Strona główna Blog Strona 3266

Wskazówki, jak rozmawiać z dzieckiem o napaści na tle seksualnym

0

Zastanawiasz się, jak poruszyć z dzieckiem temat napaści na tle seksualnym? Dowiedz się więcej o narzędziach i strategiach, które możesz wykorzystać.

Zacznij często prowadzić takie rozmowy, gdy dziecko jest małe, aby rozumiało, czym są zdrowe granice i co robić w niebezpiecznych sytuacjach. Istnieje kilka sposobów na poruszenie z dzieckiem tematu napaści na tle seksualnym, które mogą zminimalizować jego niepokój.

8 wskazówek, jak rozmawiać o napaści na tle seksualnym

1.Zacznij wcześnie. Od najmłodszych lat buduj w dziecku świadomość bezpieczeństwa seksualnego. Rozmawiaj na ten temat w sposób, który wydaje się naturalny, ale jest dostosowany do wieku dziecka. Jeśli bezpośrednie podjęcie tego tematu jest trudne, wpleć go naturalnie w rozmowy na inne tematy, takie jak zaufanie, związki i nawiązywanie przyjaźni. Utrzymuj tę dynamikę, gdy dziecko będzie starsze.

2. Buduj silną więź. Zawsze komunikuj się z dzieckiem w sposób jasny, szczery i pełen empatii. Budowanie silnej więzi z dzieckiem daje mu poczucie zaufania do Ciebie. Uczul dziecko na to, że jeśli będzie z Tobą szczere, nie będzie miało kłopotów ani nie sprawi Ci przykrości. W ten sposób tworzy się środowisko, w którym dziecko czuje się na tyle bezpiecznie, by rozmawiać z Tobą o swoich problemach. ?

3. Zapewnij narzędzia do komunikacji. Naucz dziecko nazw części ciała. Pomóż mu zrozumieć, że niektóre części ciała są prywatne i nie powinny być oglądane ani dotykane przez innych ludzi. Dziecko potrzebuje sposobu na nazwanie uczuć, które mogą pojawić się w niekomfortowych lub niebezpiecznych sytuacjach. W zależności od wieku dziecka używaj wariantów: „kiedy nie czujesz się bezpiecznie, może być ci niedobrze w brzuchu” lub „możesz czuć się trochę chwiejny”. ?

4. Zachęcaj dziecko do mówienia. Dzieci wzorują się na zachowaniu rodziców, więc rozmawiając z dzieckiem o seksie należy być świadomym własnych emocji. Dziecko może przejąć poczucie winy i zakłopotania i przyjąć takie same postawy.

Rozmawiaj o bezpieczeństwie seksualnym w sposób bezpośredni i konkretny. Na przykład, jeśli masz wątpliwości, zapytaj córkę, czy ktoś dotyka jej klatki piersiowej, piersi lub pochwy. Im lepiej dzieci rozumieją, co jest dopuszczalne, tym większe prawdopodobieństwo, że zgłoszą napaść.

5. Rozmawiaj o różnicy między dobrymi i złymi sekretami. Dzieci są często proszone o zachowanie tajemnicy, aby sprawca mógł kontynuować swoje zachowanie bez obawy, że zostanie przyłapany. Pomóż dziecku zrozumieć różnicę między dobrymi i złymi sekretami.

Można na przykład wyjaśnić, że dobry sekret musi być utrzymywany przez krótki czas i zazwyczaj sprawia, że ludzie są szczęśliwi, podczas gdy zły sekret wywołuje u nich strach lub zmartwienie. Podawaj dziecku przykłady i daj mu do zrozumienia, że najlepiej jest dzielić się złymi sekretami z Tobą.

6.Pomóż dziecku nauczyć się mówić „nie”. Naucz dziecko, że można powiedzieć „nie” w przypadku nieodpowiedniego dotyku, szantażu lub przekupstwa albo zmuszania go do przebywania w niewygodnych lub przerażających sytuacjach. Pomóż im ćwiczyć stanie na nogach i mówienie na głos: „Przestań natychmiast, nie podoba mi się to”.

7. Omówienie lub odegranie niebezpiecznych sytuacji. Kolejnym krokiem, jaki można podjąć, jest omówienie, dlaczego pewne sytuacje są niebezpieczne. Sytuacje, o których można porozmawiać to m.in:

  • Przyjmowanie słodyczy lub prezentów od nieznajomych bez pozwolenia

  • Ukrywanie złych doświadczeń z innymi, niezależnie od tego, czy jest to ktoś obcy, członek rodziny, czy przyjaciel

  • Samodzielne chodzenie w różne miejsca, bez Ciebie lub starszego rodzeństwa

  • Nieodpowiednie dotykanie?

8. Rozmawiaj o bezpieczeństwie w sieci. Naucz dziecko bezpiecznych praktyk, które powinno stosować zawsze, gdy jest w sieci, takich jak:?

  • Zachowanie w tajemnicy danych kontaktowych i adresów domowych

  • Unikanie czatów z nieznajomymi?

  • Odmawianie spotkań z nieznajomymi z Internetu w prawdziwym życiu

Aktywnie monitoruj korzystanie z Internetu przez dzieci i kontroluj zawartość ich telefonów komórkowych, przeprowadzając dyskretne kontrole.

Jako rodzic, to normalne, że odczuwasz niepokój, rozmawiając z dzieckiem o napaści na tle seksualnym i bezpieczeństwie seksualnym, ale ważne jest, by mieć pewność, że jest ono bezpieczne i chronione. Przestrzeganie tych zasad może w znacznym stopniu nauczyć dziecko, jak rozpoznawać niebezpieczne sytuacje i jak sobie z nimi radzić.

Wszystkie fakty i dane statystyczne na temat ADHD na jednej stronie

0

Wszystkie fakty na temat ADHD na jednej stronie. Zobacz, jak wpływa ono na dorosłych, sławnych ludzi, którzy na nie cierpią, oraz inne fakty i statystyki.

