Co każdy rodzic powinien wiedzieć o tym, w jaki sposób może pomóc – lub przeszkodzić – w zasypianiu swojego dziecka.
Jest to rytuał przejścia, na który czeka każdy rodzic: Twoje nowe dziecko w końcu przesypia całą noc. Nie jesteś jedyną osobą, która o tym marzy. Sympatyczni przyjaciele, rodzina, sąsiedzi, a nawet Twój pediatra ustawiają się w kolejce, aby podzielić się starymi radami, jak sprawić, by Twoje dziecko spało spokojnie do magicznej granicy trzech miesięcy.
Jest tylko jeden problem: wiele z tych porad jest mylących, mówi dr Andrew Adesman, ordynator pediatrii rozwojowej i behawioralnej w Steven and Alexandra Cohen Children’s Medical Center of New York w New Hyde Park i autor książki BabyFacts: The Truth About Your Child’s Health From Newborn Through Preschool”. „Rodzice są dumni z tego, że starają się, aby ich dzieci wcześnie zasypiały” – mówi. Ale nawet mający dobre intencje rodzice mogą nieumyślnie stwarzać problemy ze snem. Zapoznaj się z poniższymi mitami na temat drzemki dziecka.
1. Nigdy nie jest za wcześnie na wprowadzenie harmonogramu snu dziecka.
Nie jest tak. Jeśli rodzice są mądrzy, porzucą złudzenia o kontroli i przyjmą nieregularny harmonogram snu dziecka w okresie noworodkowym, czyli w pierwszym miesiącu po urodzeniu.
„Kiedy mówimy o wpływaniu na sen noworodka, jest to praktycznie niemożliwe” – mówi Adesman. „Przez kilka pierwszych tygodni życia noworodki będą miały swój własny harmonogram, a my musimy się do niego dostosować”.
Niemowlęta nie przychodzą na świat z rytmem okołodobowym. Rozwija się on z czasem. Oznacza to, że rodzice powinni starać się odpoczywać w tych samych dziwnych godzinach, w których śpią ich noworodki. „Kiedy dzieci przekroczą okres noworodkowy, zaczynają wyczuwać cykle dnia i nocy” – mówi Adesman.
2. Dzieci powinny przesypiać całą noc do 3 miesiąca życia.
Jeśli Twoje dziecko nie przesypia całej nocy w wieku 3 miesięcy, to czy coś jest nie tak? Nie, nic się nie dzieje. W wieku 3 miesięcy wiele dzieci śpi już po pięć lub sześć godzin – to znacznie lepiej niż jedno- lub trzygodzinne urywki, po których rodzice mają kłopoty z zasypianiem.
Ale większość dzieci nie przesypia w tym czasie siedmiu czy ośmiu godzin. „Spanie przez całą noc to nie jest wersja dla dorosłych” – mówi Adesman. A jeśli dziecko nie osiągnie 5-6 godzin do 3 miesiąca, to też dobrze. Niektóre dzieci nie przesypiają nocy do 4 miesiąca życia” – mówi.
3.
Dodanie płatków ryżowych do butelki na dobranoc pomaga dziecku dłużej spać.
W pewnym momencie możesz usłyszeć radę, aby wsypać odrobinę płatków ryżowych do ostatniej butelki przed snem. W ten sposób dziecko rzekomo będzie lepiej spało, bo nie będzie głodne.
Nawet niektórzy pediatrzy podpisują się pod tym „mitem płatków ryżowych” – mówi Adesman. Ale choć ta praktyka może wydawać się logiczna, nie ma dowodów na to, że działa. Badania wykazują, że dzieci, które jedzą płatki ryżowe przed snem, nie śpią dłużej niż inne dzieci – twierdzi Adesman.
Jednak co ważniejsze, podawanie płatków ryżowych dziecku młodszemu niż 4 miesiące może nie być bezpieczne. Jeśli układ pokarmowy dziecka nie jest wystarczająco dojrzały, aby je strawić, płatki mogą powodować dyskomfort, a nawet prowadzić do alergii pokarmowych.
„Na dobranoc lepiej trzymać się zwykłej butelki i pozwolić dziecku obudzić się z głodu, a nie z bólu brzuszka” – mówi Adesman.
4. Ważne jest, aby natychmiast reagować na dziecko przez całą noc – po co w takim razie masz monitorowanie dziecka?
Adesman twierdzi, że nie ma jednego właściwego sposobu usypiania dziecka. Jednak niektórzy rodzice są tak niespokojni o samopoczucie dziecka lub tak bardzo chcą pomóc mu przespać noc, że przesadzają z nocną uwagą. „Dzięki monitorom rodzice mogą usłyszeć każde kwilenie” – mówi Adesman. „Ale nie ma potrzeby błyskawicznie reagować na lekkie pobudzenie.
„Jednym z największych źródeł problemów ze snem w okresie niemowlęcym jest nadmierna uwaga rodziców, którzy mają dobre intencje, i zwracają uwagę na każdy hałas lub szmer dziecka” – mówi. Gdy dziecko osiągnie 4 miesiące lub więcej, „musi nauczyć się techniki samouspokajania i samouspokajania, jeśli chodzi o budzenie się w środku nocy” – mówi Adesman.
Jeśli dziecko płacze, ale jego pieluszka jest czysta, nie pluje i nie odczuwa wyraźnego dyskomfortu, rodzice mogą być spokojni, że nic mu nie jest, a następnie opuścić pokój. „Jeśli dziecko jest prawdopodobnie czyste, od góry i od dołu, powinno nauczyć się zasypiać samodzielnie” – mówi Adesman.
„Rodzice nie powinni próbować przytulać i pielęgnować dziecka, aby zasnęło” – mówi. Nie powinni też karmić butelką w nadziei na przeniesienie dziecka do łóżeczka, gdy już zaśnie. „Rodzice w gruncie rzeczy tworzą Frankensteina” – mówi.
Jak mówi Adesman, kołysanie dziecka do snu każdej nocy pozbawia je również możliwości nauczenia się, jak zasypiać samodzielnie. „Jeśli ustawisz rutynę tak, że dziecko nigdy nie zasypia bez ciebie, czeka cię długa podróż bez snu”.
Dlaczego plecy są najlepsze
Jaka jest najbezpieczniejsza pozycja do spania dla Twojego dziecka? Od urodzenia do pierwszego roku życia zdrowe dziecko powinno być układane do snu na plecach, a nie na brzuszku czy boku. To duża zmiana w porównaniu z sytuacją sprzed prawie dwóch dekad, kiedy to rodzice byli instruowani, aby kłaść dzieci na brzuchu, aby nie zakrztusiły się plwocinami lub wymiocinami.
Kładzenie dziecka na boku również nie jest dobrym pomysłem, ponieważ może ono przewrócić się na brzuch. Spanie na brzuchu wyszło z mody, gdy lekarze odkryli związek między tą pozycją a zespołem nagłej śmierci niemowląt (SIDS). Od 1992 r., kiedy Amerykańska Akademia Pediatrii zaczęła zalecać spanie na plecach, odsetek zachorowań na SIDS drastycznie spadł – o ponad 50%.
