Strona główna Blog Strona 3217

Woda dla niemowląt: Kiedy można bezpiecznie podawać wodę niemowlętom?

0

Niemowlęta piją mleko matki lub mleko modyfikowane. Ale czy potrzebują one również wody, aby utrzymać odpowiednie nawodnienie? Dowiedz się więcej o podawaniu wody niemowlętom i o tym, jak może to wpłynąć na zdrowie dziecka.

Jak nawadniać niemowlęta

Dla dorosłych woda jest najbardziej nawadniającą rzeczą, jaką można pić. Gasi pragnienie i pomaga utrzymać równowagę wszystkich układów organizmu.

Ale dzieci poniżej roku życia nie potrzebują wody tak jak dorośli. Może być ona dla nich wręcz niebezpieczna. Dzieci otrzymują całe nawodnienie z mleka matki lub mieszanki.

Kiedy niemowlęta mogą zacząć pić wodę

Do szóstego miesiąca życia dziecko powinno pić wyłącznie mleko matki lub mleko modyfikowane. Zapewnia ono wszystkie składniki nawadniające i odżywcze, których potrzebuje w pierwszych miesiącach życia.

Nawet jeśli w wieku około 6 miesięcy zaczniesz podawać dziecku przeciery lub pokarm stołowy, mleko matki i mleko modyfikowane są nadal ważniejsze niż woda. Można jednak zacząć je wprowadzać.

Gdy dziecko ma od 6 do 12 miesięcy, mleko matki lub mleko modyfikowane nadal ma pierwszeństwo przed wodą. Jeśli jednak najpierw podasz mleko matki lub mieszankę, możesz potem podać wodę, jednorazowo 2-3 uncje. W tym wieku 4-8 uncji wody dziennie to wystarczająca ilość. Większa ilość może doprowadzić do zatrucia wodą.

Upewnij się, że woda jest bezpieczna dla dziecka

Przed użyciem wody do mieszania pokarmu dla niemowląt lub podaniem dziecku wody po raz pierwszy, rozważ zbadanie wody z kranu. Woda z kranu może zawierać fluor, który pomaga zapobiegać próchnicy zębów, ale może też zawierać ołów, który jest niebezpieczny dla niemowląt.

Większość wody z kranu w USA jest bezpieczna, z kilkoma wyjątkami:

  • Jeśli masz niesprawdzoną wodę studzienną.

  • Jeśli źródło wody zostało niedawno skażone.

  • Jeśli Twoje dziecko ma niską odporność?

Jeśli obawiasz się narażenia na kontakt z ołowiem i śladami substancji chemicznych w wodzie, zainstaluj system filtracji lub używaj wody destylowanej, którą można łatwo kupić.

Należy zwrócić uwagę na mieszanie preparatu z wodą. Jeśli do mieszania preparatu używasz wody z kranu, mieszaj tylko jedną butelkę naraz. Nie używaj wody z kranu do mieszania preparatów w dużych ilościach.

Podobna zasada dotyczy wody po przegotowaniu. Przegotowaną wodę należy schłodzić w ciągu godziny, a jeśli nie zostanie zużyta w ciągu 24 godzin, należy ją wyrzucić. Zawsze odczekaj, aż woda całkowicie ostygnie, zanim przystąpisz do mieszania mieszanki. Gorąca woda może poparzyć dziecko.

Kiedy kupujesz mleko w proszku, dokładnie przestrzegaj instrukcji na opakowaniu dotyczących mieszania go z wodą. Instrukcje różnią się w zależności od marki. Dzięki temu dziecko otrzyma odpowiednią ilość składników odżywczych i nawodnienia.

Zmieszanie zbyt dużej ilości mieszanki może prowadzić do zaparć lub odwodnienia. Mieszanie zbyt małej ilości preparatu może prowadzić do niedożywienia lub zatrucia wodnego.

Ryzyko związane z wodą dla niemowląt

Picie zbyt dużej ilości wody w młodym wieku jest bardzo niebezpieczne. Woda powoduje zaburzenie równowagi w poziomie sodu, co może prowadzić do:

  • Napadów

  • Uszkodzenie mózgu

  • Śpiączka?

  • Śmierć

Zatrucie wodą prowadzi do zmian w zachowaniu, takich jak:

  • dezorientacja

  • Senność

  • Skurcze i drgawki mięśniowe

  • Nudności i wymioty

  • Trudności w oddychaniu?

  • Słabość

Zwracaj uwagę na oznaki zatrucia wodą i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli masz jakiekolwiek obawy.

Woda w miarę jak dziecko rośnie

Między 1 a 3 rokiem życia maluch potrzebuje 4 szklanek płynów dziennie. Jest to okres przejściowy, który powinien obejmować zarówno wodę, jak i mleko matki lub mieszankę mleczną. Im dziecko jest starsze, tym więcej wody potrzebuje. Jest kilka sposobów na zachęcenie starszego dziecka do picia wystarczającej ilości wody.

Dodawaj do wody smak świeżych owoców. Woda jest zdrowsza niż sok, ponieważ wiele soków dla dzieci zawiera cukier. Jeśli Twoje dziecko woli smak soku, do aromatyzowania wody używaj świeżych owoców. Cytryna, jagody, mięta i ogórek są świetnymi dodatkami.

Podawaj więcej owoców i warzyw. Zachęcaj dziecko do spożywania większej ilości owoców i warzyw o dużej zawartości wody. Pomogą one utrzymać odpowiednie nawodnienie organizmu bez zmuszania go do picia większej ilości wody niż chce. Nawadniające warzywa to ogórek, pomidor, cukinia, seler i sałata lodowa. Nawadniające owoce to truskawki, arbuz, jagody, kantalupa i grejpfrut.

Przygotuj kreatywne kostki lodu i popsicles. Rozetrzyj wybrane owoce z wodą i zamroź je w kostkach lodu lub foremkach do popsicles.

Zapewnij specjalne naczynia do napojów. Użyj fantazyjnych kubków w ulubionych kolorach lub z postaciami. Jeśli znajdziesz sposób, aby picie wody stało się zabawą, dziecko będzie chętniej ją piło.

Zrozumienie tężca – podstawy

0

Od objawów, przez leczenie, po profilaktykę – poznaj podstawy tężca, które przekazują eksperci doktora.

Tężec jest niebezpieczną chorobą nerwów, wywoływaną przez toksynę powszechnie występującej bakterii Clostridium tetani. Spory bakterii znajdują się w glebie – najczęściej w glebie uprawnej, najrzadziej w glebie dziewiczej. W glebie przetrwalniki mogą pozostawać zakaźne przez ponad 40 lat. Występują również w tak różnych środowiskach, jak odchody zwierząt, kurz domowy i jelito grube człowieka. Jeśli zarodniki dostaną się do rany, która przebije skórę i sięgnie głębiej niż może dotrzeć tlen, kiełkują i wytwarzają toksynę, która przedostaje się do krwiobiegu.

Toksyna ta, tetanospasmina, jest obok toksyny jadu kiełbasianego jedną z najsilniejszych znanych trucizn bakteryjnych. Jest ona pobierana z krwi przez nerwy zewnętrzne i przemieszcza się do wewnątrz, w kierunku kręgosłupa. Po około ośmiu dniach (od trzech do 21 dni) zaczyna zwierać sygnały nerwowe i blokować rozluźnienie mięśni. Powoduje to trwałe skurcze mięśni, zwłaszcza szczękościsk, od którego tężec wziął swoją nazwę.

Mogą wystąpić skurcze mięśni szczęki lub twarzy, które rozprzestrzeniają się na ręce, ramiona, nogi i plecy, blokując możliwość oddychania. Skurcze są często wywoływane przez hałas lub dotyk. Po rozprzestrzenieniu się tężca śmiertelność wynosi około 30%, nawet w nowoczesnych placówkach medycznych.

Tężec nie jest zaraźliwy dla innych osób.