Jest znacznie bardziej powszechne niż autyzm

ADHD jest najczęstszym zaburzeniem psychicznym lub rozwojowym wśród dzieci w USA. Dzieci poniżej 18 roku życia, które mają ADHD, przewyższają liczbę dzieci, u których zdiagnozowano zaburzenia ze spektrum autyzmu prawie 4 do 1.

Średni wiek w momencie diagnozy to 7 lat

Objawy ADHD pojawiają się zwykle między 3 a 6 rokiem życia. Dzieci z poważniejszym ADHD zwykle diagnozuje się około 5 roku życia. Te z łagodnymi przypadkami zazwyczaj diagnozuje się około 8 roku życia.

3 na 10 dzieci z ADHD ma objawy, które utrzymują się w dorosłym życiu

ADHD może złagodnieć lub zmienić się wraz z rozwojem dzieci. Na przykład nadpobudliwość może ustępować wraz z wiekiem. Ale młodzi dorośli z ADHD mogą mieć depresję, zaburzenia nastroju lub problemy z nadużywaniem substancji.

Mózg dziecka z ADHD jest fizycznie inny

Niektóre części mózgu mogą być mniejsze niż normalnie, przynajmniej na pewien czas. Płat czołowy, który kontroluje impulsy, organizację i koncentrację, może dojrzewać wolniej u dzieci z ADHD.

Dziecko z ADHD ma 1 na 4 szanse na posiadanie rodzica, który również ma to zaburzenie.

ADHD ma tendencję do występowania w rodzinach. Jeśli cierpisz na to zaburzenie, bardziej prawdopodobne jest, że masz rodzeństwo lub innych bliskich członków rodziny, którzy również mają ADHD. Niektórzy rodzice dowiadują się, że mają to zaburzenie po zdiagnozowaniu u dziecka.

Większość dorosłych, którzy mają ADHD, nie wie o tym lub nie poddaje się leczeniu

Dzieje się tak częściowo dlatego, że bardzo często cierpią oni na jedno lub więcej zaburzeń psychicznych, emocjonalnych lub behawioralnych. Takie schorzenia jak lęk, depresja, autyzm i dysleksja mogą maskować objawy ADHD. Tak więc prawdziwy odsetek dorosłych Amerykanów z ADHD jest prawdopodobnie znacznie wyższy niż oficjalne szacunki wynoszące około 4%.

Dzieci urodzone późnym latem lub wczesną jesienią mogą być bardziej podatne na błędną diagnozę

Dzieci, których urodziny przypadają blisko daty granicznej zapisów do szkoły, są częściej mylnie uważane za cierpiące na ADHD niż ich rówieśnicy. Uczniowie ci mogą być po prostu nieco młodsi i mniej dojrzali w porównaniu z kolegami z klasy.

Nieleczone ADHD może utrudnić utrzymanie pracy

Badania wykazały, że pracownicy z ADHD są o 60% bardziej narażeni na zwolnienie. Są oni również trzy razy bardziej narażeni niż ich współpracownicy na odejście z pracy bez ostrzeżenia.

ADHD może być zaletą w niektórych zawodach

Niektóre cechy ADHD mogą być mocnymi stronami w odpowiednich zawodach. Badania wykazują, że osoby z tym zaburzeniem są bardziej kreatywne, niezależne lub pracują w szybkim tempie w porównaniu z innymi. W zależności od osoby, zawody takie jak artysta, strażak, nauczyciel, specjalista ds. reklamy i właściciel małej firmy mogą być dobre.

Gwiazdy, które mają ADHD

Być może znasz już niektóre z tych znanych twarzy. Należą do nich olimpijski pływak Michael Phelps i gimnastyczka Simone Biles, a także piosenkarz Justin Timberlake. Oto kilka innych:

  • Andre Brown. NFL zawiesiła kiedyś byłego biegacza New York Giants za oblanie testu na obecność narkotyków. Brown zapomniał zgłosić, że zażywa Adderall, lek stymulujący na receptę, na swoje ADHD.

  • Jim Carrey. Aktor i komik często szczerze opowiada o życiu z ADHD i depresją.

  • Dean Kamen. Ten płodny wynalazca jest twórcą skutera Segway, wielu urządzeń medycznych oraz przenośnego uzdatniacza wody, który zapewnia czystą wodę w krajach rozwijających się. Kamen ma ADHD i dysleksję.

  • Solange Knowles. U piosenkarki i artystki performance dwukrotnie zdiagnozowano ADHD. Za pierwszym razem Knowles nie zaakceptowała tego faktu. Stała się orędowniczką lepszego diagnozowania ADHD, zwłaszcza u czarnoskórej młodzieży.

  • Audra McDonald. Ta piosenkarka i aktorka, jedyna kobieta, która zdobyła sześć nagród Tony, w dzieciństwie cierpiała na ADHD. McDonald mówi, że cieszy się, że jej rodzice nie zastosowali się do zaleceń lekarza, który zalecił jej podawanie leków.

  • Michelle Rodriguez. Latynoski aktor został wyrzucony z pięciu szkół z powodu swojego ADHD. Talent Rodriguez rozwinął się, gdy odkryła aktorstwo.

  • Henry Winkler. Najbardziej znany jako Fonz z serialu „Szczęśliwe dni”, Winkler jest zajętym reżyserem i producentem. Choruje również na dysleksję. Winkler wykorzystał swoje osobiste doświadczenia, tworząc postać Hanka Zipzera, największego na świecie nieudacznika, w książce dla dzieci.

Objawy tężca

0

Od objawów, przez leczenie, po profilaktykę – poznaj podstawowe informacje na temat tężca, przekazane przez ekspertów doktora.

Należy podejrzewać tężec, jeżeli po skaleczeniu lub zranieniu wystąpi jeden lub więcej z poniższych objawów:

  • Sztywność karku, szczęki i innych mięśni, której często towarzyszy szyderczy, grymaśny wyraz twarzy

  • Trudności w połykaniu

  • Gorączka

  • Pocenie się

  • Niekontrolowane skurcze mięśni szczęki, zwane szczękościskiem, i szyi

  • Bolesne, mimowolne skurcze innych mięśni

W niektórych przypadkach objawy pojawiają się, gdy nie ma żadnego skaleczenia lub rany, którą można by sobie przypomnieć. Ponadto może wystąpić niepokój, brak apetytu i ślinienie się.

