Strona główna Blog Strona 3237

80 ton masła orzechowego Skippy wycofanego z rynku z powodu metalowych kawałków

0

FDA poinformowała w czwartek, że wycofano ponad 9 300 opakowań popularnego zszywki. Tylko

80 ton masła orzechowego Skippy wycofano z rynku z powodu metalowych kawałków

Aaron Gould Sheinin

31 marca 2022 C Sprawdźcie swoje spiżarnie C 161,692 funtów masła orzechowego Skippy zostało wycofane z rynku, ponieważ może zawierać mały fragment stali nierdzewnej pochodzący z urządzenia produkcyjnego.

FDA poinformowała w czwartek, że wycofano ponad 9 300 opakowań tego popularnego produktu. Dotyczy to tylko następujących produktów:

  • SKIPPY Kremowe masło orzechowe o obniżonej zawartości tłuszczu.

  • SKIPPY Reduced Fat Chunky Peanut Butter Spread.

  • SKIPPY? Kremowe masło orzechowe z proteinami roślinnymi.

Wycofane masło orzechowe było sprzedawane w Kalifornii, Connecticut, Delaware, Florydzie, na Hawajach, w Illinois, Kansas, Massachusetts, Minnesocie, Missouri, Karolinie Północnej, Nebrasce, New Hampshire, New Jersey, Nowym Jorku, Oklahomie i Wisconsin.

Jeśli masz w domu któryś z tych produktów, możesz przejść tutaj, aby sprawdzić, czy dany słoik jest objęty wycofaniem.

Nie odnotowano żadnych przypadków obrażeń, a wszyscy sprzedawcy zostali powiadomieni o problemie.

Porady dotyczące zdrowego życia seksualnego osób z ADHD

0

Czy ADHD i wspaniałe życie seksualne mogą iść w parze? Te wskazówki od lekarza może pokazać, jak to zrobić.

Jak ADHD może wpłynąć na życie seksualne?

?

  • Podczas seksu możesz mieć problemy z koncentracją uwagi. Podczas gry wstępnej, przytulania czy seksu twoje myśli mogą błądzić. Dla ciebie może się to wydawać normalne, ale partnerka może to odebrać jako brak zainteresowania.

  • Twój nastrój lub pragnienia mogą się nagle zmienić. Jednego dnia możesz lubić przytulanie lub pewien akt seksualny. Następnego dnia te same rzeczy mogą ci przeszkadzać.

  • Uczucia takie jak gniew i samotność mogą sprawić, że będziesz mniej zainteresowany seksem. Mogą one również powodować problemy w komunikacji między tobą a twoim partnerem.

  • Pacjenta mogą pociągać ryzykowne zachowania, takie jak seks bez zabezpieczenia. ADHD może obniżać poziom pewnych substancji chemicznych w mózgu zwanych neuroprzekaźnikami. Może to zwiększać skłonność do podejmowania ryzyka lub zachowań impulsywnych.

  • Możesz lubić mieć różnych partnerów seksualnych. Może to utrudnić utrzymanie długotrwałego związku i zwiększyć prawdopodobieństwo ryzykownego seksu.

?

Co możesz zrobić

?

  • Należy otwarcie rozmawiać z partnerem o objawach ADHD, takich jak problemy z koncentracją i drażliwość. Zapewnij go, że to nie jego wina.

  • Powiedz, co jest dla Ciebie dobre. Jeśli nie lubisz być cały czas dotykany, powiedz partnerowi, kiedy i jak ma Cię dotykać. Może to zapobiec nieporozumieniom i kłótniom.

  • Pozbądźcie się czynników rozpraszających uwagę. Jeśli łatwo tracicie koncentrację podczas seksu, uprawianie go w ciemności może pomóc wam skupić się na tej chwili.

  • Przyjmuj leki zgodnie z zaleceniami. Niektóre leki na ADHD mogą zwiększać zdolność koncentracji i czerpania przyjemności z seksu, podczas gdy inne mogą prowadzić do utraty popędu seksualnego lub zdolności seksualnych. Jeśli tak jest, porozmawiaj o tym z lekarzem i swoim partnerem.

  • Skup się na intymności, nie na seksie. Kłopoty ze skupieniem uwagi mogą utrudniać podniecenie lub osiągnięcie orgazmu. Poświęć czas na pocałunki, grę wstępną i inne czynności poza stosunkiem. To może zmniejszyć presję i pomóc Tobie i Twojemu partnerowi cieszyć się sobą.

  • Bądź aktywny. Regularne ćwiczenia mogą pomóc ci się skupić i podnieść poziom substancji chemicznych w mózgu, takich jak dopamina. Dzięki temu możesz czerpać większą przyjemność z intymności i być mniej skłonny do podejmowania ryzykownych zachowań seksualnych.

  • Rozważ możliwość terapii. Badania wykazują, że terapia może pomóc w łagodzeniu objawów ADHD, które mają wpływ na życie seksualne. Terapeuta może również pomóc w lepszej komunikacji z partnerem w łóżku i poza nim.

?

Jak to jest mieć troje dzieci?

0

Zastanawiasz się nad posiadaniem trzeciego dziecka? Mama trójki dzieci, Diedre Anthony, dzieli się tajnikami swojego codziennego życia rodzicielskiego.

Jak to jest mieć trójkę dzieci?

Diedre Anthony, w rozmowie z Rachel Reiff Ellis

Mój mąż i ja zawsze chcieliśmy mieć troje dzieci. Byłam najstarsza z czwórki dzieci i uwielbiałam być w dużej rodzinie. Mój mąż był jedynym dzieckiem swoich rodziców, ale miał przyrodnie rodzeństwo, które miało 18 i 20 lat, gdy się urodził. Różnica wieku między nimi odegrała dużą rolę w jego pragnieniu posiadania trójki własnych dzieci, które miałyby się nawzajem jak towarzysze zabaw.

Wiedzieliśmy też, że po pojawieniu się każdego dziecka będziemy chcieli ponownie przeanalizować nasz plan posiadania trójki dzieci. Moja mama zostawała w domu, by zajmować się mną i moimi braćmi, ale ja miałam być mamą pracującą, więc musiałam się upewnić, że poradzę sobie z równowagą między życiem zawodowym a prywatnym”.

Tworzenie pięcioosobowej rodziny

Kiedy urodziła się nasza najstarsza córka, Melody, byliśmy oczarowani. Była łatwym dzieckiem, co szybko przekonało nas do powtórzenia tego samego. Zaszłam w ciążę z Daphne, gdy Melody miała 14 miesięcy. Ale przejście na dwójkę dzieci okazało się większym wyzwaniem, niż się spodziewałam. Daphne miała kolkę, a ja miałam infekcję blizny po cesarskim cięciu. Nie był to wspaniały, cudowny czas, jaki sobie wyobrażałam.

Po około 6 miesiącach w końcu udało nam się znaleźć swoje miejsce. Odnalazłam się w roli mamy dwójki dzieci, po części dlatego, że kolki ustąpiły, a także dlatego, że wszyscy lepiej spali.

Początkowo chcieliśmy, aby wszystkie nasze dzieci były w odstępie dwóch lat, abyśmy mogli przejść przez etap niemowlęcy za jednym razem, mieć cały sprzęt, poradzić sobie z nieprzespanymi nocami, a potem przejść do następnego etapu. Ale oczywiście nie zawsze da się to zaplanować. Na początku byłam zdruzgotana, gdy nie udało się tego rozłożyć w czasie. Ale teraz myślę, że urodzenie naszego dziecka, Juliana, 4 lata po Daphne było błogosławieństwem. Nigdy nie potrzebowałam monitora do dziecka, bo za każdym razem, gdy Julian wydawał choć jedno chrząknięcie, Daphne przylatywała i mówiła: „Mamo, dziecko się obudziło! Większa różnica wieku pozwoliła jej naprawdę przejąć odpowiedzialność za rolę starszej siostry.

A ja miałam wbudowaną pomoc! Dziewczynki były za małe, żeby zajmować się dziećmi, ale świetnie się sprawdzały w roli pomocnic. Nauczyły się odpowiedzialności. Oczywiście zdarzały się sytuacje, kiedy musiałyśmy radzić sobie z ich obawami, że najbardziej kocham dziecko, ale to dało mi możliwość powiedzenia: „Hej squirt, kocham ciebie, twoją siostrę i twojego brata, całą trójkę. Dziecko po prostu potrzebuje teraz innych rzeczy, tak jak ty, kiedy byłeś niemowlęciem.

