Lekarz mówi ci.

Endometritis postpartum to infekcja, na którą mogą zachorować kobiety po porodzie. Dowiedz się więcej o tym, co ją wywołuje, jakie są objawy infekcji poporodowej i nie tylko.

Rekonwalescencja po porodzie

Powrót do formy po porodzie wymaga czasu. Wiele kobiet zaczyna czuć się jak u siebie po około 6-8 tygodniach, ale może to potrwać nawet kilka miesięcy. W miarę przystosowywania się organizmu do nowych warunków normalne jest odczuwanie bólów i dolegliwości.

W okresie rekonwalescencji Twoje hormony mogą się wahać i mogą wystąpić zmiany nastroju, przejściowe wypadanie włosów i zwiększona potliwość w nocy. Mogą również wystąpić zaparcia, zatrzymanie wody w organizmie i utrata wagi.

Niektóre z bardziej nieprzyjemnych zmian, których możesz doświadczyć, to:

• Bolesność krocza

• Hemoroidy

• Ból brzucha

• Krwawienie z pochwy lub upławy

• Bolesność sutków i piersi

O ile dyskomfort po porodzie jest czymś normalnym, o tyle pewne bóle i objawy związane z poporodowym zapaleniem macicy już nie. Czym więc jest poporodowe zapalenie macicy i jak można je leczyć?

Co to jest poporodowe zapalenie macicy?

Endometritis postpartum to zakażenie, które rozwija się u niektórych kobiet po porodzie. Infekcja występuje w wyściółce macicy (endometrium) lub w górnych drogach rodnych.

To zakażenie poporodowe jest wywoływane przez bakterie. Bakterie te mogą być w Tobie jeszcze przed porodem lub mogą się do Ciebie dostać podczas porodu. Zazwyczaj bakterie dostają się z dolnych narządów płciowych lub z przewodu pokarmowego. Organizmy te dostają się następnie do endometrium podczas porodu i wywołują infekcję.

Zazwyczaj większość przypadków poporodowego zapalenia endometrium rozpoznaje się w ciągu 10 dni od porodu. Jednak w niektórych przypadkach pełny rozwój choroby może trwać nawet do 6 tygodni.

Bakterie każdego rodzaju mogą wywołać poporodowe zapalenie macicy. Jednak najczęstszymi winowajcami są paciorkowce grupy B i gronkowce (staphylococcus).

Symptomy i objawy poporodowego zapalenia macicy

Głównym objawem poporodowego zapalenia macicy jest gorączka, która pojawia się do 72 godzin po porodzie. Do innych objawów infekcji poporodowej należą:

• Bolesność, tkliwość lub opuchlizna brzucha lub podbrzusza

• Dreszcze

• Ból przy oddawaniu moczu lub podczas stosunku

• Nieprawidłowa wydzielina z pochwy o nieprzyjemnym zapachu lub z domieszką krwi

• Ogólne uczucie dyskomfortu lub złego samopoczucia

• Ból głowy

Jeśli zauważysz u siebie którykolwiek z tych objawów, zwłaszcza jeśli towarzyszy im gorączka, możesz mieć poporodowe zapalenie macicy.

Kto choruje na poporodowe zapalenie macicy?

Badania wykazują, że od 5% do 7% kobiet po porodzie zapada na poporodowe zapalenie macicy. Każda kobieta może zachorować na poporodowe zapalenie macicy, ale częstość występowania infekcji jest 5-10 razy większa w przypadku porodu przez cesarskie cięcie niż przez pochwę.

Tylko około 1C3% kobiet, które rodzą drogą pochwową, zapada na poporodowe zapalenie macicy, ale u 27% kobiet, które przechodzą cesarskie cięcie, rozwija się to zakażenie.

Poza cesarskim cięciem inne czynniki ryzyka, które przyczyniają się do rozwoju poporodowego zapalenia macicy, obejmują:

• Przedłużający się poród

• Przedłużające się pęknięcie błon płodowych

• Zakażenie w czasie ciąży

• Badania wewnętrzne podczas porodu

• Krwotok poporodowy?

