Strona główna Blog Strona 3216

Wszystko, co musisz wiedzieć o bliźniakach dezygotycznych

0

Bliźnięta dezygotyczne to dwoje dzieci, które urodziły się w tym samym czasie, ale nie są identyczne. Dowiedz się więcej o nich i o tym, co może być przyczyną porodu mnogiego.

Co to są bliźnięta dizygotyczne?

Bliźnięta różnego rodzaju stanowią 90% porodów mnogich. Istnieje wiele rodzajów porodów mnogich, ale najczęstszym z nich są bliźnięta dizygotyczne. Dwie trzecie wszystkich zestawów bliźniąt to bliźnięta dwuzygotyczne, a jedna trzecia to bliźnięta jednozygotyczne.

Bliźnięta monozygotyczne są powszechnie znane jako bliźnięta jednojajowe. Bliźnięta dizygotyczne, które są bardziej powszechne, są znane jako bliźnięta braterskie. Bliźnięta te zazwyczaj nie wyglądają dokładnie tak samo i nie muszą być tej samej płci, w przeciwieństwie do bliźniąt jednojajowych. Bliźnięta dezygotyczne są podobne do innych zestawów rodzeństwa, które nie są bliźniętami, ponieważ dzielą połowę swoich genów.

Różnice między bliźniętami monozygotycznymi a dizygotycznymi

Gdy podczas tej samej ciąży zapłodnione zostaną dwa różne jajeczka, w rezultacie powstają bliźnięta dwuzygotyczne. Są one zapłodnione przez dwa różne plemniki. Bliźnięta braterskie mogą wyglądać podobnie pod wieloma względami, ale pod względem genetycznym nie różnią się niczym od normalnego rodzeństwa.

Bliźnięta jednojajowe, czyli bliźnięta monozygotyczne, powstają, gdy jedno jajo zostaje zapłodnione przez jeden plemnik. W ciągu kilku pierwszych tygodni po zapłodnieniu komórka jajowa dzieli się na pół, dając w efekcie dwoje identycznych dzieci. Bliźnięta tego typu są zawsze tej samej płci, albo są to dwie dziewczynki, albo dwaj chłopcy.

Bliźnięta dwuzygotyczne zazwyczaj nie mają wspólnego łożyska, ponieważ są wynikiem działania dwóch różnych jajeczek i plemników. Zazwyczaj rozwijają się u nich również dwa różne worki owodniowe i struktury podtrzymujące. Jednak bliźnięta jednojajowe mogą mieć wspólny worek owodniowy. W zależności od tego, kiedy jajo podzieliło się na pół, bliźnięta te mogą, ale nie muszą znajdować się razem w tym samym worku owodniowym.

Jak określić, czy bliźnięta są identyczne czy braterskie?

Jeśli dzieci są różnej płci, to dość łatwo można stwierdzić, że są to bliźnięta dwuzygotyczne. Jednak ustalenie, czy dzieci są tej samej płci, może nie być tak łatwe. W momencie narodzin lekarze mogą obejrzeć łożysko i błony płodowe, aby sprawdzić, czy dzieci są bliźniętami jednojajowymi czy dwujajowymi.

Czasami już w trakcie ciąży można stwierdzić, czy bliźnięta tej samej płci są identyczne czy braterskie. Jeśli wykonasz badanie ultrasonograficzne po 14 tygodniu ciąży, lekarz lub specjalista może być w stanie określić, jakie łożysko mają Twoje dzieci.

Najlepszym sposobem na stwierdzenie, czy Twoje bliźnięta są jedno- czy dwuzygotyczne, jest wykonanie testu DNA po ich urodzeniu. Czasami określenie typu bliźniąt na podstawie samego łożyska może być zawodne. W momencie narodzin rodzina może być przekonana, że bliźnięta są identyczne tylko na podstawie łożyska, ale z wiekiem zaczyna dostrzegać coraz więcej różnic między dziećmi. Może być również odwrotnie – na podstawie łożyska rodziny dowiadują się, że ich bliźnięta są braterskie, podczas gdy w rzeczywistości są identyczne.

Należy pamiętać, że nawet jeśli bliźnięta są identyczne, to i tak mogą mieć pewne różnice fizyczne. Różnice te mogą być spowodowane czynnikami środowiskowymi, w tym ułożeniem w łonie matki. Różnice mogą pojawić się po urodzeniu jako reakcja na środowisko dziecka. Fragmenty ich DNA mogą się włączać lub wyłączać w zależności od otoczenia, dlatego bliźnięta mogą zacząć się różnić w miarę dorastania.

Szanse na urodzenie bliźniąt

Przyczyna powstawania bliźniąt jednojajowych nadal nie jest znana. Wszystkie kobiety mają takie samo prawdopodobieństwo poczęcia bliźniąt jednojajowych, które wynosi około 1 na 250. Jak dotąd badania sugerują, że nie ma żadnych czynników genetycznych, które zwiększałyby szansę na posiadanie bliźniąt jednojajowych. Jednak w niektórych rodzinach występuje większa liczba bliźniąt jednojajowych, co jest obecnie przedmiotem badań. Niektórzy badacze uważają, że mogą istnieć geny, które sklejają komórki, co może być czynnikiem sprzyjającym powstawaniu bliźniąt jednojajowych.

Jeśli chodzi o bliźnięta dwuzygotyczne, istnieje kilka różnych znanych przyczyn:

  • W niektórych grupach etnicznych odnotowuje się większą liczbę bliźniąt jednojajowych

  • Występowanie w rodzinach, szczególnie po stronie matki

  • Skład ciała matki

  • Wiek matki, ponieważ starsze matki mają wyższy poziom estrogenu i mogą produkować więcej niż jedno jajo naraz

  • Stosowanie technik wspomaganego rozrodu, takich jak zapłodnienie in vitro (IVF)

  • Liczba poprzednich ciąż, w których matka była w ciąży

Wiadomo, że częstość występowania bliźniąt dizygotycznych wzrasta w porównaniu z poprzednimi pokoleniami.

Q&A z Jennifer Nettles z zespołu Sugarland

0

W ciągu ostatniego roku ta gwiazda muzyki country urodziła dziecko i wydała nowy solowy album.

Twój syn, Magnus, ma teraz 11 miesięcy. Co było największym odkryciem w byciu nową mamą?

Dzieci wymagają, abyś była naprawdę obecna w danej chwili. Jestem zwykle jedną z tych osób, które myślą o czterech lub pięciu krokach do przodu. Dobrze mi to służyło w życiu, w karierze i w odniesieniu sukcesu. Ale kiedy dziecko ma taką potrzebę, wszystko zależy od niego. To pomaga w spojrzeniu na świat z innej perspektywy. Nie ma się czasu na wiele zbędnych rzeczy, nawet na swoje własne. To naprawdę jest jak ogień dla intelektu: Oczyszcza wszystko i pozwala poznać, co jest naprawdę ważne.

Co było najtrudniejsze w rodzicielstwie?

