Lekarz mówi ci.

Pierwszy zabieg chirurgiczny u Twojego nowonarodzonego syna może mieć miejsce już dzień lub dwa po jego narodzinach. Oto przegląd informacji od lekarza na temat obrzezania: czym jest, jak się je przeprowadza i czego można się spodziewać podczas rekonwalescencji.

Co to jest?

Napletek penisa przykrywa żołądź lub główkę penisa. Poprzez jego odcięcie zabieg odsłania koniec penisa.

Praktyka obrzezania sięga czasów starożytnego Egiptu. Wierzono, że pomaga ono mężczyznom w utrzymaniu czystości w tej okolicy. Choć jest to prawdą, dziś obrzezania dokonuje się głównie z powodów religijnych lub kulturowych. W Stanach Zjednoczonych około 55% noworodków jest obrzezanych wkrótce po urodzeniu. Inni poddają się temu zabiegowi później, a niektórzy nigdy go nie wykonują.

Przygotowanie do obrzezania

Jeśli chcesz obrzezać swoje dziecko, porozmawiaj o tym z lekarzem, który będzie przeprowadzał zabieg. Może to być pediatra, lekarz rodzinny, urolog, neonatolog, a nawet chirurg dziecięcy.

Większość dzieci może być obrzezana w ciągu 2 dni po urodzeniu, ale może być konieczne odczekanie, jeśli dziecko jest wcześniakiem, urodziło się z problemami z penisem, ma problemy z krwawieniem lub w jego rodzinie występowały takie problemy.

Lekarz wyjaśni ryzyko i korzyści związane z zabiegiem. Jest to okazja do zadania wszelkich pytań dotyczących zabiegu. Gdy będziesz zadowolony, podpiszesz formularz świadomej zgody na zabieg.

Co dzieje się podczas obrzezania

Jeśli zabieg ma miejsce, gdy Twój syn jest noworodkiem, podczas obrzezania będzie przytomny. Najprawdopodobniej odbędzie się to w szpitalu. Dziecko zostanie ułożone na plecach, z opaskami na rzepy lub innymi przyrządami do unieruchomienia rąk i nóg.

Lekarz oczyści obszar penisa środkiem antyseptycznym, a następnie wstrzyknie środek znieczulający do podstawy penisa, aby złagodzić ból. Czasami lekarze stosują środek przeciwbólowy w postaci kremu. Po zabiegu lekarz zaleci także kołysanie dziecka, zawijając je szczelnie w kocyk lub każąc ssać smoczek zanurzony w wodzie z cukrem. Dziecko może również otrzymać acetaminofen na ból.

Do obrzezania stosuje się trzy różne rodzaje zacisków lub plastikowych pierścieni: zacisk Gomco, urządzenie Plastibell i zacisk Mogen. Procedura jest jednak podobna we wszystkich przypadkach. Zacisk lub pierścień jest zakładany na penisa, a lekarz ścina nadmiar napletka. Pierścień pozostaje na penisie i odpadnie później. Następnie lekarz nakłada na penisa maść podobną do wazeliny i owija go gazą. Zazwyczaj zabieg kończy się po około 10 minutach. Jeśli zabieg przeprowadzany jest w szpitalu, dziecko powinno być gotowe do powrotu do domu w ciągu kilku godzin.

Czego można się spodziewać po zakończeniu

Po obrzezaniu dziecko może być niespokojne i rozdrażnione. Trzymaj je ostrożnie, aby nie wywierać nacisku na jego penisa. Końcówka może być obolała, a sam penis może wyglądać na czerwony i spuchnięty. Na czubku może być widoczny żółty nalot. Jest to normalne i powinno ustąpić samoistnie w ciągu kilku dni. Całkowite zagojenie się penisa syna zajmie od tygodnia do 10 dni.

Nie ma potrzeby mycia penisa w trakcie gojenia. Opatrunek należy zmieniać przy każdej zmianie pieluszki, nakładając najpierw odrobinę wazeliny, aby nie przykleił się do pieluszki. Około 48 godzin po zabiegu zazwyczaj nie zakłada się ponownie bandaża, gdy już zostanie zdjęty. Należy jednak nadal używać środka nawilżającego, aby penis nie przyklejał się do pieluszki. Jeśli na penisa dostanie się stolec, należy go delikatnie wytrzeć ciepłą wodą z mydłem. Aby uniknąć infekcji, należy często zmieniać pieluchę i luźno ją zapinać.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

W większości przypadków dzieci wracają do zdrowia po obrzezaniu bez problemów. Tylko u około 1% występują komplikacje. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli:

• Dziecko nie sika w ciągu 12 godzin od obrzezania.

• Na pieluszce widać krew o wielkości większej niż ćwiartka.

• Zaczerwienienie lub obrzęk wokół penisa nasila się, a nie poprawia.

• Widoczne są oznaki infekcji, takie jak ropa.

• Z czubka penisa wypływa mętny drenaż o nieprzyjemnym zapachu.

• Plastikowy pierścień używany podczas obrzezania nie odpadł po 2 tygodniach.

