Strona główna Blog Strona 3291

Krztusiec: Przyczyny, objawy, leczenie i zapobieganie

Editor
-
0
Krztusiec: Przyczyny, objawy, leczenie i zapobieganie

Lekarz wyjaśnia, czym jest koklusz (znany również jako krztusiec), infekcja bakteryjna, która powoduje kaszel i objawy podobne do przeziębienia. Szczepionki mogą pomóc w zapobieganiu tej chorobie.

Krztusiec (znany również jako koklusz) jest zakażeniem bakteryjnym, które wnika do nosa i gardła. Łatwo się rozprzestrzenia, ale szczepionki takie jak DTaP (błonica, tężec i krztusiec) oraz Tdap (tężec, błonica i krztusiec) mogą pomóc w zapobieganiu tej chorobie u dzieci i dorosłych.

Objawy krztuśca

Na początku krztusiec ma takie same objawy jak zwykłe przeziębienie:

  • Łagodny kaszel

  • Kichanie

  • Cieknący nos

  • Niska gorączka (poniżej 102 F)

We wczesnym okresie choroby może wystąpić biegunka.

Po około 7-10 dniach kaszel zmienia się w kaszel, który kończy się świszczącym odgłosem, gdy osoba próbuje zaczerpnąć powietrza.

Ponieważ kaszel jest suchy i nie wytwarza śluzu, okresy te mogą trwać do 1 minuty. Czasami może to spowodować, że twarz na krótko stanie się czerwona lub purpurowa.

Większość chorych na krztusiec ma ataki kaszlu, ale nie wszyscy je mają.

Niemowlęta mogą nie wydawać odgłosu krztuszenia ani nawet nie kaszleć, ale mogą podczas tych ataków łapać powietrze lub próbować złapać oddech. Niektóre mogą wymiotować.

Czasami u dorosłych z tą chorobą występuje tylko kaszel, który nie chce ustąpić.

Powikłania krztuśca

Krztusiec jest niebezpieczny dla niemowląt, zwłaszcza tych poniżej 6 miesiąca życia, ponieważ może uniemożliwić im dostęp do tlenu, którego potrzebują. Może to spowodować:

  • Uszkodzenie mózgu lub krwawienie w mózgu

  • Zapalenie płuc

  • Napady

  • Apnea

  • Drgawki

Jeśli podejrzewasz, że dziecko może mieć tę chorobę, natychmiast zgłoś się do lekarza.

Dzieci poniżej 18 miesiąca życia chore na krztusiec powinny być cały czas obserwowane, ponieważ kaszel może spowodować zatrzymanie oddechu. Małe dzieci z ciężkimi przypadkami mogą również wymagać opieki szpitalnej.

Pomóż chronić swoje dziecko, upewniając się, że ono i wszyscy dorośli, którzy przebywają w jego otoczeniu, często się szczepią.

U nastolatków i dorosłych krztusiec może prowadzić do zapalenia płuc. Silny kaszel może również powodować:

  • Przepukliny brzuszne

  • Pęknięte naczynia krwionośne

  • Stłuczone żebra

  • Problemy z kontrolowaniem czasu sikania

  • Problemy z zasypianiem

Przyczyny krztuśca i czynniki ryzyka

Rodzaj bakterii o nazwie Bordetella pertussis wywołuje krztusiec. Jeśli osoba chora na krztusiec kicha, śmieje się lub kaszle, małe kropelki zawierające tę bakterię mogą rozchodzić się w powietrzu. Jeśli wdychasz te kropelki, możesz zachorować.

Gdy bakterie dostaną się do dróg oddechowych, przyczepiają się do maleńkich włosków w wyściółce płuc. Bakterie powodują obrzęk i stan zapalny, co prowadzi do suchego, długotrwałego kaszlu i innych objawów przypominających przeziębienie.

Krztusiec może wywołać chorobę u każdego, niezależnie od wieku. Choroba może trwać od 3 do 6 tygodni. Można na niego zachorować nawet po uprzednim zaszczepieniu, ale jest to mało prawdopodobne.

Diagnostyka krztuśca

Ponieważ objawy krztuśca są bardzo podobne do objawów przeziębienia, grypy lub zapalenia oskrzeli, wczesne postawienie diagnozy może być trudne. Lekarz może rozpoznać chorobę po odgłosie kaszlu, ale potwierdzić ją mogą badania.

  • Posiew z nosa lub gardła. Zwykły wymaz z miejsca, w którym stykają się nos i gardło, może być zbadany na obecność bakterii wywołujących krztusiec.

  • Badanie krwi. Wysoka liczba białych krwinek jest oznaką, że organizm zwalcza infekcję, ale nie musi to oznaczać krztuśca.

  • RTG klatki piersiowej. Może ono wykazać, czy w płucach występuje stan zapalny lub płyn, co może być oznaką zapalenia płuc.

Leczenie krztuśca i domowe sposoby jego leczenia

W przypadku wczesnego wykrycia krztuśca, antybiotyki mogą pomóc w złagodzeniu kaszlu i innych objawów. Mogą one również zapobiec rozprzestrzenianiu się zakażenia na inne osoby. Jednak u większości osób diagnozę stawia się zbyt późno, aby antybiotyki mogły zadziałać.

W leczeniu krztuśca nie należy stosować leków przeciwkaszlowych dostępnych bez recepty, leków hamujących kaszel ani leków wykrztuśnych (leków wywołujących kaszel śluzowy). Nie są one skuteczne.

Jeśli kaszel jest tak silny, że uniemożliwia picie wystarczającej ilości płynów, może dojść do odwodnienia. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Możesz zrobić kilka rzeczy, aby poczuć się lepiej i szybciej wrócić do zdrowia:

  • Dużo odpoczywaj. Dzięki temu organizm będzie miał więcej siły do walki z chorobą.

  • Jedz małe posiłki tak często, jak tylko masz na to ochotę. Częstsze spożywanie mniejszych posiłków może pomóc w zapobieganiu wymiotom, które są czasem powodowane przez ostry kaszel.

  • Czyste powietrze. Utrzymywanie powietrza wokół siebie wolnego od kurzu, dymu i innych substancji drażniących może pomóc w łagodzeniu kaszlu.