Sen! Zdarzało mi się już nie spać, ale nigdy nie widziałam, co może zrobić taki brak snu. Mówią o „mózgu mamusi” i szukaniu słów? Miałam chwile, w których dosłownie śmiałam się z samej siebie. Jestem kobietą, która zarabia na życie słowami, a nie potrafię wymyślić słowa „lustro”? „Spójrz w… spójrz w… spójrz w… cokolwiek!”. To niedorzeczne!

Jak wybrałeś imię Magnus?

W 2010 r. my [Nettles i partner z Sugarland Kristian Bush] wystąpiliśmy w programie CNN „Heroes”, prowadzonym przez Andersona Coopera, w którym prezentowane są organizacje humanitarne i filantropi z całego świata. Był tam pewien dżentelmen ze Szkocji, który miał na imię Magnus. [Magnus MacFarlane-Barrow, którego organizacja non-profit Mary’s Meals zapewnia codzienne darmowe posiłki 400 000 dzieci na całym świecie.] Stał tam w swoim kilcie, opowiadając o tej wspaniałej organizacji, a ja pomyślałam: „Magnus – to naprawdę dobre imię!”. Nie byłam jeszcze w ciąży, ale już wtedy rozmawialiśmy z mężem, że gdy będziemy mieli dzieci, będziemy chcieli mieć imię na „M”, ponieważ jego nazwisko brzmi Miller. Pomyślałam: „Justin pokocha to imię, brzmi tak mocno!”. I od tego momentu było to nasze główne imię dla chłopca.

Jesteś bardzo oddaną mamą karmiącą. Jak przebiegało Twoje karmienie piersią?

Mam to szczęście, że przyszło mi to z łatwością. Jeszcze przed jego urodzeniem zawarliśmy z nim umowę: Powiedziałam mu, że może gotować i przebywać tam tak długo, jak zechce, pod warunkiem, że wyjdzie ze słodkim usposobieniem i zatrzaśnie się, jakby to była jego praca. Nie tylko zatrzaskuje się tak, jakby to była jego praca, ale też nie bierze butelki, nie ssie smoczka ani palca. Z pewnością jest chłopcem, którego mama lubi.

Czy napisałaś już jakieś piosenki dla Magnusa?

Na tym albumie [That Girl, jej pierwszy solowy album] mam kilka piosenek zainspirowanych narodzinami i pierwszym urodzeniem dziecka, głęboką, głęboką miłością i ekstremalną zmianą, jaka się z tym wiąże. Nie chciałam jednak, żeby cały album był kołysankami; wszyscy jesteśmy ludźmi o wielu twarzach, więc chciałam mieć dobrze zaokrąglony album, który poruszałby wiele tematów i zagadnień. W ciągu dnia piszę też wesołe piosenki. Jest taka jedna piosenka, „You Are So Precious to Me”, którą śpiewam mu od małego, a on po prostu się rozpromienia i uśmiecha. Hej, pisałam piosenki o zaparciach!

Czy masz już jakieś nowe plany koncertowe? Czy zabierzesz ze sobą Magnusa na trasę?

Plany koncertowe są w przygotowaniu. Plan jest taki, że wyjadę na początku 2014 roku. W tej chwili jestem w trasie promującej radio, więc jedziemy autobusem i po raz pierwszy jako rodzina jedziemy autobusem w dłuższej perspektywie. Jest to trochę trudne, ale nauczyłam się, że mimo iż boję się większości zmian, dzieci są bardzo elastyczne i odporne. Myślę, ty mała szczęśliwa kaczuszko, że w ciągu 8 miesięcy byłaś w większej liczbie miejsc niż ja, dopóki nie stałam się młodą dorosłą!

Jak przebiegała ciąża?

Ciąża przebiegała bardzo zdrowo, jestem za to bardzo wdzięczna i czuję się szczęśliwa, że tak się stało. Do końca szóstego miesiąca koncertowałam, a w 36 tygodniu byłam gospodarzem świątecznego show Country Music Association! Byłam gigantyczna. Zgodziłam się na to, będąc w 4. miesiącu ciąży, nie wiedząc, jak to jest być w 9. miesiącu, ale z perspektywy czasu cieszę się, że to zrobiłam. To wyjątkowe mieć taką dokumentację – „Zobacz, jak wyglądała mama?”.

Czy myślisz o kolejnych urodzeniach?

W tej chwili jest jeszcze za wcześnie, żeby o tym mówić. Zawsze mówiliśmy, że zacznijmy od jednego i zobaczymy, jak nam się spodoba. Więc choć jestem na to otwarta, czuję, że jest jeszcze za wcześnie, abym miała emocjonalną zdolność do powiedzenia „tak” lub „nie”, „chcę” lub „nie chcę”. Dajemy sobie przerwę, aby po prostu cieszyć się nim teraz, a za kilka lat – lub wcześniej, jeśli zaczniemy czuć, że jesteśmy gotowi – przyjrzymy się mu.

W mediach zrobiło się głośno o księżnej Kate, która pokazała swój pociążowy brzuszek wychodząc ze szpitala, a także o Kim Kardashian, która próbuje wrócić do formy. Co sądzisz o tej całej presji wywieranej na kobiety, by „odzyskały ciało” po ciąży?

Oczywiście, że Kate miała biust zaraz po urodzeniu dziecka. No tak! Uważam, że to smutne, że na kobiety wywierana jest tak wielka presja. To oczywiste, że czas tuż po urodzeniu dziecka jest tak wyjątkowy i cenny, a ty jesteś tak bezbronna. To bardzo trudne, kiedy ciągle słyszy się takie komunikaty, zwłaszcza jeśli jest się kobietą typu A, z silnym charakterem i w świetle reflektorów. Dla tych z nas, które pracują w branży rozrywkowej, to, jak wyglądamy, jest częścią naszej pracy – takie są fakty. Ale wyhodowanie dziecka trwa 9 miesięcy i możesz się spodziewać, że co najmniej tyle zajmie Ci powrót do stanu, w którym chciałabyś się znaleźć.

Na co najbardziej cieszysz się w nadchodzących miesiącach?

To był dla mnie rok tworzenia, urodziłam dziecko, a potem, w pewnym sensie, kolejny twórczy projekt, jakim jest ten solowy album. W moim życiu wydarzyło się bardzo wiele, wiele twórczej energii i nie mogę się doczekać, aby cieszyć się owocami mojej pracy. Naprawdę nie mogę się doczekać, żeby zobaczyć, jak Magnus rośnie i rozkwita, jak zaczyna chodzić i mówić. Nie mogę się doczekać, żeby usłyszeć, co on myśli! I to samo dotyczy mojego albumu: Nie mogę się doczekać, kiedy rozkwitnie, pójdzie w świat i zobaczę, kogo poruszy”.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer „doctor Magazine”.

Deion Sanders miał amputowane dwa palce po zakrzepach krwi

0

Deion Sanders, gwiazda NFL, miał amputowane dwa palce u lewej stopy z powodu zakrzepów krwi po poprzedniej operacji.