W krajach rozwijających się w 2015 roku z powodu tężca noworodkowego zmarło około 34 000 noworodków. Jest to spadek o 96% od 1988 roku, głównie dzięki szczepieniom ochronnym prowadzonym na szeroką skalę.

Odkąd w latach 70. w USA wprowadzono przepisy dotyczące szczepień ochronnych dzieci, w kraju tym odnotowuje się jedynie około 50 przypadków rocznie; około trzy czwarte z nich dotyczy osób starszych lub osób, które nigdy nie były uodpornione.

Co wywołuje tężec?

Zarodniki bakterii dostają się do organizmu poprzez ukąszenia zwierząt lub owadów, rany chirurgiczne, miejsca wkłucia igły, oparzenia, drzazgi, wrzody, zakażone pępowiny – a także przez przysłowiowy zardzewiały gwóźdź. Szczególnie podejrzliwie należy podchodzić do wszelkich ran zadanych brudnym lub zakurzonym przedmiotem, który znajdował się na zewnątrz lub miał kontakt z glebą.

Herbata z czarnuszki w ciąży: Na poród, inne korzyści, więcej

0

Mówi się, że herbata z kminku wywołuje poród, czy to prawda? Dowiedz się więcej o piciu herbaty z kminku w czasie ciąży, zasadach bezpieczeństwa i ewentualnych zagrożeniach.

Badania przeprowadzone na myszach wykazały, że niektóre zioła, w tym kminek, wywołują skurcze tkanki macicy. Skurcze te nie były jednak tak silne jak skurcze wywołane przez oksytocynę i nie utrzymywały się.

Chociaż badania te nie zostały przeprowadzone na kobietach w ciąży, istnieją obawy, że kminek może powodować skurcze, przedwczesny poród, a nawet poronienie. Nasiona kminku mają również właściwości aborcyjne, co oznacza, że mogą powodować aborcję.

Jeśli zamierzasz zastosować domowy sposób na wywołanie porodu, powinnaś najpierw omówić go z lekarzem, aby upewnić się, że jest bezpieczny dla Ciebie i Twojego dziecka.

Korzyści zdrowotne płynące z picia herbaty z czarnuszki

Kminek ma wiele właściwości zdrowotnych:?

  • Pomaga w leczeniu cukrzycy

  • Obniża poziom cholesterolu

  • Chroni centralny układ nerwowy

  • Zwiększa poziom estrogenów

  • Poprawia zdrowie przewodu pokarmowego

Kminek ma również inne pomocne właściwości:?

  • Właściwości przeciwutleniające, które zapobiegają uszkodzeniom komórek w wyniku utleniania?

  • Właściwości przeciwdrobnoustrojowe i przeciwgrzybicze, które zabijają szkodliwe mikroorganizmy w organizmie

  • Właściwości antyrakotwórcze, które pomagają zapobiegać nowotworom

  • Właściwości moczopędne, które zwiększają ilość wody i soli wydalanych z organizmu wraz z moczem

  • Właściwości immunomodulacyjne, które regulują pracę układu odpornościowego

Chociaż przeprowadzono wiele badań, naukowcom trudno było ustalić, które związki zawarte w kminku są odpowiedzialne za poszczególne wyniki, dlatego potrzebne są dalsze badania.

Choć prawdopodobnie nie powinno się go używać do wywoływania porodu, nasiona kminku są powszechnie stosowane w kuchni meksykańskiej, indyjskiej i bliskowschodniej. Są one dobrym źródłem żelaza, manganu, miedzi, wapnia, magnezu, tiaminy i fosforu. Ze względu na wysoką zawartość żelaza jest pomocny w dostarczaniu energii oraz w funkcjonowaniu układu odpornościowego. Kminek może również zapobiegać nowotworom i pomagać w trawieniu. ?

Aby wykorzystać zdrowotne właściwości kminku, najlepiej jest używać jego nasion, a nie proszku. Nasiona można zmielić w moździerzu i tłuczku, aby uzyskać proszek, jeśli zajdzie taka potrzeba. Dzięki temu kminek zachowa swój aromat. Proszek i nasiona kminku powinny być przechowywane w szczelnie zamkniętym szklanym słoiku w chłodnym i ciemnym miejscu. Proszek z kminku można przechowywać przez sześć miesięcy, a nasiona kminku przez rok. Kminek można pić jako herbatę lub używać go do przyprawiania warzyw, roślin strączkowych lub mięsa.

Czy herbata z czarnuszki jest bezpieczna w ciąży?

Nie ma naukowych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania herbaty z czarnuszki w czasie ciąży lub karmienia piersią. W tradycyjnej medycynie tunezyjskiej kminek był stosowany do wywoływania poronień. Niektórzy lekarze odradzają stosowanie kminku w czasie ciąży. Należy omówić z lekarzem, czy stosowanie kminku w czasie ciąży jest dla Ciebie bezpieczne.

ADHD i studia: Porady dla rodziców

0

Jako rodzic z pewnością zrobiłeś wiele, aby pomóc dziecku z ADHD być zorganizowany, na czas i na zadanie. Co zrobić, gdy dziecko wyjeżdża na studia? wyjaśnia lekarz.

ADHD i studia: Porady dla rodziców

Doctor Feature from Child Mind Institute From the doctor Archives

Autor: dr Mary Rooney

Jako rodzic niewątpliwie zrobiłeś wiele, aby pomóc swojemu dziecku z ADHD w organizacji, dotrzymywaniu terminów i wykonywaniu zadań. Byliście Państwo również orędownikami swojego dziecka i upewniliście się, że ma ono dostęp do usług akademickich, dostosowań w klasie i terapii psychologicznej. Kiedy więc nadszedł czas, aby wysłać dziecko do college’u, nie powinno Cię dziwić, że Twoja praca jeszcze się nie skończyła. Chociaż studenci są przede wszystkim odpowiedzialni za radzenie sobie z własnym ADHD, rodzice pozostają ważnymi członkami zespołu wspierającego. Oto kilka wskazówek, aby utrzymać siebie i swoje dziecko na dobrej drodze.

?

1. Zaplanuj, że będziesz się angażować.

W miarę jak dziecko staje się coraz bardziej odpowiedzialne za radzenie sobie z własnym ADHD, ważne jest, aby rodzic miał plan, w jaki sposób nadal będzie udzielał mu wsparcia. Plan ten powinien zostać opracowany wspólnie z dzieckiem. Należy zapytać, w jakim stopniu dziecko chciałoby być zaangażowane. W jaki sposób według niej możesz być najbardziej pomocny? Należy szanować jej zdanie, brać pod uwagę jej punkt widzenia i odpowiednio dostosować swoje oczekiwania. Plan powinien również określać, w jaki sposób dziecko będzie informować rodziców o swoich postępach w nauce i stanie zdrowia psychicznego.

?

2.?Dostęp do dokumentacji szkolnej

. Niektórzy uczniowie z ADHD nie zdają sobie sprawy, że ich stopnie się pogarszają, zanim nie jest za późno. Inni zdają sobie sprawę, że mają problemy, ale mają wrażenie, że nie mogą nic z tym zrobić. Jako rodzic możesz pomóc, monitorując oceny swojego dziecka przez cały semestr i rozmawiając z nim, gdy tylko zauważysz oznaki problemów. Uczelnie zazwyczaj publikują oceny online wkrótce po zakończeniu egzaminów lub zadań. Uczniowie mają automatycznie dostęp do tych informacji, ale rodzice nie. Zgodnie z ustawą o prawach i prywatności w edukacji rodzinnej (Family Educational Rights and Privacy Act, FERPA), akta akademickie są dostępne dla rodziców tylko wtedy, gdy uczeń wyrazi pisemną zgodę na ich ujawnienie lub rodzice przedstawią dowód, że uczeń jest na utrzymaniu w ostatnim zeznaniu podatkowym. Aby dowiedzieć się o procedurach uzyskiwania dostępu do akt studenta, które obowiązują w danej uczelni, wyszukaj hasło „FERPA” na stronie internetowej uczelni lub zadzwoń do biura rejestracji uczelni.

