Strona główna Blog Strona 3272

ADHD i nadużywanie substancji: Alkohol i narkotyki powiązane z ADHD

Editor
-
0
ADHD i nadużywanie substancji: Alkohol i narkotyki powiązane z ADHD

Czy osoby z ADHD są bardziej narażone na ryzyko nadużywania alkoholu i narkotyków? Lekarz bada związek.

Czy nadużywanie narkotyków i alkoholizm są bardziej powszechne wśród osób z ADHD?

Kilka badań wykazało silny związek między ADHD, nadużywaniem narkotyków i alkoholizmem. ADHD występuje pięć do dziesięciu razy częściej wśród dorosłych alkoholików niż u osób bez tego zaburzenia. Wśród dorosłych leczonych z powodu nadużywania alkoholu i substancji psychoaktywnych wskaźnik ADHD wynosi około 25%.

Również dzieci z ADHD częściej zaczynają nadużywać alkoholu w wieku nastoletnim. W jednym z badań 14% dzieci w wieku 15-17 lat z ADHD miało w wieku dorosłym problemy z nadużywaniem alkoholu lub uzależnieniem od niego, w porównaniu z rówieśnikami bez ADHD. Inne badanie wykazało, że w średnim wieku 14,9 lat 40% dzieci z ADHD zaczęło nadużywać alkoholu, w porównaniu z 22% dzieci bez diagnozy ADHD – co jest silnym predyktorem nadużywania alkoholu i substancji psychoaktywnych w dorosłym życiu. Z drugiej strony, młodzi dorośli (średnia wieku 25 lat) byli tak samo skłonni do spożywania alkoholu niezależnie od tego, czy mieli zdiagnozowane ADHD, czy nie, ale ci z ADHD częściej nadużywali alkoholu.

Naukowcy znaleźli również powiązania między ADHD a używaniem marihuany i innych narkotyków rekreacyjnych, zwłaszcza u osób, które cierpią również na inne zaburzenia psychiczne (np. zaburzenia obsesyjno-kompulsywne). Co więcej, osoby z ADHD zazwyczaj zaczynają mieć problemy z narkotykami i alkoholem w młodszym wieku niż osoby bez tego zaburzenia.

Dlaczego osoby z ADHD częściej nadużywają narkotyków i alkoholu?

Naukowcy twierdzą, że osoby z ADHD są bardziej impulsywne i częściej mają problemy z zachowaniem, a oba te czynniki mogą przyczyniać się do nadużywania narkotyków i alkoholu. Ponadto, zarówno ADHD jak i alkoholizm mają tendencję do występowania w rodzinach. Dziecko z ADHD, które ma rodzica cierpiącego na alkoholizm, jest bardziej narażone na wystąpienie problemu z nadużywaniem alkoholu. Naukowcy wskazują na wspólne geny dla ADHD i alkoholizmu.

Czy leki stymulujące na ADHD uzależniają?

Rodzice czasami martwią się, czy leki stymulujące przyjmowane przez ich dzieci w celu leczenia ADHD (takie jak Ritalin i Adderall) są uzależniające. Leki stymulujące działają poprzez podniesienie poziomu chemicznego posłańca zwanego dopaminą w mózgu, co pomaga poprawić koncentrację i uwagę – umiejętności, które osoby z ADHD często mają trudności z opanowaniem.

Dopamina wpływa również na emocje i odczuwanie przyjemności, tworząc „haj”, który sprawia, że ludzie chcą więcej. Ponieważ kokaina i inne narkotyki uliczne również podnoszą poziom dopaminy, pojawiły się obawy, że leki pobudzające ADHD mogą być podobnie uzależniające. Zdolność Ritalinu do zwiększania energii i koncentracji doprowadziła nawet do tego, że niektórzy ludzie określają go mianem „kokainy dla ubogich”.

Istnieją doniesienia o osobach stosujących środki stymulujące ADHD, które nie zostały im przepisane. Ludzie miażdżyli i wciągali tabletki Ritalinu lub rozpuszczali lek w wodzie i przyjmowali go dożylnie. Badania wykazują, że nadużywanie Ritalinu może prowadzić do uzależnienia od leku. Jeśli jednak Ritalin jest przyjmowany zgodnie z zaleceniami, prawdopodobieństwo uzależnienia u dzieci i dorosłych jest mniejsze.

W dużych dawkach – większych niż te, które są zwykle przepisywane w przypadku ADHD – Ritalin ma działanie podobne do kokainy. Naukowcy odkryli jednak wyraźne różnice między tymi dwoma lekami. Jednym z czynników prowadzących do uzależnienia i nadużywania leków jest szybkość, z jaką dany lek podnosi poziom dopaminy. Im szybciej poziom dopaminy wzrasta, tym większe jest prawdopodobieństwo nadużycia. Jeden z badaczy stwierdził, że Ritalin potrzebuje około godziny, aby podnieść poziom dopaminy w mózgu, w porównaniu z zaledwie sekundami w przypadku wdychanej kokainy. Dawki Ritalinu i innych leków stymulujących stosowanych w leczeniu ADHD są zwykle niższe i dłużej działające, co zmniejsza ryzyko uzależnienia. Długotrwałe stosowanie wszystkich leków pobudzających może czasem prowadzić do zjawiska zwanego tolerancją – to znaczy, że do uzyskania takiego samego efektu działania substancji kontrolowanej potrzebne są większe dawki. Jeśli i kiedy to nastąpi, lekarz może być bardziej skłonny do rozważenia zastosowania leków niestymulujących w leczeniu ADHD.

?

Czy przyjmowanie leków stymulujących w leczeniu ADHD prowadzi do problemów z nadużywaniem substancji?

Wielu rodziców obawia się, że podawanie dzieciom leków stymulujących w leczeniu ADHD może spowodować, że zaczną one eksperymentować z innymi rodzajami narkotyków. Kilka badań miało na celu zbadanie możliwego związku między przepisywaniem leków stymulujących ADHD a problemami z nadużywaniem substancji i nie wydaje się, aby istniał silny związek.

Jedno z najdłuższych badań, w którym obserwowano 100 chłopców z ADHD przez 10 lat, nie wykazało większego ryzyka nadużywania substancji u chłopców, którzy przyjmowali leki stymulujące, w porównaniu z tymi, którzy ich nie przyjmowali. Wcześniejsze badanie przeprowadzone przez tych samych autorów sugerowało nawet, że stosowanie leków stymulujących może chronić przed późniejszym nadużywaniem narkotyków i alkoholizmem u dzieci z ADHD poprzez łagodzenie objawów ADHD, które często prowadzą do problemów związanych z nadużywaniem substancji. Im wcześniej rozpocznie się stosowanie leków stymulujących, tym mniejsze jest prawdopodobieństwo nadużywania substancji w przyszłości.

Jak leczy się alkoholizm i nadużywanie narkotyków u osób z ADHD?

Ważne jest, aby pamiętać, że nie u wszystkich osób z ADHD wystąpi problem z nadużywaniem alkoholu lub substancji psychoaktywnych. U osób dorosłych, u których problem się rozwinie, lekarze sugerują leczenie lekami niestymulującymi, w tym atomoksetyną (Strattera), klonidyną (Kapvay) lub guanfacyną (Intuniv, Tenex), a czasami niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, takimi jak bupropion (Wellbutrin) i desipramina (Norpramin).

Nie jest jasne, czy Ritalin i inne leki pobudzające są skutecznymi metodami leczenia pacjentów z ADHD z problemami związanymi z nadużywaniem substancji. Leki te mogą być przydatne, jeśli są przepisywane w postaci długo działającej i w sposób kontrolowany, aby zminimalizować ryzyko uzależnienia fizycznego lub nadużywania ich. Terapia indywidualna lub grupowa, jak również 12-stopniowe grupy wsparcia, mogą również stanowić ważną część programu leczenia uzależnienia od substancji psychoaktywnych dla osób z ADHD.

Co z samodzielnym leczeniem ADHD?