Krzywa uczenia się kilkorga dzieci

Może się to wydawać zaskakujące, ale dla mnie najtrudniejszym etapem rodzicielstwa nie było dodanie trzeciego dziecka. Było to przejście od jednego dziecka do dwójki. Przy pierwszym dziecku wszystko kręci się wokół tej jednej małej osoby. Wszystko jest wielkim kamieniem milowym. Kiedy więc pojawia się drugie dziecko, pojawiają się sprzeczne uczucia: Czy będę w stanie poświęcić swój czas i miłość dwójce dzieci? Jak zapewnić drugiemu dziecku takie samo doświadczenie, jak pierwszemu? Pojawia się wiele nowych zmartwień.

Kiedy pojawia się trzecie dziecko, wiesz, że masz wystarczająco dużo miłości. Czujesz się też bardziej doświadczonym rodzicem i nie zastanawiasz się już tak często nad sobą. Wcześniejsze doświadczenia wzmocniły twoją odporność na rodzicielstwo. Na przykład raz udało się przetrwać trening nocnikowy, uda się i drugi.

Jeśli chodzi o siadanie, to nie ma mowy. Życie to zdecydowanie żonglerka, kiedy rodziców jest więcej niż miejsc, niezależnie od tego, czy jest się rodzicem samotnie wychowującym dziecko, czy ma się partnera. To jeden z powodów, dla których praktykowałam noszenie dzieci przy moim synu – zabrakło mi rąk! Znalezienie opiekunki do dziecka również staje się trudniejsze – i droższe. Poprosić babcię o opiekę nad jednym dzieckiem to jedno, ale trójka to już zupełnie inna historia. Potrzebujesz więcej miejsca w domu i w samochodzie. Logistyka wakacji dla pięcioosobowej rodziny nie zawsze jest łatwa do zrealizowania.

Ostatecznie jednak dla mnie zalety posiadania trójki dzieci znacznie przewyższają wady. Moje serce jest nieustannie przepełnione. Uwielbiam patrzeć, jak moje dzieci współdziałają ze sobą. Z radością patrzę, jak rosną i zmieniają się. A kiedy ma się trójkę dzieci, można wciąż na nowo przeżywać te przełomowe momenty.

Codzienne życie z trójką dzieci

Mój mąż jest rolnikiem, a ja jestem doradcą szkolnym. Jeszcze rok temu nie mieszkaliśmy na farmie, więc nie było go przez wiele godzin każdego dnia. Zazwyczaj byłam samotnym rodzicem przez większość sezonu rolniczego, który trwa od kwietnia do końca listopada.

Odkąd przeprowadziliśmy się na farmę, wszystko jest łatwiejsze. Muszę być w pracy tuż po 7, więc wstaję między 5 a 5:30 każdego ranka, aby załatwić kilka spraw, zanim obudzę dzieci. Każdego dnia staram się zrobić przynajmniej jedno pranie. Mając trójkę dzieci i męża rolnika, spędzamy dużo czasu na dworze, więc wydaje mi się, że pranie jest zawsze na wyciągnięcie ręki!

Teraz, gdy dziewczynki mają 7 i 9 lat, mogą pomagać w obowiązkach, więc nie tylko ja je wykonuję. Jedną z rzeczy, którą odkryłam, jest to, że przy dwojgu pracujących rodzicach weekendy mogą być wypełnione w pośpiechu nadrabianiem zaległości, a nie zabawą, i naprawdę szybko prowadzą do frustracji. Wyznaczam więc godzinę graniczną dla zadań domowych. Mamy też wyznaczony czas dla rodziny, na przykład piątkowe wieczory filmowe, na które moje dzieci bardzo czekają.

Partnerzy w rodzicielstwie

Mój mąż i ja tworzymy dobry zespół rodzicielski. Oboje jesteśmy dość spokojnymi, wyluzowanymi ludźmi, którzy idą z prądem. Zazwyczaj, gdy ja jestem zestresowana, on się uspokaja i odwrotnie. Dobrze nam się razem pracuje.

Wspólne podejście do rodzicielstwa bardzo ułatwia sprawę, bo może być ono naprawdę stresujące. Zawsze coś się dzieje. Ktoś zawsze krzyczy, czy to z dobrego, czy złego powodu. A jeśli tylko jeden z partnerów dźwiga większą część ciężaru, może to łatwo doprowadzić do upadku związku.

Na początku naszego rodzicielskiego życia wymyśliliśmy z mężem umowę o intymności. Rezerwujemy dwa konkretne wieczory w tygodniu jako nasz wspólny czas. Ponadto on przejmuje obowiązki w sobotnie poranki i daje mi czas na pisanie, przeglądanie stron internetowych lub robienie tego, na co mam ochotę. Na początku wydawało mi się to głupie, ale ten celowy czas okazał się zbawienny, zarówno dla naszego małżeństwa, jak i zdrowia psychicznego.

Jak wychowujemy nasze dzieci

Jesteśmy rodziną wielorasową i wielokulturową. Mój mąż urodził się i całe życie mieszkał na Południu. Ja zostałam wychowana przez jamajskich rodziców w Sumter, SC. Nasze dzieci uwielbiają kurczaka w sosie curry, który był moim ulubionym posiłkiem w młodości, a także dobre południowe makarony i chleb kukurydziany.

Wychowywałem się w bazie wojskowej, gdzie większość rodziców szybko dyscyplinowała, mówiąc: „W czym problem? Idź to naprawić i na tym koniec. Ale moje wykształcenie doradcy nauczyło mnie innego podejścia. Staram się nauczyć moje dzieci słów, którymi mogą wyjaśnić swoje problemy, i języka rozwiązywania problemów. Zamiast czuć się sfrustrowana, mogę im powiedzieć: „Dobra, sięgnij do swojej skrzynki z narzędziami. Czego się nauczyłeś, co może pomóc w rozwiązaniu tego problemu?

Zawsze chcę, aby moje dzieci czuły się komfortowo, rozmawiając ze mną, nawet jeśli są w błędzie. Chcę, aby wiedziały, że je słyszę i znam. Na przykład mój najstarszy syn jest bardzo zmotywowany. Dlatego przypominam jej, że popełnianie błędów jest w porządku, ale trudniej jest się z nich podnieść, jeśli nie było się szczerym. Moja średnia córka jest zazwyczaj dość otwarta i przejrzysta, ale bywa uparta jak mało kto. Dlatego jeśli chcę, żeby coś zrobiła, najpierw ją chwalę. Mówię: „Myślę, że to jedzenie smakowałoby o wiele lepiej, gdybyś mi pomogła w kuchni”. A jej oczy się rozjaśniają.

Wiedza o tym, jak dzieci się uczą, a także jak chcą dawać i otrzymywać miłość, jest bardzo ważna. Pomaga nie tylko w wychowywaniu dzieci, ale także w budowaniu lepszych relacji, co w ostatecznym rozrachunku jest najważniejszym celem.

Domowe sposoby leczenia niemowląt

0

Przewodnik lekarza po naturalnych i alternatywnych metodach leczenia niemowląt. Czy te domowe sposoby leczenia są bezpieczne dla dziecka? Co powinnaś wiedzieć.

Rodzice zawsze sięgali do swoich ogródków i spiżarni, aby leczyć powszechne choroby niemowląt. Obecnie stosowanie komplementarnych i alternatywnych środków leczniczych jest powszechne nie tylko u dorosłych, ale także u dzieci. Czy to łyk soku śliwkowego, aby złagodzić zaparcia, czy kąpiel w płatkach owsianych, aby ukoić swędzącą, suchą skórę, naturalne środki oferują niedrogie strategie łagodzenia nieprzyjemnych objawów.

Jednak nie wszystkie naturalne sposoby leczenia są tak łagodne, jak łyżka puree z suszonych śliwek. Koniecznie zapytaj lekarza swojego dziecka, aby upewnić się, że wszystko, co stosujesz, jest bezpieczne.

Jakie są najlepsze domowe sposoby leczenia Twojego malucha? Gdzie szukać czegoś, co jest bezpieczne i skuteczne, a także przyjazne dla dziecka? Doktor zapytał ekspertów o wskazówki dotyczące bezpiecznych i skutecznych domowych sposobów leczenia dziecka.