?

3. „Pomóż dziecku w uzyskaniu pomocy.

Pomoc dziecku w znalezieniu i dostępie do usług wsparcia akademickiego na terenie kampusu jest jedną z najbardziej pomocnych rzeczy, jakie możesz zrobić jako rodzic. Studenci szkół wyższych z ADHD kwalifikują się do pomocy akademickiej zgodnie z prawem federalnym, ale nie otrzymują jej automatycznie. Obowiązkiem studenta jest poinformowanie uczelni o swojej diagnozie ADHD i przedstawienie dokumentacji (wymagania różnią się w zależności od szkoły). Razem z dzieckiem skontaktuj się z biurem pomocy dla niepełnosprawnych na kampusie. Poproś dziecko o sporządzenie listy dostępnych usług i określenie, z których usług lub udogodnień mogłoby skorzystać. Upewnij się, że zgromadziło ono również niezbędną dokumentację. Przewodnik krok po kroku dotyczący uzyskania pomocy w college’u jest dostępny na stronie internetowej NAMI.

?

?

4. „Rozmawiaj o alkoholu.

Picie alkoholu przez nieletnich jest powszechne na większości kampusów uniwersyteckich. Niestety, spożywanie alkoholu wydaje się prowadzić do bardziej negatywnych konsekwencji dla studentów z ADHD niż dla studentów bez tego zaburzenia. Konsekwencje mogą sięgać od problemów w związkach i trudności w nauce do ryzykownych zachowań seksualnych i obrażeń fizycznych. Porozmawiaj ze swoim dzieckiem o ryzyku związanym z używaniem alkoholu i zachęć je, aby nie piło. Jest to poważny temat, który wymaga poważnej rozmowy. Powstrzymaj się od dzielenia się związanymi z alkoholem historiami z czasów studiów, chyba że zawierają one wyraźne przesłanie o lekcji, której nauczyło się w trudny sposób.

?

5. „Rozmawiaj o pieniądzach.

Nieuwaga i impulsywność, które są częścią ADHD, mogą przeszkadzać w zarządzaniu pieniędzmi. Upewnij się, że Ty i Twoje dziecko macie jasny plan postępowania z pieniędzmi. Jeśli impulsywne wydawanie pieniędzy jest powodem do niepokoju, pomóż dziecku, trzymając większość pieniędzy na wydatki na koncie oszczędnościowym. Co miesiąc przelewaj ustaloną kwotę na jej osobiste konto czekowe.

?

Mary Rooney, PhD, jest licencjonowanym psychologiem klinicznym.

Pierwotnie opublikowano 29 lutego 2016 r.

?

Related Content on childmind.org

  • 10 wskazówek, jak wybrać się na studia z ADHD

  • Zaburzenia odżywiania a studia

  • Pomaganie dzieciom z depresją w college’u

Ekologiczna żywność i produkty dla niemowląt – dokonywanie dobrych wyborów

0

Powstał nowy ruch na rzecz ekologicznego odżywiania dzieci, począwszy od pierwszych dni życia.

Nazywa się to „baby organics” i jest to rosnący ruch wśród rodziców noworodków, którzy chcą być ekologiczni – i nie mówimy tu tylko o warzywach!

Chodzi o to, aby nie tylko napełniać brzuszek dziecka ekologiczną żywnością, ale także, aby wszystko – od ubranek dla niemowląt i pieluszek po pościel, meble do pokoju dziecinnego, dywany i inne – było ekologiczne.

Wielu rodziców z zapałem przyjmuje ten ruch.

W ankiecie przeprowadzonej niedawno przez BabyCenter.com większość kobiet, z którymi rozmawiano, stwierdziła, że urodzenie dziecka było silnym katalizatorem, który sprawił, że zaczęły żyć w sposób przyjazny dla środowiska. W swoim sklepie internetowym BabyCenter odnotowało 211% wzrost sprzedaży produktów przyjaznych środowisku, w tym pieluszek bez chemii.

Jednocześnie firmy produkujące naturalne środki czystości – takie jak Holy Cow – donoszą, że ich biznes eksploduje dzięki nowym mamom, które chcą utrzymać pokój dziecinny w czystości i bez chemikaliów.

Ale być może największy eko-przebój dokonuje się w dziale z żywnością dla dzieci. Organic Trade Association (Stowarzyszenie Handlu Ekologicznego) donosi o ponad 22% wzroście całego rynku żywności ekologicznej, którego sprzedaż w 2006 roku wyniosła prawie 17 miliardów. Whole Foods Market potroił podobno powierzchnię przeznaczoną na organiczną żywność dla niemowląt, a w 2006 roku Gerber zastąpił swoją markę Tender Harvest linią Gerber Organics – rzekomo w odpowiedzi na zapotrzebowanie konsumentów.

W międzyczasie mniejsze firmy produkujące żywność dla dzieci, takie jak Plum Organics, Happy Baby i Home Made Baby (oferująca organiczną żywność koszerną dla dzieci), rozwinęły się w mini imperia, a wszystko to dzięki nowemu trendowi organiczności dla dzieci.

Ale czy to wszystko ma jakiekolwiek znaczenie – i czy istnieją jakiekolwiek dowody naukowe na to, że „zielone dziecko” jest zdrowsze od dziecka noszącego drogeryjne pieluchy lub jedzącego zwykły groszek i marchewkę ze słoiczka?

?

Co tak naprawdę oznacza przejście na ekologię?

W przemyśle spożywczym definicja tego, co jest uznawane za ekologiczne, jest jasna. Od 2002 roku każda żywność opatrzona etykietą „certyfikowany produkt ekologiczny” musi być w co najmniej 95% ekologiczna, czyli wyprodukowana i przetworzona bez użycia większości konwencjonalnych pestycydów i innych szkodliwych substancji chemicznych, dodatków lub hormonów. I odwrotnie, etykiety z napisami „naturalne”, „z wolnego wybiegu” czy „bez hormonów” nie muszą oznaczać, że żywność jest produkowana ekologicznie.

Jednak jeśli chodzi o inne, jeszcze droższe produkty ekologiczne, takie jak pieluchy, ubranka dla dzieci, pościel i meble, sprawa jest nieco bardziej mętna. Nie ma ustalonych standardów „organiczności” i nie ma nikogo, kto mógłby odpowiedzieć za fałszywe twierdzenia.

Niektórzy producenci stosują zamiennie terminy „organiczny” i „naturalny”, co czasem prowadzi do tego, że rodzice zakładają, iż coś jest bezpieczniejsze niż w rzeczywistości. Na przykład pościel wykonana w całości z bawełny – naturalnej tkaniny – może być oznaczona jako „naturalna”, ale nadal może być uprawiana z użyciem pestycydów i przetwarzana z użyciem różnych substancji chemicznych.

Ale nawet jeśli produkt posiada wiarygodny certyfikat, pozostaje pytanie, czy to robi różnicę? Wydaje się, że odpowiedź zależy w dużej mierze od tego, kogo zapytamy.

Według dr Franka Greera, profesora pediatrii na Uniwersytecie Wisconsin, stosowanie produktów ekologicznych nie ma żadnych realnych zalet.

„Uważam, że nie ma prawie żadnych dowodów na udokumentowanie rzeczywistych korzyści zdrowotnych wynikających ze stosowania tych produktów u dzieci” – mówi Greer, który jest również rzecznikiem Amerykańskiej Akademii Pediatrii.

Lekarz pediatra Sophie Balk jest bardziej otwarta na ten pomysł, ale twierdzi, że badania są wciąż zbyt ograniczone, aby mieć pewność. Nie popiera też rutynowo stosowania produktów ekologicznych w swojej praktyce.

