Strona główna Blog Strona 3248

Zapping” – udrożnienie dróg oddechowych może przynieść ulgę osobom z ciężką astmą

0

U osób z ciężką astmą najnowocześniejsza metoda chirurgiczna, która "przebudowuje" drogi oddechowe, może poprawić oddychanie i zapobiec atakom.

Zapping’ Air Passages może przynieść ulgę w ciężkiej astmie

FRIDAY, March 18, 2022 (HealthDay News) — Inhalatory, tabletki lub zastrzyki pomagają większości ludzi kontrolować astmę, ale niektórzy z ciężką chorobą decydują się na najnowocześniejszą operację, która „przebudowuje” ich drogi oddechowe, aby poprawić oddychanie.

Termoplastyka oskrzeli obkurcza mięśnie gładkie w płucach, co zapobiega ich napinaniu się i wywoływaniu ataków. Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków zatwierdziła tę metodę leczenia u dorosłych z ciężką astmą w 2010 roku.

Jak podaje Cleveland Clinic, około 5% do 10% osób z astmą cierpi na chorobę, której nie można kontrolować za pomocą leków, inhalatorów lub innych metod leczenia.

Nowe badanie kliniczne przeprowadzone na prawie 300 pacjentach wykazało, że po pięciu latach od zabiegu ich objawy znacznie się poprawiły. Mieli oni mniej ataków ciężkiej astmy, wizyt na oddziale ratunkowym i hospitalizacji, a także używali mniej leków kortykosteroidowych.

„Dane z wielu badań wskazują na to, że zabieg działa, jest trwały przez pięć lat i nie ma żadnych poważnych działań niepożądanych” – powiedział autor badania dr Geoffrey Chupp, profesor medycyny na Uniwersytecie Yale. „Myślę, że to przemawia za tym, że termoplastyka oskrzeli powinna być nadal stosowana u odpowiednich pacjentów”.

Podczas gdy leki znane jako leki biologiczne – kolejny nowy rodzaj terapii – są coraz powszechniejsze i zmniejszają liczbę ataków astmy u wielu pacjentów, termoplastyka oskrzeli jest pomocna dla tych, którzy nie reagują na te leki, powiedział Chupp. Niektórzy są leczeni zarówno lekami biologicznymi, jak i zabiegiem chirurgicznym.

W badaniu wzięło udział 284 amerykańskich i kanadyjskich pacjentów w wieku od 18 do 65 lat, u których wykonano termoplastykę oskrzeli. Około 80% z nich było obserwowanych przez pięć lat. Pacjenci przyjmowali kortykosteroidy i długo działające beta-agonisty, aby kontrolować swoją astmę. Ich ataki astmy, wizyty na pogotowiu, hospitalizacje i stosowanie leków były monitorowane przez 12 miesięcy przed operacją i przez pięć lat po niej.

Po pięciu latach 9,7% pacjentów stosowało doustne kortykosteroidy, w porównaniu z 19,4% przed operacją.

Ogółem, 77,8% miało ciężkie ataki przed operacją, w porównaniu do 42,7% pięć lat później. Do piątego roku hospitalizacja spadła z 16,1% pacjentów do 4,8%, a wizyty na oddziale ratunkowym z 29,4% do 7,9%.

Podczas termoplastyki oskrzeli chirurg wprowadza do płuc cewnik, na którym znajduje się koszyczek z czterema wypustkami. Końcówki są rozszerzane do momentu, gdy dotkną ścian dróg oddechowych. Następnie za pomocą ciepła obkurcza się znajdującą się pod nimi warstwę mięśni gładkich, aby nie mogły się one napinać i wywoływać ataków astmy.

„W ten sposób uzyskujemy remodeling dróg oddechowych pacjenta. To zmniejsza nasilenie choroby” – powiedział Chupp.

Wyniki badań zostały opublikowane w marcowym wydaniu czasopisma CHEST.

Astma jest stanem zapalnym dróg oddechowych. Wiele elementów tego stanu zapalnego może utrudniać jego kontrolę, powiedział dr Albert Rizzo, główny lekarz naczelny Amerykańskiego Stowarzyszenia Chorób Płuc.

Zazwyczaj lekarze stosują leki przeciwzapalne i leki rozszerzające drogi oddechowe” – powiedział Rizzo, który nie brał udziału w badaniach.

„Dlaczego niektórzy pacjenci nie reagują na te leki, wciąż pozostaje naszą zagadką” – powiedział Rizzo. „Może to być wynikiem tego, że u niektórych pacjentów różne elementy szlaku zapalnego nie są tak dobrze kontrolowane. I znowu, dotyczy to układu odpornościowego i genetyki układu odpornościowego, której rozwikłanie wymaga jeszcze wiele pracy.”

Rizzo powiedział, że ważne jest, aby mieć rozwiązania w zakresie leczenia, ponieważ ciężka astma wpływa na jakość życia pacjenta i czasami jest śmiertelna.

Badanie to jest kolejnym dowodem na to, że zabieg ten jest alternatywą dla osób, które nie reagują dobrze na inne metody leczenia, powiedział Rizzo.

„Wciąż jest to kwestia wyboru odpowiedniej osoby: Kto może poddać się temu zabiegowi i odnieść z niego korzyści” – powiedział. „Jest to procedura, podobnie jak wiele innych procedur, która powinna być wykonywana przez osoby, które zajmują się tym od dłuższego czasu. Nie każdy specjalista pulmonolog powinien się tym zajmować. Większa biegłość wynika z wielokrotnego wykonywania tej procedury”.

Chupp powiedział, że badacze nie stwierdzili żadnych długoterminowych zdarzeń niepożądanych na podstawie danych z pięciu lat. Istnieją jednak pewne zagrożenia krótkoterminowe.

Procedura jest wykonywana w trzech etapach, z których każdy trwa około miesiąca i każdy dotyczy innej części płuc. Jak wynika z badania, istnieje pewne ryzyko, że pacjent może mieć ciężki atak astmy, krwawienie i wymagać wsparcia respiratora. Okazało się, że ryzyko to stopniowo zmniejszało się w ciągu kolejnych lat obserwacji.

Chupp ma nadzieję, że dalsze badania pozwolą udoskonalić metodę leczenia i lepiej określić, którzy pacjenci są idealnymi kandydatami do operacji.

Jedna z przeszkód w leczeniu: Firmy ubezpieczeniowe mogą nie pokrywać kosztów zabiegu, ponieważ uważają go za eksperymentalny.

„Uważam, że termoplastyka oskrzeli powinna być nadal częścią algorytmów leczenia pacjentów z ciężką astmą” – powiedział Chupp. „I myślę, że powinniśmy rozważyć przeprowadzenie badań, w których jest ona stosowana w połączeniu z lekami biologicznymi, potencjalnie w celu zwiększenia efektu modyfikującego chorobę, tak abyśmy mogli jeszcze bardziej poprawić wyniki pacjentów i potencjalnie doprowadzić ich do remisji klinicznej”.

Więcej informacji.

Więcej informacji na temat termoplastyki oskrzeli można znaleźć na stronie U.S. National Institutes of Health.

Liczba zgonów z powodu COVID w USA sięga miliona: „Historia powinna nas osądzić”.

0

Liczba przypadków znów rośnie, a Stany Zjednoczone osiągają niewyobrażalny i ponury kamień milowy.

Milion ofiar epidemii COVID w USA: „Historia powinna nas osądzić”.

Marcia Frellick

13 maja 2022 r. W obliczu ostrzeżeń o nowej fali zachorowań na koronawirusy, według danych Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa liczba zgonów spowodowanych wirusem COVID-19 w Stanach Zjednoczonych przekroczyła dziś milion, co stanowi mrożący krew w żyłach i tragiczny kamień milowy dla pandemii, która już trzeci rok z rzędu wywołuje fale żalu i zakłóca życie.

Według innych pomiarów, liczba ta została osiągnięta kilka dni lub miesięcy wcześniej, co pokazuje, jak trudno jest poznać prawdziwe żniwo choroby. Prezydent Joe Biden zarządził w zeszłym tygodniu, aby flagi w Białym Domu oraz we wszystkich budynkach i na terenach publicznych były podniesione do połowy, apelując do Amerykanów, aby „nie znieczulali się na taki smutek”.

W Stanach Zjednoczonych odnotowano najwyższą na świecie liczbę zgonów spowodowanych koronawirusem, który zabił ponad 6 milionów ludzi na całym świecie, a nastąpiło to w zastraszającym tempie, zaledwie 27 miesięcy po potwierdzeniu pierwszego przypadku w USA 20 stycznia 2020 roku.

Liczba ofiar śmiertelnych w Stanach Zjednoczonych osiągnęła 200 000 22 września 2020 roku, a do 14 grudnia wzrosła o kolejne 100 000. Zaledwie miesiąc później, 18 stycznia 2021 roku, liczba ta osiągnęła 400 000, a 21 lutego – 500 000.

Obecny milion ofiar to tak, jakby w ciągu dwóch lat zginął cały stan Delaware lub zniknęła populacja San Jose, dziesiątego co do wielkości miasta w USA.

Cierpienie jest jednak powszechne na całym świecie.

Nowe szacunki Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) z 5 maja wskazują, że nadwyżka śmiertelności, czyli całkowita liczba zgonów związanych bezpośrednio lub pośrednio z wirusem COVID-19 w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2021 r. wyniosła około 14,9 mln, czyli znacznie więcej niż oficjalne szacunki.

