Po porodzie lekarz pomoże Ci dowiedzieć się, czego możesz się spodziewać w pierwszym tygodniu pobytu w szpitalu i/lub w domu.

.

Masz zupełnie nowe dziecko. Co teraz? Oto kilka pomocnych wskazówek, jak poznać swoje maleństwo.

Noworodki głównie śpią, jedzą i robią kupkę/siusiu. Czasami wydają dziwne dźwięki, poruszają się i nieregularnie oddychają. Nie martw się, większość z nich jest normalna.

Oto kilka dźwięków, które mogą wydawać Twoje dziecko:

• Płacz. Jest to sposób komunikowania się noworodków. Płacz może oznaczać: „Jestem głodny”, „Mam mokrą pieluszkę”, „Jestem zmęczony” lub „Chcę być przytulony”. Dowiesz się, jakie są sygnały płaczu dziecka i jak na nie reagować.

• Niemowlęta bekają, połykając powietrze podczas karmienia. Mają też czkawkę, kichają, chrząkają i piszczą.

• Noworodki mogą robić przerwy między oddechami, oddychać szybko, a następnie normalnie, z przerwami. Krótkie przerwy są w porządku.

Niektóre z tych ruchów są również normalne:

• Zwijają się, tak jak w łonie matki.

• Wyrzucają ręce i nogi w odruchu przestrachu.

• Zwijają palce u nóg, kiedy łaskoczesz ich spód stopy.

• Podczas rozciągania mają również ruchy drżące. Można się z tym spotkać podczas zmiany pieluszki.

Większość nowych mam pozostaje w szpitalu przez kilka dni po porodzie. Wykorzystaj ten czas na powrót do zdrowia i odpoczynek; po powrocie do domu będziesz bardzo zajęta! Pediatra obejrzy tutaj Twoje dziecko, aby upewnić się, że jest zdrowe. Przed wyjazdem do domu zapytaj w szpitalu, czy masz lub widzisz jakieś obawy.

Na co zwrócić uwagę po przywiezieniu dziecka do domu:

• Noworodki powinny jeść od 8 do 12 razy dziennie.

• Można stwierdzić, że dziecko je dużo, jeśli spędza od 10 do 15 minut przy każdej piersi aktywnie ssąc i połykając lub wypija od 2 do 3 uncji mleka podczas każdego karmienia.

• Nawet duże niejadki mogą stracić do jednej dziesiątej swojej wagi urodzeniowej w ciągu pierwszych 5 dni życia. Bez obaw, przybiorą ją z powrotem do 10. dnia życia. Dzieci, które zasypiają lub odwracają się od butelki lub piersi podczas karmienia, mogą doświadczyć jeszcze większej utraty wagi. Jeśli zaczyna się to dziać zanim dziecko wróci do wagi urodzeniowej, porozmawiaj o tym ze swoim pediatrą. Gdy dziecko ponownie przybierze na wadze, zasypianie lub odwracanie się od butelki lub piersi zwykle oznacza, że jest najedzone.

• Powinieneś zmieniać co najmniej cztery mokre pieluchy dziennie i jedną lub więcej pieluch z kupką.

• Jeśli karmisz piersią, kupa Twojego dziecka ma kolor musztardy. Kupa karmiona mieszanką paszową jest żółta lub brązowa. Może też wyglądać na zaschniętą.

• Noworodki śpią od 16 do 17 godzin na dobę, a w ciągu pierwszych dwóch tygodni po urodzeniu mogą spać nawet przez wiele godzin. Pamiętaj, aby budzić dziecko w ciągu dnia, aby je nakarmić, i nie pozwól, aby między karmieniami minęły więcej niż 3 godziny.

Tydzień 1 Wskazówki

wskazówki

• Opieka nad nowym dzieckiem jest męcząca! Poproś o pomoc członków rodziny i przyjaciół – Ty też potrzebujesz snu. Możesz także przygotować się na drzemki, kiedy dziecko będzie drzemać.

• Noworodki powinny spać na plecach we własnym łóżeczku lub kołysce. Nie należy wkładać do łóżeczka poduszek, ochraniaczy, klinów, zabawek ani miękkiej pościeli.

• Miałeś cesarskie cięcie? Uspokój się. Niech ktoś inny pomoże Ci nosić i pieluchować dziecko.

• Twoje dziecko nadal tęskni za komfortem i ciepłem łona matki. Owiń je w kocyk i trzymaj w ramionach, aby czuło się bezpieczne i chronione.

• Jako noworodek, wewnętrzny „termostat” Twojego dziecka nie działa jeszcze zbyt dobrze. Ubierz je w jedną warstwę więcej niż Ty.