Odwadniacz z cebulą

Surowa, pokrojona w plasterki cebula może nie jest pierwszym wyborem do odświeżenia powietrza w pokoju dziecka, ale może pomóc w pozbyciu się zatorów, gdy dziecko jest przeziębione.

Wystarczy pokroić cebulę w plasterki i położyć ją na talerzu obok łóżeczka lub łóżeczka. Stara, dobra cebula jest wspaniała na duszności, mówi pediatra Lauren Feder, autorka książki „Naturalna opieka nad niemowlętami i dziećmi”. Zawarta w cebuli siarka wyciąga śluz i płyny z organizmu. Jeśli dziecko ma zatkany nos, cebula może go rozluźnić bez żadnych skutków ubocznych, z wyjątkiem oczywistego zapachu w pokoju.

Wdychaj parę wodną

Ulga na zatkany nos i kaszel u dziecka może być tak blisko jak prysznic.

Autor książki The Holistic Baby Guide: Alternative Care for Common Health Problems, Randall Neustaedter, OMD, LAc, twierdzi, że aby udrożnić nosek maluchów, należy użyć pary w łazience, a nie w sypialni.

Jeśli dziecko ma zatkany nosek, wejdź do łazienki i zaparuj ją. Następnie potrzymaj tam dziecko przez chwilę. Uzyskasz bardziej skoncentrowaną parę, a Twój pokój nie będzie cały mokry. Nawilżacze powietrza zamieniają wszystko w las deszczowy.

Chłodzenie gorączki za pomocą cytryny

Choć gorączka zwykle przeraża rodziców, jest ona znakiem, że układ odpornościowy organizmu działa. Chociaż gorączka u dzieci poniżej 3 miesiąca życia jest powodem do niepokoju i powinna być zbadana przez lekarza, większość gorączek nie powoduje nic więcej, niż tylko pogorszenie samopoczucia dziecka.

Aby złagodzić gorączkę, umieść plasterek cytryny nad miską z ciepłą wodą, aby wydobyć z owocu olejki aromatyczne. Używając bawełnianej ściereczki, zrób dziecku kąpiel z gąbką w ciepłej wodzie z cytryny. Chłodzące właściwości cytryny i parującej wody pomogą obniżyć gorączkę – radzi Feder.

Upewnij się, że woda nie jest zbyt zimna. Chodzi o to, by nie zaszokować dziecka.

Mamy karmiące piersią: Czy dziecko ma gazy?

Jedną z najczęstszych przyczyn bólu brzuszka u niemowląt są gazy. Wypróżnianie się dziecka może pomóc, ale również może pomóc zmiana diety, jeśli karmisz piersią.

Neustaedter radzi, aby wyeliminować niektóre produkty spożywcze i ograniczyć wytwarzanie gazów u dziecka.

Najczęstszymi producentami gazów są produkty mleczne, pszenica, jajka, warzywa z rodziny kapustowatych i fasola.

Innymi czynnikami, które nie tylko powodują gazy, ale także mogą drażnić dziecko, są: kofeina, czekolada i ostre przyprawy. Neustaedter wyjaśnia, że jeśli matki wyeliminują te pokarmy, będą mogły sprawdzić, czy powodują one problemy u dzieci.

Jak mówi Neustaedter, będziesz wiedziała, czy dany pokarm powoduje gazy u Twojego dziecka, kiedy ponownie wprowadzisz go do swojej diety. Jeśli jest to winowajca, dziecko zacznie krzyczeć w ciągu kilku godzin po karmieniu.

Babcine remedium: Śliwki przyspieszają kupę

Nie bez powodu śliwki cieszą się opinią środka wspomagającego regularne wypróżnianie: Śliwki zawierają dużo sorbitolu, rodzaju alkoholu cukrowego, który rzekomo ma łagodne działanie przeczyszczające.

Jeśli Twoje dziecko chce zrobić kupkę, a stolce są twarde, spróbuj dodać śliwki do swojego schematu żywienia.

W przypadku zaparć Neustaedter zaleca nawodnienie i pokrojenie kilku śliwek z upraw ekologicznych. Dodawaj je do każdego pokarmu stałego, który podajesz dziecku. Jeśli podajesz brokuły i groszek, dodaj kilka suszonych śliwek. To zwykle załatwia sprawę.

Ponieważ dzieci nie mają pojęcia, czy takie kombinacje są apetyczne, zazwyczaj jedzą je z apetytem, ponieważ śliwki są słodkie.

Mąka owsiana uspokaja

Płatki owsiane to coś więcej niż tylko zdrowe śniadanie.

Jeśli Twoje dziecko ma suchą, swędzącą skórę, spróbuj kojącej kąpieli w płatkach owsianych. Aby przygotować własną kąpiel z płatków owsianych, zmiel płatki owsiane w blenderze lub robocie kuchennym na drobną papkę. Wsyp pół filiżanki płatków owsianych do wanny, gdy woda jest bieżąca, i dokładnie wymieszaj. Woda będzie miała mleczny kolor, a wanna będzie śliska. Pozwól dziecku moczyć się przez maksymalnie 15 minut. Możesz powtarzać tę czynność do trzech razy dziennie – radzi Feder.

Ciepły komfort: Butelka z gorącą wodą

Zawiń butelkę z gorącą wodą w miękki ręcznik i już masz idealnego towarzysza do przytulania dla chorego dziecka.

Feder proponuje ten klasyczny domowy środek jako źródło komfortu i ciepła, gdy dziecko ma ból ucha, rozstrój żołądka lub dreszcze. Postępuj zgodnie z instrukcjami producenta dotyczącymi napełniania butelki i pamiętaj, aby przed umieszczeniem jej w pobliżu dziecka owinąć ją w ręcznik.

Połóż butelkę obok bolącego ucha, brzuszka lub klatki piersiowej. Możesz też ogrzać zziębnięte palce u stóp, owijając butelkę i stopy dziecka dodatkowym ręcznikiem, aż stopy dziecka staną się ciepłe.

To wspaniała rzecz, którą możesz zrobić dla swojego dziecka – mówi – jest ciepła i kojarzy się z komfortem, jest czymś, do czego można się przytulić lub ogrzać łóżko przed snem. Idea ciepła jest ważna dla osób chorych.

Rumianek uspokaja

Herbata, która pomaga Ci pozbyć się napięcia nerwowego, może to samo zrobić dla Twojego dziecka.

Herbata rumiankowa, tradycyjnie stosowana w leczeniu dolegliwości trawiennych i bezsenności, może być używana z dzieckiem jako kompres łagodzący dolegliwości żołądkowe.

Aby zrobić kompres, dodaj dwie lub trzy torebki organicznej herbaty rumiankowej do miski z gorącą wodą i zaparz. Namocz bawełnianą ściereczkę w naparze z rumianku, wykręć ją, połóż na brzuchu dziecka i przykryj. Upewnij się, że ściereczka nie jest zbyt gorąca. Aby kompres był ciepły, można nałożyć na niego butelkę z gorącą wodą. Trzymaj go na miejscu przez 10 do 15 minut.

Niektóre leki ziołowe i domowe mogą pomóc w kolce i problemach ze snem. Przed podaniem dziecku jakiegokolwiek domowego lub ziołowego środka należy porozmawiać z lekarzem prowadzącym. Niektóre z nich mogą zawierać składniki, które mogą być nieodpowiednie i/lub niebezpieczne dla dziecka. Na przykład, choć miód może być powszechnie stosowanym środkiem na przeziębienie lub kaszel, nie należy go podawać dziecku poniżej 1 roku życia, ponieważ może zawierać bakterie wywołujące zatrucie jadem kiełbasianym u niemowląt.

Jeśli uważasz, że podałeś zbyt dużą dawkę czegoś lub masz obawy co do bezpieczeństwa tego, co podałeś, oprócz lekarza dziecka skontaktuj się z Poison Control pod numerem 1-800-222-1222.

Przedwczesny poród i niemowlęta: Powikłania i opieka

0

Dowiedz się, jakie komplikacje mogą wystąpić u wcześniaków i jakiej opieki potrzebują, w tym leczenia na oddziale intensywnej terapii noworodka (NICU).

Jeśli Twoje dziecko jest wcześniakiem, będziesz mieć wiele pytań dotyczących tego, jak zapewnić mu dodatkową opiekę, której potrzebuje. Wiele zależy od tego, ile tygodni przed terminem porodu urodzi się Twoje dziecko. Im wcześniejszy poród, tym więcej komplikacji może wystąpić u dziecka.

