Myślisz, że Twoje dziecko ząbkuje? Przeczytaj o oznakach i objawach. Poznaj środki łagodzące bolesne ząbkowanie i dowiedz się, czego należy unikać.

Ząbkowanie to okres, w którym zęby dziecka zaczynają wychodzić przez linię dziąseł. Innym określeniem tego zjawiska jest odontiaza.

Kiedy dziecko zaczyna ząbkować?

Większość dzieci zaczyna ząbkować między 4 a 7 miesiącem życia, ale niektóre zaczynają znacznie później. Nie ma powodu do obaw, jeśli ząbki Twojego dziecka pojawiają się według innego harmonogramu – u każdego dziecka może on być inny.

Oznaki i symptomy ząbkowania

Objawy nie są takie same u każdego dziecka, ale mogą obejmować:

• Opuchnięte, wrażliwe dziąsła

• Marudność i płacz

• Nieznacznie podwyższona temperatura (poniżej 101 F)

• Zgrzytanie zębami lub chęć gryzienia twardych przedmiotów

• Dużo śliny, która może powodować wysypkę na twarzy

• Kaszel

• Pocieranie policzka lub pociąganie za ucho

• Przybliżanie rąk do ust

• Zmiany w sposobie jedzenia lub spania

Ząbkowanie może być bolesne, ale zazwyczaj nie powoduje chorób u dzieci. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli u dziecka występuje biegunka, wymioty, wysypka na ciele, podwyższona gorączka, kaszel lub przekrwienie. Nie są to normalne objawy ząbkowania.

Należy również skontaktować się z pediatrą, jeśli dziąsła dziecka krwawią, widać ropę lub opuchliznę na twarzy.

Kolejność wyrzynania się zębów

Czas i sposób wyrzynania się zębów może być różny dla każdego dziecka i może zależeć od historii rodziny. Najczęściej jednak najpierw wyrzynają się dolne przednie dwójki, a następnie przeciwległe górne dwójki i dwójki po obu ich stronach. Następnie pojawiają się dwa po obu stronach dolnych przednich zębów, a potem pierwsze zęby trzonowe. Zęby przed pierwszymi trzonowcami są następne, a tylne zęby trzonowe wyrzynają się jako ostatnie.

W sumie wyrzyna się 20 zębów mlecznych, zwykle do 3. roku życia.

Uspokajanie ząbkującego dziecka

To, co działa na dziecko znajomych, może nie działać na Twoje. Być może będziesz musiała spróbować różnych rzeczy, aby pomóc swojemu maleństwu poczuć się lepiej:

• Coś zimnego do ust dziecka, na przykład zimny smoczek, łyżeczka, czysty, wilgotny ręcznik lub stała (nie płynna) zabawka lub pierścień do ząbkowania z lodówki. Niektórzy eksperci twierdzą, że mrożone gryzaki są zbyt zimne i mogą zaszkodzić buzi dziecka. Należy pamiętać o czyszczeniu gryzaków, ściereczek i innych przedmiotów po użyciu ich przez dziecko.

• Spróbuj podać twarde, niesłodzone krakersy na ząbkowanie.

• Jeśli dziecko jest starsze niż 6-9 miesięcy, można podawać mu chłodną wodę z kubka.

• Masuj dziąsła, delikatnie pocierając je czystym palcem. Jeśli zęby jeszcze się nie pojawiły, możesz pozwolić dziecku gryźć palec. Jeśli karmisz dziecko piersią, spróbuj zanurzyć palce w chłodnej wodzie i masować dziąsła przed każdym karmieniem. Może to powstrzymać dziecko od gryzienia sutka podczas karmienia.

Zabiegi, których należy unikać

Nigdy nie wkładaj do buzi dziecka niczego, co nie jest zatwierdzone jako środek łagodzący objawy ząbkowania. Nawet niektóre produkty określane jako gryzaki lub środki wspomagające ząbkowanie nie są bezpiecznym wyborem:

• Wypełnione płynem, który może się rozerwać i rozlać

• Wykonane z łatwo tłukących się materiałów, takich jak plastik, które mogą spowodować zadławienie

• Zamrożone w stanie stałym – mogą być zbyt twarde dla ust dziecka

Kolejnym powodem, dla którego warto zwracać uwagę na materiał, z którego wykonane są gryzaki: Niektóre z nich mogą być wykonane z substancji szkodliwych, takich jak ołów. Szukaj tych wykonanych z gumy.

