Strona główna Blog Strona 3238

Nieporządne gotowanie? Czas wyczyścić płytę kuchenną

0

Dowiedz się, jak czyścić płytę kuchenną, w tym jakie są najlepsze rodzaje środków czyszczących i czego nie należy używać.

Resztki jedzenia na kuchence i w piekarniku nie tylko powodują bałagan, ale także wpływają na ich wydajność. Musisz posprzątać ten bałagan, aby móc dalej gotować dla swoich bliskich.

Czyszczenie niektórych rodzajów płyt kuchennych wymaga różnych czynności. Przeczytaj, jak czyścić kuchenki gazowe, indukcyjne i elektryczne.

Co będzie potrzebne do wyczyszczenia płyty gazowej?

Na szczęście czyszczenie płyty kuchennej nie wymaga specjalnych środków czyszczących. Wszystko, czego potrzebujesz to:

  • Gorąca woda

  • Mydło do naczyń

  • Plastikowa szorowarka (coś nieściernego)

  • Spinacz do papieru lub drut

  • Szczoteczka do zębów

  • Gąbka

  • Amoniak, opcjonalnie

  • Środek do czyszczenia stali nierdzewnej, opcjonalnie

Unikać ściernych środków czyszczących i szorujących. Niektórzy ludzie mogą sięgać po wełnę stalową, aby wyszorować metalowe części płyty kuchennej. Ścierne środki czyszczące mogą uszkodzić płytę kuchenną i doprowadzić do przyszłych problemów.

Czyszczenie kuchenki gazowej

Zdjąć ruszty i pokrywy palników. Można je wyczyścić ciepłą wodą z mydłem i szorowarką. Jeśli przez lata rozlane płyny zabarwiły ruszty i pokrywy, możesz usunąć plamy za pomocą amoniaku.

Amoniak skutecznie niszczy zabrudzenia z oleju, smaru i tłuszczu. Wiele kuchennych środków czyszczących zawiera amoniak.

Włożyć ruszty i pokrywy do szczelnie zamykanego worka lub pojemnika z 1/4 szklanki amoniaku na 8 do 10 godzin. Amoniak rozłoży plamy i sprawi, że będą one łatwe do usunięcia wodą z mydłem.

Amoniaku należy używać tylko w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. Aby chronić siebie i swoją rodzinę, umieść pojemnik z elementami kuchenki i amoniakiem w odizolowanym, mało uczęszczanym miejscu w domu.

Wyczyść otwory zapłonowe. Jeśli zauważysz, że palniki nie zapalają się tak szybko, jak powinny, prawdopodobnie winne są otwory zapłonowe kuchenki. Używając drutu, spinacza lub agrafki, ostrożnie usuń wszelkie zatory, które utknęły w otworach zapłonowych.

Nie używaj łamliwych narzędzi, takich jak wykałaczka, szpikulec czy pałeczka. Mogą one odłamać się w porcie lub pozostawić drzazgi, które mogą się zapalić.

Wyczyść palnik. „Możesz zauważyć, że jedzenie gotuje się nierównomiernie. Sprawdzić palnik, czy płomienie palą się równomiernie i konsekwentnie.

Jeśli tak nie jest, być może jeden z portów palnika jest zatkany. Używając wcześniejszego drucika lub suchej szczoteczki do zębów, usuń resztki jedzenia z otworów palnika.

Wyczyść pokrętła i panele dotykowe. Podobnie jak ekran telefonu, klawiatura komputera i zlew kuchenny, pokrętła kuchenki brudzą się, ponieważ ich dotykasz. Na szczęście można je łatwo wyczyścić.

Pokrętła na płycie kuchennej powinny być zdejmowane, co ułatwia ich czyszczenie wodą z mydłem. Powierzchnię pod pokrętłami i panelami dotykowymi wyczyść wilgotną gąbką. Uważaj, aby woda nie dostała się do elementów elektronicznych.

Wyczyść powierzchnie zewnętrzne. Najpierw przetrzyj je wilgotną gąbką i ciepłą wodą z mydłem. Kuchenki z czarnym lub białym wykończeniem nie wymagają dalszego czyszczenia, więc można je złożyć z powrotem.

Jeśli płyta kuchenki ma wykończenie ze stali nierdzewnej, potrzebny będzie specjalistyczny środek czyszczący. Alternatywnie możesz użyć płynu do mycia szyb i ściereczki nieściernej, aby usunąć smugi, odciski palców i zacieki.

Czyszczenie kuchenki elektrycznej (ze zwojami). Czyszczenie kuchenki elektrycznej ze zwojami jest prawie identyczne jak czyszczenie kuchenki gazowej. Zamiast czyścić palniki i ruszty, będziesz czyścił spirale.

Wężownice można wyjąć lub odchylić do góry, aby ułatwić sobie dostęp podczas czyszczenia. Wężownic nie można zanurzać w wodzie, tak jak rusztów palników, dlatego należy je czyścić ostrożnie, używając ciepłej wody z mydłem i plastikowego zmywaka.

Jeśli masz gładką kuchenkę elektryczną, postępuj zgodnie z sugestiami dotyczącymi czyszczenia kuchenek indukcyjnych.

Czyszczenie pod płytą kuchenną

Wiele gazowych i elektrycznych płyt kuchennych podnosi się jak maska samochodu. Przestrzeń pod nimi zbiera rozlane płyny i okruchy, dlatego należy ją często czyścić, aby uniknąć ryzyka pożaru i problemów z insektami.

Co będzie potrzebne do czyszczenia kuchenki indukcyjnej Smoothtop?

Kuchenki gazowe, elektryczne i indukcyjne oferują kucharzom różne korzyści. Indukcyjne płyty kuchenne są bez wątpienia najłatwiejsze w czyszczeniu spośród tych trzech urządzeń.

Ponieważ płyta indukcyjna jest wykonana z kompozytu szklano-ceramicznego, do jej głębokiego czyszczenia i polerowania potrzebne są specjalne narzędzia i środki czyszczące. Potrzebne są:

  • Ręczniki papierowe lub gąbka do usuwania mokrych pozostałości

  • Skrobaczka do szkła do spalonych lub zaschniętych pozostałości

  • Specjalistyczny środek do czyszczenia płyt kuchennych

Mydło i ciepła woda mogą załatwić sprawę w razie potrzeby. Specjalistyczne środki do czyszczenia płyt kuchennych polerują szkło płyty kuchennej i sprawiają, że wygląda ona jak nowa.

Czyszczenie płyty indukcyjnej

Czyszczenie kuchenki indukcyjnej jest łatwe. Jeśli sprzątasz zabrudzenia na bieżąco, używając papierowych ręczników i skrobaczki, oszczędzasz sobie przyszłego bólu głowy.

Podobnie jak w przypadku innych płyt kuchennych, co miesiąc należy przetrzeć elementy sterujące, panele i pokrętła wilgotną gąbką i niewielką ilością ciepłej wody z mydłem. Należy również co miesiąc polerować szklaną powierzchnię, aby pozbyć się smug i zachować połysk.

Zapobieganie powstawaniu znacznych zabrudzeń na płycie indukcyjnej

Niektórych zabrudzeń nie da się łatwo usunąć. Na przykład, przeciąganie ciężkich naczyń po szklanej płycie kuchennej może pozostawić zarysowania.

Nie martw się. Lekkie zadrapania są nieuniknione, jeśli często gotujesz. Potraktuj to jako oznakę dumy i doświadczenia.

Zarysowania nie mają wpływu na działanie płyty kuchennej. Duże zarysowania nie naruszą także integralności płyty kuchennej. Do rzeczy, które mogą uszkodzić płytę kuchenną należą:

  • Naczynia kuchenne z dnem ściernym

  • Naczynia kuchenne z zaschniętym jedzeniem przyklejonym do dna

  • Naczynia kuchenne z tworzywa sztucznego, ponieważ mogą się stopić na szkle?

Jak uniknąć robienia bałaganu w pierwszej kolejności

Bałaganu w kuchni nie da się uniknąć. Oto kilka prostych sposobów na rzadsze sprzątanie:

  • Unikaj przepełniania naczyń kuchennych. Pozostaw miejsce na gotowanie i duszenie potraw.

  • Podczas gotowania tłustych potraw używaj sita zapobiegającego rozpryskiwaniu się tłuszczu na płycie kuchennej.

  • Używaj podstawek pod łyżki do szpatułek lub łyżek, aby zapobiec skapywaniu resztek na płytę kuchenną.

W razie wątpliwości przeczytaj instrukcję

Jeśli wynajmujesz mieszkanie lub niedawno przeprowadziłeś się do nowego miejsca, możesz nie mieć dostępu do instrukcji obsługi kuchenki. Kuchenki są oznaczone marką i modelem, więc powinieneś znaleźć instrukcję obsługi w Internecie.