Skontaktuj się z lekarzem w sprawie tężca, jeżeli:

Zostałeś ugryziony przez zwierzę lub zraniony przedmiotem, który może być zanieczyszczony brudem, odchodami lub kurzem, a w ciągu ostatnich pięciu lat nie byłeś uodporniony przeciwko tężcowi lub nie otrzymałeś szczepienia przypominającego. Zakażenie tężcem może być śmiertelne i powinno być jak najszybciej wyleczone.

ADHD u dorosłych: Wskazówki i triki

0

Dowiedz się, co musisz wiedzieć o ADHD u dorosłych i poznaj wskazówki i sztuczki, jak radzić sobie z chorobą.

1/12

ADHD może przeszkadzać w wykonywaniu codziennych zadań. U większości dorosłych ADHD powoduje niepokój, problemy z koncentracją uwagi i impulsywność. Jednak dzięki lekom, poradnictwu i pewnym umiejętnościom adaptacyjnym można nauczyć się nowych, lepszych sposobów radzenia sobie z ADHD.

Pisz listy

2/12

Pisanie list rzeczy do zrobienia to świetny sposób na śledzenie zadań, które trzeba wykonać w danym dniu. Nie musisz się martwić o to, czy pamiętasz lub zapomnisz o swoich obowiązkach, a ten nawyk pomaga Ci zachować porządek. Lista powinna być prosta i realistyczna. Nie staraj się zrobić zbyt wiele.

Dzielenie dużych zadań na mniejsze

3/12

Duże zadania są przytłaczające i trudno je rozpocząć. Jednak podzielenie ich na mniejsze zadania sprawia, że są one łatwiejsze do wykonania. Jeśli musisz posprzątać sypialnię, zapisz serię mniejszych zadań. Na przykład: pościel łóżko, wyrzuć śmieci, przetrzyj stoliki boczne, odkurz dywan.

Dodaj 10 minut

4/12

Dorośli z ADHD mają czasem problemy z planowaniem i zarządzaniem czasem. Oszacuj, ile czasu potrzebujesz, a następnie zawsze daj sobie dodatkowe 10 minut.

Zautomatyzuj płacenie rachunków

5/12

Objawy ADHD często obejmują problemy z kończeniem zadań i zapominalstwo, co może szybko spowodować problemy finansowe. Poproś o automatyczne przekazywanie wypłat, a następnie ustaw automatyczne płatności dla jak największej liczby rachunków, aby nie zapominać o ich opłacaniu.

Ustaw przypomnienia

6/12

ADHD u osób dorosłych często powoduje również problemy z prokrastynacją i impulsywnością. Może się okazać, że odkładasz na później swoje obowiązki i zamiast tego robisz coś spontanicznego, co może prowadzić do niedokończenia pracy i innych konsekwencji. Ustaw w telefonie przypomnienia o terminach, płatnościach rachunków, spotkaniach lub innych zobowiązaniach.

Stwórz rutynę

7/12

Struktura i rutyna są ważne dla dorosłych z ADHD. Posiadanie wzoru do naśladowania ułatwia zorientowanie się, co będzie dalej i pomaga w utrzymaniu koncentracji i skupienia.

Zrób lądowisko

8/12

Jeśli często gubisz lub gubisz swoje rzeczy, stwórz w swoim mieszkaniu miejsce do lądowania. Wyznacz miejsce na klucze, portfel, buty i inne przedmioty, abyś wiedział dokładnie, gdzie je znaleźć.

Skorzystaj z terapii

9/12

Dorośli z ADHD często mają niską tolerancję na frustrację, duże wahania nastroju i wybuchowy temperament. Lata życia z frustracją i krytyką mogą również wpłynąć na Twój stan emocjonalny. Rozmowa z terapeutą może jednak pomóc w nauczeniu się lepszych sposobów radzenia sobie z emocjami i nastrojami oraz zarządzania nimi.

Zadaj sobie pytanie, co jest najważniejsze

10/12

Gdy ma się ADHD, trudno jest wiedzieć, co robić najpierw. Nudne zadania mogą wydawać się mniej ważne, ale zadaj sobie pytanie, co musisz zrobić najpierw, zanim zrobisz coś nowego. Następnie zrób to. Nie odkładaj tego na później. Czasami ponumerowanie listy rzeczy do zrobienia może pomóc w ustaleniu, co należy zrobić w następnej kolejności.

Zapisz swoje pomysły

11/12

Noś ze sobą notatnik i trzymaj go we wszystkich wspólnych miejscach, np. przy łóżku i biurku. Jeśli wpadniesz na nowy pomysł w trakcie wykonywania innego zadania, zapisz go i przypomnij sobie, żeby wrócić do niego później.

Ćwicz codziennie

12/12

Niepokój i nadmierna aktywność to także częste objawy ADHD. Codziennie wykonuj intensywny trening, który pomoże Ci spożytkować część energii.

Maseczki chroniły dzieci przed COVID jesienią ubiegłego roku: Badanie CDC

0

Jak wynika z nowego badania opublikowanego przez CDC, wprowadzenie obowiązku noszenia masek szkolnych pomogło uchronić dzieci i nauczycieli przed koronawirusem zeszłej jesieni.

Maseczki chroniły dzieci przed COVID zeszłej jesieni: Badanie CDC

Carolyn Crist

9 marca 2022 — Obowiązek noszenia masek w szkołach pomógł uchronić dzieci i nauczycieli przed koronawirusem zeszłej jesieni, jak wynika z nowego badania opublikowanego przez CDC.

Okręgi szkół publicznych w Arkansas z wymaganiami masek miały 23% niższe wskaźniki koronawirusa wśród uczniów i pracowników niż okręgi bez mandatów od sierpnia do października 2021 roku, jak wariant Delta rozprzestrzenił się.

