nauczyć je lepszego zachowania.

Twoje dziecko jest wspaniałe – dobry sport, wiele dobrych uczynków – ale miewa momenty, w których jest niegrzeczne. A te momenty zagrażają Twojemu zdrowiu.

Czasami cię nie słuchają. Nie przyjmują odmowy jako odpowiedzi. Są złośliwe dla swojej siostry. Zaczynasz zadawać sobie pytanie: „Czy moje dziecko jest palantem?”.

W niektórych grupach wiekowych dzieci – i rodzice – są z natury trudniejsi. Ale jak rozpoznać, co jest normalne? Co można z tym zrobić? I kiedy należy zwrócić się o pomoc?

Wszystkie te zachowania są zazwyczaj jedną z dwóch rzeczy: wołaniem o pomoc lub zwróceniem na siebie uwagi” – mówi dr Christine Carter, autorka książki „Raising Happiness: 10 Simple Steps for More Joyful Kids and Happier Parents”. „Postrzegam te rzeczy jako flagi, może nie czerwone, ale z pewnością żółte lub pomarańczowe”.

Odpowiedź na wiele z tych problemów może Cię zaskoczyć.

„Najlepszą rzeczą, jaką mogą zrobić rodzice, jest słuchanie” – mówi Kristin Kenefick, profesor nadzwyczajny psychologii klinicznej w The Chicago School of Professional Psychology. „Przestań mówić i naprawdę posłuchaj swojego dziecka”.

Oto kilka typowych problemów i kilka wskazówek, jak sobie z nimi radzić:

Wygłaszają obraźliwe lub obraźliwe uwagi, krzyczą lub wybuchają gniewem.

Rozczarowanie, gniew lub frustracja

Zwróć uwagę na różnicę między tym, co dziecko czuje, a tym, jak się zachowuje. Uczucia są zawsze w porządku. Powiedz dziecku, że rozumiesz jego uczucia, ale pomóż mu opanować sytuację.

„Najwłaściwszą reakcją [na uczucie] złości jest zrobienie czegoś, co pozwoli się uspokoić, aby być skutecznym” – mówi Carter. Zaproponuj dziecku, aby wzięło 10 głębokich oddechów lub napisało list, którego nigdy nie wyśle. Po kilku minutach może do niego wrócić i ponownie spróbować spokojnie porozmawiać.

Są nieposłuszne lub ignorują Cię.

Testują swoje ograniczenia. Prawdopodobnie chcą mieć więcej swobody, ale mogą czuć się zbyt kontrolowane. „Czasami (…) rodzice nie dostosowują swoich oczekiwań do dziecka, więc mogą nadal traktować je tak, jakby miało 8 lub 9 lat” – mówi Kenefick. Dzieci, zwłaszcza nastolatki, potrzebują odrobiny wolności. „Kiedy rodzice nie dają im tej możliwości, pojawia się wiele konfliktów”.

Pozwól im dokonywać wyborów, które są odpowiednie dla ich wieku. „Ich życie jest tak uporządkowane, że starają się znaleźć dla siebie miejsce” – mówi Carter. Ale potrzebują też ograniczeń. „Jeśli nie czują, że mają jakieś granice, zaczną często się nie słuchać, aby wystawić cię na próbę” – mówi. Dlatego ważne jest, by za każdym razem, gdy złamią zasady, postępować zgodnie z nimi”.

Błagają lub nie chcą przyjąć odmowy.

Są zdenerwowani, że nie powiedziałeś „tak”.

Negocjacje między rodzicami a dziećmi to normalna rzecz. Różnią się one jednak od marudzenia i błagania. Jeśli powiesz „nie” prośbie dziecka, powinno ono nauczyć się radzić sobie ze swoim rozczarowaniem. Carter sugeruje, by rodzice byli stanowczy, gdy coś nie podlega dyskusji. Jak to zrobić? Powiedz dziecku, żeby nie prosiło ponownie. Masz możliwość powiedzieć „nie” i nie negocjować” – mówi Carter.

Są niegrzeczne lub niemiłe dla innych ludzi.

Potrzebują w czymś pomocy.

Dziecko, które jest niegrzeczne lub niemiłe dla innych, może być złe z innego powodu. Dzieci są znane z przenoszenia swoich uczuć – mówi Carter. Mogą zachowywać się źle, ponieważ są samotne lub mają problemy z nauką. Mogą też odczuwać stres w domu. Poszperaj trochę. „Myślę, że najlepszą rzeczą, jaką mogą zrobić rodzice, jest rozmowa z dziećmi i pytanie: 'Czy coś cię niepokoi?'”. mówi Kenefick. Skonsultuj się także z nauczycielem swojego dziecka.

Kiedy należy zwrócić się o pomoc?

Jak mówi Kenefick, „w pewnym stopniu oczekujemy przynajmniej niektórych z tych zachowań” od wszystkich naszych dzieci. „Pytanie brzmi: czy te zachowania przeszkadzają dziecku w funkcjonowaniu?”. Jeśli dziecko pakuje się w kłopoty, dostaje złe oceny, ma problemy z przyjaciółmi lub zachowuje się dziwnie w domu, należy szukać pomocy. Porozmawiaj z terapeutą, trenerem rodzicielskim lub doradcą szkolnym.

