Strona główna Blog Strona 3227

Skradzione głowy rzucają światło na dawstwo części ciała

0

Niedawna kradzież ludzkich głów skłania do zastanowienia się nad tym, jak funkcjonuje dawstwo tkanek do przeszczepów.

Kradzione głowy rzucają światło na dawstwo części ciała

Amanda Loudin

10 marca 2022 — Nie jest to typowa kradzież, ale z pewnością przykuwa uwagę.

W miniony weekend w Denver złodzieje włamali się do zaparkowanej ciężarówki i ukradli niebiesko-białe pudełko z etykietą „zwolniony okaz ludzki”. Okazało się, że tymi konkretnymi okazami były podarowane ludzkie głowy.

Podczas gdy policja w Denver kontynuuje poszukiwania skradzionej własności, wiele osób zastanawia się, w jaki sposób skradzione głowy – i inne części ciała – są pozyskiwane i wykorzystywane.

W tym przypadku pudełko z głowami trafiło do firmy o nazwie Science Care z siedzibą w Phoenix, AZ. Firma ta reklamuje się jako wiodący na świecie ośrodek dawstwa ciał, łączący dawców z firmami farmaceutycznymi, producentami urządzeń medycznych, instytucjami edukacyjnymi i organizacjami opieki zdrowotnej. W tym przypadku skradzione pudełko wracało do Science Care po zakończeniu szkolenia medycznego.

Science Care łączy dawców, którzy zdecydowali się oddać swoje ciało nauce, z badaczami medycznymi i edukatorami na całym świecie, prowadząc badania i szkolenia medyczne, które poprawiają jakość życia nas wszystkich – mówi Tricia Hammett, dyrektor generalny i dyrektor programowy firmy. Jako pierwszy na świecie akredytowany bank tkanek nienadających się do przeszczepu, jesteśmy dumni z przestrzegania przepisów i bezpieczeństwa we wszystkim, co robimy.

Ważne jest, aby zrozumieć różnicę między tego rodzaju programem dawstwa a branżą przeszczepów narządów i tkanek. Ta ostatnia jest zarządzana przez rząd federalny i zajmuje się lokalizacją i transportem narządów i tkanek dla ponad 100 000 Amerykanów znajdujących się na krajowej liście oczekujących na przeszczep. Pierwszy rodzaj programów pozostaje w dużej mierze nieuregulowany i nie zajmuje się przeszczepami.

Dawstwo tkanek innych niż do przeszczepu może prowadzić do wielu różnych rezultatów. Jednym z przykładów jest pobieranie tkanki od zwłok i wykorzystywanie jej do celów medycznych i chirurgicznych. Przykładem może być naprawa ACL, w której ścięgno ze zwłok zastępuje żywe uszkodzone więzadło, dając biorcy nową szansę na zdrowie kolana. Albo pobieranie żył ze zwłok w celu wykorzystania ich w operacjach wszczepienia by-passów serca. Oba te sposoby są powszechne i zapewniają lepszą jakość życia.

Inne zastosowania tkanki ze zwłok obejmują badania medyczne i nauczanie. Szkoły medyczne polegają na tych darach przy kształceniu swoich studentów. Instytucje badawcze pracują z oddanymi tkankami ludzkimi, aby rozwijać metody leczenia wielu schorzeń. Mogą to być różne rodzaje raka, choroby serca, ortopedia, a nawet choroby psychiczne. Korzystając z dawstwa organów i części ciała, studenci chirurgii medycznej mogą także uczyć się, jak wykonywać przeszczepy organów i tkanek, ćwicząc swoje umiejętności na pobranych częściach ciała przed przystąpieniem do prawdziwych zabiegów ratujących życie.

Oddane tkanki mogą także odegrać rolę w rozwoju urządzeń medycznych i chirurgicznych, a nawet robotyki dla celów medycznych. Może to prowadzić do mniej inwazyjnych procedur, szybszego powrotu do zdrowia i może mieć zastosowanie w wielu rodzajach operacji.

A propos tych skradzionych ludzkich głów – w jaki sposób mogą się one przydać nauce? Naukowcy mogliby wykorzystać je do badania ludzkich mózgów, na przykład w celu udoskonalenia metod leczenia choroby Alzheimera. Mogliby też badać tkankę mózgową, aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób mózg reguluje emocje lub proces uczenia się.

Kradzieże takie jak ta w Denver zdarzają się rzadko, a śledztwo w tej sprawie, ze względu na jego delikatną naturę, toczy się niejako w ukryciu. Hammett mówi, że firma ściśle współpracuje z władzami Denver w celu rozwiązania problemu: Robimy wszystko, co w naszej mocy, aby zlokalizować skradzioną tkankę i chronić społeczność.

Dom zabezpieczony przed dziećmi: podstawy ochrony dziecka

0

Dowiedz się, jak uchronić ciekawskie paluszki przed codziennymi zagrożeniami w domu. Ten pokaz slajdów pomoże ci zorientować się, gdzie należy zabezpieczyć dom przed dziećmi.

1/20

Zabezpieczenie domu przed dziećmi może wydawać się dziwne, gdy dziecko nie potrafi jeszcze nawet przewrócić się na drugi bok, ale możesz być zaskoczony, jak szybko zacznie się poruszać i wchodzić do różnych rzeczy. Dlatego nigdy nie jest za wcześnie. Poświęć trochę czasu na zabezpieczenie domu przed dziećmi, gdy Twoje maleństwo jest jeszcze całkiem nowe lub nawet zanim się pojawi.

Przywiąż je

2/20

Czas zabezpieczyć telewizory i meble – tak na wszelki wypadek. W pomieszczeniach, w których dziecko może zostać samo, nawet na chwilę, należy zabezpieczyć telewizory, regały, komody i inne ciężkie meble pasami do mebli. Nie stawiaj telewizora na komodzie – szuflady mogą posłużyć do wspinania się. Meble o ostrych krawędziach należy wyposażyć w odbojniki narożne lub krawędziowe.

Środki ostrożności przy korzystaniu z nocnika

3/20

Być może nie postrzegasz swojej toalety jako zagrożenia, ale woda w niej i na klapie może stanowić niebezpieczeństwo dla ciekawskiego dziecka: Pamiętaj, aby pokrywy toalet były zawsze opuszczone i zabezpieczone blokadą.

Kontroluj swoje przewody

4/20

Użyj uchwytów na przewody, aby dłuższe przewody były przymocowane do ścian. Dzięki temu maluch nie będzie mógł ciągnąć za plątaninę przewodów komputerowych i innych przewodów elektrycznych. Może to uchronić dziecko przed zagrożeniami elektrycznymi lub ciężkim sprzętem, który spadnie po kilku małych szarpnięciach.

Zapewnij dziecku bezpieczny sen

5/20

Upewnij się, że łóżeczko Twojego dziecka ma stałe poręcze. A jeśli musisz używać starszego łóżeczka, zrezygnuj z opuszczanej barierki lub kup do niej immobilizer. (Łóżeczka z opuszczanymi barierkami są zakazane.) Sprawdź, czy dziecko nie może włożyć głowy między listwy. Jeśli między listewki można wsunąć puszkę z napojem, oznacza to, że są za szerokie. Miękkie przedmioty, takie jak koce, poduszki, pluszowe zabawki i ochraniacze, zawsze trzymaj z dala od miejsca, w którym śpi dziecko.

Zarządzaj lekami

6/20

Przechowuj wszystkie leki w wysokiej, zamkniętej szafce. Nigdy nie wyjmuj leków z oryginalnego opakowania zabezpieczonego przed dziećmi. Staraj się nie zażywać leków przy dziecku, gdyż może ono chcieć Cię naśladować. Nigdy nie nazywaj leków „cukierkami”. I nie spłukuj starych tabletek w toalecie. Pozbądź się ich w ramach lokalnego programu zwrotu leków lub włóż je do szczelnie zamkniętej torebki z czymś, czego dziecko nie będzie chciało zjeść – np. żwirkiem dla kotów lub fusami z kawy – i wyrzuć do kosza.

Ślepe niebezpieczeństwo

7/20

Sznurki do zasłon należy zawiązać wysoko poza zasięgiem, lub obciąć ich końce i przymocować frędzle zabezpieczające. Nigdy nie stawiaj łóżeczka dziecięcego w pobliżu żaluzji lub zasłon okiennych. Zwisające sznurki mogą być przyczyną zadławienia.

Zapobiegaj wstrząsom

8/20

Załóż osłony na wszystkie odsłonięte gniazdka elektryczne, aby uchronić malucha przed porażeniem prądem. Niektóre małe osłony gniazdek mogą stanowić zagrożenie udławieniem, jeśli dziecko lub maluch wyrwie je ze ściany. Szukaj osłon „bezpiecznych dla dzieci”, których zdjęcie wymaga użycia dwóch rąk, lub osłon przykręcanych śrubami. Aby zapewnić podwójną ochronę, przed gniazdkami należy umieścić duże meble.

Kiedy nadszedł czas na zmianę

9/20

Prawdopodobnie zdziwisz się, jak szybko dziecko nauczy się przewracać – a przewijak staje się zagrożeniem upadku. Upewnij się, że przewijak ma pasy bezpieczeństwa i zawsze zapinaj pasy podczas pieluchowania dziecka. Nigdy nie zostawiaj dziecka samego na stole. Planuj z wyprzedzeniem i miej pod ręką wszystkie potrzebne rzeczy – pieluchy, chusteczki, krem dla dzieci, cążki do paznokci i małą zabawkę – zanim zaczniesz przewijać dziecko.