Istnieje niewiele, jeśli w ogóle, naukowo udowodnionych korzyści zdrowotnych wynikających z kupowania żywności ekologicznej lub jakichkolwiek innych produktów „ekologicznych”” – mówi Balk, pediatra z Montefiore Medical Center w Nowym Jorku i była przewodnicząca Komitetu Zdrowia Środowiskowego Amerykańskiej Akademii Pediatrii.

Czy organika równa się zdrowy rozsądek?

Jednak nawet bez twardych danych naukowych inni eksperci twierdzą, że korzystanie z produktów ekologicznych ma po prostu sens. Pediatra Lawrence Rosen twierdzi, że jednym z powodów jest to, że wszystko, co zmniejsza narażenie dziecka na kontakt z wszelkiego rodzaju chemikaliami, ma istotne korzyści dla zdrowia.

„Wciąż istnieje przepaść między tym, co naukowo wiemy, że jest prawdą, a tym, co teoretycznie uważamy za prawdę, ale tak czy inaczej, unikanie nawet potencjalnie szkodliwych związków, zwłaszcza w przypadku dzieci, nigdy nie może być złe i jest po prostu zdroworozsądkowe” – mówi Rosen. Rosen jest ordynatorem oddziału pediatrycznej medycyny integracyjnej w Centrum Medycznym Uniwersytetu Hackensack i doradcą medycznym w Centrum Onkologii Dziecięcej im. Deirdre Imus.

Co więcej, twierdzi on, że choć mamy mniej dowodów na to, że „przejście na ekologię” może przynieść dobre skutki, to mamy bardzo mocne dowody na to, jakie szkody wyrządza nieekologiczny styl życia.

„Istnieją korzyści z robienia czegoś, ale są też zagrożenia i koszty związane z zaniechaniem tego. Z pewnością istnieją teoretyczne związki środowiskowe lub toksyny, które mają negatywny wpływ na zdrowie, prowadząc do uszkodzenia lub śmierci komórek, a w dalszej kolejności do raka, chorób serca i zmian neurologicznych” – mówi Rosen.

Wśród tych związków znajdują się substancje chemiczne stosowane przy uprawie i przetwarzaniu większości naszej żywności – w tym żywności dla niemowląt.

Już w 1995 roku organizacja Environmental Working Group donosiła, że w niezależnych testach laboratoryjnych w żywności dla dzieci produkowanej przez osiem różnych firm wykryto 16 różnych pestycydów, w tym trzy rakotwórcze. CDC donosi, że głównym źródłem narażenia amerykańskich dzieci na działanie pestycydów jest właśnie żywność, którą spożywają.

To jeszcze bardziej komplikuje sprawę: Eksperci twierdzą, że niemowlęta i dzieci są o wiele bardziej podatne na nawet najmniejsze ataki chemiczne.

„U niemowląt i małych dzieci mózg i układ nerwowy są o wiele bardziej podatne na toksyny neurologiczne. Istnieją dosłownie anatomiczne i fizjologiczne powody, dla których mniejsza dawka wywiera większy wpływ, a ponadto obecnie uważamy, że istnieją efekty kumulacyjne i synergiczne, tak więc małe, ale powtarzające się dawki w czasie mogą mieć znaczący wpływ” – mówi Rosen.

Badania zdają się to potwierdzać. W badaniach opublikowanych w Environmental Health Perspectives w 2003 roku, naukowcy odkryli, że w próbkach moczu pobranych od dzieci w wieku od 2 do 4 lat, zawartość produktów ubocznych pestycydów była sześciokrotnie wyższa u dzieci, które według rodziców spożywały żywność nieekologiczną, w porównaniu z tymi, które stosowały dietę ekologiczną.

Poszukiwanie bardziej zielonych pastwisk

Chociaż żywność ekologiczna stanowi jedną z kategorii „ekologicznego odżywiania się”, ruch ten obejmuje również ograniczanie narażenia na chemikalia i toksyny, które „wydzielają się” – jest to rodzaj emisji chemicznej, która może pochodzić z takich produktów, jak pościel, materace, meble z prasowanego drewna, a nawet farby i wykładziny.

Oprócz długoterminowych zagrożeń dla zdrowia związanych z wczesnym narażeniem na działanie substancji chemicznych, pojawiają się dowody na istnienie bardziej bezpośrednich zagrożeń, w tym astmy środowiskowej.

„Jeśli dziecko jest wrażliwe i łatwo ulega podrażnieniom spowodowanym kontaktem z chemikaliami, trwający stan zapalny w płucach spowodowany tym kontaktem może wywołać alergię środowiskową” – mówi dr Jonathan Field, alergolog dziecięcy z NYU, dyrektor kliniki alergii i astmy w NYU Medical Center/Bellevue w Nowym Jorku.

Jeśli dodamy do tego uwarunkowania genetyczne, które mogą wywoływać reakcje alergiczne oraz okoliczności łagodzące, takie jak przedwczesny poród wymagający stosowania respiratora oraz rodziców, którzy palą, to, jak mówi Field, narażenie na czynniki środowiskowe staje się jeszcze większym zagrożeniem.

„Jeśli rodzice starają się zawęzić pole gry w kwestii tego, na co narażone są ich dzieci w młodym wieku, kiedy rozwijają się płuca, to warto ograniczyć ekspozycję na te czynniki drażniące” – mówi Field.

Przejście na produkty ekologiczne: co należy wiedzieć

Dla wielu rodziców decyzja, czy wybrać produkty ekologiczne, jest bardziej kwestią ekonomii niż świadomości ekologicznej. Mówiąc wprost, produkty z etykietą „organiczny” lub „naturalny” mogą być o wiele droższe.

Według niedawnej analizy przeprowadzonej w czasopiśmie Consumer Reports, organiczne jedzenie dla niemowląt kosztuje około 25% więcej za słoik niż nieekologiczne – to wzrost o około 17 centów za 2,5-uncjowy słoik.

Podobnie, pudełko 144 pieluszek jednorazowych Huggies kosztuje około 35 dolarów, podczas gdy pudełko 152 „zielonych” pieluszek Tender Care kosztuje 55 dolarów, co stanowi różnicę około 12 centów więcej na pieluszce.

Rozbieżności cenowe są jeszcze większe w przypadku towarów „miękkich”, takich jak ubranka dla dzieci i odzież dla niemowląt. Na przykład Toys „R” Us sprzedaje zestaw ręczników dla niemowląt za 9,99 dolarów, a „organiczny” za 22,99 dolarów.

Co ma zrobić rodzic? Jednym z rozwiązań, według Consumer Reports, jest rozejrzenie się i po znalezieniu dobrej oferty kupowanie hurtowo, zwłaszcza jeśli chodzi o ekologiczną żywność dla dzieci. Niektóre firmy, takie jak Earth’s Best, obniżają ceny, jeśli kupujesz żywność dla dzieci na sztuki – oferując nawet 5 centów mniej za słoik przy zakupie 24 słoików naraz. Inne firmy oferują podobne oszczędności.

Inną możliwością jest zrobienie zakupów w lokalnych sklepach z żywnością ekologiczną i przygotowanie własnego ekologicznego jedzenia dla niemowląt przy użyciu robota kuchennego.

Jeśli chodzi o takie artykuły jak kocyki, ubranka dla dzieci, pościel, a nawet ekologiczny wystrój pokoju, Rosen mówi, że nieco trudniej jest stwierdzić, czy porównywanie cen naprawdę się opłaci. Chociaż sklepy dyskontowe i sieciowe często sprzedają „naturalne”, a nawet „organiczne” artykuły dla niemowląt po znacznie niższych cenach niż specjalistyczne butiki lub sklepy „ekologiczne”, ponieważ ta część branży pozostaje nieuregulowana, Rosen mówi, że nie wiadomo, czy ta okazja, którą dostajemy, jest rzeczywiście okazją.

Mówi, że nawet jeśli chodzi o Matkę Naturę, „często jest tak, że kupujący musi uważać”.