Syra Madad, DHSc, epidemiolog chorób zakaźnych na Uniwersytecie Harvarda i w nowojorskim systemie szpitalnym, twierdzi, że ponowne obliczenia WHO z 5 maja pokazują, jak trudno jest znaleźć spójną, weryfikowalną liczbę.

Różne instytucje rządowe stosują różne sposoby gromadzenia danych, wymiany informacji i komunikacji.

Madad twierdzi, że w Stanach Zjednoczonych śmiertelność z powodu COVID-19 jest znacznie zaniżona. Na przykład liczba zgonów nie uwzględnia osób, które zmarły z powodu innych problemów związanych z wirusem COVID-19, takich jak brak dostępu do opieki zdrowotnej w czasie pandemii lub opóźnienia w szukaniu opieki – mówi Madad.

Eksperci z Johns Hopkins stwierdzili w tym tygodniu, że w Stanach Zjednoczonych rozpoczęła się już nowa fala pandemii. CDC przewiduje, że do końca miesiąca liczba zgonów wzrośnie o kolejne 5 000. Mimo to u progu lata sytuacja w kraju jest lepsza niż na początku tego roku, w czasie fali zachorowań na Omicron. Dostęp do szczepionek oznacza, że ludzie mają możliwość wyboru, aby się chronić.

Mimo to CDC ogłosiła, że COVID-19 będzie trzecią główną przyczyną zgonów w USA w roku 2021.

To niepojęte, że wirus, który jeszcze kilka lat temu nie istniał, teraz jest trzecią główną przyczyną zgonów w Stanach Zjednoczonych” – mówi Madad.

Historia powinna nas surowo osądzić, jeśli chodzi o liczbę osób, którym mogliśmy zapobiec zakażeniu, hospitalizacji, a nawet śmierci” – mówi, powołując się na wczesne błędy w stosowaniu narzędzi i środków łagodzących, a także często słabe przekazywanie informacji na temat zdrowia.

Cztery razy więcej niż wczesne prognozy najgorszego przypadku

Milion zgonów to liczba, o której nikt nie myślał w pierwszych miesiącach pandemii, mówi dr Chris Beyrer, epidemiolog z Johns Hopkins .

Według niego jest to czterokrotnie wyższa liczba niż ta, którą Anthony Fauci i Deborah Birx przewidywali w marcu 2020 roku, kiedy kierowali narodowym zespołem reagowania na epidemię COVID-19.

Jedną z rzeczy, które w tragiczny sposób podkreślają ten fakt, jest to, że nigdy nie da się cofnąć wczesnej fazy reakcji na wybuch epidemii” – mówi Beyrer. Bardzo szybko reakcja stała się upolityczniona – na czerwono i na niebiesko.

Nie mieliśmy takiej mobilizacji, jak w wielu innych krajach.

W pierwszych dniach stracono bardzo dużo czasu i istnień ludzkich z powodu braku środków ochrony osobistej, ambiwalencji w kwestii publicznego maskowania się z naciskiem na zachowanie masek dla pracowników służby zdrowia oraz słabych protokołów dystansu społecznego.

Jak mówi Beyrer, jedną z największych katastrof były testy.

Ludzie godzinami czekali w kolejkach na badania. Okazało się, że takie podejście jest fatalne. Naprawdę zapłaciliśmy za te wczesne błędy” – mówi.

Wspaniały sukces pandemii nastąpił natomiast dzięki opracowaniu szczepionek.

Szczepionki i leki przeciwwirusowe sprawiły, że nie było 2 milionów ofiar śmiertelnych” – mówi.

40% osób zna kogoś, kto zmarł z powodu COVID

Beyrer twierdzi, że najbardziej wymowną statystyką jest to, że według najnowszych danych z projektu COVID States Project 4 na 10 dorosłych Amerykanów zna przynajmniej jedną osobę, która zmarła z powodu COVID.

Doktor Cindy Prins, profesor kliniczny epidemiologii na Uniwersytecie Florydy, podkreśliła tragedię.

Naprawdę nie sądzę, że musiało być ich aż tyle. W czasie tej pandemii były momenty, w których można było uratować ludzkie życie” – mówi.

Prins twierdzi, że szczepionki mogły zapobiec wielu zgonom, ale przesłanie zostało zamazane.

Podała przykład, że kiedy szalał Omicron, przekaz brzmiał: „Nie jest tak źle. Jest łagodna.

Dzięki temu osoby niechętne szczepieniom zyskały większe poparcie dla swojego stanowiska – mówi Prins. Porównania między ryzykiem nieszczepienia a ryzykiem szczepienia nie były wystarczająco wyraźne.

Prins twierdzi, że liczba 1 miliona może wywołać efekt odrętwienia, podobnie jak długość pandemii, po której ludzie mówią: „Mam dość”.

Jest to liczba, którą trudno ludziom zrozumieć.

Ale pamiętanie o tym jest bardzo ważne.

To milion bliskich osób. Każda z tych osób ma swoją twarz i historię, a także ludzi, którzy się o nią troszczyli i ją stracili”.

Prins ma nadzieję, że liczba hospitalizacji i zgonów będzie nadal spadać.

Nadal jednak mamy powody, by niepokoić się nowymi wariantami choroby, słabnącą odpornością i kolejną falą, która może nadejść pod koniec lata i na początku jesieni.

Walentynki: Dobre dla serca

0

Czekolada, czerwone wino i wyrazy miłości mogą nie tylko sprawić, że serca zaczną bić w romantyczny sposób, ale także przyczynić się do poprawy zdrowia serca.

Walentynki: Dobre dla serca

Czekolada, czerwone wino i inne wyrazy miłości mogą być dobre dla Ciebie.

By Dulce Zamora Medically Reviewed by Louise Chang,?MD Od lekarza Archives

Walentynki mogą być dobre dla serca, i to na więcej niż jeden sposób. Czekolada, czerwone wino i wyrazy miłości mogą nie tylko sprawić, że serce zacznie bić w romantyczny sposób, ale także przyczynić się do poprawy jego zdrowia.

Według coraz większej liczby badań, czekolada, czerwone wino i miłość mogą odgrywać pewną rolę w utrzymaniu prawidłowego przepływu krwi w organizmie. Eksperci nie zawsze są zgodni co do tego, w jaki sposób te elementy zwiększają wydolność układu sercowo-naczyniowego, nie zawsze też zalecają je jako narzędzia zapobiegania chorobom. Wiadomo jednak, że odrobina każdego z nich nie zaszkodzi – z umiarem.

Słodkie rzeczy

Wiele osób postrzega czekoladę jako winną przyjemność. Ilu dietetyków miało poczucie, że popełniło grzech, sięgając po kakaową rozkosz? Ile matek ostrzegało swoje dzieci przed jedzeniem zbyt dużej ilości czekolady, aby nie nabawiły się ubytków?

Nie ma wątpliwości, że czekolada może przyczyniać się do przybierania na wadze i próchnicy zębów, ale teraz naukowcy odkryli, że może ona mieć również korzystny wpływ na organizm.

„Wydaje się, że jeden ze składników kakao – flawonoidy – może mieć korzystny wpływ na serce” – mówi Susan Moores, RD, rzeczniczka Amerykańskiego Stowarzyszenia Dietetycznego (ADA). Mówi ona, że flawonoidy są antyoksydantami, które chronią organizm przed wolnymi rodnikami. Podejrzewa się, że wolne rodniki uszkadzają tętnice i powodują odkładanie się blaszek miażdżycowych (substancji tłuszczowych) w ścianach naczyń krwionośnych, co może prowadzić do miażdżycy.

Przeciwutleniacze mogą również pomóc obniżyć poziom „złego” cholesterolu (LDL) i zwiększyć ilość „dobrego” cholesterolu (HDL). To działanie przeciwutleniające jest najwyraźniej większe w ciemnej czekoladzie, ponieważ zawiera ona więcej ziaren kakaowca, które są naturalnym źródłem flawonoidów.

Joe Vinson, profesor chemii na Uniwersytecie Scranton w Pensylwanii, twierdzi, że flawonoidy zawarte w ciemnej czekoladzie mogą również poprawiać zdrowie śródbłonka (wyściółki tętnic i żył).

Według niego w jednym z badań osoby z jednym z czynników ryzyka chorób serca (tj. wysokim ciśnieniem krwi, wysokim poziomem cholesterolu, wysokim poziomem trójglicerydów) wypijały jedną 6-uncjową szklankę kakao, bogatego we flawonoidy. Po wypiciu tego jednego napoju badacze stwierdzili podobno znaczną poprawę elastyczności tętnic.

Badania mogą być jednak mylące, mówi Vinson, ponieważ badacze zazwyczaj podają uczestnikom duże dawki kakao. „Nie wiemy, czy mniejsze dawki działają” – mówi.

Podobnie, eksperci w dziedzinie zdrowia ostrzegają przed jedzeniem zbyt dużej ilości czekolady, ponieważ jest ona zazwyczaj bogata w kalorie i tłuszcze nasycone.

Jeśli pozwolisz sobie lub bliskiej osobie na kakaowy smakołyk, zjedz niewielką ilość. Cynthia Sass, RD, rzeczniczka ADA, zaleca kupowanie droższej czekolady, ale mniejszej jej ilości. „Zauważa jednak, że osoby, które poświęcają czas na delektowanie się smakiem i pozwalają, by słodycze rozpływały się w ustach, są bardziej zadowolone z mniejszych porcji.