Jeśli nie masz takiej możliwości, te ogólne wskazówki dotyczące czyszczenia powinny pomóc Ci przedłużyć żywotność kuchenki i przygotować wiele posiłków dla Twoich bliskich.

Amerykanie są zaniepokojeni zmianami klimatycznymi

0

Reprezentatywne badanie opinii publicznej wykazało, że 51% z 2210 ankietowanych Amerykanów jest zaniepokojonych zmianami klimatycznymi i ich wpływem na przyszłe pokolenia.

Amerykanie są zaniepokojeni zmianami klimatycznymi

Mgr Batya Swift Yasgur

Kiedy Rachel Lendner, 52-letnia edukatorka zdrowotna z Teaneck, NJ, usłyszała, że luty był najcieplejszy w historii, jej serce zabiło szybciej.

„Na wieść o zmianach klimatu odczuwam fizyczny niepokój – mówi – po części dlatego, że jest rodzicem. Co my robimy z tą planetą?”.

Nowe badanie przeprowadzone przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne (APA) wykazało, że Lendner nie jest osamotniona w swoich obawach. Reprezentatywne dla całego kraju badanie przeprowadzone między 19 a 21 marca tego roku wykazało, że 51% z 2210 ankietowanych Amerykanów jest zaniepokojonych zmianami klimatu i ich wpływem na przyszłe pokolenia.

„Kiedy czyta się o oderwaniu się od Antarktydy szelfu lodowego wielkości wyspy Manhattan, to jest to bardzo namacalny, dramatyczny obraz wpływu zmian klimatycznych” – powiedziała w komunikacie prasowym Vivian Pender, przewodnicząca APA. „Istnieje jednak wiele niewidocznych skutków dla zdrowia psychicznego, takich jak niepokój o przyszłość naszych dzieci i wnuków czy trauma osób, które zostały fizycznie przesiedlone w wyniku pożarów lub gwałtownych burz”.

Powszechny wpływ na zdrowie psychiczne

Każdego miesiąca APA przeprowadza badania ankietowe koncentrujące się na temacie mającym wpływ na zdrowie psychiczne – powiedział doktor Pender. „Stanowisko APAs od wielu lat jest takie, że zmiany klimatyczne są problemem zdrowia publicznego z powszechnymi skutkami dla zdrowia psychicznego” – powiedziała.

Większość ankietowanych (58%) stwierdziła, że zmiany klimatyczne już wpływają na ogólny stan zdrowia Amerykanów, a 48% stwierdziło, że mają one wpływ na zdrowie psychiczne Amerykanów, choć więcej osób martwiło się wpływem zmian klimatycznych na planetę niż na swoje zdrowie psychiczne (odpowiednio 55% i 39%).

Ludzie byli podzieleni w kwestii tego, jak wiadomości o zmianach klimatu wpływają na ich nastrój: 42% stwierdziło, że wpływa to na nich „trochę” lub „bardzo”, a 43% – że „nie bardzo” lub „wcale”.

„Pewna doza niepokoju i zniechęcenia w związku z kryzysem klimatycznym jest normalną reakcją” – powiedziała Pender. Zaleca ona „ocenę swojego zachowania”, zwłaszcza jeśli ktoś ma zaburzenia nastroju, ponieważ może być „bardziej niż inni dotknięty niektórymi z tych wydarzeń klimatycznych”.

Na przykład, jeśli czujesz się bardziej zdenerwowany lub zły, częściej używasz alkoholu lub narkotyków, nie śpisz dobrze lub nie masz apetytu, ważne jest, aby nie odrzucać tych uczuć i zmian, ale coś z nimi zrobić, powiedziała, albo skonsultować się z lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej lub psychiatrą.

Młodzi dorośli bardziej niespokojni

Poziom lęku był jeszcze wyższy u młodych dorosłych w wieku 18-34 lat. W tej grupie 66% badanych martwiło się skutkami zmian klimatu dla naszej planety, 51% – ich wpływem na zdrowie psychiczne, a 59% – ich wpływem na przyszłe pokolenia. Osoby w tej grupie wiekowej częściej uważały również, że zmiany klimatu już teraz wpływają na zdrowie fizyczne (64%) i psychiczne Amerykanów (57%).

Może być wiele powodów, dla których młodzi ludzie zgłaszają więcej niepokoju niż ich starsi koledzy, powiedział Pender. „Rozmowy o zdrowiu psychicznym są bardziej akceptowalne w obecnych czasach, kiedy młodzi dorośli korzystają z mediów społecznościowych, więc mogą być bardziej skłonni do wyrażania swoich uczuć lękowych”.

Młodzi ludzie, zwłaszcza nastolatki, również „mają tendencję do bycia bardziej idealistycznymi i myślenia o tym, co jest ważne w życiu.”

Ciągłe korzystanie z mediów społecznościowych przez młodych ludzi „oznacza, że więcej korzystają z Internetu, cały czas z telefonów, więc mają lepszy kontakt z ludźmi, z którymi mogą porozmawiać o tym, jak się czują, a także mają lepszy kontakt z wiadomościami i są w stanie śledzić minuta po minucie każde wydarzenie, w tym wydarzenia klimatyczne, które dzieją się na całym świecie” – powiedziała Pender.

Kobiety częściej niż mężczyźni odczuwały niepokój, myśląc o potencjalnym wpływie zmian klimatycznych na przyszłe pokolenia, co Pender nie uznał za zaskakujące. Może to mieć związek z tym, że kobiety ogólnie martwią się o swoje dzieci i ich przyszłość” – powiedziała.

Spośród wszystkich ankietowanych 53% uważa, że zmiany klimatyczne są spowodowane działalnością człowieka, 16% uważa, że przyczyna nie została jeszcze określona, 13% uważa, że jest ona spowodowana czymś innym niż działalność człowieka, 8% nie wierzy w zmiany klimatyczne, a 11% nie ma zdania. Demokraci szczególnie często odczuwali niepokój, gdy myśleli o wpływie zmian klimatu na przyszłe pokolenia (69% ankietowanych).

Stan zagrożenia zdrowia publicznego

David Barg, 52-letni biznesmen z Cherry Hill w stanie New Jersey, mówi, że „niepokoi go fakt, że inni ludzie niepokoją się zmianami klimatycznymi”, ponieważ uważa, że są one „całkowicie przesadzone i zwykli ludzie nie powinni się nimi przejmować”.

Twierdzi, że zmiany klimatu zachodzą, ale nie przewiduje żadnych „tragicznych konsekwencji w ciągu najbliższego tysiąca lat”.

Z kolei Lendner jest bardzo zaniepokojony. Czuję, że ludzie, którzy zaprzeczają istnieniu problemu zmian klimatycznych, mają inne poglądy polityczne, które mnie przerażają i sprawiają, że jestem bardzo zaniepokojona” – mówi. Kiedy zaczynamy rozmawiać o klimacie politycznym, mam fizyczne poczucie niepokoju, że świat jest przerażającym miejscem”.

Osobiste doświadczenia mogą mieć wpływ na poglądy ludzi na temat zmian klimatycznych. Mieszkańcy północno-wschodnich i zachodnich regionów USA bardziej martwią się wpływem zmian klimatu na naszą planetę (odpowiednio 57% i 58%) niż mieszkańcy środkowego zachodu i południa (odpowiednio 50% i 54%).

Mieszkańcy Zachodu doświadczyli katastrof pogodowych, takich jak dzikie pożary, co może przyczynić się do ich obaw.

„Jedną rzeczą jest być przygotowanym na każdą katastrofę klimatyczną, ale inną rzeczą jest przeżyć katastrofę związaną z klimatem, która może być bardzo traumatyczna i powodować smutek, zwłaszcza jeśli dana osoba straciła bliską osobę, dom lub poniosła straty finansowe” – powiedziała Pender. Zachęciła osoby, które doświadczyły takich traumatycznych przeżyć, by szukały pomocy w uporaniu się z nimi.

W komunikacie prasowym dr Elizabeth Haase, przewodnicząca Komitetu APA ds. Zmian Klimatu, określiła zmiany klimatyczne jako „zagrożenie dla zdrowia publicznego”.

Nie możemy zaniedbywać zdrowia psychicznego, kiedy o nim mówimy” – powiedziała. Nasza troska o planetę jest naszą troską o nas samych, a podejmując działania, pomagamy sobie w walce z jej skutkami dla zdrowia psychicznego”.

Prawda o dziecięcej kupie: Kolorowy stolec i biegunka u niemowląt

0

Dowiedz się, co zmiany koloru, biegunka i częstotliwość występowania kupy u niemowląt mogą powiedzieć o stanie zdrowia Twojego dziecka.

Co zatem zawartość pieluszki dziecka mówi o jego zdrowiu? I kiedy należy się martwić tym, co jest w pieluszce? Oto rady ekspertów.

Jaka ilość kupy jest normalna?