  • Pij płyny. Utrzymuj nawodnienie organizmu pijąc dużo wody lub soku. Jeśli zauważysz oznaki odwodnienia, takie jak suchość w ustach lub rzadsze siusianie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Zapobieganie krztuścowi

Szczepionka DTaP może pomóc w ochronie dzieci przed krztuścem. Niemowlęta powinny otrzymywać dawkę co drugi miesiąc przez pierwsze 6 miesięcy, kolejną dawkę między 15 a 18 miesiącem życia, a następnie ostatni raz między 4 a 6 rokiem życia.

Starsze dzieci i dorośli potrzebują szczepionki Tdap i dawki przypominającej co 10 lat, ponieważ z czasem szczepionka może ulec osłabieniu. Dzieci najlepiej zaszczepić w wieku 11-12 lat. Dorośli, którzy nigdy nie byli szczepieni, mogą otrzymać szczepionkę w dowolnym momencie. Kobiety w ciąży powinny otrzymać szczepionkę przypominającą, aby zapewnić ochronę noworodkowi.

Innym ważnym elementem profilaktyki jest ochrona osób z Twojego otoczenia. Jeśli ktoś z domowników choruje na krztusiec, upewnij się, że zakrywa usta lub kaszle do łokcia, aby nie rozprzestrzeniać bakterii. Należy często myć ręce i rozważyć założenie maseczki, gdy przebywa się w pobliżu innych osób.

Przewidywania dotyczące krztuśca

Dzięki leczeniu, po około 4 tygodniach powinieneś powoli zacząć czuć się lepiej. Prawdopodobnie jednak będziesz miał kaszel i czuł się słabo przez 3 do 6 miesięcy.

Odruchy noworodka: Czym są i jak działają?

Editor
-
0
Odruchy noworodka: Czym są i jak działają?

Odruchy noworodka to instynkty, które pomagają dziecku przetrwać i rozwijać się. Dowiedz się więcej o tym, czym są, jak mogą wpłynąć na zdrowie Twojego dziecka i nie tylko.

Zrozumienie odruchów noworodka

Twoje dziecko rodzi się bezbronne i całkowicie zależne od Ciebie w kwestii opieki. Pojawiają się zupełnie nowe dźwięki, widoki i uczucia. Możesz zauważyć, że dziecko cały czas chce ssać rączki lub wydaje się spięte. Oba te zachowania są odruchami noworodka i będą występować do czasu, aż dziecko nie uzyska kontroli nad swoimi reakcjami.

Odruchy noworodka są instynktowne, co oznacza, że dziecko nie może kontrolować reakcji swojego ciała. Do często spotykanych odruchów należą:?

  • Ssanie C Dziecko może wydawać odgłosy mlaskania i przykładać rękę do ust, aby ją ssać. Pomaga to dziecku w przyswajaniu pokarmu z piersi lub butelki.

  • Chwytanie C Spróbuj dotknąć palcem dłoni dziecka. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że jego palce zacisną się wokół Twojego palca.?

  • Zaskoczenie C Nagły dźwięk lub ruch może zaskoczyć Twoje dziecko. Zauważysz, że napina się ono i sztywno wyrzuca ręce i nogi z ciała.

Wpływ odruchów noworodka na zdrowie dziecka

Każdy odruch noworodka ma swój cel. Pamiętaj, że odruchy noworodkowe będą stopniowo zanikać, w miarę jak dziecko będzie rozwijać bardziej dojrzałe umiejętności motoryczne i kontrolę.

Odruch ssania. Po podaniu piersi lub butelki wystarczającą ilość razy odruch ssania zostaje zastąpiony celowym działaniem. Jeśli dziecko nie jest głodne, może odwrócić głowę w odpowiedzi na odmowę.

Odruch Moro. Ten odruch jest również nazywany odruchem przestrachu. Jeśli dziecko nagle zmienia pozycję lub jest czymś zaskoczone, wyprostowuje kończyny, a następnie szybko zbliża do siebie ręce. Odruch ten służy dziecku do ochrony przed potencjalnym niebezpieczeństwem. Odruch ten może nie przynosić większych korzyści, ale jest instynktowny. Trwa on przez pierwsze dwa miesiące życia.

Toniczny odruch szyjny. Czasami możesz zaobserwować, że dziecko odwraca głowę w jedną stronę, wyciągając jednocześnie przeciwną rękę. Odruch ten jest kolejną taktyką obronną. Trwa on do piątego lub siódmego miesiąca życia dziecka. Może to wyglądać tak, jakby dziecko się rozciągało, więc jeśli nie będziesz uważać, możesz nie zauważyć tego odruchu u noworodka.

Odruch chwytania. Gdy dziecko chwyta Twój palec, serce Ci się kraje. Choć jest to bardzo ujmujące, nie jest to świadoma reakcja. Jest to raczej instynkt ochronny, który każe dziecku trzymać się czegoś, co zostało mu włożone do ręki. Możesz wyczuć imponujący chwyt, który wydaje się wykraczać poza możliwości dziecka związane z jego wiekiem. Ten odruch noworodka trwa do piątego do siódmego miesiąca życia dziecka.

Odruch stąpania. Twoje dziecko może jeszcze nie umieć chodzić, ale to nie przeszkadza mu próbować! Trzymaj dziecko delikatnie pod pachami i połóż jego stópki na ziemi lub płaskiej powierzchni. Zobaczysz, jak jego stópki poruszają się w górę i w dół, wykonując ruchy przypominające chodzenie. Jest to urocze, ale Twoje dziecko nie robi tego celowo.

Instynkt podpowiada dziecku, że ten ruch prowadzi je tam, gdzie chce dojść. Należy pamiętać, że dziecko nie jest jeszcze w stanie utrzymać swojego ciężaru, więc nie należy wywierać zbyt dużego nacisku na jego nóżki. Ten noworodkowy odruch zanika, gdy dziecko osiągnie wiek około dwóch miesięcy.

Jak odruchy noworodka pomagają dziecku

Odpoczynek dla mózgu. Reakcje są instynktowne, co oznacza, że dziecko nie ma kontroli nad tymi odruchami u noworodków. Celem tych odruchów jest umożliwienie mózgowi dziecka odpoczynku od kontrolowania jego ruchów. Mózg i ciało dziecka rosną w ekspresowym tempie, co zużywa całą ich energię. W miarę rozwoju dziecka odruchy te zostaną zastąpione świadomymi, celowymi działaniami.