O samoleczeniu mówimy wtedy, gdy sięgamy po takie rzeczy, jak leki na receptę lub nielegalne, kofeina, ćwiczenia fizyczne lub alkohol.

Podobnie jak leki na ADHD, marihuana, alkohol i inne substancje również mogą zwiększać poziom dopaminy. Dlatego niektórzy ludzie uważają je za tak atrakcyjne.

Alkohol. Osoby z ADHD sięgają po alkohol z różnych powodów:

  • Aby złagodzić cierpienie związane z tym zaburzeniem.

  • Pomoc w radzeniu sobie z problemami społecznymi i akademickimi.

Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że alkohol może pogorszyć objawy.

Istnieje silny związek między impulsywnym zachowaniem, które jest powszechne w ADHD, a intensywnym piciem alkoholu.

Picie więcej niż 14 drinków tygodniowo w przypadku mężczyzn lub więcej niż 7 drinków tygodniowo w przypadku kobiet może być samoleczeniem.

Nielegalne narkotyki. Niektórzy ludzie wierzą, że marihuana może pomóc złagodzić objawy ADHD. Jednak badania nie znalazły na to prawie żadnych dowodów. W rzeczywistości marihuana – którą coraz więcej stanów legalizuje do celów medycznych i rekreacyjnych – może pogorszyć stan uwagi, kontroli impulsów, koncentracji i organizacji. Lekarze odradzają stosowanie trawki w leczeniu objawów ADHD, nawet w ostateczności. Trzymaj się z dala od kokainy, heroiny i innych nielegalnych narkotyków.

Kofeina. Badania pokazują, że chociaż kofeina może poprawić koncentrację, nie działa tak dobrze, gdy jest przyjmowana jako lek na ADHD. A zbyt duża ilość kofeiny może pogorszyć Twoją pamięć. Jeśli jesteś zdrową osobą dorosłą, istnieje prawdopodobieństwo, że kilka filiżanek kawy dziennie może pomóc ożywić Twój umysł. Jeśli jednak pijesz więcej lub nie potrafisz się ograniczyć, porozmawiaj z lekarzem. Dzieci i nastolatki powinny unikać kofeiny, ponieważ może ona powodować problemy ze snem i wpływać na ich wzrost.

Papierosy. Choć może Ci się wydawać, że zapalenie papierosa może Cię uspokoić, badania wykazują, że może to przynieść odwrotny skutek i sprawić, że będziesz bardziej nadpobudliwy, a objawy ADHD będą trudniejsze do opanowania.

Oprócz poważnych zagrożeń dla zdrowia, palenie może również:

  • Zwiększać niepokój

  • Utrudnia koncentrację podczas próby rzucenia palenia

  • Niższa sprawność mózgu już po 12 godzinach bez papierosa

  • Zwiększają szanse na powrót do nałogu w przypadku rzucenia palenia

  • Wzmocnienie kory czołowej mózgu, która pomaga w uczeniu się, zapamiętywaniu, koncentracji uwagi i motywacji

Jeśli palisz i masz problemy z rzuceniem palenia, skontaktuj się z lekarzem.

Leki na receptę. Nadużywanie jakichkolwiek leków może być szkodliwe, a nawet śmiertelne. Może to prowadzić do napadów drgawek, zawałów serca lub udarów mózgu. Leki należy przyjmować tylko zgodnie z ich przeznaczeniem i w przepisanej dawce.

W przypadku zażywania leków na ADHD i samoleczenia należy poinformować o tym lekarza. Konieczne może być dostosowanie dawki lub zmiana leku na inny.

Świeżo zdiagnozowane ADHD u dorosłych? Oto, co powinieneś wiedzieć

Editor
-
0
Świeżo zdiagnozowane ADHD u dorosłych? Oto, co powinieneś wiedzieć

Diagnoza ADHD u dorosłych niesie ze sobą wiele pytań. Dowiedz się, czego możesz się spodziewać i jak uzyskać leczenie i wsparcie.

W przypadku świeżo zdiagnozowanego ADHD u osoby dorosłej, pacjent może:

  • mieć problemy z codziennymi obowiązkami, zarządzaniem czasem, organizacją, samokontrolą, koncentracją i pamięcią

  • Łatwo się rozpraszają

  • Często gubić rzeczy

  • Uczucie ciągłej potrzeby ruchu, wiercenia się lub trudności z utrzymaniem pozycji siedzącej

  • Przerwanie

  • Trudno jest czekać

Objawy ADHD mogą powodować problemy w związkach i w pracy. Mogą one powodować długotrwałe poczucie, że:

  • Frustracja

  • Poczucie winy – żałujesz swoich czynów

  • Wstyd — czujesz się źle z tym, kim jesteś

Jak może wpłynąć diagnoza na samopoczucie

Osoba dorosła, u której niedawno zdiagnozowano ADHD, może odczuwać zaskoczenie lub niedowierzanie. Być może zaprzeczasz, że masz ADHD. Możesz też odczuwać ulgę lub uznanie, ponieważ teraz rozumiesz, że objawy ADHD były przyczyną wielu trudności w życiu.

Nowa diagnoza może również sprawić, że czujesz się zły lub smutny. Być może lekarz nie rozpoznał zaburzenia, gdy byłeś dzieckiem, co nie jest rzadkością. Mogą Państwo odczuwać żal i zastanawiać się, jak bardzo ADHD zaszkodziło Państwa życiu osobistemu i zawodowemu.

Diagnoza oznacza jednak, że masz szansę nauczyć się, jak radzić sobie z ADHD. Lekarze nie są w stanie wyleczyć tego zaburzenia, ale leki, terapia i umiejętności, które pomogą Państwu kontrolować swoje zachowanie mogą ułatwić radzenie sobie z objawami.

Wykonaj poniższe kroki, aby lepiej żyć z ADHD u dorosłych.

Uwolnij się od poczucia winy i wstydu

Osoba z ADHD może odczuwać wstyd, ponieważ trudno jej radzić sobie z zadaniami i relacjami z dorosłymi. Rodzina, przyjaciele i pracodawcy również mogą Cię osądzać i postrzegać jako osobę leniwą, niegrzeczną lub niewiarygodną.

Aby ominąć te uczucia, kluczowe jest zrozumienie i zaakceptowanie faktu, że ADHD jest zaburzeniem mózgu, a nie wadą charakteru. Jednym z łatwych sposobów na osiągnięcie tego celu jest zdobycie wiedzy na temat tego zaburzenia i tego, jak wpływa ono na Twoje życie. Następnie można podjąć kroki, aby zająć się obszarami, które wymagają poprawy.

Skorzystaj z leczenia i wsparcia

Najlepszym sposobem leczenia ADHD u dorosłych jest połączenie leczenia farmakologicznego i terapii. Można również uzyskać wsparcie od trenera ADHD oraz innych osób cierpiących na to zaburzenie.

Terapia

Terapeuta lub doradca może przekazać wiedzę na temat zaburzenia i jego wpływu na życie. Często stosują oni terapię poznawczo-behawioralną (CBT), aby pomóc w identyfikacji i zarządzaniu myślami i zachowaniami w miarę ich pojawiania się, zamiast powracać do przeszłych doświadczeń.

ADHD dotyka także członków Twojej rodziny. Terapia rodzinna lub indywidualna może pomóc im zrozumieć i poradzić sobie z tym zaburzeniem.

Nie wszyscy specjaliści z zakresu zdrowia psychicznego są przeszkoleni w leczeniu ADHD, dlatego ważne jest, aby znaleźć takiego specjalistę. Terapeuta może zastosować CBT i inne narzędzia, aby pomóc pacjentowi poprawić zarządzanie sobą, kontrolę emocjonalną i zdolność do planowania. CBT może również złagodzić depresję i lęk, które są powszechne u osób dorosłych z ADHD.

Leki

Aby złagodzić niektóre objawy ADHD, psychiatra lub inny lekarz może przepisać leki, które wpływają na pracę mózgu. Prawdopodobnie najpierw wypróbowane zostaną leki pobudzające. Znalezienie rodzaju, dawki i pory dnia, w której należy je przyjmować, które najlepiej odpowiadają pacjentowi, może zająć trochę czasu.