Naszyjniki na ząbkowanie

Specjaliści od zdrowia dzieci nie zalecają stosowania naszyjników na ząbkowanie. Są one niebezpieczne: Mogą udusić dziecko. Dziecko może się również udławić, jeśli naszyjnik pęknie i połknie koraliki.

Jeśli zdecydujesz się na użycie naszyjnika, upewnij się, że:

• Umieść go na nadgarstku lub kostce, a nie na szyi dziecka.

• Zawsze obserwuj dziecko, kiedy je nosi.

• Zdejmij go, gdy nie pilnujesz dziecka, nawet na bardzo krótki czas.

Być może słyszeliście, że bursztynowe naszyjniki ząbkujące po podgrzaniu uwalniają środek przeciwbólowy. Nie zostało to jednak udowodnione, a lekarze twierdzą, że używanie takich naszyjników nie jest dobrym pomysłem.

Leki na ząbkowanie

Lekarstwo, którym smaruje się dziąsła dziecka, aby zmniejszyć ból związany z ząbkowaniem, może nie pomóc. Szybko zmywa się w jamie ustnej i może znieczulić tylną ścianę gardła, utrudniając połykanie.

Trzymaj się z daleka od dostępnych bez recepty żeli i płynów na ząbkowanie, które zawierają składnik benzokainę. Według FDA składnik ten nie powinien być podawany dzieciom poniżej 2 roku życia. Może on powodować rzadkie, ale poważne skutki uboczne.

Niewielka dawka leku przeciwbólowego dla dzieci, takiego jak acetaminofen, może pomóc Twojemu dziecku. Nie należy stosować ibuprofenu u niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy, a przed podaniem dziecku jakiegokolwiek leku należy skonsultować się z lekarzem. Stosuj je dokładnie tak, jak zalecił lekarz.

Na początku ząbkowanie może być trudne zarówno dla Ciebie, jak i dla Twojego dziecka. Ale będzie coraz łatwiej, gdy oboje nauczycie się, jak łagodzić każdy nowy wyrzynający się ząbek.

Jak dbać o nowe zęby dziecka

Właściwa higiena jamy ustnej jest ważna, nawet zanim dziecko zacznie mieć zęby:

• Do czasu pojawienia się zębów, co najmniej raz dziennie oczyszczaj dziąsła dziecka mokrą chusteczką lub kawałkiem gazy.

• Gdy pojawią się zęby, czyść jamę ustną dziecka w ten sam sposób co najmniej dwa razy dziennie. Dobrym momentem na to jest okres po karmieniu.

• Po pierwszych urodzinach można zacząć używać szczoteczki do zębów dla niemowląt o miękkim włosiu, używając wody i niewielkiej ilości pasty do zębów bez fluoru. Można również zacząć nitkować zęby.

Pediatra będzie kontrolował zęby dziecka pod kątem próchnicy i zdecyduje, czy konieczne jest skierowanie do dentysty przed ukończeniem pierwszego roku życia. U większości dzieci pediatra może kontynuować kontrolę zębów do 3 roku życia.

Podczas wychowywania dziecka to normalne, że ty i twój partner macie różne poglądy na temat rodzicielstwa. Dowiedz się, jak radzić sobie z różnymi stylami rodzicielstwa.

funkcja

Jeśli wychowujesz dziecko z partnerem, wasze style rodzicielstwa mogą się różnić. Jeśli nie zgadzacie się co do tego, co jest najlepsze dla dziecka, znalezienie wspólnej płaszczyzny porozumienia może być prawdziwym wyzwaniem.

Jeśli ty i twój partner macie odmienne style rodzicielstwa, oto kilka rzeczy, których możecie spróbować, a które mogą pomóc wam znaleźć rozwiązanie:

• Porozmawiajcie o oczekiwaniach, jakie oboje macie. Jeśli to konieczne, zapiszcie je i okresowo sprawdzajcie.

• Codziennie omawiajcie ze sobą ważne sprawy rodzinne, aby nikt nie został pominięty.

• Jasno określcie i przedyskutujcie, jakie zasady i dyscyplinę uważacie za ważne.

• Pomóżcie sobie nawzajem określić, kiedy należy zająć stanowisko, a kiedy się wycofać. Te wybory są czasem trudne.

• Omawiajcie nawzajem swoje lęki i obawy, które wywołują niepokój i obawy.

• Staraj się rozwiązywać nieporozumienia w cztery oczy, aby dziecko nie było zdezorientowane, zmartwione lub niespokojne.

