Strona główna Blog Strona 3271

Wykorzystanie umiejętności społecznych do pomocy dziecku: Co trzeba wiedzieć

Editor
-
0
Wykorzystanie umiejętności społecznych do pomocy dziecku: Co trzeba wiedzieć

Czy Twoje dziecko ma trudności z nawiązywaniem relacji z rówieśnikami? Jego umiejętności społeczne mogą być niewystarczające. Poznaj wskazówki lekarza, jak poprawić umiejętności społeczne swojego dziecka.

Co warto wiedzieć o nauczaniu umiejętności społecznych

To ważne. Przyjaźnie i interakcje społeczne są kluczowymi czynnikami, które budują poczucie własnej wartości dziecka. Ucząc umiejętności społecznych, należy rozbijać pojęcia na drobne elementy. Nagradzaj swoje dziecko za każde osiągnięcie.

To długi proces. Wraz z wiekiem dziecka umiejętności społeczne wymagają ciągłego doskonalenia. Często nie przychodzą one naturalnie i mogą wymagać powolnego podejścia. Ćwicz cierpliwość, pomagając dziecku uczyć się różnych rzeczy w życiu.

Nie zawsze jest to łatwe. Wpajanie dziecku wartości i umiejętności może być wyzwaniem. Dziecko może znajdować się na etapie życia, na którym dystansuje się społecznie. Ale gdy będzie się dobrze czuło w domu, można je uczyć umiejętności interpersonalnych. W ten sposób pomożesz mu zbliżyć się do fizycznej lub wirtualnej interakcji.

Nie wszystkie dzieci są takie same. Jeśli dziecko ma problemy z umiejętnościami społecznymi, objawiają się one w różny sposób, w zależności od wieku. Twoje dziecko może:

  • Dużo mówić

  • Być słabym słuchaczem

  • Dzielenie się informacjami, których nie powinni

  • Wycofywanie się w kontaktach z przyjaciółmi

  • Nie czeka na swój czas, aby się wypowiedzieć

Te problemy mogą mieć negatywny wpływ na życie dziecka. Może mieć trudności w kontaktach z przyjaciółmi. Trudne mogą być także relacje z nauczycielami, członkami społeczności i rodziny.

Wszystko zależy od wyczucia czasu. Należy określić momenty, w których dziecko może się uczyć i które pomogą mu się poprawić. Badania wykazują, że niektóre umiejętności społeczne nie przychodzą łatwo. Na przykład nauczenie dziecka, że w obliczu znęcania się należy zachować pewność siebie lub milczeć w czasie sporu, może wymagać wiele cierpliwości.

Korzyści z nauczania umiejętności społecznych

Dzieci o dobrych umiejętnościach społecznych mają większe szanse na sukces w życiu. Dzięki dobrym umiejętnościom społecznym dziecko może łatwiej odnaleźć się w życiu zawodowym i rozwijać jako dorosły.

Umiejętności społeczne są powiązane z powodzeniem w pracy, dobrym samopoczuciem emocjonalnym i niezależnością. Jeśli nauczysz swoje dziecko umiejętności społecznych, będzie ono miało większe możliwości emocjonalne. Dziecko zacznie nabywać adaptacyjne umiejętności społeczne, co ułatwi mu rozwiązywanie problemów, analizowanie wyników i reagowanie na sytuacje społeczne w sposób, w jaki powinno.

Dzieci o rozwiniętych umiejętnościach społecznych łatwo nawiązują kontakty z rówieśnikami i zaprzyjaźniają się z nimi. Twoje dziecko potrzebuje zdrowych przyjaźni, aby mieć satysfakcjonujące życie. Będzie też w stanie zachować dobre zdrowie psychiczne, ponieważ zawsze będzie miało system wsparcia, gdy Ciebie zabraknie w pobliżu.

Jak dzieci uczą się umiejętności społecznych

Pokaż dziecku, jak pomagać innym. Można posłużyć się prostym przykładem, np. pomóc mu odłożyć zabawki na miejsce. W ten sposób dziecko może zrozumieć potrzebę pomagania innym.

Spędzaj z dzieckiem czas wysokiej jakości. Zawsze dbaj o to, by przebywając z dzieckiem, wchodzić z nim w interakcję, zadając i odpowiadając na wiele pytań. Spędzaj dużo czasu na zabawie z dzieckiem, bo to poprawi jego sposób kontaktowania się z rówieśnikami.

Wyjaśniaj różnicę między zachowaniem a uczuciami. Wykorzystaj pewne sytuacje z życia, aby wyjaśnić te różnice. Na przykład porozmawiaj z dzieckiem o tym, dlaczego nie powinno rzucać zabawkami, gdy jest sfrustrowane. Pomoże to dziecku zrozumieć, jak wygląda akceptowalne zachowanie.

Naucz gotowość do dzielenia się przekąską lub zabawką. Badania pokazują, że małe dzieci wyrażają chęć dzielenia się z innymi. Pomoże to w nawiązywaniu i utrzymywaniu przyjaźni.

Ucz dzieci, jak rozwiązywać problemy. Kiedy dzieci bawią się razem, nieuchronnie dochodzi do konfliktów. Jeśli Twoje dziecko ma dobre umiejętności społeczne, poradzi sobie z takimi problemami w sposób pokojowy. Naucz je, jak negocjować warunki z przyjaciółmi i osiągać rozwiązania, które będą korzystne dla wszystkich, nawet jeśli się nie zgadzają.

Opowiedz, jak podejmowałeś decyzje, gdy byłeś dzieckiem. Powiedz dziecku, co motywowało Twoje działania. Ponadto wyjaśnij dziecku, jak szanowałeś opinie innych ludzi. Będzie ćwiczyć, idąc za Twoim przykładem.

Zapraszaj przyjaciół do domu, aby spędzali czas z dzieckiem. Poproś znajomych, aby odwiedzali dziecko w czasie, gdy jest u Ciebie, aby pomóc mu rozwinąć umiejętności interakcji społecznych.

Jeśli Twoje dziecko ma trudności z opanowaniem umiejętności społecznych, porozmawiaj z pediatrą. Może to być oznaką innych problemów, takich jak choroba psychiczna. Lekarz może dowiedzieć się więcej o dziecku i doradzić, co robić dalej.

Zgłoszono przypadki niewyjaśnionego zapalenia wątroby u prawie 200 dzieci na całym świecie

Editor
-
0
Zgłoszono przypadki niewyjaśnionego zapalenia wątroby u prawie 200 dzieci na całym świecie

Zgłoszone przypadki wystąpiły u dzieci w wieku od 1 miesiąca do 16 lat.

Zgłoszono przypadki niewyjaśnionego zapalenia wątroby u prawie 200 dzieci na całym świecie

Lucy Hicks

2 maja 2022 r. Według Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) na całym świecie zgłoszono prawie 200 przypadków niewyjaśnionego zapalenia wątroby u dzieci.

Do 20 kwietnia 111 przypadków zgłoszono w Wielkiej Brytanii, a do 27 kwietnia 55 przypadków zgłoszono w 12 krajach Unii Europejskiej: Austrii, Belgii, Danii, Francji, Niemczech, Irlandii, Włoszech, Holandii, Norwegii, Polsce, Rumunii i Hiszpanii. Dwanaście przypadków wykryto w Izraelu, a jeden przypadek odnotowano w Japonii.

W Stanach Zjednoczonych odnotowano dziewięć przypadków w Alabamie, dwa przypadki w Karolinie Północnej i trzy przypadki w Illinois. W stanie Wisconsin 27 kwietnia ogłoszono, że prowadzone jest dochodzenie w sprawie co najmniej czterech podobnych przypadków u dzieci, a według Departamentu Usług Zdrowotnych Wisconsin odnotowano jeden zgon.

Według alarmu Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) z 23 kwietnia siedemnaścioro dzieci wymagało przeszczepu wątroby, a jedno dziecko zmarło, choć w alercie nie podano, gdzie nastąpił zgon. Departament Służby Zdrowia w Wisconsin nie potwierdził, czy zgłoszony przez niego zgon został uwzględniony w komunikacie WHO, czy też jest to przypadek odrębny.

Zgłoszone przypadki zachorowań wystąpiły u dzieci w wieku od 1 miesiąca do 16 lat.