„Dużo” – mówi dr Kenneth Wible, profesor pediatrii na Uniwersytecie Missouri i dyrektor medyczny ds. pediatrii w Children’s Mercy Hospitals and Clinics w Kansas City.

„Zależy to w pewnym stopniu od diety” – mówi Wible. „Dzieci karmione piersią mają zazwyczaj więcej i cieńsze stolce niż dzieci karmione mieszanką. Ale pięć do sześciu stolców dziennie to całkiem normalne”.

Podczas gdy dobrym pomysłem jest oczekiwanie dużej ilości kupy we wczesnych etapach życia dziecka, częstotliwość wypróżnień wśród dzieci jest bardzo zróżnicowana, zauważa Barry Steinmetz, MD, gastroenterolog dziecięcy w Miller Children’s Hospital Long Beach w Long Beach, Kalifornia.

„Niektóre dzieci wypróżniają się nawet siedem lub osiem razy dziennie” – mówi. Inne niemowlęta mogą to robić co drugi dzień.

Wielu rodziców niepokoi się, gdy częstotliwość wypróżnień u niemowląt nagle spada. Jednak szczególnie w przypadku dzieci karmionych piersią jest to częste zjawisko, ponieważ mleko matki staje się bardziej dojrzałe.

„Mleko matki jest tak dobrze zbilansowane, a procesy trawienne dziecka są tak dobre, że nie ma zbyt wielu pozostałości” – mówi Wible.

Steinmetz twierdzi, że najważniejsze jest, aby stolec był miękki, a dziecko dobrze się odżywiało i przybierało na wadze.

Konsekwencja

W stolcu dziecka często znajduje się duża ilość płynów, ponieważ lekarze zalecają, aby przed ukończeniem szóstego miesiąca życia dziecko otrzymywało składniki odżywcze wyłącznie z mleka.

„Wygląda to trochę tak, jakbyś wzięła słoik musztardy i zmieszała ją z twarożkiem, zwłaszcza w przypadku dzieci karmionych mieszanką” – mówi Wible. „W przypadku dzieci karmionych piersią jest o wiele więcej płynu, a skrzepy mleka w stolcu są o wiele drobniejsze i mniejsze”.

Czy to zaparcie?

Nie tylko brak stolca, ale stolec, który jest uformowany lub wygląda jak granulki, powinien być sygnałem, że dziecko może mieć zaparcia.

Bardzo twarde lub przypominające kamyczki stolce wymagają wizyty u lekarza. Czasami może to oznaczać, że dziecko jest odwodnione. Innymi oznakami odwodnienia mogą być zmniejszona ilość łez, brak śliny, zapadnięte oczy i plamka miękka u niemowlęcia. Miękka plamka, zwana również ciemiączkiem przednim, to przestrzeń między kośćmi na szczycie czaszki niemowlęcia. Plamka miękka może być obecna do około 2 roku życia.

Większość rodziców obawia się, że bolesne, zaczerwienione spojrzenie dziecka podczas robienia kupki oznacza przeciąganie się i zaparcia. Zazwyczaj tak nie jest.

„Niemowlę nie wie, jak … skurczyć mięśnie brzucha i przeć” – wyjaśnia Steinmetz. „Poza tym nie pomaga im grawitacja, jak wtedy, gdy siedzisz na komodzie”.

Do pierwszego roku życia większość dzieci ma to już opanowane i traci udręczony wygląd.

Oznaki biegunki

Jeśli chodzi o biegunkę, rodzice czasami nie wiedzą, z czym mają do czynienia, ponieważ stolce niemowląt są z natury luźne. Ale szukanie subtelnych zmian w kupie dziecka to często strata czasu, mówi Steinmetz.

„Rozdymająca się biegunka, która ciągnie się w górę pleców, nie jest aż tak subtelna” – mówi. I jest to właśnie ten rodzaj wybuchu, który jest powszechny, gdy biegunka dotyka bardzo małe dzieci.

Wible radzi, aby w przypadku wystąpienia biegunki, zwłaszcza u noworodków, natychmiast skontaktować się z lekarzem. Może to oznaczać coś poważniejszego, np. wirusa lub inną chorobę ogólnoustrojową niebezpieczną dla bardzo małych dzieci.

Co oznacza kolor?

Dziecięce kupy zmieniają kolor i jest to stały powód do niepokoju dla rodziców. Ale w większości przypadków nie musi tak być.

„Kolor nie ma wiele wspólnego z niczym, poza czasem przejścia pokarmu [w organizmie dziecka] i żółcią przechodzącą przez przewód pokarmowy” – mówi Steinmetz.

Oś czasu koloru kupy wygląda następująco: Kolor żółty oznacza, że mleko szybko przemieszcza się w organizmie dziecka. Kiedy proces ten zwalnia, kupa staje się zielona – co może niepotrzebnie zaniepokoić rodziców. Jeszcze wolniej, kupa staje się brązowa.

„Dlatego właśnie niemowlęta często mają żółte stolce, ponieważ czas ich przejścia przez jelita jest bardzo krótki” – mówi Steinmetz.

Kolory budzące niepokój

Główne kolory, które powinny zaniepokoić rodzica i skłonić go do natychmiastowej wizyty u pediatry, to biały, czerwony i czarny.

Biała kupa może wskazywać na infekcję lub problem z żółcią, czyli płynem produkowanym przez wątrobę, który wspomaga trawienie. Czarna jest oznaką strawionej krwi w przewodzie pokarmowym, a czerwona oznacza świeżą krew, która może pochodzić z jelita grubego lub odbytnicy.

Zdarza się jednak, że karmione piersią noworodki, u których skóra piersi matki pęka, połykają krew matki podczas karmienia, która przedostaje się do stolca – mówi Wible.

Nie jest to powód do niepokoju, a lekarz może być w stanie wykonać badanie, które pozwoli stwierdzić, do kogo należy krew.

Czasami zielona, śluzowata kupa może być spowodowana wirusem, który często występuje u niemowląt. Jeśli dziecko ma zieloną kupę i objawy biegunki, gorączkę lub rozdrażnienie, skontaktuj się z pediatrą.

Pokarm stały i związane z nim zmiany

Kiedy dziecko zaczyna jeść stałe pokarmy, spodziewaj się twardszej konsystencji i zmiany koloru jego kupy, zauważa Wible.

„Nie da się przewidzieć, w jaki sposób się to zmieni, ale na pewno” – mówi.

Ogólnie rzecz biorąc, dobrze jest zwracać uwagę na zawartość pieluszki dziecka, o ile zachowuje się odpowiednią perspektywę – mówi Steinmetz. Typowe oznaki prawdziwego problemu – krew w stolcu, wymioty krwią, rozdęcie brzucha – są trudne do przeoczenia.

Jeśli jednak jakiś problem nie daje Ci spać w nocy, nie wahaj się zadzwonić do swojego lekarza.

Jak radzić sobie z bólem i dyskomfortem podczas ćwiczeń?

0

Poznaj różnicę między bólem a dyskomfortem podczas ćwiczeń.

Jak radzić sobie z bólem i dyskomfortem podczas ćwiczeń?

Jay Croft

14 kwietnia 2022 r. C Aaron Hines pamięta dokładnie moment, w którym zaczął się ból.

Było to około 10 lat temu, a Hines, obecnie 36-letni były zawodnik futbolu amerykańskiego, obecnie trener personalny, ćwiczył z kolegą, ciężko pracując nad wyciskaniem na ławce.

Gdy drążek opadł, zacząłem czuć pieczenie w lewym łokciu” – wspomina Hines, który jest właścicielem firmy Premier Performance Training we Franklin, niedaleko Nashville.

Starał się to ignorować, ale w ciągu następnych kilku lat coraz bardziej odczuwał odpryski i zgrzytanie w łokciu. Ból i brak zakresu ruchu stopniowo stawał się tak silny, że nie mógł poruszać łokciem pod kątem większym niż 45 stopni.

Jak wynika z nowego badania przeprowadzonego przez Orlando Health, czołowy szpital dziecięcy i urazowy na Florydzie, Hines postanowił walczyć z bólem, podobnie jak wielu innych Amerykanów. Badanie wykazało, że prawie 1 na 5 Amerykanów (18%) często odczuwa ból podczas ćwiczeń. Taki sam odsetek osób nie przestaje pracować z powodu bólu, zamiast odpocząć, by się wyleczyć.

Nie ma bólu, nie ma korzyści? Nie ma mowy

Lekarze medycyny sportowej i chirurdzy ortopedzi z Orlando Health Jewett Orthopedic Institutes twierdzą, że zidentyfikowanie źródła bólu jest pierwszym krokiem w kierunku poprawy samopoczucia, a nowe osiągnięcia oferują szereg opcji, zanim operacja stanie się częścią dyskusji. Zbyt długie zwlekanie może tylko pogorszyć sytuację, a nawet zwiększyć potrzebę operacji. Znane jest powiedzenie: „Bez bólu nie ma zysku”. Istnieją jednak różne rodzaje bólu odczuwanego podczas ćwiczeń, a ostry, kłujący ból, który jest bardzo nieprzyjemny, nie jest zazwyczaj normalny – mówi dr George Eldayrie, lekarz medycyny sportowej w Orlando Health Jewett Orthopedic Institute. Ból może wynikać z ukrytego problemu, a jeśli nadal będziesz go przeforsowywać, możesz go pogłębić.