Zamykaj

10/20

Chroń ciekawskie dzieci przed domowymi środkami czystości i innymi chemikaliami, przechowując je w zamkniętych szafkach lub instalując zatrzaski zabezpieczające, które blokują się po zamknięciu drzwiczek szafki. To samo zrób z niskimi szafkami, w których znajdują się ryzykowne przedmioty, takie jak małe urządzenia. Dla większego bezpieczeństwa przechowuj niebezpieczne przedmioty wysoko i z dala od małych palców.

Bezpieczeństwo w samochodzie

11/20

Dziecko powinno być bezpieczne również w samochodzie – do ukończenia drugiego roku życia powinno być umieszczone w foteliku samochodowym tyłem do kierunku jazdy. Nie używaj fotelika samochodowego, jeśli nie znasz jego historii. Mógł on brać udział w wypadku samochodowym lub minął jego termin przydatności do użycia. Unikaj używanych fotelików, które wyglądają na uszkodzone, brakuje w nich części lub instrukcji. Unikaj także modeli wycofanych z rynku. Więcej informacji na temat bezpieczeństwa fotelików samochodowych można uzyskać u producenta lub w National Highway Traffic Safety Administration (www.safercar.gov).

Czas w wannie

12/20

Spraw, aby czas spędzony w wannie był dla Twojego malucha przyjemny, ale i bezpieczny. Zapobiegaj poparzeniom, ustawiając podgrzewacz wody tak, aby woda nie była gorętsza niż 120 stopni. Zainstaluj paski antypoślizgowe na dnie wanny i miękką osłonę na kranie, aby chronić delikatne główki. Co najważniejsze, nigdy nie zostawiaj dziecka lub malucha samego w wannie, nawet na chwilę.

Ogranicz ruchy dziecka

13/20

Jeśli są pomieszczenia, których nie chcesz zabezpieczać przed dziećmi, użyj bramek, aby uniemożliwić maluchowi dostanie się do nich. Zanim dziecko zacznie się poruszać, zainstaluj bramki na górze i na dole schodów. Nie używaj bramek typu harmonijkowego, które mogą uwięzić główkę dziecka. Poszukaj bramek, które można bezpiecznie przymocować do ściany, ale nie będą one przybijać małych palców.

Zapobiegaj upadkom z okien

14/20

Umieść łóżeczko dziecka i inne meble z dala od okien. Nie polegaj na standardowych osłonach okiennych – mają one za zadanie chronić przed owadami, a nie przed dziećmi. Zamiast tego zainstaluj siatki chroniące przed dziećmi, a jeszcze lepiej osłony okienne, które – jak udowodniono – zapobiegają upadkom.

Wokół basenów i zbiorników wodnych

15/20

Podejmij kroki w celu zabezpieczenia obszarów wokół basenów, jacuzzi i innych elementów wyposażenia domu ze stojącą wodą, takich jak zbiorniki na ryby i oczka wodne. Podwórkowe baseny powinny być całkowicie otoczone ogrodzeniem o wysokości 4 stóp, najlepiej z samozatrzaskującą się bramą. Dodatkową ochronę mogą zapewnić pokrywy basenowe i alarmy. Nie zostawiaj zabawek pływających w basenach. Podobnie jak w wannie, nigdy nie spuszczaj wzroku z dziecka znajdującego się w pobliżu wody.

Przestrzegaj zasad bezpieczeństwa zabawek

16/20

Zabawki dla dzieci powinny być bezpieczne dla niemowląt. Zabawki dziecka powinny być znacznie większe niż jego usta, aby zapobiec zadławieniu. Sprawdź, czy wszystkie części dołączone do zabawki – takie jak oczy lalki lub kokardki misia – są dobrze przymocowane i nie można ich oderwać. Usuń zabawki przymocowane do łóżeczka, gdy tylko dziecko będzie w stanie podnieść się na rękach i kolanach.

Odłączaj urządzenia od prądu

17/20

Dla wygody możesz pozostawić urządzenia takie jak toster, ekspres do kawy czy niszczarka do papieru podłączone do prądu. Jednak niektóre urządzenia mogą zaszkodzić dziecku, jeśli je włączy, pociągnie za nie lub zaplącze się w przewód. Odłączaj je od prądu, kiedy ich nie używasz, i jeśli to możliwe, odłóż je na bok, poza zasięgiem dziecka.

Alarmy

18/20

Czujniki dymu i tlenku węgla są niezbędne dla bezpieczeństwa Twojej rodziny. Zainstaluj czujnik dymu przed każdą sypialnią lub miejscem do spania i upewnij się, że na każdym piętrze znajduje się przynajmniej jeden. Nie umieszczaj czujników dymu w pobliżu kuchni lub łazienki – miejsca te mogą wywoływać fałszywe alarmy, co może skłonić Cię do ich zignorowania. Sprawdzaj baterie co miesiąc.

Wybierz bezpieczniejsze pudełko na zabawki

19/20

Wybierz pudełko na zabawki o bezpiecznej konstrukcji. Unikaj pojemników z pokrywami na zawiasach, które się zatrzaskują. Lepiej, aby pokrywka była lekka, zdejmowana lub przesuwana. Jeśli Twoje pudełko ma pokrywę na zawiasach, upewnij się, że jest wyposażone w podpórkę, która umożliwia otwarcie pokrywy. Wybierz pudełko na zabawki z otworami wentylacyjnymi lub szczeliną pod pokrywą – na wypadek, gdyby dziecko wdrapało się do środka.

Poznaj punkt widzenia dziecka

20/20

Najlepszym sposobem na sprawdzenie dziecka jest postrzeganie rzeczy w taki sam sposób, w jaki widzi je Twoje dziecko. Połóż się na rękach i kolanach i czołgaj się dookoła. Co znajduje się na wysokości oczu dziecka i w zasięgu jego ręki? Dzieci mogą być ciekawe wszystkiego, co zobaczą, np. przewodów komputerowych czy szklanych naczyń na niskich półkach. Górując nad nimi, możesz nie zauważyć przedmiotów, które mogą się stłuc lub są niebezpieczne.

Zalety karmienia piersią dla matki i dziecka

0

Oto 8 nowych powodów, które pomogą Ci podjąć decyzję.

To chyba nie przypadek, że malejące zainteresowanie karmieniem piersią zbiegło się w czasie z narodzinami amerykańskiej pracującej mamy.

W miarę jak coraz więcej kobiet wchodziło na rynek pracy, zachęcano je do porzucenia karmienia piersią na rzecz mleka modyfikowanego. I przez pewien czas większość z nich tak właśnie robiła.

Dziś jednak wahadło znów się wychyliło. Karmienie piersią przeżywa obecnie odrodzenie popularności, między innymi dzięki kampanii uświadamiającej rządu USA Blueprint for Action on Breastfeeding, rozpoczętej w 2000 roku. Jej jedynym celem jest edukowanie kobiet na temat korzyści płynących z karmienia piersią.

„Większość dzisiejszych nowych matek nie była karmiona piersią, a wiele z ich własnych matek nie było karmionych piersią” – mówi dr Suzanne Haynes, przewodnicząca podkomisji ds. karmienia piersią federalnej Komisji Zdrowia i Usług Społecznych.

„Stwierdziliśmy, że istnieje ogromna potrzeba informacji nie tylko na temat korzyści zdrowotnych, ale także podstawowej edukacji na temat karmienia piersią i tego, jak można to osiągnąć, nawet jeśli jest się pracującą mamą”.

Badania nad karmieniem piersią nadal wykazują istotne korzyści zdrowotne dla dziecka i matki. Mleko matki może zapewnić dziecku szereg efektów ochronnych, w tym zmniejszyć ryzyko infekcji przewodu pokarmowego, układu moczowego i oddechowego, obniżyć częstość występowania infekcji ucha, zmniejszyć biegunkę i ryzyko SIDS (zespół nagłej śmierci niemowląt) oraz pomóc chronić przed alergiami, cukrzycą, a nawet otyłością w późniejszym życiu.

„Nawet jeśli matka karmi piersią tylko przez kilka tygodni po porodzie, daje swojemu dziecku ogromny zastrzyk zdrowia, którego pozytywne skutki są widoczne niemal natychmiast, a także korzyści długoterminowe, które mogą pomóc dziecku zachować zdrowie aż do dorosłości” – mówi dr Audrey Naylor, pediatra z San Diego.

Karmienie piersią jest dobre także dla mamy

Ale to nie wszystko. Lekarze twierdzą, że karmienie piersią jest również korzystne dla mamy, przynosząc zarówno długo-, jak i krótkoterminowe korzyści.

„W perspektywie krótkoterminowej karmienie piersią zwiększa produkcję oksytocyny, hormonu, który nie tylko pobudza produkcję mleka, ale także pomaga matce czuć się bardziej zrelaksowaną i spokojną” – mówi dr Adam Aponte, przewodniczący wydziału pediatrii i opieki ambulatoryjnej w North General Hospital w Nowym Jorku. Zauważa on, że karmienie piersią pomaga również macicy kobiety obkurczyć się i powrócić do stanu sprzed ciąży.