Leki te nie działają dobrze u wszystkich. Jeśli jednak leki stymulujące nie pomagają w wystarczającym stopniu, lekarz może przepisać jeden z kilku leków niestymulujących, które mogą złagodzić objawy ADHD. Jeśli masz depresję lub lęk, lekarz może również przepisać lek przeciwdepresyjny.

Leki na ADHD mogą poprawić uwagę i kontrolę impulsów. Nie są one jednak w stanie rozwiązać wszystkich problemów behawioralnych, które może powodować ten stan. W tym właśnie może pomóc coaching.

Coaching ADHD

Jeśli chcesz być lepiej zorganizowany i bardziej produktywny, być może zechcesz współpracować z trenerem ADHD. Może on pomóc Ci wyostrzyć koncentrację i motywację, abyś mógł wyznaczyć i osiągnąć swoje cele.

Ludzie nie potrzebują konkretnego stopnia lub licencji, aby być trenerem ADHD. Niektórzy są specjalistami w dziedzinie zdrowia psychicznego. Inni zostali przeszkoleni w tej praktyce, ale nie są licencjonowanymi doradcami lub terapeutami.

Poszukaj trenera, który pasuje do Twojej osobowości i potrzeb. Może być konieczne przeprowadzenie rozmów z dwoma lub trzema coachami, aby znaleźć najlepszego. Należy również zbadać potencjalnych trenerów, aby poznać ich wykształcenie i doświadczenie.

Więcej informacji oraz katalog trenerów można znaleźć w ADHD Coaches Organization. Można również skorzystać z wyszukiwarki zasobów dla dzieci i dorosłych z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej (Children and Adults with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder, CHADD), aby znaleźć trenera w swojej okolicy.

Grupy wsparcia dla osób z ADHD

Grupy wsparcia dla dorosłych z ADHD mogą pomóc Ci połączyć się z ludźmi, którzy rozumieją Twoje wyzwania. Portal partnerski CHADDs może pomóc w znalezieniu grupy w Twoim kraju. Znajdź więcej informacji na temat ADHD dorosłych, jak również jak ubiegać się o ADHD niepełnosprawności.

Alergia na jajka? 22 zaskakujące produkty wytworzone z jaj, inne nazwy, szczepionki

Editor
-
0
Alergia na jajka? 22 zaskakujące produkty wytworzone z jaj, inne nazwy, szczepionki

Lekarz wyjaśnia, jak unikać jaj w żywności, szczepionkach i kosmetykach, jeśli masz alergię na jaja.

Większość osób z alergią na jajka reaguje na białko, a nie na żółtko. Aby być bezpiecznym, nie jedz żadnej z tych części. Nawet jeśli je oddzielisz, żółtko prawdopodobnie będzie zawierało część białek.

Unikaj także jajek w innych postaciach, takich jak:

  • Proszek jajeczny

  • Suszone jaja

  • Miazga jajeczna

22 zaskakujące przedmioty wykonane z jajek

Prawdopodobnie wiesz, że wiele wypieków zawiera jajka. Może to być również wiele innych produktów, w tym:

  • potrawy panierowane i smażone w cieście

  • Sos do sałatek cezar

  • Ciasta z kremem, nadzieniami i ptysie

  • Naleśniki i gofry

  • Twarożki, puddingi i lody

  • Eggnog

  • Eggrolls

  • Zamienniki jajek

  • Napoje kawowe, takie jak cappuccino (jajka są czasem używane do tworzenia piany)

  • Fizzy

  • Lizaki i inne cukierki

  • Marshmallows i marcepan

  • Majonez

  • Pulpety i klopsiki

  • Beza i lukry

  • Makarony

  • Sosy, w tym sos holenderski i tatarski

  • Simplesse (substytut tłuszczu)

  • Suflety

  • Niektóre zupy i konserwy

  • Surimi

  • Wino (Białka jaj mogą być używane w procesie produkcji wina).

    • Jaja pod innymi nazwami

    Jeśli zobaczysz te składniki na etykietach produktów spożywczych, oznacza to, że żywność może zawierać białka jaj:

    • Albumina

    • Globulina

    • Lecytyna

    • Lizozym

    • Owalbumina

    • Ovovitellin

    Co ze szczepionkami?

    Jeśli masz alergię na jajka, przed szczepieniem porozmawiaj najpierw z lekarzem.

    Szczepionka przeciwko żółtej febrze zawiera białko jaja. CDC i Światowa Organizacja Zdrowia twierdzą, że nie należy szczepić się tą szczepionką, jeśli ma się silną alergię na jajka.

    Szczepionka przeciwko odrze, śwince i różyczce (MMR) również może zawierać śladowe ilości jaj. Jednak kilka badań wykazało, że jest ona bezpieczna dla osób z alergią na jajka.

    Szczepionki przeciw grypie również mogą zawierać pewną ilość białka jajecznego. Eksperci od dawna zalecają, aby osoby z alergią na jajka nie szczepiły się przeciwko grypie. W badaniu opublikowanym w grudniu 2017 r. w Annals of Allergy, Asthma and Immunology uznano, że szczepionka przeciw grypie jest bezpieczna i zalecono jej stosowanie osobom uczulonym na jajka. U osób uczulonych na jajka nie występuje zwiększone ryzyko wystąpienia niepożądanej reakcji na szczepionkę przeciwko grypie.

    Nie jest już konieczne, aby:

    • Zgłaszać się do alergologa w celu wykonania szczepienia przeciw grypie.

    • Podawaj specjalne szczepionki przeciw grypie, które nie zawierają śladowych ilości jaj.

    • Wymagają dłuższego niż zwykle okresu obserwacji po strzale.

    Przed podaniem szczepionki należy zapytać o alergię na jajka.

    Istnieje wersja szczepionki przeciw grypie o nazwie Flublok, która nie zawiera jaj. Jest ona dopuszczona do stosowania u osób dorosłych w wieku od 18 do 49 lat.

    Czytaj etykiety

    Jedynym sposobem, aby wiedzieć na pewno, czy dana potrawa zawiera jaja, jest uważne przeczytanie etykiety i listy składników lub zapytanie o pozycje w menu restauracji. Należy unikać produktów z barów sałatkowych, barów delikatesowych i piekarni, w których istnieje większe prawdopodobieństwo, że przypadkowo znajdą się w nich składniki wywołujące alergię. Jeśli nadal nie jesteś pewien, nie jedz jedzenia.

    Sprawdzaj również etykiety kosmetyków, szamponów, kremów i balsamów. One również mogą czasami zawierać jajka.

    Istnieją obawy, że lek znieczulający o nazwie propofol zawiera białko jajeczne i może wywołać reakcję u osób uczulonych na jajka. Amerykańska Akademia Alergii, Astmy i Immunologii wydała jednak oświadczenie, że propofol może być stosowany nawet u osób uczulonych na jajka.

    U większości małych dzieci alergia na jajka ustępuje, ale dla pewności należy zapytać lekarza.

    Komary zmodyfikowane genetycznie w celu powstrzymania chorób przechodzą pomyślnie pierwsze testy

    Editor
    -
    0
    Komary zmodyfikowane genetycznie w celu powstrzymania chorób przechodzą pomyślnie pierwsze testy

    Aby ograniczyć rozprzestrzenianie się chorób przenoszonych przez komary, takich jak denga i Zika, naukowcy zmodyfikowali genetycznie owady i wypuścili je na wolność w Stanach Zjednoczonych. Pierwsze wyniki badań pilotażowych są obiecujące.

    Komary zmodyfikowane genetycznie w celu powstrzymania choroby przechodzą pomyślnie wczesne testy

    Lisa Rapaport

    9 maja 2022 — Genetycznie zmodyfikowane komary wypuszczone w Stanach Zjednoczonych przeszły pomyślnie wczesny test, który sugeruje, że mogą one kiedyś pomóc w zmniejszeniu populacji owadów przenoszących choroby zakaźne.