Lekarz oferuje pokaz slajdów z poradami dla świeżo upieczonych rodziców na temat snu, uzyskiwania pomocy, relacji z dorosłymi i innych aspektów życia po urodzeniu dziecka.

1/16

Gratulacje! Plan dnia Twojego dziecka jest teraz Twoim planem. Noworodki śpią do 18 godzin na dobę. Jest to podzielone na małe kawałki, a w międzyczasie odbywa się karmienie, przewijanie i mnóstwo przytulania i gruchania.

Po pierwszych gorączkowych tygodniach niemowlęta mają dłuższe drzemki o przewidywalnej porze. Staniesz się profesjonalistą w zarządzaniu swoim czasem.

Dołączasz do światowego klubu

2/16

To się nazywa rodzicielstwo. Nagle masz wielu przyjaciół. Obcy ludzie uśmiechają się do ciebie. Matki w kościele lub w świątyni pytają, czy nie chciałabyś pójść z nimi na wspólną zabawę. Twój szef chce wiedzieć, jak poszła wizyta dziecka u lekarza. Ciesz się dobrym towarzystwem!

Wypracujesz wyjątkowy styl rodzicielstwa, odpowiedni dla Twojej rodziny. ?

Zmiany w waszych związkach

3/16

Jest o jedną osobę więcej do kontaktów, a to oznacza mniej czasu dla „nas”. Dynamika związku jest inna i możecie być tak zajęci, że zapomnicie o rozmowie. Jeśli jedno z Was zajmuje się głównie opieką nad dzieckiem, drugie może czuć się urażone.

: Wyznaczcie sobie czas tylko dla siebie. Umówcie się na randkę i podzielcie się tym, co dzieje się w Waszym życiu.

Nowy plan dnia na noc

4/16

To prawda. Nowe dziecko rzadko oznacza dobry sen w nocy. Nie powinno to trwać długo, ale dopóki noworodek nie prześpi całej nocy, możesz na zmianę z partnerem wstawać z łóżka.

W ciągu dnia nie staraj się nadrabiać zaległości w obowiązkach, kiedy dziecko śpi. Połóż się i odpocznij.

Będziesz mieć mnóstwo gości

5/16

Oczywiście rodzina i przyjaciele będą chcieli zobaczyć nowe dziecko (i przyniosą opowieści o wychowaniu swoich dzieci oraz rady dotyczące wychowania Twoich). Upewnij się, że goście nie są chorzy, i każ wszystkim umyć ręce, zanim potrzymają malucha.

: Czujesz się przytłoczony lub zmęczony? W porządku jest powiedzieć: „Zróbmy to innym razem”. Większość ludzi to zrozumie.

Twoja twarz może robić dziwne rzeczy

6/16

Niemowlęta uczą się, obserwując otoczenie i wchodząc z nim w interakcje. Z czasem sam zaczniesz zachowywać się głupio, aby zachęcić noworodka. Po kilku pierwszych tygodniach zobaczysz, że dziecko uczy się i w końcu naśladuje Twoje głupie miny.

: Uśmiechnij się, wystaw język lub wydaj zabawny dźwięk, aby przyciągnąć ich uwagę.

Potrzebujesz pomocy

7/16

Dzieci to wielka radość, ale wymagają też ogromnej uwagi. Nie próbuj radzić sobie z tym sam. Zarówno Ty, jak i Twój partner powinniście mieć każdego dnia czas tylko dla siebie, podczas gdy druga osoba zajmuje się dzieckiem. Obejrzyjcie ulubiony program telewizyjny, poczytajcie książkę, idźcie na spacer, weźcie kąpiel.

: Jeśli jesteś samotnym rodzicem, poproś przyjaciela lub krewnego o pomoc. Czas spędzony poza domem pozwoli ci się zregenerować.

Niemowlęta potrzebują rozmowy

8/16

Kiedy rozmawiasz ze swoim dzieckiem, dzieją się dwie rzeczy: Dziecko uczy się, a Wy nawiązujecie więź. A im więcej rozmawiasz, tym więcej tych rzeczy się dzieje. Ale pamiętaj. Aby dziecko nauczyło się mówić, musi słyszeć prawdziwe słowa.

: Naśladuj dźwięki wydawane przez dziecko – „ba-ba” lub „goo-goo” – a następnie poczekaj, aż wyda ono inny dźwięk i powtórz go. W ten sposób dziecko uczy się konwersacji.

Poczucie winy jest normalne

9/16

Wmawiałeś sobie, że będziesz doskonałym rodzicem. Czasami jednak tęsknisz za dawnym życiem, a potem masz poczucie winy, że nie cieszysz się każdą sekundą rodzicielstwa. Nie jesteś sam! To naturalne, że chcesz odpocząć od dziecka.

: Kiedy dziecko jest już bezpieczne w łóżeczku, zadzwoń do przyjaciela. Daj sobie spokój i pochwal się tym, że wszystko idzie dobrze.