Jak podaje The New York Times, CDC spotkało się w przeszłości z krytyką za wyolbrzymianie korzyści płynących z maskowania w szkołach na podstawie wcześniejszych badań. Niektóre badania wykazały, że obowiązek noszenia masek w szkołach działa, podczas gdy inne wykazały, że obowiązek noszenia masek nie obniża liczby przypadków koronawirusów u dzieci.

Jednak wydaje się, że w najnowszych badaniach CDC uniknięto problemów związanych z projektowaniem badań, na które zwracano uwagę w innych badaniach, i potwierdzono dowody przemawiające za stosowaniem masek w celu ochrony dzieci, donosi gazeta.

To przechodzi test zapachu, powiedziała gazecie dr Louise-Anne McNutt, była badaczka CDC, a obecnie epidemiolog na Uniwersytecie Stanowym Nowego Jorku w Albany.

Oszacowany wpływ masek jest zgodny z innymi badaniami, które wykazały, że maski mają niewielki, ale istotny wpływ na ograniczenie przenoszenia wirusa SARS-CoV-2 – powiedziała.

Zespół badawczy porównał liczbę przypadków COVID-19 w 233 okręgach szkół publicznych w Arkansas w okresie od 23 sierpnia do 16 października. W około jednej trzeciej z nich obowiązywały pełne maski, w jednej piątej maski były wymagane w określonych miejscach lub grupach, a w połowie nie było żadnych wymagań dotyczących masek. Zwrócono również uwagę na wskaźniki COVID-19 w otaczającej społeczności, status społeczny i ekonomiczny oraz liczbę szczepień pracowników i uczniów.

W okresie objętym badaniem poziom transmisji COVID-19 w społeczności lokalnej w całym kraju zmniejszył się ze znacznego do umiarkowanego, a liczba szczepień wzrosła. Średnie tygodniowe wskaźniki zachorowań wśród uczniów i personelu na poziomie dystryktu były stale wyższe niż wskaźniki zachorowań w społeczności i zmniejszyły się w czasie z 745 przypadków na 100 000 osób pod koniec sierpnia i na początku września do 137 przypadków na 100 000 osób w połowie października. W tym samym czasie odsetek zaszczepionych wśród personelu i starszych uczniów wzrósł z 13,5% do 18,6%.

Zespół badawczy stwierdził, że powiaty, w których wprowadzono obowiązek stosowania masek ochronnych, miały niższe wskaźniki zachorowań na COVID-19 w stosunku do wskaźników zachorowań w otaczającej społeczności niż powiaty, w których nie wprowadzono takiego obowiązku. Ogólnie rzecz biorąc, w okręgach, w których wprowadzono obowiązek stosowania pełnych masek, wskaźnik COVID-19 był o 23% niższy niż w okręgach, w których nie wprowadzono takiego obowiązku, w tym o 24% niższy wśród pracowników i o 23% wśród uczniów. Badacze odkryli również, że polityka częściowego maskowania nie pomagała w takim stopniu jak pełna maska.

Wśród 26 okręgów, które w okresie objętym badaniem przeszły z polityki braku masek na pełny lub częściowy wymóg ich stosowania, liczba zachorowań spadła bardziej, niż można by się spodziewać na podstawie ówczesnych przypadków społecznych – piszą autorzy badania. Tydzień po wprowadzeniu zasad dotyczących masek znacznie spadła liczba zachorowań wśród uczniów i pracowników.

Jak piszą autorzy badania, na obszarach o wysokim poziomie społeczności COVID-19 maski stanowią ważną część wieloskładnikowej strategii prewencyjnej w środowisku K-12.

Badanie miało jednak kilka ograniczeń. Ponieważ było prowadzone od sierpnia do października, badacze nie są pewni, czy te same wyniki utrzymają się, gdy wariant Omicron stanie się dominującą formą koronawirusa pod koniec roku.

Co więcej, w badaniu nie uwzględniono innych działań zapobiegawczych podejmowanych w szkołach, takich jak zasady kwarantanny, wentylacja w klasach oraz przestrzeganie zaleceń dotyczących fizycznej odległości od uczniów. W przyszłych badaniach można by porównać pobliskie szkoły w tej samej społeczności, w których stosowano różne zasady maskowania, aby zbadać ich skutki, powiedział gazecie „Times” dr Jason Abaluck, profesor ekonomii behawioralnej i zdrowotnej w Yale University School of Management, który kierował badaniem dotyczącym maskowania w Bangladeszu.

Stwierdzenie, jak poważny musi być wybuch epidemii, aby uzasadnić wprowadzenie obowiązku noszenia masek w szkołach, wymaga zgadywania kosztów, które są wysoce niepewne, biorąc pod uwagę istniejące dowody – powiedział.

Abaluck zauważył, że koszty te mogą obejmować dyskomfort, a także trudności w porozumiewaniu się w szkole. Jednocześnie badanie to stanowi postęp w stosunku do poprzednich badań.

To badanie i szersza literatura na temat maskowania sugerują, że w miejscach, gdzie hospitalizacja i zgony są bardzo wysokie, korzyści z noszenia masek w szkołach mogą być znaczne – powiedział.

Macica pochylona: Co to jest?

0

Z macicą pochyloną mamy do czynienia wtedy, gdy macica przechyla się do tyłu przy szyjce macicy, zamiast do przodu. Dowiedz się więcej o tym, co powoduje tyłozgięcie macicy i czego można się spodziewać.

Co to oznacza?

Położenie macicy może być różne u różnych kobiet. Najczęściej macica leży poziomo nad pęcherzem moczowym, skierowana w stronę brzucha. Natomiast macica pochylona jest odchylona do tyłu, w kierunku odbytu. Około jedna czwarta kobiet ma tyłozgiętą macicę.

Chociaż przodozgięcie macicy zazwyczaj nie stanowi problemu, niektóre kobiety mogą doświadczać następujących objawów:

Ból podczas stosunku. Z powodu położenia przodozgiętej macicy Twój partner może łatwo uderzyć w Twoją macicę, a nawet w jajniki podczas seksu, powodując dyskomfort. Może to być szczególnie bolesne w pozycjach seksualnych „kobieta na górze”.