U dzieci tych nie stwierdzono obecności wirusów zapalenia wątroby typu A, B, C, D i E, które są najbardziej powszechnymi wirusami wywołującymi ostre zapalenie wątroby. Według ECDC najczęstszymi wykrytymi patogenami były adenowirusy, które zwykle wywołują przeziębienie, oraz SARS-CoV-2.

W ostrzeżeniu WHO stwierdzono, że wykluczono jakikolwiek związek między przypadkami zapalenia wątroby a szczepionką COVID-19, ponieważ „zdecydowana większość dzieci dotkniętych tą chorobą nie otrzymała szczepionki COVID-19”.

Około 75% dzieci w Anglii i 50% w Szkocji uzyskało pozytywny wynik testu na adenowirusy, co sugeruje, że może istnieć związek między tymi przypadkami ciężkiego zapalenia wątroby a wirusem. Chociaż adenowirusy mogą wywoływać zapalenie wątroby u dzieci, to zwykle tylko u dzieci z obniżoną odpornością. Według ECDC i WHO ostatnie przypadki zachorowań dotyczyły „wcześniej zdrowych dzieci”.

Możliwe, że inny czynnik wpływający na dzieci sprawia, że zakażenie adenowirusem jest poważniejsze niż zwykle lub powoduje, że układ odpornościowy uszkadza wątrobę – czytamy w ostrzeżeniu ECDC.

Nowe informacje z Alabamy

Nowy raport CDC sugeruje, że nie ma związku między dziewięcioma przypadkami w Alabamie a wirusem COVID-19. Według Morbidity and Mortality Weekly Report opublikowanego 29 kwietnia, u wszystkich dzieci nie wykryto wirusa SARS-CoV-2 i nie stwierdzono u nich wcześniejszego zakażenia COVID. Przypadki zapalenia wątroby zostały zidentyfikowane między październikiem a listopadem 2021 roku.

Wszystkie przypadki wystąpiły u dzieci w wieku poniżej 6 lat, a mediana wieku dzieci wynosiła 2 lata i 11 miesięcy.

Najczęstszymi objawami początkowymi były wymioty i biegunka. Kiedy lekarze zbadali dzieci, większość z nich miała zażółcone oczy, powiększoną wątrobę i żółtaczkę.

Wszyscy pacjenci pochodzili z różnych części stanu i nie stwierdzono żadnych powiązań epidemiologicznych między poszczególnymi przypadkami.

U wszystkich pacjentów stwierdzono obecność adenowirusa, u sześciu – wirusa Epsteina-Barr (później stwierdzono, że był to wirus pochodzący z wcześniejszych zakażeń), a u czterech – enterowirusa/rhinowirusa. Dwóch pacjentów wymagało przeszczepu wątroby, ale wszyscy wyzdrowieli lub są w trakcie rekonwalescencji – czytamy w raporcie.

„To skupisko, wraz z ostatnio zidentyfikowanymi pozytywnymi przypadkami w Europie, sugeruje, że adenowirus powinien być brany pod uwagę w diagnostyce różnicowej ostrego zapalenia wątroby o nieznanej etiologii wśród dzieci” – piszą autorzy. „CDC uważnie monitoruje sytuację, aby zrozumieć możliwą przyczynę choroby i określić potencjalne wysiłki w celu zapobiegania lub łagodzenia choroby”.

Wypalenie rodzicielskie: Jak wpływa na zdrowie psychiczne i co można zrobić, by je leczyć i mu zapobiegać

Editor
-
0
Wypalenie rodzicielskie: Jak wpływa na zdrowie psychiczne i co można zrobić, by je leczyć i mu zapobiegać

Doświadczasz wypalenia rodzicielskiego? Dowiedz się, jak może ono wpłynąć na ogólny stan zdrowia, a także poznaj strategie radzenia sobie z nim i metody zapobiegania.

Problem z wypaleniem rodzicielskim polega na tym, że większość ludzi myśli, że to normalna część rodzicielstwa. Co gorsza, wypaleni rodzice czują się zawstydzeni lub winni, że są zmęczeni. Ukrywanie swoich uczuć i niepodejmowanie żadnych działań może odbić się na zdrowiu psychicznym. Oto, co należy wiedzieć o wypaleniu rodzicielskim.

Wpływ wypalenia rodzicielskiego na zdrowie psychiczne

Wypalenie rodzicielskie prowadzi do przytłaczającego wyczerpania, emocjonalnego oddalenia się od dzieci i poczucia, że jest się złym lub nieskutecznym rodzicem. Te skutki mogą poważnie odbić się na zdrowiu psychicznym.

W zależności od poziomu wypalenia rodzicielskiego, wpływ na zdrowie psychiczne może obejmować:

  • Mgłę mózgową

  • Ograniczona tolerancja (krótszy temperament)

  • Dezorientacja

  • Zapomnienie

  • Zwiększony poziom stresu

  • Depresja

  • Poczucie izolacji

  • Słaby sen

  • Tendencje obsesyjno-kompulsywne

Skutki wypalenia rodzicielskiego dla zdrowia psychicznego mogą mieć wpływ na ogólny stan zdrowia. W miarę postępu wypalenia może dojść do zaburzeń równowagi hormonalnej, co może prowadzić do obniżenia popędu płciowego. W przypadku chronicznego niedoboru snu wzrasta ryzyko poważnych schorzeń, takich jak choroby serca i cukrzyca. Wyższy poziom stresu może także zwiększyć szanse na poważne problemy zdrowotne.

Wypalenie rodzicielskie może także wpływać na relacje z partnerem. Jego skutki psychiczne mogą prowadzić do zakłóceń w komunikacji i wzrostu napięcia. Może to prowadzić do nieporozumień, kłótni i pretensji.

Wypalenie rodzicielskie może mieć również wpływ na relacje z dziećmi. Rodzic może nie czuć się z nimi związany lub mieć wrażenie, że wykonuje tylko pewne czynności. Emocjonalny dystans może wpłynąć na rozwój dziecka, co może prowadzić do problemów w późniejszym życiu.

Zmiany, które możesz wprowadzić

Większość rodziców może doświadczyć łagodnego lub umiarkowanego wypalenia rodzicielskiego, zwłaszcza we wczesnych latach życia dziecka. Jeśli zauważasz u siebie symptomy wypalenia, oto kilka zmian, które możesz wprowadzić.

Przekazuj swoje uczucia. Jeśli czujesz się wypalony, jedną z pierwszych rzeczy, które powinieneś zrobić, jest poinformowanie o swoich uczuciach partnera. Daj mu do zrozumienia, że przydałoby Ci się wsparcie. Nawet jeśli jesteście razem od kilku lat, partner nie jest w stanie czytać w myślach. Jeśli jesteś samotnym rodzicem, pomocna może okazać się rozmowa z zaufanym przyjacielem lub członkiem rodziny.

Uważaj, co jesz lub pijesz, gdy jesteś zmęczony. Kiedy jesteś wyczerpany do tego stopnia, że ledwo jesteś w stanie funkcjonować, możesz sięgnąć po szybką przekąskę, taką jak kawa, pączek lub inny słodki przysmak. Te pokarmy mogą wprawdzie chwilowo pobudzić, ale często powodują też załamanie. Zamiast tego podawaj organizmowi pokarmy bogate w składniki odżywcze. W posiłkach uwzględniaj zrównoważoną ilość chudego białka, pełnych ziaren zbóż, owoców i warzyw. W ramach przekąsek sięgaj po chude białka i węglowodany bogate w błonnik.

Ćwicz. Aktywność fizyczna może zwiększyć Twoją energię i podnieść poziom hormonów dobrego samopoczucia w Twoim organizmie. Może także pomóc w zmniejszeniu stresu i depresji. Uprawianie ćwiczeń fizycznych nie oznacza, że trzeba codziennie chodzić na siłownię. Dziesięciominutowy spacer wokół bloku może pomóc oczyścić umysł i dać zastrzyk energii potrzebny do zresetowania się.

Nie czuj się winny. Nie czuj się winny, jeśli poświęcisz kilka minut sobie lub partnerowi. To, że od czasu do czasu skupisz się na własnych potrzebach, nie czyni cię złym rodzicem. W rzeczywistości dbanie o siebie może pomóc ci być lepszym rodzicem.