Przetrwanie. Twoje dziecko nie może myśleć: „Jestem głodny i muszę ssać, żeby dostać mleko, które mnie odżywi”. Odruchy takie jak ssanie pomagają przetrwać. Za każdym razem, gdy coś dotknie twarzy dziecka, odwraca się ono w kierunku tego przedmiotu i zaczyna ssać. Bez tego odruchu dziecko może nie rozumieć, co to znaczy, gdy oferuje mu się mleko z piersi lub butelki.

Na co zwracać uwagę przy odruchach noworodka

Inne stany chorobowe mogą naśladować odruchy noworodkowe. Jednym z przykładów jest zaciskanie pięści. Czasami dziecko zaciska pięści z powodu głodu. Zaciśnięte pięści są również oznaką porażenia mózgowego. Możesz je rozróżnić, szukając dodatkowych objawów porażenia mózgowego, takich jak:

  • Słabe mięśnie

  • Słaba kontrola mięśni

  • Wolne odruchy

  • Sztywne nogi i ręce

Mózgowe porażenie dziecięce jest chorobą, która wpływa na część mózgu kontrolującą funkcje motoryczne. W zależności od stopnia zaawansowania choroby, zdolność Twojego dziecka do poruszania się, kontrolowania mięśni, postawy, koordynacji, refleksu i równowagi może być lepsza lub gorsza.

Należy również zwrócić uwagę, czy u dziecka powracają odruchy noworodkowe. Odruchy noworodkowe powinny z czasem stopniowo zanikać, w miarę jak dziecko dojrzewa i zyskuje większą kontrolę nad ciałem. Jeśli zauważysz, że reakcje dziecka znów przypominają odruchy noworodka, porozmawiaj z lekarzem, ponieważ może to być problem zdrowotny.

Pomaganie otyłej nastolatce w utracie wagi

Editor
-
0
Pomaganie otyłej nastolatce w utracie wagi

Córka naszej czytelniczki schudła 90 kilogramów – i chce schudnąć jeszcze 25. Dowiedz się, co powinna zrobić mama?

Co miesiąc Doctor the Magazine zadaje pytania dotyczące utraty wagi i sprawności fizycznej najlepszym ekspertom w dziedzinie ćwiczeń i motywacji. W naszym wydaniu z lipca-sierpnia 2010 r. Moira Lafayette, matka z Madison Wisconsin, poprosiła o radę, jak pomóc swojej otyłej córce schudnąć. Zwróciliśmy się o poradę do dr Alexandry Adams, eksperta ds. otyłości dziecięcej z Kliniki Fitnessu Pediatrycznego Uniwersytetu Wisconsin.

Pytanie Moiry:

Moja córka, Clarice, nie potrafiła określić, kiedy jedzenie jest wystarczające. Większość ludzi zjadłaby dwa kawałki pizzy, ale ona zjadłaby cztery. W szczytowym momencie ważyła około 290 funtów. Spotykaliśmy się z dietetykami, a Clarice zaangażowała się w grę w piłkę nożną i koszykówkę, co pomogło jej zejść do około 200 funtów na początku szkoły średniej. Ale nadal chce zrzucić jeszcze około 25 kilogramów. Co może zrobić?

Rada Adamsa:

Dobrze jest, jeśli dziecko znajduje się w 95. percentylu wzrostu i wagi. Ale jeśli waga jest znacznie większa niż wzrost, jest to powód do niepokoju.

Oto kilka pomocnych wskazówek:

Bądź czujny. Zwracaj uwagę na oznaki problemów, zwłaszcza jeśli w domu panuje stres – rozwód, przeprowadzka, utrata pracy. Czy Twoje dziecko je duże porcje lub nadmiernie podjada po godzinach? Czy znajdujesz jedzenie zgromadzone w pokoju dziecka? To mogą być czerwone flagi wskazujące na rosnący problem z jedzeniem i wagą.

Zrób z tego sprawę rodzinną. Poddawanie dziecka z nadwagą „specjalnej diecie” może być bardzo szkodliwe. Cała rodzina musi wprowadzić zmiany dotyczące zdrowego odżywiania, takie jak zastąpienie słodkich przekąsek w szafce zdrowymi, rezygnacja z jedzenia przed telewizorem i znalezienie czasu na wspólne posiłki.

Odmień swój stół. Naczynia do serwowania posiłków trzymaj w kuchni, aby sięganie po dokładkę nie było automatyczne. Wiele dzieci, zwłaszcza tych z nadwagą, traci wewnętrzne sygnały sytości przed ukończeniem 3 roku życia. Upewnij się też, że dziecko nie pomija śniadania – to klucz do utraty wagi.

Bez przyrostu nie ma bólu. Utrata wagi u dzieci różni się od utraty wagi u dorosłych, ponieważ dzieci wciąż rosną. Jeśli dzieciom uda się utrzymać tę samą wagę przez cały rok, ich masa ciała przesunie się, a ciało będzie zdrowsze. Stają się one bardziej sprawne metabolicznie i fizycznie. Dlatego rodzice powinni bardziej skupić się na kontroli wagi.

Od czasu rozpoczęcia nauki w szkole średniej Clarice robi postępy i powoli i systematycznie traci na wadze. „Stało się to stylem życia dla niej i dla całej naszej rodziny” – mówi Moira.

Statystyki dotyczące otyłości wśród dzieci

Córka Moiry, Clarice, nie jest wcale taka niezwykła. Obecnie około 17% wszystkich dzieci w wieku od 2 do 19 lat w Ameryce jest otyłych. To ponad dwa razy więcej niż 30 lat temu. A niektóre grupy etniczne są jeszcze bardziej narażone na otyłość – na przykład aż 35% do 40% latynoskich i afroamerykańskich dzieci jest otyłych.

To naprawdę nie jest zdrowe. Badania wykazują, że u otyłych dzieci i młodzieży częściej niż u dzieci szczupłych występują czynniki ryzyka związane z chorobami serca (w tym wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu i bezdech senny), a także cukrzyca typu 2, przedwczesne dojrzewanie płciowe i problemy emocjonalne, w tym depresja, zły obraz ciała, niska samoocena i większe ryzyko zaburzeń odżywiania. Ponadto około 80% dzieci, które są otyłe w wieku 10-15 lat, pozostaje otyłe 25 lat później.