Lekarze nazywają dziecko „wcześniakiem”, jeśli urodziło się ono więcej niż 3 tygodnie przed terminem porodu. Ponieważ wcześniaki nie miały tyle czasu na rozwój w łonie matki, niektóre z nich mogą mieć problemy zdrowotne i wymagać dłuższego pobytu w szpitalu niż dzieci urodzone w terminie.

Większość wcześniaków to tak zwane późne wcześniaki, co oznacza, że rodzą się w 34-36 tygodniu ciąży. Twoje dziecko może być również:

  • Umiarkowany wcześniak, urodzony między 32 a 34 tygodniem ciąży

  • Bardzo wcześniaki, urodzone poniżej 32 tygodnia

  • Skrajny wcześniak, urodzony w 25 tygodniu lub wcześniej

?

Objawy wcześniactwa

Na początku Twoje dziecko może wyglądać inaczej niż inne noworodki, które widziałeś:

  • Wcześniaki są mniejsze niż te urodzone bliżej terminu porodu, mają mniej tkanki tłuszczowej.

  • Głowa dziecka może wydawać się nieco większa w stosunku do jego ciała.

  • Ich skóra może wydawać się cienka i może być pokryta delikatnymi włosami zwanymi lanugo.

  • Ich rysy mogą być mniej zaokrąglone niż u dzieci w pełni rozwiniętych.

Możesz zauważyć także inne różnice:

  • Twój wcześniak może na początku płakać cicho lub wcale, ponieważ jego układ oddechowy nie jest w pełni rozwinięty. Mogą również wystąpić problemy z oddychaniem.

  • Mogą mieć problemy z karmieniem, ponieważ nie mają odruchów ssania i połykania.

  • Temperatura dziecka może być niska, ponieważ nie ma ono dużo tkanki tłuszczowej, która utrzymywałaby ciepło.

W miarę jak dziecko rośnie, zaczyna wyglądać i zachowywać się bardziej jak inne niemowlęta.

Przyczyny i czynniki ryzyka przedwczesnego porodu

Lekarze nie zawsze wiedzą, dlaczego dziecko rodzi się przedwcześnie. Jednak prawdopodobieństwo urodzenia wcześniaka może być większe, jeśli:

  • spodziewasz się bliźniąt lub innych wieloraczków

  • Mieli wcześniej wcześniaka

  • Masz problemy z macicą, szyjką macicy lub łożyskiem

  • Są w wieku poniżej 17 lub powyżej 35 lat

  • Przed zajściem w ciążę miały niedowagę lub nadwagę

  • Palenie tytoniu lub używanie nielegalnych narkotyków

  • Poczęte w wyniku zapłodnienia in vitro

  • Miały miejsce wielokrotne poronienia lub aborcje

  • Zaszła w ciążę w okresie krótszym niż 6 miesięcy po wcześniejszej ciąży

  • Choroby takie jak cukrzyca lub wysokie ciśnienie krwi

  • W czasie ciąży wystąpiła infekcja lub uraz

  • Przeżyła stresującą sytuację, np. śmierć bliskiej osoby

?

Zapobieganie przedwczesnym porodom

Nie ma niezawodnego sposobu, aby zapobiec przedwczesnemu porodowi. Jeśli jednak planujesz ciążę, podejmij następujące kroki, aby zachować zdrowie:

  • Odczekaj co najmniej 18 miesięcy między kolejnymi ciążami.

  • Utrzymuj zdrową wagę ciała.

  • Nie pal, nie pij i nie zażywaj narkotyków.

  • Zacznij chodzić do lekarza na badania prenatalne, jak tylko uznasz, że jesteś w ciąży.

  • Poddaj się leczeniu wszelkich chorób, na które cierpisz.

  • Zaszczep się na wszelkie potrzebne szczepionki i dbaj o unikanie infekcji.

  • Postaraj się zmniejszyć poziom stresu.

  • Jeśli cierpisz na depresję, poddaj się leczeniu.

Jeśli jesteś w ciąży i istnieje wysokie ryzyko porodu przedwczesnego, lekarz może podać ci:

  • Suplementy progesteronu. Hormon ten może być pomocny w przypadku problemów z szyjką macicy lub przedwczesnych porodów w przeszłości.

  • Operacja zwana szyjką macicy (cerclage). Jeśli masz „krótką” szyjkę macicy, lekarz może ją zamknąć szwami, aby pomóc w utrzymaniu macicy. Szwy zostaną usunięte, gdy będziesz gotowa do porodu.

?

Czego się spodziewać

Wcześniaki otrzymują dodatkową opiekę zaraz po urodzeniu. Dziecko może wymagać wizyty u neonatologa, pediatry zajmującego się leczeniem wcześniaków.

Lekarz może zasugerować, aby dziecko było objęte specjalną opieką na oddziale intensywnej terapii noworodka (NICU). Dziecko może zostać podłączone do różnych urządzeń. Każdy element wyposażenia odgrywa ważną rolę w procesie powrotu do zdrowia i gotowości do powrotu do domu.

Na przykład, pielęgniarki mogą umieścić dziecko w inkubatorze, plastikowym basenie, który utrzymuje ciepło. Na ciele dziecka mogą być umieszczone czujniki monitorujące tętno, ciśnienie krwi i temperaturę.

Twój wcześniak może również potrzebować urządzenia zwanego respiratorem, aby pomóc mu oddychać. Może otrzymywać płyny i substancje odżywcze przez kroplówkę. Pielęgniarki mogą wprowadzić do nosa dziecka rurkę do karmienia, aby podawać mu mleko matki lub mieszankę.

Nawet jeśli Twoje maleństwo przebywa na oddziale NICU, nadal będziesz mieć szansę na nawiązanie więzi. Gdy lekarz wyrazi zgodę, będziesz mógł dotykać, trzymać i karmić dziecko piersią lub butelką. Możesz być zachęcany do odciągania mleka z piersi, dopóki dziecko nie nauczy się ssać, aby pomóc mu rosnąć i zwalczać infekcje.

Na wielu oddziałach NICU mamy i tatusiowie zapewniają opiekę nad wcześniakami metodą „skóra do skóry”. Można usłyszeć, że nazywają to opieką kangurową. Dziecko opiera się o twoją nagą klatkę piersiową, co pomaga mu utrzymać ciepło, łatwiej oddychać i głębiej spać. Niektóre dzieci drzemią na skórze swoich rodziców. Inne po prostu lubią ten bliski kontakt.

Nie wszystkie wcześniaki mają komplikacje. A w przypadku tych, u których wystąpią, dzisiejsza zaawansowana opieka medyczna oznacza, że dzieci urodzone bardzo wcześnie mają większe szanse na przeżycie – i rozwój – niż kiedykolwiek wcześniej.

Powikłania związane z wcześniakiem

Wcześniaki są narażone na komplikacje, ponieważ ich narządy nie miały wystarczająco dużo czasu, aby rozwinąć się w łonie matki. Jeśli dziecko urodzi się bardzo przedwcześnie, jest bardziej narażone na pewne problemy zdrowotne.

Niektóre krótkoterminowe problemy, które mogą wystąpić, to:

Utrata ciepłoty ciała. Brak tkanki tłuszczowej w organizmie sprawia, że wcześniaki mogą szybko tracić ciepło. Jeśli temperatura ciała jest zbyt niska, mogą wystąpić problemy z oddychaniem i niski poziom cukru we krwi.

Problemy z oddychaniem. U niektórych wcześniaków występują bezdechy, czyli długie przerwy w oddychaniu. Inny stan, zwany zespołem zaburzeń oddychania, występuje, gdy płuca dziecka nie wytwarzają wystarczającej ilości płynu zwanego surfaktantem. W takim przypadku lekarze podają dziecku sztuczną wersję tego płynu, który pomaga płucom się rozszerzyć. Konieczne może być podłączenie dziecka do respiratora.

W przypadku dysplazji oskrzelowo-płucnej dziecko będzie potrzebowało tlenu przez kilka tygodni lub miesięcy. Wcześniaki często tracą tę przypadłość w miarę dojrzewania ich płuc.

Problemy z sercem. W przypadku drożnego przewodu tętniczego (Patent ductus arteriosus) dziecko ma otwór między dwoma głównymi naczyniami krwionośnymi wychodzącymi z serca. Często zamyka się on samoistnie. Wcześniaki mogą mieć również niskie ciśnienie krwi. Może to oznaczać konieczność podawania płynów dożylnych, leków, a nawet transfuzji krwi.