Postępowanie w przypadku wypalenia rodzicielskiego

Wychowywanie dzieci jest zarówno satysfakcjonujące, jak i wymagające. Poczucie wyczerpania i znużenia może się zdarzyć, zwłaszcza w pierwszych latach życia. Rozpoznanie objawów wypalenia rodzicielskiego może pomóc powstrzymać je, zanim się nasilą.

Poproś o pomoc, poświęć kilka minut dla siebie i daj sobie szansę na zresetowanie się. Jeśli martwisz się o swój poziom energii, zdrowie psychiczne i ogólne samopoczucie, nie wahaj się szukać profesjonalnej pomocy. Specjalista w dziedzinie zdrowia psychicznego może udzielić dodatkowych wskazówek i porad dotyczących radzenia sobie z objawami.

Zapobieganie wypaleniu rodzicielskiemu

Choć wypalenie zawodowe może pojawić się od czasu do czasu, są rzeczy, które można zrobić, aby zmniejszyć ryzyko i zapobiec temu zjawisku:

  • Poprosić o pomoc lub wynająć opiekunkę

  • Praktykuj samoopiekę

  • Ćwicz trochę

  • Ustal realistyczne oczekiwania

  • Zadawaj dziecku obowiązki dostosowane do jego wieku

  • Wyluzuj się

Jaja: Dietetyczny przyjaciel czy wróg?

Editor
-
0
Jaja: Dietetyczny przyjaciel czy wróg?

Dietetycy na nowo przyglądają się korzyściom zdrowotnym płynącym ze spożywania jaj.

Jajka: Dietetyczny przyjaciel czy wróg?

Dietetycy na nowo przyglądają się korzyściom zdrowotnym płynącym ze spożywania jaj.

Medically Reviewed by Louise Chang, MD From the doctor Archives

Jak ktoś mógłby nienawidzić jajka? Jednak 20 lat temu dietetyczni mędrcy uznali, że cholesterol zawarty w jajkach przekłada się na cholesterol zatykający tętnice we krwi – i jajka trafiły na listę zakazów.

W końcu naukowcy z Harvard School of Public Health przyjrzeli się populacji 117 000 pielęgniarek, które były obserwowane przez 8 do 14 lat i nie znaleźli żadnej różnicy w ryzyku chorób serca między tymi, które jadły jedno jajko tygodniowo, a tymi, które jadły więcej niż jedno jajko dziennie.

Inne badanie, opublikowane w Journal of the American College of Nutrition, wykazało, że jajka bardziej satysfakcjonowały osoby otyłe i z nadwagą niż śniadanie z bajgla o takiej samej liczbie kalorii. Jajka mogą być nawet dobrym pokarmem dietetycznym!

Dietetycy się wypowiadają

„Jestem bardzo zadowolona z jajek” – mówi doktor Ruth Kava, PhD, RD, dyrektor ds. żywienia w American Council on Science and Health. „Jajka mają wysoką wartość odżywczą, doskonałą jakość białka, zawierają tylko 70-80 kalorii i nie zawierają dużej ilości tłuszczu”.

Patricia Kendall, PhD, RD, profesor i specjalista ds. żywności i żywienia na Colorado State University w Fort Collins, mówi doktorowi, że zgadza się, że cholesterol w jajkach nie powinien umieszczać ich na liście zakazanych.

Na piramidzie żywieniowej (Food Guide Pyramid) opracowanej przez rząd, jajka są częścią bogatej w białko grupy żywności obejmującej mięso, drób, ryby, suchą fasolę, jaja i orzechy. Zaleca się spożywanie dwóch do trzech porcji jaj dziennie z tej grupy. Jedno jajko odpowiada jednej trzeciej do połowy porcji z tej grupy.

American Heart Association twierdzi, że jedno jajko dziennie jest dopuszczalne, ale należy pamiętać o zawartym w nim cholesterolu oraz o innych produktach spożywanych w ciągu dnia. Osoby z chorobami serca, cukrzycą lub wysokim poziomem „złego” cholesterolu LDL powinny wybierać małe lub średnie jajka, a nie większe, które zawierają więcej cholesterolu. Pamiętaj, że białko jaja nie zawiera cholesterolu.

Duże jajko stanowi mniej niż 4% dziennego spożycia kalorii przez osobę spożywającą 2000 kalorii dziennie; dostarcza ono 10% zalecanego dziennego spożycia białka, cennego żelaza, witamin z grupy B i składników mineralnych, w tym folianów zalecanych kobietom w ciąży.

Bezpieczeństwo jajek

Wykazano, że osoby spożywające jajka mają lepszą dietę, być może – jak spekulują naukowcy – dlatego, że częściej jedzą śniadania, zwłaszcza jajeczne. „Jajka zawierają zarówno tłuszcz, jak i białko” – dodaje Kendall. „To zwiększa poczucie sytości”.

Oczywiście, pojawiły się również pytania o choroby przenoszone drogą pokarmową, w których biorą udział jajka. Jedno na 20 000 jaj może być skażone salmonellą, bakterią, która może powodować skrajne zaburzenia jelitowe. Sekretem uniknięcia tej choroby jest dokładne gotowanie jaj, mówi Kendall. Jajka powinny być odpowiednio przechowywane w lodówce i natychmiast spożywane po ugotowaniu.

„Lepiej, żeby żółtko nie było płynne” – zgadza się Kava. „Osoby w podeszłym wieku i z obniżoną odpornością powinny zachować szczególną ostrożność lub nie jeść jajek”.

Kendall mówi, że można nawet kupić jajka pasteryzowane, aby zabić bakterie wewnątrz skorupek. Aby uniknąć gotowania na twardo, poziom ciepła jest niski, ale nadal skuteczny.

Korzyści z jajek

Plusy przewyższają minusy:

  • Jajka są łatwe w przygotowaniu na wiele różnych sposobów. Zagęszczają nawet przepisy kulinarne.

  • Mają długi okres przydatności do spożycia w lodówce.

  • Są stosunkowo tanie.

  • Są pyszne!

Odmiany jaj

„Jajko nie jest już tylko jajkiem”, mówi Kendall.

W każdym sklepie spożywczym, a nawet w lokalnym supermarkecie można wybierać, i to nie tylko pod względem rozmiaru.

  • „Masz do wyboru chów bezklatkowy, z wolnym wybiegiem lub z wolnym wybiegiem” – zauważa Kendall. Odnosi się to do sposobu hodowli kurcząt (tak, one są na pierwszym miejscu). „Ludzie wpadli na pomysł, że pozwalanie kurczętom na wędrówki i jedzenie okazjonalnych robaków jest bardziej humanitarne, a ponieważ ptaki były narażone na mniejszą ilość amoniaku, jaja smakują lepiej”. Smakosze nie szczędzą pochwał na temat głębi smaku jaj z chowu na wolnym wybiegu. Na jednej ze stron internetowych pewien miłośnik jaj zauważył: „Kury mojego sąsiada ucztują na pasikonikach i zawsze z niecierpliwością czekam na jajka, które przynosi. Są ogromne, z jasnozłotymi żółtkami, które unoszą się wysoko nad gęstymi białkami”.

  • Kendall twierdzi, że jaja o niższej zawartości cholesterolu produkuje się, karmiąc kurczaki dietą wegetariańską i olejami, takimi jak olej rzepakowy. „Duże jajko może zawierać 300 miligramów cholesterolu” – zauważa – „a ten rodzaj karmienia może obniżyć jego zawartość do 200 miligramów”.

Jaja z kwasami omega-3 są również projektowane. Kurczęta karmione są siemieniem lnianym, algami morskimi i olejem rybnym, co ma na celu zwiększenie zawartości kwasów tłuszczowych omega-3 w jajach.

  • Modne są teraz jajka brązowe, beżowe, a nawet szare lub lawendowe. Nie jest to efekt farbowania, lecz funkcja rodzaju kurczaka – wyjaśnia Kendall. Jaja o białej skorupce są produkowane przez kury z białymi piórami i płatkami uszu. Jaja o brązowej skorupce pochodzą od kur o czerwonych piórach i czerwonych płatkach uszu. Czy różnokolorowe jajka smakują lepiej? Odpowiedź znajduje się w ustach zjadacza omletu.