Na tym etapie naśladowanie jest bardzo ważną częścią procesu uczenia się Twojego malucha. Jest to czas, w którym dziecko będzie prawdopodobnie odtwarzać rzeczy, które powiedziałeś lub zrobiłeś dla babci lub przyjaciół. Dlatego ważne jest, abyś była szczególnie świadoma własnego zachowania.

Oto, nad czym teraz pracują:

• prawidłowe używanie przedmiotów, np. mówienie do słuchawki telefonu lub czesanie włosów szczotką

• Nauka znajdowania i patrzenia na właściwy obrazek po nazwaniu go

• Zaczyna używać wykrzykników, takich jak „oh-oh!”.

• Machanie i mówienie „cześć” lub „pa”

• Mówienie z odchyleniami

Miesiąc 11, Tydzień 4 Wskazówki

porady

• Wyjaśnij punkty sporne między Tobą a partnerem, abyście oboje wiedzieli, co dokładnie należy rozwiązać.

• Staraj się unikać kłótni o różnice zdań w obecności dziecka. Jeśli mimo wszystko do niej dojdzie, rozwiążcie konflikt w obecności dziecka.

• Pracujcie nad znalezieniem kompromisu w kwestiach, w których się różnicie. Upewnij się, że jest to coś, z czym oboje możecie nie tylko żyć, ale także konsekwentnie się do niego stosować.

• Podział obowiązków. Jeśli ty i twój partner macie plan, co kto ma robić, może to pomóc w uniknięciu konfliktu.

• Ustalając zasady dla swojego dziecka, bądź jednomyślny. Jeśli będziesz niejasny lub niekonsekwentny, może to zdezorientować dziecko, czego się od niego oczekuje.

• Wspólnie szukajcie rozwiązań. Pamiętaj, że dziecko uczy się radzić sobie z nieporozumieniami poprzez sposób, w jaki Ty radzisz sobie z konfliktem.

• Jeśli różnice zdań poważnie wpływają na wasz związek, poszukajcie pomocy. Im lepsze będą Twoje relacje z partnerem, tym sprawniej będzie funkcjonować Twoja rodzina.

Eksperci przedstawiają podstawowe zasady żywienia niemowląt i małych dzieci.

Karmienie małych dzieci może być kłopotliwym procesem, zwłaszcza jeśli jesteś początkującym rodzicem.

Aby pomóc Ci przejść przez kilka pierwszych lat życia Twojego dziecka, doktor poprosił kilku ekspertów o przedstawienie nam podstaw karmienia niemowląt i małych dzieci. Omówili oni, kiedy, czym i w jakich ilościach należy karmić dziecko do 3. roku życia.

Kiedy zacząć spożywać pokarmy stałe

Twoje dziecko wydaje się bardziej łakome, a Ty zastanawiasz się, czy nie nadszedł czas na coś więcej niż mleko matki lub mieszanka.

„U prawie wszystkich zdrowych dzieci 4 do 6 miesięcy to zalecany wiek rozpoczęcia spożywania pokarmów stałych” – mówi dr Ronald Kleinman, profesor pediatrii w Harvard Medical School.

Wiek jest jednak tylko jednym z kryteriów oceny gotowości dziecka.

„Umiejętności motoryczne dziecka i etap jego rozwoju również pomagają określić, kiedy jest ono gotowe do przyjmowania pokarmów stałych” – mówi Marilyn Tanner-Blasiar, MHS, RD, ekspert ds. żywienia dzieci i rzecznik prasowy Amerykańskiego Stowarzyszenia Dietetycznego.

Zanim zaczniesz podawać stałe pokarmy, dziecko powinno być w stanie utrzymać głowę w górze” – mówi Tanner-Blasiar. Ponadto dziecko nie powinno już mieć „odruchu wyciskania”, który powoduje, że dzieci wypychają z buzi wszystko oprócz płynów. Wyzbycie się tego instynktownego odruchu pozwala dziecku łatwiej przyjmować łyżeczki z pokarmem dla niemowląt.

Dziecko, jedzmy!

Co powinno znaleźć się w menu pierwszego posiłku dziecka? Czy uważasz, że puree mięsne jest w porządku?

„Płatki ryżowe są zwyczajowym i bezpiecznym pierwszym posiłkiem, ale większość dzieci toleruje różne pokarmy, w tym mięso w postaci puree” – mówi Kleinman.

Chociaż mięso jest często zarezerwowane dla starszych niemowląt, nie ma powodu, aby z tym zwlekać.