Problemy z mózgiem. Bardzo wczesne narodziny zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia krwawienia w mózgu, zwanego krwotokiem śródkomorowym. Często ustępują one bez większych szkód.

Problemy z trawieniem. Po rozpoczęciu karmienia u niektórych wcześniaków może wystąpić choroba zwana martwiczym zapaleniem jelit. Dochodzi do niego, gdy tkanki w jelitach ulegają zapaleniu. Ryzyko jest mniejsze u dzieci karmionych wyłącznie piersią.

Niedokrwistość, w której organizm dziecka nie wytwarza wystarczającej ilości czerwonych krwinek, może uniemożliwić dziecku przybieranie na wadze i aktywność. Lekarze leczą ją za pomocą suplementów żelaza, leków lub transfuzji krwi.

Gdy dziecko ma żółtaczkę, jego skóra zmienia kolor na żółtawy. Dzieje się tak, ponieważ we krwi dziecka gromadzi się substancja chemiczna zwana bilirubiną. Dziecko może wymagać leczenia specjalnymi lampami.

Możliwe długoterminowe powikłania to:

Problemy ze wzrokiem.Retinopatia wcześniacza występuje, gdy siatkówka dziecka – warstwa komórek nerwowych z tyłu oka, która wyczuwa światło – nie jest w pełni rozwinięta. Może to prowadzić do powstania blizn na siatkówce. W rzadkich przypadkach może dojść do oderwania siatkówki.

Problemy ze słuchem. Wcześniaki są bardziej narażone na utratę słuchu. Zazwyczaj są one badane w żłobku noworodkowym. Twój pediatra może zapewnić dalszą opiekę.

Problemy z uzębieniem. Wcześniaki mogą późno ząbkować, mieć przebarwione lub nieprawidłowo ustawione zęby.

Mózgowe porażenie dziecięce. Jest to niepełnosprawność, która wpływa na ruch i napięcie mięśni. Chociaż większość osób cierpiących na to schorzenie nie urodziła się przedwcześnie, przedwczesny poród jest czynnikiem ryzyka. Terapia zajęciowa i fizyczna może pomóc niemowlętom i dzieciom z porażeniem mózgowym.

Problemy z nauką i zachowaniem. Wcześniaki często wolniej osiągają kamienie milowe rozwoju niż noworodki urodzone w terminie. W późniejszym okresie mogą one mieć problemy z nauką i zachowaniem. W razie obaw porozmawiaj z lekarzem.

Inne problemy zdrowotne. Wcześniaki są bardziej narażone na długotrwałe schorzenia, takie jak infekcje, astma i problemy z karmieniem.

Powrót do domu

Czas oczekiwania na powrót dziecka do domu jest różny. Może to być kilka dni lub tygodni po urodzeniu.

Lekarz wyrazi zgodę na powrót dziecka do domu, gdy tylko dziecko:

  • oddycha samodzielnie

  • Potrafi karmić piersią lub butelką

  • Waży co najmniej 4 funty

  • Stale przybiera na wadze

  • Utrzymuje ciepło bez pomocy

Twoje dziecko może potrzebować specjalnego sprzętu nawet wtedy, gdy już zadomowi się w domu. Niektóre dzieci korzystają z monitorów, np. w przypadku bezdechu sennego, lub nadal otrzymują tlen. Bez względu na to, czego potrzebuje dziecko, pielęgniarki i lekarze nauczą Cię przed wyjściem z domu, jak korzystać z tego sprzętu. Powinni Cię także przeszkolić w zakresie resuscytacji niemowląt. Pamiętaj też, aby przed opuszczeniem szpitala zaszczepić dziecko na wszystkie szczepionki zalecane przez lekarza.

Opieka nad wcześniakiem prawdopodobnie pochłonie większość Twojego czasu i uwagi, ale nie zapomnij zadbać także o siebie. Odpoczywaj, zdrowo się odżywiaj i przyjmuj pomoc od przyjaciół i rodziny.

To normalne, że czujesz się jak na emocjonalnej kolejce górskiej. Warto zapisać się do grupy wsparcia, gdzie można porozmawiać z innymi rodzicami, którzy przechodzą przez to samo, co Ty. Można także spotkać się z doradcą, aby porozmawiać o wyzwaniach, przed którymi się stoi.

ADHD: Najnowsze badania

0

Oto co niektóre z najnowszych badań mówi o objawach ADHD, diagnozy, leczenia i więcej.

Potęga ćwiczeń fizycznych

Niedawny przegląd badań sugeruje, że ćwiczenia fizyczne są najskuteczniejszym nielekowym sposobem poprawy zdolności umysłowych, na które często wpływa ADHD. Należą do nich takie umiejętności, jak koncentracja uwagi i pamięć robocza. Inne badanie wykazało, że ćwiczenia aerobowe mogą pomóc dzieciom z ADHD w elastycznym myśleniu lub łatwiejszym przystosowaniu się do nowych sytuacji. Kolejne badanie dotyczyło dzieci w wieku od 6 do 10 lat. Okazało się, że dziewczynki z ADHD, które regularnie uprawiały sport po zajęciach szkolnych, miały łagodniejsze objawy do 12 roku życia, w porównaniu z dziewczynkami, które uprawiały sport rzadziej.

ADHD a rasa

Przegląd badań obejmował ponad 150 000 czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych i wykazał, że około 15% z nich miało ADHD. Naukowcy, którzy dokonali przeglądu stwierdzili, że sugeruje to, iż zaburzenie to jest bardziej powszechne – a nie mniej, jak mówią inne szacunki – wśród Czarnych w porównaniu z ogólną populacją USA. Stwierdzili, że ich wyniki wskazują na potrzebę przeprowadzenia większej liczby testów na ADHD wśród Czarnych z różnych środowisk społecznych.

Czy ADHD u dziewcząt wygląda inaczej?

W przeglądzie badań porównano objawy ADHD u chłopców i dziewcząt. Wyniki pokazały, że chłopcy byli bardziej nadpobudliwi, mieli większe problemy z psychicznym dostosowaniem się do nowych sytuacji i trudniej im było powstrzymać się od wykonywania pewnych ruchów ciała. Naukowcy stwierdzili, że jednym z wniosków płynących z przeglądu jest konieczność przeprowadzenia większej liczby badań nad tym, jak ADHD może wyglądać inaczej u dziewcząt.

Czy zapalenie gardła może pogorszyć ADHD u dzieci?

Najnowsze badanie sugeruje, że bakteria wywołująca anginę może pogarszać u dzieci niektóre objawy ADHD. Naukowcy odkryli, że dzieci z ADHD, które zaraziły się bakterią, stały się bardziej nadpobudliwe i impulsywne. Jednak badanie wykazało jedynie związek. Nie udowodniło przyczyny i skutku.

Niepokojąca tendencja wśród nastolatków?

Najnowsze badanie wykazało, że w ostatnich latach wzrosła liczba osób w wieku od 13 do 19 lat nadużywających leków stymulujących z powodu ADHD. W latach 1998-2005 Amerykańskie Stowarzyszenie Ośrodków Kontroli Zatruć odnotowało 76% wzrost liczby zgłoszeń dotyczących nastolatków nadużywających tych leków wydawanych na receptę. Badacze sugerują, że problem ten nadal narasta. Jeśli masz nastolatka, który przyjmuje leki stymulujące z powodu ADHD, upewnij się, że zażywa je zgodnie z zaleceniami.

ADHD w czasie studiów

W jednym z ostatnich badań sprawdzono, jak studenci z ADHD radzili sobie z nauką w porównaniu z osobami bez tego zaburzenia. Okazało się, że studenci z ADHD mieli niższe średnie ocen. Ponadto, więcej studentów bez tego zaburzenia ukończyło studia niż tych z ADHD, którzy nie przyjmowali leków na to zaburzenie.

Naukowcy stwierdzili, że ich wyniki podkreślają potrzebę, aby studenci z ADHD otrzymali usługi wsparcia akademickiego przed pójściem na studia. Wsparcie to powinno koncentrować się na zwiększaniu umiejętności umysłowych, takich jak planowanie i organizacja. Powinno się także leczyć wszelkie objawy depresji.

Obiecująca technologia leczenia

Przegląd badań wykazał, że alternatywna metoda leczenia, jaką jest neurofeedback, wydaje się zmniejszać objawy ADHD u dzieci, oceniane przez rodziców i nauczycieli.