Ostatnie badania wykazują również, że wpływ hormonów karmienia piersią na macicę może pomóc w zmniejszeniu ryzyka krwotoku poporodowego (masywnego krwawienia z macicy). Według Naylora, wstępne dowody wskazują, że karmienie piersią może nawet pomóc uchronić niektóre kobiety przed depresją poporodową.

Ponadto, karmienie dziecka piersią nawet przez kilka miesięcy może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka piersi, macicy i jajników, a także potencjalnie pomóc wzmocnić kości – co z kolei może stanowić pewną ochronę przed osteoporozą.

„Nie ulega wątpliwości, że karmienie piersią ma istotne korzyści zdrowotne dla mamy – a ponieważ jest ono tak korzystne dla dziecka, jest to sytuacja, w której wygrywają obie strony. Kobieta robi coś dobrego dla siebie i dla swojego dziecka w tym samym czasie” – mówi Naylor.

Jak długo należy karmić piersią? Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca wyłączne karmienie piersią (to znaczy wyłącznie mlekiem matki – bez wody, preparatów do żywienia niemowląt czy innych płynów) przez sześć miesięcy, a następnie karmienie piersią przez cały pierwszy rok życia dziecka i później tak długo, jak życzy sobie tego zarówno matka, jak i dziecko.

Jednak, jak mówi Aponte, nawet tylko dwa miesiące karmienia piersią po urodzeniu mogą przynieść zarówno Tobie, jak i Twojemu dziecku pewne ważne korzyści zdrowotne. Nie powinnaś się martwić, jeśli nie możesz przekroczyć tego czasu – mówi. „Nadal dajesz swojemu dziecku dobry start w życiu, a to może mieć duże znaczenie dla zdrowia w perspektywie długo- i krótkoterminowej” – mówi Aponte.

8 powodów, dla których warto rozważyć karmienie piersią

Nadal nie jesteś przekonana, czy karmienie piersią jest dla Ciebie odpowiednie? Oto osiem innych ważnych odkryć medycznych, które powinnaś rozważyć.

  • Karmienie piersią może zwiększyć poziom inteligencji dziecka

    . W jednym z badań naukowcy śledzili losy grupy dzieci w wieku kilkunastu i dwudziestu lat, dokumentując po drodze ich rozwój intelektualny i poznawczy. Wynik: Dzieci, które były karmione piersią, były po prostu mądrzejsze.

  • Dzieci karmione piersią lepiej znoszą ból i są mniej zestresowane

    . W jednym z badań lekarze stwierdzili, że zarówno płacz, jak i grymasy – oznaki bólu i stresu – były znacznie rzadsze u dzieci karmionych piersią niż u tych, które nie były karmione.

  • Częstość akcji serca była również niższa u dzieci karmionych piersią, nawet gdy były poddawane stresującym lub bolesnym procedurom medycznym. Co więcej, naukowcy donoszą, że zapobieganie stresowi we wczesnym okresie życia niemowlęcia może mieć korzystny wpływ na sposób przetwarzania ważnych substancji chemicznych w mózgu w późniejszym okresie życia, co z kolei może pomóc dziecku lepiej radzić sobie ze stresem i lękiem.

    Amerykańska Akademia Pediatrii zwraca również uwagę, że karmienie piersią podczas bolesnych dla dziecka procedur, takich jak wkłucie igły, przynosi ulgę w bólu.

  • Karmienie piersią może pomóc dziecku w budowie lepszych kości

    . Oznacza to, że Twoje dziecko będzie miało mocniejszy szkielet. Lekarze w jednym z badań wykazali, że w wieku 8 lat dzieci, które były karmione piersią przez trzy miesiące lub dłużej, miały większą gęstość kości w szyi i kręgosłupie niż te, które były karmione krócej niż trzy miesiące lub wcale.

  • Dzieci karmione piersią otrzymują dużo cholesterolu.

    W porównaniu z mieszankami dla niemowląt mleko matki jest bogate w cholesterol. I choć nie jest to najlepsze dla dorosłych, cholesterol dla niemowląt jest niezbędny do prawidłowego wzrostu i rozwoju. Niektóre badania wykazują, że wysoka zawartość cholesterolu w mleku matki może pomóc w odżywczym zaprogramowaniu metabolizmu noworodka w sposób, który zmniejsza podatność na wysoki poziom cholesterolu i inne problemy związane z tłuszczami dietetycznymi w późniejszym życiu.

  • Karmienie piersią może kontrolować otyłość w późniejszym okresie życia

    . Badania wykazały, jak wysoki poziom hormonu białkowego – leptyny – obficie występującego w mleku matki, wpływa na wzrost dziecka i kształtowanie się jego budowy ciała. Ostatecznie może to wpłynąć na zdolność niemowlęcia do odczuwania sytości po spożyciu pokarmu i zdolność do samoregulacji spożycia kalorii. Wynik końcowy: Karmienie piersią może pomóc dziecku kontrolować wagę i uchronić je przed otyłością w późniejszym życiu. Inne badania wykazują, że dzieci karmione piersią mają zwykle niższy poziom insuliny, co z kolei może również pomóc w kontrolowaniu otyłości.

  • Karmienie piersią może oznaczać mniejsze ryzyko zachorowania na astmę

    . Jeśli Twoje dziecko jest zagrożone astmą lub innymi schorzeniami układu oddechowego, karmienie piersią może stanowić pewną ochronę. Grupa australijskich badaczy stwierdziła, że karmienie piersią ma działanie ochronne przed astmą nawet wtedy, gdy matka sama cierpiała na to zaburzenie oddychania. W innym badaniu lekarze stwierdzili, że nawet kilka krótkich tygodni karmienia piersią po urodzeniu dziecka zapewnia pewną ochronę przed rozwojem astmy.

  • Dzieci karmione piersią mają silniejszy układ odpornościowy.

    Ponieważ mleko matki zawiera szereg czynników immunologicznych zapobiegających chorobom, lekarze od dawna wiedzą, że karmienie piersią może chronić dziecko przed różnymi chorobami. Najnowsze badania wykazują, że ochronne działanie mleka matki może być trwałe. Nawet po odstawieniu dziecka od piersi jego układ odpornościowy pozostaje silniejszy niż u niemowląt, które nie były karmione piersią.

  • Karmienie piersią zmniejsza ryzyko wystąpienia alergii

    . Jeśli chcesz uchronić swoje dziecko przed wieloma chorobami alergicznymi, w tym alergicznym nieżytem nosa, a nawet atopowym zapaleniem skóry, karmienie piersią może to zrobić. Naukowcy odkryli, że dzieci karmione wyłącznie piersią przez pierwsze dwa lata życia były mniej narażone na wystąpienie któregokolwiek z tych problemów.

  • Dlaczego nastolatki wkładają sobie przedmioty pod skórę

    0

    Niektóre dzieci wpychają sobie przedmioty pod skórę. Co kryje się za tym niepokojącym zachowaniem?

    17-letnia dziewczyna wbiła sześć metalowych zszywek w miękką skórę w okolicy nadgarstka.

    15-letnia dziewczynka wepchnęła pod skórę przedramienia kawałek ołowiu z ołówka. Pewna 18-latka w ciągu dwóch lat włożyła sobie 35 przedmiotów, w tym zszywki, ząb grzebienia, ząb widelca, zawleczkę i różdżkę do malowania paznokci.

    Niebezpieczna praktyka wpychania przedmiotów bezpośrednio w ciało lub wkładania ich w skaleczenia nazywana jest self-embedding. Choć nie jest to nowa tendencja, często jest źle diagnozowana, ignorowana lub niedostatecznie zgłaszana.

    Lekarze czasami odkrywają ten problem przez przypadek, najczęściej wtedy, gdy w miejscu wkłucia pojawi się zakażenie. Radiolodzy, którzy przejrzeli trzyletnią dokumentację pacjentów w Nationwide Children’s Hospital w Columbus w stanie Ohio, stwierdzili, że spośród 600 osób leczonych w celu usunięcia ciał obcych z tkanek miękkich, 11 wprowadziło je celowo.

    Korzenie samoosadzania się

    Aż 6% nastolatków przyznaje się do wkładania sobie przedmiotów pod skórę.

    Dlaczego mieliby to robić? Jak mówi dr Peggy Andover, adiunkt na wydziale psychologii Uniwersytetu Fordham i psycholog kliniczny, samookaleczanie jest zaburzeniem psychiatrycznym polegającym na celowym, nie samobójczym samookaleczaniu się (NSSI). Najczęściej występuje u nastolatków, ale nowe badania wykazały, że samookaleczają się już dzieci w wieku 7 lat. W Andover zaobserwowano dość równomierny podział między płciami.

    Jak twierdzi Andover, naukowcy nie poświęcili zbyt wiele uwagi samookaleczaniu się, ale psychologowie mają pewne teorie na temat tego, dlaczego ludzie to robią. Może to być strategia radzenia sobie: sposób na uspokojenie gniewu, niepokoju lub stresu. Może to być sposób na zasygnalizowanie niepokoju emocjonalnego lub zachowanie wyuczone od innych. Andover twierdzi, że wiele osób, które dokonują samoukrywania, mówi, że przyjaciele lub członkowie rodziny również to robią.

    Niektórzy badacze uważają, że samookaleczanie i inne formy NSSI są objawem zaburzeń osobowości typu borderline, ale Andover twierdzi, że zdarzają się one u osób z innymi zaburzeniami, a także u osób bez innej diagnozy. Jej badania odkryły również niepokojący związek: Wiele osób, które zgłaszają samookaleczenia, zgłasza również myśli i próby samobójcze.