Tego dnia na ławce Hines znał źródło swojego bólu.

Mimo to ciągle odkładał wizytę u lekarza. Nie chciał poddać się operacji, nie mógł sobie pozwolić na opuszczenie pracy i nie chciał, żeby mu mówiono, że ma to po prostu rozciągnąć.

W końcu, kilka lat temu, wszystko się posypało, gdy wpadł na niego młody klient.

Moja ręka pękła” – mówi Hines. To był potworny ból.

Teraz nie miał już wyboru. A kiedy lekarz prześwietlił łokieć, stwierdził, że wygląda tak, jakby należał do 80-letniego mężczyzny.

Czy to ból, czy dyskomfort?

Po operacji ból i zakres ruchu znacznie się poprawiły – mówi Hines. Jest też bardziej świadomy tego, przez co mogą przechodzić jego podopieczni, gdy odczuwają dyskomfort, który można uznać za część problemu, i ból, który nie jest.

Jest to równowaga, do której dążą wszyscy, którzy regularnie ćwiczą i ci, którzy ich trenują. Rozwiązania są oczywiście w dużej mierze zindywidualizowane: To, co dla jednej osoby może być dyskomfortem, dla innej może być bolesną męczarnią.

Każdy z nas ma inny poziom intensywności i zaangażowania. Niektórzy zatrzymują się przy pierwszej myśli: „Co to było?”, podczas gdy inni za każdym razem będą przeć do upadłego.

Trener Paulo Andalaft z Fit Factor w Fort Lauderdale (FL) twierdzi, że nieznajomość tej różnicy może być niebezpieczna.

Trenerzy muszą pytać klientów o lokalizację bólu: czy jest to staw, czy mięsień? I jaki jest poziom bólu? W rzeczywistości, specjaliści od fitnessu nie powinni pozwalać nowym klientom na pracę z bólem lub dyskomfortem, dopóki nie poznają ich ograniczeń. Bezpieczniej jest zmodyfikować lub cofnąć ćwiczenie lub ruch, niż ryzykować pogłębienie kontuzji.

Lyndsey Wright z Action Figure Training w Decatur, GA, na obrzeżach Atlanty, twierdzi, że będzie ćwiczyć z przewlekłym bólem, jeśli będzie się on nasilał z powodu braku ćwiczeń.

Mimo to, trenuję raczej wokół bólu niż przez niego – mówi. Bezczynność może pogorszyć wiele rzeczy. Jeśli jest to ból przejściowy i łatwo wytłumaczalny? Absolutnie nie.

Trener Steven Craig Bryan z Peak Performance Fitness w Evans, GA, mówi, że stosuje różne techniki, aby pomóc klientom w uśmierzeniu bólu: skrobanie, oklepywanie, platforma wibracyjna, rozciąganie.

Inne nieoperacyjne opcje obejmują fizykoterapię w celu wzmocnienia i rozciągnięcia oraz zastrzyki w celu zmniejszenia stanu zapalnego.

Zawsze jest coś, co możemy zrobić

Rehabilitacja jest potężnym narzędziem, ale ważne jest, aby udać się do specjalisty, który potrafi postawić właściwą diagnozę, aby terapeuta mógł opracować plan leczenia ukierunkowany na odpowiedni obszar – mówi Eldayrie z Orlando Health. Osocze bogatopłytkowe okazało się również bardzo skuteczne w przypadku przewlekłych [schorzeń ścięgien], takich jak łokieć tenisisty czy łokieć golfisty. Jednak zwykle działa ono tym lepiej, im wcześniej jest podawane, zanim dojdzie do urazu.

Ankieta Orlando Healths wykazała, że wiele osób odkłada badanie bólu, tak jak to zrobił Hines, szczególnie dlatego, że nie chcą ryzykować operacji i długiej rekonwalescencji. Wiele osób lubi też codzienne ćwiczenia lub postrzega je jako część swojej tożsamości, więc nie chce ich w ogóle pomijać.

Zbyt długo zwlekałem i od tego momentu wszystko poszło już z górki” – mówi Hines. Jestem uparty i twardo stąpający po ziemi, więc nie chciałem tego robić, dopóki nie stało się to konieczne”.

Teraz radzi klientom fitnessu, jak obejść ból, skupiając się na różnych częściach ciała, a nie wykorzystywać, na przykład, skręconą kostkę jako darmowy bilet do siedzenia na kanapie bez końca.

Zawsze jest coś, co możemy zrobić” – mówi.

Alergie u psów: Objawy, przyczyny, testy, leczenie i 8 wskazówek

0

Dowiedz się więcej od lekarza na temat alergii na psy – w tym przyczyn, objawów i leczenia – oraz jak zmniejszyć swoją reakcję alergiczną.

Jak więc przebrnąć przez życie z alergią na najlepszego przyjaciela człowieka? Oto zestawienie przyczyn i sposobów leczenia alergii na psy, wraz z poradami dotyczącymi zmniejszenia narażenia na nie.

Objawy alergii u psów

Objawy alergii na psa są zwykle podobne do objawów każdej innej alergii nosa. Obejmują one:

  • kaszel i świszczący oddech

  • czerwone, swędzące oczy

  • katar, swędzenie, duszność nosa

  • kichanie

U niektórych osób z alergią na psa występują również reakcje skórne. Na przykład, ich skóra może pękać w miejscu, w którym pies ich polizał. U innych osób z poważniejszymi alergiami może pojawić się pokrzywka na twarzy lub klatce piersiowej. U osób z astmą i alergią na zwierzęta domowe mogą wystąpić szczególnie poważne objawy.

?

Przyczyny alergii u psów

Być może słyszałeś, że niektóre rasy psów wywołują objawy alergii, podczas gdy inne nie, lub że psy krótkowłose są bezpieczne, a długowłose ze skłonnością do linienia – nie. Eksperci twierdzą jednak, że w rzeczywistości tak nie jest. W rzeczywistości dwa psy tej samej rasy mogą wydzielać bardzo różne ilości alergenów.

To nie sierść psa stanowi prawdziwy problem. Zamiast tego ludzie są zwykle uczuleni na sierść – płatki martwego naskórka – a także na ślinę i mocz. Tak więc, niezależnie od długości czy długości sierści, każdy pies może potencjalnie wywołać reakcję alergiczną.

Można się zastanawiać, dlaczego sierść psa ma na nas taki wpływ. Osoby cierpiące na alergie mają nadwrażliwy układ odpornościowy. Ich organizm przesadnie reaguje na nieszkodliwe substancje – takie jak sierść psa – i atakuje je tak, jak bakterie czy wirusy. Kichanie i łzawienie oczu to tylko skutki uboczne próby zniszczenia lub wypłukania alergenu przez organizm.

Testy na alergię na psa

Lekarz może wykonać test skórny lub badanie krwi, które wykryje specyficzne dla alergenu IgE (immunoglobulina E), aby ustalić, czy masz alergię na psa. Nawet jeśli jesteś pewien, że jesteś uczulony, zawsze warto wykonać testy. U niektórych osób, które zakładają, że mają alergię na psa, okazuje się, że wcale jej nie mają. Zamiast tego, są uczulone na pyłki lub pleśń, które pies przenosi na swojej sierści z zewnątrz.

Chociaż testy alergiczne są pomocne, nie zawsze są rozstrzygające. Dlatego jeśli masz psa, lekarz może zalecić, abyś spróbował żyć bez niego przez jakiś czas i sprawdzić, jak sobie poradzisz. Aby uzyskać dobre wyczucie objawów, może być konieczne dłuższe rozstanie. Często mijają miesiące, zanim poziom sierści w domu spadnie do poziomu zbliżonego do tego, jaki występuje w domu bez psa.

Leczenie alergii u psów

Alergie u psów można leczyć standardowymi lekami przeciwalergicznymi. Lekarz może zalecić:

  • Leki przeciwhistaminowe, które blokują działanie substancji chemicznej, która wywołuje objawy alergii u psów; są one sprzedawane bez recepty – jak cetyryzyna (Zyrtec), difenhydramina (Benadryl), feksofenadyna (Allegra) i loratadyna (Claritin) – lub na receptę. Niektóre leki przeciwhistaminowe, takie jak azelastyna (Astelin), są dostępne w postaci aerozoli do nosa.