Podczas neurofeedbacku technik umieszcza na czole małe urządzenia zwane elektrodami – nie są one bolesne. Następnie technik prosi pacjenta, aby reagował na sygnały, takie jak sygnał dźwiękowy lub specjalna gra wideo, jednocześnie śledząc aktywność jego mózgu. Pomysł jest taki, że dzięki temu można nauczyć się okiełznać aktywność elektryczną mózgu i zwiększyć koncentrację uwagi. Naukowcy, którzy przeprowadzili ostatnie badanie, twierdzą, że większość ludzi potrzebuje 30-40 sesji neurofeedback, a ich koszt może wynieść 4000-6000 dolarów.

ADHD ma związek z próbami samobójczymi

Kanadyjskie badanie wykazało, że dorośli z ADHD częściej podejmują próby odebrania sobie życia niż osoby bez tego zaburzenia. Naukowcy stwierdzili również, że 1 na 4 kobiety z ADHD podjęła próbę samobójczą. Jeśli obawiasz się, że ktoś z Twoich bliskich myśli o odebraniu sobie życia, możesz zadzwonić po pomoc do Krajowego Telefonu Zaufania (National Suicide Prevention Lifeline) pod numer 800-273-TALK (800-273-8255).

Leczenie objawów u niemowląt

0

Które leki dostępne bez recepty mogą pomóc w leczeniu typowych objawów u niemowląt? Tutaj znajdziesz odpowiedzi ekspertów.

Jeśli Twoje dziecko jest chore, przekonasz się, że istnieje wiele leków dostępnych bez recepty, które mogą złagodzić objawy choroby. W rzeczywistości, w obliczu zawrotnego wyboru w lokalnym sklepie z lekami, trudno jest wiedzieć, który lek wybrać. Nie wszystkie produkty są takie same, a wiele z nich nie jest dopuszczonych do stosowania u niemowląt. Ważne jest, aby podawać dziecku leki, które są bezpieczne i skuteczne.

Wypróbuj te mądre strategie stosowania leków dostępnych bez recepty u dziecka:

  • Skonsultuj się z lekarzem.

    Jeśli u dziecka występuje gorączka, kaszel, złe samopoczucie lub inne objawy, należy skonsultować się z lekarzem, mówi pediatra z Atlanty i rzecznik American Academy of Pediatrics, Jennifer Shu, MD. „Zapytaj swojego lekarza, jaki lek bez recepty zaleca”. Jeśli masz jakiekolwiek pytania lub wątpliwości, pamiętaj, aby przed podaniem dziecku leku skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Większość preparatów dostępnych bez recepty jest dopuszczona do stosowania u dzieci powyżej 4 roku życia. Każde dziecko w wieku poniżej 3 miesięcy z gorączką powinno być natychmiast skonsultowane z pediatrą i nie powinno otrzymywać żadnych leków, zanim pediatra nie wyrazi na to zgody.

  • Nigdy nie podawaj dziecku aspiryny.

    Aspiryna może powodować zespół Reye’a, poważny stan, który może wpływać na mózg i wątrobę. Przed podaniem dziecku leku należy sprawdzić jego skład i skonsultować się z farmaceutą, jeśli podejrzewasz, że może on zawierać aspirynę.

  • Do łagodzenia gorączki i bólu.

    Jeśli dziecko ma 3 miesiące lub mniej, nie należy podawać mu żadnych leków, dopóki nie porozmawiasz z pediatrą. Jeśli dziecko jest w wieku od 3 do 6 miesięcy, należy podawać mu tylko acetaminofen w celu złagodzenia gorączki i dyskomfortu. Jeśli dziecko jest w wieku powyżej 6 miesięcy, w przypadku wystąpienia tych objawów można zastosować acetaminofen lub ibuprofen.

  • Należy pamiętać o dokładnym dawkowaniu.

    Podając dziecku lek, należy zawsze używać kroplomierza lub miarki dołączonej do leku i dwukrotnie sprawdzić instrukcje na opakowaniu, aby upewnić się, że podajemy dziecku odpowiednią dawkę leku. Wskazówki dotyczące dawkowania dla dzieci w wieku poniżej 2 lat nie są wymienione na większości leków przeciwbólowych, więc skontaktuj się z pediatrą, aby uzyskać dokładne dawkowanie. Pamiętaj, aby podać nazwę i stężenie leku, o którym mówisz. „Nie wyciągaj po prostu łyżki z szuflady w kuchni, aby podać dziecku lek, ponieważ możesz nie podać dokładnej dawki” – mówi Shu. Zachowaj ostrożność przy podawaniu leków w środku nocy, ponieważ łatwo jest wybrać niewłaściwą butelkę z lekiem lub źle odczytać instrukcję dawkowania, jeśli jesteś nieprzytomna. Na koniec należy poinstruować opiekunów, aby dokładnie zapisywali wszystkie leki podawane niemowlętom, ich dawki i czas podawania, aby nie dopuścić do nieumyślnego podania podwójnej dawki dziecku.

  • Nie należy mieszać leków.

    Niektórzy rodzice podczas choroby dziecka stosują zarówno acetaminofen, jak i ibuprofen, podając je naprzemiennie, aby uzyskać stałą ulgę w bólu i gorączce. Shu przestrzega przed taką praktyką: „Mówię moim pacjentom, aby trzymali się tylko jednego leku na raz, aby uniknąć zamieszania” – mówi, podkreślając, że jeśli dziecko ma utrzymującą się gorączkę lub inne objawy, może to oznaczać poważniejszy problem, którym powinien zająć się lekarz, a nie tylko leczenie farmakologiczne.

  • Nie należy podawać niemowlętom produktów na kaszel i przeziębienie.

    FDA i American Academy of Pediatrics odradzają stosowanie dostępnych bez recepty leków na kaszel i przeziębienie u dzieci poniżej 4 roku życia, ponieważ produkty te mogą mieć poważne, a nawet zagrażające życiu skutki uboczne. Członkowie stowarzyszenia Consumer Healthcare Products Association, do którego należy większość producentów leków na kaszel i przeziębienie dostępnych bez recepty, dobrowolnie poszli dalej, umieszczając na etykietach produktów informację, że nie należy ich stosować u dzieci poniżej 4. roku życia. „Mówię moim pacjentom, aby ostrożnie stosowali leki na kaszel i przeziębienie u dzieci poniżej 13. roku życia” – mówi Shu lekarzowi. „Ryzyko przewyższa korzyści”. Shu zwraca uwagę, że produkty te zapewniają tymczasowe złagodzenie objawów, ale nie leczą ani nawet nie skracają czasu trwania choroby. (W przypadku niemowląt z alergią pokarmową lub pokrzywką, Shu mówi, że można bezpiecznie stosować leki przeciwhistaminowe, choć zawsze należy to robić pod nadzorem pediatry).

  • Podawaj dziecku tylko leki wskazane dla jego wieku.

    Jeśli nie masz pod ręką odpowiedniego leku, możesz ulec pokusie podania dziecku mniejszej dawki leku przeznaczonego dla dorosłych. Eksperci przestrzegają przed taką praktyką, ponieważ łatwo się pomylić i źle dobrać dawkę.

  • Bezpieczny dla dzieci.

    Upewnij się, że wszystkie leki dla niemowląt są przechowywane w miejscu niedostępnym dla dzieci, a pojemniki i szafki z lekami są zabezpieczone przed dziećmi. Shu radzi również rodzicom, aby nie nazywali leków „cukierkami”, ponieważ może to zmylić dziecko.

  • Sprawdzać opakowania leków i daty ważności.

    Kupując jakikolwiek lek, upewnij się, że opakowanie i pojemnik nie zostały naruszone, oraz sprawdź dwukrotnie datę ważności.

  • Należy oszczędnie stosować leki.

    Shu namawia rodziców, aby nie podawali dzieciom leków, gdy tylko mają lekki katar lub budzą się zrzędliwe i nie w porządku. „Mówię moim pacjentom, żeby nie przesadzali. Leki są skuteczne, ale należy je stosować tylko wtedy, gdy dziecko naprawdę ich potrzebuje”.

  • Natychmiast reagować na wszelkie objawy przedawkowania.