    Leczenie samookaleczeń

    Dialektyczna terapia behawioralna (DBT), stosowana w leczeniu zaburzeń osobowości typu borderline, wydaje się także pomagać w ograniczaniu samookaleczeń. DBT to rodzaj terapii poznawczo-behawioralnej, która uczy pacjentów umiejętności radzenia sobie z niezdrowymi zachowaniami i ich zmiany. W Andover trwają prace nad nową terapią poznawczo-behawioralną przeznaczoną specjalnie dla NSSI.

    Co mogą zrobić rodzice? Porozmawiać z nastolatkiem. „Rodzice powinni zdawać sobie sprawę, że zadawanie pytań nie zapoczątkuje zachowania. Nie spowoduje pojawienia się pomysłu w głowie” – mówi Andover. „Potencjalnie może natomiast otworzyć drogę do komunikacji”.

    Wykrywanie samowzmacniania się

    Nastolatki mogą próbować ukryć fakt samooskarżania się. Psycholog kliniczny, dr Peggy Andover, twierdzi, że ważne jest, by to powstrzymać.

    • Szukaj oznak. Jeśli Twoje dziecko nosi latem golfy lub nie chce być widziane w kostiumie kąpielowym, może próbować ukryć urazy powstałe w wyniku samookaleczenia.

    • Porozmawiaj o tym. Gdy dziecko wspomni, że jego kolega to zrobił lub gdy zobaczysz reportaż o samookaleczeniu, skorzystaj z okazji, aby porozmawiać o tym, dlaczego dzieci robią sobie krzywdę i jak temu zapobiec.

    • Zaprowadź dziecko na terapię. Jeśli dowiesz się, że Twoje dziecko wbiło sobie jakiś przedmiot w ciało, potraktuj to poważnie. Terapia może pomóc w rozwiązaniu problemu, który jest przyczyną takiego zachowania. Psychiatra może przepisać leki, takie jak SSRI (selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny), które mogą okazać się skuteczne.

    Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer „doctor the Magazine”.

    Porady żywieniowe, które możesz wziąć sobie do serca

    0

    5 najlepszych zalecanych przez lekarza witamin i minerałów dla zdrowia serca.

    Prawidłowe odżywianie – w tym dieta o niskiej zawartości tłuszczu i wysokiej zawartości błonnika – jest uważane za tak ważne dla zdrowia serca, że prawie każdy zestaw wytycznych dotyczy tego, co należy jeść, czego nie należy jeść, jak należy to jeść i kiedy należy to robić.

    W rzeczywistości, rządowe wytyczne dotyczące leczenia ciśnienia krwi, cholesterolu i otyłości – trzech najważniejszych czynników ryzyka chorób serca – podkreślają znaczenie diety jako sposobu na osiągnięcie prawidłowych wyników. Nie zapominajmy też, że oprócz zdrowej diety, regularna aktywność fizyczna przyczynia się do zdrowia serca, kontroli wagi i wielu innych korzyści.

    „Nie ma wątpliwości, że odżywianie jest najważniejszym czynnikiem w zapobieganiu chorobie wieńcowej” – mówi dr Thomas Barringer, dyrektor medyczny Centrum Zdrowia Sercowo-Naczyniowego w Carolinas Medical Center w Charlotte, N.C. – „Wszystko sprowadza się do odżywiania”.

    Dlatego lekarz ułożył listę pięciu najlepszych witamin i minerałów, których potrzebujesz dla optymalnego zdrowia serca. Zaczynając od:

    Obowiązkowe zwiększanie ilości magnezu

    W dużych badaniach powiązano niedobór magnezu z wysokim ciśnieniem krwi, a w niektórych wykazano związek między suplementacją magnezu a zmniejszonym ryzykiem zgonu z powodu chorób serca.

    Niektórzy badacze twierdzą, że jako naród moglibyśmy zmniejszyć liczbę zachorowań na choroby serca o połowę, gdybyśmy przyjmowali więcej magnezu” – mówi Carolyn Dean z City Island w stanie Nowy Jork, autorka książki „The Miracle of Magnesium”. „Magnez jest naturalnym blokerem kanałów wapniowych w organizmie. Równoważy on nadmiar wapnia, który jest związany ze skurczem mięśnia sercowego, co jest równoznaczne z zawałem serca.”

    Ciemne, liściaste zielone warzywa są bogate w magnez, a pełne ziarna i orzechy również są jego dobrym źródłem.

    „Gotowane i przetworzone pokarmy również tracą dużo magnezu, co sprawia, że jest to bardzo niedoborowy minerał”. Dlatego Dean sugeruje przyjmowanie 300 mg dwa do trzech razy dziennie tlenku magnezu, cytrynianu magnezu lub glicynianu magnezu.

    Chociaż lekarze mogą zalecać większe dawki suplementu magnezu w przypadku określonych schorzeń, Instytut Medycyny podaje, że górna granica spożycia suplementu magnezu dla zdrowych osób dorosłych wynosi 350 mg. Nie ma górnej granicy dla magnezu spożywanego z dietą. Pamiętaj, aby porozmawiać z lekarzem o stosowaniu suplementów, ponieważ mogą one kolidować z niektórymi lekami i być niebezpieczne dla osób z pewnymi schorzeniami lub przyjmujących pewne leki.

    Dane z badań Nurses’ Health Study oraz Harvard School of Public Health potwierdzają twierdzenia Deana. Większe spożycie magnezu może zmniejszyć ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2. Badania wykazały, że niski poziom magnezu może upośledzać wrażliwość na insulinę lub jej działanie. Spożywanie odpowiedniej ilości magnezu może pomóc w prawidłowym funkcjonowaniu insuliny w organizmie, co może zapobiec cukrzycy typu 2.

    American Heart Association (AHA) wymienia cukrzycę jako jeden z sześciu głównych czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Prawdopodobieństwo wystąpienia choroby serca lub udaru mózgu u osób dorosłych z cukrzycą jest od dwóch do czterech razy większe niż u osób bez cukrzycy.

    Nie oszukujmy się z kwasem foliowym

    Kwas foliowy, witamina z grupy B, jest ważny dla zdrowia serca, co do tego eksperci są zgodni. Ilość homocysteiny we krwi, markera chorób serca, jest regulowana przez kwas foliowy.

    „Wysoki poziom homocysteiny może prowadzić do chorób serca, a sposobem na zwalczanie wysokiego poziomu homocysteiny jest przyjmowanie kwasu foliowego” – mówi dr Michael Poon, szef kardiologii w Cabrini Medical Center w Nowym Jorku. Jego zdaniem należy przyjmować 1 miligram lub 1000 mikrogramów dziennie.

    Homocysteina może uszkadzać ściany naczyń krwionośnych i przyczyniać się do powstawania zakrzepów, i chociaż badania konsekwentnie wykazują, że wysoki poziom wiąże się ze zwiększonym ryzykiem chorób serca, naukowcy nadal nie są pewni, czy obniżenie poziomu homocysteiny zmniejsza ryzyko chorób serca.

    Jednak na poziom homocysteiny duży wpływ ma dieta, a kilka badań wykazało, że wyższe stężenie witamin z grupy B we krwi – zwłaszcza kwasu foliowego – jest związane, przynajmniej częściowo, z niższym stężeniem homocysteiny. Obecnie płatki śniadaniowe, pieczywo i inne zboża, takie jak ryż, są wzbogacane dodatkowym kwasem foliowym. Owoce i warzywa, takie jak szpinak, truskawki, pomarańcze i brokuły, zawierają duże ilości kwasu foliowego.

    Nancy Kennedy, MS, RD, dietetyk z Ministrelli Women’s Heart Center w Beaumont Hospital w Royal Oak, Mich. Witaminy B-6 i B-12 są również ważne w obniżaniu poziomu homocysteiny. „Wielu klinicystów kładzie nacisk na kwas foliowy, ale tak naprawdę wszystkie trzy witaminy z grupy B biorą udział w metabolizmie homocysteiny, a witamina B-6 jest jedną z witamin, których zazwyczaj jest bardzo mało w diecie amerykańskiej” – mówi. Wątroba wołowa, pieczone ziemniaki, arbuz i banan są bogate w witaminę B-6, natomiast mleko, mięso (wołowina, wieprzowina, jagnięcina, cielęcina, ryby, drób), jajka i sery są bogate w witaminę B-12.

    Niacyna zmniejsza ryzyko dla serca

    Niacyna (kolejna witamina z grupy B) pomaga zwiększyć poziom HDL, czyli „dobrego” cholesterolu. Jest dostępna w preparatach dostępnych bez recepty oraz w suplementach diety. Znajduje się również w produktach mlecznych, drobiu, rybach, chudym mięsie, orzechach i jajach. Rośliny strączkowe oraz wzbogacone pieczywo i płatki śniadaniowe również mogą zawierać niacynę. Poon zaleca osobom z niskim poziomem HDL przyjmowanie 500 mg niacyny każdego dnia, a następnie zwiększenie tej dawki do 1000 mg.

    Ale, ostrzega, powinno to być monitorowane przez lekarza, ponieważ każda osoba jest inna. „Może ona wywołać pewne skutki uboczne i nie jest przeznaczona dla każdego, zwłaszcza dla osób, które mają już wysoki poziom HDL” – mówi lekarzowi. Może wystąpić zaczerwienienie, swędzenie, nudności i wymioty.