Rozdarcie. Podczas intensywnego seksu możliwe jest naderwanie więzadeł otaczających macicę, co może wymagać pomocy medycznej.

Bóle menstruacyjne. Jeśli masz tyłozgiętą macicę, możesz odczuwać większe niż zwykle bóle menstruacyjne, zwłaszcza jeśli cierpisz na schorzenie powiązane, takie jak endometrioza.

Przyczyny tyłozgięcia macicy

Niektóre z przyczyn tyłozgięcia macicy to:

  • Menopauza. Z wiekiem więzadła utrzymujące macicę mogą się osłabiać, co prowadzi do jej tyłozgięcia.

  • Zrosty. Operacje miednicy mogą spowodować powstanie pasma tkanki bliznowatej, która może pociągnąć macicę do pozycji przechylonej.

  • Endometrioza. Endometrioza to stan chorobowy, w którym komórki, które zwykle rosną wewnątrz macicy, rozrastają się poza nią. Komórki te mogą „przyklejać” macicę do innych narządów, powodując jej pochylenie.

  • Włókniaki. Włókniaki to nienowotworowe guzy, które mogą powodować tyłozgięcie macicy.

  • Genetyka. Nachylenie macicy może występować w twojej rodzinie.

Jak rozpoznać, że masz macicę przodującą?

Do typowych objawów przodozgięcia macicy należą:

  • Ból podczas stosunku

  • Ból podczas miesięcznego cyklu miesiączkowego?

  • Mimowolny wyciek moczu ?

  • Zakażenie dróg moczowych

  • Ból lub dyskomfort podczas noszenia tamponów

Ciąża a macica pochylona

Niektóre kobiety obawiają się, że pochylenie macicy zmniejszy ich szanse na zajście w ciążę. Na szczęście położenie macicy nie ma nic wspólnego z twoją zdolnością do noszenia dziecka. W rzeczywistości ciąża może nawet spowodować, że macica przechyli się do tyłu.

Diagnozowanie macicy przodującej

Aby ustalić, czy masz tyłozgięcie macicy, lekarz przeprowadzi badanie miednicy. Podczas tego badania lekarz zbada narządy rozrodcze, w tym srom, pochwę, szyjkę macicy, jajniki, macicę, odbytnicę i miednicę.

Lekarz włoży dwa palce do pochwy i uciśnie szyjkę macicy. Drugą ręką naciska na brzuch, aby delikatnie ująć macicę w obie dłonie. W ten sposób lekarz może sprawdzić wielkość i położenie macicy oraz poszukać nieprawidłowych narośli.

Lekarz może również wykonać badanie cytologiczne (zwane również wymazem z brodawki), aby ustalić, czy inne schorzenie, takie jak endometrioza lub włókniaki, nie jest przyczyną pochylenia macicy.

Podczas badania cytologicznego lekarz umieści w pochwie narzędzie zwane wziernikiem, aby umożliwić obejrzenie szyjki macicy. Za pomocą miękkiej szczoteczki lekarz pobiera komórki z szyjki macicy i wysyła próbki komórek do laboratorium w celu ich oceny.

Opcje leczenia w przypadku macicy pochylonej

Ciało każdej kobiety jest wyjątkowe. Lekarz może pomóc w ustaleniu najlepszej dla Ciebie opcji leczenia. Niektóre z najczęściej stosowanych opcji obejmują:

Terapia hormonalna. Terapia hormonalna zmniejsza stężenie hormonów estrogenowych w organizmie. Obniżenie poziomu hormonów estrogenowych pomaga zmniejszyć ból i leczyć objawy schorzeń leżących u podstaw choroby (mianowicie endometriozy). Najbardziej powszechną formą terapii hormonalnej jest kontrola urodzeń w postaci plastrów, pigułek lub pierścieni.

Ćwiczenia. W niektórych przypadkach lekarz może być w stanie ręcznie zmienić położenie macicy podczas badania miednicy, a ćwiczenia miednicy mogą utrzymać ją na miejscu. Specjaliści medyczni wydają mieszane opinie na temat skuteczności tych ćwiczeń. W wielu przypadkach, nawet po zmianie położenia macicy, w końcu ponownie przechyla się ona do tyłu.

Pessary. Aby pomóc macicy w utrzymaniu jej położenia do przodu, lekarz może założyć plastikowe urządzenie. Może to być wykonane tymczasowo lub na stałe. Wadą stosowania wkładki domacicznej jest ryzyko wystąpienia infekcji lub zapalenia. Po założeniu wkładki domacicznej możesz nadal odczuwać ból podczas stosunku, a plastikowe urządzenie może również powodować dyskomfort u partnera podczas stosunku.

Operacja. Podczas operacji macica może zostać przesunięta tak, by znajdowała się powyżej pęcherza moczowego. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić całkowite usunięcie macicy (znane jako histerektomia). Operacja jest prosta i zazwyczaj bardzo skuteczna.

Kiedy należy używać autowstrzykiwaczy

0

Jeśli masz silną alergię, to małe urządzenie może uratować Ci życie. Dowiedz się od lekarza, kiedy należy używać autowstrzykiwacza.

Autowstrzykiwacz, taki jak Adrenaclick, Auvi-Q, EpiPen, Symjepi lub jego generyczna wersja, może wyleczyć reakcję dawką epinefryny. Może ona ułatwić oddychanie, podnieść ciśnienie krwi, jeśli spada, i zmniejszyć obrzęk.

Kiedy wystąpi reakcja alergiczna, można się zastanawiać, czy to już czas, aby zrobić sobie zastrzyk z autowstrzykiwacza. Eksperci twierdzą, że nawet w razie wątpliwości należy go użyć. O wiele bardziej niebezpieczne jest niepodanie epinefryny w przypadku ciężkiej reakcji niż przyjęcie dawki, która nie jest naprawdę potrzebna.