  • Środki udrożniające, które zmniejszają obrzęk w nosie i łagodzą przekrwienie; przykładem są dostępne bez recepty Sudafed i Allegra-D

  • Sterydy donosowe, czyli aerozole, które łagodzą objawy alergii poprzez łagodzenie stanu zapalnego, są lekami pierwszego rzutu w leczeniu alergii. Budesonid (Rhinocort Allergy), flutikazon (Flonase) i triamcynolon (Nasacort Allergy 24HR) są dostępne bez recepty, a inne na receptę.

Inną opcją dla osób z alergią na psa są zastrzyki alergiczne. Nie działają one u wszystkich, a pełny kurs leczenia może trwać lata. Ale mogą one naprawdę pomóc niektórym osobom z alergią na zwierzęta. Porozmawiaj o zaletach i wadach z lekarzem.

?

Twoje środowisko a alergie psów

Większość alergologów zgadza się, że chociaż leki mogą pomóc, najlepszym sposobem zwalczania alergii na psa jest unikanie kontaktu z psami. Oto kilka wskazówek:

  • Zachowaj dystans.

    Nie dotykaj, nie głaszcz ani nie całuj psa. W miarę możliwości unikaj przebywania w domach, w których są psy. Jeśli musisz zamieszkać w domu, w którym jest pies, zapytaj, czy można go trzymać z dala od pokoju, w którym będziesz spał, przez kilka miesięcy przed przyjazdem.

  • Zastosuj lek.

    Jeśli wiesz, że wkrótce będziesz miał kontakt z psem, zacznij przyjmować leki z kilkutygodniowym wyprzedzeniem. Przyjmując leki zapobiegawczo, możesz powstrzymać reakcję alergiczną zanim się ona rozpocznie.

  • Zachowaj ostrożność wobec gości posiadających psy.

    Sierść psa może przyczepiać się do ubrań i bagażu. Dlatego nawet jeśli goście zostawią swoje psy w domu, mogą przynieść sierść ze sobą – a to może przysporzyć Ci wielu kłopotów.

Oczywiście niektóre z powyższych rad nie będą zbyt pomocne, jeśli masz już w domu psa. Nawet wtedy można jednak zrobić pewne rzeczy:

  • Sprzątaj z zapałem.

    Sierść psa może dostać się wszędzie. Dlatego trzeba regularnie zamiatać i mopować podłogi, odkurzać dywany i czyścić meble. Jeśli to możliwe, kup odkurzacz z filtrem HEPA. Zwykłe filtry nie są w stanie wychwycić alergenów i po prostu wysyłają je z powrotem do powietrza.

  • Ułatwiają sprzątanie domu.

    Wyciągnij dywan. Pozbądź się dywanów i zasłon. Wyrzuć zakurzone, przepełnione meble. Zmniejszenie liczby przedmiotów, które mogą gromadzić kurz i sierść może pomóc w zwalczaniu objawów alergii na psa.

  • Przefiltruj powietrze.

    Centralne ogrzewanie i klimatyzacja mogą wtłaczać sierść psa do każdego pomieszczenia w domu – nawet do tych, do których pies nie ma wstępu. Pomóc może centralny oczyszczacz powietrza oraz filtry w samych otworach wentylacyjnych.

  • Nie wpuszczaj psa do swojej sypialni.

    Ponieważ w sypialni spędzasz jedną trzecią każdego dnia, ważne jest, aby była ona jak najmniej zanieczyszczona sierścią psa. Zamknięte drzwi nie wyeliminują całkowicie alergenów, ale na pewno pomogą.

  • Nie dawaj psu wolnej ręki.

    Chroń siebie, zabezpieczając przed psami także inne części domu. W zależności od klimatu i otoczenia możesz również rozważyć trzymanie psa jak najczęściej na zewnątrz.

Czy kąpanie psa ma jakikolwiek wpływ na objawy alergii? Eksperci nie są pewni; niektóre badania wykazały, że kąpiele zmniejszają ilość sierści unoszącej się w powietrzu, podczas gdy inne nie wykazały różnicy. Z pewnością możesz wypróbować cotygodniowe kąpiele i zobaczyć, co się stanie. Upewnij się tylko, że kąpielą zajmuje się ktoś, kto nie ma alergii na psa.

Może się okazać, że te techniki pomogą w walce z alergią u Twojego psa. Ale jeśli tak się nie stanie, będziesz musiał rozważyć bardziej drastyczne środki, takie jak oddanie psa. Jest to trudne, ale trzeba myśleć realistycznie. To niesprawiedliwe dla osób z alergią na psa, jeśli nie mogą przebywać we własnym domu bez kataru i nieustannego kichania. Niekontrolowane alergie mogą również przyczynić się do rozwoju astmy, która jest poważną chorobą.

Jeśli więc Ty lub ktoś z Twojej rodziny ma alergię na psa, porozmawiaj z lekarzem. Uzyskanie kontroli nad objawami nie tylko poprawi Twoje samopoczucie, ale także pomoże uchronić Cię przed zachorowaniem.

Rozmowy z dzieckiem o cyberprzemocy

0

Sprawdzone instrukcje, jak krok po kroku rozmawiać z dzieckiem o cyberprzemocy.

Choć technologia może pomóc dzieciom w nawiązywaniu i podtrzymywaniu przyjaźni, ma też swoje minusy. Znęcanie się nad dziećmi zawsze było problemem, ale obecnie nie da się od niego uciec. Badanie przeprowadzone wśród nastolatków wykazało, że 59% z nich było osobiście nękanych lub prześladowanych w sieci.

Niestety, dzieci, które są nękane w sieci, częściej doświadczają myśli samobójczych, gniewu, frustracji i innych problemów emocjonalnych.

Co to jest cyberprzemoc?

Chociaż cyberprzemoc jest powszechnym problemem, nie wszystkie konflikty między dziećmi, czy to w cztery oczy, czy w sieci, są znęcaniem się. Zachowanie nękające składa się z trzech podstawowych elementów:?

  • Występuje nierównowaga sił, nawet pozorna.

  • Zachowanie jest agresywne i niechciane.

  • Zachowanie powtarza się lub istnieje duże prawdopodobieństwo, że będzie się powtarzać.

Cyberprzemoc pasuje do tych podstawowych elementów, ale wiążą się z nią dodatkowe problemy, ponieważ:

  • Trwały. W czasach, gdy media społecznościowe i urządzenia cyfrowe są stale dostępne, dzieci nie mają gdzie uciec przed tym zjawiskiem.

  • Mniej zauważalne. To, że dziecko popycha inne dziecko w szkole, jest oczywiste, ale wyzwiska i inne dręczące zachowania w sieci są znacznie trudniejsze do zauważenia.

  • Na stałe. Gdy coś znajdzie się w sieci, zazwyczaj jest tam na stałe. Może to ciągnąć się za osobą dręczoną i dręczącą przez lata i prowadzić do negatywnych konsekwencji we wszystkich sferach ich życia.

Co powiedzieć dzieciom?

Wielu rodziców martwi się, że ich dzieci są ofiarami cyberprzemocy, ale 23% dzieci przyznaje, że było niemiłe lub okrutne dla kogoś innego w sieci. Ważne jest, aby rozmawiać z dziećmi o wszystkich aspektach cyberprzemocy.

W cyberprzemocy bierze udział wiele innych osób, nie tylko dręczyciel i dręczony. Omówienie wszystkich ról może nauczyć dziecko rozwijać samoświadomość i empatię. Do tych ról należą:?

  • Cyberprzemoc – agresor, który używa mediów cyfrowych do celowego nękania swoich celów

  • Cel, który jest nękany

  • Obserwatorzy, którzy wiedzą, że dzieje się coś złego, ale nic z tym nie robią

  • Upstanders, którzy wkraczają do akcji i próbują przerwać cykl, stając w obronie ofiary, zwracając się do dręczyciela lub powiadamiając władze?

Jeśli Twoje dziecko jest prześladowane, możesz podjąć kilka pozytywnych kroków:?

  • Zapewnij dziecko o swojej miłości i wsparciu.

  • Zachęcaj je do odejścia od komputera lub telefonu.

  • Powiedz, żeby nie reagowały ani nie brały odwetu. Cyberprzemoc szuka reakcji i nawet jeśli Twoje dziecko czuje się usprawiedliwione odpowiadając ostro, może je do tego zachęcać i później tego żałować.

  • Zablokuj dręczyciela. Większość portali społecznościowych pozwala na blokowanie osób. Możesz także zablokować wysyłanie wiadomości na telefon dziecka.

  • Zapisz i wydrukuj wiadomości. Może to być ważne dla udokumentowania mobbingu, jeśli inne środki mające na celu jego powstrzymanie nie przynoszą rezultatów.

  • Zachęcaj dziecko do rozmowy z przyjaciółmi. Może to pomóc, jeśli znajdzie się życzliwy słuchacz.

  • Powiedz o tym władzom szkoły. Prawie wszystkie szkoły mają przepisy zabraniające cyberprzemocy, nawet jeśli dzieje się to poza godzinami lekcyjnymi.