Jakie jest rozwiązanie? Poprzez większą aktywność fizyczną i zdrowsze odżywianie – w gronie całej rodziny – dzieci mogą wyrobić w sobie nawyki na całe życie, które pozwolą im zapobiegać otyłości dziecięcej lub ją leczyć.

Dziecko w samolocie: Jak się przygotować

Editor
-
0
Dziecko w samolocie: Jak się przygotować

Do podróży samolotem z małym dzieckiem potrzebny jest plan lotu C i kilka kluczowych elementów wyposażenia.

Podróż samolotem może być ćwiczeniem cierpliwości. Jeśli dodamy do tego dziecko, z całym dodatkowym ekwipunkiem do noszenia, pieluchami do zmiany i płaczem do uspokojenia, podróż staje się jeszcze trudniejsza.

Meg Collins, autorka e-booka Flying With Baby, radzi, jak dotrzeć do celu z nienaruszonym rozsądkiem.

Zabierz ze sobą fotelik samochodowy.

To jeden z tych przedmiotów podróżnych, bez których nie możesz się obyć. Dzięki niemu przewiezienie dziecka z samochodu na lotnisko do samolotu to pestka.

„Foteliki samochodowe są przenośne, więc można je po prostu wsadzić do samochodu lub samolotu” – mówi Collins.

Można je również wpiąć do wózka typu parasolka – typ, który Collins poleca na wycieczki, ponieważ jest lekki i poręczny podczas poruszania się po zatłoczonych terminalach lotniskowych.

Mimo że dziecko leci za darmo na Twoich kolanach, nie jest to najbezpieczniejsze rozwiązanie. Federalna Administracja Lotnictwa Cywilnego twierdzi, że ramiona rodzica nie zapewniają odpowiedniej ochrony podczas turbulencji. Najlepszym miejscem dla dziecka jest fotelik samochodowy. Upewnij się, że fotelik ma naklejkę informującą, że jest dopuszczony do użytku zarówno w pojazdach mechanicznych, jak i w samolotach.

Zaplanuj posiłki

. Następnie należy pomyśleć o karmieniu dziecka. „Karmienie piersią jest najłatwiejsze, bo można to robić w samolocie” – mówi Collins. Spakuj przykrycie, aby zapewnić sobie i dziecku prywatność.

Karmienie mieszanką jest nieco trudniejsze. Aby zaoszczędzić miejsce w plecaku, Collins radzi, aby zamiast wielu butelek zabrać ze sobą jedną butelkę z wieloma jednorazowymi wkładkami. Jeśli używasz płynnej mieszanki, Administracja Bezpieczeństwa Transportu zezwala na przewożenie większej ilości niż 3,4 uncji płynu, które są normalnie dopuszczane przez służby bezpieczeństwa. Pamiętaj, że preparat przygotowany fabrycznie może wytrzymać tylko 1 godzinę w temperaturze pokojowej.

Preparat w proszku jest bardziej poręczny, ale po wejściu na pokład musisz poprosić stewardessę o ciepłą wodę do jego wymieszania. Zawsze upewnij się, że woda nie jest zbyt gorąca – sprawdź jej temperaturę na wewnętrznej stronie nadgarstka.

Ułatw sobie zmianę pieluszek

. Zabierz ze sobą zestaw do zmiany pieluch, składane akcesorium mieszczące pieluchy, chusteczki i podkładkę, które zamieni każdą powierzchnię – nawet twoje kolana – w stanowisko do zmiany pieluch.

Trzymaj dziecko zgodnie z planem

. Próba uspokojenia wrzeszczącego dziecka wśród spojrzeń współpasażerów jest stresująca. Jednym z kluczy do uniknięcia takiej sceny jest przestrzeganie harmonogramu drzemek dziecka.

„Kiedy dzieci są naprawdę zmęczone, zaczynają się rozpływać” – mówi Collins. Niezależnie od tego, czy jesteś w terminalu, czy w samolocie, wkładaj dziecko do nosidełka o wyznaczonej porze.

Aby zwalczyć nudę i marudzenie, Collins sugeruje, aby zabrać ze sobą kilka zabawek, których dziecko jeszcze nie widziało. Nowość zwiększy jej uwagę.

Starty i lądowania to najlepszy czas na płacz, ponieważ uszy niemowląt są bardziej wrażliwe na zmiany ciśnienia. Szczególnie bolesne może być schodzenie do lądowania. Gdy tylko pilot ogłosi, że schodzicie, podaj dziecku butelkę, pierś lub smoczek, aby zmniejszyć ciśnienie w uszach. Jeśli to nie zadziała, delikatnie pocieraj uszy dziecka.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer „doctor Magazine”.

Pandemia COVID-19 może zwiększyć liczbę przypadków demencji na świecie

Editor
-
0
Pandemia COVID-19 może zwiększyć liczbę przypadków demencji na świecie

Jak wynika z nowych badań, po ciężkiej infekcji wirusem COVID-19 często występują problemy z umiejętnościami umysłowymi, takimi jak myślenie, zapamiętywanie i uczenie się.

Pandemia COVID-19 może zwiększyć liczbę przypadków demencji na świecie

Megan Brooks

9 marca 2022 r. – Według nowych badań po ciężkiej infekcji wirusem COVID-19 często występują problemy z umiejętnościami umysłowymi, takimi jak myślenie, zapamiętywanie i uczenie się.

Te długoterminowe skutki zakażenia wirusem COVID-19 mogą „znacząco zwiększyć światowe obciążenie demencją”, mówi kierownik badania Yan-Jiang Wang, MD, PhD, dyrektor Departamentu Neurologii i Centrum Neurobiologii Klinicznej w Szpitalu Daping w Chongqing, Chiny.

Badanie, w którym porównano częstość występowania demencji i jej prekursora, łagodnych zaburzeń poznawczych, u osób, które wyleczyły się z COVID-19 z osobami, które nie uległy zakażeniu, zostało opublikowane 8 marca online w JAMA Neurology.