Trzymaj wstrzykiwacz pod ręką i gotowy do użycia

Urządzenie nie przyda się, jeśli nie będziesz go miał przy sobie. Odbierając receptę w aptece, otrzymasz dwa wstrzykiwacze. Należy mieć je zawsze przy sobie na wypadek, gdyby jeden z nich nie zadziałał lub wystąpiła reakcja i konieczne było podanie drugiej dawki.

Skrajnie wysokie i niskie temperatury mogą uszkodzić lek w autowstrzykiwaczach, dlatego przechowuj je w temperaturze pokojowej. Nie zostawiaj ich w samochodzie.

Okres przydatności wstrzykiwaczy wynosi zazwyczaj rok, dlatego należy zwracać uwagę na datę podaną na pudełku.

Kiedy należy zrobić zastrzyk

Istnieje wiele przypadków, w których Ty lub ktoś, kogo znasz, musi użyć autowstrzykiwacza, ale dwa ogólne to:

  • Masz zagrażającą życiu alergię i wiesz, że miałeś kontakt z czynnikiem wywołującym alergię. Na przykład: Jeśli masz alergię na orzeszki ziemne, a twój chłopak zjadł kilka orzeszków i potem cię pocałował, nie czekaj na objawy – natychmiast zażyj epinefrynę.

  • Masz objawy alergii – nawet jeśli nie znasz czynnika wywołującego.

Objawy te mogą obejmować:

  • Problemy z oddychaniem, świszczący oddech lub zamknięcie dróg oddechowych

  • Pęcznienie twarzy, ust, warg lub języka

  • Reakcje skórne, takie jak pokrzywka, swędzenie, zaczerwienienie

  • Nudności, ból brzucha, wymioty lub biegunka

  • Zawroty głowy, omdlenia lub zapaść

Co robić po strzale

Po pierwszym zastrzyku należy wykonać następujące czynności:

  • Jeśli nie odczuwasz ulgi, zażyj drugą dawkę. W przypadku silnej reakcji można odczekać zaledwie 5 minut, a w przypadku łagodnej – 15 minut.

  • Poproś kogoś o wezwanie pogotowia ratunkowego.

  • Masować miejsce wstrzyknięcia przez 10 sekund, aby pobudzić naczynia krwionośne i ułatwić organizmowi wchłonięcie leku.

  • Po wstrzyknięciu leku należy udać się na pogotowie ratunkowe, nawet jeśli objawy ustąpią lub ulegną poprawie. Ciężkie epizody mogą trwać od 4 do 12 godzin, a na początku nigdy nie wiadomo, jak długo będzie trwał twój.

Stwórz plan

Najczęstsze działania niepożądane związane ze wstrzyknięciem epinefryny to zawroty głowy, niepokój, lęk i drżenie. W rzadkich przypadkach mogą one być bardziej nasilone.

Wspólnie z lekarzem opracuj plan dostosowany do Twoich potrzeb. Powinien on określać, kiedy należy wykonać zastrzyk i jak rozpoznać objawy ciężkiej reakcji alergicznej.

Plan należy przekazać wszystkim osobom, które mogą być zmuszone do użycia wstrzykiwacza, np. współmałżonkowi lub współpracownikom. Jeśli dziecko ma przy sobie wstrzykiwacz automatyczny, przekaż plan nauczycielom, pielęgniarce szkolnej, opiekunce do dziecka i dziadkom.

Przećwicz używanie urządzenia. Sprawdź w Internecie, czy są dostępne filmy i aktualizacje dotyczące bezpieczeństwa. Upewnij się, że każdy, kto będzie musiał go użyć, wie, jak to zrobić.

Gorączka u niemowląt: Czy to ząbkowanie, czy coś innego?

0

Czy to normalne, że dzieci mają gorączkę podczas ząbkowania? Lekarz pokaże Ci, jak rozpoznać, czy Twój maluch ząbkuje – czy jest chory.

Ale co zrobić, jeśli dziecko gorączkuje? Czy jest to kolejna oznaka ząbkowania, czy też może być ono chore?

Ząbkowanie może podnieść temperaturę ciała dziecka, ale tylko nieznacznie. Każda gorączka powyżej 100,4 F to znak, że dziecko jest prawdopodobnie chore.

Jak rozpoznać, że dziecko ząbkuje?

Każde dziecko jest inne. Niektóre z nich ledwie marudzą podczas ząbkowania. Inne płaczą i są rozdrażnione przez dłuższy czas.

Prawdopodobnie ząbkuje, jeśli Twoje dziecko:

  • Dużo ślini się

  • Jest wyjątkowo marudny lub rozdrażniony

  • Płacze więcej niż zwykle

  • Żuje pierścienie do gryzienia lub inne twarde przedmioty

Prawdopodobnie objawy te pojawią się u Twojego dziecka, gdy pojawią się przednie zęby. Najgorszych objawów należy spodziewać się między 6 a 16 miesiącem życia.

Jak rozpoznać, że Twoje dziecko jest chore?

Chore dziecko może być również niespokojne, mieć problemy z jedzeniem i spaniem. Twoje dziecko prawdopodobnie złapało przeziębienie, chorobę żołądka lub inną chorobę, jeśli:

  • Ma katar lub zatkany nos

  • Kicha lub kaszle

  • Ma biegunkę lub wymiotuje

  • Ma wysypkę

Jeśli nadal nie jesteś pewien, co się dzieje, skonsultuj się z pediatrą.

Jak złagodzić ból dziąseł

Jeśli Twoje dziecko ząbkuje, najlepszym sposobem na uspokojenie go jest uciskanie dziąseł. Możesz masować je czystym palcem lub dać dziecku gumowy pierścień do żucia.

Chłodne przedmioty są przyjemne w dotyku dla ząbkującego dziecka. Jednak zbyt zimne mogą zaszkodzić dziąsłom. Włożenie pierścienia do zamrażarki może również spowodować jego pęknięcie i przeciekanie. Zamiast tego włóż pierścień do lodówki, aż ostygnie. Jeśli nie masz pod ręką gryzaka, włóż do lodówki mokry chusteczkę higieniczną.