    W ramach testu naukowcy wypuścili prawie 5 milionów genetycznie zmodyfikowanych samców komarów Aedes aegypti w ciągu 7 miesięcy w Florida Keys.

    Samce komarów nie gryzą ludzi, a te zostały zmodyfikowane tak, aby przekazywały potomstwu samic gen, który powoduje ich śmierć, zanim zdążą się rozmnożyć. W teorii oznacza to, że populacja komarów Aedes aegypti z czasem wymrze, a więc nie będą one już roznosić chorób.

    Celem tego pilotażowego projektu na Florydzie było sprawdzenie, czy zmodyfikowane genetycznie samce komarów mogą z powodzeniem łączyć się z samicami w środowisku naturalnym, a także potwierdzenie, czy ich potomstwo w postaci samic rzeczywiście umrze, zanim będzie mogło się rozmnażać. W obu przypadkach eksperyment zakończył się sukcesem – poinformowała w komunikacie internetowym firma biotechnologiczna Oxitec, która opracowała te zmodyfikowane komary Aedes aegypti.

    Dalsze testy na Florydzie i w Kalifornii

    W oparciu o wyniki tych wstępnych badań, Amerykańska Agencja Ochrony Środowiska (EPA) zatwierdziła dodatkowe projekty pilotażowe na Florydzie i w Kalifornii – poinformowała firma w oświadczeniu.

    „Biorąc pod uwagę rosnące zagrożenie dla zdrowia, jakie komary te stanowią w całych Stanach Zjednoczonych, pracujemy nad tym, aby ta technologia była dostępna i osiągalna” – powiedział Grey Frandsen, dyrektor generalny firmy Oxitec. „Programy pilotażowe, w których możemy zademonstrować skuteczność technologii w różnych warunkach klimatycznych, odegrają w tym ważną rolę”.

    Komary Aedes aegypti mogą przenosić na ludzi kilka poważnych chorób zakaźnych, w tym dengę, Zika, żółtą febrę i chikungunya, według CDC.

    Wstępne testy genetycznie zmodyfikowanych komarów nie miały na celu ustalenia, czy te zmodyfikowane owady mogą powstrzymać rozprzestrzenianie się tych chorób. Celem wstępnych testów było po prostu sprawdzenie, jak będzie przebiegać rozmnażanie po wypuszczeniu genetycznie zmodyfikowanych samców.

    Jak donosi firma, zmodyfikowane genetycznie samce z powodzeniem łączyły się z samicami żyjącymi w środowisku naturalnym. Naukowcy zebrali ponad 22 000 jaj złożonych przez samice w pułapkach rozmieszczonych w różnych miejscach w społeczności lokalnej, takich jak doniczki i kosze na śmieci.

    W laboratorium naukowcy potwierdzili, że potomstwo samic z tych par odziedziczyło śmiertelny gen, który powoduje ich śmierć przed osiągnięciem dorosłości. Naukowcy odkryli również, że śmiertelny gen był przekazywany potomstwu samic przez wiele pokoleń.

    Przed wypuszczeniem zmodyfikowanych genetycznie komarów na wolność na większą skalę należałoby przeprowadzić jeszcze wiele prób, zwłaszcza że dotychczasowe testy nie wykazały, że te zmodyfikowane owady mogą zapobiegać rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych.

    Wypuszczenie genetycznie zmodyfikowanych komarów Aedes aegypti do środowiska naturalnego nie zmniejszy zapotrzebowania na pestycydy, ponieważ większość komarów w USA nie należy do tego gatunku.

    Co się dzieje z zachowaniem Twojego nastolatka?

    Editor
    -
    0
    Co się dzieje z zachowaniem Twojego nastolatka?

    Czy Twój nastolatek z ADHD wykazuje niesforne lub zdezorganizowane zachowanie? Rozwiąż ten quiz o lekarzu, aby dowiedzieć się, jak możesz pomóc mu lub jej być bardziej produktywnym.

    Jeśli nastolatek znów zgubił pracę domową, powinieneś:

    • Zakazać telewizji, dopóki jej nie znajdą

      ?

    • Porozmawiajmy o tym, dlaczego wciąż przegrywają

    • Zabierz im telefon na tydzień

    Jeśli nastolatek ponownie zgubił pracę domową, należy:

    Poprawnie! Odpowiedziałeś:

    Pamiętaj, że ADHD jest chorobą. Nie obwiniaj swojego dziecka za objawy, takie jak zapominanie. To tak, jakby karać alergika za kichanie. Zamiast tego pomóż nastolatkowi w rozwiązywaniu problemów. Czy zorganizowanie pracy szkolnej w teczkach w jaskrawych kolorach pomogłoby? A może wywieszenie przypomnień przy drzwiach? Próbuj różnych sposobów, aż znajdziesz ten, który się sprawdzi.

    Uzyskaj wyniki

    Nastolatki z ADHD, które stosują leki stymulujące na receptę w celu kontrolowania objawów, częściej nadużywają narkotyków.

    • Prawda

    • False

    Nastolatki z ADHD, które stosują leki stymulujące na receptę w celu kontrolowania objawów, częściej nadużywają narkotyków.

    Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

    Badania wykazują coś wręcz przeciwnego. Dzieci, które przyjmują leki stymulujące w celu zmniejszenia objawów ADHD, mają mniejsze szanse na spróbowanie alkoholu i innych substancji. Stymulanty mogą pomóc dzieciom skupić się i sprawić, że ich zachowanie będzie mniej ryzykowne. Jednak nieleczone ADHD może prowadzić do niebezpiecznych zachowań. Osoby z nieleczonym ADHD są sześciokrotnie bardziej narażone na nadużywanie narkotyków lub alkoholu w wieku dorosłym.

    Pobierz wyniki

    Aby ograniczyć konflikty z nastolatkiem z ADHD dotyczące zasad panujących w domu, należy:

    • Pozwolić im pomagać w ustalaniu zasad?

    • Ustal bardzo surowe zasady

    • Mieć weekendy „bez zasad”

    Aby ograniczyć konflikty z nastolatkiem z ADHD dotyczące zasad panujących w domu, należy:

    Poprawnie! Odpowiedziałeś:

    Nastolatki z ADHD radzą sobie najlepiej, gdy zasady – i konsekwencje – są jasne i spójne. Kiedy je wymyślisz, spróbuj włączyć w nie swojego nastolatka. W końcu to Ty jesteś rodzicem. Ale nastolatkowi spodoba się, że może mieć swój wkład. Może być bardziej skłonny do przestrzegania wytycznych i nie będzie się z Tobą kłócił, jeśli to on pomoże w ich ustaleniu.

    Uzyskaj wyniki

    W porównaniu z innymi nastolatkami, osoby z ADHD mają około:

    • Dwa razy więcej wypadków samochodowych?

    • 3 razy więcej wypadków samochodowych?

    • 4 razy więcej wypadków samochodowych

    W porównaniu z innymi nastolatkami, osoby z ADHD mają około:

    Poprawnie! Odpowiedziałeś:

    Młodzież z ADHD jest bardziej skłonna do podejmowania ryzyka. Może to mieć poważne konsekwencje, gdy prowadzą samochód. Jako rodzic ustal zasady dotyczące bezpieczeństwa jazdy. Nastolatki z ADHD mogą potrzebować dodatkowej praktyki w prowadzeniu samochodu pod opieką osoby dorosłej. Mogą także potrzebować przyjmować krótko działające leki przed jazdą – zwłaszcza w nocy.

    Uzyskaj wyniki

    Nastolatki z ADHD są za stare, aby otrzymywać nagrody za dobre zachowanie.

    • Prawda

    • False

    Nastolatki z ADHD są za stare, aby otrzymywać nagrody za dobre zachowanie.