Badacze zidentyfikowali prawie 1500 osób w wieku 60 lat i starszych, które były hospitalizowane z powodu zakażenia wirusem COVID-19 w Wuhan w Chinach, z których 260 miało ciężką postać choroby, a następnie przeprowadzili z nimi badania kontrolne po 6 miesiącach i roku w celu oceny ich funkcji poznawczych. Badacze ocenili również funkcje poznawcze ponad 400 współmałżonków hospitalizowanych osób, które nie zachorowały na COVID-19, jako grupę porównawczą.

Przed zakażeniem wirusem COVID-19 żaden z uczestników badania nie miał problemów poznawczych, zaburzeń neurologicznych, demencji w rodzinie, poważnych chorób serca, wątroby, nerek ani nowotworów.

Rok po opuszczeniu szpitala u 12,5% osób, które przeżyły zakażenie COVID-19, rozwinęły się problemy poznawcze.

Demencja i łagodne zaburzenia funkcji poznawczych występowały znacznie częściej u osób, które miały ciężką postać COVID-19, niż u tych, u których choroba nie była ciężka lub u których nie wystąpiła.

Około 15% osób z ciężką postacią COVID-19 miało demencję rok po opuszczeniu szpitala, a u około 26% występowały łagodne zaburzenia poznawcze.

U mniej niż 1% osób hospitalizowanych z przypadkami COVID-19, które nie miały ciężkiego przebiegu, oraz u osób, które nie zachorowały na tę chorobę, rozwinęła się demencja, a u około 5% osób w każdej z tych grup wystąpiły łagodne zaburzenia poznawcze.

Problemy poznawcze są powszechne, gdy osoba jest chora na COVID-19. Długotrwałe skutki działania COVID-19 na zdolności umysłowe pozostają jednak niejasne. To badanie dostarcza nowych informacji na temat zmian w zakresie zdolności poznawczych u osób, które przeżyły COVID-19 – mówi Wang.

Uwagę badaczy zwraca fakt, że u 21% osób z ciężką postacią COVID-19 obserwowano postępujące pogorszenie zdolności poznawczych, co sugeruje, że choroba może powodować długotrwałe uszkodzenie zdolności umysłowych.

„Wyniki te sugerują, że pandemia może w przyszłości w znacznym stopniu przyczynić się do zwiększenia światowego obciążenia demencją” – dodają.

Po wstrząśnieniu mózgu: Kiedy dziecko może grać?

Editor
-
0
Po wstrząśnieniu mózgu: Kiedy dziecko może grać?

Twoje dziecko może błagać o powrót na boisko po urazie głowy. Czy wiesz, kiedy może bezpiecznie wrócić do gry?

Nowe badania wykazały, że dzieci po wstrząśnieniu mózgu, których młode umysły wciąż się rozwijają, muszą zrobić sobie przerwę – zarówno psychiczną, jak i fizyczną – aby w pełni wyzdrowieć.

„Po wstrząśnieniu mózgu dzieci potrzebują od 3 do 5 dni przerwy psychicznej, aby ich mózg mógł odpocząć i odzyskać siły” – mówi dr Michael O’Brien. Jest on zastępcą dyrektora Sports Concussion Clinic w Boston Children’s Hospital i autorem najnowszych badań opublikowanych w czasopiśmie Pediatrics.

Wstrząśnienie mózgu nazywane jest także urazowym uszkodzeniem mózgu (TBI), spowodowanym uderzeniem lub wstrząsem głowy. Niezależnie od tego, czy wstrząs mózgu jest spowodowany wypadkami sportowymi, czy innymi, TBI jest przyczyną około 630 000 wizyt na pogotowiu, ponad 67 000 hospitalizacji i 6 100 zgonów dzieci i nastolatków każdego roku.

Objawy, takie jak dezorientacja, utrata pamięci, zmęczenie lub wahania nastroju, mogą wystąpić natychmiast lub nawet kilka dni po wstrząśnieniu mózgu.

W badaniu, w którym wzięło udział 335 dzieci i młodych dorosłych w wieku od 8 do 23 lat, czas powrotu do zdrowia był różny u dzieci, które od razu zaangażowały się w czynności wymagające intensywnego myślenia, i u tych, które dały mózgowi odpocząć. Dzieci, które odrabiały prace domowe, grały w gry wideo, czytały książki, oglądały telewizję lub filmy, najdłużej dochodziły do siebie po wystąpieniu objawów – średnio około 100 dni. Dzieci, które odpoczywały umysłowo, wracały do zdrowia w ciągu 20-50 dni.

Jeśli to możliwe, rodzice powinni dążyć do tego, aby umysł dziecka był wyłączony przynajmniej przez kilka dni. Nie powinno się chodzić do szkoły, odrabiać zadań domowych ani czytać. Dzieci po wstrząśnieniu mózgu nie powinny również pisać SMS-ów, surfować po Internecie i słuchać głośnej muzyki. Choć odłączenie dziecka od prądu może wydawać się niemożliwe, jest to działanie ze słusznych powodów: Każda energia, którą mózg dziecka poświęca na aktywność umysłową, oznacza mniej energii, którą można przeznaczyć na proces powrotu do zdrowia” – wyjaśnia O’Brien.

Po kilku dniach można zacząć powoli wprowadzać łatwe czynności umysłowe. Zwracaj jednak uwagę na to, czy objawy wstrząsu mózgu, takie jak zmęczenie lub dezorientacja, nie pojawią się ponownie. Jeśli tak się stanie, nie przeciągaj tego – zrób sobie kilka dni przerwy.

Uprawianie sportu po urazie mózgu

Ważnym elementem powrotu do zdrowia po wstrząśnieniu mózgu jest określenie, kiedy dziecko jest gotowe do powrotu do szkoły i uprawiania sportu – mówi O’Brien.

Dziecko jest gotowe do powrotu do szkoły, gdy jest w stanie skupić się na nauce bez żadnych objawów wstrząśnienia mózgu, takich jak dezorientacja, ból głowy, zmęczenie lub utrata pamięci.

Po powrocie do szkoły należy działać powoli. Poproś o ułatwienia, takie jak pół dnia lub więcej czasu na testy.

Odmów uprawiania sportu, dopóki dziecko nie będzie w stanie bez problemu poradzić sobie z pełnym obciążeniem szkolnym. Zanim dziecko wyjdzie na boisko, musi również otrzymać pozytywną opinię od lekarza, który zbada jej mózg, aby upewnić się, że jest wyleczony.