    Leki dostępne bez recepty mogą powodować poważne problemy zdrowotne, jeśli są niewłaściwie stosowane. Jeśli dziecko zaczyna wymiotować, staje się ospałe i nie reaguje lub ma drgawki po zażyciu jakiegokolwiek leku, natychmiast wezwij pogotowie. Oznaki i objawy przedawkowania mogą nie być oczywiste, więc jeśli istnieje jakakolwiek obawa przed przedawkowaniem, upewnij się, że wezwałeś kontrolę zatruć lub natychmiastową pomoc medyczną.

Co należy wiedzieć o nawleczeniu pępowiny welamentowej?

0

Wszczepienie pępowiny to sytuacja, w której pępowina dziecka nie jest połączona z łożyskiem w zwykły sposób. Dowiedz się więcej na temat tego typu pępowiny.

Co to oznacza?

Wszczepienie pępowiny aksamitnej wpływa na połączenie dziecka z łożyskiem, które rozwija się w czasie ciąży. Łożysko jest unikalnym organem, który zawiera tkanki zarówno dziecka, jak i matki. W łożysku odbywa się wymiana tlenu, składników odżywczych i odpadów.

Łożysko przyczepia się do ściany macicy, a pępowina łączy je z dzieckiem. Zazwyczaj pępowina jest przymocowana do środka łożyska, ale może się zdarzyć, że zostanie umieszczona w nietypowy sposób. Pępowina może być przyczepiona poza centrum, co zazwyczaj nie stanowi problemu. W przypadku marginalnego wprowadzenia pępowiny, pępowina przyczepia się do krawędzi łożyska, co może powodować pewne problemy.

Rzadszym przypadkiem jest założenie pępowiny welamentowej. W tym przypadku pępowina nie przylega bezpośrednio do łożyska, ale do innych błon macicy.

W przypadku tej nieprawidłowości naczynia krwionośne są nagie podczas przechodzenia przez błony. Nie są one chronione przez pępowinę na całej swojej długości. Nie są również chronione przez żelową substancję, która wypełnia pępowinę i amortyzuje naczynia krwionośne. Ten brak ochrony sprawia, że naczynia krwionośne są bardziej narażone na ucisk lub pęknięcie.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Nikt nie wie, co powoduje welamentowe zagłębienie pępowiny, ale badacze zidentyfikowali kilka czynników ryzyka. Zdarza się ono częściej w ciążach bliźniaczych. Występuje w około 1% ciąż, w których rodzi się jedno dziecko, ale w prawie 9% ciąż bliźniaczych. Częstość występowania jest wyższa, gdy bliźnięta mają jedno lub połączone łożysko. Jest on niższy w przypadku bliźniąt, które mają oddzielne łożyska.

Wszczepienie pępowiny jest również bardziej prawdopodobne, gdy ciąża jest wynikiem zastosowania metod leczenia bezpłodności, takich jak zapłodnienie in vitro. Może być bardziej prawdopodobne u starszych matek i w pierwszej ciąży. Stan zdrowia matki może również wpływać na ryzyko wystąpienia nietypowego zagnieżdżenia pępowiny. Matki palące lub cierpiące na choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca, mogą być w grupie podwyższonego ryzyka.

Poronienia, które zdarzają się od 9. do 16. tygodnia, są często związane z problemami z pępowiną, w tym z welamentowym zagłębieniem pępowiny.

Jak rozpoznaje się zagłębienie pępowiny?

Chociaż większość kobiet w czasie ciąży wykonuje badania ultrasonograficzne, miejsce, w którym sznur pępowinowy łączy się z łożyskiem, może być trudne do zobaczenia w badaniu ultrasonograficznym, co utrudnia rozpoznanie welamentowego zagłębienia sznura pępowinowego. Jeśli w czasie ciąży rozpoznaje się zagłębienie pępowiny, to zwykle podczas badania ultrasonograficznego wykonywanego w drugim trymestrze. Gdy dziecko wchodzi w trzeci trymestr, nietypowe zagłębienia pępowiny mogą być trudniejsze do wykrycia.

Jeśli u Ciebie lub Twojego dziecka wystąpią nietypowe objawy w czasie ciąży, mogą one również prowadzić do postawienia diagnozy. Matka może mieć krwawienie z pochwy lub dziecko może mieć spowolnioną akcję serca. W przypadku wystąpienia takich objawów lekarz może zlecić dodatkowe badania ultrasonograficzne, które doprowadzą do rozpoznania nietypowego założenia pępowiny.

Specjalna technologia może zwiększyć wykrywalność welamentowatego wprowadzenia pępowiny. W badaniach naukowych kolorowy ultrasonograf dopplerowski pozwala na wykrycie welamentowego zagłębienia pępowiny z 99% dokładnością. Standardowe badania ultrasonograficzne mają mniejsze szanse na wykrycie nietypowego ułożenia pępowiny.

Vasa Previa spowodowana aksamitnym wprowadzeniem pępowiny

Założenie sznura aksamitnego może spowodować wystąpienie vasa previa, co oznacza, że niechronione naczynia krwionośne znajdują się pomiędzy dzieckiem a kanałem rodnym matki. Kiedy rozpoczyna się poród, naczynia krwionośne mogą pęknąć, narażając dziecko na ryzyko poważnej utraty krwi. Jeśli naczynia krwionośne nie pękną, dziecku nadal może brakować tlenu z powodu ucisku na naczynia krwionośne.

Jeśli nietypowe założenie pępowiny zostanie zdiagnozowane przed porodem, lekarze zazwyczaj monitorują stan zdrowia dziecka za pomocą testów niestresowych. Testy te sprawdzają częstość akcji serca dziecka podczas jego ruchów. Wyniki dostarczają informacji na temat zaopatrzenia dziecka w tlen. Testy takie nazywane są niestresowymi, ponieważ dziecko nie jest poddawane żadnemu dodatkowemu obciążeniu.

Kiedy lekarze zdiagnozują vasa previa, mogą podjąć następujące kroki:

  • Monitoruj dziecko od około 28 tygodnia, często wykonując dwa razy w tygodniu testy bezstresowe.

  • Zaproponuj przyjęcie do szpitala w około 30 lub 32 tygodniu w celu stałego monitorowania lub częstszych badań

  • Stosowanie kortykosteroidów, aby pomóc w rozwoju płuc dziecka

  • Zaplanuj cesarskie cięcie po 34 tygodniu.

  • Wykonać cesarskie cięcie w trybie pilnym w przypadku pęknięcia błon płodowych lub wystąpienia znacznego krwawienia z pochwy?

Inne komplikacje

W przypadku welamentowego wprowadzenia pępowiny możliwe są inne powikłania. Jednym z najczęstszych jest niska masa urodzeniowa. Niektóre badania sugerują, że dzieci z założonym powrózkiem nasiennym częściej rodzą się przedwcześnie i wymagają opieki na oddziale intensywnej terapii noworodka. Ponadto dzieci te mogą uzyskać niższą punktację w skali Apgar, teście używanym do oceny stanu zdrowia dziecka po urodzeniu.

Podłączenie sznura aksamitnego może również powodować problemy dla matek. Są one bardziej narażone na wystąpienie krwotoku (niekontrolowanego krwawienia). Konieczne może być ręczne usunięcie łożyska, zamiast dostarczania go w zwykły sposób. Może być konieczne wyłyżeczkowanie lub wyskrobanie macicy.

Maniery: Jak nauczyć dzieci dobrej etykiety?

0

Od publicznego bekania po niepodawanie ręki – dzieci i dobre maniery nie zawsze pasują do siebie w naturalny sposób. Poznaj sprytne sposoby na zmianę złych nawyków dziecka.

Naucz dzieci dobrych manier

Z archiwum lekarza

Autor: Mary Jo DiLonardo

Od publicznego bekania po niepodawanie ręki – dzieci i dobre maniery nie zawsze pasują do siebie w naturalny sposób. Z każdym dłubnięciem w nosie może się wydawać, że to przegrana bitwa, ale są sposoby, aby zmienić swoje małe potwory w cywilizowane istoty ludzkie.

Oto trzy bezbłędne sugestie guru od manier.

Dobrze: Opowiadaj historie

Nie da się nauczać manier. Dzieci usłyszą tylko: „bla, bla, bla”. Peggy Post, dyrektorka Instytutu Emily Post i autorka kilkunastu książek o etykiecie, radzi, aby zamiast tego okraszać swoje nauczanie ciekawostkami na temat manier. Historie te zapadną dzieciom w pamięć i pomogą im zapamiętać, że należy robić to, co im radzisz.