Toast z sercem

Jedzenie i spożywanie posiłków od dawna jest walentynkową tradycją dla zakochanych, a teraz może być jeszcze więcej powodów do stukania się kieliszkami.

Osoby, które piją umiarkowane ilości czerwonego wina, odnoszą korzyści dla zdrowia serca. Badania wykazały, że flawonoidy zawarte w czerwonym winie – pochodzące ze skórek winogron – mają działanie przeciwutleniające, mogą podnosić poziom dobrego cholesterolu i zapobiegać krzepnięciu krwi w naczyniach.

Inne, bardziej kontrowersyjne wyniki badań wykazują, że nie tylko czerwone wino, ale umiarkowane ilości alkoholu w ogóle chronią przed chorobami układu krążenia.

„Alkohol ma działanie rozrzedzające krew i to właśnie okazało się skuteczne w walce z udarem i chorobami serca” – mówi Sass.

Jednak badania nad różnymi rodzajami alkoholu były niewielkie i nie wykazały tak dużego wpływu na podwyższenie poziomu dobrego cholesterolu, mówi Holly Novak, dyrektor ds. profilaktyki i zdrowia kobiet w Prairie Cardiovascular w Springfield, Ill.

Vinson twierdzi, że alkohol może również wytwarzać wolne rodniki, które są szkodliwe dla wątroby, przeciwdziałając korzystnemu działaniu przeciwutleniaczy. Jedynym wyjątkiem jest czerwone wino spożywane z umiarem.

Wszyscy pracownicy służby zdrowia, z którymi rozmawiał doktor, ostrzegają przed nadmiernym piciem alkoholu lub zachęcaniem osób niepijących do rozpoczęcia picia. Spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko problemów z wątrobą, nadciśnienia, otyłości, raka piersi, samobójstw i wypadków.

Kobiety w wieku rozrodczym również są zachęcane do niepicia, ponieważ alkohol może zaszkodzić wzrostowi i rozwojowi nienarodzonego dziecka. Zanim kobiety, które piją dużo, dowiedzą się, że są w ciąży, „szkody mogą być już wyrządzone” – mówi Sass, która zaleca picie musującego soku z winogron lub soku z ciemnoczerwonych winogron z wodą gazowaną jako alternatywę dla czerwonego wina.

American Heart Association (AHA) zaleca picie alkoholu w ilości od jednego do dwóch drinków dziennie dla mężczyzn i jednego drinka dla kobiet. Jeden drink odpowiada 12 uncjom piwa, 4 uncjom wina, 1,5 uncji 80- lub 1 uncji 100- lub 100- procentowego alkoholu wysokoprocentowego.

Ogólnie rzecz biorąc, eksperci nie zalecają picia czerwonego wina ani żadnego innego alkoholu jako pierwszej linii obrony przed chorobami serca.

Strzała Kupidyna

Słowo „miłość” od wieków wprawiało ludzi w zakłopotanie. Sprawiało, że ludzie czuli się, jakby unosili się w powietrzu, lub stawali się płaczkami po usłyszeniu pewnej piosenki. Sprawiało też, że rozsądni ludzie robili szalone rzeczy.

Jednak tak tajemnicza siła, jaką jest miłość, nie dziwi, że jest ona zdolna do wielu, wielu rzeczy.

A co z poprawą zdrowia serca? Jakkolwiek niedorzecznie by to nie brzmiało – tak – istnieją dowody na to, że tak właśnie może być, a nawet więcej.

„Dowody na to, że dobre związki mają korzystny wpływ na zdrowie, są bardzo mocne” – mówi dr Blair Justice, emerytowany profesor psychologii w University of Texas School of Public Health.

Według Justice’a różni badacze analizowali różne rodzaje związków (np. małżeństwo, rodzinę i przyjaźń) i wykazali, że miłość może:

  • Pomagać w zapobieganiu odkładania się płytki miażdżycowej w tętnicach.

  • Chronią przed chorobami serca.

  • Zwiększają poziom przeciwciał w organizmie.

  • Zmniejszają poziom substancji chemicznych związanych ze stresem, które mogą uszkadzać układ odpornościowy.

  • Mniejsze ryzyko chorób w ogóle.

  • Zmniejszenie ryzyka przedwczesnej śmierci.

  • Wydłużenie życia.

Ochronne działanie miłości w odniesieniu do chorób serca zostało zbadane w wielu środowiskach.

Naukowcy, którzy obserwowali imigrantów włosko-amerykańskich w Roseto w stanie Penn. odkryli, że osoby, które utrzymywały bliskie więzi rodzinne, tak jak w swojej ojczyźnie, rzadziej zapadały na choroby serca w porównaniu z innymi społecznościami amerykańskimi, nawet jeśli stosowały dietę wysokotłuszczową.

„Stopniowo, w miarę upływu czasu, pewien odsetek tych (włosko-amerykańskich) rodzin zaczął przyjmować bardziej amerykańskie zwyczaje – bardziej interesować się szybkim życiem, luksusowymi samochodami i członkostwem w klubach golfowych – i zaczęli zapadać na choroby serca z taką samą częstością jak ludzie, którzy byli w tym kraju” – mówi Justice.

Przeprowadzono również długoterminowe badania na Japończykach, którzy przeprowadzili się na Hawaje i do Kalifornii, i wyniki były podobne. Imigranci, którzy przyjęli bardziej amerykańskie zwyczaje, częściej zapadali na choroby serca w porównaniu z tymi, którzy zachowali tradycyjne, bliskie więzi rodzinne.

Jedna z teorii wyjaśniających wpływ miłości na zdrowie fizyczne wiąże się z naturą ludzką. „Potrzeba dotykania i rozmawiania jest instynktowna” – mówi Justice. Twierdzi on, że kontakt osobisty włącza część układu nerwowego, co ma działanie uspokajające i pozwala na zmniejszenie ilości substancji chemicznych wywołujących stres w organizmie.

Ponadto ludzki dotyk może obniżyć ciśnienie krwi i wywołać poczucie bezpieczeństwa, więzi i komfortu – mówi dr Carol Rinkleib Ellison, autorka książki „Seksualność kobiet” i psycholog prowadząca prywatną praktykę.

„Ludzie, którzy potwierdzają swoją miłość do siebie przed snem, zazwyczaj śpią głębiej i spokojniej, a rano budzą się bardziej wypoczęci, w lepszym nastroju, a co za tym idzie, lepiej się dogadują” – mówi Ellison.

Życie może nie zawsze jest tak proste, ale eksperci są zgodni, że mniejszy poziom stresu jest korzystny dla zdrowia całego organizmu, w tym serca.

Prezenty od serca i dla serca

Podarowanie ukochanej osobie miłości, czerwonego wina i czekolady na Walentynki może rzeczywiście pomóc w zdobyciu punktów w dziale serc. Ale romantyczne i zdrowe dawanie prezentów nie musi być nudne.

Poniżej przedstawiamy kilka pomysłów ekspertów w dziedzinie zdrowia, z którymi rozmawiał doktor, a które pomogą pobudzić serce do działania.

  • Podaruj kosz owoców lub zapisz bliską osobę do klubu owoców miesiąca, który dostarcza świeże produkty do domu. Czerwone owoce, takie jak truskawki, czereśnie i czerwone grejpfruty są bogate w przeciwutleniacze – mówi Sass.

  • Podaruj ukochanej osobie krokomierz. To zabawne narzędzie, które pomoże Twojemu ukochanemu zobaczyć postępy w sprawności fizycznej. W końcu ćwiczenia fizyczne są dobre dla serca. Moores sugeruje, aby umówić się na wspólny spacer.

  • Zamiast kupować przedmioty materialne, wybierzcie się na wycieczkę, aby zrobić coś wspólnie. To okazja, by wspólnie stworzyć nowe doświadczenie lub ponownie przeżyć stare, mówi Ellison.

  • Podaruj zabawną książkę, ponieważ humor jest dobry dla serca, mówi Sass.

Jeśli nadal nie wiesz, co podarować w Walentynki, nie martw się (stres jest szkodliwy dla zdrowia serca).

„Niezależnie od tego, czy będzie to małe pudełko czekoladek, czerwone róże, czy wspólnie spędzony czas, najważniejsze jest, aby w Walentynki podarować prezent komuś, na kim Ci zależy” – mówi Novak, przypominając, że to wysiłek jest tym, co zazwyczaj porusza serce drugiej osoby.

15 najlepszych ćwiczeń w leczeniu objawów ADHD

0

Dowiedz się, jakie rodzaje ćwiczeń mogą pomóc w leczeniu objawów zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD).

Nawet pojedyncza sesja ruchu może zwiększyć motywację do wykonywania zadań umysłowych, zwiększyć wydajność mózgu, dodać energii i zmniejszyć poczucie zagubienia. Ruch działa na mózg w taki sam sposób, jak leki na ADHD.

Aby uzyskać te korzyści, należy jednak ćwiczyć w odpowiedni sposób i w odpowiedniej ilości. Kluczem jest znalezienie aktywności, która pasuje do Twojego stylu życia, a następnie trzymanie się jej.