Deion Sanders miał amputowane dwa palce po zakrzepach krwi

Carolyn Crist

9 marca 2022 — Jak donosi The Associated Press, Deion Sanders, który został uznany za gwiazdę NFL, miał amputowane dwa palce u lewej stopy z powodu zakrzepów krwi po poprzedniej operacji.

Główny trener futbolu amerykańskiego Jackson State University miał operację usunięcia palców zeszłej jesieni i opuścił trzy mecze podczas 23-dniowego pobytu w szpitalu. Szczegóły zabiegu nie zostały wtedy podane do publicznej wiadomości.

Sanders ujawnił je w jednym z odcinków swojego serialu dokumentalnego Coach Prime dla Barstool Sports. Powiedział, że chirurdzy amputowali mu pierwszy i drugi palec u lewej stopy po tym, jak trafił do szpitala z powodu zakrzepów krwi, i początkowo lekarze myśleli, że może stracić część nogi.

Mówili o amputacji palców. Potem mówiono o amputacji nogi od kolana w dół – opowiada. Potem próbowano zapewnić mi życie”.

Wcześniej Sanders miał zwichnięty palec u nogi i uszkodzony nerw – relacjonuje agencja AP. Po zabiegu medycznym we wrześniu wrócił na boisko na trening z wózkiem golfowym i o kulach. W czasie meczu pozostał na linii bocznej, poruszając się na skuterze.

Jednak w trakcie procesu leczenia jego palce zaczęły ciemnieć pod bandażami. W październiku badania wykazały, że w nodze Sandersa znajdują się trzy skrzepy krwi. Sanders przeszedł kilka operacji, powstał zakrzep w tętnicy udowej i wystąpił zespół przedziałów, który spowodował opuchliznę nogi – donosi AP. Lekarze musieli otworzyć jego nogę, aby odprowadzić płyn, a następnie amputowali duży palec u nogi i drugi palec u nogi.

Sanders podzielił się materiałem filmowym z zabiegu we wpisie na Instagramie, który promował program Coach Prime, zaznaczając, że stracił w nim kilku żołnierzy.

Najtrudniej było spojrzeć w dół, zobaczyć to i zrozumieć, że kiedyś byłeś takim sportowcem i nie wiesz nawet, czy będziesz chodził” – powiedział w filmie. Bo jedyne, co czujesz, to ból i chcesz po prostu wyjść z tego szpitala”.

Jak podaje The Washington Post, Sanders wrócił na boisko po trzech meczach, które wygrał pod wodzą tymczasowego trenera Gary’ego Harrella. Jego pierwszym meczem było zwycięstwo 21-17 nad Southern University, w którym jego syn, rozgrywający Tigers Shedeur Sanders, rzucił 50-jardowe przyłożenie na mniej niż 2 minuty przed końcem.

Jackson State odniosło dwa kolejne zwycięstwa i zdobyło swój pierwszy tytuł w Southwestern Athletic Conference od 2007 roku. Drużyna przegrała z South Carolina State w Celebration Bowl, ale ustanowiła rekord programu z 11 zwycięstwami, podała gazeta.

Sanders otrzymał nagrodę Eddie Robinson Award jako najlepszy główny trener w NCAA Division I Football Championship Subdivision, wieńczącą jego pierwszy pełny sezon w roli głównego trenera.

Sanders powiedział, że jego historia medyczna ilustruje lekcję wytrwałości.

Chcesz mi powiedzieć, że miałeś amputowane dwa palce u nóg i bok nogi wycięty jak po ukąszeniu rekina, a mimo to nadal jesteś trenerem? Cóż, rytm trwa dalej i tego uczę moje dzieci – powiedział Andscape. Tego też uczę nasz personel pomocniczy. Trzeba iść dalej. Każdy ma z czymś do czynienia.

Sprytne przekąski – lekarz

0

Celowe podjadanie może pomóc wyeliminować puste kalorie. Wiele osób je, bo może, bo automaty z napojami i tanie, słodkie przekąski są łatwo dostępne.

Kiedy zaczynasz szukać w kieszeni drobniaków dla złego automatu, przestań! Większość ludzi odczuwa potrzebę zjedzenia „małego co nieco” od czasu do czasu w ciągu pracowitego dnia, ale poświęcenie chwili na „mądrą przekąskę” pozwoli Ci zaoszczędzić czas, kalorie, a nawet pieniądze.

„Jedzenie jest tak łatwo dostępne” – mówi lekarzowi Laurie A. Higgins, MS, RD, pediatra ds. żywienia w Joslin Diabetes Center w Bostonie – „ludzie nie biorą nic ze sobą i w końcu chwytają to, co szybkie i łatwe”. To może być najgorsza, najbardziej tłusta, najcukrowsza, pustokaloryczna ohyda na powierzchni ziemi (OK, pączek).

Znasz siebie – mówi Higgins – znasz swój wiek, wagę, stan zdrowia (cukrzyca, niski poziom cukru we krwi), alergie pokarmowe, wiesz, czy jesteś w ciąży, czy nie. Od Ciebie zależy, czy wybierzesz przekąskę, która będzie odpowiadać zarówno Twoim potrzebom, jak i danej okazji. Jeden rozmiar (i uczucie lepkości lub chrupkości w ustach) nie pasuje do wszystkich.

Przekąska w określonym celu

Roberta Larson Duyff, MS, RD, autorka Kompletnego przewodnika po żywności i żywieniu Amerykańskiego Stowarzyszenia Dietetyków, radzi lekarzom, aby przyjrzeli się swojemu wzorcowi jedzenia między posiłkami. „Może się okazać, że przekąska — dla ciebie — jest czwartym posiłkiem lub dobrym sposobem na uzyskanie składnika odżywczego, którego ci brakowało. Pomyśl o tym w ten sposób”.

Jakie są niektóre wspólne momenty przekąski, i co można użyć, aby wypełnić je (i siebie)?

Gdy potrzebujesz przebudzenia lub zastrzyku energii. Dobrze jest zjeść małe śniadanie złożone z węglowodanów i białka (płatki zbożowe, jajko, mleko) – mówi Duyff. Według niej większość ludzi może nawet wypić rozsądną ilość kawy. „Poproś o latte z mlekiem; w ten sposób dostaniesz uderzenie białka”, mówi (batonik nie da Ci pożądanego zastrzyku energii, zauważa). Higgins radzi też, by do kawy dodawać mleko lub produkty białkowe, takie jak orzeszki ziemne lub twarożek.

Przed wyjściem z biura na spotkanie. Jeśli nie wiesz, kiedy będzie lunch, a musisz być w pełni sił, dobrze jest zjeść kawałek owocu lub kawałek sera. Niektórzy ludzie, zwłaszcza młodzi, jedzą lunch wcześnie, więc poranne przekąski mogą nie być nawet potrzebne” – mówi Higgins.

Przed treningiem. „Termin 'carbo loading’ odnosi się do godzin przed wydarzeniem sportowym,” Audrey T. Cross, PhD, profesor żywienia w Columbia’s Mailman School of Public Health, mówi lekarzowi. „Ale tuż przed – zwłaszcza po całym dniu pracy – możesz chcieć wzmocnić pompę kawałkiem owocu i dużą szklanką wody”.