  • Jajka w kartonie, już rozbite i wymieszane, to kolejna kategoria na półkach sklepowych. Czasami, jak mówi Kendall, są one uważane za produkty o niskiej zawartości cholesterolu, ponieważ są to same białka z odrobiną żółtego barwnika. Dietetycy radzą, by czytać etykiety.

Kava mówi, że jest bardzo zaniepokojona „demonizacją” jaj. Jej matka miała cholesterol w surowicy krwi na poziomie 202 i pielęgniarka u lekarza kazała jej ograniczyć spożycie jaj.

„To mnie rozwścieczyło!” wykrzykuje Kava. „Jajka są świetne dla zdrowych, starszych ludzi, zawierają dużo białka i są łatwe do przeżucia”.

Co olej z dzikiej róży może zrobić na blizny potrądzikowe? Korzyści i więcej

Editor
-
0
Co olej z dzikiej róży może zrobić na blizny potrądzikowe? Korzyści i więcej

Czy olejek z dzikiej róży może pomóc w redukcji blizn potrądzikowych? Dowiedz się, jak działa olejek z dzikiej róży, jakie są jego zalety, zagrożenia i inne.

Badania sugerują, że olej z dzikiej róży może poprawić wygląd blizn i sprawić, że skóra stanie się bardziej przejrzysta. Przeczytaj, aby dowiedzieć się więcej na temat dzikiej róży i olejku z dzikiej róży oraz ich wpływu na Twój organizm.

Co to jest olejek z dzikiej róży?

Olej z owoców dzikiej róży pozyskuje się z owoców dzikiej róży (rose hip lub rose haw).

Znany ze swoich właściwości przeciwutleniających, przeciwzapalnych, przeciwnowotworowych i przeciwcukrzycowych, owoc dzikiej róży jest stosowany zarówno w celach leczniczych, jak i kulinarnych.

Olej z dzikiej róży jest pełen przeciwutleniaczy, zwłaszcza witaminy C. Może być bardzo pomocny w przypadku problemów skórnych, ponieważ przeciwutleniacze stymulują skórę do naturalnej naprawy. Olej z dzikiej róży chroni skórę w następujący sposób:

  • Chroni skórę przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych.

  • Zmniejsza stany zapalne skóry, które mogą powodować trądzik i egzemę.

  • Odwraca oznaki starzenia się skóry spowodowane działaniem promieni słonecznych.

Olej z dzikiej róży zawiera również kwasy tłuszczowe, które są przydatne w leczeniu ran i blizn:

  • Kwas linolowy

  • Kwas oleinowy

  • Kwas linolenowy

Oleje te sprawiają, że komórki stają się bardziej miękkie, porowate i lepiej przygotowane do szybszego gojenia.

Wpływ na trądzik

Olej z dzikiej róży może pomóc w leczeniu trądziku. Trądzik pospolity, zwany także trądzikiem zapalnym lub trądzikiem pospolitym, to stan skóry, w którym mieszki włosowe są zatkane martwymi komórkami naskórka i olejem, co powoduje powstawanie zaskórników, białych wągrów i pryszczy.

W ciężkich przypadkach trądzik może powodować blizny na skórze i wpływać na Twoją pewność siebie. Na szczęście olejek z dzikiej róży może pomóc zmniejszyć trądzik zapalny, pozbyć się blizn potrądzikowych i oczyścić skórę.?

Zmniejszenie trądziku zapalnego. Olejek z dzikiej róży ma właściwości przeciwzapalne, dzięki czemu zmniejsza obrzęki i gromadzenie się płynów. Kiedy więc dochodzi do zapalenia mieszków włosowych i pojawiają się pęcherze wypełnione ropą oraz zmiany trądzikowe, olejek z dzikiej róży może przynieść ulgę.

Pozbądź się blizn potrądzikowych. Dodatkowo, olejek z dzikiej róży może pomóc Ci pozbyć się blizn potrądzikowych, które już masz. Badania wykazały, że olejek z dzikiej róży jest dobry w leczeniu blizn pooperacyjnych. W jednym z badań 160 pacjentów, którzy przeszli operacje usunięcia guzów skóry, podzielono na dwie grupy.

Jednej grupie kazano nakładać olejek z dzikiej róży na blizny dwa razy dziennie przez sześć tygodni. Druga grupa nie stosowała żadnych środków na blizny. Wyniki uzyskane po 6-12 tygodniach wykazały, że u osób, które stosowały olejek z dzikiej róży na blizny, zaczerwienienie w miejscu pooperacyjnym było mniejsze.

Inne badanie wykazało, że produkty zawierające olej z nasion dzikiej róży mogą zmniejszyć trądzik i blizny potrądzikowe, a także sprawić, że skóra będzie mniej tłusta. Kwas linolowy zawarty w oleju z nasion dzikiej róży zmniejszał zmiany trądzikowe. Stanowił on również rodzaj powłoki ochronnej dla skóry.

Zapobiegaj trądzikowi poprzez oczyszczanie skóry. Jeśli nie masz trądziku zapalnego lub blizn potrądzikowych, owoce dzikiej róży mogą również pomóc w zapobieganiu trądzikowi poprzez oczyszczanie skóry. Regulując wydzielanie sebum, kwas linolowy zawarty w olejku z dzikiej róży pomaga zapobiegać powstawaniu zaskórników i wągrów.

Jak stosować

Owoce dzikiej róży mogą być stosowane jako olejek eteryczny, który można nakładać na skórę, lub jako suplement diety. W obu przypadkach może pomóc w pozbyciu się trądziku i blizn potrądzikowych.

Jako olejek eteryczny. Olejek z owoców dzikiej róży jest dostępny jako olejek eteryczny, który możesz stosować na skórę. Stosuj go bezpośrednio na blizny potrądzikowe dwa razy dziennie, aż zauważysz poprawę. Jedno z badań wykazało, że rezultaty będą widoczne po około 6-12 tygodniach od rozpoczęcia regularnego stosowania.

Jako suplementy diety. Oprócz bezpośredniego stosowania oleju z owoców dzikiej róży na blizny po trądziku, możesz wzmocnić obronę organizmu przed stanami zapalnymi, spożywając suplementy diety zawierające owoce dzikiej róży. Jako środek przeciwzapalny, owoce dzikiej róży pomogą Ci zapobiec wystąpieniu trądziku lub szybciej uporać się z jego skutkami.

Możesz wykorzystać świeże lub suszone owoce dzikiej róży albo sproszkowane owoce dzikiej róży do przygotowania następujących produktów:

  • Zupy

  • Jogurty

  • Napoje probiotyczne

  • Napoje

Można też mieszać go z innymi pokarmami i płynami. Owoce dzikiej róży zawierają duże stężenie naturalnych cukrów, które wzbogacają smak napojów i potraw, dzięki czemu są doskonałym dodatkiem do każdego posiłku. Suszone owoce dzikiej róży można wykorzystać do przygotowania herbaty, natomiast świeże i suszone owoce dzikiej róży można wykorzystać do produkcji soków owocowych, napojów, dżemów i marmolady.

Zagrożenia

Chociaż stosowanie oleju z dzikiej róży i suplementów diety jest generalnie bezpieczne, istnieją pewne zagrożenia, o których należy pamiętać przed ich zastosowaniem.

Podczas przyjmowania suplementów z owoców dzikiej róży mogą wystąpić następujące objawy:

  • Bezsenność

  • Nudności

  • Zgaga

  • Ból głowy

  • Tworzenie się kamieni nerkowych

Naukowcy nie odkryli jeszcze żadnych konkretnych skutków ubocznych stosowania olejku z dzikiej róży. Dopuszczają jednak, że może on wywoływać skutki uboczne podobne do tych, jakie wywołują suplementy. W każdym razie unikaj stosowania olejku z dzikiej róży, jeśli cierpisz na anemię sierpowatą.

Aby uzyskać najlepsze rezultaty, przed podjęciem decyzji o przyjmowaniu suplementów z dzikiej róży lub stosowaniu olejku z dzikiej róży należy porozmawiać z lekarzem na temat swojej historii medycznej, aktualnego stanu zdrowia i innych problemów. Lekarz poinformuje Cię, jaka ilość owoców dzikiej róży lub olejku z owoców dzikiej róży jest dla Ciebie najlepsza.