„Według Kleinman nie ma dowodów naukowych, które potwierdzałyby wprowadzanie pokarmów w określonej kolejności, np. płatki ryżowe, warzywa, owoce, a na końcu mięso.

Mięso w postaci puree, takie jak wołowina czy jagnięcina, dostarcza żelaza w formie, która jest wysoce przyswajalna dla organizmu dziecka. Żelazo ma kluczowe znaczenie dla rozwoju mózgu i transportuje tlen do każdej komórki ciała. Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) twierdzi, że niedobór żelaza najbardziej dotyka starsze niemowlęta. Płatki śniadaniowe dla niemowląt wzbogacone w żelazo to kolejny dobry wybór dla dziecka.

AAP sugeruje, że – począwszy od 4 miesiąca życia – niemowlęta karmione częściowo piersią (ponad połowa ich dziennego pożywienia to mleko ludzkie), które nie otrzymują pokarmów uzupełniających zawierających żelazo, powinny otrzymywać 1 mg/kg m.c. na dzień.

Jaka ilość jest wystarczająca?

W pierwszych tygodniach jedzenia pokarmów stałych bardziej chodzi o przyzwyczajenie się do karmienia łyżeczką niż o zaspokojenie zapotrzebowania na składniki odżywcze. W końcu dziecko uczy się negocjować jedzenie, które musi trzymać w ustach, przesuwać w kierunku grzbietu i połykać.

Tanner-Blasiar mówi, że w ciągu pierwszego tygodnia należy oczekiwać, że dziecko zje tylko jedną lub dwie łyżeczki na raz.

„Kiedy zaczynasz podawać dziecku pokarmy stałe, większość składników odżywczych nadal czerpie ono z mleka matki lub mieszanki dla niemowląt, więc nie będzie jadło zbyt wiele innych pokarmów” – mówi.

Starsze niemowlęta mogą próbować karmić się samodzielnie. Może to powodować bałagan przy posiłkach, ale samodzielne karmienie sprzyja rozwojowi drobnych umiejętności motorycznych dziecka. Gdy dziecko zbliża się do pierwszego roku życia, podawaj mu wodę, mleko z piersi lub mleko modyfikowane z kubka, aby ułatwić mu naukę samodzielnego karmienia.

Dziecko wie najlepiej

„Dzieci rodzą się z wiedzą, jak regulować przyjmowanie pokarmu” – mówi Tanner-Blasiar. „Zadaniem rodziców jest respektowanie instynktu dziecka”.

Przekarmianie zachęca dzieci do pomijania ich wrodzonej zdolności do jedzenia, gdy są głodne i przestawania, gdy są pełne, co może sprzyjać wzorcowi przejadania się, który prowadzi do niezdrowej wagi.

Niemowlęta w wieku zaledwie 6 miesięcy są w stanie wyrazić swoje zainteresowanie jedzeniem. Jak rozpoznać, że dziecko ma już dość? Oto kilka znaków ostrzegawczych:

• Uderzanie łyżką

• Odwracanie głowy od łyżki

• Zaciskać mocno wargi, kiedy łyżka trafia w ich ręce

• Wypluwanie każdej łyżeczki, którą uda się włożyć do ust

• Płacz.

Jeśli dziecko wydaje się niezainteresowane jedzeniem pokarmów stałych przy pierwszym podaniu, należy odczekać kilka dni i spróbować ponownie. Niektóre dzieci potrzebują więcej czasu niż inne, aby zacząć jeść z łyżeczki. Choć niektóre z nich są stale niejadkami, większość dzieci je tyle, ile potrzebuje do prawidłowego rozwoju.

„Jeśli dziecko rośnie i rozwija się w sposób zadowalający dla lekarza, jest zdrowe i energiczne, to jego spożycie jest odpowiednie” – mówi Kleinman.

Czas dla malucha

Po ukończeniu pierwszego roku życia większość dzieci nie potrzebuje pokarmu modyfikowanego, ale możesz kontynuować karmienie piersią tak długo, jak zechcesz. Teraz nadszedł czas, aby dziecko odstawiło butelkę, jeśli jeszcze tego nie zrobiło. Dzieciom można podawać pełnotłuste mleko krowie lub wzbogacone napoje sojowe do picia ze smoczka.

Z wyjątkiem mleka o obniżonej zawartości tłuszczu, po ukończeniu pierwszego roku życia dziecko może jeść prawie każdy pokarm, pod warunkiem że jest on w bezpiecznej dla niego formie, np. puree lub drobno pokrojony. Alergie występujące w rodzinie sprawiają, że niektóre pokarmy nie są dozwolone dla niektórych maluchów. Skonsultuj się z pediatrą, aby dowiedzieć się, jakie są specjalne potrzeby Twojego dziecka.