Po szkole lub pracy. W zależności od tego, kiedy obiad jest zaplanowane, wiele osób potrzebuje trochę odżywiania, gdy są w domu. Pediatryczny specjalista ds. żywienia Higgins zaleca nastolatkom, którzy jedzą kolację późno lub wybiegają z powrotem na zawody sportowe, zjedzenie małego posiłku składającego się z kanapki i szklanki mleka — niezależnie od tego, czy mają cukrzycę, czy nie. „W przeciwnym razie młodzi ludzie wracają do domu i jedzą przez całą drogę do kolacji ciastko, krakersa, napój gazowany; nigdy nie są zadowoleni. Kanapka jest lepsza”.

Inteligentne przekąski na diecie

Gdy ograniczasz kalorie. Nawet nastolatki potrafią czytać etykiety – mówi Higgins. Popcorn, precle lub pieczone chipsy mogą być dobrą przekąską – z umiarem. Resztę odłóż na wysoką półkę. Pokrojone warzywa również wymagają wysiłku przy przeżuwaniu i są satysfakcjonujące. Cross poleca ciastka ryżowe z odrobiną masła orzechowego lub sera. „Jest mniej prawdopodobne, że godzinę później będziesz głodny” – mówi.

W czasie oglądania telewizji. „Nie jestem zwolenniczką jedzenia podczas oglądania telewizji” – mówi Cross. „Czy kiedykolwiek obserwowałeś, jak ktoś je, gdy jest włączony telewizor? Nic im nie smakuje. Potrzebują po prostu jakiegoś zajęcia, które mogliby wykonywać podczas patrzenia, a jedzenie stało się popularne”.

Podczas spotkań z przyjaciółmi. Czasem popularne jest też „pójście na deser” lub przekąszenie czegoś z kolegami. Cross zaleca dzielenie się deserem. „Jeśli masz lody lub To Die for Chocolate Torte, weź jedną gałkę lub podziel ją” – mówi. „Prawdziwym powodem wyjścia na miasto jest przebywanie z randką lub przyjaciółmi – nie jedzenie”.

W kinie. Kino to przykład czynności, która jest bardziej związana z jedzeniem niż z porą dnia. „Dlaczego tak się dzieje?” pyta Duyff. „Kiedy siedzimy przy komputerze, potrzebujemy napoju. Kiedy idziemy do kina, potrzebujemy popcornu. Musimy zmienić nasz sposób myślenia”.

Przed imprezowaniem. „To miejski mit, że można posmarować żołądek mlekiem przed piciem” – śmieje się Duyff. „Jeśli ma być dużo jedzenia – dodaje – możesz skupić się na jedzeniu, a nie na przebywaniu z przyjaciółmi i nawiązywaniu kontaktów towarzyskich. W takim przypadku lepiej zjeść wcześniej jakąś przekąskę, aby się zrelaksować. Krakersy z serem lub małe marchewki to dobry wybór”. (Pamiętaj, Duyff mówi, że pół butelki wina może zawierać do 500 kalorii. Cross zaleca wypijanie takiej samej ilości wody po każdym drinku).

W samolocie. Cross radzi, aby zadzwonić wcześniej i sprawdzić, czy w samolocie jest zapewnione jedzenie. Jeśli nie, przynieś na pokład kanapkę. Nic słonego, bo stopy mogą spuchnąć. „Kawa lub inny środek moczopędny może oznaczać częstsze wizyty w toalecie” – dodaje Cross. „Woda jest dobra. I niech to będzie kanapka soczysta, z pomidorami”.

Przed snem. Osoby, które wcześnie jedzą kolację, mogą być głodne w porze snu. Mleko zawiera tryptofan, który sprawia, że niektórzy ludzie stają się senni. Z drugiej strony, jak mówi Duyff, lody czekoladowe mogą być nieco pobudzające i nie pozwalać zasnąć. Cross twierdzi, że herbata chai może być kojąca. Zbyt obfite jedzenie i leżenie powoduje u niektórych osób zgagę, więc należy zachować ostrożność.

Podczas podróży. Mądrzy podróżnicy zabierają ze sobą pakowane krakersy z masłem orzechowym lub inne znane im małe przekąski, takie jak samootwierające się puszki tuńczyka, na wypadek gdyby restauracje były zamknięte (zapomnij o minibarach).

Jeśli chcesz zaplanować podróż z wyprzedzeniem i uniknąć pokusy, Higgins radzi, abyś sprawdził w Internecie kilka opcji regularnych przekąsek. Możesz na przykład wejść na stronę internetową McDonald’s (wyszukaj hasło „nutritional”) i sprawdzić, ile kalorii i węglowodanów zawierają nowe propozycje. Robi to ze swoimi klientami chorymi na cukrzycę.

Choć trudno jest „przekąsić”, jest to relaksujące i łagodzi stres.

Ale co z przekąskami przeciwko nudzie? „Nuda lub stres” – mówi Duyff – „nie powinny być sygnałem 'czasu na jedzenie’. Co powiesz na spacer z psem lub taniec z płytą CD? Dziś może to być seler naciowy, ale jutro cała miska czegoś innego”.

„Miseczką lodów lub soczystą brzoskwinią należy się delektować” – dodaje Duyff. „To oznacza każdy kęs”.

Lekarze ADHD: Lekarze, którzy leczą ADHD i przepisują leki na ADHD

0

Diagnozowanie ADHD zazwyczaj nie jest wykonywana przez jednego lekarza. Dowiedz się więcej o rodzajach lekarzy, którzy leczą ADHD i które z nich mogą przepisywać leki na ADHD.

Istnieje kilka rodzajów specjalistów, którzy zazwyczaj diagnozują ADHD. Należą do nich lekarze (zwłaszcza psychiatrzy, pediatrzy, interniści i lekarze rodzinni), psychologowie (w tym psychologowie szkolni), pracownicy socjalni, pielęgniarki, asystenci lekarzy oraz inni licencjonowani terapeuci (na przykład doradcy zawodowi oraz terapeuci małżeńscy i rodzinni).

Jednym z głównych pytań dla nowo zdiagnozowanych osób jest: Kto może przepisywać leki na ADHD? Chociaż wszyscy wyżej wymienieni specjaliści mogą leczyć ADHD, tylko niektórzy z nich mogą przepisywać leki i przeprowadzać dokładne badania fizykalne w celu wykluczenia innych możliwych przyczyn objawów.

Ponieważ leczenie farmakologiczne jest kluczową częścią terapii ADHD, ważne jest, aby wszyscy członkowie zespołu terapeutycznego regularnie się ze sobą komunikowali.

Zespół opieki zdrowotnej Twojego dziecka

Jeśli u Twojego dziecka występują objawy ADHD, pierwszym krokiem w kierunku zdiagnozowania tego zaburzenia jest kontakt z lekarzem lub pediatrą. Powinni oni mieć już dobre relacje z Twoją rodziną i znać historię choroby.