    Podwyższanie poziomu potasu

    Potas pomaga regulować ciśnienie krwi, a wysokie ciśnienie krwi, czyli nadciśnienie, jest jednym z głównych czynników ryzyka chorób serca. Normalne ciśnienie krwi wynosi poniżej 120 wartości ciśnienia skurczowego i poniżej 80 wartości ciśnienia rozkurczowego.

    Aby uzyskać odpowiednią ilość potasu, „zalecam spożywanie od pięciu do dziewięciu porcji owoców i warzyw każdego dnia” – mówi Kennedy. Pokarmy bogate w potas to nabiał, banany, ziemniaki, brzoskwinie i morele. Narodowy Program Edukacji w zakresie Wysokiego Ciśnienia Krwi zaleca, by osoby, które nie cierpią na nadciśnienie, spożywały co najmniej 3500 mg potasu dziennie.

    Jeśli chodzi o potas, Kennedy woli spożywać produkty pełnowartościowe niż suplementy. „Owoce i warzywa są również bogate w błonnik, a błonnik jest potrzebny do obniżenia poziomu cholesterolu, co nie będzie możliwe dzięki suplementom potasu” – mówi lekarzowi. Jeden średniej wielkości pieczony ziemniak ze skórką ma 850 mg potasu; 10 połówek suszonych moreli zawiera 407 mg; 1 filiżanka rodzynek ma 1099 mg, a jedna filiżanka kabaczka zimowego ma 896 mg.

    Liczenie na wapń

    „Wiele osób myśli o wapniu jako o produkcie przeznaczonym dla kości, ale jest on również dobry dla serca” – mówi Kennedy. „Pomaga kontrolować wagę, co pośrednio wpływa na ryzyko chorób serca. Wraz z magnezem i potasem pomaga również regulować ciśnienie krwi.

    „Zalecam, aby każdy spożywał od dwóch do trzech porcji żywności bogatej w wapń dziennie” – mówi Kennedy. „Można jeść migdały lub brokuły, ale potrzeba trzech filiżanek brokułów, aby uzyskać wapń zawarty w jednej szklance mleka, dlatego zalecam spożywanie produktów mlecznych lub sojowych.

    Amerykańskie wytyczne żywieniowe z 2005 r. zalecają dorosłym spożywanie trzech porcji bogatego w wapń nisko- lub beztłuszczowego nabiału każdego dnia.

    „Osobom, które nie tolerują laktozy lub nie lubią smaku mleka, proponuję włączenie do diety sera sojowego i mleka sojowego, ponieważ są one bogate w wapń i pomagają obniżyć poziom cholesterolu” – mówi. Jedna filiżanka mleka zawiera od 290 do 300 mg wapnia, a 1 uncja sera szwajcarskiego od 250 do 270 mg. Suplementy diety to kolejna opcja, aby upewnić się, że zaspokajasz swoje dzienne zapotrzebowanie.

    Fit Kids: Znaczenie przyjaźni wśród dzieci

    0

    Chcesz pomóc swoim dzieciom w budowaniu poczucia własnej wartości? Najważniejsi są kumple.

    Czy kiedykolwiek martwiłeś się o to, czy Twoje dziecko znajdzie sobie przyjaciół? A może byłeś zdenerwowany, ponieważ inne dziecko odrzuciło przyjaźń Twojego dziecka?

    Znalazłam się w takiej sytuacji, gdy pewnego dnia moja 6-letnia córka wróciła ze szkoły z płaczem. Powiedziała mi, że jej najlepsza przyjaciółka postanowiła, że nie chce się już z nią bawić.

    Mój „instynkt mamy” nakazywał mi w jakiś sposób wskoczyć do akcji i ją chronić. Każdy z nas miał kiedyś bolesne kontakty z przyjaciółmi, a kiedy widzi się, że dziecko przechodzi przez coś podobnego – serce pęka. Wzięłam to do siebie.

    Badania nad przyjaźnią wśród dzieci

    Wtedy jednak doznałem olśnienia. Jako rodzic poświęciłem mnóstwo czasu i energii, by upewnić się, że ma dobre oceny, uprawia sport i bierze lekcje muzyki. Aż do tej pory nie skupiałam się na nauce o przyjaźni. Jako pediatra wiem, że nauka nawiązywania przyjaźni i radzenia sobie ze zmianami w związkach jest ważna – nawet dla małych dzieci. Zrozumiałam, że nie mogę jej chronić.

    Badania potwierdzają, jak ważny jest ten aspekt dorastania. Niektóre badania pokazują, że dzieci już w wieku przedszkolnym wiedzą, co to znaczy być samotnym, odczuwać nudę i smutek. Potrzeba więcej badań, ale wielu psychologów dziecięcych podejrzewa, że dzieci, które odczuwają samotność, mogą mieć na nią wpływ w dłuższej perspektywie, co może skutkować niższą samooceną i zwiększonym prawdopodobieństwem bycia samotnym dorosłym. W jednym z badań wzięło udział 242 uczniów szóstej klasy. Ci, którzy nie mieli przyjaźni, byli smutniejsi i mieli niższe poczucie własnej wartości niż ich rówieśnicy.

    Nie każde dziecko musi być popularne, ani też nie każde może być popularne” – twierdzi dr Kenneth Rubin, profesor rozwoju społecznego na Uniwersytecie Maryland, w książce „The Friendship Factor: Helping Our Children Navigate Their Social World — and Why It Matters for Their Success and Happiness. Ważniejsze jest, by dzieci ćwiczyły radzenie sobie w relacjach, co uczy je negocjacji i empatii, a także kształtuje ich poglądy na temat uczciwości.

    Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer „doctor the Magazine”.

    ADHD i dyscyplina: Wskazówki dla rodziców

    0

    Jeśli masz dziecko, które ma ADHD, poniższe wskazówki dotyczące dyscypliny mogą pomóc ci pomóc mu w okresie dojrzewania.

    1/13

    W przypadku ADHD tradycyjne metody dyscyplinowania nie zawsze są najodpowiedniejsze. Zmień swój sposób myślenia z „muszę zdyscyplinować moje dziecko” na „muszę je zdyscyplinować” i zacznij się zastanawiać, jak pomóc mu poprawić jego umiejętności. Przyjęcie postawy „Co mogę zrobić, aby mu pomóc” zamiast „Jak mogę sprawić, aby robiło to, co chcę” zmienia postać rzeczy.

    Wykonaj: Zadaj sobie to pytanie

    2/13

    Czy zachowanie Twojego dziecka jest naprawdę niegrzeczne? Innymi słowy, czy celowo dokonuje ono złego wyboru, czy też zmaga się z impulsywnością, która często towarzyszy ADHD? Większość dzieci z ADHD wie, co powinna zrobić, ale nie potrafi się do tego zmusić. Jeśli postrzegasz to jako coś, co chcą zrobić, ale z czym mają trudności, jesteś bardziej skłonny do pozytywnego ukierunkowania zamiast karania.

    Nie: Krzyczeć

    3/13

    Jeśli Twoja córka się rozproszyła i nie odrobiła pracy domowej, weź głęboki oddech. Jeśli będziesz krzyczeć, nic to nie zmieni. Dziecko zamknie się w sobie i nie usłyszy, co do niego mówisz. Nawet jeśli na krótką metę wydaje się to skuteczne, jest to szkodliwe, ponieważ dziecko kieruje się wyłącznie strachem. Chcesz, aby Twoje dziecko Ci zaufało. Nie pokazuj, jak wygląda utrata kontroli.

    Rób: Bądź zwięzły

    4/13

    Kiedy komunikujesz się z dzieckiem, które ma ADHD, najpierw zwróć na siebie jego uwagę. Następnie mów krótko i prosto. Jeśli zwracasz się z prośbą, upewnij się, że ją rozumie. Jeśli jest to duża prośba – na przykład czas porozmawiać o ocenach – rozłóż rozmowę na kilka dni lub tygodni. To da im czas na zastanowienie się.

    Nie: Myśl zbyt daleko naprzód

    5/13

    To, że Twoje dziecko nie skończy dziś sprzątać swojego zabałaganionego pokoju, nie oznacza, że nigdy nie doprowadzi sprawy do końca. Nie musisz od razu uczyć dziecka, że ma wszystko opanować. Dzięki Twojemu wsparciu i wskazówkom nauczy się ono każdej umiejętności, gdy będzie na to gotowe. Buduj swoją drogę do przyszłości, zamiast martwić się o to, jak ona może wyglądać.

    Do: Ucz się i bądź współczujący

    6/13

    Nie możesz zobaczyć, jak pracuje mózg Twojego dziecka. Widzisz tylko jego zachowanie. To może być frustrujące i niezrozumiałe. Podobnie jak w każdej innej trudnej sytuacji, pomocne są informacje i empatia. Należy przeczytać wszystko o ADHD z zaufanych źródeł, aby zrozumieć tę chorobę, i być współczującym dla dziecka i siebie.

    Nie: Zbyt wiele wymagaj od swojego dziecka

    7/13

    Dzieci z ADHD nie potrafią kontrolować się tak dobrze, jak inne dzieci w tym samym wieku. Jednego dnia mogą robić coś dobrze, a następnego już nie. Zbyt wiele można wymagać od dziecka z ADHD, aby było konsekwentne. Oboje poczujecie się o wiele lepiej, jeśli spotkacie się z dzieckiem tam, gdzie ono jest w danym momencie.