Jak wybrać idealny nocnik

0

Dowiedz się, jak wybrać krzesło do nocnika, w tym najlepsze opcje podróżne i przyjazne dla budżetu.

Po pierwsze, poznaj swoje typy nocników

Dostępnych jest wiele różnych rodzajów nocników, a wybór odpowiedniego zależy od tego, czego potrzebujesz. Każdy nocnik jest dostępny w wielu stylach, kolorach i dekoracjach, co może być przytłaczające. Na początek zapoznaj się z typami nocników. Następnie ustal, co najlepiej pasuje do Twojego domu i dziecka.

Krzesełko do nocnika. Krzesełko do nocnika to mały nocnik treningowy, który sam stoi na podłodze. Krzesełko ma otwór w środku i pojemnik pod spodem, który opróżniasz i czyścisz po każdym użyciu. Działa jak podstawowa toaleta dla maluchów i jest świetnym pierwszym krokiem do korzystania z toalety. Ma idealny rozmiar dla malucha i jest łatwe w użyciu bez pomocy.

Siedzisko do nauki korzystania z nocnika. Nazywana również reduktorem sedesu, deska treningowa umieszczana jest na szczycie toalety. Jest to mniejsze siedzenie dla dzieci, które pozwala im bezpieczniej się na nim zmieścić bez obawy, że wpadną do środka. Możesz ich używać, aby od samego początku przyuczyć malucha do korzystania z toalety dla dorosłych i uniknąć przesiadania się z krzesełka do nocnika do toalety. Upewnij się, że kupisz stołek, aby maluch mógł sam się wspiąć i miał się o co oprzeć, kiedy będzie miał wypróżnienie.

Deska sedesowa ze stopniami Jak sama nazwa wskazuje, ten typ deski sedesowej jest reduktorem, który mieści się na górze toalety, ale ma dołączone poręczne stopnie. Schodzą one w dół z przodu toalety i ułatwiają dziecku korzystanie ze zwykłej toalety bez większej pomocy.

Podróżne krzesełko lub fotelik do nocnika. Są to mniejsze opcje, które mieszczą się w torbie lub bagażniku i ułatwiają trening w podróży. Dostępne są składane krzesełka podróżne i składane krzesełka z jednorazową wkładką ułatwiającą sprzątanie.

Kiedy już znasz swoje opcje, zastanów się, czego potrzebuje twoja rodzina, twój dom i twój maluch. Możesz znaleźć wiele stylów, od wysokiego lub niskiego, przez pokrywy lub otwarte nocniki, aż po takie, które wyglądają jak toalety. Niektóre śpiewają lub mówią i mają dźwięki spłukiwania, by imitować prawdziwe toalety.

Deski sedesowe są również dostępne z opcjami, takimi jak wyściełane siedzisko, niskie oparcie lub uchwyty. Kolor i styl nie mają większego znaczenia, o ile są wygodne dla dziecka. Chociaż dzwonki i gwizdki mogą być zabawne i motywujące, śpiewający nocnik nie jest konieczny.

Planuj z myślą o cenie i wielofunkcyjności

Zastanów się, jaki masz budżet i ile chcesz wydać. Dla niektórych osób może to być najważniejszy czynnik przy wyborze krzesełka do nocnika. Krzesełka do nocnika są często bardziej przystępne cenowo, ale trzeba też kupić taboret.

Jeśli często podróżujesz i masz ograniczony budżet, zainwestuj w składane krzesełko, którego możesz używać zarówno w domu, jak i poza nim. Może się jednak okazać, że łatwiej będzie kupić dwa foteliki lub nocnik podróżny i nocnik domowy, aby zawsze mieć możliwość skorzystania z nich w nagłych wypadkach. Niektórzy trzymają fotelik w każdej łazience w domu.

Jeśli zdecydujesz się na krzesełko do nocnika, poszukaj takiego, które można złożyć w stołek do mycia rąk. W ten sposób Twój zakup przyniesie więcej korzyści.

Weź pod uwagę czynnik fujarki

Nauka korzystania z nocnika jest kłopotliwa, a wypadków nie da się uniknąć. Prawdopodobnie po latach zmieniania pieluch nie przeraża cię bałagan, ale zastanów się, jak łatwo się go brzydzisz. Nauka korzystania z nocnika powinna być pozytywnym doświadczeniem, więc najlepiej nie robić zamieszania wokół naturalnych nawyków dziecka.

Jeśli myśl o sprzątaniu nocnika przyprawia cię o mdłości lub jesteś skłonny robić sceny, wybierz siedzisko lub taboret do nocnika. Nadal będziesz musiał radzić sobie z wypadkami, ale może być mniej bałaganu i mniej stresu dla Twojego dziecka. Siedzenie na nocnik może również pomóc maluchowi szybko przyzwyczaić się do toalet dla dorosłych i nabrać pewności siebie.

Jeśli szkolisz na nocnik chłopca, wybierz krzesełko lub siedzenie z osłoną przeciw chlapaniu. Najlepiej jest szkolić chłopców na siedząco, a osłona przeciwrozpryskowa może ograniczyć sprzątanie po rozbryzganiu. Powinna być na tyle wysoka, by zatrzymywać rozpryski, ale nie za wysoka, by chłopiec nie mógł usiąść.

Zastanów się, jak łatwo jest go używać

Niezależnie od tego, jakiego krzesełka do ćwiczeń użyjesz, powinno być ono łatwe w użyciu i dostępne zarówno dla Ciebie, jak i dla Twojego dziecka. Jeśli zdecydujesz się na krzesełko do nocnika, wybierz takie, w którym umywalkę wyjmuje się od góry, a nie od tyłu. Wersja tylna nie jest tak przyjazna dla użytkownika i może prowadzić do rozlania płynu. Krzesełko lub siedzisko nie powinno się też przesuwać, a maluch powinien czuć się bezpiecznie i pewnie.

Pozwól, aby dziecko Cię poprowadziło

Istnieje więcej niż jeden sposób trenowania nocnika, więc pozwól, aby poprowadziła Cię osobowość Twojego dziecka. Jeśli bycie dorosłym, jak rodzice lub starsze rodzeństwo, motywuje dziecko, można od razu zacząć od posadzenia dziecka na nocniku.

Włącz dziecko w planowanie. Spraw, aby zakupy na nocnik stały się specjalnym wydarzeniem i pozwól mu wybrać siedzenie lub krzesło. Będzie to sprzyjać poczuciu spełnienia i własności. Jeśli masz na myśli konkretny styl, wybierz dwie lub trzy opcje z półki i pozwól dziecku wybrać jedną z nich.

Po powrocie do domu pozwól im się nim pobawić, ustawić go i przynieść zabawki. Przez kilka dni mogą siedzieć na nim w ubranku i pieluszce, zanim zaczniesz zachęcać je do korzystania z niego gołą pupą. Używaj wielu pochwał, aby połączyć to z pozytywnym doświadczeniem i pomóc dziecku poczuć się dumnym.

Jakie jest najlepsze krzesełko do nocnika?

Wybór najlepszego krzesełka do nocnika zależy od wielu czynników. Nie ma dobrych ani złych odpowiedzi, jest tylko to, co odpowiada Twoim potrzebom. Jeśli zdecydujesz się na krzesełko do nocnika, kup stołek lub krzesełko ze stopniami, aby dziecko mogło oprzeć stopy i ułatwić sobie wypróżnienie. Gdy zdecydujesz się na styl, poszukaj kilku opcji w swoim budżecie i pozwól maluchowi wybrać. Sprawianie, by to doświadczenie było ekscytujące i pozytywne, pomoże w treningu.

Wychowanie bliźniąt: Karmienie, spanie i inne czynności

0

Nawet doświadczone mamy mogą nie wiedzieć, czego się spodziewać, kiedy przyniosą do domu nowo narodzone bliźnięta. Oto kilka rad ekspertów, które pomogą ci przystosować się do pełnienia podwójnej służby przy nowonarodzonych bliźniakach.