    Poprawnie! Odpowiedziałeś:

    Nastolatki z ADHD nie chcą gwiazdek ani książeczek z historyjkami, jak inne dzieci. Ale nagrody nadal mogą być dla nich motywacją. Zadbaj o odpowiedzialność nastolatków, wywieszając na tablicy obowiązki domowe i pozostawiając im rubryki, w których mogą zaznaczać, co zrobili. Jeśli zrobią to, czego się od nich oczekuje, zaproponuj dodatkowy czas na grę wideo lub wycieczkę do kina. Wypróbuj różne nagrody i sprawdź, co działa najlepiej.

    Uzyskaj wyniki

    Więcej snu może poprawić zachowanie nastolatków z ADHD.

    • Prawda

    • False

    Więcej snu może poprawić zachowanie nastolatków z ADHD.

    Poprawnie! Odpowiedziałeś:

    Niewystarczająca ilość snu może pogorszyć objawy ADHD. Niestety, mniej niż 15% nastolatków – nawet tych bez ADHD – ma wystarczającą ilość snu. Większość nastolatków potrzebuje około 8 do 10 godzin snu na dobę. Pomóż nastolatkowi, aby sen stał się dla niego priorytetem. Na godzinę przed snem rozpocznij rutynowe czynności uspokajające. Niech wyłączy telefon komórkowy i komputer. Niech czytają lub wykonują inne spokojne czynności.

    Pobierz wyniki

    Rodzice często mają problemy z dyscyplinowaniem nastolatków z ADHD, ponieważ:

    • Nastolatki z ADHD nie potrafią zmienić zachowania

    • Rodzice też mają ADHD

    Rodzice często mają problemy z dyscyplinowaniem nastolatków z ADHD, ponieważ:

    Poprawnie! Odpowiedziałeś:

    ADHD występuje w rodzinach. Jeśli nastolatek ma ADHD, istnieje 25% do 50% szans, że oboje jego rodzice również je mają. Dobra dyscyplina wymaga konsekwencji, a to jest trudne, jeśli samemu ma się ADHD. Konieczne może być leczenie. Możesz również współpracować z terapeutą w celu ustalenia zasad obowiązujących w domu. Opracuj zasady, które będą jasne i łatwe do przestrzegania – zarówno dla Ciebie, jak i dla Twojego nastolatka.

    Uzyskaj wyniki

    Objawy ADHD zwykle ustępują po okresie nastoletnim.

    • Prawda

    • False

    Objawy ADHD zwykle ustępują po okresie nastoletnim

    Prawidłowo! Twoja odpowiedź brzmi następująco:

    Badania wykazują, że 60% dzieci z ADHD nadal ma jego objawy w wieku dorosłym. Dla wielu osób ADHD jest stanem trwającym przez całe życie. Dobre wieści? Wyznaczanie granic i uczenie samodyscypliny już teraz – gdy dzieci są nastolatkami – pomoże ograniczyć kłopotliwe zachowania. Ograniczenia pomogą im również radzić sobie z objawami ADHD w późniejszym życiu.

    Pobierz wyniki

    Twój wynik:

    08 Podziel się swoim wynikiem: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze 0% Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze

    Wyniki:

    Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

    Związek między ADHD u dorosłych a ryzykownym zachowaniem

    Editor
    -
    0
    Związek między ADHD u dorosłych a ryzykownym zachowaniem

    Lekarz wyjaśnia związek między ADHD a spóźnianiem się, przekraczaniem prędkości, kłótniami, piciem alkoholu i innymi ryzykownymi zachowaniami.

    ADHD i ryzykowne zachowania u dorosłych

    By Camille Noe Pagn Ten artykuł pochodzi z archiwum lekarzy

    Magazyn doctor archiwizuje treści po 2 latach, aby zapewnić naszym czytelnikom możliwość łatwego znalezienia najbardziej aktualnych treści.

    Zobacz najnowsze wiadomości i artykuły na temat ADD-ADHD

    „>

    Z archiwum lekarza

    Jeśli ktoś z Twoich bliskich ma ADHD, być może zauważyłeś, że zachowuje się w określony sposób, który denerwuje Ciebie, innych ludzi, a nawet jego samego. Takie postępowanie może być związane z ADHD. Nie każdy dorosły z ADHD przejawia ryzykowne zachowania, ale wielu z nich tak.

    Dlaczego? Badania wykazują, że osoby z ADHD często mają niższy poziom pewnych substancji chemicznych w mózgu zwanych neuroprzekaźnikami. Jednym z nich jest dopamina.

    Ryzykowne zachowania mogą podnosić poziom dopaminy, co może być częścią powodu, dla którego niektóre osoby z ADHD mają do nich ciągoty, mówi Stephanie Sarkis, PhD, doradca ds. zdrowia psychicznego i autorka książki Adult ADD: A Guide for the Newly Diagnosed. Podejmowanie ryzyka może dać im mały zastrzyk dopaminy, której im brakuje.

    Osoby z ADHD mogą również posiadać pewne cechy genetyczne, które czynią je podatnymi na ryzykowne lub impulsywne działania.

    Dla niektórych osób z ADHD problemy mogą być tak błahe, jak spóźnianie się na spotkania. Inni mogą robić rzeczy, które są niebezpieczne, np. prowadzić samochód z nadmierną prędkością lub nadużywać alkoholu. Zrozumienie związku między ADHD a ryzykownym zachowaniem może pomóc Tobie i Twojej bliskiej osobie z ADHD.

    Częste problemy związane z ADHD

    Niektóre z trudnych lub ryzykownych zachowań związanych z ADHD to:

    • Problemy z motywacją lub kończeniem zadań (zarówno w pracy, jak i w domu)

    • Spóźnianie się lub nieprzestrzeganie zobowiązań, terminów lub obowiązków

    • Impulsywne wydawanie lub nadmierne wydawanie pieniędzy

    • Wszczynanie bójek lub kłótni

    • Problemy z utrzymaniem przyjaźni i związków romantycznych

    • Przekraczanie dozwolonej prędkości i niebezpieczna jazda

    • Nadużywanie substancji psychoaktywnych (ADHD zwiększa nawet sześciokrotnie prawdopodobieństwo nadużywania narkotyków i alkoholu).

    • ryzykowne zachowania seksualne, takie jak uprawianie seksu bez zabezpieczenia

    Inne czynniki również mogą odgrywać rolę w tym, czy osoba z ADHD zachowuje się w sposób ryzykowny lub niebezpieczny. Wpływ może mieć środowisko rodzinne, przyjaciele, z którymi spędza się czas oraz problemy zdrowotne, takie jak depresja lub uraz głowy.

    Jak pomagać

    Jeśli ktoś, kogo znasz, cierpi na ADHD i zachowuje się w sposób, który Cię niepokoi, możesz zrobić pewne rzeczy, aby mu pomóc.

    Nie obwiniaj się.

    Najważniejszą rzeczą, o której należy pamiętać, jest to, że ADHD jest zaburzeniem biologicznym, neurologicznym i genetycznym. Jest prawdziwe i może mieć realne konsekwencje dla osób, które je mają, mówi Sarkis.

    Ciąg dalszy na stronie

    Uprzejmość i zrozumienie (a nie złość czy krytyka) zwiększają szanse na to, że ukochana osoba zaufa ci i przyjdzie do ciebie, gdy będzie miała problemy.

    Bądź partnerem w planowaniu.

    ADHD ma wpływ na płaty czołowe mózgu, które są odpowiedzialne za organizowanie i planowanie z wyprzedzeniem, mówi Sarkis.

    Współpracuj z uczniami, aby ustalić rutynę i trzymać się jej. Na przykład, można stworzyć kalendarz i zaplanować wykonywanie pewnych czynności o tej samej porze każdego dnia lub dnia tygodnia.

    Może to zmniejszyć prawdopodobieństwo spóźnienia się i pomóc w dotrzymaniu zobowiązań.

    Bądźcie razem aktywni.