    Rób: Świętuj zwycięstwa

    8/13

    Zwracaj uwagę na to, co się udaje. Może Twoje dziecko poprawiło oceny, nawet jeśli nadal zostawia w domu włączone wszystkie światła. Dostosuj swoją perspektywę tak, aby zauważać i celebrować to, co się udało. Wzmacniaj to, co dobre, zamiast rozwodzić się nad tym, co chciałbyś, aby było inaczej. Kiedy dziecko robi coś, co umie dobrze, podkreślaj jego wysiłek i to, co doprowadziło do takiego zachowania. Na przykład: „Odrobiłeś zadanie domowe. Musisz być z siebie dumny. Jak to się stało, żebyśmy mogli to kontynuować?

    Nie rób tego: Zajmuj się każdą drobnostką

    9/13

    Dzieci z ADHD często się mylą. Są przekierowywane przez cały dzień, każdego dnia. Jeśli będziesz zajmować się wszystkim przez cały czas, będzie to męczące dla Was obojga. Wybierz jedno lub dwa zachowania, nad którymi chcesz popracować, i na razie odpuść sobie resztę. W końcu do nich dojdziecie. W ten sposób dziecko nie będzie miało ciągłego poczucia, że nic nie potrafi zrobić dobrze.

    Rób: Wspieraj i współpracuj

    10/13

    Nie oczekuj od dziecka, że bez trenera zrozumie, jak grać w piłkę nożną. Nie możesz też oczekiwać, że będzie umiało się samo kontrolować, skoro jego mózg nie jest w stanie tego zrobić. Trenuj i współpracuj ze swoim dzieckiem, aby mogło ćwiczyć umiejętności i podejmowanie decyzji w bezpiecznym środowisku. Ćwicz, używając zwrotów takich jak: Jak twoim zdaniem powinniśmy postąpić w tej sytuacji? Posłuchaj, a potem zdecyduj, co jest najlepsze.

    Wykonaj: Szukaj okazji

    11/13

    Twoja córka nie może usiedzieć spokojnie przy obiedzie. Ciągle wyskakuje i biega w kółko. Z drugiej strony, przez cały dzień kontrolowała swoje zachowanie w szkole i jest zmęczona. Zmień swoje oczekiwania, aby nie czuły wstydu z powodu popełniania błędów. Na przykład wyznacz cel, aby usiadło na 2 minuty. Albo niech będzie osobą, która przyniesie dodatkowy ketchup i zniesie talerze, gdy każda osoba skończy.

    Rób: Sprawiedliwie karać każde dziecko

    12/13

    Jeśli masz więcej niż jedno dziecko i nie każde z nich ma ADHD, może się okazać, że trzeba będzie zastosować wobec nich różne konsekwencje. Dla rodzica może to być trudny teren. Powiedz wszystkim dzieciom, że stanowicie zespół i konsekwencje będą sprawiedliwe, ale nie zawsze takie same. Okaż współczucie, gdy któreś z dzieci czuje złość. Powiedz: „Rozumiem, że może być ci trudno to zaakceptować”.

    Zrób to: Zadbaj o siebie

    13/13

    Zachowania związane z ADHD mogą być trudne do opanowania. Kiedy jesteś spokojny i wypoczęty, możesz poradzić sobie z większą ilością problemów i lepiej je znosić. Może to oznaczać ograniczenie zobowiązań i dostosowanie swojego harmonogramu i standardów. Ważna jest również dbałość o siebie – ćwiczenia, sen i odpowiednia dieta. Dzięki temu będziesz lepiej przygotowany, aby pomóc swojej rodzinie – i sobie – rozwijać się.

    Jak dbać o zdrowie dziecka

    0

    Wskazówki dla nowej mamy

    Jak dbać o zdrowie dziecka

    Jak dbać o zdrowie dziecka

    Z archiwum lekarza

    Lydia Hurlbut przyznaje, że przez pierwsze sześć tygodni po przywiezieniu do domu swojego nowego dziecka, Kyry, była trochę szalona. Nie dopuszczała dzieci – ani zdrowych, ani wąchających – w pobliże wzroku noworodka. Dorosłych wpuszczała do domu dopiero po dokładnym sprawdzeniu, czy nie są przeziębieni lub chorzy na inne choroby, a nawet wtedy wysyłała ich najpierw do umycia rąk.

    „Byłam na tym punkcie kompletną wariatką, absolutnie psychotyczną” – mówi Hurlbut, która jest zarejestrowaną pielęgniarką w Pasadenie w Kalifornii. Jest jednak przekonana, że te drakońskie środki – wraz z karmieniem Kyry niemal wyłącznie piersią przez pierwszy rok życia – opłaciły się, ponieważ jej dziecko było zdrowe. „Kyra nie przeziębiła się nawet do ósmego miesiąca życia”.

    Pediatrzy twierdzą, że niemowlęta zazwyczaj nie chorują zbyt często w ciągu pierwszych kilku miesięcy po urodzeniu, głównie dlatego, że rodzą się z przeciwciałami nabytymi w łonie matki. Karmienie piersią może również pomóc w ochronie przed niektórymi dolegliwościami, takimi jak infekcje ucha i niektóre choroby układu oddechowego.

    Zbuduj odporność

    Niemniej jednak ważne jest, aby zminimalizować kontakt z zarazkami w ciągu pierwszych trzech miesięcy życia, ponieważ układ odpornościowy dziecka nie jest jeszcze rozwinięty, a jego organizm nie jest jeszcze tak sprawny, aby samodzielnie zwalczać choroby. Wcześniaki są najbardziej narażone na zachorowanie, ponieważ nie miały tak dużo czasu w macicy, aby przyswoić sobie przeciwciała matki.

    „W tych pierwszych tygodniach ich ciała nie reagują tak skutecznie, jak w wieku od 3 do 6 miesięcy” – mówi dr Lillian Blackmon, profesor pediatrii na University of Maryland School of Medicine i członek komitetu Akademii Amerykańskiej ds. płodów i noworodków.

    Nawet zwykłe przeziębienie może być trudne dla niemowląt, ponieważ w ciągu pierwszych kilku miesięcy oddychają one tylko przez nos i nie potrafią kaszleć, aby usunąć śluz z gardła. Ich drogi oddechowe są również mniejsze. „Są one bardzo niespokojne” – mówi dr Blackmon. „Będą rozdrażnione, nie będą się dobrze odżywiać, będą płakać i nie będą dobrze spać”.

    Unikanie „grypy żłobkowej

    Rodzice mogą zrobić wiele, aby zapobiec chorobom. „Po pierwsze, należy często myć ręce, ponieważ jest to jeden z głównych sposobów przenoszenia chorób” – mówi dr William Kanto, przewodniczący wydziału pediatrii w Medical College of Georgia i kolejny członek komitetu ds. płodów i noworodków AAP.

    Inne popularne porady pediatrów:

    • Aktualne informacje na temat szczepień ochronnych

    • Trzymać niemowlęta, zwłaszcza poniżej 3 miesiąca życia, z dala od dorosłych i dzieci, które są chore

    • Unikać zatłoczonych sklepów spożywczych, centrów handlowych i innych miejsc publicznych

    • Starannie wybieraj placówki opieki nad dziećmi

    Jeśli musisz wysłać swoje dziecko pod opiekę, postaraj się znaleźć taką sytuację, która zminimalizuje ryzyko – nie jest to łatwe zadanie, ponieważ nawet najlepsze przedszkola, z najbardziej sumiennym personelem, mogą być pełne zarazków.

    Pomocne będzie także ograniczenie liczby placówek opieki dziennej, z których korzystasz: Znajdź dobrego opiekuna i trzymaj się go, a także wybierz miejsce, które oddziela niemowlęta od innych dzieci. „Zastanów się, czy będzie to rodzinna placówka dzienna z kilkorgiem dzieci, czy też duża placówka dzienna” – radzi Blackmon – „ponieważ za każdym razem, gdy zwiększa się liczba rodzin, zwiększa się ryzyko zakażenia”.

    Martwisz się? Zgłoś się do lekarza

    Najczęstsze choroby, na które zapadają dzieci w pierwszym roku życia, to przeziębienia i choroby górnych dróg oddechowych, wirusy żołądkowo-jelitowe i infekcje uszu. Większość dzieci w pierwszym roku życia zapada na około sześć chorób z gorączką, mówi dr Kanto. Osoby urodzone zimą, kiedy zarazki rozmnażają się w pomieszczeniach, mieszkające z palaczami lub maluchami chorują częściej.

    Nowi rodzice często mają trudności z określeniem, kiedy powinni skontaktować się z lekarzem, ale większość lekarzy twierdzi, że lepiej być bezpiecznym niż żałować, a wiele gabinetów oferuje dyżury telefoniczne lub dyżury pielęgniarek w celu omówienia problemów.