• Skóra Twojego dziecka jest delikatna. Natychmiast zmień brudną pieluszkę i dokładnie wyczyść jej pupę ciepłą, wilgotną ściereczką, a następnie osusz, aby uniknąć pieluszkowego zapalenia skóry. Zachowaj pachnące chusteczki i płyn do kąpieli dla dzieci, gdy będą starsze.

• Jeśli Twoje dziecko było wcześniakiem, zapytaj w szpitalu, czy możesz zastosować „kangurowanie”, czyli dotykanie dziecka skórą do skóry, co pomoże Ci nawiązać z nim więź.

• Kontakt skóra do skóry wspomaga proces tworzenia więzi u wszystkich niemowląt. Podobnie jest z mówieniem i śpiewaniem do dziecka, patrzeniem mu w oczy i uśmiechaniem się.

• Wypróżniaj się po każdych 2-3 uncjach z butelki lub przy zmianie piersi. Po zakończeniu karmienia należy ponownie zrobić beknięcie.

• Pępowina Twojego dziecka wyschnie i odpadnie po około 10-14 dniach. Do tego czasu utrzymuj ją w czystości i składaj pieluszkę, aby obszar ten pozostał suchy. Nie kąp dziecka, dopóki pępowina nie odpadnie. Skonsultuj się z pediatrą, jeśli masz jakiekolwiek obawy związane z zaczerwienieniem, ropą, nieprzyjemnym zapachem lub marudnością.

Twoje dziecko chce do Ciebie mówić. Jak mu odpowiedzieć? Lekarz ma kilka wskazówek, jak rozmawiać z dzieckiem.

To świetna zabawa, ale ma też kluczowe znaczenie dla ich rozwoju.

Ich młody mózg chłonie dźwięki, tony i język, których użyją, aby wypowiedzieć swoje pierwsze słowa. Odgrywasz tu ważną rolę. Dzieci, których rodzice rozmawiają z nimi, często rozwijają silniejsze umiejętności językowe i konwersacyjne niż dzieci, które tego nie robią.

Najlepszym sposobem mówienia do swojego malucha może być to, co przychodzi mu najbardziej naturalnie: ten śpiewny sposób, w jaki wielu z nas mówi do niemowląt – „Jak się masz,uuu?! „Chcesz baaaardzo?”. To mowa niemowląt i może ona stymulować rozwój językowy Twojego dziecka.

Dlaczego to jest dobre dla mózgu dziecka

Niemowlęta zwykle zwracają większą uwagę i chętniej reagują na mowę dziecka niż na zwykłe rozmowy dorosłych. Żartobliwie przesadzony i wysoki ton Twojego głosu ożywia umysł Twojego malucha.

Osiemdziesiąt procent fizycznego rozwoju mózgu dziecka ma miejsce w ciągu pierwszych trzech lat jego życia. W miarę jak mózg dziecka powiększa się, tworzy również połączenia potrzebne do myślenia, uczenia się i przetwarzania informacji. Połączenia te, zwane synapsami, tworzą się w bardzo szybkim tempie, około 700 na sekundę w ciągu pierwszych kilku lat.

Mówienie do dziecka uruchamia te ważne synapsy w tej części mózgu, która zajmuje się językiem. Im więcej słów słyszy, tym silniejsze stają się te połączenia umysłowe. Proces ten może wzmocnić przyszłe umiejętności językowe dziecka i jego ogólną zdolność do nauki.

Niemowlęta, które więcej mówią do dziecka, znają więcej słów w wieku 2 lat niż ich rówieśnicy.

Podstawy mówienia do niemowląt

Aby Twoje dziecko odniosło jak najwięcej korzyści:

• Często z nim rozmawiaj. Gadatliwi rodzice mają zazwyczaj gadatliwe dzieci.

• Spędzaj trochę czasu sam na sam z niemowlęciem. Rozmowa z dzieckiem przynosi największe korzyści, gdy odbywa się w cztery oczy, bez obecności innych dorosłych lub dzieci.

• Gdy dziecko próbuje do Ciebie mówić, nie przerywaj mu ani nie odwracaj wzroku. Dziecko musi wiedzieć, że zależy Ci na tym, aby je wysłuchać.

• Patrz dziecku w oczy. Będzie ono lepiej reagować na mowę, gdy będzie patrzeć prosto na Ciebie.

• Ogranicz ilość oglądanej i słuchanej telewizji. Zbyt dużo może zahamować rozwój języka. Poza tym jesteś bardziej zabawny niż głos na ekranie, prawda?

• Dodawaj też trochę mowy dorosłych. Dziecko musi usłyszeć, jak brzmią słowa w codziennej rozmowie.