Wykorzystaj ruch w pełni

Podobnie jak w przypadku leków, efekty ćwiczeń utrzymują się tylko przez pewien czas. Potraktuj swój trening jako „dawkę” leku. Staraj się wykonywać co najmniej jedną 30-40-minutową aktywność fizyczną dziennie, 4 lub 5 dni w tygodniu.

Ćwiczenia wybierasz sam, ale upewnij się, że są one „umiarkowanie intensywne”, co oznacza, że podczas treningu:

  • Tętno wzrasta

  • Oddychasz ciężej i szybciej

  • Pocisz się

  • Twoje mięśnie są zmęczone

Jeśli nie jesteś pewien, jak intensywne powinny być ćwiczenia, porozmawiaj z lekarzem. Może on zalecić korzystanie z monitora tętna lub innego urządzenia, aby upewnić się, że trening przynosi maksymalne korzyści.

Rodzaje ćwiczeń, które możesz wykonywać

Ćwiczenia aerobowe. Jest to wszystko, co powoduje przyspieszenie bicia serca. Należy robić coś, co podnosi tętno i utrzymuje je przez określony czas, np. od pół godziny do 40 minut.

Ćwiczenia aerobowe tworzą nowe ścieżki w mózgu i napełniają go substancjami chemicznymi, które pomagają w utrzymaniu uwagi.

Możesz spróbować jednego z tych ćwiczeń:

  • Bieganie

  • Szybki marsz

  • Jazda na rowerze

  • Pływanie na okrążeniach

Powyższe czynności można wykonywać na zewnątrz lub w pomieszczeniach, ale jeśli masz wybór, wyjdź na zewnątrz. Badania wykazują, że przebywanie na łonie natury podczas ruchu może zmniejszyć objawy ADHD w jeszcze większym stopniu niż ćwiczenia w pomieszczeniach.

Sztuki walki. Eksperci twierdzą, że im bardziej złożone ćwiczenia, tym lepiej dla Twojego mózgu. Sporty takie jak karate, taekwondo, jiujitsu i judo skupiają się na samokontroli i łączeniu umysłu i ciała.

Uprawiając sztuki walki, ćwiczysz takie umiejętności, jak:

  • Koncentracja i skupienie

  • Równowaga

  • Timing

  • Pamięć

  • Konsekwencje działań

  • Drobne umiejętności motoryczne

Inne ćwiczenia złożone. Jeśli nie lubisz sztuk walki, możesz skorzystać z innych form aktywności fizycznej, które również stanowią wyzwanie dla twojego umysłu i ciała:

  • wspinaczka skałkowa

  • Taniec

  • Gimnastyka

  • Joga

Trening siłowy. Osoby, które dopiero zaczynają ćwiczyć, powinny na początku uprawiać ćwiczenia aerobowe, takie jak chodzenie czy jogging. Po pewnym czasie dodaj dla urozmaicenia trochę ćwiczeń siłowych. Spróbuj takich ćwiczeń jak:

  • Wypady

  • Przysiady

  • Pchnięcia

  • Podciągnięcia

  • Podnoszenie ciężarów

Sporty zespołowe. Jeśli zapiszesz się do ligi softballu lub piłki nożnej, być może właśnie to sprawi, że będziesz się ruszać kilka razy w tygodniu. Zorganizowane zajęcia sportowe przynoszą wszystkie korzyści płynące z ćwiczeń fizycznych, a dodatkowo motywuje do nich grupa społeczna.

Praca w zespole doskonali umiejętności komunikacyjne, pomaga przemyśleć swoje działania i planować je z wyprzedzeniem. Przynależność do zespołu może także poprawić poczucie własnej wartości.

Jak wytrwać w tym postanowieniu

Podobnie jak lekarstwa, ćwiczenia fizyczne pomagają w leczeniu ADHD tylko wtedy, gdy są kontynuowane. Jeśli jednak masz problemy z koncentracją uwagi, jak utrzymać ten stan? Wypróbuj poniższe wskazówki:

Niech ćwiczenia będą interesujące. Zmieniaj rodzaj ćwiczeń. Zmieniając aktywność każdego dnia lub tygodnia, można wyjść z rutyny.

Znajdź partnera. Kumpel do ćwiczeń pomoże Ci wytrwać w postanowieniu i umili czas, gdy będziesz się pocić.

Ruszaj się rano. Jeśli pasuje to do Twojego planu dnia, ćwicz z samego rana, przed zażyciem leków. W ten sposób uzyskasz najwięcej korzyści z dodatkowych substancji chemicznych poprawiających nastrój w organizmie.

Utrzymuj leki. Ćwiczenie może dać Ci ogromną przewagę nad objawami ADHD, ale nie zastępuje leków. Nie należy przerywać innych terapii, chyba że lekarz wyrazi na to zgodę.

Co powinnaś wiedzieć o procesie indukcji porodu

0

Indukcja porodu to proces, w którym poród rozpoczyna się w sposób medyczny, a nie naturalny. Dowiedz się, co dzieje się podczas indukcji i czego możesz się spodziewać po jej zakończeniu.

Dlaczego warto wywołać poród?

Nie wywołuje się porodu, jeśli nie ma przeciwwskazań zdrowotnych dla matki lub dziecka. Poród może zostać wywołany, jeśli:

  • Twoja ciąża przeciąga się znacznie poza przewidywany termin porodu

  • W przeszłości miałaś już do czynienia z szybkimi porodami

  • Mieszkasz daleko od szpitala, a indukcja porodu jest bezpieczniejszym rozwiązaniem niż przeczekanie go

  • Odeszły Ci wody, ale nie masz żadnych skurczów

  • Masz infekcję macicy, która może stanowić zagrożenie dla dziecka

  • Masz stan przedrzucawkowy, wysokie ciśnienie krwi lub cukrzycę ciążową

  • Niski poziom płynu owodniowego

  • Coś jest nie tak z twoim łożyskiem

  • Twoje dziecko nie rośnie tak, jak oczekiwano?

  • Spodziewasz się potomstwa, np. bliźniąt lub trojaczków

Kiedy indukcja porodu jest bezpieczna?

W większości przypadków lekarz poczeka z planowaną indukcją porodu do momentu, kiedy będziesz w pełni sił witalnych. Pełny termin oznacza około 40 tygodni. Indukcja między 37 a 42 tygodniem jest powszechna.

Jeśli Twoje dziecko urodzi się wcześniej niż w 37 tygodniu, jest uważane za wcześniaka i może wymagać opieki na oddziale intensywnej terapii noworodka (NICU). Niektóre przedwczesne porody odbywają się poprzez indukcję, szczególnie w przypadku ciąży mnogiej. Przedwczesny poród jest niebezpieczny, ponieważ dziecko jest bardziej narażone na powikłania, takie jak:?

  • żółtaczka

  • trudności w karmieniu

  • niezdolność do samodzielnego oddychania

  • problemy z utrzymaniem temperatury ciała

Dopuszczenie do przekroczenia 42 tygodnia ciąży jest niebezpieczne, ponieważ:

  • Większe dziecko może być trudniejsze do porodu przez pochwę

  • Pogarsza się stan łożyska, przez co dziecko otrzymuje mniej składników odżywczych

  • Płyn owodniowy może się zmniejszyć, a dziecko może oddać pierwszą kupę (smółkę) w łonie matki?

Jak wywołuje się poród?

Indukcję porodu można przeprowadzić na kilka sposobów. Lekarze lub pielęgniarki pomagają rozpocząć ten proces, a Twój organizm sam się tym zajmie. Jeśli lekarz zaleci indukcję porodu, najlepiej umówić się na nią w szpitalu, w którym personel może monitorować Ciebie i Twoje dziecko przez cały czas trwania porodu.

Kluczem do indukcji porodu jest Twoja szyjka macicy. Rozszerzenie jej pomaga rozpocząć proces porodu. Indukcja porodu koncentruje się na sposobach stymulowania szyjki macicy. Przykładowe metody indukcji porodu to:

Usunięcie błony śluzowej. Lekarz może to zrobić podczas jednej z wizyt kontrolnych lub w szpitalu. Wprowadza on palec w rękawiczce do pochwy i przez szyjkę macicy, a następnie porusza palcem w przód i w tył, aby oddzielić torebkę z wodami od ściany macicy. W ten sposób często zachęca się organizm do skurczów. Skurcze posuwają Twoje ciało do przodu w trakcie porodu.

Rozwarcie błon płodowych powoduje również uwolnienie hormonów, które pomagają zmiękczyć szyjkę macicy w przygotowaniu do porodu. W połączeniu z naporem skurczów dziecko może zacząć się obniżać, co spowoduje dalsze rozszerzenie szyjki macicy.

Odejście wód płodowych. Jeśli przerwanie ciągłości błon płodowych nie przynosi rezultatów, lekarz może użyć małego plastikowego haczyka, aby odciąć wody płodowe. Zwykle przyspiesza to proces porodu, pozwalając Ci przeć w ciągu kilku godzin od oderwania się wód płodowych.

Jeśli jednak poród nadal nie postępuje, może to być niebezpieczne dla Twojego dziecka. Po pęknięciu worka z wodami płodowymi dziecko musi zostać szybko urodzone, w przeciwnym razie może mieć problemy zdrowotne z powodu braku płynu owodniowego.