Nowy test na boreliozę może pomóc szybciej rozpoznać chorobę

Editor
-
0
Nowy test na boreliozę może pomóc szybciej rozpoznać chorobę

Nowy test może pomóc lekarzom w szybszym wykryciu boreliozy, co może pomóc w skuteczniejszym leczeniu.

Nowy test na boreliozę może pomóc szybciej rozpoznać chorobę

By Carolyn Crist

6 kwietnia 2022 r. C Nowy test może pomóc lekarzom szybciej wykryć boreliozę, dzięki czemu pacjenci będą mogli otrzymać skuteczniejsze leczenie – wynika z nowego badania opublikowanego w The Journal of Clinical Investigation.

Przeciwciała, które powstają w odpowiedzi na infekcję wywołaną ukąszeniem kleszcza zarażonego boreliozą, mogłyby pomóc w ustaleniu, czy dana osoba może być chora.

W obecnych testach istnieją obszary problematyczne, które mają wpływ na wiele osób, powiedział The Boston Globe dr Peter Gwynne, mikrobiolog z Tufts University, który kierował badaniami.

Nawet jeśli uda nam się wprowadzić niewielką poprawę w jednym z tych obszarów, będzie to miało ogromny wpływ na sposób diagnozowania i leczenia tej choroby” – powiedział. Przed nami jeszcze wiele pracy, ale bardzo pokrzepiająca jest możliwość sprawdzenia, w jaki sposób praca w laboratorium może przynieść istotne zmiany.

Każdego roku do CDC zgłaszanych jest około 30 000 przypadków boreliozy, choć według ostatnich szacunków, zgodnie z danymi CDC, na chorobę tę może zapadać ponad 475 000 osób rocznie. Wywoływana przez bakterie zwane Borrelia burgdorferi, borelioza jest najczęstszą chorobą przenoszoną przez wektory w USA.

Typowe objawy to gorączka, ból głowy, zmęczenie i wysypka w kształcie byczego oka. Według CDC nieleczona infekcja może rozprzestrzenić się na stawy, serce i układ nerwowy. Chorobę najczęściej rozpoznaje się na podstawie objawów, takich jak charakterystyczna wysypka, oraz możliwości kontaktu z zakażonymi kleszczami. Większość przypadków można leczyć antybiotykami.

Obecne testy na boreliozę identyfikują przeciwciała, które organizm wytwarza w odpowiedzi na infekcję, ale pojawienie się tych przeciwciał może trwać kilka tygodni. Testy mogą nie wykryć połowy pozytywnych przypadków w pierwszym lub drugim tygodniu, a po miesiącu mogą wykryć tylko 85% infekcji – powiedziała Gwynne gazecie.

Przeciwciała mogą również pozostać w organizmie po wyleczeniu boreliozy. Jeśli u pacjenta utrzymują się objawy po przebytej infekcji, lekarze często nie są w stanie stwierdzić, czy pacjent nadal cierpi na poprzednią infekcję, czy jest to reinfekcja, czy też zupełnie inna choroba – donosi gazeta.

W najnowszym badaniu Gwynne i współpracownicy odkryli, że bakterie Lyme pobierają tłuszcze z otoczenia i umieszczają je na powierzchni bakterii. Tłuszcze te, zwane fosfolipidami C, wywołują reakcję immunologiczną u ludzi i zwierząt.

Ponadto, jak ustalił zespół badawczy, przeciwciała wytwarzane w odpowiedzi na fosfolipidy są inne niż te, które są wykrywane w typowych testach na boreliozę. Mogą one również pojawić się wcześniej po zakażeniu.

Wiemy, że im wcześniej podejmie się leczenie, tym większe szanse na jego powodzenie – mówi Gwynne. U około 10-20% osób objawy utrzymują się po zakończeniu leczenia. Jest to mniej prawdopodobne, jeśli leczenie zostanie przeprowadzone wcześnie.

Zespół badawczy stwierdził również, że organizm szybciej oczyszcza się z przeciwciał C związanych z tłuszczem, zwanych autoprzeciwciałami C. Może to pomóc naukowcom w ustaleniu skuteczności leczenia lub ewentualnego ponownego zakażenia.

Gwynne i jego współpracownicy oczekują na opatentowanie tej techniki. Gwynne zbiera 1 milion dolarów na kontynuację prac, których celem jest porównanie nowego testu z obecnie stosowanymi. Jeśli się powiedzie, zespół badawczy ma nadzieję, że w ciągu kilku lat firma zajmująca się testami diagnostycznymi będzie mogła opracować jego komercyjnie dostępną wersję.

Zdaniem Gwynne, zamiast zastępować obecny test, być może jego rolą będzie jego uzupełnienie. Musimy ustalić, jakie możliwości ma ten test i jak pasuje do obecnego systemu badań.

12 powodów, dla których dorośli potrzebują szczepień

Editor
-
0
12 powodów, dla których dorośli potrzebują szczepień

Eksperci mówią lekarzom, dlaczego dorośli potrzebują szczepień.

Myśląc o szczepionkach, można sobie wyobrazić zapłakane dzieci w gabinecie lekarskim lub w poradni leczenia grypy, które po szczepieniu dostają na rękę opatrunek z postacią z kreskówki. Istnieje jednak wiele powodów, dla których dorośli również powinni się zaszczepić.

To, jakich szczepionek potrzebujesz jako osoba dorosła, zależy od wszystkiego – od Twojego wieku i stylu życia, po choroby wysokiego ryzyka, plany podróży i szczepienia, które wykonywałeś w przeszłości.

Szczepienia są równie ważne dla dorosłych jak dla dzieci, a jednak wielu dorosłych nie jest zaszczepionych w optymalny sposób – mówi dr William Schaffner, prezes National Foundation for Infectious Diseases i przewodniczący wydziału medycyny prewencyjnej na Vanderbilt University School of Medicine w Nashville.

Mimo że w ostatnich latach odnotowano niewielki wzrost liczby szczepień wśród dorosłych, Melinda Wharton, MD, MPH, zastępca dyrektora Narodowego Centrum Szczepień i Chorób Układu Oddechowego CDC, twierdzi, że istnieje wyraźna luka w szczepieniach dorosłych.

Możesz śledzić szczepionki, których możesz potrzebować jako osoba dorosła, korzystając z internetowego narzędzia CDC do planowania szczepień lub rozwiązując quiz CDC. Można również zapytać lekarza lub farmaceutę, ponieważ w wielu stanach są oni upoważnieni do podawania szczepionek osobom dorosłym.

12 powodów

Najlepszym powodem, dla którego warto się zaszczepić, jest ochrona siebie i osób z Twojego otoczenia. Szczegóły:

1. Możesz nie być już chroniony.

Być może otrzymałeś szczepionkę w dzieciństwie. Niektóre szczepionki wymagają jednak podania dawki przypominającej, jeżeli chcesz zachować ochronę. W przypadku takich chorób, jak krztusiec (koklusz) lub tężec, które są zazwyczaj podawane wraz z toksoidem błoniczym, ochrona może nie być dożywotnia. CDC zaleca szczepienie przypominające w przypadku tej ostatniej choroby co 10 lat po pierwszej serii szczepień w dzieciństwie.

2. Szczepienia pomagają chronić Twoje dzieci – zwłaszcza dzieci zbyt małe na szczepionki.

Szczepionki przeciwko krztuścowi zalecane są kobietom w ciąży (najlepiej między 27 a 36 tygodniem ciąży) oraz osobom mającym kontakt z małymi dziećmi. To samo dotyczy szczepionki przeciwko grypie. Nie ma szczepionki przeciwko grypie przeznaczonej dla niemowląt poniżej 6 miesiąca życia. Nazywamy to tworzeniem kokonu ochronnego wokół dziecka” – mówi Schaffner.

3. Niektóre szczepionki są przeznaczone tylko dla dorosłych.

Dobrym przykładem jest szczepionka przeciwko półpaścowi. Ospa wietrzna (zwana także półpaścem lub półpaścem) jest wywoływana przez reaktywację wirusa ospy wietrznej. Może ona powodować ciężką i bolesną wysypkę skórną. Ryzyko zachorowania na półpasiec wzrasta wraz z wiekiem. Szczepionka jest zalecana dla osób dorosłych w wieku 60 lat i starszych.