Gdy dziecko otrzyma zgodę na grę, rób wszystko po kolei. Spróbuj ćwiczeń o małej i średniej intensywności, a następnie sportów bezkontaktowych, aby upewnić się, że stres fizyczny nie spowoduje pogorszenia stanu zdrowia.

Jeśli istnieją jakiekolwiek powody, by wątpić w gotowość dziecka do powrotu do uprawiania sportu – np. utrzymujące się objawy – należy trzymać je z dala od boiska. Dobra zasada: Jeśli masz wątpliwości, nie bierz udziału w zajęciach.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer „doctor Magazine”.

Terapia i poradnictwo rodzinne: Cel, jak to działa, zalety i wady

Editor
-
0
Terapia i poradnictwo rodzinne: Cel, jak to działa, zalety i wady

Dowiedz się, czym zajmuje się terapeuta rodzinny i jak terapia rodzinna może pomóc Tobie i Twojej rodzinie lepiej się porozumiewać i rozwiązywać konflikty.

Sesje prowadzone są przez specjalistę zwanego terapeutą rodzinnym. Może to być psycholog, pracownik socjalny lub terapeuta, który przeszedł dodatkowe szkolenie w zakresie terapii rodzinnej.

Jak może pomóc terapia rodzinna?

Problemy w rodzinie mogą mieć wpływ na wszystkie sfery życia jej członków. Ty i Twoi bliscy możecie zauważyć, że problemy pojawiają się w pracy, w szkole lub w codziennych kontaktach z innymi ludźmi.

Jeśli masz wrażenie, że problemy w twojej rodzinie są zbyt duże, byś mógł sobie z nimi poradzić, a sytuacja nie ulega poprawie, być może nadszedł czas na wizytę u terapeuty rodzinnego. Może on pomóc znaleźć nowe sposoby radzenia sobie z problemami, konfliktami i wyzwaniami.

Terapeuci rodzinni mogą pomóc w następujących sprawach:

  • Konflikty między członkami rodziny

  • Nadużywanie substancji lub uzależnienie

  • Choroba psychiczna członka rodziny

  • Problemy finansowe lub nieporozumienia dotyczące pieniędzy

  • Problemy w szkole

  • Trudności między rodzeństwem

  • Problemy z zachowaniem dzieci

  • Opieka nad członkiem rodziny o specjalnych potrzebach

  • Problemy z członkami dalszej rodziny

  • Choroba członka rodziny lub śmierć w rodzinie

  • Niewierność

  • Separacja lub rozwód

  • Jak zaplanować wspólną opiekę nad dziećmi

?

Co się dzieje podczas terapii rodzinnej?

Po pierwsze, terapeuta porozmawia ze wszystkimi członkami rodziny, aby pomóc im zrozumieć, co się dzieje. Zada pytania o to, jak każda z osób postrzega problemy, kiedy się zaczęły i jak do tej pory rodzina próbowała sobie z nimi radzić.

Następnie terapeuta opracuje plan leczenia. Celem jest poprawa sytuacji konfliktowej w rodzinie, a nie obwinianie kogokolwiek za zaistniałe problemy.

Terapeuta pomoże członkom rodziny lepiej się komunikować, rozwiązywać problemy i znaleźć nowe sposoby współpracy. Terapia rodzinna nie zawsze może sprawić, że problem zniknie. Może jednak dać członkom rodziny nowe umiejętności, które pozwolą im przejść przez trudne sytuacje w zdrowszy sposób.

Terapia rodzinna nie musi trwać długo. Przeciętnie jest to około 12 sesji. To, jak często będziesz spotykać się z terapeutą rodzinnym i ile sesji będziesz potrzebować, zależy od konkretnych kwestii, na których skupisz się podczas terapii.

Jak znaleźć terapeutę rodzinnego

Wypróbuj poniższe sposoby znalezienia terapeuty rodzinnego:

  • Poproś swojego lekarza pierwszego kontaktu o skierowanie.

  • Sprawdź, czy znajomi mają do polecenia terapeutę rodzinnego.

  • Skontaktuj się ze swoją kasą chorych i poproś o listę terapeutów. Listę taką można znaleźć w Internecie.

  • Sprawdź stronę internetową American Association for Marriage and Family Therapy i poszukaj terapeuty małżeńskiego i rodzinnego w swojej okolicy.

  • Poszukaj w Internecie terapeuty rodzinnego w swojej okolicy.

Aby sprawdzić, czy dany terapeuta rodzinny jest dla Ciebie odpowiedni, zadaj mu następujące pytania

  • Czy jesteś przeszkolony w zakresie terapii rodzinnej?

  • Czy masz doświadczenie w pracy z konkretnymi problemami naszej rodziny?

  • Gdzie znajduje się Twoje biuro? Jakie są godziny pracy?

  • Jak długo trwa każda sesja?

  • Jak myślisz, ile sesji będzie potrzebnych?

  • Czy przyjmujesz moje ubezpieczenie zdrowotne?

  • Ile kosztują poszczególne sesje? Czy muszę zapłacić z góry, czy płacę za każdą sesję?

?

NYC bada prawdopodobny przypadek ospy małpiej

Editor
-
0
NYC bada prawdopodobny przypadek ospy małpiej

Władze sanitarne Nowego Jorku twierdzą, że badają możliwy przypadek ospy małpiej, choroby rzadko występującej poza Afryką.

NYC prowadzi dochodzenie w sprawie możliwego przypadku ospy małpiej

Ralph Ellis

20 maja 2022 C Nowojorskie władze sanitarne twierdzą, że badają możliwy przypadek ospy małpiej, choroby rzadko występującej poza Afryką.

W komunikacie, NYC Health powiedział, że pacjent jest pod opieką Bellevue Hospital, a jeśli wczesne testy dadzą wynik pozytywny, zostaną one wysłane do CDC w celu potwierdzenia.

Urzędnicy NYC Health zajmą się wszystkimi osobami, które miały kontakt z pacjentem w czasie, gdy był on zakażony, jak podaje NYC Health.