„Myślę, że należy szukać pomocy z zewnątrz, jeśli samemu nie jest się w stanie poczynić żadnych postępów” – mówi Carter. „Próbujemy zapobiec temu, aby zachowania [dziecka] stały się nawykami”.

Nawet jeśli Twoje dziecko nie jest palantem – a prawdopodobnie nie jest – nadal może mieć problem. Zwracaj uwagę, czy nie wydaje się smutne, ciche lub czy nie ma problemów ze snem.

„Łatwiej jest zwracać uwagę na dziecko, które się zachowuje. Rodzice czasem przeoczają dzieci, które są spokojne” – mówi Kenefick. „A one mogą być w równie trudnej sytuacji”.

E-papierosy to najpopularniejszy wyrób tytoniowy wśród młodzieży. Poznaj statystyki i dowiedz się, jak niebezpieczne skutki może mieć palenie.

W czasach, gdy dzięki podwyżkom cen, zakazom palenia i kampaniom reklamowym używanie papierosów przez młodzież spadło do rekordowo niskiego poziomu, dzisiejsi rodzice mogą zakładać, że nie muszą się martwić, że ich dzieci zapalą.

Ale czy one „wapują”?

Jak twierdzą eksperci ds. zdrowia publicznego, każdy rodzic powinien poruszyć ten temat ze swoim nastolatkiem, ponieważ popularność papierosów elektronicznych i innych urządzeń do wapowania gwałtownie rośnie wśród nieletnich. Jak wynika z rządowych badań, w 2015 r. e-papierosów używało 16% licealistów i 5% gimnazjalistów (wzrost z 1,5% i 0,6% w 2011 r.), co czyni je zdecydowanie najpopularniejszym produktem tytoniowym wśród młodzieży. Aby ograniczyć ten trend, FDA zakazała latem ich sprzedaży osobom poniżej 18. roku życia. Niektórzy obawiają się jednak, że nadal będą one łatwo dostępne w Internecie lub wśród starszych znajomych, a wiele szkód już zostało wyrządzonych.

„Normalizują one palenie w grupie młodych ludzi, którzy zaczęli postrzegać zwykłe papierosy jako coś, co nie jest już cool” – mówi dr Karen Wilson, kierownik oddziału pediatrii szpitalnej w Children’s Hospital Colorado w Aurora.

Nastolatki i palenie:

• +900%: Używanie e-papierosów przez uczniów szkół średnich wzrosło z 1,5% do 16% w ciągu ostatnich pięciu lat, co stanowi wzrost o 900%.

• 3 miliony: Liczba uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych używających papierosów elektronicznych.

• 28%: Odsetek nastolatków, którzy w 1996 roku palili zwykłe papierosy. Obecnie pali je tylko 8%.

Nie tylko „nieszkodliwy opar”.

W przeciwieństwie do tradycyjnych papierosów, e-papierosy wykorzystują baterię do podgrzania płynu często zawierającego nikotynę i przekształcenia go we wdychaną parę.

Ponieważ zawierają one mniej substancji rakotwórczych i nie emitują tlenku węgla, który powstaje podczas spalania, są prawdopodobnie mniej niebezpieczne niż papierosy – twierdzi dr Judith Prochaska, badaczka tytoniu z Uniwersytetu Stanforda. Jednak opary z e-papierosów nie są nieszkodliwe. Składa się z glikolu propylenowego, substancji drażniącej płuca, która może wpływać na zachowanie i centralny układ nerwowy. Zazwyczaj zawiera też chemiczne substancje smakowe, a przy ponad 7000 w dużej mierze nieuregulowanych odmian – od waty cukrowej po wiśnię Katy Perry – nie sposób stwierdzić, czy wszystkie są bezpieczne. Badania na zwierzętach wykazują, że niektóre odmiany mogą być toksyczne dla komórek. Jedno z ostatnich badań przeprowadzonych przez naukowców z Uniwersytetu Harvarda wykazało, że 75% aromatyzowanych płynów do e-papierosów zawiera diacetyl, substancję chemiczną związaną z chorobą układu oddechowego zwaną popcorn lung.

Choć przypadki są rzadkie, kilkudziesięciu użytkowników e-papierosów zgłosiło, że ich baterie przegrzały się i eksplodowały, powodując pożar lub poparzenie ust lub języka. W międzyczasie do centrów zatruć zgłoszono około 4000 telefonów od rodziców, których dzieci w wieku poniżej 6 lat wypiły płynną nikotynę przeznaczoną do wkładów do e-papierosów. Czworo z nich zapadło w śpiączkę, dwoje miało drgawki, a jedno zmarło.

Brama do uzależnienia od papierosów?

Większość e-papierosów zawiera nikotynę, a młode mózgi są szczególnie podatne na uzależniające właściwości nikotyny (90% dorosłych palaczy papierosów zaczęło palić przed 18 rokiem życia). Jedno z ostatnich badań wykazało, że uczniowie dziewiątej klasy, którzy używają elektronicznych papierosów, są 2,5 razy bardziej skłonni do palenia tradycyjnych papierosów, a wielu z nich używało e-papierosów jako pierwszych.

„Młode, rozwijające się mózgi są narażone na działanie substancji uzależniającej, która zmienia system nagrody i może spowodować, że będą one przez długi czas używać nikotyny” – mówi Prochaska. „To nie jest warte ryzyka”.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer „doctor Magazine”.