• Usunięcie łożyska ręcznie lub niekompletne usunięcie

• Bakteryjna waginoza

• Stolec noworodka wewnątrz płynu owodniowego

Diagnostyka i leczenie poporodowego endometritis

Zakażenia w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie są zwykle wykrywane, gdy jesteś jeszcze pod opieką personelu medycznego. Po upływie tego czasu powinnaś umówić się na wizytę u lekarza, jeśli podejrzewasz, że masz infekcję poporodową.

Lekarz może przeprowadzić badanie fizykalne i zapytać o objawy, aby postawić diagnozę. Może on wykonać wymaz z pochwy, badanie krwi lub badanie moczu, aby potwierdzić infekcję.

Poporodowe zapalenie macicy leczy się antybiotykami. Istnieje kilka różnych rodzajów antybiotyków, które przepisuje się w leczeniu poporodowego zapalenia macicy, a większość z nich podaje się zazwyczaj dożylnie. Niekiedy antybiotyki te można podawać w zastrzyku.

Trzy najskuteczniejsze antybiotyki zwalczające ten rodzaj infekcji to klindamycyna, gentamycyna i ampicylina. Lekarz może przepisać jeden z tych trzech leków lub ich kombinację.

Jeśli poporodowe zapalenie macicy zostanie szybko wykryte i wyleczone, zazwyczaj nie ma trwałych skutków. Jeśli infekcja nie będzie leczona zbyt długo, może przerodzić się w sepsę, czyli zakażenie, które rozprzestrzenia się do krwiobiegu i może zagrażać życiu.

Wiele dzieci przechodzi etapy, w których stają się wybredne. Oto jak można im pomóc.

Wybredne jedzenie jest powszechne u maluchów i zazwyczaj nie jest powodem do niepokoju. Są jednak rzeczy, które możesz zrobić jako rodzic lub opiekun, aby pomóc dziecku poszerzyć jego horyzonty żywieniowe.

Większość dzieci przechodzi przez fazy wybrednego jedzenia bez interwencji, ale niewielka liczba dzieci potrzebuje profesjonalnej pomocy. Około jeden lub dwa procent dzieci wymaga interwencji lekarskiej w celu poprawy ich stanu odżywienia. Jeśli masz obawy co do sposobu odżywiania się dziecka, skontaktuj się z jego lekarzem.

Zachowaj spokój

Łatwo jest się sfrustrować lub zdenerwować z powodu wybrednego jedzenia dziecka. Pamiętaj, że w większości przypadków wybredne jedzenie jest całkowicie normalne. Jeśli wpadniesz w złość lub zaczniesz krzyczeć, może to spowodować jeszcze większy stres i pogorszyć problem.

Bez względu na to, czy pytasz dziecko, czy chciałoby spróbować nowego produktu podczas obiadu, czy sprzątasz nietknięte jedzenie, rób to z jak największą cierpliwością. Nie zawstydzaj dziecka i nie nazywaj go wybrednym.

Możesz również pokazać dziecku, że nie ma nic przeciwko danemu produktowi spożywczemu i spokojnie odłożyć go na bok. Niezależnie od tego, czy chodzi o pikle na hamburgerze, których wolałbyś nie jeść, czy o dodatkowy plasterek cebuli na sałatce, wykorzystaj okazję, aby pokazać dziecku, że można je odstawić bez większego zamieszania.

Nie zmuszaj ani nie przekupuj

Domaganie się lub zmuszanie dziecka do jedzenia, gdy nie ma na to ochoty, może przynieść więcej szkody niż pożytku. Tego rodzaju walka o władzę może wywołać konflikt i stres w rodzinie, co z kolei może wywołać negatywne skojarzenia związane z jedzeniem. Zmuszanie dziecka do jedzenia, gdy nie ma na to ochoty, uczy je także, że nie podąża za własnym ciałem i sygnałami głodu, co może spowodować problemy na całe życie.