Wiadomość ta pojawia się po tym, jak potwierdzono ospę małpią u mężczyzny w Bostonie, jak poinformował w środę Departament Zdrowia Publicznego Massachusetts. Wydaje się, że jest to pierwszy przypadek ospy małpiej wykryty w tym roku w Stanach Zjednoczonych. Mężczyzna jest leczony w Massachusetts General Hospital, a jego stan jest dobry.

Mężczyzna z Massachusetts niedawno odwiedził Kanadę, gdzie w czwartek potwierdzono dwa przypadki ospy małpiej, jak poinformowała Kanadyjska Agencja Zdrowia Publicznego w komunikacie prasowym.

Urzędnicy kanadyjskiej służby zdrowia powiedzieli, że mężczyzna z Massachusetts podróżował prywatnym środkiem transportu i mógł zostać zarażony przed lub podczas wizyty w Montrealu, w prowincji Quebec.

W Wielkiej Brytanii stwierdzono dziewięć przypadków ospy małpiej, a w Portugalii potwierdzono pięć przypadków. W Hiszpanii bada się prawie dwa tuziny możliwych przypadków.

Ospa małpia jest rzadka poza Afryką, ale w 2021 roku wykryto dwa przypadki w Stanach Zjednoczonych, oba związane z podróżami do Afryki. Wirus ten występuje endemicznie w Afryce Środkowej i Zachodniej.

Ospa małpia ma objawy podobne do ospy wietrznej, która została zlikwidowana w 1980 roku, ale zazwyczaj są one łagodniejsze. U ludzi często występują objawy grypopodobne i wysypka, zwłaszcza na dłoniach.

Nawet mała ilość światła w sypialni może szkodzić zdrowiu

Editor
-
0
Nawet mała ilość światła w sypialni może szkodzić zdrowiu

Niewielkie badanie sugeruje, że osoby, które śpią przy zapalonym świetle, mogą utrzymywać swój układ nerwowy w stanie czuwania.

Nawet mała ilość światła w sypialni może być szkodliwa dla zdrowia

TUESDAY, March 15, 2022 (HealthDay News) — Osoby, które śpią przy zapalonym świetle, mogą nieświadomie pobudzać swój układ nerwowy – sugerują wyniki niewielkiego badania.

Badanie przeprowadzone na 20 zdrowych dorosłych osobach wykazało, że już jedna noc spania przy włączonym świetle spowodowała zmiany w funkcjonowaniu ludzi: Częstość akcji serca podczas snu była wyższa niż w nocy z wyłączonym światłem. Następnego dnia rano osoby te wydzielały więcej insuliny – hormonu regulującego poziom cukru we krwi.

Efekty nie były dramatyczne. Ale jest prawdopodobne, że niewielkie efekty, noc po nocy, mogą ostatecznie wpłynąć na zdrowie człowieka, powiedziała starszy badacz dr Phyllis Zee.

„To badanie tego nie potwierdza i potrzebujemy więcej badań, aby przyjrzeć się przewlekłości” – powiedziała Zee, szefowa działu medycyny snu w Northwestern University Feinberg School of Medicine w Chicago.

Dodaje jednak, że w międzyczasie przyciemnianie światła przed snem ma niewiele wad.

„Nie sądzę, by ludzie musieli spać w całkowitej ciemności” – powiedziała Zee. Zauważyła, że nawet nasi przodkowie, którzy nie korzystali z technologii, byli narażeni na światło księżyca.

Jeśli więc potrzebujesz lampki nocnej dla bezpieczeństwa, to w porządku – powiedziała Zee. Wystarczy, że będzie ona mniej jasna i umieszczona bliżej podłogi. Zee dodała, że światło o czerwono-bursztynowym zabarwieniu jest lepsze niż światło białe lub niebieskie, ponieważ jest mniej stymulujące dla mózgu.

Powszechnie wiadomo, że ludzie potrzebują światła słonecznego w ciągu dnia i ciemności w nocy, aby utrzymać optymalne rytmy okołodobowe organizmu. Rytmy te, które są jak 24-godzinne zegary wewnętrzne, pomagają regulować procesy w całym organizmie, w tym sen, metabolizm i uwalnianie hormonów.

Jednak współcześni ludzie są narażeni na działanie wszelkiego rodzaju sztucznego światła w nocy, a badania wskazują na zagrożenia z tym związane. Szczególnie problematyczna może być ekspozycja na niebieskie światło emitowane przez świecące urządzenia: hamuje ono wydzielanie przez organizm hormonu snu – melatoniny, przez co czujemy się bardziej czujni, gdy powinniśmy się zrelaksować.

Zee twierdzi, że przeprowadzono mniej badań dotyczących potencjalnego wpływu sztucznego światła podczas snu.

Dlatego wraz ze współpracownikami zaprosiła 20 zdrowych młodych osób do badania w laboratorium snu. Dziesięć osób spało przez dwie noce z rzędu przy zgaszonej lampce nocnej. Pozostałe 10 osób miało przez jedną noc włączone przyciemnione oświetlenie, ale drugiej nocy spało z włączonymi lampami górnymi na tyle, by pokój był skąpany w umiarkowanej ilości światła – powiedziała Zee.

Badacze odkryli, że przy włączonym oświetleniu u ochotników nastąpił niewielki wzrost częstości akcji serca oraz spadek zmienności rytmu serca (co jest niekorzystne). Zwiększyło to również odporność ich organizmów na działanie insuliny następnego dnia rano. Oporność na insulinę, jeśli jest trwała, może być prekursorem cukrzycy typu 2.

„To potwierdza, że nocna ekspozycja na światło może potencjalnie zwiększać ryzyko cukrzycy i innych chorób sercowo-naczyniowych” – powiedział dr Kannan Ramar, były prezes zarządu American Academy of Sleep Medicine.

Badanie to jednak tego nie dowodzi, podkreślił Ramar, który nie brał udziału w pracach. Zgodził się on jednak, że rozsądnie jest przyciemniać światło w sypialni, a telewizory i telefony trzymać z dala od łóżka.

Nie chodzi o to, że ochotnikom przeszkadzało światło. „Uważali, że spali całkiem dobrze” – powiedział Zee.

Światło nie zaburzało też poziomu melatoniny u ludzi. Zee powiedział, że wpływ światła na rytm serca i insulinę sugeruje, że światło aktywuje współczulny układ nerwowy, który utrzymuje nas w stanie czuwania i jest zazwyczaj włączony w ciągu dnia.