Dojrzewanie. Jeśli Twój organizm nie wytwarza samodzielnie wystarczającej ilości hormonu zmiękczającego szyjkę macicy, lekarz może zastosować żel, który spowoduje dojrzewanie szyjki macicy. Dojrzewanie ma miejsce, gdy szyjka macicy rozrzedza się i rozszerza w ramach przygotowań do porodu. Rozwarcie szyjki macicy musi wynosić 10 cm, aby można było rozpocząć parcie.

Oksytocyna. Jeśli nic innego nie zadziała, lekarz poda Ci hormon o nazwie oksytocyna w postaci leku Pitocin. Kroplówka dożylna pomaga stymulować macicę do skurczów, co przyspiesza poród. Po zastosowaniu tego leku Ty i Twoje dziecko musicie być ściśle monitorowani.

Pytania, które należy zadać w związku z indukcją porodu. Jeśli lekarz mówi o indukcji porodu, a ty czujesz się z tym niekomfortowo, nie bój się zadawać pytań i dowiedzieć się więcej o tym procesie i możliwościach. Warto zastanowić się nad następującymi pytaniami:

  • Dlaczego muszę mieć indukcję?

  • Czy pomoże to mnie i/lub mojemu dziecku? Jeśli tak, to w jaki sposób?

  • Czy mam jakieś inne możliwości? Jakie one są?

  • Jakie są zagrożenia, jeśli nie chcę poddać się indukcji?

  • Jakie są zagrożenia związane z indukcją?

Ból głowy w zatokach: Spraye, irygacje i inne metody leczenia

0

Lekarz wyjaśnia objawy i sposoby leczenia zatokowego bólu głowy, w tym leki przeciwgrzybicze, przeciwhistaminowe i irygację nosa.

Objawy

Ból głowy może powodować:

  • Ból i ucisk w okolicy zatok – na czole, zwłaszcza za i między oczami oraz nad nosem. Miejsca te mogą być wrażliwe na dotyk.

  • Ból, który nasila się przy wykonywaniu ruchów, np. przy pochylaniu się lub kładzeniu.

Jeśli jedynym objawem jest ból, prawdopodobnie nie jest to zatokowy ból głowy. Zwykle mają one również inne objawy, w tym:

  • Duszny nos

  • Wydzielina z nosa

  • Kaszel

  • Ból gardła

  • Zmęczenie

Zabiegi

Lekarz może zasugerować jednoczesne leczenie bólu i przyczyn leżących u podstaw zatokowego bólu głowy.

Można spróbować:

Leki przeciwbólowe dostępne bez recepty.

Leki takie jak acetaminofen, ibuprofen lub sól sodowa naproksenu mogą pomóc. Zawsze czytaj i stosuj się do zaleceń na etykiecie i nie stosuj ich dłużej niż przez 10 dni bez konsultacji z lekarzem.

Leki rozkurczowe.

Leki te, które można kupić bez recepty, pomagają otworzyć zatkane jamy zatok. Robią to poprzez zmniejszenie obrzęku i śluzu w przewodach nosowych.

Należy dokładnie przestrzegać instrukcji. Nie należy stosować leków udrożniających nos w sprayu dłużej niż 3 dni z rzędu, ponieważ mogą one pogorszyć stan zatkania. Nie należy też stosować doustnych środków udrożniających dłużej niż 7 dni. Jeśli zażywasz również lek przeciwbólowy, upewnij się, że nie zawiera go również lek wykrztuśny, aby przypadkowo nie zaaplikować sobie zbyt dużej dawki.

Steroidowe spraye do nosa.

W niektórych przypadkach lekarz może przepisać te spraye oraz inne leki w celu zmniejszenia przekrwienia i bólu.

Leki przeciwhistaminowe.

Leki te mogą pomóc, jeśli przyczyną problemów z zatokami są alergie.

Pomyśl o nawilżeniu.

Suche powietrze może podrażniać zatoki, dlatego używaj nawilżacza lub parownika. Inne możliwości to przyłożenie ciepłego, mokrego ręcznika do twarzy na kilka minut lub zastosowanie roztworu soli fizjologicznej w aerozolu do nosa.

Użyj słonej wody.

Zaopatrz się w strzykawkę lub dzbanek neti i przepłucz zatoki słoną wodą. Woda ta nawilża i pomaga oczyścić drogi nosowe ze śluzu, co zmniejsza ciśnienie.

Zawsze używaj wody destylowanej, sterylnej lub uprzednio przegotowanej i ostudzonej. Po każdym użyciu wypłucz dzbanek neti i pozostaw go do wyschnięcia na powietrzu.

Możesz także wypróbować aerozole do nosa z solą fizjologiczną, aby przepłukać zatkany nos.

Unikaj substancji drażniących.

Perfumy, dym papierosowy i niektóre substancje chemiczne mogą podrażniać drogi nosowe i pogarszać objawy.

Jeśli domowe sposoby leczenia nie działają – lub jeśli masz gorączkę, ból lub obrzęk twarzy lub oczu, zaczerwienienie wokół oczu lub policzków, silny ból głowy, dezorientację lub sztywność karku – natychmiast zgłoś się do lekarza.

Jeśli bóle głowy i inne problemy z zatokami wciąż powracają, operacja może czasem pomóc, jeśli nic innego nie jest możliwe. Lekarz może powiedzieć, czy jesteś dobrym kandydatem, jakie jest ryzyko i korzyści oraz czego można się spodziewać.

Aresztowania, krzyki o profilowanie rasowe kończą chińską inicjatywę federalną

0

Program, którego celem było uniemożliwienie chińskim naukowcom zdobycia tajemnic bezpieczeństwa narodowego USA, utrudniał prowadzenie krytycznych badań i był wymierzony w azjatyckich profesorów – twierdzą krytycy.

Aresztowania, krzyki o profilowanie rasowe kończą chińską inicjatywę federalną

Marcia Frellick

9 marca 2022 r. – Pewnego ranka agenci federalni wtargnęli do domu Ganga Chena, aby go aresztować. Zamieszanie obudziło jego rodzinę, gdy agenci zakuwali go w kajdanki, aby go zabrać. Inżynier mechanik z MIT został aresztowany pod zarzutem nieujawnienia informacji o finansowaniu badań przez podmioty chińskie i osadzony w celi więziennej.

W dniu 14 stycznia 2021 r. dr Gang Chen nie przyznał się do winy w związku ze wszystkimi zarzutami.

W tym czasie prezes Massachusetts Institute of Technology, dr Leo Rafael Reif, w liście do społeczności uniwersyteckiej powiedział: „Dla wszystkich, którzy znają Ganga, ta wiadomość jest zaskakująca, głęboko niepokojąca i trudna do zrozumienia”.

Rok wcześniej Chen został zatrzymany na lotnisku Logan w Bostonie po podróży zagranicznej. Wówczas skonfiskowano mu sprzęt elektroniczny.

Jednak w styczniu 2022 r. rząd gwałtownie zmienił kurs i przyznał w Sądzie Okręgowym USA w Bostonie, że nie jest w stanie udowodnić zarzutów. Prokurator Rachael S. Rollins oświadczyła, że oddalenie sprawy „leży w interesie wymiaru sprawiedliwości”.

Chen, który powrócił na MIT, opowiedział o tym, co nazywa 371 dniami „piekła”.

Krytycy nazywają to jedną z najbardziej nagłośnionych porażek programu, który wymaga przebudowy.

Inicjatywa Chińska, która rozpoczęła się w 2018 r., miała na celu wyłapanie naukowców-szpiegów w USA, którzy dzielą się tajemnicami bezpieczeństwa narodowego z Chinami, ale spotkała się z rosnącą krytyką uprzedzeń rasowych i błędów.

We wrześniu 177 członków wydziału Stanforda z ponad 40 wydziałów wysłało list do prokuratora generalnego USA Merricka B. Garlanda z prośbą o zakończenie Inicjatywy Chińskiej.

W styczniu tego roku w ich ślady poszli profesorowie z Yale. W liście tym napisano między innymi, że „Inicjatywa Chińska szkodzi amerykańskiemu przedsiębiorstwu naukowemu i technologicznemu oraz przyszłości amerykańskich pracowników STEM [nauki, technologii, inżynierii i matematyki]”.

Departament Sprawiedliwości zapoznał się z planem i obecnie planuje zakończyć Inicjatywę Chińską. Matthew Olsen, asystent prokuratora generalnego ds. bezpieczeństwa narodowego, ogłosił zmianę po wielomiesięcznym przeglądzie, w wyniku którego stwierdzono, że krytyka uprzedzeń rasowych wobec Amerykanów azjatyckich jest uzasadniona i że działania te mogą potencjalnie zaszkodzić konkurencyjności Stanów Zjednoczonych w dziedzinie badań naukowych.

Wezwanie do większej dokładności i czujności

Niektórzy twierdzą, że sprawa Chena i inne podobne pokazują, że program nie wyłapywał zamierzonych celów szpiegostwa, a aresztowanym osobom często stawiano zarzut nieprzestrzegania zasad ujawniania informacji.

Inni twierdzą, że aresztowania powinny być sygnałem ostrzegawczym i że współpraca między amerykańskimi i chińskimi naukowcami musi być ściślej kontrolowana.

Dr Charles Wessner, profesor zajmujący się globalną polityką innowacyjną na Uniwersytecie Georgetown w Waszyngtonie, twierdzi, że należy zachęcać do współpracy z Chinami w środowisku naukowym „tam, gdzie jest to właściwe i nie ma problemów z bezpieczeństwem narodowym”.