W Stanach Zjednoczonych około trzy na każde 100 ciężarnych kobiet rodzi bliźnięta lub trojaczki. Wiele wskazuje na to, że liczba ciąż bliźniaczych wzrasta. Jednak nawet doświadczone mamy mogą nie wiedzieć, czego się spodziewać, kiedy przyniosą do domu nowo narodzone bliźnięta.

Choć prawdą jest, że bliźnięta dają podwójną radość, ich wychowywanie może wymagać także podwójnej pracy – przynajmniej na początku.

To jest tryb przetrwania” – mówi Jennifer Walker, pielęgniarka pediatryczna z Atlanty i współautorka książki „The Moms on Call Guide to Basic Baby Care”. Walker jest także mamą bliźniąt.

Kluczem do tego, by nie mieć poczucia, że z bliźniakami jest się ponad siły, jest planowanie z wyprzedzeniem. Oto, co mówią eksperci.

1. Brak planu oznacza brak życia dla Ciebie.

„Samotne dziecko jest wystarczająco trudne, ale kiedy ma się bliźniaki, wszystko musi odbywać się zgodnie z harmonogramem” – mówi Walker. „Chcesz, aby dzieci miały ten sam harmonogram karmienia i drzemek. W końcu nauczą się dostosowywać”.

2. Możesz karmić piersią oboje dzieci w tym samym czasie – naprawdę!

„Jeśli karmisz piersią, możesz karmić oboje dzieci jednocześnie, trzymając po jednym bliźniaku na każdej piersi. Wymaga to jednak świetnej koordynacji i cierpliwości” – mówi Walker. „Osobiście nie podobało mi się to uczucie”.

Wspomina, że karmiąc piersią swoje nowo narodzone bliźnięta, czuła się tak, jakby balansowała na dwóch kiwających się głowach. Jakie było rozwiązanie? „Karmiłam jedno z nich piersią, a drugie butelką” – mówi. „Siadałam na podłodze i karmiłam jedno dziecko piersią, podczas gdy drugie leżało na poduszce przede mną lub na moim boku z butelką. Całe karmienie zajmowało mi w sumie 45 minut”.

3. Na początku wystarcza jedno łóżeczko.

„Nowonarodzone bliźnięta z pewnością mogą początkowo pozostać w jednym łóżeczku” – mówi Walker. „Jeśli śpią lepiej, gdy wiedzą, że drugie dziecko jest blisko, wspólne łóżeczko może trwać aż do momentu, gdy przeniosą się do swoich dziecięcych łóżek”.

Wielu rodziców może zdecydować się na zmianę łóżeczka na dwa, gdy bliźniaki zaczynają się turlać, wpadać na siebie i budzić się nawzajem.

O ile jedno łóżeczko jest w porządku, o tyle dwa foteliki samochodowe i podwójny wózek to absolutna konieczność w przypadku nowonarodzonych bliźniąt.

4. Nowonarodzone bliźnięta mogą być bardziej narażone na problemy z oddychaniem.

Nowonarodzone bliźnięta częściej rodzą się przedwcześnie i z niedowagą. „Wcześniaki często mają więcej problemów z oddychaniem, ponieważ ich płuca mogą nie być tak rozwinięte jak u dzieci urodzonych w terminie” – mówi pediatra Alan Rosenbloom. Nie oznacza to jednak, że oba wcześniaki będą miały problemy z oddychaniem. „Jeśli masz dwa wcześniaki urodzone w 32 tygodniu i jeden z nich potrzebuje rurki do oddychania, ten bliźniak może być bardziej narażony na problemy z oddychaniem niż bliźniak, który miał nieco bardziej dojrzałe płuca i potrzebował tylko tlenu przez kaniulę nosową”.

5. Nowonarodzone bliźnięta dzielą wszystko – łącznie z zarazkami.

„Bliźnięta są jak każde rodzeństwo, ponieważ z pewnością zarażają się nawzajem swoimi chorobami” – mówi Rosenbloom. Jeśli jedno z bliźniąt ma infekcję zakaźną, ryzyko zarażenia się nią u rodzeństwa jest takie samo, jak w przypadku, gdyby ktoś inny w domu miał tę infekcję” – mówi. Rodzice nowonarodzonych bliźniąt mogą rozważyć rozdzielenie ich, jeśli jedno z nich zaraz po urodzeniu zachoruje na chorobę zakaźną. „Mobilność jest mniejszym problemem na wczesnym etapie, więc jeśli jedno z bliźniąt ma ospę wietrzną, można je rozdzielić i pozwolić zdrowemu bliźniakowi zostać gdzie indziej, aby zminimalizować ryzyko” – mówi. „Nie da się zmniejszyć ryzyka do zera, ale można je lepiej kontrolować”.

6. Bliźnięta mogą być podobne, ale też się różnią.

Zachęcaj do dostrzegania różnic między bliźniętami i nigdy nie porównuj ich ze sobą – mówi mama bliźniąt i pediatra rozwojowy Randye Huron. Jest ona szefem pediatrii rozwojowej i dyrektorem Instytutu Rozwoju Dziecka w Szpitalu Dziecięcym im. Josepha M. Sanzari w Centrum Medycznym Uniwersytetu Hackensack w New Jersey. „Większość dzieci ma swoje mocne i słabe strony, a bliźnięta nie są tu wyjątkiem” – mówi Huron. „Moja córka uwielbia balet i sztukę, a syn lubi sport. Zachęcam do różnic, aby zminimalizować rywalizację i porównywanie się” – mówi. „Nigdy nie mów: 'Twoja siostra się zachowuje, więc dlaczego ty się nie zachowujesz?'”.

Pomocne jest również rozdzielenie bliźniąt w końcu. „W ich najlepszym interesie jest, aby były rozdzielone i aby miały własną grupę przyjaciół” – mówi. Oddzielny czas spędzany z rodzicami i oddzielne spotkania z dziećmi zachęcają do podejmowania samodzielnych decyzji.

7. Rodzicielstwo bliźniąt staje się coraz łatwiejsze.

Manju Monga, dyrektor ds. medycyny matczyno-płodowej na Uniwersytecie w Teksasie i matka bliźniąt, mówi: „Małe bliźnięta są łatwiejsze do wychowywania, mają siebie nawzajem do zabawy i śpią lepiej niż bliźnięta jednojajowe po ukończeniu drugiego roku życia”.

Odra FAQ: Objawy, zapobieganie i inne informacje

0

Lekarz wyjaśnia, co należy wiedzieć o odrze, w tym o jej objawach, sposobach rozprzestrzeniania się i szczepionce MMR.

Odra jest chorobą układu oddechowego wywoływaną przez wirus. Może powodować zagrażające życiu powikłania. CDC nazywa ją „najbardziej śmiertelną spośród wszystkich dziecięcych chorób przebiegających z wysypką lub gorączką”.

Choroba ta łatwo się rozprzestrzenia, ale można jej zapobiec dzięki szczepionce MMR (measles-mumps-rubella). CDC zaleca, aby wszystkie dzieci, a także niektórzy dorośli, otrzymali szczepionkę MMR.

W 2000 r. USA ogłosiły, że odra została wyeliminowana z kraju, ale od tego czasu pojawiały się ogniska tej choroby i nadal jest ona powszechna w innych krajach.

Jakie są pierwsze objawy i jak szybko się pojawiają?

Najpierw pojawia się gorączka, kaszel, katar i zaczerwienione oczy. W ciągu kilku dni na twarzy pojawia się czerwona wysypka, która może rozprzestrzenić się na resztę ciała. Jeśli zauważysz te objawy, natychmiast powiadom lekarza.

Jakie są możliwe powikłania?

W wyniku zachorowania na odrę może dojść do biegunki i zapalenia ucha, które może prowadzić do utraty słuchu.