Książki dla dzieci to literatura

10/16

Jeśli wcześniej nie znałeś książek dla dzieci, teraz na pewno się w nich zakochasz. Wiele z nich napisanych jest z myślą zarówno o rodzicach, jak i dzieciach. Bawią, a jednocześnie uczą. Dzieci uwielbiają, gdy im się czyta, a nigdy nie jest za wcześnie, by zacząć czytać im.

: Czytanie na głos pomoże dziecku rozpoznawać słowa, gdy będzie starsze.

Będziesz popełniać błędy

11/16

Być może w idealnym świecie istnieją idealni rodzice. W prawdziwym świecie ogólna zasada brzmi: Rób to, co działa. Jeśli Twoje dziecko jest już za stare na smoczek, ale pomaga mu on zasnąć, możesz się na to zgodzić. Odpuść sobie – to mu nie zaszkodzi.

: W razie wątpliwości zapytaj pediatrę.

Stajesz się sędzią

12/16

W miarę jak dziecko rośnie, rośnie też Twoja rola jako mediatora. Trzeba ustalić granice, rozstrzygnąć spór między rodzeństwem, pilnować czasu. Dyscyplina nie jest najłatwiejsza w stosowaniu, ale to część tej pracy. I jest zdrowa dla Twojego dziecka.

: Poświęcaj dzieciom czas indywidualnie, tak aby każde z nich otrzymało Twoją niepodzielną uwagę i czuło się wyjątkowo.

Zyskujesz pomocnika w łazience

13/16

Minie kilka lat, zanim zaczniesz uczyć swoje dziecko korzystania z nocnika. Kiedy to nastąpi, ty lub twój współmałżonek możecie spodziewać się publiczności podczas załatwiania się. Nazywa się to modelowaniem przez rodziców i jest jednym ze sposobów uczenia, na czym polega korzystanie z toalety.

: Dzieci uczą się zarówno z twoich czynów, jak i słów.

Miłość dziecka jest prawdziwa

14/16

Dla niektórych rodziców jest ona natychmiastowa, innym może zająć trochę czasu. Pewnego dnia spojrzysz na swoje dziecko i poczujesz głębię uczuć, jakiej wcześniej nie znałeś. To, jak bezgraniczna jest ta bezwarunkowa miłość, może być miłym zaskoczeniem.

: Rozkoszuj się nią i rozwijaj ją, aby stworzyć związek na całe życie.

Twoje dziecko to inwestycja

15/16

Przeciętna rodzina z klasy średniej wydaje ponad 225 000 dolarów w ciągu pierwszych 18 lat życia dziecka. To tylko na zapewnienie jedzenia, schronienia i innych niezbędnych rzeczy. Nie obejmuje to takich rzeczy, jak podwyżki ubezpieczenia zdrowotnego czy studia.

: Rozpocznij planowanie finansowe już teraz, aby być dobrze przygotowanym.

Rodzicielstwo to odpuszczanie

16/16

Każdy kamień milowy jest osiągnięciem i możesz być dumny, że pomogłeś swojemu dziecku go osiągnąć. Jednocześnie każdy z nich oznacza, że dziecko jest bardziej niezależne i trochę mniej cię potrzebuje. To słodko-gorzka cecha bycia rodzicem.

Czy skóra Twojego dziecka wygląda na niebieską? Lekarz powie Ci, dlaczego tak się dzieje.

Co się dzieje, gdy skóra dziecka jest niebieska?

Istnieją dwa powody, dla których krew pod skórą dziecka może mieć niebieski kolor:

Możesz stwierdzić, czy we krwi jest za mało tlenu, sprawdzając kolor skóry na całym ciele dziecka. Jeśli wszędzie występuje niebieskawy odcień (zwłaszcza w miejscach o dużym przepływie krwi, takich jak wargi, język, pochwa lub moszna), może to oznaczać, że cała krew jest niebieska i może występować problem z sercem lub płucami.

Częściej jednak tylko niektóre obszary – takie jak dłonie, stopy lub okolice ust – wyglądają na niebieskie przez pewien czas. Jest to zazwyczaj zupełnie normalne.

Wskazówki dla zaniepokojonych rodziców

Jeśli niepokoi Cię niebieski odcień skóry dziecka, sprawdź całe jego ciało. Pojawiający się z czasem niebieski odcień na dłoniach i stopach, z różową skórą w innych miejscach, nie jest oznaką problemu, a raczej po prostu niedojrzałości układu krążenia, która z czasem zniknie.

Kiedy należy się martwić niebieską skórą dziecka

Jeśli na całym ciele występuje niebieskawy odcień, może to oznaczać, że we krwi brakuje wystarczającej ilości tlenu. Niebieskawy kolor przede wszystkim wokół ust może również wskazywać na niski poziom tlenu we krwi. Jest to bardzo niepokojące i należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską. Niepokojące jest również, jeśli zauważysz jakiekolwiek siniaki, kiedy wydaje się, że dziecko może mieć problemy z oddychaniem.

Nie musisz się jednak martwić, jeśli dłonie i stopy dziecka stają się niebieskie przez krótki okres czasu, podczas gdy reszta ciała jest różowa, a dziecko oddycha normalnie.