4. Mogą być one potrzebne w czasie podróży.

Wybierasz się do krajów rozwijających się? Możesz się tam zetknąć z chorobami, których nie spotkasz w domu. Szczepienie przeciwko żółtej febrze jest wymagane w przypadku podróży do części Afryki Subsaharyjskiej i tropikalnej Ameryki Południowej. Rząd Arabii Saudyjskiej również wymaga szczepienia przeciwko meningokokom – ale tylko w przypadku podróży podczas hajj, czyli corocznej pielgrzymki do Mekki. Na stronie internetowej CDC można znaleźć szczegółowe informacje na temat tego, co może być potrzebne w miejscu docelowym.

5. Każdy potrzebuje

szczepionki przeciw grypie, co roku. CDC zaleca, aby każda osoba w wieku 6 miesięcy i starsza zaszczepiła się co roku przeciwko grypie, jeśli nie ma przeciwwskazań medycznych do przyjęcia szczepionki. Coroczne szczepienie ma na celu ochronę przed trzema lub czterema szczepami grypy, które będą najczęściej występować w nadchodzącym sezonie grypowym.

6. Twoje dzieci dały przykład.

Większość dzieci nie ma wyboru, jeśli chodzi o szczepienia. Ale dlaczego tylko one mają być wbijane w igłę? Chcesz im pokazać, że profilaktyka poprzez szczepienia działa? Jak mówi Schaffner, mama, tata, babcia i dziadek powinni szczepić się tak samo jak dzieci.

7. W dzieciństwie nie byłeś w pełni zaszczepiony.

Nie każdy był lub jest w pełni zaszczepiony w dzieciństwie. Jeśli w dzieciństwie nie otrzymałeś szczepionek przeciwko odrze, śwince i różyczce lub ospie wietrznej (albo ospie wietrznej) – lub przeciwko którejś z tych chorób – musisz je przyjąć jako osoba dorosła. I nie zapominaj. Niektórzy starsi dorośli urodzili się w czasach, gdy dzieci nie były szczepione tak kompleksowo, jak szczepimy ludzi dzisiaj – mówi Schaffner.

8. Opracowano nowsze szczepionki.

Niektóre szczepienia zalecane dla dorosłych są całkiem nowe. Na przykład w 2006 roku FDA zatwierdziła pierwszą szczepionkę przeciwko HPV i szczepionkę przeciwko półpaścowi. Mimo że liczba osób dorosłych zaszczepionych nowszymi szczepionkami rośnie, problemem pozostaje świadomość – mówi Wharton.

9. Wracasz na studia.

Spowolnienie gospodarcze zmusiło wielu dorosłych do powrotu do szkoły. Wiele szkół wyższych wymaga jednak dowodu potwierdzającego wykonanie rutynowych szczepień. Ty możesz nie mieć takich dokumentów. Twoi rodzice mogą nie mieć tych dokumentów. A Twój lekarz z dzieciństwa może już nie prowadzić praktyki. Powtórzenie szczepionki jest w porządku. Ale, jak mówi Wharton, jest to kłopot i koszt, którego można uniknąć, prowadząc dobrą dokumentację.

10. Pracujesz w służbie zdrowia.

Pracownicy służby zdrowia są narażeni na wszelkiego rodzaju potencjalne zakażenia, a także na kontakt z krwią i płynami ustrojowymi. Od większości z nich wymaga się nie tylko pełnej serii szczepień i dowodów odporności, ale także corocznego szczepienia przeciwko grypie. Dotyczy to również takich chorób, jak odra, świnka, różyczka (MMR) i wirusowe zapalenie wątroby typu B.

11. Jesteś aktywny seksualnie z wieloma partnerami.

Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest wysoce zalecana. Wirusowe zapalenie wątroby typu B może być przenoszone z człowieka na człowieka poprzez kontakt z krwią, nasieniem i płynem pochwowym. Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B jest 50-100 razy łatwiejsze niż zakażenie wirusem HIV. Twój partner może nie sprawiać wrażenia chorego, ale może być nosicielem choroby.

12. Masz astmę, chorobę serca, płuc, cukrzycę lub inną chorobę przewlekłą.

Lub palisz papierosy. lub twój układ odpornościowy jest w inny sposób osłabiony. Szczepionka przeciwko pneumokokom pomaga zapobiegać poważnym chorobom, takim jak zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowych i zakażenie krwi, wywoływanym przez bakterię Streptococcus pneumoniae. Należy się zaszczepić, ponieważ ryzyko wystąpienia tych zakażeń może być podwyższone, mówi Schaffner.

Techniki behawioralne dla dzieci z ADHD

Editor
-
0
Techniki behawioralne dla dzieci z ADHD

Lekarz pomoże Ci poznać techniki zarządzania zachowaniami, abyś mógł lepiej pomagać swojemu dziecku lub nastolatkowi, który ma ADHD.

  • Zachęcaj do dobrego zachowania poprzez natychmiastowe pochwały lub nagrody.

  • Spraw, aby konsekwencje złego zachowania były jasne, zrozumiałe i konsekwentne.

Twoje podejście będzie zależało od wieku dziecka.

Przedszkolaki (w wieku 5 lat i młodsze)

Zorganizuj dzień.

Ustal rutynę. Informuj dziecko o jej zmianach lub o tym, że ma się wydarzyć coś niezwykłego, np. wizyta krewnych lub wyjazd na wakacje.

Ustal zasady i oczekiwania.

Najlepiej zrobić to tuż przed daną czynnością lub sytuacją.

Stosuj nagrody.

Jeśli dziecko zrobi coś, z czego jesteś dumny, daj mu złotą gwiazdkę lub poświęć mu czas na jego ulubione hobby. Staraj się nie używać do nagradzania pieniędzy, jedzenia czy słodyczy.

Zaangażuj swoje dziecko

w zajęcia rozwijające umysł, takie jak czytanie, gry i łamigłówki. Przyłącz się!

Używaj minutnika.

Niektórzy rodzice uważają, że to pomaga budować strukturę. Na przykład, ustal rozsądny limit czasu na kąpiel lub zabawę. Dzięki temu dziecko nauczy się oczekiwać ograniczeń, nawet w przypadku zabawnych rzeczy. Wyznacz dziecku limit czasowy na wykonanie zadania, zwłaszcza jeśli nagrodzisz je za ukończenie go na czas.

Dzieci w wieku 6-12 lat

Wyjaśniaj i pouczaj.

Udzielanie jasnych instrukcji dotyczących zadań. Jeśli zadanie jest trudne lub długotrwałe, podziel je na etapy, które można wykonać pojedynczo.

Nagradzaj dziecko

za dobre zachowanie i wykonane zadania. Opracuj jasny system zachęt (np. system punktów lub złotych gwiazdek), aby dziecko wiedziało, czego może się spodziewać, gdy skończy zadanie lub lepiej się zachowa. Bądź konsekwentny w swoich oczekiwaniach i zawsze stosuj się do nagród.

Opracuj plan dyscypliny.

Ustalenie konkretnych konsekwencji za określone niewłaściwe zachowanie. Bądź konsekwentny i sprawiedliwy w jej egzekwowaniu. Staraj się nie dyscyplinować dziecka przy innych.

Regularnie rozmawiaj z nauczycielami swojego dziecka,

aby móc rozwiązywać wszelkie problemy związane z zachowaniem, zanim staną się one poważnym problemem.

Postępuj zgodnie z tym, co mówisz.

Bądź dobrym przykładem dla swojego dziecka. Dzieci z ADHD potrzebują wzorców dobrego zachowania.

Nastolatki

Zaangażuj ich.

W miarę jak dziecko dojrzewa, pozwól mu pomagać w ustalaniu oczekiwań, nagród i konsekwencji. W ten sposób wzmacniasz jego pozycję, co może podnieść jego samoocenę i ugruntować przekonanie, że jest odpowiedzialne za swoje zachowanie. Pomoże im to także w stawaniu się bardziej odpowiedzialnymi w dorosłym życiu.

Dyscyplinowanie na osobności.