Wraz z rozwojem i dojrzewaniem dziecka należy zmieniać sposób, w jaki się do niego mówi.

W wieku od 1 do 3 miesięcy

Niemowlę komunikuje się z Tobą gruchając, wydając dźwięki bulgotania i oczywiście płacząc. Może się uśmiechać, poruszać rączkami i nóżkami lub gruchać, kiedy mówisz do niego w określony sposób.

• Rozmawiaj, śpiewaj, gruchaj, gaworz i baw się z dzieckiem w podchody.

• Opowiadaj o swoich działaniach. Podczas kąpieli, posiłków lub zabawy opowiadaj, co robisz i na co ono patrzy.

• Czytaj dziecku i rozmawiajcie o obrazkach, które widzicie.

• Świętuj, uśmiechaj się i bądź podekscytowany, kiedy dziecko wydaje dźwięki i uśmiecha się.

• Około 2 miesiąca życia dziecko zaczyna wydawać dźwięki samogłosek („ah-ah” lub „oh-oh”). Należy naśladować te dźwięki i dodawać do nich prawdziwe słowa.

• Gdy dziecko wydaje dźwięk, Ty również powinieneś go wydawać, a następnie czekać na jego reakcję. W ten sposób nauczysz je, jak prowadzić rozmowę.

W wieku od 4 do 7 miesięcy

Dziecko zacznie próbować naśladować dźwięki, które słyszy. Zauważysz, że badają swoje własne dźwięki i akcenty. Mogą nawet podnosić lub obniżać głos, próbując w ten sposób wyrazić swoje uczucia.

• Wykorzystaj odgłosy, które wydają, aby zachęcić je do wypowiadania słów. Jeśli dziecko powie „bach”, powiedz „butelka” lub „książka”.

• Rozszerzaj zakres swoich rozmów. Podczas rozmowy mów powoli i zacznij akcentować niektóre słowa. Na przykład, trzymaj piłkę i powiedz: „Chcesz piłkę? To jest twoja piłka.” Następnie zamilknij, aby zachęcić dziecko do odpowiedzi.

• Zapoznaj dziecko z różnymi przedmiotami. Kiedy na coś spojrzy, wskaż to i powiedz, co to jest.

• Codziennie czytaj dziecku, zwłaszcza kolorowe książki z obrazkami i czasopisma. Nazywaj obrazki, które widzisz i chwal dziecko, gdy gaworzy razem z Tobą podczas czytania.

W wieku od 8 do 12 miesięcy

Dziecko zaczyna rozumieć niektóre słowa (np. „nie”) i wymawiać inne (np. „mama” lub „dada”). Do ukończenia roku będą również rozumiały pewne polecenia, takie jak „Pomachaj na pożegnanie”.

• Mów o tym, co razem z dzieckiem robicie, na co patrzycie lub na co wskazujecie. Jeśli dziecko wskaże na samochód i powie: „samochód”, powiedz: „Tak, to czerwony samochód”.

• Nazywaj każdy przedmiot, z którym dziecko ma kontakt – zabawkę, łyżkę, mleko itp. Zacznij też wskazywać części ciała – wskaż na rękę dziecka i powiedz „ręka”, a na swoją wskaż „ręka tatusia (lub mamusi)”.

• Pomóż dziecku wyrazić słowami, co czuje.

• Używaj pozytywnych stwierdzeń, aby ukierunkować ich zachowanie. Zamiast mówić: „Nie stój”, powiedz: „Czas usiąść”.

• Jeśli musisz powstrzymać dziecko przed zrobieniem czegoś, powiedz stanowcze „nie”. Nie krzycz ani nie udzielaj długich wyjaśnień.

• Śpiewaj piosenki, w których są działania, takie jak „Itsy Bitsy Spider”. Baw się z dzieckiem, odgrywając scenki do piosenki.

• Dzieci w tym wieku uwielbiają naśladować słowa, które słyszą, dlatego warto uważać na to, co się mówi, bo może się zdarzyć, że usłyszy się powtórzenie.

Wszystkie dzieci uczą się komunikacji w swoim własnym tempie. Nie przejmuj się zbytnio, jeśli Twoje dziecko nie mówi tak szybko, jak byś tego oczekiwał. Jeśli jednak masz poważne obawy, porozmawiaj o tym z lekarzem.

Czy za bardzo się martwisz? Lekarz wyjaśnia, w jaki sposób stres u rodziców może powodować stres i niepokój u dziecka. Dowiedz się, jak uspokoić siebie i pomóc dziecku zachować spokój.