Innymi członkami zespołu zajmującego się dzieckiem mogą być:

  • Psychologowie. Są to specjaliści przeszkoleni w zakresie diagnozowania i leczenia zaburzeń psychicznych, takich jak ADHD. Mogą oni dokonywać fachowej oceny i oferować terapię. Nie mogą jednak przepisywać leków.

  • Psychiatrzy. Mogą oni również diagnozować i leczyć zaburzenia zdrowia psychicznego. Są lekarzami medycyny, więc mogą przepisywać leki.

  • Pielęgniarki lub asystenci lekarzy (PA). Pracują oni pod nadzorem lekarza i mogą diagnozować i leczyć ADHD. Mogą również wypisywać recepty.

  • Pielęgniarki. Są to często specjaliści, którzy odpowiadają na pytania dotyczące opieki nad dzieckiem i pomagają w koordynacji działań z zespołem opieki zdrowotnej.

  • Pracownicy socjalni. Mogą oni pomagać osobom z ADHD i ich bliskim w całym procesie leczenia, od skierowania, poprzez diagnozę i leczenie. Oferują edukację, wsparcie i wskazówki, jak z tym żyć.

  • Terapeuci zajęciowi lub logopedzi. Specjaliści ci pomagają w konkretnych obszarach, na które ADHD ma wpływ, takich jak umiejętności pracy lub problemy językowe.

  • Inni terapeuci, tacy jak doradcy i terapeuci rodzinni. Mogą oni współpracować z osobami z ADHD, ich rodzinami i pracownikami szkoły w zakresie reagowania na problemy, poprawy zachowania i rozwijania umiejętności życiowych.

Jeśli dziecko wymaga podania leków, lekarz, asystent opieki zdrowotnej lub pielęgniarka zadecydują, jakie leki należy podać, oraz będą monitorować objawy i skutki uboczne do czasu dobrania odpowiedniej dawki. Proces diagnostyczny powinien również wykluczyć wszelkie inne zaburzenia, które mogą przypominać ADHD.

Zespół Opieki Zdrowotnej dla Dorosłych

ADHD u dorosłych jest często diagnozowane przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, psychiatrę lub psychologa.

Aby zdiagnozować ADHD u dorosłych, lekarz musi zebrać wywiad dotyczący zachowania osoby dorosłej w dzieciństwie. Lekarz może również przeprowadzić wywiad z małżonkiem, partnerem, rodzicami i przyjaciółmi pacjenta, a także zapoznać się z dokumentacją danej osoby, w tym z kartami raportów i transkryptami, aby ustalić, czy trudności pacjenta trwają od pewnego czasu. Lekarz może również skorzystać z testów psychologicznych.

Typy osobowości dziecka Quiz i wyniki

0

Rozwiąż ten quiz lekarski, aby poznać swój unikalny typ temperamentu (osobowości) i uzyskać wskazówki, jak postępować z dzieckiem jedynym w swoim rodzaju.

Kim jest ta mała istota, ten dyktator ubrany w pieluszkę? To oczywiście Twoje dziecko. A jeśli chcesz zrozumieć najnowszego członka swojej rodziny, musisz ją poznać w jej naturalnym środowisku. Krótko mówiąc, poznaj jej temperament.

Eksperci zajmujący się rozwojem dzieci zwracają uwagę na kilka kluczowych cech przy określaniu temperamentu dziecka. Może Twoje dziecko jest przebojowe, a może spokojne, a może nie znosi zmian. Znając jego zachowanie, możesz z nim współpracować – dzięki temu życie wszystkich w jego małym królestwie będzie gładsze, łatwiejsze i szczęśliwsze.

Chcesz określić temperament swojego dziecka? Rozwiąż nasz quiz:

  • Gdybyś tylko mógł wcisnąć klamrę w szczelinę między małymi, pyzatymi nóżkami dziecka, zdążyłbyś dojechać do banku przed jego zamknięciem. Reakcja Twojego dziecka?

  • Nie, nie, nie, nie. Butelka trafia – z zadziwiającą dokładnością – w czoło.

  • Dlaczego tak długo to trwa? Ty masz sprawy do załatwienia, ja mam drzemkę w samochodzie. Zabierajmy się do roboty, kobieto.

  • Auć, pas jest ciasny, klamra gorąca, staram się z tobą pracować, ale naprawdę zaczynasz mnie denerwować.

  • A niech mnie! Na chodniku jest robak. Chodźmy

    :

  • Zjedz to, oczywiście. Mniam!

  • Oglądać je i albo 1) dźgać patykiem 2) pozwolić im pełzać po moich nogach

  • Uciekaj! To robak!

  • Właśnie założyłeś dziecku spodnie, skarpetki, buty, czapkę i koszulę i teraz jesteś pewien, że:

  • Że poczujesz coś śmiesznego, ponieważ dziecko czerpie wielką przyjemność z zaskakujących, bardzo potrzebnych zmian pieluszek.

  • Że mimo iż jedziesz do babci, twoje dziecko prześpi wizytę, ponieważ wypada ona w czasie jego codziennej drzemki.

  • Że może zasnąć podczas jazdy samochodem i może potrzebować zmiany pieluszki, ale po przyjeździe na miejsce będzie chciało bawić się z babcią, która jest przecież o wiele milsza niż mama.

  • Mały Stworek zgubił na podwórku swoją ulubioną ciężarówkę Little Tykes. Nie jest zadowolony. Wyraża to poprzez:

  • Kopanie i dąsanie się na inne ciężarówki.

  • Przez krótkie marudzenie, ale potem odwrócenie uwagi przez naprawdę fajny błąd.

  • Poszukiwanie ciężarówki, ale szybko przenosi się na lalkę siostry.

  • Zabrałeś dziecko na lokalną salę gimnastyczną przeznaczoną dla dzieci. Jak reaguje na jasne światła i głośną muzykę?

  • Biegnąc w kierunku mat i instruktora. Tylko 30 dni do jędrniejszych ud dziecka!

  • Trochę niezdecydowana. Ledwo chodzę, a ty chcesz, żebym się przewracała?

  • Pęknięcie z przerażenia. Zbyt wiele kolorów podstawowych, zbyt wiele telewizorów z Doodlebopsami. [Bonusowe punkty, jeśli to twoja reakcja, a nie dziecka].

  • Dajesz dziecku 4-elementową układankę.

  • Dziecko bawi się nim, najpierw go rozgryzając, a potem budując z jego kawałków domek.

  • Dziecko układa puzzle, po czym przechodzi do dręczenia psa.

  • Puzzle nie smakują jak Froot Loops. Tak samo jak samochodziki Hot Wheels. Ani klucze mamy.

  • Dziecko bawi się w pajacyka:

  • Jest sfrustrowany ruchami rąk. Marszczy brwi i chce przestać.

  • Uśmiecha się jak aniołek – kolejny doskonały dzień z małym dyktatorem.

  • Jest zdumiony. Gra dalej, bo mamie się to bardzo podoba.