Choć kuszące może być podawanie deseru jako nagrody za zjedzenie warzyw, eksperci odradzają stosowanie łapówek w celu motywowania dzieci do jedzenia rzeczy, na które nie mają ochoty. Podobnie jak wymuszanie, może to wywołać stres i frustrację.

Uczyńcie wspólny posiłek częścią waszej rutyny

Wspólne rodzinne spożywanie posiłków bez ekranów telewizora, tabletu czy telefonu stwarza okazję do modelowania zdrowego odżywiania dziecka. Przygotuj tylko jeden posiłek, który zjedzą wszyscy. Oprzyj się chęci przygotowania osobnego posiłku dla wybrednego niejadka.

Rodzinny posiłek to także świetna okazja do modelowania zdrowego odżywiania. Niezależnie od tego, czy to zauważasz, czy nie, jesteś dla swojego dziecka wzorem do naśladowania, a jeśli zobaczy, że jesz różne zdrowe potrawy, chętniej ich spróbuje.

Podawaj posiłki i przekąski mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. W ten sposób, jeśli wybredny zjadacz zdecyduje się pominąć posiłek, będzie miał regularną porę na przekąskę, która da mu kolejną szansę. Podawaj dużo wody, ale pilnuj, aby wybredny niejadek nie popijał mleka lub soku między posiłkami.

Spraw, by jedzenie było zabawą

Znalezienie nowych sposobów prezentowania i spożywania jedzenia może czasem wystarczyć, aby zmienić zdanie wybrednego niejadka. Krojenie jedzenia w unikalne i zabawne kształty, podawanie jedzenia palcami i podawanie pewnego rodzaju dipów to kreatywne sposoby na zaangażowanie dzieci w posiłki.

Niektóre sposoby na dodanie odrobiny głupoty do talerza dziecka to:

• Ułóż na talerzu dziecka pokrojone owoce i warzywa w kształty lub głupie miny.

• Używaj foremek do wycinania ciastek, aby nadać im zabawne kształty, pod warunkiem, że ich wielkość jest bezpieczna, aby zapobiec zadławieniu.

• Poproś dziecko, aby podało nazwę potrawy lub zestawu potraw, które pomogło stworzyć.

• Pozwól dziecku pobawić się (trochę) swoim jedzeniem. Spróbuj układać krakersy lub tworzyć kształty i litery z suchych płatków śniadaniowych.

Zaangażuj dzieci

Włączenie wybrednego zjadacza w proces planowania posiłków, zakupów i gotowania może pomóc mu w podekscytowaniu się tym, co znajdzie się na jego talerzu. Zachęć dziecko, aby wybrało w sklepie spożywczym coś nowego, co wydaje mu się smaczne. Przejrzyj książkę kucharską i poproś dziecko o pomoc w wyborze nowego przepisu do wypróbowania.

Pozwól dziecku uczestniczyć w bezpiecznych czynnościach kuchennych podczas przygotowywania jedzenia. W przypadku maluchów warto pomyśleć o takich czynnościach, jak mieszanie, liczenie składników, rwanie sałaty lub świeżych ziół albo „malowanie” oliwą na patelni. Unikaj zadań wymagających użycia ciepła lub ostrzy, które mogą spowodować obrażenia.

Innym prostym sposobem na zaangażowanie dziecka w przygotowywanie posiłków jest oferowanie mu możliwości wyboru. Zamiast pytać: „Chcesz brokuły?”, spróbuj czegoś w rodzaju: „Zjemy dziś na obiad groszek czy brokuły?”.

Próbuj dalej i świętuj zwycięstwa

Jeśli Twojemu wybrednemu zjadaczowi nie smakuje nowa potrawa za pierwszym razem, nie stresuj się. Często potrzeba kilku powtórzeń, zanim dziecko zacznie odkrywać, smakować i akceptować coś nowego na swoim talerzu.

Gdy dziecko spróbuje czegoś nowego, niezależnie od tego, czy mu się to podoba, czy nie, ciesz się z jego chęci spróbowania czegoś nowego. To pozytywne wzmocnienie pomoże mu chętniej próbować kolejnych nowych potraw, z którymi się zetknie.