Badanie opublikowane 14 marca online w „TheProceedings of the National Academy of Sciences” nie jest pierwszym, które sugeruje szkodliwość spania przy włączonym świetle.

Badanie przeprowadzone w 2019 r. wśród amerykańskich kobiet wykazało, że te, które spały przy włączonym świetle lub telewizorze, z czasem częściej przybierały na wadze i były bardziej narażone na otyłość w porównaniu z osobami śpiącymi przy zgaszonym świetle.

Matt Lehrer, adiunkt na Uniwersytecie w Pittsburghu, który bada sen i rytm okołodobowy, powiedział: „Niewiele było jednak badań laboratoryjnych, w których poszukiwano by potencjalnych mechanizmów.

Nazwał on nowe badania „dobrym krokiem naprzód”.

Lehrer powiedział, że przyszłe badania mogłyby objąć osoby, które już mają insulinooporność i podwyższony poziom cukru we krwi, aby sprawdzić, czy spanie przy włączonym świetle (lub telewizorze) pogarsza sprawę.

Lehrer podkreślił, że w porównaniu z innymi czynnikami związanymi ze stylem życia, takimi jak dieta i ćwiczenia fizyczne, mniej wiadomo na temat wpływu ekspozycji na światło na zdrowie. Dodał jednak, że ludzie powinni być świadomi, że ma to znaczenie.

Zee zgodził się z tym i zauważył, że zapewnienie sobie światła słonecznego w ciągu dnia jest równie ważne, jak ograniczenie sztucznego światła w nocy.

Więcej informacji

Więcej informacji na temat światła i snu można znaleźć na stronie Sleep Foundation.

Zmodyfikowane bakterie mogłyby chronić jelita przed antybiotykami: Badanie

Editor
-
0
Zmodyfikowane bakterie mogłyby chronić jelita przed antybiotykami: Badanie

Naukowcy z Uniwersytetu Harvarda i Massachusetts Institute of Technology stworzyli rodzaj bakterii, który mógłby potencjalnie chronić ludzi przed szkodliwymi skutkami ubocznymi antybiotyków – wynika z nowego badania opublikowanego w czasopiśmie Nature Biomedical Engineering.

Zmodyfikowane bakterie mogłyby chronić jelita przed antybiotykami: Study

By Carolyn Crist

13 kwietnia 2022 C Naukowcy z Uniwersytetu Harvarda i Massachusetts Institute of Technology stworzyli rodzaj bakterii, który mógłby potencjalnie chronić ludzi przed szkodliwymi skutkami ubocznymi antybiotyków – wynika z nowego badania opublikowanego w czasopiśmie Nature Biomedical Engineering.

Chociaż antybiotyki pozostają głównym narzędziem w walce z infekcjami bakteryjnymi, mogą one również niszczyć pomocne bakterie jelitowe, co może prowadzić do biegunki, zapalenia lub poważnych infekcji, takich jak Clostridioides difficile. Powszechne stosowanie antybiotyków przyczyniło się również do rozprzestrzeniania się opornych mikrobów na całym świecie. Niektórzy lekarze przepisują na pomoc probiotyki, choć antybiotyki mogą również wpływać na probiotyki.

W ciągu całego życia mikroby jelitowe łączą się w bardzo zróżnicowaną społeczność, która spełnia ważne funkcje w organizmie – powiedział w oświadczeniu dr Andrs Cubillos-Ruiz, główny autor badania i pracownik naukowy Centrum Biologii Syntetycznej MIT oraz Harvards Wyss Institute for Biologically Inspired Engineering.

Problem pojawia się, gdy interwencje, takie jak leki lub określone rodzaje diety, wpływają na skład mikrobioty i tworzą zmieniony stan, zwany dysbiozą. Niektóre grupy drobnoustrojów zanikają, a aktywność metaboliczna innych wzrasta. Ten brak równowagi może prowadzić do różnych problemów zdrowotnych.

Cubillos-Ruiz i jego współpracownicy uważają, że mogą znaleźć inne rozwiązanie, wykorzystując żywy bioterapeutyk C lub zmodyfikowany szczep bakterii. Zmodyfikowali oni szczep bakterii Lactococcus lactis, który jest bezpieczny dla ludzi i często wykorzystywany do produkcji sera, w celu dostarczenia enzymu, który może rozkładać antybiotyki beta-laktamowe. Wiele z najczęściej przepisywanych antybiotyków w USA, w tym penicylina, ampicylina i amoksycylina, należy do tej kategorii.

Dzięki edycji genów badacze zmodyfikowali sposób, w jaki szczep syntetyzuje enzym, aby uniemożliwić mu przekazywanie tej zdolności innym bakteriom. Innymi słowy, leczenie ogranicza szkodliwe działanie antybiotyków, ale nadal pozwala im zwalczać infekcje.

W badaniu z udziałem myszy naukowcy odkryli, że zmodyfikowane bakterie znacznie zmniejszyły szkody wyrządzone przez ampicylinę, a mikrobiom jelitowy powrócił do zdrowia po 3 dniach. Szczep ten zmniejszył również prawdopodobieństwo obecności genów oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe w mikrobiomie jelitowym i zapobiegł utracie mikrobów zwalczających C. difficile. Natomiast u myszy, którym podawano wyłącznie antybiotyk, zaobserwowano znacznie większą utratę mikrobiomu jelitowego i wysoki poziom C. difficile w jelitach.

Zespół badawczy pracuje obecnie nad wersją leczenia, która mogłaby być testowana na ludziach, u których istnieje wysokie ryzyko wystąpienia chorób spowodowanych dysbiozą jelitową w wyniku stosowania antybiotyków. Docelowo zespół ma nadzieję, że uda się opracować terapię dla wszystkich osób, które muszą przyjmować antybiotyki w związku z infekcjami bakteryjnymi.

Obecnie koncentrujemy się na tym, aby te żywe terapie trafiły do pacjentów i kończymy prace nad projektem skutecznego, krótkiego i niedrogiego badania klinicznego” – powiedział Cubillos-Ruiz.

1...3,2903,2913,292...3,364Strona 3,291 z 3,364
© Newspaper WordPress Theme by TagDiv