Jego zdaniem uniwersytety muszą przyjąć „bardziej dokładne i czujne” podejście do monitorowania współpracy wydziałów z Chinami. Niektóre tematy są łagodne, ale inne mogą być niebezpieczne. Wessner twierdzi, że nanotechnologia i półprzewodniki to dwa ważne obszary, które mogą stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa międzynarodowego.

Profesor Harvardu skazany

Na celowniku międzynarodowego wyścigu technologicznego między USA a Chinami znalazł się dr Charles Lieber, były kierownik Katedry Chemii i Biologii Chemicznej Uniwersytetu Harvarda i pionier nanotechnologii.

62-letni Lieber został w grudniu 2021 r. uznany winnym kłamstwa wobec władz federalnych w sprawie swoich powiązań z chińskim programem „Tysiąc talentów” i Politechniką Wuhan w Chinach, a także niezgłoszenia dochodów z tej uczelni.

Według Departamentu Sprawiedliwości, Lieber otrzymał ponad 15 milionów dolarów w federalnych grantach badawczych i nie informując o tym Harvardu, został „strategicznym naukowcem” na Politechnice Wuhan i miał kontrakt na udział w programie Tysiąc Talentów od co najmniej 2012 do 2015 roku. Plan Tysiąca Talentów jest jednym z najbardziej znaczących programów mających na celu pozyskanie wysokiej klasy naukowców, którzy przyczynią się do rozwoju naukowego i gospodarczego Chin.

Zgodnie z warunkami kontraktu Thousand Talents, według Departamentu Sprawiedliwości, uniwersytet płacił Lieberowi do 50 000 dolarów miesięcznie, koszty utrzymania do 150 000 dolarów i przyznał mu ponad 1,5 miliona dolarów na założenie laboratorium badawczego w Wuhan, w Chinach.

Wessner twierdzi jednak, że orzeczenie winy Liebera jest w rzeczywistości „przegraną”.

„Lieber wyleciał z Harvardu, przynajmniej na razie, a na współpracę amerykańsko-chińską spadł blask, co z jednej strony jest niefortunne, a z drugiej – najwyższy czas, abyśmy się obudzili na realia chińskich wielowymiarowych wysiłków zmierzających do zdobycia technologii” – mówi.

Inni twierdzą, że bezpośrednim skutkiem Inicjatywy Chińskiej jest profilowanie rasowe, a azjatyccy naukowcy są powszechnie podejrzani.

Według raportu opublikowanego w grudniu 2021 r. w MIT Technology Review, prawie 90% z ponad 140 oskarżonych w ramach Inicjatywy Chińskiej było pochodzenia chińskiego.

Analiza MIT Technology Review wykazała, że tylko około jedna czwarta z 77 spraw była oparta na zarzutach szpiegostwa gospodarczego, a mniej niż jedna trzecia zakończyła się wyrokami skazującymi.

Dr Alice S. Huang, wirusolog z California Institute of Technology i były prezes American Association for the Advancement of Science, twierdzi, że inicjatywa nie zadziałała zgodnie z założeniami i zniszczyła życie wybitnych naukowców.

„Nie łapie się szpiegów, których chce się złapać. Na wiele sposobów dokonuje się profilowania rasowego wszystkich naukowców w USA, którzy są pochodzenia chińskiego” – mówi.

„Zrujnowały one kilka rodzin i spowodowały, że naukowcy nie byli w stanie ich utrzymać. Kiedy zostali oskarżeni i zwolnieni z pracy, a procesy ciągną się latami, spowodowało to wiele osobistych szkód” – wyjaśnia Huang.

Po ogłoszeniu, że Inicjatywa Chińska dobiega końca, mówi: „Widać, że Matt Olsen wysłuchał różnych skarg grup azjatycko-amerykańskich i wysłuchał nas”.

Jednak, jak mówi, przemówienie Olsena pokazało, że „są dumni z tego, że przestraszyli azjatycko-amerykańską rzeszę akademicką, co zniechęci ich do robienia czegokolwiek, co da Chinom pożądane informacje”.

Jak mówi Huang, taktyka ścigania stała się ważną kwestią związaną z prawami człowieka i obywatela, a społeczność będzie wypatrywać dowodów na to, że taktyka ta się skończy.

Nowy program będzie wykraczał poza Chiny

Olsen ogłosił, że nowy program obejmie Rosję, Iran, Koreę Północną i inne kraje, a jego celem będzie podniesienie poprzeczki dla oskarżeń.

Dr Jenny J. Lee, profesor w Center for the Study of Higher Education na Uniwersytecie Arizony w Tucson, twierdzi, że zakończenie Inicjatywy Chińskiej to dobry początek odchodzenia od wyróżniania badaczy o chińskim pochodzeniu i podsycania obaw przed współpracą.

„Jest to z pewnością mile widziany krok, ale nie jest jasne, co się zmieni poza poszerzeniem grupy krajów, które będą badane. Najwyraźniej szkody zostały już wyrządzone”.

W zeszłym roku Lee nawiązał współpracę z Komitetem 100, bezpartyjną grupą liderów wśród Chińczyków amerykańskich w biznesie, rządzie, środowisku akademickim i artystycznym, w celu przeprowadzenia ogólnokrajowej ankiety na temat doświadczeń badawczych naukowców na 83 najlepszych uniwersytetach amerykańskich.

Ankieta została skierowana do wykładowców, doktorantów i studentów, aby porównać postrzeganie i doświadczenia naukowców pochodzenia chińskiego i niechińskiego.

W badaniu, które przeprowadzono między majem a lipcem 2021 r., wzięło udział 1 949 naukowców.

Wśród najważniejszych wyników badania znalazło się stwierdzenie, że w ciągu ostatnich 3 lat 19,5% chińskich naukowców w USA i 11,9% naukowców spoza Chin nieoczekiwanie zakończyło lub zawiesiło współpracę badawczą z naukowcami z Chin.

Tych, którzy zakończyli współpracę z Chinami, zapytano, dlaczego się wycofali. Większość naukowców chińskiego pochodzenia (78,5%) stwierdziła, że powodem zerwania współpracy była inicjatywa chińska, w porównaniu z 27,3% naukowców niechińskich, którzy podali ten powód.

Wśród naukowców niebędących obywatelami amerykańskimi 42,1% chińskich naukowców odpowiedziało, że śledztwa FBI i/lub inicjatywa chińska wpłynęły na ich plany pozostania w USA, podczas gdy tylko 7,1% naukowców niepochodzących z Chin udzieliło takiej odpowiedzi.

Lee twierdzi, że naukowcy, bezpośrednio w wyniku Inicjatywy Chińskiej, stali się mniej skłonni do ubiegania się o duże granty federalne i mniej skłonni do współpracy z Chinami.

Wiemy, że są to dwa obszary, w których dochodzi do przełomów – kiedy naukowcy pracują ponad granicami i mają środki na realizację swoich zadań” – mówi.

Dlaczego dziecko nie chce jeść?

0

Lekarz pomaga zrozumieć typowe problemy z karmieniem i proponuje rozwiązania najtrudniejszych dylematów związanych z porą posiłków.

Po pierwsze, zrelaksuj się. Choć problemy z karmieniem są frustrujące, jeśli dziecko rośnie i rozwija się normalnie, zwykle nie ma powodów do zmartwień.

7 najczęstszych problemów z karmieniem niemowląt

Odmawianie jedzenia

Dzieci odmawiają jedzenia z wielu powodów: Mogą być najedzone, zmęczone, rozkojarzone lub chore. Być może harmonogram karmienia dziecka po prostu nie pasuje do Twojego harmonogramu karmienia. Nie martw się, dziecko zawsze je, jeśli jest głodne, więc jeśli Twój maluch macha łyżką, odwraca się lub zamyka usta, to znaczy, że mówi Ci, że na razie ma dość. Upewnij się tylko, że dziecko jest karmione zdrową żywnością, a śmieciowe jedzenie nie wypełnia go wcześniej.

Staraj się ufać, że dziecko wie, ile jedzenia potrzebuje, i nigdy nie karm dziecka na siłę, co może sprawić, że czas karmienia zamieni się w czas walki. Jeśli jednak odmowa jedzenia budzi Twój niepokój, zawsze rozmawiaj z pediatrą.

Unikanie nowych pokarmów

Prawie każde dziecko przechodzi przez okres odrzucania nowych pokarmów. Na szczęście większość dzieci wyrasta z tej fazy, choć czasami może to trwać kilka tygodni, a nawet miesięcy.

Pomóż dziecku łatwiej zaakceptować nowe pokarmy, upewniając się, że nowe jedzenie przypomina znane mu ulubione, np. marchewkę w puree i słodkie ziemniaki w puree lub ziemniaki w puree i słodkie ziemniaki w puree. Następnie, zaczynając od bardzo małych porcji, delikatnie podawaj dziecku nowy pokarm trzy razy podczas posiłku. Jeśli dziecko odmówi, nie reaguj przesadnie, tylko przejdź do czegoś, co wiesz, że lubi. Spróbuj zaproponować tę samą potrawę podczas innego posiłku.

Marudne dziecko, wybredny zjadacz

Jest to zmartwienie wielu rodziców: Moje dziecko jest wybrednym zjadaczem.