  • Wyniki

    Pytania opierały się na liście kluczowych cech opracowanej przez pediatrę Williama Careya, autora książki Understanding Your Child’s Temperament (Zrozumieć temperament swojego dziecka). Cechy te obejmują:

    • Poziom aktywności/energii

    • Podejście do nowości

    • Intensywność

    • Czułość

    • Regularność

    • Adaptacyjność

    • Rozproszenie uwagi

    • Wytrwałość

    • Ogólny nastrój

    1:

    Poziom aktywności/energii

  • Wysoki

  • Niski

  • Średni

  • Aby zsynchronizować się z dzieckiem, jeśli jest ono wysokoenergetyczne, należy szukać sposobów na utrzymanie go w ruchu, ale nie w szalonym tempie. Jeśli ma mało energii, musisz się upewnić, że nie pójdziesz na łatwiznę i nie posadzisz jej przed telewizorem.

    2. Podejście do nowości

  • Wysoka

  • Średnie

  • Niski

  • Jeśli Twoje dziecko uwielbia nowe rzeczy, masz szczęście! Jeśli jednak zauważysz, że z natury jest niezdecydowane lub nieśmiałe, będzie potrzebowało dodatkowego wsparcia i cierpliwości.

    3.

    Regularność

  • Niski poziom

  • Wysoka

  • Wysoki

  • Średnie

  • Jeśli wszystko jest nieprzewidywalne – nocnik, drzemki, nastroje – będziesz musiał porzucić swoje maniactwo kontroli i wyluzować. Jeśli Twoje dziecko lubi strukturę, być może będziesz musiał porzucić swoje podejście do wszystkiego i dać mu plan dnia, którego tak pragnie.

    4. Intensywność pomocy

  • Wysoka

  • Średnie

  • Niski

  • Jeśli Twoje dziecko jest intensywne, będziesz musiał nauczyć je, jak radzić sobie w trudnych sytuacjach życiowych i jak wykorzystać tę energię w pozytywny sposób. Jeśli jest spokojne, nadal masz przed sobą pewne wyzwania – może zgubić się w chaosie życia rodzinnego, a ty możesz stać się obibokiem, jeśli chodzi o udzielanie takich samych lekcji życia, jakich wymagałoby bardziej intensywne dziecko.

    5. Wrażliwość

  • Niska

  • Średni

  • Wysoka

  • Jeśli Twoje dziecko wykazuje dużą wrażliwość na światło, hałas lub fakturę, bądź cierpliwy – i szukaj sposobów na uniknięcie przeciążenia sensorycznego. Zwracaj uwagę na pokrętło głośności, sprawdzaj oświetlenie i rodzaj ubranek, w których jest ubrane.

    6. Wytrwałość

  • Wysoka

  • Średnie

  • Niski

  • Jeśli dziecko jest zaintrygowane przez długi czas rozwiązywaniem jakiegoś problemu, pozwól mu na to. Jeśli jego uwaga jest krótka jak u gnata, nie trać wiary. To jeszcze dziecko. A łamigłówki są świetnym narzędziem do wydłużania czasu koncentracji uwagi – wraz z codzienną dawką czytania na dobranoc.

    7. Ogólny nastrój

  • Szklanka do połowy pusta

  • Szklanka do połowy pełna

  • Szklanka?! Daj mi moją butelkę!

  • Pamiętaj, że mamusie też bywają humorzaste. I chociaż każdy chce mieć szczęśliwe dziecko, zaakceptuj jego wyjątkowość, jeśli nie zawsze jest pełne uśmiechu. Jeśli jednak dziecko wydaje się zbyt nerwowe lub niespokojne, upewnij się, że nie jesteś zbyt zajęta lub przeciążona obowiązkami i masz czas, aby naprawdę obserwować jego codzienne zachowania – i to, co wywołuje uśmiech na jego twarzy. I pamiętaj, że szczęśliwa mama może być szczęśliwym dzieckiem.

    Podlinie Omicron unikają odporności na przebyte infekcje

    0

    Ralph Ellis

    2 maja 2022 r.

    Badanie przeprowadzone w RPA na podstawie próbek krwi wykazało, że podlinie BA.4 i BA.5 Omicron częściej unikają przeciwciał wytworzonych przez poprzednie infekcje Omicron niż odporności zapewnianej przez szczepienia.

    Naukowcy pobrali próbki krwi od 39 osób zarażonych Omicronem, 24 osób nieszczepionych i 15 zaszczepionych szczepionkami firmy Pfizer lub Johnson & Johnson, jak donosi Reuters.

    „Grupa zaszczepiona wykazała około 5-krotnie wyższą zdolność neutralizacji (…) i powinna być lepiej chroniona” – stwierdzono w badaniu, jak podaje Reuters.

    W próbkach krwi osób nieszczepionych, narażonych na działanie podwariantów, odnotowano ośmiokrotny spadek ochrony przeciwciał w porównaniu z trzykrotnym spadkiem w próbkach krwi osób zaszczepionych.

    „Na podstawie ucieczki neutralizacji BA.4 i BA.5 mogą potencjalnie wywołać nową falę infekcji” – stwierdzono w badaniu.

    Odkrycie to jest ważne, ponieważ władze służby zdrowia twierdzą, że liczba przypadków spowodowanych przez te podlinie wzrasta w RPA do tego stopnia, że kraj ten może wchodzić w piątą falę COVID, jak podał Reuters.

    Minister zdrowia Joe Phaahla powiedział niedawno, że liczba hospitalizacji wzrasta, ale liczba przyjęć na oddziały intensywnej terapii jeszcze nie wzrosła.

    Leczenie estrogenem związane z mniejszą śmiertelnością z powodu COVID

    0

    W nowym badaniu stwierdzono, że kobiety, które w ciągu sześciu miesięcy od zachorowania na COVID-19 rozpoczęły hormonalną terapię zastępczą (HRT) estrogenami, miały zmniejszone ryzyko zgonu.

    Leczenie estrogenami wiąże się z mniejszą śmiertelnością z powodu COVID

    Ralph Ellis

    18 maja 2022 — Nowe badanie wykazało, że kobiety, które w ciągu sześciu miesięcy od zachorowania na COVID-19 rozpoczęły hormonalną terapię zastępczą (HRT) estrogenem, miały zmniejszone ryzyko zgonu.

    Badanie to, w połączeniu z danymi pokazującymi, że mężczyźni mają wyższe wskaźniki hospitalizacji i śmiertelności z powodu COVID niż kobiety, dostarcza więcej dowodów na to, że estrogen może oferować szeroką ochronę przed koronawirusem, mówi badanie opublikowane w Family Medicine.

    Badanie to potwierdza teorię, że estrogeny mogą oferować pewną ochronę przed ciężką postacią wirusa COVID-19 – powiedział Christopher Wilcox, jeden z autorów pracy, w komunikacie Oxford University Press. Mamy nadzieję, że to badanie może uspokoić pacjentów i lekarzy, że nie ma wskazań do przerwania hormonalnej terapii zastępczej z powodu pandemii”.