Zapalenie płuc i obrzęk mózgu to inne potencjalne powikłania. Według szacunków CDC około 1 lub 2 z każdych 1 000 dzieci chorych na odrę umiera z tego powodu.

W jaki sposób i jak łatwo rozprzestrzenia się odra?

Odrą można zarazić się od każdego, kto na nią choruje. Jeśli nie jesteś odporny, możesz się nią zarazić, jeśli przebywasz w pobliżu osoby chorej, ponieważ wirus rozprzestrzenia się bardzo łatwo.

Wystarczy kaszel lub kichnięcie osoby zarażonej, aby wirus odry przedostał się do powietrza, gdzie można go wdychać. Wirus może rozprzestrzeniać się na 4 dni przed pojawieniem się wysypki i przez 4 dni po wystąpieniu wysypki. Wirus może przetrwać do 2 godzin na powierzchni lub w powietrzu. Można się nim zarazić, dotykając zakażonej powierzchni, a następnie ust, nosa lub oczu.

Odra jest tak zaraźliwa, że 90% osób, które nie są odporne, zachoruje, jeśli znajdzie się w pobliżu osoby chorej na tę chorobę.

Jak zapobiegać odrze?

To proste: zaszczepić się.

Otrzymuje się dwie dawki szczepionki MMR. Dzieci zazwyczaj otrzymują pierwszą dawkę w wieku 12 miesięcy, a drugą przed pójściem do przedszkola. Jeśli jednak dziecko ma mniej niż 12 miesięcy i podróżuje w rejon, w którym odra jest powszechna, pierwszą dawkę można podać w wieku 9 miesięcy, a drugą w wieku 12 miesięcy.

Na swojej stronie internetowej CDC nazywa szczepionkę „bardzo skuteczną” i stwierdza, że „jedna dawka jest w około 93% skuteczna w zapobieganiu odrze, a dwie dawki w około 97%”.

Przed rozpoczęciem programu szczepień na odrę chorowały w USA 3-4 miliony osób rocznie, a 400-500 z nich umierało – szacuje CDC.

Czy dorośli potrzebują szczepionki MMR?

Jeśli otrzymałeś dwie dawki w dzieciństwie, jesteś objęty szczepieniami do końca życia. Nie potrzebujesz dawki przypominającej.

Jeśli nie byłeś szczepiony, możesz tego potrzebować. „Ogólnie rzecz biorąc, każda osoba w wieku 18 lat lub starsza, która urodziła się po 1956 r., powinna otrzymać co najmniej jedną dawkę szczepionki MMR, chyba że może wykazać, że była szczepiona lub chorowała na wszystkie trzy choroby [odrę, świnkę i różyczkę]” – czytamy na stronie internetowej CDC.

Kobiety w ciąży powinny zaszczepić się dopiero po urodzeniu dziecka. Osoby uczulone na składniki szczepionki również nie powinny jej przyjmować.

Nie jesteś pewien? Zapytaj swojego lekarza.

Jeśli uważasz, że byłeś narażony na zachorowanie na odrę, a nie byłeś szczepiony, czy nadal możesz otrzymać szczepionkę?

Tak, ale aby szczepionka była skuteczna, należy ją przyjąć w ciągu 72 godzin od kontaktu z chorym.

Alergie na substancje chemiczne: Szampony, środki czyszczące, detergenty i inne

0

Lekarz omawia, w jaki sposób substancje chemiczne zawarte w perfumach, szamponach, środkach czyszczących i innych produktach mogą wywoływać reakcje alergiczne. Dowiedz się o objawach, przyczynach i sposobach leczenia.

W przypadku niektórych osób substancje chemiczne zawarte w szamponach, kosmetykach i detergentach mogą wywoływać reakcje alergiczne skóry.

Przyczyny:

Reakcje te – nazywane przez lekarza alergicznym kontaktowym zapaleniem skóry – występują, gdy układ odpornościowy nadmiernie reaguje na substancje chemiczne, które normalnie są nieszkodliwe. Substancje te mogą znajdować się w produktach, z którymi ciągle się stykasz, takich jak środki czystości, wody kolońskie, farby do włosów i środki higieny osobistej.

Nawet jeśli używałeś ich wcześniej, nadal możesz mieć reakcję.

Kosmetyki i produkty higieny osobistej zawierają wiele potencjalnych alergenów, czyli rzeczy, na które możesz być uczulony:

  • Substancje zapachowe w mydłach, wodach kolońskich, dezodorantach, kremach do ciała, kosmetykach, detergentach i chusteczkach higienicznych

  • Konserwanty i środki przeciwbakteryjne, dodawane do wielu płynów, aby zapobiec ich psuciu się

  • Substancje dodawane w celu zagęszczenia, zabarwienia lub nasmarowania produktu

  • Substancje chemiczne w trwałych farbach do włosów i innych produktach do włosów

  • Żywica formaldehydowa, składnik wielu produktów do pielęgnacji paznokci

  • Filtry przeciwsłoneczne, często spotykane w kosmetycznych kremach nawilżających, balsamach do ust i podkładach

Symptomy

Skóra jest jednym z pierwszych miejsc, w których mogą pojawić się objawy ostrzegawcze. Często pojawiają się one 24 do 48 godzin później, ale mogą zacząć się nawet tydzień po kontakcie z drażniącą substancją chemiczną.

Każda osoba może mieć inne objawy alergii na substancje chemiczne. Niektóre z najczęstszych to:

  • Zaczerwienienie skóry

  • Łuszczące się plamy

  • Pęcherze, które się sączą

  • Pieczenie lub swędzenie, które może być intensywne

  • Obrzęk oczu, twarzy i okolic narządów płciowych

  • Pokrzywka

  • Wrażliwość na słońce

  • Przyciemniona, „skórzasta” i popękana skóra

Objawy są zwykle najgorsze w miejscu, w którym dotknąłeś uczulającej cię rzeczy. Jeśli alergen znajdzie się na palcu, a następnie dotkniesz innej części ciała, np. twarzy lub szyi, może to wywołać reakcję alergiczną.

Inne schorzenia mogą wywoływać podobne objawy, dlatego należy zgłosić się do lekarza, aby ustalić, co jest przyczyną problemu.

Diagnoza

Często lekarz jest w stanie zdiagnozować alergię na podstawie badania fizycznego i pytań o objawy.

Czasami może zasugerować wizytę u alergologa w celu wykonania testów skórnych, zwanych również testami płatkowymi. Alergolog umieszcza małe próbki substancji chemicznych na plecach i sprawdza, czy pojawia się wysypka.

Należy zapisywać objawy. Pomoże to lekarzowi w postawieniu diagnozy. Zwróć uwagę na takie szczegóły, jak:

  • Co robiłeś w ciągu 24 do 48 godzin przed wybuchem epidemii

  • Wszystkie produkty, których używałeś przed wystąpieniem reakcji

  • Jaką ilość produktu stosowałeś i jak często

  • Miejsca, w których produkt dotknął Twojej skóry (nawet miejsca, w których nie wystąpiły żadne objawy)

  • Objawy, które masz lub miałeś

  • Wcześniejsze reakcje skórne

Leczenie

Należy zidentyfikować i unikać substancji chemicznej, która wydaje się powodować reakcję alergiczną.

Jeśli dojdzie do kontaktu z tą substancją, należy jak najszybciej umyć skórę wodą z mydłem. Jeśli masz alergen na rękach, nie dotykaj innych części ciała, dopóki nie umyjesz rąk.

Pomocne może być zdjęcie i wypranie wszelkich ubrań lub biżuterii, które mogły mieć kontakt z drażniącą substancją chemiczną.

Jeśli używasz produktów do pielęgnacji paznokci, upewnij się, że produkt wyschnął, zanim dotkniesz skóry.

Masz łagodną reakcję? Objawy można czasami leczyć samodzielnie, stosując leki dostępne bez recepty, takie jak balsam kalaminowy, leki przeciwhistaminowe lub maści kortyzonowe.