Jeśli Twoje dziecko wie, że ktoś inny jest cyberprzemocą, może nie wiedzieć, co z tym zrobić. Oto kilka rzeczy, o których możesz powiedzieć swojemu dziecku, aby nie było biernym obserwatorem:

  • Zgłoś to władzom szkoły. Możesz to zrobić anonimowo, jeśli obawiasz się, że wynikną z tego jakieś konsekwencje.

  • Zgłoś to na stronie lub w aplikacji, w której dochodzi do nękania. Wszystkie szanujące się strony mają możliwość anonimowego zgłoszenia nękania.

  • Rób zrzuty ekranu przedstawiające nękanie. Łatwiej będzie to później udowodnić, jeśli będą na to dowody.

  • Wspieraj osobę, która jest celem ataku. Daj jej znać, że widzisz, co się dzieje i że obchodzą Cię jej uczucia.

  • Zorganizuj pozytywny nastrój. Zbierz kilku znajomych i zamieść pozytywne komentarze na temat osoby, która jest celem ataku.

  • Przeciwstaw się dręczycielowi. Powiedz mu, żeby przestał. Jeśli znają go osobiście, mogą nawet porozmawiać z nim o tym, jak krzywdzi drugą osobę i spróbować jej współczuć.

  • Nie bierz udziału w dręczeniu. Nie zachęcaj do tego, przesyłając dalej, publikując ponownie lub plotkując na ten temat. Nie stój z boku i nic nie mów.

  • Zadbaj o swoje bezpieczeństwo. Nie pisz i nie wysyłaj negatywnych wiadomości, gdy emocje są bardzo silne. Nie przekraczaj granicy i nie groź dręczycielowi, nawet w obronie kogoś innego. Nie przebywaj w toksycznych środowiskach internetowych.

Gdy to coś więcej niż trądzik

0

Jeśli trądzik nie jest tylko sporadycznym problemem, może być związany z zaburzeniami hormonalnymi. Lekarz radzi, jak radzić sobie z trądzikiem, gdy jest on czymś więcej niż tylko skórą.

Jeśli wypryski pojawiają się na długo po tym, jak skończył się okres nastoletni, być może trzeba będzie poszukać źródła problemu poza skórą.

Czasami trądzik jest objawem ukrytych zaburzeń hormonalnych, które mogą powodować znacznie więcej niż tylko wypryski na twarzy.

Zespół policystycznych jajników (PCOS)

PCOS to zaburzenie hormonalne występujące u kobiet. Choć nie jest on w pełni poznany, lekarze uważają, że jest spowodowany niewrażliwością na hormon insulinę.

Oprócz nieregularnych cykli miesiączkowych i owulacji, przybierania na wadze i przerzedzania włosów, jednym z najbardziej zauważalnych objawów PCOS jest trądzik.

„Każdą pacjentkę, która zgłasza się do mnie z uporczywym trądzikiem – występującym w wieku nastoletnim i utrzymującym się do 25. roku życia – lub z trądzikiem pojawiającym się po 25. roku życia, oceniam pod kątem PCOS” – mówi dr Bethanee Schlosser, dyrektor programu zdrowia skóry kobiet w Northwestern University’s Feinberg School of Medicine.

Trądzik związany z PCOS ma tendencję do zaostrzania się w obszarach, które zwykle uważa się za „wrażliwe na hormony”, zwłaszcza w dolnej trzeciej części twarzy. Dotyczy to policzków, linii żuchwy, podbródka i górnej części szyi.

„Pacjentki z PCOS mają tendencję do występowania trądziku, który obejmuje bardziej delikatne węzły pod skórą, niż drobne nierówności na powierzchni, i czasami zgłaszają, że zmiany w tym obszarze mają tendencję do zaostrzania się przed miesiączką” – mówi Schlosser. „Potrzeba czasu, aby ustąpiły”.

Jeśli więc masz tendencję do występowania trądziku w miejscach opisanych przez Schlosser i zauważyłaś nieregularne miesiączki, warto poprosić dermatologa o skierowanie na badania w kierunku PCOS.

Wiele kobiet z PCOS choruje również na cukrzycę, co nie jest zaskakujące, biorąc pod uwagę fakt, że oba schorzenia wydają się być związane z reakcją organizmu na insulinę. Czy może to oznaczać, że cukrzyca powoduje trądzik lub że trądzik może być objawem cukrzycy?

W Internecie można znaleźć wiele spekulacji na temat tego, że cukrzyca powoduje trądzik. Jednak założyciel Hormone Center of New York, dr Geoffrey Redmond, twierdzi, że to nieprawda.

Trądzik nie jest objawem cukrzycy” – mówi. Oczywiście, u osób z cukrzycą może pojawić się trądzik, ale obecność trądziku sama w sobie nie wskazuje na potrzebę przeprowadzenia badań w kierunku cukrzycy.”

Inne warunki

Istnieją inne zaburzenia hormonalne, których objawy mogą obejmować trądzik, ale są one znacznie bardziej nietypowe. Na przykład osoby dotknięte grupą dziedzicznych zaburzeń znanych pod wspólną nazwą wrodzonego przerostu nadnerczy często wytwarzają za dużo lub za mało pewnych hormonów płciowych, w tym testosteronu.

„Osoby z tymi zaburzeniami mają problem z nadnerczami, które produkują i metabolizują hormony” – mówi Schlosser.

Leczenie trądziku hormonalnego

Większość kobiet cierpiących na trądzik związany z zaburzeniami hormonalnymi, takimi jak PCOS, prawdopodobnie odkryła, że standardowe miejscowe terapie przeciwtrądzikowe, takie jak żele i kremy z retinoidami, nie spełniają ich oczekiwań.

„Osoby te najlepiej radzą sobie z terapią hormonalną” – mówi Schlosser.

Istnieją dwa główne sposoby radzenia sobie z problemami hormonalnymi, które są związane z powstawaniem ognisk trądziku:

  • Tabletki antykoncepcyjne

  • Spironolakton

Schlosser zazwyczaj rozpoczyna stosowanie pigułek antykoncepcyjnych zawierających estrogen i progesteron. Estrostep, Ortho Tri-Cyclen i Yaz to trzy marki zatwierdzone przez FDA do leczenia trądziku.

Nie jest to proces, który można przeprowadzić z dnia na dzień. „Musisz stosować tę metodę przez co najmniej 3 miesiące, zanim ocenisz jej wpływ” – mówi Schlosser. „W tym właśnie okresie badania wykazały znaczącą różnicę między placebo [pigułkami pozorowanymi] a doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Wiele pacjentek zauważyło dalszą poprawę około 6 miesiąca”.

Jeśli tabletki antykoncepcyjne nie działają lub przynoszą tylko częściową ulgę w trądziku, dermatolog może zalecić spironolakton. Może to być również pierwsza metoda leczenia trądziku związanego z hormonami, jeśli palisz papierosy lub masz inne czynniki ryzyka, które sprawiają, że hormonalne środki antykoncepcyjne są niepożądane. „Wielu moich pacjentów uzyskuje znaczną dodatkową poprawę po zastosowaniu tego leku” – mówi Schlosser.

Redmond zazwyczaj rozpoczyna leczenie od 100 do 200 miligramów spironolaktonu na dobę. „Większość ludzi toleruje go dość dobrze. Ponieważ jest to lek moczopędny [co oznacza, że powoduje częstsze oddawanie moczu], konieczne jest zwiększenie ilości przyjmowanej wody. Ale jeśli tylko to zrobisz, nie powinieneś mieć zbyt wielu problemów”.

„W przypadku kobiet spironolakton działa w bardzo wysokim procencie przypadków” – mówi Redmond. „W przypadku mężczyzn nie jest optymalny, ponieważ blokuje testosteron”.

Jak długo więc trzeba będzie przyjmować te leki? Trudno powiedzieć. „U większości osób tendencja do występowania trądziku w końcu ustępuje, ale trudno określić, kiedy to nastąpi” – mówi Redmond. „Leki są często niezbędne przez kilka lat. To, jak długo trądzik będzie się utrzymywał, zależy głównie od szczęścia”.

Rozwój dziecka: Twój 8-miesięczny maluch

0

Dowiedz się, jakich kamieni milowych u niemowląt możesz się spodziewać u swojego 8-miesięcznego dziecka w 8. miesiącu Przewodnika dla niemowląt miesiąc po miesiącu.

W tej części przewodnika miesiąc po miesiącu dowiesz się, jakich kamieni milowych możesz się spodziewać, gdy Twoje dziecko skończy 8 miesięcy.

Kamienie milowe dla niemowląt w ósmym miesiącu życia: Umiejętności motoryczne

Ośmiomiesięczne dzieci nabierają nowych sił. Mogą być na tyle silne, aby podciągnąć się do pozycji stojącej, trzymając się krzesła lub kanapy. Upewnij się, że sznurki są poza zasięgiem, lampy, telewizory i meble są zabezpieczone, a dom jest przygotowany na przyjęcie mobilnego dziecka.