Nie używaj żeli, którymi smaruje się dziąsła dziecka, ani tabletek na ząbkowanie. Zazwyczaj nie pomagają, a niektóre zawierają belladonnę (trującą roślinę) lub benzokainę (lek, który znieczula dziąsła), co może być szkodliwe. FDA ostrzega przed nimi ze względu na możliwość wystąpienia niebezpiecznego skutku ubocznego: mogą one obniżyć ilość tlenu w krwiobiegu.

Jeśli Twoje dziecko ma ponad 6 miesięcy, możesz podać mu ibuprofen (Motrin dla dzieci) lub acetaminofen (Tylenol dla dzieci), aby złagodzić ból związany z ząbkowaniem. Należy jednak najpierw skonsultować się z lekarzem.

Kiedy należy wezwać lekarza

Ząbkujące dzieci mogą być niespokojne, i często takie są. Należy jednak uważać na oznaki, że dziecko jest naprawdę chore. Zadzwoń do lekarza, jeśli dziecko:

  • Jest w wieku poniżej 3 miesięcy i ma temperaturę powyżej 100,4 F

  • Jest w wieku powyżej 3 miesięcy i ma gorączkę powyżej 102 F

  • Ma gorączkę utrzymującą się dłużej niż 24 godziny

  • Ma biegunkę, wymioty lub wysypkę z gorączką

  • Jest bardzo senny lub wygląda na chorego

  • Nie można go uspokoić

Ząbkowanie może być frustrującym okresem zarówno dla Twojego dziecka, jak i dla Ciebie. Pamiętaj, że jest to tylko kolejny etap. W międzyczasie zapewnij dziecku jak największy komfort. A kiedy pojawią się pierwsze ząbki, szczotkuj je codziennie szczoteczką do zębów dla dzieci o miękkim włosiu, aby były zdrowe.

Panel CDC wymienia powody, dla których warto wykonać drugą dawkę szczepionki COVID

Panel ekspertów CDC ds. szczepień omówił strategie i potencjalne terminy podawania dodatkowych szczepionek przeciwko COVID osobom, które otrzymały już trzy dawki szczepionki, ale nie głosował nad zaleceniami.

Panel CDC wymienia powody, dla których warto wykonać drugą dawkę szczepionki COVID

Kerry Dooley Young

21 kwietnia 2022 r. – CDC rozważa, co powiedzieć społeczeństwu na temat drugiej dawki przypominającej szczepionki mRNA przeciwko COVID-19.

Żywności i Leków (FDA) w marcu zezwoliła na podanie drugiej dawki przypominającej szczepionki Pfizer-BioNTech lub Moderna COVID-19 osobom w wieku 50 lat i starszym oraz niektórym dorosłym z obniżoną odpornością, mimo że wielu czołowych ekspertów w dziedzinie chorób zakaźnych kwestionowało potrzebę jej stosowania przed podjęciem decyzji przez agencję.

Praktyki Szczepień Ochronnych (Advisory Committee on Immunization Practices – ACIP) o przedyskutowanie kwestii drugich szczepień przypominających, ale nie poprosiła grupy ekspertów o głosowanie nad formalnymi zaleceniami.

Zamiast tego eksperci rozmawiali o potencjalnym terminie podania dodatkowych szczepionek przeciwko COVID-19 osobom, które już otrzymały trzy szczepienia oraz o wyzwaniach związanych ze szczepieniami, które prawdopodobnie pojawią się w miarę trwania pandemii.

Członek ACIP, Beth Bell, MD, MPH, z Uniwersytetu w Waszyngtonie, powiedziała, że jest zaniepokojona możliwością wystąpienia „zmęczenia szczepionkami przypominającymi”.

„Program szczepień, który będzie wymagał szczepienia dużej części populacji co 4 do 6 miesięcy, jest naprawdę nietrwały i prawdopodobnie nie jest czymś, w czym większość ludzi chciałaby uczestniczyć” – powiedziała.

Korzyści płynące z dodatkowych dawek szczepionki COVID-19 wydają się być na razie mniejsze niż korzyści płynące z dawek początkowych” – powiedziała Bell.

Wcześniej na spotkaniu pracownicy CDC przedstawili szacunkowe dane dotyczące skuteczności szczepionki COVID-19 w zapobieganiu jednemu przypadkowi hospitalizacji z powodu tej choroby w ciągu 4 miesięcy wśród osób w wieku 50 lat i starszych.

Według CDC największy wzrost skuteczności zapobiegania hospitalizacjom następuje po pierwszej serii szczepień, a następnie słabnie.

Okazuje się, że na każde 135 osób, które otrzymały pierwszą serię szczepień przeciwko COVID-19, przypada jedna hospitalizacja. Jednak aby zapobiec jednej hospitalizacji, potrzeba 674 osób, które otrzymały pierwszą dawkę przypominającą. Druga dawka przypominająca zapobiega jednemu hospitalizowaniu na każde 1205 zaszczepionych osób.

Bell powiedziała, że jest zaniepokojona rozważaniem dodatkowych dawek dla „coraz mniejszej liczby osób i stwarzaniem wrażenia, że nie mamy bardzo skutecznego programu szczepień”, mimo że dane CDC wskazują na wyraźne korzyści.

Powody, dla których warto zaszczepić się po raz drugi

Elisha Hall, PhD, RD, z CDC przedstawiła na slajdach kilka czynników, które pomogą określić, czy dana osoba powinna pilnie poddać się drugiej dawce szczepienia:

  • Występowanie pewnych chorób, które zwiększają ryzyko ciężkiego przebiegu choroby wywołanej przez COVID-19

  • Umiarkowany lub ciężki niedobór odporności

  • Życie z osobą z obniżoną odpornością, zwiększonym ryzykiem ciężkiej choroby lub osobą, która nie może być zaszczepiona ze względu na wiek lub przeciwwskazania

  • Zwiększone ryzyko narażenia na SARS-CoV-2, wirusa wywołującego COVID-19, np. w związku z wykonywanym zawodem, działalnością instytucjonalną lub inną (np. podróżą lub dużymi zgromadzeniami)

  • Mieszkanie lub praca w okolicy, w której występuje średni lub wysoki poziom COVID-19 w społeczności

Natomiast osoby, które w ciągu ostatnich 3 miesięcy zostały zakażone wirusem SARS-CoV-2, mogą chcieć poczekać – stwierdziła Hall w swojej prezentacji. Innym powodem opóźnienia może być obawa, że dawka przypominająca może być ważniejsza w późniejszym okresie roku.