Załóżmy, że chcesz, aby Twoje dzieci nawiązywały kontakt wzrokowy i mocno podawały rękę, gdy spotykają ludzi. Ale dlaczego podajemy sobie ręce? „Wyciągasz rękę, by pokazać, że nie trzymasz broni – a przynajmniej tak robiono w średniowieczu” – mówi Post.

A co z żądaniem, by dzieci zdejmowały czapki z głów przy stole? Ta grzeczna praktyka również wywodzi się z czasów rycerzy, którzy przy stole zdejmowali hełmy lub podnosili przyłbice, aby ludzie wiedzieli, czy są przyjaciółmi, czy wrogami. Rozmowy o broni i rycerzach sprawią, że dzieci będą na tyle zaintrygowane, że zwrócą uwagę na lekcje o dobrych manierach. „Dzieci uwielbiają takie historie i nie zapominają ich” – mówi Post.

Lepiej: Włóż to do muzyki

Dzieci (zwłaszcza chłopcy) uwielbiają odgłosy wydawane przez ciało. Jeśli dźwięki nie wydobywają się z ich ust, to wydobywają się z ich pupy – a to oczywiście nie jest dobre zachowanie w miejscach publicznych. Patricia Tice, ekspertka w dziedzinie etykiety dziecięcej i biznesowej, właścicielka firmy Etiquette Iowa, nie ignoruje tych odgłosów. Nazywa to „beknięciem dolnym” i „beknięciem górnym” i śpiewa o tym piosenki, aby nauczyć dzieci, jak sobie z nimi radzić.

Na przykład do melodii „Frre Jacques” Tice poleca swoim dziecięcym klientom, aby śpiewali: „Żuj cicho. Przeżuwaj cicho. Nie siorb. Nie siorbać. Musimy powiedzieć: 'Przepraszam’. Musimy mówić: 'Przepraszam’. Kiedy bekniemy. Kiedy bekamy.” Aby uzyskać efekty dźwiękowe, dzieci śpiewając, wydają odgłosy siorbania i bekania.

Tice sugeruje również, aby do piosenki dodać lekcję o zdrowiu i dobrych manierach. „Uczę [dzieci], że przyjmujemy pokarm dla naszych ciał, ponieważ jest to paliwo” – mówi. „Pomaga nam myśleć. Pomaga nam uprawiać sport. Ale kiedy nasze ciało zużywa to paliwo, czasami musi zrobić górne beknięcie lub dolne beknięcie. To jest w porządku. Trzeba tylko uważać, żeby nie robić tego, żeby nie urazić innych ludzi”.

Najlepiej: Zorganizuj próbną kolację

Załóżmy, że chcesz pójść do restauracji, ale nie chcesz, żeby twoje dzieci zachowywały się jak poganki. A więc: Najpierw poćwicz w domu. Użyj prawdziwych naczyń i szklanek, serwetek i obrusu, a może nawet niech wszyscy się przebiorą.

Ustal kilka jasnych zasad manier przy stole. Do podstawowych zasad należy mówienie „proszę” i „dziękuję”, gdy prosi się innych o podanie przedmiotów, żucie z zamkniętymi ustami, niemówienie z pełnymi ustami i trzymanie przyborów jak ołówka, a nie łopaty. Gdy wszyscy przestrzegają zasad, cała rodzina wygrywa! Nagroda? Dobry obiad w fajnej restauracji… z deserem włącznie!

„Nie należy zwracać uwagi na każdy drobiazg i być sędzią musztry” – radzi Post. „Maniery przy stole nie są czymś wrodzonym. Kiedyś jedliśmy rękami. Z czasem stało się to sposobem na wkładanie jedzenia do ust bez obrzydzania innych ludzi”.

Twój syn w wieku 10 lat: kamienie milowe

0

Jak wygląda życie Twojego syna w wieku 10 lat? Zapoznaj się z kamieniami milowymi, których możesz oczekiwać od swojego 10-letniego syna, oraz działaniami, które możesz podjąć, aby go wspierać.

Ciało Twojego syna

W tym wieku Twój syn prawdopodobnie będzie miał od 4 do 5 stóp wzrostu. Jego waga powinna wynosić od 65 do 90 funtów. Może rosnąć do 4 cali rocznie, ale do czasu rozpoczęcia okresu dojrzewania normą jest wzrost o około 2 cale.

Dziecko staje się coraz silniejsze, poprawia się jego równowaga, wytrzymałość i koordynacja. Poprawia się ich zdolność do uprawiania sportów zespołowych. Powinny umieć posługiwać się niektórymi narzędziami, a ich zdolność do wykonywania szczegółowych czynności, takich jak malowanie, może się zwiększać.

Dziecko będzie miało dużo energii i powinno mieć co najmniej godzinę aktywności fizycznej dziennie. Ich dieta powinna być bogata w owoce i warzywa, a uboga w tłuszcze, cukier dodany i sól.

Czas spędzany na oglądaniu telewizji lub korzystaniu z urządzeń elektronicznych powinien być ograniczony do 2 godzin dziennie lub mniej.

W tym wieku synom nadal wyrastają niektóre zęby stałe, zwłaszcza te bliżej tylnej powierzchni.

Mózg Twojego syna

W wieku 10 lat mózg Twojego syna nadal się rozwija. W tym okresie ich praca w szkole może być nierówna, a zainteresowania mogą się szybko zmieniać. Jednak ich uwaga jest coraz większa, a zdolność oceny sytuacji coraz lepsza.

Najprawdopodobniej umieją czytać i pisać, a także wyraźnie mówić. Rozwijają umiejętności abstrakcyjnego i krytycznego myślenia, potrafią wykonywać szczegółowe polecenia, planować i rozwiązywać problemy.

Powinny być w stanie czytać i rozumieć trudniejsze książki oraz problemy matematyczne, w tym ułamki, zadania słowne oraz mnożenie i dzielenie na długie liczby.

Prawdopodobnie rośnie ich ciekawość i mogą zadawać wiele pytań na temat otaczającego je świata. Mogą zacząć wykazywać się większą kreatywnością w takich dziedzinach, jak pisanie, projektowanie czy sztuki teatralne. Mogą też zacząć rozwijać swoje hobby lub kolekcjonować przedmioty.

W tym wieku dzieci powinny już rozumieć, jak ich zachowanie wpływa na innych. Powinny też dostrzegać i brać pod uwagę opinie i poglądy innych ludzi oraz mieć poczucie, co jest dobre, a co złe, sprawiedliwe, a co niesprawiedliwe.

Relacje z synami

W wieku 10 lat Twój syn prawdopodobnie jest nadal blisko związany z Tobą. Zacznie jednak budować silniejsze więzi z przyjaciółmi i kolegami z klasy, a identyfikacja grupowa i presja rówieśników są w tym wieku coraz silniejsze.

Większość przyjaźni będzie nawiązywana z innymi chłopcami, ale mogą oni wykazywać większe zainteresowanie dziewczętami. Przyjaźnie są w dużej mierze oparte na wspólnych zainteresowaniach. Lojalność wobec drużyn, klubów i innych grup jest silna. W tym wieku takie rzeczy, jak sport i gry planszowe będą bardziej powszechne niż gry fantasy.

W miarę jak dzieci stają się coraz sprawniejsze fizycznie, mogą stawać się bardziej skłonne do rywalizacji. Częściej może dochodzić do konfliktów z rodzeństwem.

W okresie dojrzewania mogą mieć większe wahania nastrojów. Mogą być bardziej wrażliwe, łatwo ulegać zniechęceniu lub być bardziej świadome własnego ciała.

Nadal będą skłonne postrzegać dorosłych jako autorytety, przestrzegać ich zasad i akceptować przekonania rodziny. Prawdopodobnie będą jednak kwestionować autorytety, postrzegać starsze dzieci jako wzór do naśladowania i staną się bardziej świadome tego, co myślą o nich inni. ?

Lista kontrolna

Podczas corocznych badań lekarskich synów, lekarz powinien zbadać:

  • wzrost i wagę

  • Ich wzrok i słuch

  • Ich rozwój fizyczny i zachowanie

  • Ich karty szczepień, upewniając się, że szczepienia są aktualne

Ponadto lekarz zada kilka pytań, aby ocenić ryzyko wystąpienia u syna schorzeń, które mogą pojawić się w późniejszym okresie życia, takich jak gruźlica, wysoki poziom cholesterolu we krwi czy anemia.