W przypadku częstych lub ciężkich wybuchów choroby należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz pomoże ustalić przyczynę i w razie potrzeby poda leki na receptę.

Rasa odgrywa ogromną rolę w ryzyku demencji

0

Nowe, szeroko zakrojone badanie wykazało, że u czarnoskórych, latynoskich i azjatyckich Amerykanów występuje zwiększone ryzyko zdiagnozowania demencji, ale przyczyny tego zjawiska są niejasne.

Rasa odgrywa ogromną rolę w ryzyku demencji

Amy Norton

Reporterka HealthDay

TUESDAY, April 19, 2022 (HealthDay News) — Czarne, latynoskie i azjatyckie Amerykanki mają zwiększone ryzyko zdiagnozowania demencji w miarę starzenia się — z powodów, które nie są do końca zrozumiałe, jak wynika z nowego, dużego badania.

Badanie, obejmujące prawie 1,9 miliona starszych weteranów amerykańskich, wykazało, że w porównaniu z ich białymi odpowiednikami, u czarnoskórych weteranów o 54% częściej diagnozowano demencję w ciągu dekady. Ryzyko to było niemal dwukrotnie wyższe wśród weteranów pochodzenia latynoskiego, u których wskaźnik demencji był najwyższy wśród wszystkich grup rasowych i etnicznych.

Eksperci twierdzą, że wyniki te potwierdzają prawidłowość zaobserwowaną we wcześniejszych badaniach. Jednak badanie dotyczące weteranów było na tyle duże, że pozwoliło na lepsze oszacowanie ryzyka demencji również wśród Azjatów i rdzennych Amerykanów.

Okazało się, że weterani pochodzenia azjatyckiego mieli nieco wyższe ryzyko (20%) niż ich biali rówieśnicy. Natomiast u rdzennych Amerykanów ryzyko było takie samo jak u białych weteranów.

Przyczyny tych wyników nie są jasne, ale prawdopodobnie są wielorakie i złożone – twierdzą eksperci.

Według głównego badacza, dr Kristine Yaffe, profesora psychiatrii i neurologii na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco, wykraczają one poza różnice rasowe w dostępie do opieki zdrowotnej.

Profesor powiedziała, że jednym z powodów przeprowadzenia badania było przyjrzenie się Amerykanom, którzy teoretycznie mieli taki sam dostęp do opieki zdrowotnej, ponieważ wszyscy byli pacjentami amerykańskiej Veterans Health Administration.

Fakt, że różnice rasowe wciąż się pojawiały, sugeruje, że dostęp nie jest problemem. Jednak, jak powiedział Yaffe, nadal mogą istnieć różnice w jakości opieki zdrowotnej, jaką ludzie otrzymują.

Jednym z powodów, dla których ma to znaczenie, jest fakt, że niektóre przewlekłe schorzenia mogą zwiększać ryzyko rozwoju demencji – w tym cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi, choroby serca i udar. Zapobieganie lub skuteczne leczenie tych schorzeń może pomóc w uniknięciu demencji.

Poza opieką zdrowotną istnieją jednak „społeczne uwarunkowania zdrowia” – powiedział Yaffe.

Termin ten odnosi się do szerszego kontekstu życia ludzi i jego wpływu na ich zdrowie: Jeśli ludzie spotykają się z dyskryminacją rasową, są zestresowani płaceniem rachunków, nie stać ich na zdrową żywność lub nie mają bezpiecznych miejsc do ćwiczeń, trudno jest im zachować zdrowie fizyczne i psychiczne.

Czynniki społeczne obejmują także wykształcenie, a badania od lat konsekwentnie łączą wyższy poziom wykształcenia z niższym ryzykiem demencji. W obecnym badaniu zespół Yaffe’a mógł wziąć pod uwagę jedynie typowy poziom wykształcenia w kodach ZIP weteranów, a nie ich własne osiągnięcia.

Wszystko to oznacza, że wiele czynników, począwszy od wczesnych doświadczeń życiowych, może przyczyniać się do różnic rasowych w częstości występowania demencji, powiedział Percy Griffin, dyrektor ds. zaangażowania naukowego w Alzheimer’s Association.

„Jest to zdecydowanie skomplikowana kwestia” – powiedział Griffin, który nie brał udziału w nowych badaniach.

W badaniu — opublikowanym 19 kwietnia w Journal of the American Medical Association — wykorzystano dokumentację medyczną prawie 1,9 miliona weteranów w wieku 55 lat lub starszych, którzy byli objęci opieką w latach 1999-2019. Zdecydowaną większość stanowili mężczyźni.

W ciągu 10 lat u 13% z nich zdiagnozowano demencję. Wskaźnik ten był najwyższy wśród weteranów pochodzenia latynoskiego (około 21 przypadków na 1000 każdego roku), a następnie wśród czarnoskórych uczestników badania (19 przypadków na 1000). Najniższy wskaźnik odnotowano wśród białych weteranów (11,5 przypadków na 1000 każdego roku), natomiast weterani azjatyccy i rdzenni Amerykanie plasowali się gdzieś pomiędzy nimi (odpowiednio nieco ponad 12 i 14 przypadków na 1000).

Po uwzględnieniu innych czynników, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, udar lub uraz mózgu, rasa nadal stanowiła niezależny czynnik ryzyka demencji. Dotyczyło to w szczególności weteranów pochodzenia latynoskiego i czarnego.

Natomiast fakt bycia rdzennym Amerykaninem sam w sobie nie był związany z wyższym ryzykiem demencji w porównaniu z rasą białą.

Yaffe powiedziała, że jest to nieco zaskakujące, a przyczyny tego zjawiska nie są znane. Jednak, jak zauważyła, weterani rdzennie amerykańscy mogą różnić się od rdzennych Amerykanów jako całości i nie jest jasne, czy wyniki te będą miały szersze zastosowanie.

Yaffe zwróciła również uwagę na inną kwestię: Badania wskazują, że standardowe testy stosowane do oceny pamięci i myślenia nie są jednakowe dla wszystkich ras i grup etnicznych – co może prowadzić do nadrozpoznawalności.

„Jeśli ktoś nie zda jakiegoś testu przesiewowego” – mówi Yaffe – „zależy to w dużej mierze od wykształcenia, znajomości testów i znajomości języka angielskiego. W tym kontekście łatwo można dopatrzyć się uprzedzeń. Ktoś może „oblać” test i zostać uznany za osobę cierpiącą na demencję, ale może to być spowodowane innymi czynnikami, a nie prawdziwym niepowodzeniem.

Griffin powiedział, że jest to ważne pytanie, ponieważ narzędzia do badań przesiewowych w kierunku demencji były walidowane głównie na białych, lepiej wykształconych grupach.

Mówiąc szerzej, powiedział, że nadszedł czas na działanie.

„Wiemy, że istnieją rozbieżności w zakresie demencji” – powiedział Griffin. „Jakie kroki należy podjąć w przyszłości?”.

Wskazał na niektóre z nich podejmowane przez Stowarzyszenie Alzheimerowskie, w tym współpracę z takimi grupami jak National Hispanic Medical Association oraz organizacjami wyznaniowymi w celu zwiększenia świadomości na temat demencji wśród pracowników służby zdrowia i społeczeństwa.

Griffin zachęcał starszych dorosłych, którzy zauważają u siebie zmiany w pamięci, do jak najszybszej rozmowy z lekarzem.

Ponadto, jak powiedział, wyniki badań wskazują, że „to, co jest dobre dla serca, jest dobre dla mózgu”. Ludzie mogą zadbać o zdrowie swojego mózgu poprzez odpowiednią dietę, regularne ćwiczenia fizyczne i kontrolowanie takich chorób, jak nadciśnienie czy cukrzyca.

Więcej informacji

Więcej informacji na temat ochrony zdrowia mózgu można uzyskać w Alzheimer’s Association.