Eksperci odnieśli się również do nieporozumień społecznych związanych z dawkami przypominającymi. W przypadku szczepionek mRNA firmy Pfizer i Moderna druga dawka przypominająca to czwarta dawka, natomiast w przypadku osób, które otrzymały jednorazową szczepionkę firmy J&J, druga dawka przypominająca to dawka trzecia.

W przyszłości łatwiej będzie określać kolejne dawki jako „coroczne dawki przypominające” – powiedziała Sara Oliver, MD, MSPH, z CDC. Ważne jest, aby język dotyczący kolejnych szczepień był jasny i łatwy do zrozumienia dla społeczeństwa, powiedziała.

Oliver powiedziała również, że już teraz obserwuje się spadek akceptacji drugich serii szczepień przeciwko COVID-19. Dane CDC pokazują, że 77% osób w USA otrzymało co najmniej jedną dawkę szczepionki przeciwko COVID-19, ale tylko 66% populacji jest w pełni zaszczepiona, a tylko 45% otrzymało pierwszą dawkę przypominającą.

W swojej prezentacji Oliver stwierdziła, że najważniejszym priorytetem w działaniach na rzecz szczepień przeciwko COVID-19 są szczepienia początkowe dla osób, które jeszcze ich nie otrzymały.

Dzieci poniżej 5 roku życia

Podczas publicznej sesji komentującej spotkanie CDC kilka osób wezwało FDA do szybkich działań w celu rozszerzenia zakresu szczepionki COVID-19 na dzieci w wieku 5 lat i młodsze.

„Wiemy, że wielu rodziców, opiekunów i świadczeniodawców pragnie, aby szczepionki COVID były dostępne dla małych dzieci” – powiedział dr Doran Fink, zastępca dyrektora działu szczepionek w FDA.

Powiedział on, że agencja pracuje nad tym, aby być gotową do dopuszczenia szczepionek dla małych dzieci, w oczekiwaniu na wyniki badań przeprowadzonych przez producentów.

Sędzia w Teksasie blokuje dochodzenie w sprawie opieki medycznej nad dziećmi transseksualnymi

0

Sędzia w Teksasie tymczasowo zabronił władzom stanu Teksas prowadzenia dochodzeń w sprawie doniesień o przeprowadzaniu zabiegów zmiany płci u nieletnich jako przypadków możliwego znęcania się nad dziećmi.

Sędzia w Teksasie blokuje dochodzenia w sprawie opieki medycznej nad dziećmi transseksualnymi

Ralph Ellis

14 marca 2022 — Sędzia w Teksasie tymczasowo wstrzymał dochodzenie władz stanu Teksas w sprawie doniesień o zabiegach zmiany płci u nieletnich jako przypadkach możliwego znęcania się nad dziećmi.

Sędzia Amy Clark Meachum w piątek wydała nakaz, który zabrania agencjom stanowym prowadzenia takich dochodzeń, podczas gdy sprawa sądowa złożona przez rodziców transseksualnego dziecka toczy się w systemie sądowym. Rozprawa w tej sprawie została zaplanowana na 11 lipca.

W piśmie z 22 lutego republikanin Gov. Greg Abbott nakazał agencjom stanowym zbadanie doniesień o przeprowadzaniu na dzieciach procedur zmiany płci, w tym podawania leków blokujących dojrzewanie płciowe i operacji zmiany płci, jako możliwych przypadków znęcania się nad dziećmi. Tego rodzaju dochodzenia mogą doprowadzić do wszczęcia postępowania karnego wobec nauczycieli, lekarzy i rodziców dzieci transseksualnych, którzy nie zgłoszą takich procedur.

Rodzice transseksualnego dziecka, które było przesłuchiwane przez agencję stanową, odpowiedzieli na pozew i dołączył do nich psycholog, który zajmuje się dziećmi transseksualnymi.

Sędzia Meachum powiedział, że zarządzenie Abbotta narusza zasadę podziału władzy, ponieważ skutkuje stworzeniem zupełnie nowego prawa bez ustawodawstwa.

Czujemy ulgę dla teksańskich rodzin, które zostały sterroryzowane przez tę bezprawną dyrektywę, powiedziała Camilla Taylor, dyrektor ds. procesów sądowych w Lambda Legal, grupie, która pomogła złożyć pozew, według Bloomberg Equity. Było to głęboko traumatyczne przeżycie zarówno dla rodziców, jak i dzieci.

Prokurator generalny Teksasu Ken Paxton powiedział na Twitterze, że będzie się odwoływał od orzeczenia sędziego.

Sędzia Demokrata próbuje powstrzymać legalne i konieczne śledztwo w sprawie osób próbujących wykorzystywać nasze dzieci poprzez operacje trans i leki na receptę. Składam apelację. Wygram tę walkę, aby chronić nasze teksańskie dzieci” – napisał na Twitterze.

Również w piątek rodzice i zwolennicy transseksualizmu skrytykowali administrację Abbotta podczas przesłuchania zorganizowanego przez Texas Family and Protective Services Council.

„Jak ktoś może nie chcieć, aby dziecko czuło się komfortowo we własnej skórze?” – powiedział jeden z rodziców w oświadczeniu złożonym podczas przesłuchania. Mamy nadzieję, że będziemy mogli zapewnić mu narzędzia, dzięki którym stanie się najlepszą wersją samego siebie, bez obawy, że nasze dziecko zostanie wyrwane z kochającego domu”.

Rzecznik DFPS powiedział CNN, że Teksas wszczął dziewięć dochodzeń w sprawie nieletnich, którym zgłoszono, że korzystają z opieki medycznej związanej z potwierdzaniem płci.