    Najnowsze badania wykazują, że ćwiczenia fizyczne wydają się zmniejszać niektóre objawy ADHD. Jeden z powodów: Nawet krótkie okresy aktywności fizycznej mogą podnieść poziom substancji chemicznych w mózgu, takich jak dopamina. Podniesienie tego poziomu w zdrowy sposób, na przykład poprzez ćwiczenia fizyczne, może zmniejszyć prawdopodobieństwo, że osoba z ADHD będzie robić inne ryzykowne rzeczy, takie jak nadużywanie alkoholu lub przekraczanie dozwolonej prędkości.

    Zachęcanie do podjęcia leczenia i jego kontynuacji.

    Leki na ADHD pomagają niektórym osobom. Jedno z badań wykazało, że mężczyźni z ADHD, którzy nie odstawiali leków na ADHD, zmniejszyli ryzyko wypadków drogowych o ponad 50%. Konsultacja z psychiatrą, który specjalizuje się w leczeniu ADHD, może pomóc bliskiej osobie w podjęciu decyzji, czy leczenie farmakologiczne jest właściwe.

    Nowe badania wykazują, że terapia poznawczo-behawioralna zmniejsza objawy ADHD

    .

    Ten rodzaj terapii koncentruje się na zmianie negatywnych myśli w celu zmiany zachowania.

    Leki i poradnictwo działają lepiej razem niż osobno, więc jeśli Twoja bliska osoba nie uczęszcza do psychologa lub terapeuty, możesz zalecić, aby to zrobiła, mówi Sarkis. Nie ma lekarstwa na ADHD, ale leczenie może mieć duże znaczenie dla poprawy jakości życia osób z tym zaburzeniem.

    Jak leki na ADHD mogą wpłynąć na Twoją wagę

    Editor
    -
    0
    Jak leki na ADHD mogą wpłynąć na Twoją wagę

    ADHD i niektóre z leków przyjmowanych w celu jego leczenia – Adderall, Ritalin, Vyvanse – mogą prowadzić do nieoczekiwanych zmian w masie ciała. Dowiedz się, jak uniknąć przybierania na wadze podczas leczenia ADHD.

    Samo występowanie ADHD może prowadzić do przyrostu masy ciała. Niezdolność do kontrolowania impulsów może prowadzić do zachcianek na śmieciowe jedzenie i przejadania się. To może sprawić, że łatwo jest przybrać na wadze i trudno jest ją z powrotem zrzucić.

    Ale jeśli ADHD lub leki przyjmowane w celu jego leczenia doprowadziły do kilku dodatkowych kilogramów, nie jesteś skazany na dodatkowe kilogramy. Można zrobić kilka rzeczy, aby ograniczyć – i odwrócić – ten rodzaj przybierania na wadze.

    Czy leki na ADHD mogą powodować utratę wagi?

    Czasami leki najczęściej stosowane w leczeniu ADHD mogą powodować utratę wagi. Leki pobudzające, takie jak metylofenidat (Ritalin) i amfetamina/dekstroamfetamina (Adderall), zmniejszają uczucie głodu i sprawiają, że organizm spala kalorie szybciej niż zwykle. Niektóre z nich są nawet stosowane, aby pomóc ludziom schudnąć lub leczyć nadmierne objadanie się.

    Dzieci z ADHD, które przyjmują leki stymulujące, często mają problemy z odżywianiem się i przybieraniem na wadze, co może stanowić problem dla ich rozwoju.

    Czy leki na ADHD mogą powodować przybieranie na wadze?

    Chociaż działanie pobudzające leków na ADHD może ograniczyć apetyt i pomóc w spalaniu kalorii, po ich odstawieniu apetyt może powrócić. A jeśli objadasz się, kiedy nie bierzesz leków, możesz przytyć, zwłaszcza że najczęściej dzieje się to wieczorem lub w nocy.

    Niektóre osoby z ADHD cierpią również na depresję i przyjmują leki przeciwdepresyjne. Niektóre z nich mają związek z przybieraniem na wadze.

    Inne powody przybierania na wadze

    Osoby z ADHD mają około 5 razy większe prawdopodobieństwo nadwagi lub otyłości niż osoby bez tego zaburzenia. Istnieje kilka możliwych przyczyn tego zjawiska:

    Trudności w kontrolowaniu impulsów: Może to sprawić, że trudno będzie się oprzeć kolejnemu kawałkowi pizzy lub drugiemu kawałkowi ciasta. U osób z ADHD 5 razy częściej występuje zaburzenie odżywiania – bulimia, która może polegać na objadaniu się lub podjadaniu.

    Związek z dopaminą: Ta substancja chemiczna w mózgu może być przynajmniej częściowo odpowiedzialna za przejadanie się w związku z ADHD. Dopamina jest częścią ośrodka nagrody w mózgu. Jest to substancja chemiczna „dobrego samopoczucia”, która sprawia, że jesteś zadowolony po zjedzeniu pączka z galaretką lub zamówienia frytek.

    Osoby z ADHD mają zwykle niski poziom dopaminy. W rzeczywistości leki stymulujące stosowane w leczeniu ADHD podnoszą jej poziom. Jedzenie produktów o wysokiej zawartości węglowodanów również wyzwala przypływ dopaminy. To dlatego możesz mieć ochotę na ciastka, ciasta i inne śmieciowe jedzenie.

    Nawyki żywieniowe: Wiele objawów ADHD może powstrzymywać Cię od zdrowego odżywiania się.

    • Jeśli nie potrafisz dobrze planować, może być Ci trudno znaleźć czas na niskokaloryczne, pożywne posiłki lub ćwiczenia.

    • Problemy ze skupieniem uwagi i słaba kontrola impulsów mogą przeszkadzać w wyborze właściwych produktów spożywczych w restauracji lub supermarkecie albo w przyrządzeniu zdrowego posiłku w domu.

    • Brak uwagi może sprawić, że nie zorientujesz się, że jesteś najedzony.

    • Problemy z radzeniem sobie ze stresem mogą prowadzić do emocjonalnego jedzenia.

    • Jeśli nie lubisz się nudzić, możesz być bardziej skłonny do jedzenia, kiedy nie masz nic innego do roboty.

    ?

    Jak kontrolować przyrost masy ciała

    Jeśli masz problemy z kontrolowaniem chęci jedzenia, jednym z pomysłów jest utrudnienie sobie popadania w obżarstwo. Trzymaj chipsy, słodycze i inne śmieciowe jedzenie z dala od domu. Zaopatrz lodówkę i spiżarnię w wartościowe i zdrowe smakołyki, na wypadek gdybyś miał na nie ochotę:

    • Świeże owoce

    • Marchewka i seler naciowy

    • Orzechy

    • Paluszki serowe

    • Jogurt niskotłuszczowy

    Zrób listę przed wizytą w supermarkecie i trzymaj się jej, aby nie ulegać pokusie kupienia czegoś niezdrowego. Aby ułatwić sobie przygotowywanie posiłków, ugotuj na raz dużą porcję obiadów i zamroź je. Możesz też skorzystać z usług dostawcy gotowych zdrowych posiłków, który dostarczy je do Twoich drzwi.

    Jeśli nadpobudliwość jest dla Ciebie problemem, wykorzystaj dodatkową energię na ćwiczenia. Idź na spacer, uprawiaj jogę lub po prostu tańcz w swoim pokoju. Jeśli łatwo się nudzisz, nie staraj się ćwiczyć przez całą godzinę na raz. Podziel swoje ćwiczenia na 10- lub 15-minutowe odcinki, aby łatwiej było je skończyć.

    Aby nie stracić motywacji, warto zapisywać informacje o swojej diecie i kondycji w dzienniku. Kilka aplikacji na smartfony ułatwia śledzenie postępów. Niektóre z nich pozwalają nawet zamienić dietę i ćwiczenia w grę lub rywalizację z przyjaciółmi i rodziną, aby sprawić, że będzie to bardziej zabawne.

    CDC: Monitorowanie nowych wariantów COVID u dzikich zwierząt ma obecnie kluczowe znaczenie

    Editor
    -
    0
    CDC: Monitorowanie nowych wariantów COVID u dzikich zwierząt ma obecnie kluczowe znaczenie

    CDC zachęca władze sanitarne do położenia większego nacisku na regularne śledzenie rozprzestrzeniania się koronawirusa u zwierząt.