    Dr Blackmon radzi nowym rodzicom, aby dzwonili do niej, jeśli ich dziecko:

    • Ma gorączkę, szczególnie powyżej 100,2 stopnia, lub temperaturę poniżej normy

    • Nie będzie jadł

    • Jest apatyczny i ospały

    • Ciągle płacze

    • Kaszle

    • Ma luźne stolce lub stolce z domieszką śluzu lub krwi

    • Wymiotuje większą część tego, co właśnie zjadł

    Stan chorego niemowlęcia może szybko ulec zmianie, dlatego wielu lekarzy zaleca, aby zadzwonić do rodziców, gdy tylko zaobserwują gorączkę u niemowlęcia poniżej 3 miesiąca życia. Nie należy również przypisywać gorączki ząbkowaniu, ponieważ wiele ząbkujących dzieci nie ma takich objawów – mówi Pamela Lemons, pielęgniarka pediatryczna z James Whitcomb Riley Hospital for Children w Indianapolis. (Dzieciom wyrzynają się zęby między 3 miesiącem a 2 rokiem życia).

    Zbierz swoje myśli

    Hurlbut twierdzi, że wizyta u lekarza przebiegnie sprawniej, jeśli rodzice zawczasu zapoznają się z jak największą liczbą spostrzeżeń i informacji. Przekonała się o tym ostatnio, gdy Kyra, obecnie dwulatka, miała objawy przeziębienia, które okazały się zapaleniem płuc.

    Zanim zadzwonisz do lekarza zapisz:

    • Objawy i kiedy się zaczęły, takie jak:

    TemperaturaKłopoty z oddychaniem; kaszel lub bicie serca szybsze niż zwykleZmiana w rytmie snuZmiana w zachowaniu: drażliwość, płaczliwość, zmęczenie, sennośćWymioty lub biegunka; liczba mokrych lub zabrudzonych pieluch w ciągu dniaBrak apetytuCiąganie za uszyOczy szkliste, czerwone lub z wydzielinąSkóra: blada, wilgotna, spocona, sucha lub z wysypką

    • Dlaczego się martwisz:

    Czy objawy nasilają się? Czy w przeszłości u dziecka występował ten lub inny problem medyczny? Czy dziecko było narażone na kontakt z innymi osobami chorymi?

    • Co zrobiłeś, aby złagodzić objawy lub sprawić, by dziecku było wygodniej, i jakie efekty przyniosły te działania

    • Numer telefonu Twojej apteki

    „Byłem w stanie przekazać lekarzowi kolejne cztery objawy, które pojawiły się w ciągu kilku godzin” – mówi Hurlbut. „Im więcej masz informacji, tym bardziej jesteś wiarygodny i tym bardziej wiedzą, czy jest to coś, co wymaga tylko obserwacji, czy też należy to natychmiast zobaczyć”.

    Przede wszystkim zaufaj własnym obserwacjom i instynktom. Nawet jeśli jesteś nowicjuszem, nie potrzeba wiele czasu, aby nauczyć się typowych zachowań niemowlęcia i zauważyć, że coś jest nie tak.

    „W miarę jak uczysz się rozpoznawać sygnały dziecka, nabierasz pewności w swoich osądach” – mówi dr Blackmon. „Kiedy rodzice przekroczą ten punkt, będą wiedzieli o swoim dziecku więcej niż pediatra”.

    Czy istnieją alternatywne schematy szczepień dla niemowląt?

    0

    Lekarz rozmawia z ekspertami z CDC i Amerykańskiej Akademii Pediatrii na temat alternatywnych schematów szczepień dla niemowląt.

    Laura Dye była zwolenniczką szczepień dzieci do czasu urodzenia pierwszego dziecka. Potem przestraszyła się po przeczytaniu w Internecie informacji, które teraz nazywa straszeniem.

    „Byłam bardzo przerażona szczepionkami” – mówi Dye, mieszkająca w południowym Delaware. „To było moje nowe, małe dziecko. Był taki idealny.”

    Chciała ograniczyć szczepionki z obawy, że mogą one zaszkodzić jej nowonarodzonemu synowi. Jej mąż, Jared, chciał, aby ich nowy syn był w pełni zaszczepiony. Miał ciotkę, która zachorowała na polio i powiedział, że to się nigdy nie stanie naszemu dziecku” – mówi Dye.

    To była debata na temat szczepionek w pigułce, w której każde z rodziców dążyło do tego, co uważało za najlepsze dla swojego dziecka.

    Poszli na kompromis. Rozłożyli szczepionki w czasie, tak aby dziecko otrzymywało nie więcej niż dwie na jedną wizytę kontrolną. Zaszczepienie go zajęłoby znacznie więcej czasu, niż zaleca CDC.

    W tamtym czasie Dye się na to zgodziła. Ale w ciągu niespełna trzech lat całkowicie zmieniła zdanie. Co się stało?

    Czas jest wszystkim

    Do drugich urodzin dzieci otrzymują do 27 szczepionek. Podczas niektórych wizyt mogą otrzymać nawet 5 szczepionek.

    Wszystko to jest częścią oficjalnego kalendarza szczepień CDC, który obejmuje 14 poważnych chorób, takich jak krztusiec, błonica, tężec, świnka, odra, różyczka, rotawirusy, polio, zapalenie wątroby typu B i zapalenie opon mózgowych.

    Dlaczego tak wiele szczepień w tak krótkim odstępie czasu?

    „Powodem jest to, że właśnie wtedy ludzie są najbardziej narażeni na te niebezpieczne choroby – mówi dr Gail Shust, ekspert w dziedzinie chorób zakaźnych wieku dziecięcego w Icahn School of Medicine w Mount Sinai. Na przykład krztusiec i zapalenie opon mózgowych mogą zagrażać życiu, jeśli nie są chronione szczepionką. Krótko mówiąc, nie ma na co czekać.

    Potwierdzają to badania naukowe, oparte na próbach klinicznych i dziesiątkach lat doświadczeń z pacjentami. Harmonogram szczepień jest bardzo szczegółowy, aby zapewnić dzieciom maksymalne bezpieczeństwo do czasu uzyskania pełnej ochrony.

    Dysponujemy największą wiedzą i zrozumieniem reakcji układu odpornościowego w tym okresie – mówi dr Kari Simonsen, specjalista chorób zakaźnych u dzieci z Uniwersytetu Nebraska.

    Według Instytutu Medycyny schemat szczepień się sprawdza, a szczepionki zapobiegają wielu przypadkom odry i innych chorób zakaźnych.

    Czy istnieją alternatywne schematy szczepień?

    Nie ma oficjalnych alternatywnych schematów szczepień. Żadna licząca się grupa medyczna ich nie akceptuje. Simonsen twierdzi, że nie ma też badań, które potwierdzałyby ich bezpieczeństwo.

    Mimo to niektórzy rodzice odkładają szczepienia w czasie, tak jak Dye w przypadku swojego syna. Inni pomijają niektóre z nich. Niektóre z tych planów wymyślają rodzice lub lekarze.

    W książce The Vaccine Book: The Vaccine Book: Making the Right Decision for Your Child, Robert Sears, MD, pisze, że ułożone przez niego schematy szczepień są zgodne z odpowiednimi odstępami między dawkami i przedziałami wiekowymi, dla których każda szczepionka jest zatwierdzona.

    Większość innych pediatrów, Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) i CDC nie popierają żadnych planów wykraczających poza oficjalny schemat.

    Podobnie jak Dye, rodzice, którzy stosują takie podejście, martwią się, że zbyt duża liczba szczepionek podanych zbyt wcześnie nadwyręży układ odpornościowy dziecka lub że określone składniki szczepionki mogą mu zaszkodzić.

    Jednak w rzeczywistości alternatywne schematy szczepień mogą zwiększyć – a nie zmniejszyć – ryzyko.

    Nie przynoszą one żadnych korzyści, a „jedynie minusy” dla dziecka i całej społeczności, mówi dr Paul Offit. Paul Offit, ekspert w dziedzinie chorób zakaźnych w Children’s Hospital of Philadelphia, który napisał kilka książek na temat szczepionek.

    Alternatywne schematy szczepień nie zostały formalnie przebadane, ale istnieją pewne dowody na to, że mogą one przyczyniać się do powstawania epidemii.

    „Stany, w których duża liczba rodziców rezygnuje ze szczepień, wykazują zwiększone ryzyko wystąpienia chorób zakaźnych” – mówi dr Doug Opel, pediatra ze Szpitala Dziecięcego w Seattle. „Jest to znaczące i głębokie”.

    To są dzieci nieszczepione. Jednak, jak twierdzi, nie jest to zbyt duży przeskok, aby sądzić, że dzieci, które otrzymały kilka szczepień, ale nie wszystkie, również nie będą miały wystarczającej ochrony.

    Co mówi Twój lekarz?

    Nie jest to główny nurt, ale niektórzy lekarze nie mają nic przeciwko temu, aby nieco zmodyfikować harmonogram. Opel na przykład uważa, że niektóre szczepienia są lepsze niż żadne, ale najlepiej trzymać się oficjalnego planu.

    Stephanie Cave, lekarz medycyny rodzinnej z Baton Rouge w stanie Los Angeles, nie przestrzega oficjalnego schematu szczepień dzieci. Mówi, że zamiast tego dostosowuje go do każdego pacjenta.

    Mam problem z tym, że [oficjalny schemat] ma obejmować wszystkich i wszystkich traktować w ten sam sposób” – mówi Cave, która napisała książkę „What Your Doctor May Not Tell You About Children’s Vaccinations”, w której kwestionuje bezpieczeństwo szczepionek. „W mojej praktyce nie traktujemy wszystkich w ten sam sposób”.