    Naukowcy przeanalizowali dokumentację medyczną 1 863 478 kobiet z 465 praktyk ogólnych w Anglii, które znajdowały się w bazie danych podstawowej opieki zdrowotnej Oxford-Royal College of General Practitioners Research and Surveillance Centre.

    Badacze znaleźli 5 451 przypadków COVID, przy czym hormonalna terapia zastępcza wiązała się z 78% zmniejszeniem śmiertelności z wszystkich przyczyn – czytamy w badaniu.

    Badania objęły pierwsze sześć miesięcy pandemii, zanim dostępne były szczepionki. Autorzy badania twierdzą, że konieczne są dalsze badania nad poziomem estrogenu i przypadkami COVID, w tym nad tym, czy antykoncepcja zawierająca estrogen wpływa na ryzyko COVID.

    W badaniu zauważono, że kobiety radziły sobie lepiej niż mężczyźni podczas innych pandemii, w tym epidemii SARS-CoV i MERS-CoV.

    Przyczyna tych różnic między płciami jest niejasna – czytamy w badaniu. Zaproponowano szereg hipotez, począwszy od różnic we wzorcach zachowań płciowych, takich jak palenie tytoniu, choroby współistniejące, a skończywszy na różnicach immunologicznych zależnych od płci. Wiele uwagi poświęcono zwłaszcza roli estrogenów w reakcjach immunologicznych kobiet.

    W badaniu opartym na danych ze Szwecji, opublikowanym na początku tego roku w BJM Open, również stwierdzono, że HRT wiąże się ze zmniejszonym ryzykiem zgonu z powodu COVID-19 wśród kobiet.

    Badanie wykazało, że działania niepożądane szczepionek COVID mRNA są łagodne i krótkotrwałe

    0

    Pierwsze 6 miesięcy danych z USA po podaniu prawie 300 milionów dawek wykazało wyniki zgodne z wynikami badań klinicznych i wczesnych obserwacji po dopuszczeniu szczepionek do obrotu.

    Badanie wykazało, że działania niepożądane szczepionek COVID mRNA są łagodne i krótkotrwałe

    Marcia Frellick

    8 marca 2022 r. Jak wynika z nowego, dużego badania dotyczącego pierwszych 6 miesięcy po szczepieniu, działania niepożądane szczepionek firm Pfizer i Moderna w Stanach Zjednoczonych były w większości przypadków łagodne i krótkotrwałe.

    Wyniki badania, zebrane po podaniu prawie 300 milionów dawek, zostały opublikowane online w czasopiśmie The Lancet Infectious Diseases.

    Naukowcy, kierowani przez Hannah G. Rosenblum, MD, z CDCs COVID Response Team, przeanalizowali dane zebrane za pośrednictwem Vaccine Adverse Event Reporting System (VAERS) oraz systemu o nazwie v-safe, począwszy od grudnia 2020 r. przez pierwsze 6 miesięcy amerykańskiego programu szczepień COVID-19.

    V-safe to dobrowolny, oparty na smartfonie system utworzony w 2020 roku specjalnie w celu monitorowania reakcji na szczepionkę COVID-19 i skutków zdrowotnych po szczepieniu.

    Z 298,79 mln dawek szczepionek mRNA podanych w Stanach Zjednoczonych w okresie objętym badaniem do VAERS wpłynęły 340 522 zgłoszenia. Spośród nich 313 499 (92,1%) uznano za niepoważne; 22 527 (6,6%) za poważne, ale nie obejmujące zgonu; a 4 496 (1,3%) stanowiły zgony.

    Z raportów v-safe badacze dowiedzieli się, że ponad połowa (około 71%) z 7,9 miliona uczestników zgłaszała reakcje miejscowe lub ogólnoustrojowe, częściej po dawce 2 niż po dawce 1. Spośród osób zgłaszających reakcje po dawce 1, około dwie trzecie (68,6%) zgłosiło reakcję w jednej konkretnej okolicy ciała, a 52,7% zgłosiło reakcję, która rozprzestrzeniła się na kilka miejsc.

    Wśród innych wyników badań:

    • Dwie trzecie zgłoszeń dotyczyło bólu w miejscu wstrzyknięcia po jednej lub dwóch dawkach.

    • Jedna trzecia pacjentów odczuwała zmęczenie po jednej dawce, a 56% zgłaszało zmęczenie po drugiej dawce.

    • Bóle głowy zgłaszało 27% pacjentów po przyjęciu pierwszej dawki, a 46% po przyjęciu drugiej.

    • Ból w miejscu wstrzyknięcia, zmęczenie lub ból głowy występowały zwykle w ciągu pierwszego tygodnia po szczepieniu.

    • W około jednej trzeciej zgłoszeń pacjenci twierdzili, że po drugiej dawce nie byli w stanie pracować lub wykonywać normalnych czynności, podczas gdy podobne zgłoszenia po pierwszej dawce pochodziły od 12% pacjentów.Mniej niż 1% uczestników wymagało opieki medycznej po podaniu 1 lub 2 dawki szczepionki.

    • Kobiety częściej niż mężczyźni zgłaszały problemy po szczepieniu, a osoby młode częściej niż osoby powyżej 65 roku życia odczuwały skutki uboczne.

    • Chociaż zgłaszano przypadki zapalenia mięśnia sercowego i innych poważnych działań niepożądanych, były one rzadkie.

    Autorzy badania twierdzą, że efekty te były podobne do tych, które zgłaszały firmy Pfizer i Moderna w badaniach klinicznych przed uzyskaniem pozwolenia FDA.

    Rzetelne i wiarygodne dane

    „Monitorowanie bezpieczeństwa szczepionek mRNA COVID-19 wyróżnia się jako najbardziej wszechstronne spośród wszystkich szczepionek w historii Stanów Zjednoczonych. Zastosowanie tych uzupełniających się systemów monitorowania dostarczyło solidnych i uspokajających danych” – stwierdzili dr Matthew S. Krantz i dr Elizabeth J. Phillips z Vanderbilt University School of Medicine w Nashville.

    Krantz i Phillips podkreślają w osobnym komentarzu, że raporty v-safe dotyczące reakcji są zgodne z raportami z badań klinicznych oraz z badania przeprowadzonego w Wielkiej Brytanii.

    Chociaż u około jednej na 1000 zaszczepionych osób mogą wystąpić działania niepożądane, większość z nich nie jest poważna” – powiedziała Phillips w komunikacie prasowym.

    Nie zaobserwowano żadnych nietypowych prawidłowości.

    Stres związany z nowym dzieckiem: 25 porad dla rodziców

    0

    Doktor pomaga rodzicom noworodków zrozumieć stres i znaleźć czas na relaks i zabawę. Dowiedz się, jak radzić sobie ze stresem, aby móc spędzać czas z dzieckiem.

    Jen Singer, autorka książki „Jesteś dobrą mamą (a twoje dzieci też nie są takie złe)” i twórczyni portalu MommaSaid.net, nie przepada za niemowlętami. „A to dlatego, że pierwsze lata życia obu moich synów były dla mnie najbardziej stresujące” – mówi. „Mieli kolki, jeden cierpiał na refluks, a żaden z nich nie przespał nocy przez cały rok”.