    CDC: Monitorowanie nowych wariantów COVID u dzikich zwierząt jest obecnie bardzo ważne

    Carolyn Crist

    12 kwietnia 2022 r. C CDC zachęca władze sanitarne do położenia większego nacisku na regularne śledzenie rozprzestrzeniania się koronawirusa u zwierząt i obserwowanie nowych wariantów, które mogłyby mutować u dzikich zwierząt i przenosić się na ludzi.

    W zaktualizowanych wytycznych CDC usunęła wcześniejsze zalecenia, aby unikać rutynowych testów na zwierzętach i zamiast tego stwierdziła, że lekarze weterynarii, urzędnicy państwowi ds. zdrowia zwierząt oraz specjaliści ds. zdrowia dzikich zwierząt mogą badać zwierzęta domowe, hodowlane, zoo lub dzikie w ramach dochodzenia epidemiologicznego dotyczącego koronawirusa.

    Wytyczne kładą nacisk na podejście One Health, które koncentruje się na tym, jak zdrowie ludzi jest powiązane ze zdrowiem zwierząt i środowiska.

    Jedną z głównych obaw CDC związanych z podejściem One Health jest utworzenie północnoamerykańskiego rezerwuaru zwierzęcego, w którym wirus mógłby się ukryć, zmutować i potencjalnie pojawić się ponownie jako nowa odmiana w populacji ludzkiej, powiedziała Jasmine Reed, rzecznik CDC, serwisowi CBS News.

    Światowa Organizacja Zdrowia opublikowała podobne zalecenia na początku marca, w których zachęca kraje do monitorowania zakażeń wirusem COVID-19 u dzikich zwierząt i powstrzymania tworzenia się rezerwuarów zwierzęcych. Na przykład w Stanach Zjednoczonych dzikie jelenie zostały zakażone w wyniku przeniesienia wirusa z człowieka na jelenia, a linie wirusa wykryte u jeleni uległy recyrkulacji do pobliskich populacji ludzkich, głównie w stanach północnych.

    Aktualny stan wiedzy wskazuje, że dzikie zwierzęta nie odgrywają znaczącej roli w rozprzestrzenianiu się SARS-CoV-2 u ludzi, ale rozprzestrzenianie się w populacjach zwierząt może wpłynąć na zdrowie tych populacji i może ułatwić pojawienie się nowych wariantów wirusa – napisała WHO, odnosząc się do wirusa wywołującego COVID-19.

    W ubiegłym roku Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych zbadał próbki krwi jeleni wirginijskich z 32 hrabstw w stanach Illinois, Michigan, Nowy Jork i Pensylwania i w 33% próbek wykrył przeciwciała koronawirusa. Żaden z jeleni nie wykazywał oznak choroby podczas pobierania próbek.

    USDA wspiera również inne projekty badawcze mające na celu stworzenie systemu wczesnego ostrzegania przed SARS-CoV-2 i innymi chorobami zwierzęcymi, które obejmują badanie szczurów i szopów w pobliżu systemów kanalizacyjnych w Nowym Jorku, monitorowanie ferm norek oraz zbieranie próbek w ogrodach zoologicznych i akwariach w całym kraju.

    Te i inne projekty nadzoru nad dzikimi zwierzętami są ważne, ponieważ naukowcy szacują, że trzy z każdych czterech nowych lub pojawiających się chorób zakaźnych u ludzi pochodzi od zwierząt – Lyndsay Cole, rzeczniczka USDAs Animal and Plant Health Inspection Service, powiedziała CBS News.

    Izolowane przypadki COVID-19 stwierdzono u setek zwierząt w całym kraju, w tym u zwierząt domowych, hodowlanych i zoologicznych. Jednak z ogólnokrajowego zestawienia służb inspekcyjnych wynika, że dzikie przypadki zidentyfikowano dotychczas tylko wśród jeleni i norek.

    W ostatnich miesiącach urzędnicy ds. dzikich zwierząt i zdrowia publicznego w agencjach stanowych i federalnych spotkali się, aby przedyskutować sposoby śledzenia i reagowania na koronawirusa u dzikich zwierząt, co spowodowało aktualizację wytycznych CDC – donosi CBS News. Państwa mogą same decydować o tym, co należy zrobić, np. zwiększyć nadzór nad dzikimi zwierzętami lub wprowadzić ograniczenia w karmieniu lub obchodzeniu się z niektórymi zwierzętami, takimi jak dzikie jelenie.

    Biorąc pod uwagę nasz obecny stan wiedzy na temat pandemii, uaktualniliśmy [wytyczne], aby odzwierciedlić, że wysiłki w zakresie nadzoru są obecnie kluczowe dla wczesnego wykrywania i zapobiegania przenoszeniu się wirusa ze zwierząt, zwłaszcza dzikich, na ludzi – powiedział Reed w wywiadzie dla CBS News.

    Czy jesteś narażony na działanie mikotoksyn? Dowiedz się, czym są i jak zapobiegać narażeniu na ich działanie

    Editor
    -
    0
    Czy jesteś narażony na działanie mikotoksyn? Dowiedz się, czym są i jak zapobiegać narażeniu na ich działanie

    Mikotoksyny to substancje toksyczne występujące w grzybach. Dowiedz się, jak się rozprzestrzeniają, czego można się spodziewać w przypadku narażenia na ich działanie i nie tylko.

    Gdzie występują mikotoksyny?

    Mikotoksyny to grupa toksyn, które mogą rozwijać się na następujących roślinach:?

    • Orzechy

    • Zboża

    • Przyprawy

    • Suszone owoce

    • Jabłka

    • Ziarna kawy

    Jak rozprzestrzeniają się mikotoksyny?

    Mikotoksyny powstają zazwyczaj w następujących warunkach:

    • Czynniki środowiskowe?

    • Złe praktyki zbioru plonów

    • Narażenie podczas transportu, przetwarzania, sprzedaży upraw

    Mikotoksyny występują zwykle w ciepłych i wilgotnych warunkach. W naszej erze mogą być bardziej rozpowszechnione niż w poprzednich epokach ze względu na globalne ocieplenie. Mikotoksyny rozprzestrzeniają się w krajach o niskich dochodach, gdzie wiele upraw, na których występują, to podstawowe produkty żywnościowe.

    Często w tych krajach ludzie są narażeni na działanie mniejszych ilości mikotoksyn przez dłuższy czas. Bogatsze kraje stosują bardziej rygorystyczne procedury, aby do tego nie dopuścić. Obecnie prowadzone są eksperymenty mające na celu opracowanie łatwych technik usuwania mikotoksyn, które można by stosować w domu, zwłaszcza w środowisku tropikalnym.

    Mikotoksyny są szczególnie rozpowszechnione w kawie. Wykazano jednak, że częstość ich występowania można ograniczyć poprzez odpowiednie przechowywanie, transport i obróbkę kawy. Zazwyczaj istotnym etapem jest palenie ziaren kawy. Palenie zapobiega podwyższeniu poziomu mikotoksyn w kawie i sprawia, że produkt jest wolny od pleśni. Najwyższy poziom mikotoksyn w kawie występuje często w krajach, które produkują ten napój na własne potrzeby.

    Jak mikotoksyny wpływają na ludzi?

    Objawy narażenia na pleśń kawową lub ogólnie objawy narażenia na pleśń można pogrupować na kilka sposobów. Po pierwsze, istnieją dwa różne rodzaje narażenia ostre i przewlekłe.

    Narażenie ostre daje objawy, które są bardzo ciężkie i szybko się ujawniają. Objawy są spowodowane narażeniem na duże ilości mikotoksyn podczas jednego posiedzenia.

    Mikotoksykoza przewlekła polega na narażeniu na niskie dawki mikotoksyn przez dłuższy czas. Może ona powodować nowotwory i inne poważne konsekwencje zdrowotne.