Większość dzieci zaczyna już raczkować, ale nie panikuj, jeśli Twoje 8-miesięczne dziecko jeszcze tego nie potrafi. Niektóre dzieci potrzebują kilku dodatkowych miesięcy, aby zacząć się ruszać, a niektóre przechodzą od razu od turlania się do chodzenia, nie zwalniając tempa, aby raczkować.

W tym wieku dziecko uczy się, jak połączyć umiejętności motoryczne ze zmysłami. Dzieci w tym wieku zazwyczaj potrafią dostrzec zabawkę z drugiego końca pokoju, zorientować się, że chcą ją mieć, przeczołgać się po nią i podnieść ją. Potrafią też stosunkowo łatwo manipulować zabawkami, uderzając w nie klockami, rzucając piłką lub dopasowując do siebie kubki różnej wielkości.

Chwyt szczypcowy – wykorzystywanie kciuka i palca do chwytania bardzo małych przedmiotów – zaczyna się rozwijać, a do 9 miesiąca życia staje się coraz doskonalszy. Ponieważ prawie wszystko, co dziecko weźmie do ręki, trafi do jego buzi, należy odkładać na bok małe zabawki lub inne przedmioty, które leżą w pobliżu. Należy pamiętać, że jeśli coś jest na tyle małe, że mieści się w rurce od papieru toaletowego, to jest na tyle małe, że może zadławić dziecko. Jeśli dziecko ma rodzeństwo starsze niż 3 lata, warto wyznaczyć mu oddzielne miejsca do zabawy i przypomnieć zasadę korzystania z rurki po papierze toaletowym. Można również ograniczyć zabawę starszego rodzeństwa mniejszymi zabawkami do czasu drzemki dziecka i sprzątania po jego przebudzeniu.

Kamienie milowe w ósmym miesiącu życia dziecka: Sen

W ósmym miesiącu życia większość dzieci śpi średnio od 13 do 14 godzin na dobę. Dziecko ucina sobie dwie drzemki dziennie, jedną rano i jedną po południu. Drzemki trwają średnio około godziny, ale niektórym dzieciom wystarcza kilka drzemek 20-minutowych.

Teraz, gdy dziecko ma poczucie trwałości obiektu – świadomość, że nadal istniejesz, nawet gdy nie ma Cię w pobliżu – godziny snu i drzemki mogą być trudniejsze. Ten lęk przed rozłąką powinien zniknąć, gdy dziecko skończy około 2 lat. Nie przejmuj się zbytnio, jeśli dziecko będzie marudzić za każdym razem, gdy będziesz próbować wyjść z pokoju. Płacz nie powinien trwać dłużej niż kilka minut. Bądź konsekwentna w swoich działaniach, a pomoże to zarówno Tobie, jak i dziecku przystosować się do nowych warunków.

Kamienie milowe w ósmym miesiącu życia dziecka: Jedzenie

Twoje ośmiomiesięczne dziecko nadal będzie przyjmować od 24 do 32 uncji mleka matki lub mieszanki mlecznej dziennie. Jednak posiłki powinny być coraz bardziej urozmaicone, w tym płatki śniadaniowe dla niemowląt, owoce i warzywa oraz przetarte lub rozgniecione mięso. Wraz ze wzrostem ilości pokarmów stałych zmniejsza się ilość mleka matki lub mieszanki. Niektóre dzieci w tym wieku są tak zafascynowane jedzeniem ze stołu, że są mniej zainteresowane karmieniem z butelki lub piersi. Możesz zauważyć, że dieta dziecka zaczyna się zmieniać w kierunku pokarmów stałych, a nie tylko mleka. Nadal jednak potrzebuje ono około 16-20 uncji mleka matki lub mieszanki, dopóki nie przestawi się na mleko krowie po swoich pierwszych urodzinach.

Chwytanie palcami i umiejętność żucia powinny być już na tyle rozwinięte, że można rozważyć dodanie do posiłków pokarmów z paluszków. Najlepszymi pierwszymi pokarmami do jedzenia palcami są banany, tosty, makaron, dobrze ugotowane mięso i płatki zbożowe. Pokrój jedzenie na kawałki i unikaj podawania produktów, które grożą zadławieniem, takich jak hot-dogi, surowa marchew, popcorn, winogrona, jagody i rodzynki. Bez względu na to, jak drobno pokrojone są paluszki, NIGDY nie zostawiaj dziecka bez opieki podczas posiłków.

W miarę zwiększania różnorodności pokarmów pamiętaj, aby nie wprowadzać miodu przed ukończeniem przez dziecko co najmniej pierwszego roku życia.

Kamienie milowe w ósmym miesiącu życia dziecka: Komunikacja

Twoje dziecko rozwija silniejsze poczucie własnej wartości i większą świadomość otoczenia. Ośmiomiesięczne dzieci rozumieją pojęcie trwałości obiektów i zaczynają przewidywać codzienne czynności – kiedy jestem w łóżeczku, jest pora spania; kiedy siadam na krzesełku, jest pora posiłku. Zdają sobie również sprawę z zależności między przyczyną a skutkiem – kiedy upuszczę serwetkę, mama ją podniesie.

W tym wieku dziecko zaczyna zdawać sobie sprawę z tego, co lubi, a czego nie, dlatego możesz zauważyć grymas na twarzy, gdy zaproponujesz mu odcedzone brokuły, a uśmiech, gdy zamienisz je na słodkie ziemniaki.

W wieku ośmiu miesięcy gaworzenie, które słyszałaś od jakiegoś czasu, może zacząć nabierać sensu. W połączeniu z ba-bas i ga-gas możesz usłyszeć ma-ma i da-da skierowane w Twoim kierunku. Twoje dziecko rozumie już znaczenie kilku podstawowych słów, takich jak „do widzenia” czy „mleko”, i potrafi wykonywać proste polecenia, takie jak „przywitaj się z babcią” czy „pomachaj cioci Alicji na do widzenia”.

Wskazówki dotyczące ósmego miesiąca życia dziecka:

  • Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, musisz zabezpieczyć swój dom przed dziećmi, gdy maluch zaczyna raczkować. Odłóż wszystkie środki czystości, kosmetyki i trucizny, zamknij szafki w łazience i kuchni, zainstaluj bramki na schodach i zakryj otwarte gniazdka. Upewnij się, że nie ma zwisających sznurków od żaluzji ani kabli od urządzeń elektrycznych. Usuń wszystkie małe przedmioty, które leżą w pobliżu, w tym kawałki zabawek i monety. Drzwi do łazienek i sypialni powinny być zamknięte.

  • Teraz, gdy Twoje ośmiomiesięczne dziecko jest aktywne bez przerwy, może Cię kusić, aby posadzić je przed telewizorem, abyś mógł zająć się kilkoma bardzo potrzebnymi pracami domowymi. Choć kilka minut oglądania filmów edukacyjnych prawdopodobnie nie zaszkodzi dziecku, Akademia Pediatrii zaleca, aby wstrzymać się z włączaniem telewizora do czasu, gdy dziecko skończy co najmniej 2 lata. Czytanie, śpiewanie i mówienie to znacznie lepsze sposoby na zapewnienie dziecku rozrywki w tym wieku.

Kiedy u kobiet w ciąży zaczyna być widoczny guzek?

0

Zastanawiasz się, kiedy Twój brzuszek będzie widoczny? Dowiedz się, w którym trymestrze ciąży zaczynają się pojawiać guzki u kobiet w ciąży i dlaczego mogą pojawić się wcześniej lub później.

Kiedy będziesz wyglądać na ciężarną?

Możesz nie być widoczna w pierwszym trymestrze, ponieważ w tym czasie w Twoim organizmie zachodzą zmiany. Twoje dziecko nadal się w Tobie kształtuje. Choć możesz czuć się inaczej, Twoje ciało może nie wyglądać inaczej.

Zazwyczaj guzek staje się zauważalny w drugim trymestrze. Między 16 a 20 tygodniem Twoje ciało zacznie wykazywać wzrost dziecka. W przypadku niektórych kobiet brzuszek może nie być zauważalny do końca drugiego trymestru, a nawet do trzeciego trymestru.

Drugi trymestr zaczyna się w czwartym miesiącu. W tym miesiącu będziesz mogła poczuć, że Twoje dziecko zaczyna się poruszać w małych drgawkach. Twoje ciało może zacząć wyglądać inaczej. Inni mogą zacząć zauważać różnice w Twoim wyglądzie. Objawy ciąży stają się bardziej powszechne.

Dlaczego u niektórych kobiet w ciąży objawy pojawiają się wcześniej?

U kobiet w ciąży guzki zwykle zaczynają się pojawiać w drugim trymestrze. Jeśli jednak jest to Twoje drugie dziecko, możesz je zauważyć wcześniej. Druga ciąża może być zupełnie inna niż pierwsza. Oprócz wcześniejszego pojawienia się guzków, możesz szybciej odczuwać ruchy dziecka i mieć krótszy poród.