    AAP twierdzi, że nie ma pewnego sposobu, aby dostosować harmonogram i mieć pewność, że dziecko będzie bezpieczne przed potencjalnie zagrażającymi życiu infekcjami, ponieważ wszystkie dzieci są narażone na ryzyko. A na dłuższą metę może to oznaczać więcej zastrzyków.

    Syn Dyes, który ma teraz 3 lata, nie miał żadnych problemów z harmonogramem szczepień, który ustalili jego rodzice. Dye mówi, że jej lekarz zgodził się na to, ponieważ jej syn w końcu otrzyma wszystkie szczepionki. Dye przyznaje jednak, że planowanie wszystkich dodatkowych wizyt u lekarza, aby po kolei zaszczepić syna, było bolesne.

    Z perspektywy czasu mówi, że zareagowała emocjonalnie na podstawie artykułów o szalonych teoriach spiskowych. Mówi, że postanowiła przyjrzeć się temu bliżej i dowiedziała się, że rzekomy związek między autyzmem a szczepionkami został obalony.

    Jedyne prawdziwe dowody naukowe, jakie udało jej się znaleźć, potwierdzały bezpieczeństwo i skuteczność szczepionek. Dlatego jej córka, która ma teraz 7 miesięcy, otrzymuje wszystkie szczepionki w terminie.

    „Czuję się spokojna o moje dzieci, że chronię je przed chorobami, które nie są potrzebne” – mówi Dye.

    Inni rodzice nadal nie są tego pewni.

    Jeśli zastanawiasz się, czy Twoje dziecko naprawdę potrzebuje tych wszystkich szczepionek – nawet jeśli wiesz, że badania naukowe w przeważającej mierze potwierdzają bezpieczeństwo szczepionek – porozmawiaj o tym z lekarzem. Prawdopodobnie oboje chcecie postąpić słusznie.

    Można się zdziwić, że istnieje pewna elastyczność w regularnym harmonogramie bez wykraczania poza zalecenia.

    Na przykład trzecia dawka szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B może być podana w dowolnym momencie między 6 a 18 miesiącem życia. Szczepionka przeciw rotawirusom może być podana w dwóch lub trzech dawkach, w zależności od rodzaju szczepionki. O wszystkie te kwestie można zapytać swojego lekarza.

    „Rodzice mają prawo do uzyskania informacji i wyrażenia swoich obaw” – mówi Shust. „Bezwzględnie chcemy je usłyszeć”.

    6 zmian w organizmie po ciąży, o których nikt ci nie mówi

    0

    Lekarz omawia 6 zmian w organizmie po ciąży, które zaskakują wiele świeżo upieczonych mam.

    Kiedy dowiedziałaś się, że jesteś w ciąży, wiedziałaś, że twoje życie zmieni się na zawsze! Było tyle rzeczy, na które czekałaś: przyniesienie dziecka do domu, zobaczenie jego pierwszego uśmiechu, usłyszenie jego pierwszego gruchania.

    Wiedziałaś też, że Twoje ciało czekają pewne zmiany – przybieranie na wadze w czasie ciąży, większe piersi, być może spuchnięte kostki, jeśli zbyt długo przebywałaś na nogach.

    Ale są pewne zmiany, które mogą Cię zaskoczyć. Oto pięć z nich.

    1. Spadek popędu płciowego

    Jeśli nie jesteś w nastroju, nie jesteś sama – wiele świeżo upieczonych matek zauważa spadek popędu płciowego.

    „Może minąć nawet rok, zanim poczujesz, że znów masz ochotę na seks” – mówi dr Hope Ricciotti, profesor nadzwyczajny położnictwa i ginekologii w Harvard Medical School i praktykujący położnik w Beth Israel Deaconess Hospital w Bostonie. „Jesteś tak skoncentrowana na dziecku i rodzinie, że masz niewiele lub nie masz w ogóle czasu dla siebie, a to dotyczy także seksu”.

    Jesteś również zmęczona i możesz nie mieć żadnych romantycznych chwil przez pierwsze kilka miesięcy po urodzeniu dziecka, aby nawet myśleć o akcie, który począł twoje dziecko, mówi.

    W połączeniu z poziomem estrogenu, który po porodzie wraca do normy, seks spada na koniec listy twoich priorytetów. Dobra wiadomość: seks wróci na górę.

    „Poziom estrogenu wzrasta w czasie ciąży, a po porodzie gwałtownie spada” – mówi dr Silvana Ribaudo, położnik z Columbia Medical Center w Nowym Jorku. „Zmiana poziomu estrogenów oznacza, że popęd płciowy kobiety jest prawdopodobnie dość niski. Odbudowuje się, ale wymaga to czasu”.

    2. Większy brzuch

    Po urodzeniu dziecka brzuch znika, prawda? Cóż, nie tak szybko.

    Wiele kobiet oczekuje, że po porodzie ich brzuch niemal natychmiast wróci do normalnych rozmiarów – mówi Ribaudo. Potrzeba około 6-8 tygodni, zanim macica powróci do rozmiarów sprzed ciąży.

    Amanda Ezman z Oneidy w stanie Nowy Jork była jedną z mam zaskoczonych wielkością swojego brzucha po porodzie.

    Dzień po narodzinach mojej córki skorzystałam z łazienki i spojrzałam w lustro” – opowiada Ezman. Myślałam, że będę wyglądała trochę inaczej, ale nadal byłam w prawie dziewiątym miesiącu ciąży”.

    W czasie ciąży i po porodzie ćwiczenia i zdrowa dieta są kluczem do powrotu ciała do formy (oczywiście pod kierunkiem ginekologa).

    To wymaga czasu, mówi Ricciotti. Ćwiczenia mięśni brzucha pomagają w ujędrnieniu brzucha.

    3. Niespodzianka w postaci butów

    Myślisz, że zmiany, których doświadczasz w czasie ciąży, dotyczą głównie odcinka środkowego? Zapomniałaś o stopach.

    „Tak, kobiece stopy puchną w czasie ciąży – mówi Ricciotti. Ale po urodzeniu dziecka może ona na stałe zmienić rozmiar buta”.

    American College of Obstetrics and Gynecologists (ACOG) zaleca, aby kobiety o średnim wzroście przytyły w czasie ciąży 25-35 funtów. Ten dodatkowy ciężar wywiera nacisk na stopy.

    „Dodatkowy ciężar, który nosisz, może spłaszczyć łuk stopy – mówi Ricciotti. Przy spłaszczonym łuku może się okazać, że aby było Ci wygodnie, potrzebujesz buta o pół centymetra większego”.

    Hormony również odgrywają tu pewną rolę – w szczególności jeden z nich, zwany relaksyną.

    Robi ona dokładnie to, na co wygląda” – mówi Ribaudo. Rozluźnia wiązadła mięśniowe w twoim ciele, aby pomóc ci przygotować się do porodu, ale nie dotyczy to wyłącznie obszaru miednicy. Ma również wpływ na resztę ciała, w tym na stopy.

    Przy rozluźnionych więzadłach w stopach i zwiększonej masie ciała naciskającej na łuk, Twoje stopy są przygotowane do spłaszczenia i wydłużenia.

    A z drugiej strony? To świetny pretekst, by wybrać się na zakupy butów.

    4. Rozmiar miseczki

    Wiele kobiet spodziewa się, że ich piersi powiększą się przed i po porodzie, zwłaszcza jeśli kontynuują karmienie piersią. Ale pamiętaj: co rośnie, to rośnie

    „Po porodzie i zaprzestaniu karmienia piersią (…) piersi mogą wyglądać nie tylko na obwisłe, czego większość kobiet się spodziewa, ale także na mniejsze” – mówi Ricciotti.

    Nierzadko zdarza się, że po ciąży i karmieniu piersią kobiety tracą jeden rozmiar miseczki, a to jeszcze nie koniec.

    „Im więcej masz dzieci, tym bardziej twoje piersi stają się obwisłe” – mówi Ricciotti.

    Nie należy jednak obwiniać karmienia piersią. Badanie przeprowadzone w 2008 roku na 93 kobietach wykazało, że historia karmienia piersią nie ma związku z prawdopodobieństwem wystąpienia obwisłych piersi. Czynnikami ryzyka dla obwisłych piersi były natomiast: wyższy wskaźnik BMI, większa liczba ciąż, większy rozmiar biustonosza przed ciążą, palenie papierosów i starszy wiek.

    5. Wypadanie włosów

    W czasie ciąży większość kobiet ma pełniejsze i bardziej lśniące włosy. Po porodzie włosy wracają do normy – a to może oznaczać, że wygląda na to, że tracisz ich więcej niż zwykle. Ale nie martw się – wszystko się wyrównuje.

    Jak mówi Ribaudo, w czasie ciąży wyższy poziom estrogenu sprawia, że włosy nie wypadają w normalnym tempie.

    Dlatego po ciąży, kiedy poziom estrogenu spada i wraca do normy, włosy muszą nadrobić zaległości – wypadając.

    Według ACOG okres intensywnego wypadania włosów następuje od jednego do pięciu miesięcy po ciąży. U większości kobiet w ciąży dochodzi do wypadania włosów, ale dobra wiadomość jest taka, że jest to zjawisko tymczasowe. Wypadanie włosów nasila się około 3-4 miesięcy po porodzie, ale zwykle wraca do normy w ciągu 6-12 miesięcy.