Istnieje wiele powodów, dla których niemowlęta mogą być wybredne w kwestii jedzenia. Mogą ząbkować, być zmęczone, nie być jeszcze gotowe do przyjmowania pokarmów stałych lub po prostu nie potrzebują tyle jedzenia, ile im podajesz. Znajome pokarmy zapewniają dziecku komfort w stresujących, pracowitych chwilach. Mimo że wybredne jedzenie może utrzymywać się przez jakiś czas, rzadko trwa długo.

Gagging

Większość dzieci jest gotowa do przyjmowania pokarmów stałych między 4 a 6 miesiącem życia, ale niektóre z nich mogą mieć trudności z jedzeniem na początku. Skutek? Dziecko może wydawać się ziewanie podczas karmienia.

Jeśli dziecko ma trudności z połykaniem stałych pokarmów, spróbuj nakładać mniej jedzenia na łyżeczkę. Jeśli dziecko nadal się krztusi, być może nie jest jeszcze gotowe do przyjmowania pokarmów stałych. Lekarz rodzinny może również sprawdzić, czy nie ma innych przyczyn uporczywego zgrzytania zębami.

Robienie bałaganu

Czasami nazywane „karmieniem podłogowym”, często występuje faza bałaganu, kiedy dziecko spędza więcej czasu na zabawie lub upuszczaniu jedzenia niż na jego jedzeniu.

Te klasyczne oznaki niezależności w karmieniu często pojawiają się około dziewiątego miesiąca życia dziecka, kiedy maluch chce kontrolować karmienie i wchodzić w interakcje z jedzeniem. Chociaż pozwalanie dziecku na trzymanie łyżeczki często wiąże się z bałaganem, ten krok jest ważny, ponieważ pomaga dziecku uczyć się, rozwijać i stawać się bardziej samodzielnym.

Alergie pokarmowe i nietolerancje pokarmowe

Alergie pokarmowe, które aktywują układ odpornościowy, występują nawet u 8% dzieci i mogą pojawić się nagle, z objawami od biegunki, wymiotów, wysypki lub bólu brzucha po problemy z oddychaniem i opuchliznę twarzy lub ciała. Najczęstsze alergie pokarmowe u dzieci to alergie na mleko, soję, jaja, pszenicę, orzechy i skorupiaki, choć dzieci (i dorośli) mogą być uczulone na każdy pokarm.

Nietolerancje pokarmowe są bardziej powszechne niż alergie pokarmowe. Choć objawy mogą być podobne, nietolerancje pokarmowe dotyczą układu pokarmowego, a nie odpornościowego dziecka. Typowe nietolerancje pokarmowe obejmują problemy z laktozą, kukurydzą lub glutenem. Objawy nietolerancji pokarmowej to gazy, wzdęcia, biegunka i ból brzuszka.

Odpluwanie, refluks lub wymioty

Plucie wydaje się być niemal powszechnym zajęciem niemowląt. Dobra wiadomość jest taka, że plucie zanika wraz z osiągnięciem przez dziecko pierwszego roku życia. Możesz zmniejszyć prawdopodobieństwo wyplucia plwociny przez regularne bekanie, unikanie nadmiernego karmienia, trzymanie dziecka w pozycji pionowej podczas karmienia i unikanie zabawy z dzieckiem bezpośrednio po jedzeniu.

Refluks to cofanie się treści żołądkowej do przełyku dziecka. Aby pomóc w radzeniu sobie z refluksem, karm dziecko trochę mniej lub wolniej przy każdym posiłku; zmieniaj lub rozluźniaj pieluszkę dziecka; utrzymuj dziecko w pozycji pionowej po karmieniu przez co najmniej 30 minut (np. posadź je w huśtawce lub foteliku samochodowym); ogranicz aktywną zabawę po jedzeniu; podnieś główkę dziecka w łóżeczku, podkładając pod jego główkę materac (nie poduszki ani pluszaki).

Wymioty, kiedy pokarm wypływa z większą siłą, mogą mieć wiele przyczyn – niedojrzały układ trawienny, infekcje, leki i choroba lokomocyjna, by wymienić tylko kilka. Chociaż wymioty zwykle ustępują samoistnie, należy skontaktować się z pediatrą, jeśli dziecko wydaje się być odwodnione, wymiotuje z dużą siłą lub wymiotuje dłużej niż 24 godziny, w wymiocinach widać krew, dziecko wydaje się odczuwać ból lub nie może utrzymać płynów. Siłowe wymioty u niemowląt mogą być spowodowane stanem fizycznym zwężenia odźwiernika, który blokuje przesuwanie się pokarmu z żołądka do jelit. Stan ten, który często występuje między 4. a 8. tygodniem życia, wymaga korekty chirurgicznej.

Problemy z karmieniem niemowląt mogą być spowodowane wieloma czynnikami, dlatego warto porozmawiać z lekarzem rodzinnym w razie obaw, zwłaszcza jeśli dziecko nie rośnie prawidłowo lub nie osiąga swoich kamieni milowych.

Zadzwoń do pediatry swojego dziecka, jeśli wydaje się, że traci ono na wadze, jest ospałe, wydaje się być odwodnione, ma wymioty, zgagę lub biegunkę, która jest uporczywa lub związana z niektórymi pokarmami, ma bóle brzucha lub po prostu jeśli masz pytania lub wątpliwości.

?

Oszczędzanie środowiska — i pieniędzy — dzięki „zielonym” pochówkom

0

Według jednego z dużych badań przeprowadzonych w 2021 roku, 55,7% osób byłoby zainteresowanych ekologicznymi opcjami pogrzebowymi ze względu na potencjalne korzyści dla środowiska, oszczędność kosztów lub inny powód.

Zielone pogrzeby to oszczędność środowiska i pieniędzy

Lindsay Kalter

4 kwietnia 2022 C W 2017 roku Judy i Al Mowrer z Wooster w stanie Ohio zdecydowali, że po śmierci chcą dosłownie pchać stokrotki w górę, wykorzystując swoje ciała, aby pomóc Ziemi rozwijać się i dawać nowe życie.

Dlatego w zeszłym roku, kiedy Al zmarł w wieku 74 lat na stwardnienie rozsiane, owinięto go w bawełniany całun i pochowano pod preriowymi łąkami Foxfield Preserve w Wilmot, 20 mil na południowy wschód od ich domu. Na terenie rezerwatu można dokonywać pochówków ekologicznych lub naturalnych, bez chemikaliów do balsamowania, betonowych krypt i stalowych trumien.

W ten sposób pomaga środowisku naturalnemu bardziej się rozwijać. Uważam, że jest tam tak spokojnie, że jestem tam cały czas” – mówi Judy, lat 69. Biorę świeżą żurawinę, łuskane orzeszki ziemne i posypuję nimi jego działkę, aby wszystkie zwierzęta z lasu mogły go odwiedzić”.

Mowerowie reprezentują rosnącą populację, która wybiera przyjazne dla środowiska, powracające do natury podejście do śmierci – mówi przedsiębiorca pogrzebowy Jimmy Olson, rzecznik Krajowego Stowarzyszenia Przedsiębiorców Pogrzebowych. Ludzie odchodzą od chemikaliów i betonu na rzecz naturalnych, oszczędnych metod.

Dawniej chowało się swoich bliskich na farmie, w domu lub w małym kościółku obok, bez balsamowania i grobowców” – mówi. Obecnie obserwujemy powrót do tego, co robiliśmy kiedyś”.

Chociaż balsamowanie zwłok stało się normą w czasie wojny secesyjnej, dzięki czemu ciała mogły być przewożone do domu w celu pochówku, obecnie ludzie wybierają bardziej tradycyjne rozwiązania – mówi.

W trzech stanach – Waszyngtonie, Kolorado i Oregonie – zalegalizowano kompostowanie zwłok, rodzaj zielonego pochówku, w którym ciało zamienia się w glebę przy użyciu wiórów drzewnych i słomy, aby ułatwić mikrobom rozkład tkanki. Trwają prace legislacyjne nad dodaniem do tej listy Nowego Jorku i Kalifornii.

Według raportu „Świadomość i preferencje konsumentów 2021″ (Association 2021 Consumer Awareness and Preferences Report) 55,7% ankietowanych byłoby zainteresowanych ekologicznymi opcjami pogrzebowymi ze względu na potencjalne korzyści dla środowiska, oszczędność kosztów lub z innego powodu.

Choć statystyki dotyczące liczby zielonych pochówków są ograniczone, Green Burial Council podaje, że w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie istnieje ponad 350 cmentarzy oferujących zielone pochówki. Jeszcze więcej z nich nie wymaga stosowania krypt.

Średni koszt nowoczesnego pogrzebu w 2021 r. z balsamowaniem i metalową trumną wyniósł około 8 000 USD. Chociaż koszty pogrzebu ekologicznego mogą się różnić, to na ogół są o tysiące niższe. Na przykład Judy zapłaciła 3000 dolarów za kwaterę C swojego męża, z czego połowę odpisała od podatku, oraz 100 dolarów za bawełniany całun.

Koszty i rosnąca troska o środowisko, a także większa świadomość naturalnych możliwości, przyczyniły się do wzrostu liczby zielonych pochówków – mówi dr Caitlyn Hauke, prezes zarządu Green Burial Council International.