Nastolatki są często wrażliwe na to, jak wyglądają w oczach innych. Dlatego mogą przesadnie reagować lub czuć się zawstydzone, jeśli dyscyplinujesz je publicznie. Okres nastoletni może być trudny dla każdego dziecka, więc bądź delikatny i wyrozumiały. Rozmawiaj z nimi o wszystkich problemach, z którymi się borykają.

Porozmawiaj z nauczycielami nastolatka

gdy pojawią się problemy w klasie. Porozmawiaj także z dzieckiem. Wspólnie opracujcie plan radzenia sobie z problemami.

Bądź przewidywalny.

Zachowuj się konsekwentnie i sprawiedliwie. Dzięki temu nastolatek będzie wiedział, czego może się po Tobie spodziewać.

Dawaj dobry przykład

. Nastolatki nie zawsze to okazują, ale dorośli w ich życiu są dla nich bardzo wpływowi i ważni.

Uzyskać pomoc

Wszyscy rodzice są czasem sfrustrowani, a wychowywanie dziecka z ADHD wiąże się z wieloma wyzwaniami. To naturalne, że masz potrzeby i pytania.

Jeśli czujesz się przytłoczony, porozmawiaj z kimś o tym. Można poszukać grupy wsparcia lub udać się do specjalisty z zakresu zdrowia psychicznego, który pomoże uporać się z emocjami i reakcjami, aby być bardziej skutecznym rodzicem. Pomocna może być także poradnia rodzinna.

Kukurydza: Rodzaje, wartości odżywcze, korzyści, zagrożenia i sposób przygotowania

Editor
-
0
Kukurydza: Rodzaje, wartości odżywcze, korzyści, zagrożenia i sposób przygotowania

Kukurydza ma słodki smak, ale może być zdrowym przysmakiem. Poznaj różne rodzaje kukurydzy i dowiedz się, jakie ma wartości odżywcze.

Kukurydza, znana również jako kukurydza, jest warzywem bogatym w skrobię, występującym w postaci ziaren na kolbie, pokrytych łuską. Kukurydza jest jednym z najpopularniejszych warzyw w Stanach Zjednoczonych, które czasami jest źle postrzegane, ponieważ zawiera dużo naturalnego cukru i węglowodanów. Nie należy jednak zapominać o walorach zdrowotnych tego wszechstronnego warzywa.

Kukurydza jest ulubionym warzywem letnich spotkań przy ognisku. Poddana obróbce termicznej stanowi idealną przekąskę na wieczory filmowe lub przyjęcia. Wysuszona i zmielona na mąkę, jej nasiona stają się mączką kukurydzianą do tortilli, chipsów i krakersów. W tej postaci jest to zboże, a nie warzywo.

Rolnicy z południowego Meksyku po raz pierwszy uprawiali kukurydzę około 10 000 lat temu z dzikiej trawy zwanej teosinte. Ziarna teosinte były znacznie mniejsze niż współczesne ziarna kukurydzy. Dzięki temu, że rolnicy starannie wybierali nasiona, z których je wysiewali, kukurydza ewoluowała do postaci, którą znamy dzisiaj.

Tubylcy w Ameryce Północnej i Południowej uprawiali kukurydzę, którą nazywali maize. Europejczycy, którzy przybyli do Nowej Anglii, dowiedzieli się o niej i przywieźli ją do swoich krajów. Pielgrzymi z kolonii Plymouth i członkowie plemienia Wampanoag prawdopodobnie jedli kukurydzę podczas pierwszej kolacji z okazji Święta Dziękczynienia w 1621 roku.

Rodzaje kukurydzy

Kukurydza występuje w czterech głównych rodzajach:

Słodka kukurydza, którą jada się na piknikach, jest żółta, biała lub w kombinacji tych dwóch kolorów i ma lekko cukrowy smak.

Popcorn, zanim zostanie przygotowany, ma miękki, skrobiowy środek otoczony twardą, złotą skorupką. W środku znajduje się maleńka kropelka wody. Kiedy podgrzewasz popcorn na patelni lub w mikrofalówce, wilgoć znajdująca się w środku wydziela parę wodną. Ciśnienie pary wodnej wzrasta do punktu, w którym ziarno eksploduje, a środek otwiera się, tworząc puszystą, białą bryłkę.

Kukurydza typu flint lub indyjska jest twardsza niż kukurydza słodka. Występuje w kolorach czerwonym, białym, niebieskim, czarnym i złotym. Kukurydza typu flint rośnie w Ameryce Środkowej i Południowej. W Stanach Zjednoczonych wykorzystuje się ją głównie do dekoracji jesiennych.

Kukurydza wgłębna, występująca w kolorze białym i żółtym, ma wgłębienie w górnej części każdego ziarna. Wykorzystuje się ją głównie jako paszę dla zwierząt i do produkcji żywności, takiej jak chipsy tortilla i kasza.

Zalety zdrowotne kukurydzy

Nie daj się zwieść słodkiemu smakowi. Wybieranie kukurydzy i pełnoziarnistych produktów kukurydzianych zamiast żywności z przetworzonej białej mąki może prowadzić do poprawy zdrowia jelit i zmniejszyć ryzyko zachorowania na takie choroby, jak rak, choroby serca i cukrzyca typu 2.

Błonnik zawarty w kukurydzy pomaga dłużej zachować sytość między posiłkami. Ponadto odżywia on zdrowe bakterie w przewodzie pokarmowym, co może pomóc w ochronie przed rakiem jelita grubego.

Popcorn może również zapobiegać zapaleniu uchyłków jelita grubego, czyli chorobie powodującej powstawanie wgłębień w ścianach okrężnicy. W dużym badaniu mężczyźni, którzy jedli więcej popcornu, mieli mniejsze ryzyko zachorowania na chorobę uchyłkową.

Kukurydza jest bogata w witaminę C, przeciwutleniacz, który pomaga chronić komórki przed uszkodzeniem i zapobiega chorobom takim jak rak i choroby serca. Żółta kukurydza jest dobrym źródłem karotenoidów – luteiny i zeaksantyny, które są korzystne dla zdrowia oczu i pomagają zapobiegać uszkodzeniom soczewki prowadzącym do zaćmy. Kukurydza zawiera również mniejsze ilości witamin z grupy B, E i K oraz minerałów, takich jak magnez i potas.

Jeśli chodzi o składniki odżywcze, kolor ma znaczenie. W pigmentach roślinnych znajdują się naturalne substancje chemiczne zwane fitoskładnikami, które są nośnikami przeciwutleniaczy. Dlatego właśnie biała lub żółta kukurydza ma mniej przeciwutleniaczy niż niebieska lub fioletowa. (Te ciemniej zabarwione rodzaje kukurydzy występują w chipsach lub muszlach taco).

Zagrożenia związane z kukurydzą

Kukurydza jest warzywem skrobiowym, podobnie jak ziemniaki i groch. Oznacza to, że zawiera cukier i węglowodany, które mogą podnosić poziom cukru we krwi. Może być jednak zdrowym składnikiem diety, jeśli nie przesadzisz z jej ilością. Jeśli masz cukrzycę, nie musisz koniecznie unikać kukurydzy, ale zwracaj uwagę na wielkość porcji.

Kukurydza zawiera również antyutrienty, czyli związki, które sprawiają, że organizm nie przyswaja składników odżywczych tak dobrze, jak powinien. Moczenie kukurydzy może pomóc w usunięciu wielu z nich.

Często kukurydza jest zanieczyszczona przez grzyby, które wydzielają toksyny zwane mikotoksynami. Jeśli jesz dużo kukurydzy zawierającej te toksyny, jesteś w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia niektórych nowotworów, problemów z wątrobą, płucami i spowolnienia układu odpornościowego.

Niektóre osoby cierpiące na celiakię – zaburzenie, które powoduje reakcję autoimmunologiczną po spożyciu jakiegokolwiek glutenu – uważają, że kukurydza powoduje u nich problemy. Kukurydza może również powodować zaostrzenie objawów u osób cierpiących na zespół jelita drażliwego (IBS).

Niektórzy ludzie wyrażają obawy dotyczące kukurydzy modyfikowanej genetycznie (GMO). Naukowcy mogą zmieniać DNA w kukurydzy, aby uczynić ją bardziej odporną na suszę lub owady, albo aby dostarczyć jej więcej składników odżywczych. Rolnicy czasami stosują ten rodzaj kukurydzy w swoich uprawach.