Maluchy mają tendencję do nieregularnego jedzenia. Skurcze wzrostowe, bolesne ząbkowanie i choroby przyczyniają się do ich kapryśności w kwestii jedzenia. Podobnie jest z ogólną fascynacją otoczeniem i nowo odkrytą sprawnością fizyczną. Wiele razy maluchy są bardziej zainteresowane podciąganiem się do pozycji stojącej lub nauką nowego słowa niż jedzeniem. Jedno jest pewne: maluchy jedzą, kiedy są głodne.

Soczyste fakty

Soki są postrzegane jako zdrowe i tak jest – do pewnego stopnia. Napoje zawierające 100% soku owocowego dostarczają wielu składników odżywczych, w tym zdrowych związków roślinnych zwanych fitoskładnikami. Sok nie jest jednak niezbędnym składnikiem diety dziecka.

AAP sugeruje, aby wstrzymać się z podawaniem soków niemowlętom przynajmniej do 6 miesiąca życia i ograniczyć ich spożycie do 6 uncji (3/4 filiżanki) dziennie do 6 roku życia. Ponieważ sok jest słodki i orzeźwiający, dzieci mogą przedkładać go nad mleko matki lub mieszankę dla niemowląt, które są znacznie bardziej odżywcze.

„Ponadto picie soku może dostarczać wielu zbędnych kalorii” – mówi Tanner-Blasiar.

Jedzenie dla starszych maluchów

Po ukończeniu drugiego roku życia dziecko może jeść to samo, co reszta rodziny.

„Dzieci mogą jeść to, co cała rodzina, ale musi to być zdrowe” – mówi Tanner-Blasiar.

Podawaj maluchowi posiłki, które zawierają różne zdrowe produkty, takie jak pełne ziarna, chude białko, nabiał o obniżonej zawartości tłuszczu, owoce i warzywa dobrze pokrojone, tak aby dziecko mogło je bezpiecznie przeżuć i połknąć. Teraz nadszedł czas na stopniowe eliminowanie tłuszczu; podawanie produktów mlecznych o obniżonej zawartości tłuszczu to jeden z prostych sposobów.

„Tłuszcz nie jest z natury zły” – mówi dr Alice Lichtenstein, dyrektor Cardiovascular Nutrition Laboratory na Tufts University School of Medicine. „Dzieci nie potrzebują w tym wieku aż tylu kalorii”.

Lichtenstein mówi, że oferowanie dzieciom zrównoważonej diety z minimalną ilością tłuszczów nasyconych (występujących głównie w tłustych pokarmach pochodzenia zwierzęcego) i częściowo uwodornionych tłuszczów (pochodzących z przetworzonych produktów spożywczych) pomaga im wyrobić nawyki żywieniowe niezbędne do uniknięcia w późniejszym okresie chorób przewlekłych, takich jak choroby serca, cukrzyca i nowotwory.

Starsze maluchy są zazwyczaj odporne na nowe pokarmy – w tym mięso, owoce i warzywa – więc możesz popaść w rutynę karmienia dziecka ciągle tymi samymi posiłkami. Pozwólmy dzieciom zapoznać się z nowymi pokarmami, podając im łyżeczkę lub dwie obok ich ulubionych. Unikaj zwracania uwagi na nowy pokarm. Jeśli na początku nie odniesiesz sukcesu, wytrwaj.

„Badania pokazują, że zanim dziecko spróbuje nowej potrawy, może minąć nawet 20 razy” – mówi Tanner-Blasiar.

Czas na przekąskę

Maluchy mają małe brzuszki, więc jedzą małe posiłki. Dzieci mogą też skąpić jedzenia, gdy są zmęczone lub chore. Zdrowe przekąski mogą zrekompensować rzadkie posiłki, pod warunkiem że są pożywne. Przekąski między posiłkami powinny być przedłużeniem posiłku. Oto kilka przykładów zdrowych, bogatych w składniki odżywcze przekąsek dla maluchów:

• Krakersy z pełnego ziarna

• Ser

• Jogurt

• Owoce

• Mleko

• Posiekane jajka na twardo i jajecznica

• Smoothies

• Suche płatki śniadaniowe

• Dobrze ugotowane warzywa, takie jak pokrojone w plastry, obrane słodkie ziemniaki.