Czy słyszałaś kiedyś to powiedzenie? Kiedy mama nie jest szczęśliwa, nikt nie jest szczęśliwy”. To powiedzenie może być prawdziwe, ponieważ uczucia dziecka prawdopodobnie odzwierciedlają Twoje.

Dziecko widzi, dziecko robi

Mówi się, że dzieci są jak gąbki. Chłoną informacje z otaczającego je świata i uczą się w szybkim tempie. Obserwują również Ciebie.

Od urodzenia niemowlęta odbierają sygnały emocjonalne od innych. Nawet bardzo małe dzieci patrzą na opiekunów, aby ustalić, jak zareagować na daną sytuację – mówi dr Jennifer E. Lansford, profesor w Instytucie Badań Nauk Społecznych oraz w Centrum Polityki na rzecz Dzieci i Rodziny na Uniwersytecie Duke’a.

Niemowlęta są wyczulone na emocje swoich rodziców. Stres może przenosić się z rodzica na dziecko. W jednym z badań niemowlęta trzymano z dala od matek przez krótki czas, podczas gdy matki wykonywały stresujące zadanie. Po ponownym połączeniu dzieci również wykazywały oznaki stresu.

Stres: To, co dobre, złe i brzydkie

Martwisz się, jak być całkowicie wolnym od stresu, aby nie dać się ponieść emocjom? Niepotrzebnie. Nie każdy stres jest szkodliwy. CDC dzieli stres na trzy kategorie:

• Stres pozytywny: niski poziom niepokoju, który możesz odczuwać, gdy poznajesz nowych ludzi lub czekasz na ukłucie igłą u lekarza

• Stres tolerowany: bardziej intensywny, ale wciąż możliwy do opanowania, związany z takimi wydarzeniami jak utrata pracy lub członka rodziny

• Stres toksyczny: silny niepokój spowodowany czymś, co trwa przez długi czas, np. maltretowaniem lub zaniedbywaniem

Jak mówi dr Sarah A. Keim, specjalista w dziedzinie pediatrii ze szpitala Nationwide Childrens Hospital w Columbus, OH, to właśnie stres toksyczny powinien Cię zaniepokoić. Jeśli Ty czujesz się ciągle zestresowana, może to dotyczyć także Twojego dziecka. Lansford twierdzi, że uczucie niepokoju i presji może również wpływać na sposób, w jaki opiekujesz się swoim dzieckiem.

Jak twierdzi, ma to wpływ na samopoczucie rodziców. Zestresowani rodzice gorzej reagują na sygnały swoich niemowląt, a ta mniej wrażliwa opieka jest stresująca dla dzieci.

Każdy z nas doświadcza stresu. Sposób, w jaki sobie z nim radzisz, może pomóc w rozwoju emocjonalnym dziecka.

Odrobina stresu daje nam motywację, napęd i cel – mówi Keim. A jeśli Ty zdrowo reagujesz na stres, Twoje dziecko będzie Cię naśladować.

Wskazówki, jak przejąć kontrolę nad stresem

• Dowiedz się, na czym polega problem.

  Źródło niepokoju może być jasne – na przykład problemy finansowe lub zawodowe. Może też nie być oczywiste i trzeba będzie poszperać. Spróbuj dowiedzieć się, co go wywołuje, aby móc uważać na czynniki wyzwalające i starać się ich unikać.

• Skoncentruj się na sobie.

  Aby zadbać o swoje dziecko, musisz najpierw zadbać o siebie. Dobrze się odżywiaj, wysypiaj się jak najwięcej (drzemka wtedy, kiedy dziecko drzemie, naprawdę), pij dużo wody i ćwicz.

• Uzyskaj pomoc.

  Jeśli jesteś naprawdę zestresowany, zwróć się po wsparcie do kogoś, komu ufasz. Możesz także skontaktować się z wykwalifikowanym specjalistą, np. psychologiem, który pomoże Ci w zdrowy sposób radzić sobie z obciążeniem.

Jak uspokoić zestresowane dziecko

Jak wygląda niespokojne dziecko? Niektórzy mogą przypuszczać, że płacz jest podstawową reakcją niemowląt na stres, ale tak nie jest, mówi Keim. Twoje dziecko może być zestresowane, jeśli:

• Nie nawiązuje kontaktu wzrokowego

• Rozszerzają szeroko palce

• Często kichać

• Ziewanie?często

Aby pomóc im się zrelaksować:

• Delikatnie połóż rękę na głowie lub stopach.

• Połóż ich dłonie razem.

• Zachęć dziecko do ssania smoczka, kciuka lub palca.

• Zawiń je w kocyk.

• Przytulaj lub kołysz je delikatnie, wydając przy tym dźwięk „ciii”.