Nie ma dowodów na to, że genetycznie modyfikowana kukurydza stanowi jakiekolwiek zagrożenie dla zdrowia ludzi.

Wartości odżywcze kukurydzy

W jednym kłosie słodkiej kukurydzy znajdują się następujące składniki odżywcze na porcję:

  • Kalorie: 90

  • Białko: 3 gramy (g)

  • Tłuszcz: 1 g

  • Węglowodany: 19 g

  • Błonnik: 1 g

  • Cukry: 5 g

  • Witamina C: 3,6 miligrama (mg)

Jak przygotować i przechowywać kukurydzę

Kukurydzę na kolbie można gotować, gotować na parze, piec lub grillować. Podczas pieczenia i grillowania należy zachować łuskę. Aby przyspieszyć gotowanie, włóż kukurydzę do mikrofalówki na około 2 minuty na kolbę. Warzywo to jest również doskonałym dodatkiem do zup, gulaszów i zapiekanek.

Uważaj, jak nakładasz na kukurydzę. Obtocz kolbę w maśle, a dodasz do niej kalorii i tłuszczu. Zamiast tego użyj wyciśniętej limonki, łyżeczki oliwy z oliwek, szczypty chili w proszku lub wędzonej papryki dla podkreślenia smaku. Te same przyprawy mogą również zastąpić masło w popcornie.

Jeśli brakuje Ci czasu, mrożona i puszkowana kukurydza może być dobrym zamiennikiem świeżej. Wystarczy sprawdzić etykietę wartości odżywczych, aby upewnić się, że nie zawiera ona dodatku soli, masła lub śmietany.

Kukurydza jest najsłodsza, jeśli podasz ją w ciągu 5 dni od zakupu. Jeśli nie możesz jej ugotować od razu, pozostaw łuski i włóż kolby do lodówki. Dzięki niskiej temperaturze zachowają świeżość nawet przez 5 dni.

Trądzik – najczęściej zadawane pytania

Editor
-
0
Trądzik – najczęściej zadawane pytania

Dowiedz się więcej od ekspertów doktora na temat trądziku, w tym czynników wywołujących i leczenia.

Czy to, co jem, może powodować powstawanie trądziku?

Ogólnie rzecz biorąc, nie. Głównym czynnikiem wywołującym większość przypadków trądziku są wahania hormonów. Hormony stymulują gruczoły łojowe do produkcji większej ilości sebum, które może blokować pory. Bakterie mogą wówczas rozwijać się w porach, powodując ich zapalenie i pękanie.

Dzieje się tak w okresach dużych zmian hormonalnych, takich jak cykl menstruacyjny, oraz w okresie nastoletnim, bez względu na to, co jesz. Tak więc wbrew temu, co mówiła Ci babcia, jedzenie zbyt wielu chipsów nie sprawi, że wyskoczą Ci pryszcze.

Istnieją jednak pewne dowody na to, że niektóre diety mogą mieć wpływ na trądzik, mówi dr Macrene Alexiades-Armenakas, asystent profesora klinicznego dermatologii w Yale School of Medicine. Badania, takie jak jedno opublikowane w Journal of the American Academy of Dermatology, sugerowały, że wysokie spożycie produktów mlecznych zwiększa ryzyko wystąpienia trądziku z powodu hormonów zawartych w mleku, serze i jogurcie. Jednak późniejsze badania nie potwierdziły tej teorii.

Jeszcze inne badania nad związkiem trądziku z odżywianiem wykazały, że dieta o wysokim indeksie glikemicznym, taka jak białe pieczywo, wafle i inne produkty węglowodanowe, pogarsza trądzik.

Czy powinienem przestać stosować makijaż, jeśli mam trądzik?

Nie musisz całkowicie rezygnować z makijażu, ale możesz spróbować zmienić markę lub zastosować inny rodzaj kosmetyku. Jeśli zauważyłaś u siebie wypryski po bokach skroni, kremy lub żele do włosów mogą zaostrzać trądzik – radzi Alexiades-Armenakas. Szukaj kosmetyków i przyborów toaletowych z oznaczeniem „non comedogenic”, co oznacza, że nie zatykają porów.

Czy trądzik oznacza, że nie dbam wystarczająco o czystość mojej twarzy?

Niekoniecznie. W rzeczywistości zbyt mocne szorowanie twarzy może nasilić trądzik, a stosowanie środków ściągających na bazie alkoholu może wysuszyć skórę. Trądzik jest wywoływany przez hormony i chociaż delikatne, regularne oczyszczanie skóry przy użyciu mydła i ciepłej wody może czasem pomóc w łagodnych zmianach, to poważniejszy trądzik wymaga czegoś więcej niż tylko odpowiedniej higieny.

Dlaczego trądzik pojawia się najczęściej u nastolatków?

Głównym czynnikiem wywołującym trądzik są wahania hormonów, a konkretnie męskiego hormonu – testosteronu. (Kobiety mają pewien poziom testosteronu). Kiedy nastolatki wchodzą w okres dojrzewania, ich hormony zaczynają gwałtownie wzrastać – i często pojawia się trądzik.

Dlaczego niektórzy dorośli mają trądzik?

Chociaż wahania hormonalne, które powodują trądzik, są najczęstsze w okresie nastoletnim, mogą dotyczyć także osób dorosłych. Kobiety mogą doświadczać wahań hormonalnych podczas cyklu miesiączkowego, ciąży i menopauzy, które powodują powstawanie trądziku.

Trądzik może być także skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków, takich jak leki przeciwdrgawkowe i steroidowe. Niektóre osoby mogą mieć genetyczne predyspozycje do występowania trądziku. Jedno z badań wykazało, że 50% dorosłych cierpiących na trądzik miało rodzica, rodzeństwo lub dziecko z trądzikiem.

Jakie metody leczenia trądziku są dla mnie najlepsze?

Zależy to od wielu czynników, m.in. od wieku, płci, nasilenia trądziku i czasu jego trwania. Istnieje kilka dostępnych opcji.

W przypadku trądziku o nasileniu łagodnym do umiarkowanego wielu dermatologów stosuje na początek połączenie kremu lub żelu do stosowania miejscowego, zawierającego retinoid lub nadtlenek benzoilu, z antybiotykiem do stosowania miejscowego. W przypadku trądziku o bardziej zapalnym charakterze można dodatkowo zastosować antybiotyk doustny. W poważniejszych przypadkach trądziku kobiety mogą otrzymywać tabletki antykoncepcyjne lub lek spironolakton – pigułkę nawadniającą, która blokuje również wydzielanie męskich hormonów. Mogą one również przepisać nowo zatwierdzony lek miejscowy clascoterone (Winlevi), który działa podobnie jak spironolakton, tyle że w postaci maści.

W ciężkich przypadkach trądziku można zastosować lek izotretynoina, który jest bardzo skuteczny. Jednak efekty uboczne i nieprawidłowości we krwi muszą być monitorowane co miesiąc, a uzyskanie recepty wymaga rejestracji w FDA. Dostępne są także różne rodzaje terapii światłem lub terapii fotodynamicznych.

Kiedy należy zgłosić się do dermatologa w celu leczenia trądziku?

Jeśli leczenie bez recepty, takie jak miejscowe stosowanie retinoidów lub produktów zawierających nadtlenek benzoilu lub kwas salicylowy oraz delikatne oczyszczanie skóry, nie przynosi oczekiwanych rezultatów (daj im szansę – poprawa stanu trądziku może trwać od 4 do 12 tygodni), pomocny może okazać się dermatolog. Poważny trądzik wymaga agresywnego leczenia, aby zapobiec powstawaniu blizn.

Czy mój trądzik kiedykolwiek zniknie?

Najczęściej trądzik ustępuje samoistnie pod koniec okresu dojrzewania, ale niektórzy ludzie nadal borykają się z nim w dorosłym życiu. Niemal każdy trądzik można jednak skutecznie leczyć. Jest to kwestia znalezienia odpowiedniego dla siebie sposobu leczenia.

1...3,2703,2713,272...3,364Strona 3,271 z 3,364
© Newspaper WordPress Theme by TagDiv