Twoje ciało przeszło już przez ciążę i poród, więc wie, czego się spodziewać i może się odpowiednio dostosować. Powodem wcześniejszego pojawienia się objawów przy drugim dziecku są napięte mięśnie brzucha. Wiesz też, czego oczekiwać w następnej ciąży, więc możesz wcześniej zauważyć u siebie brzuszek.

Inne kobiety mogą pojawić się wcześniej ze względu na swój wiek. U starszych kobiet i kobiet, które już wcześniej były w ciąży, guzki mogą pojawić się już w pierwszym trymestrze. Również kobiety, które nie mają silnych mięśni brzucha, mogą pojawić się wcześniej, ponieważ ich mięśnie są rozluźnione. Ich brzuch łatwiej przystosowuje się do wyglądu ciąży.

Dlaczego niektóre kobiety w ciąży ujawniają się z opóźnieniem?

Kobiety z nadwagą lub otyłością mogą nie zauważyć solidnie zaokrąglonego brzucha aż do trzeciego trymestru. Jeśli masz wyższą wagę ciała i jesteś sklasyfikowana jako kobieta z brzuchem typu B, oznacza to, że Twój brzuch nie jest tak wyraźny. Brzuch typu B może zmienić się w brzuch typu D dopiero w trzecim trymestrze.

Kiedy należy się martwić

Powody, dla których nie pojawił się jeszcze guzek, mogą być różne. Jeśli jednak w trzecim trymestrze ciąży nadal nie widać guzka, powinnaś porozmawiać z lekarzem. Dotyczy to również każdego przypadku, gdy masz obawy co do siebie lub dziecka. Lekarz będzie w stanie określić, co jest najlepsze dla Ciebie i Twojego dziecka.

Jeśli jesteś drobna, może to być powodem, dla którego nie pojawił się guzek. Lekarz okresowo monitoruje wagę ciążową dziecka w Twojej macicy. Waga ciążowa dziecka zostanie ponownie zmierzona po jego urodzeniu. Komplikacje dla Twojego dziecka związane z niską masą ciążową mogą obejmować trudności z regulacją temperatury ciała, niskie ciśnienie krwi, niski poziom tlenu i problemy z oddychaniem.

Wysokie ciśnienie krwi może być zagrożeniem dla kobiet w ciąży. Dziecko może być małe w stosunku do swojego wieku ciążowego. Małe jak na swój wiek ciążowy dziecko może sprawić, że Twój brzuch nie będzie zauważalny. Wysokie ciśnienie krwi może również prowadzić do innych problemów, takich jak przedwczesny poród i śmierć niemowląt. Możesz uzyskać pomoc przed, w trakcie i po ciąży, aby leczyć wysokie ciśnienie krwi.

Jeśli masz nadwagę lub jesteś otyła, Twój brzuch może nie wydawać się okrągły lub kształtny. Nadwaga może spowodować, że waga ciążowa Twojego dziecka będzie wysoka jak na jego wiek. Inne zagrożenia to cukrzyca ciążowa, poronienie, stan przedrzucawkowy i konieczność wykonania cesarskiego cięcia w trybie pilnym. Należy porozmawiać z lekarzem na temat zdrowych i bezpiecznych praktyk w czasie ciąży.

Medicare pokryje koszty nowego leku na Alzheimera dopiero w fazie testów

0

Urzędnicy federalni podjęli ostateczną decyzję: Medicare będzie płacić za pacjentów otrzymujących nowy lek na chorobę Alzheimera – aducanumab (Aduhelm) tylko wtedy, gdy pacjenci biorą udział w badaniach klinicznych.

Medicare będzie pokrywać koszty nowego leku na Alzheimera tylko w fazie próbnej

Kerry Dooley Young

8 kwietnia 2022 r. — Urzędnicy federalni podjęli ostateczną decyzję: Medicare będzie płacić za pacjentów otrzymujących nowy lek na chorobę Alzheimera – aducanumab (Aduhelm) tylko wtedy, gdy pacjenci będą uczestniczyć w badaniach klinicznych.

W czwartek, Centers for Medicare & Medicaid Services (CMS) opublikowało swoje ustalenia dotyczące pokrycia kosztów leczenia aducanumabem i innymi podobnymi lekami, które zwalczają beta-amyloid w mózgu, który jest uważany za cechę charakterystyczną choroby Alzheimera.

W komunikacie prasowym, CMS powiedział, że jego decyzja jest dwuczęściowa i opiera się na obecnie dostępnych dowodach dotyczących leków przeciwamyloidowych.

W zeszłym roku FDA zatwierdziła aducanumab na chorobę Alzheimera, korzystając z przyspieszonej ścieżki zatwierdzania, ponieważ badania wykazały, że lek usuwa beta-amyloid z mózgu, ale nie było jasne, czy lek poprawił objawy u osób z chorobą Alzheimera.

Decyzja ta wywołała kontrowersje i doprowadziła do rezygnacji trzech członków panelu doradczego FDA, którzy głosowali przeciwko zatwierdzeniu leku.

CMS określił znacznie mniej restrykcyjne warunki dla potencjalnego pokrycia kosztów leków anty-amyloidowych, które mogą uzyskać pełną aprobatę FDA w przyszłości. W takich przypadkach warunkiem pokrycia kosztów będzie udział w zatwierdzonych przez CMS badaniach, takich jak zbieranie danych w ramach rutynowej praktyki klinicznej lub rejestrów, a nie tylko w badaniach klinicznych.

Howard Fillit, MD, współzałożyciel i dyrektor naukowy Alzheimers Drug Discovery Foundation, poparł tę decyzję.

„Medicare będzie teraz pokrywać koszty pacjentów zapisanych na dowolne badanie zatwierdzone przez FDA lub NIH – powiedział Fillit. Jest to ważna zmiana, która rozszerzy dostęp do leku na większą liczbę pacjentów w dodatkowych warunkach.”

Chociaż jest to poprawa, lepiej byłoby, gdyby CMS uwzględnił rejestry pacjentów, które gromadzą rzeczywiste dane, lepiej odzwierciedlające rzeczywistą populację osób cierpiących na chorobę Alzheimera, w porównaniu z ograniczonymi populacjami, które biorą udział w badaniach klinicznych” – dodał. Takie podejście rozszerzyłoby również zakres stosowania leku Aduhelm na większą liczbę pacjentów cierpiących obecnie na chorobę Alzheimera”.

Z zadowoleniem przyjął również elastyczność, jaką CMS nakreślił w odniesieniu do przyszłego objęcia lekami leków o bardziej przekonujących danych.

„Leki należące do tej samej klasy niekoniecznie są sobie równe i każdy z nich powinien być oceniany i udostępniany pacjentom na podstawie jego własnych zalet” – powiedział Fillit.

W oświadczeniu producent aducanumabu, firma Biogen, nie zgodziła się z wprowadzonym przez CMS ograniczeniem pokrycia kosztów leku i zaprotestowała przeciwko dwupoziomowemu podejściu stworzonemu dla leków z grupy przeciwciał skierowanych przeciwko amyloidowi.

„Te ograniczenia pokrycia, w tym rozróżnienie między przyspieszonym zatwierdzeniem a tradycyjnym zatwierdzeniem, nigdy nie były stosowane do zatwierdzonych przez FDA leków dla innych obszarów chorobowych” – powiedział Biogen.

Biogen i inni krytycy decyzji CMS twierdzą, że odmawia ona pacjentom dostępu do leku, który może spowolnić pogorszenie stanu psychicznego związanego z chorobą Alzheimera, podczas gdy zwolennicy kwestionują fakt, czy wykazanie, że lek usuwa beta-amyloid z mózgu oznacza, że pomaga on pacjentom w leczeniu objawów.

Urzędnicy CMS powiedzieli, że agencja starała się, aby proces prowadzący do dzisiejszej decyzji był przejrzysty i oparty na dowodach. Zauważyli, że zebrali ponad 10 000 komentarzy zainteresowanych stron na temat projektu decyzji i wzięli pod uwagę ponad 250 recenzowanych dokumentów.

„Ta ostateczna decyzja odzwierciedla zaangażowanie CMS w zapewnienie amerykańskiemu społeczeństwu przejrzystej, godnej zaufania, opartej na dowodach decyzji bez względu na koszty, która jest podejmowana wyłącznie po dokładnej analizie opinii publicznej” – powiedziała w oświadczeniu administrator CMS Chiquita Brooks-LaSure.

„Dzięki tej decyzji tworzymy ścieżkę szybkiego dostępu dla osób z Medicare do leków, które według FDA wykazały korzyści kliniczne, a także zachęcamy producentów i administratorów badań klinicznych do zapewnienia, że w badaniach klinicznych będą brali udział uczestnicy zróżnicowani rasowo” – dodała.