Jeśli masz ADHD, możesz czuć, że twój partner jest czasami sfrustrowany twoim zachowaniem, ale możesz nie wiedzieć dokładnie, co jej przeszkadza – lub co z tym zrobić. Każdy człowiek jest inny, ale istnieją pewne wspólne rzeczy, takie jak dezorganizacja, zapominalstwo lub rozmyślanie, które mogą wywołać tarcia.
Kiedy dezorganizacja powoduje kłopoty
„Jestem planistką i organizatorką, zawsze myślę z wyprzedzeniem” – mówi Christine Cox, producentka mieszkająca w Nowym Jorku z mężem Maxem, zawodowym magikiem, który ma ADHD. Christine jest tak zorganizowana, że produkuje i reprezentuje magiczne show Maxa.
Max jest jej przeciwieństwem, co jest dla niego dobre, ale nie jest dobre dla niej. „Mój mąż przez całe życie żył z chaosem. Tymczasem dla mnie chaos jest czynnikiem wyzwalającym”.
Jest to powszechne, mówi Sharon Saline, PsyD, psycholog, który specjalizuje się w ADHD. „Wiele par żyjących z ADHD ma niezgodne standardy porządku i organizacji,” mówi. To może zostawić oboje partnerów sfrustrowanych.
Co robić. Zrób listę tego, co każde z Was uważa za obszary problemowe lub wyzwalacze. Wybierzcie jeden, nad którym zaczniecie pracować. Stwórzcie system, który poprawi organizację.
„Może to być kodowanie kolorami, a może oddzielne pudełka ułożone alfabetycznie” – radzi Saline.
Gdy dochodzi do sporów o to, kto wykonuje obowiązki domowe
„Czasami mam wrażenie, że muszę nieproporcjonalnie wziąć na swoje barki ciężar obowiązków domowych i opracować plan” – mówi Teri Schroeder, terapeutka prowadząca praktykę doradczą Just Mind w Austin (Teksas) wraz z mężem Williamem, który ma ADHD i również jest terapeutą.
Teri bierze sprawy w swoje ręce, ponieważ William nie myśli o tym. Jeśli ona tego nie zrobi, nic nie zostanie zrobione. „Muszę wszystkim zarządzać i wszystko delegować” – mówi.
Jest to typowe w związkach dotkniętych ADHD, mówi Chad Perman, licencjonowany terapeuta małżeński i rodzinny w Bellevue, WA. „Partner bez ADHD często kończy na wykonywaniu znacznie większej ilości prac domowych i rodzicielskich, ponieważ jest o wiele bardziej zorganizowany, niezawodny i potrafi wykonać zadania w rozsądnym czasie”.
Możesz znaleźć się w „relacji rodzic-dziecko”, w której twój partner czuje się tak, jakby musiał być odpowiedzialnym „rodzicem”, a ty wkraczasz w rolę nieodpowiedzialnego „dziecka”. Może to być frustrujące dla Was obojga.
Co należy zrobić. Ustal z partnerem strategię działania. Ustalcie konkretne zadania, za które będziecie odpowiedzialni. Ustaw przypomnienia w telefonie, aby mieć pewność, że je wykonacie.
Gdy zapomnisz o czymś ważnym
Jak mówi Teri Schroeder, zapominalstwo może być frustrujące. „Czasami wysyłam Williama do Trader Joe’s, żeby kupił dwie rzeczy. Potem zajmuje mu to więcej czasu i wraca tylko z jedną rzeczą”.
Jeśli jest to drobna sprawa, zrzuca ją z siebie, a nawet śmieje się z niej, co pomaga. „Mniej zabawne jest, gdy martwię się, że zapomni nakarmić koty, gdy wyjeżdżam z miasta, albo że psu zabraknie wody” – mówi.
Max Cox wie, że jego roztargnienie i zapominalstwo może stanowić problem. „Mogę zgodzić się wysłać coś żonie pocztą, a potem zapomnieć to zrobić w odpowiednim czasie – albo w ogóle nie pamiętać” – mówi.
Czuje się źle, że nie dotrzymał słowa. „Powinna móc na mnie liczyć” – mówi. „Trudno jest zaufać komuś, na kogo nie można liczyć. To musi boleć, gdy kwestionuje się zaufanie do współmałżonka”.
Co robić. Spróbuj sporządzić listę. Skreślaj każdą pozycję, gdy jest zrobiona. Ustaw przypomnienia i powiadomienia w telefonie.
Kiedy twój partner czuje się niekochany
Jeśli zapominasz o rzeczach ważnych dla partnera lub nie zwracasz uwagi na jego potrzeby, może on odnieść wrażenie, że Ci na nim nie zależy. „Jest to bardzo częste w związkach dotkniętych ADHD,” mówi Ned Hallowell, MD, psychiatra i międzynarodowy mówca na temat ADHD. Jego zdaniem przyczyna jest neurologiczna, ale często interpretuje się ją jako brak miłości”.
Tak dzieje się z Teri Schroeder, gdy William nie jest w pełni obecny. „Czasami chodzi zbyt szybko, jest roztargniony, zapomina i traci świadomość, gdzie jestem” – mówi.
„Jeśli idziemy do baru, a on spotyka się z przyjaciółmi, często traci mnie z oczu i może nie zauważyć, że potrzebuję drinka lub utknęłam w tłumie”. Nawet jeśli wie, że to nie jest celowe, ma wrażenie, że on się tym nie przejmuje.
„Nienawidzę tego, że jej się to przytrafia, bo to nie świadczy o moich intencjach” – mówi William. Po prostu jest przeciążony, więc porusza się szybciej – i niektóre rzeczy mu umykają.
Co robić. William i Teri twierdzą, że pomocne jest spokojne wyrażanie siebie, a nie zawstydzanie czy wywoływanie poczucia obrony u drugiej osoby. „Wtedy możemy wspólnie rozwiązywać problemy” – mówi William. Jako partner z ADHD możesz również spróbować działań, które poprawiają uważność (mindfulness).
Kiedy wyrzucasz z siebie myśli
ADHD może wpływać na sposób komunikowania się z partnerem. Możesz mówić wszystko, co przyjdzie Ci do głowy, mieć trudności z byciem obecnym w rozmowie lub przerywać.
„Te rzeczy są zwykle odczuwane przez partnera bez ADHD jako nieuprzejme, lekceważące lub raniące zachowania” – mówi Perman.
„Wiele par z ADHD zmaga się z emocjonalnymi wybuchami i intensywnymi kłótniami” – mówi Saline.
Co należy zrobić. Pomyśl, zanim się odezwiesz. W gorących momentach róbcie sobie przerwy. Ochłońcie, a następnie wróćcie do siebie, aby porozmawiać.
Niezależnie od tego, co jest źródłem napięcia, w każdym tygodniu wygospodarujcie czas na wspólne ćwiczenie aktywnego słuchania – sugeruje Perman. Wspólnie opracujcie strategię dotyczącą powtarzających się problemów. Znajdźcie humor w sytuacji, kiedy tylko możecie. Zatrzymujcie się, kiedy emocje zaczynają rosnąć. Skupcie się na pozytywnych lub uzupełniających się cechach drugiej osoby.