    Wiele danych dotyczących zatruć mikotoksynami jest niewiarygodnych. Wynika to z faktu, że w wielu krajach najbardziej dotkniętych tym problemem obowiązują luźne przepisy. Ponadto, aby naprawdę zrozumieć zatrucie mikotoksynami, należy przeprowadzić szeroko zakrojone badania środowiskowe i badania stylu życia. W przypadku tych krajów nie zawsze prowadzi się zarówno sprawozdawczość, jak i wykrywanie mikotoksyn.

    Chociaż różne szczepy mikotoksyn wywołują u ludzi różne objawy, wiele z głównych objawów to:

    • Trudności z trawieniem

    • Trudności w trawieniu białek

    • Uszkodzenie układu odpornościowego?

    • Uszkodzenie płuc?

    Stwierdzono, że objawy te pogarszają się przez:

    • Częste spożywanie alkoholu

    • Niedożywienie

    • Schorzenia lub choroby podstawowe

    Sugeruje się, że kilka niejasnych chorób może mieć związek z mikotoksynami, ale konieczne jest przeprowadzenie dalszych badań.

    Leczenie zatrucia mikotoksynami polega na leczeniu choroby, która jest przez nie wywoływana, i minimalizowaniu narażenia na mikotoksyny. Ogólnie rzecz biorąc, większy nacisk kładzie się na zapobieganie narażeniu na mikotoksyny.

    Jak unikać mikotoksyn?

    Mikotoksyny mogą rosnąć na powierzchni żywności, jak również przenikać w głąb żywności. Jednak mikotoksyny rzadko rozwijają się na prawidłowo przechowywanej żywności, która jest sucha i czysta.

    Aby właściwie zapobiegać narażeniu na mikotoksyny:?

    • Zwracaj szczególną uwagę na całe ziarna, suszone owoce i orzechy, czy nie wykazują oznak pleśni lub gnicia.

    • Staraj się nie przechowywać i nie jeść uszkodzonych ziaren.

    • Kupuj produkty suszone, które są świeże.

    • Przechowuj żywność w miejscach, w których nie ma insektów i nie jest zbyt ciepło.

    • Nie przechowuj żywności przez zbyt długi okres czasu.

    • Spożywaj różnorodne produkty spożywcze.

    Niestety, niektóre rodzaje mikotoksyn środowiskowych są trudniejsze do zidentyfikowania i zapobiegania. Należy pamiętać, że można być na nie narażonym wdychając je lub mając kontakt ze skórą.

    Psychoza poporodowa: Objawy, przyczyny, ryzyko, leczenie i powrót do zdrowia

    Editor
    -
    0
    Psychoza poporodowa: Objawy, przyczyny, ryzyko, leczenie i powrót do zdrowia

    Nie mylić z depresją poporodową, psychoza poporodowa jest rzadkim, ale poważnym zaburzeniem psychicznym dotykającym młode matki. Oto, co warto wiedzieć i jak rozpocząć leczenie.

    Jednak w bardzo rzadkich przypadkach noworodek może wywołać bardzo poważne zaburzenie psychiczne, zwane psychozą poporodową. Postpartum oznacza po porodzie. Psychoza oznacza, że straciłaś kontakt z rzeczywistością.

    Symptomy

    U niektórych kobiet, które zachorowały na psychozę poporodową, wcześniej zdiagnozowano chorobę dwubiegunową, schizofrenię i inne choroby psychiczne. Jednak większość z nich nie miała wcześniej problemów psychiatrycznych.

    Psychoza poporodowa może pojawić się w ciągu kilku tygodni po porodzie. Zazwyczaj pojawia się nagle. U różnych matek mogą wystąpić różne objawy. Mogą one jednak obejmować:

    • Urojenia (wiara w coś, co nie jest prawdziwe)

    • Halucynacje (widzenie, słyszenie lub doświadczanie wyimaginowanych rzeczy)

    • Agitacja

    • Zwiększona energia lub popęd płciowy

    • Depresja, niepokój lub dezorientacja

    • Ciężka bezsenność (możesz nawet nie odczuwać potrzeby snu).

    • Paranoja i uczucia podejrzliwości

    • Ciągłe wahania nastroju

    • Poczucie odłączenia od dziecka

    Może być trudno stwierdzić, czy objawy są normalnym elementem powrotu do formy po porodzie, czy też czymś poważniejszym. Dlatego ważne jest, aby w pierwszych dniach i tygodniach ciąży ktoś z bliskich lub przyjaciół miał na Ciebie oko.

    Ryzyko i przyczyny

    Twoje szanse na wystąpienie psychozy poporodowej są większe, jeśli Ty lub ktoś z Twojej bliskiej rodziny cierpi na chorobę dwubiegunową lub jeśli miałaś wcześniej epizody psychozy.

    Lekarze uważają, że duże zmiany hormonalne przed i po porodzie mogą pomóc w wywołaniu psychozy poporodowej. Ryzyko wzrasta, jeśli:

    • Jest to Twoje pierwsze dziecko.

    • Twoja ciąża była nieplanowana.

    • W czasie ciąży masz duże wahania nastroju.

    • W czasie ciąży odstawiłaś leki psychiatryczne.

    Co z tym zrobić

    Psychoza poporodowa jest bardzo poważną chorobą. Około jedna na 20 kobiet może próbować skrzywdzić siebie lub swoje dziecko. Ryzyko popełnienia samobójstwa może znacznie wzrosnąć przez rok lub dłużej po porodzie.

    Na szczęście stan psychotyczny jest tylko przejściowy. Ważne jest, abyś wiedziała, co robić, jeśli do niego dojdzie, zarówno przed porodem, jak i po nim.

    Przed porodem:

    • Porozmawiaj ze swoim lekarzem na temat ryzyka. Może on skierować Cię do specjalisty zwanego psychiatrą perinatalnym.

    • Powiedz lekarzowi i innym członkom zespołu opieki zdrowotnej o wszelkich przypadkach występowania w rodzinie zaburzeń dwubiegunowych lub psychozy poporodowej.

    • Poinformuj partnera lub inne bliskie osoby o objawach, ponieważ sam możesz nie być w stanie ich rozpoznać.

    • Kontroluj swoje nastroje w czasie ciąży.

    • Dołącz do internetowej społeczności wsparcia dla osób cierpiących na psychozę poporodową, takiej jak PPTalk.

    • Zorganizuj opiekę nad dziećmi, które już masz (np. miejsce, w którym mogłyby się zatrzymać, gdybyś po urodzeniu dziecka nie była w stanie poradzić sobie sama).

    Po porodzie:

    • Poproś partnera lub inną bliską osobę, aby pomogła Ci uważnie obserwować Twoje zachowanie.

    • Dbaj o odpowiednią ilość snu.

    • Nie czuj się winna ani nie ulegaj presji, jeśli karmienie piersią sprawia Ci trudność.

    • Ogranicz do minimum liczbę odwiedzin, zwłaszcza w pierwszych dniach.

    • Regularnie zgłaszaj się do lekarza na badania kontrolne.

    • Prowadź dzienniczek nastroju.

    • Korzystaj z pomocy przyjaciół i rodziny w sprawach domowych.

    ?

    Leczenie i powrót do zdrowia

    Jeśli Ty lub Twoi bliscy uważacie, że masz urojenia, paranoję lub inne objawy psychozy poporodowej, natychmiast zadzwoń pod numer 911. Dla Twojego bezpieczeństwa konieczna może być hospitalizacja. Możesz także potrzebować leków, takich jak lit, aby ustabilizować swój nastrój.

    Dzięki odpowiedniej opiece możesz w pełni wyzdrowieć. Wymaga to czasu, ale stopniowo poczujesz się znowu sobą i będziesz w stanie zapewnić swojemu nowonarodzonemu maleństwu wiele miłości i wsparcia.

    1...3,2713,2723,273...3,364Strona 3,272 z 3,364
    © Newspaper WordPress Theme by TagDiv