Tradycyjne balsamowanie i pochówek w kryptach i trumnach mają znaczący wpływ na środowisko naturalne. Organizacja Green Council podaje, że podczas pochówku w Stanach Zjednoczonych zużywa się 4,3 miliona galonów płynu do balsamowania zwłok, z czego około 20% stanowi formaldehyd, metanol i benzen. Szkatułki i krypty uwalniają do gleby żelazo, miedź, ołów, cynk i kobalt.

I chociaż kremację uważa się za bardziej ekologiczną niż pochówek, rada twierdzi, że do spalania ciał w temperaturze 1900 stopni Celsjusza przez ponad dwie godziny wykorzystuje się paliwa kopalne. Proces ten powoduje także emisję miliardów funtów dwutlenku węgla do atmosfery, a krematoria emitują do powietrza toksyczne substancje chemiczne.

Jest to zdecydowanie coś, o co ludzie pytają teraz częściej, zwłaszcza w obliczu zmian klimatycznych, które są głównym tematem rozmów – mówi Hauke. Ekologiczny pochówek jest też w pewien sposób bardziej spersonalizowany i wymaga większego zaangażowania rodziny. Ma to większą wartość i znaczenie”.

Mallory McDuff z Asheville w stanie Connecticut w 2005 r. pochowała swojego ojca w sposób naturalny, o co prosił od kilku lat, zanim jeszcze istniał termin „zielony pochówek”. Zmarł on po potrąceniu przez samochód, gdy jechał na rowerze, dwa lata po tym, jak jego żonę spotkał ten sam tragiczny los.

McDuff zawinęła ojca w pościel swojej matki i pochowała go w sosnowej skrzyni zrobionej przez jego przyjaciela.

Dla mnie to nie tylko atrakcyjność tego, że wszystko jest biodegradowalne, ale także to, że mogliśmy się bardziej zająć jego ciałem po śmierci” – mówi 56-letnia McDuff, która napisała książkę o naturalnych pochówkach zatytułowaną „Our Last Best Act”. Zawinęliśmy go w pościel, której dotykała i o którą dbała moja mama, w trumnę zrobioną przez kogoś, kogo kochał. To było bardzo znaczące”.

Twój syn w wieku 13 lat: kamienie milowe

0

Syn wkracza w wiek nastoletni? Przeczytaj, jakich zmian możesz oczekiwać od swojego 13-latka i jak możesz go wspierać w tym przełomowym roku.

Język

W wieku 13 lat chłopcy mówią dłuższymi, bardziej złożonymi zdaniami. Posługują się sarkazmem i humorem. Zamiast polegać na wypowiadanych słowach, wiedzą, że należy zwracać uwagę na mowę ciała i ton głosu.

Trzynastoletni chłopcy dostosowują też swój styl mówienia. Można na przykład usłyszeć, że syn inaczej rozmawia z przyjaciółmi niż z nauczycielami czy z rodzicami. Będą też coraz częściej korzystać z technologii do komunikacji. Rówieśnicy i media będą wpływać na dobór słów.

Jak możesz pomóc:

  • Znajdź czas na rozmowę. Wielu chłopców w tym wieku nie jest zainteresowanych zwykłą rozmową. Postaraj się, aby syn otworzył się, kiedy robisz inne rzeczy, np. pracujesz na podwórku, jedziesz samochodem lub nakrywasz do stołu.

  • Zadawaj pytania, które wymagają więcej niż „tak” lub „nie”. Zamiast: Czy miałeś dobry dzień w szkole? spróbuj zapytać: Co sprawiło, że to był taki dobry dzień?

  • Bądź gotowy do słuchania. Kiedy synowie są gotowi do rozmowy, przerwij to, co robisz i poświęć im całą swoją uwagę.

Rozwój fizyczny

Wielu 13-letnich chłopców przechodzi okres dojrzewania. Prawdopodobnie jądra i penis Twojego syna powiększą się, a włosy łonowe zaczną rosnąć. Mogą zacząć mieć erekcje bez powodu, a także mokre sny. Może zauważyć, że rozwijają się pączki w piersiach.

Gdy skrzynka głosowa i struny głosowe Twojego syna zaczną się powiększać, jego głos stanie się głębszy. Zauważysz także, że jego włosy i skóra zaczynają się przetłuszczać, a na twarzy mogą pojawić się wypryski.

Jak możesz pomóc?

  • Zachęcaj syna do aktywności fizycznej. Jeśli nie jest on naturalnym sportowcem, może mieć skłonność do unikania wszelkich sportów. Pomóż mu znaleźć jakąś aktywność fizyczną, która mu się spodoba.

  • Jedzcie posiłki w gronie rodzinnym. Pomoże to Twojemu synowi dokonywać zdrowych wyborów dotyczących spożywanych pokarmów.

  • Ograniczenie czasu spędzanego na ekranie. Chłopcy w tym wieku nie powinni spędzać przed komputerem lub telewizorem więcej niż 2 godziny dziennie. Pamiętaj, aby komputer znajdował się w miejscu ogólnodostępnym i monitoruj odwiedzane strony.

  • Zapewnij syna, że te zmiany są normalne. Powiedz mu, że wszyscy chłopcy przechodzący okres dojrzewania są na tej samej łodzi. Niech wiedzą, że nie powinni się wstydzić ani krępować. Możesz kupić mu antyperspirant i produkty do pielęgnacji skóry.

Społeczny

Dopasowanie się do otoczenia nigdy nie było dla Twojego syna tak ważne jak teraz. Z tego powodu częściej wybiera przebywanie z przyjaciółmi niż z rodziną w domu. Możesz także zaobserwować, jak odkrywa różne ubrania i hobby, próbując różnych tożsamości.

Choć chłopcy w tym wieku zaczynają mieć silne poczucie dobra i zła, presja rówieśników może stanowić problem. Wielu trzynastolatków testuje granice i próbuje ryzykownych zachowań.

Jak możesz pomóc:

  • Bądź na bieżąco z mediami społecznościowymi. Dowiedz się, z jakich stron korzysta Twój syn i upewnij się, że je akceptujesz.

  • Upewnij się, że znają ryzyko związane z używaniem narkotyków. Potrzeba poczucia dorosłości lub dopasowania się do otoczenia może sprawić, że picie, palenie lub próbowanie narkotyków wyda się zabawne. Porozmawiaj z synem o zagrożeniach wynikających z takiego postępowania.

  • Rozmawiaj o seksie. Twój syn potrzebuje właściwych informacji, aby mógł dokonywać dobrych wyborów. Podziel się swoimi własnymi wartościami, a następnie porozmawiaj o bezpiecznym seksie i przyzwoleniu.

  • Wybierz swoją bitwę. Nie ustępuj w ważnych kwestiach, takich jak narkotyki, i odpuść sobie drobniejsze sprawy, takie jak nieporządek w sypialni czy fryzura, której nie znosisz.

Emocjonalne

Mogą wydawać się niezależne, ale Twój syn ma mieszane uczucia, jeśli chce się od Ciebie uwolnić. To dlatego w jednej chwili chce spędzać z Tobą czas, a w następnej przewraca oczami.

Chłopcy w tym wieku mają dużo pewności siebie – i zwątpienia w siebie. Są też bardzo świadomi opinii i reakcji innych ludzi.

Jak możesz pomóc:

  • Włączaj go w działania. Twój syn powinien brać udział w decyzjach i działaniach rodziny. Jesteś ich kotwicą C, nawet jeśli może im się to nie podobać.

  • Pomóż im przygotować się do życia w świecie rzeczywistym. W wieku 13 lat Twój syn może wykonywać prace domowe. Może też kosić trawniki dla sąsiada. Zarabianie własnych pieniędzy da mu trochę wolności i pomoże być bardziej odpowiedzialnym.

  • Bądź dobrym wzorem do naśladowania. Obserwując Cię, Twój syn uczy się, jak traktować ludzi, rozwiązywać problemy i radzić sobie z emocjami.

  • Pomóż im wyróżnić się z tłumu. Jeśli Twój syn nie odnalazł jeszcze swojego specjalnego talentu lub hobby, pomóż mu próbować nowych rzeczy, dopóki tego nie zrobi.

Akademicka

Chłopcy w tym wieku są jak gąbki, gotowe do przyswajania ogromnych ilości informacji. Wielu z nich zaczyna wykazywać intensywne zainteresowanie jakimś tematem.

Twój syn jest teraz także głębiej myślący. Potrafi nadać sens pojęciom i spojrzeć na sprawy z innych punktów widzenia.

Jak możesz pomóc?

  • Bądź na bieżąco. Uczestnicz w zebraniach nauczycieli i spotkaniach otwartych w szkole, aby wiedzieć, jak sobie radzą.

  • Spraw, by odrabianie lekcji stało się ważnym wydarzeniem. Umieść ją w planie zajęć. Upewnij się, że mają spokojne miejsce do odrabiania lekcji. Jeśli potrzebują pomocy, niech wiedzą, że mogą przyjść do Ciebie.

  • Pomagaj im kontrolować czas. Wielu chłopców w tym wieku z trudem radzi sobie z obowiązkami szkolnymi. Pomagaj im w organizacji, zakładając kalendarz lub planer, aby wiedzieli, kiedy należy wykonać zadania.

  • Znajomość oznak trudności w uczeniu się. Należą do nich np. brak chęci pisania lub czytania na głos, problemy z rozwiązywaniem zadań słownych i przypominaniem sobie faktów. Jeśli zauważysz takie objawy, porozmawiaj z nauczycielem syna.