    Tammy Gold rozumie odczucia Singer. Gold jest nowojorską psychoterapeutką, certyfikowaną trenerką rodzicielstwa i matką. W listopadzie 2007 roku uruchomiła program Gold Parent coaching, aby pomagać zrozpaczonym rodzicom, takim jak Singer. „Istnieją nianie, doule i specjaliści od laktacji” – mówi – „ale żadna usługa nie pomaga rodzicom w tak gigantycznej zmianie. Wszyscy się uczą, wszyscy się zmagają”.

    „Nie tylko sam czas i wysiłek związany z opieką nad tą maleńką istotą sprawia, że tak trudno znaleźć czas dla siebie” – mówi psycholog i mama Pamela Freundl Kirst. „Istnieje również instynktowny popęd psychologiczny zwany pierwotnym zajęciem macierzyńskim, który koncentruje twoje życie na relacji z dzieckiem. Docenienie tego może pomóc Ci znaleźć sposoby na bezpośrednią pielęgnację i dbałość o siebie.”

    Dokonywanie zmian

    W jednej chwili jesteś bezdzietny, a w następnej twoje życie to 12 pieluch dziennie, przytulanie, płacz, gruchanie i niewyraźne wspomnienie tego, jak wyglądało życie BB – Before Baby. Może to być szok dla systemu, ale kilka podstawowych wskazówek może pomóc ci uspokoić myśli.

    1. Ustal plan rodzicielski

    Gold zaleca, aby rodzice omówili, w jaki sposób będą rozwiązywać różne problemy. Jak poradzicie sobie z odwiedzinami teściów? Kto będzie wstawał w środku nocy? I co każde z Was sądzi o pozwalaniu dziecku na płacz?

    „Kiedy już dojdziecie do porozumienia pod względem fizycznym, emocjonalnym i filozoficznym” – mówi Gold – „wszystko pójdzie gładko”. Ale, jak mówi, „musicie to zrobić, zanim pojawi się chroniczny brak snu oraz fizyczne i emocjonalne wyczerpanie”.

    2. Odłóż na później projekty pochłaniające energię

    „Ostrzegam, że oboje rodzice powinni wstrzymać się z ekstremalnymi wymaganiami, takimi jak trening maratoński, do czasu, gdy dziecko skończy pierwszy rok życia” – mówi jedna z mam, która poprosiła o zachowanie anonimowości.

    „Połączenie nowego dziecka i jego harmonogramu treningów nie współgrało ze sobą dobrze. Dużo czasu spędzałam na samotnym wychowywaniu dziecka, czułam się zagubiona jako nowa mama i nie miałam czasu na dbanie o własne potrzeby ruchowe po ciąży. Potrzeba czasu, aby się dostosować. A jeśli to dostosowanie nie jest wysiłkiem zespołowym, może to spowodować napięcia, które będą miały wpływ na całą rodzinę przez wiele lat.”

    3. Zaplanuj przyjście dziecka – już teraz

    Zanim dziecko się urodzi, stwórzcie harmonogram podwożenia i odbierania dzieci z przedszkola, planujcie czas wolny i wieczory z dzieckiem. „To wyznacza wzór na następne 18 lat żonglowania harmonogramami” – mówi jedna z mam.

    4. Bądź elastyczny

    Kirst twierdzi, że pierwszy rok życia dziecka wymaga od rodziców ogromnego poziomu adaptacji. „Pozwól, by dziecko nauczyło Cię struktury, elastyczności i kreatywnego rozwiązywania problemów” – mówi. „Dzieci zmieniają życie pod względem wyzwań, jakie przed nimi stoją. Nauka reagowania i dostosowywania się do problemów, które dzieci wnoszą do naszego życia, może je wzbogacić. Uczysz się myśleć na bieżąco”.

    5. Prowadź dziennik

    Gold sugeruje zapisywanie nawyków dziecka dotyczących karmienia, snu i płaczu. Pomoże Ci to zidentyfikować wzorce i da Ci zapis, który możesz wykorzystać do pouczania opiekunów.

    6. Przemyśl priorytety

    Jennifer Shu, pediatra i współautorka książki „Powrót do domu z noworodkiem”, radzi, by „umieszczać na liście rzeczy do zrobienia tylko te zadania, które koniecznie trzeba wykonać”. Skąd wiesz, jakie zadanie umieścić na tej liście? Shu mówi: „Jeśli nie zostanie ono wykonane, zdrowie, bezpieczeństwo i dobre samopoczucie twojej rodziny będzie zagrożone”. Zleć na zewnątrz rzeczy, których nie lubisz robić – prace w ogrodzie, zakupy spożywcze, pranie – lub które ktoś inny może zrobić równie dobrze”.

    Singer popiera ten pomysł, mówiąc: „Oni docenią pomoc, a Ty docenisz przerwę”.

    7. Posiłki na wynos

    W pierwszym roku, a nawet w pierwszym miesiącu, jeśli jest to możliwe finansowo, zapisz się na usługę dostarczania posiłków. Gotowe posiłki są zbilansowane pod względem odżywczym, zdrowe i smaczne, a ponadto zapewniają różnorodność. Eliminują też konieczność robienia zakupów spożywczych, planowania menu i gotowania. Podobnie należy zaopatrywać się w dania na wynos.

    8. Trochę troski

    „Przytulaj się do partnera, kiedy tylko możesz” – radzi Karen Deerester, właścicielka Family Time Coaching & Consulting. „Wpadnij w ramiona dorosłego, kiedy jesteś wyczerpany i przytłoczony. Masz prawo do całego roku, aby przywrócić równowagę w rodzinie wokół dziecka”.

    9. Wykorzystaj Internet

    Fora internetowe pozwalają świeżo upieczonym rodzicom zachować zdrowy rozsądek, ale należy uważać na nadmiar informacji. Rodzice muszą pamiętać, że nie wszystko, co czytają, jest wiarygodne i odpowiednie dla ich rodziny.

    10. Bądź w kontakcie z partnerem

    Shoshana Bennett jest psychologiem klinicznym i autorką książki Postpartum Depression for Dummies. Twierdzi, że randki co drugi tydzień „jak w zegarku” mogą sprawić, że związek będzie funkcjonował jak w zegarku. Mama może wskoczyć z dresu w jedwab, by ułatwić przemianę. „Jedna podstawowa zasada” – mówi – „przez pierwsze 10 minut wolno ci mówić tylko o dziecku”.

    11. Uważaj na ryzyko związane z porównywaniem

    Oprzyj się chęci „porównywania i rozpaczania”, gdy chodzi o Twoje dziecko i dziecko innych osób.

    12. Znajdź poczucie humoru

    Strategia mamy Karen Deerester polega na tym, aby się śmiać. „Dużo się śmiej” – mówi. „Wyobraź sobie, że grasz w sitcomie”.

    Radzenie sobie z brakiem snu

    Nie chodzi o to, że chcesz nie spać. Chodzi o to, że przez dużą część pierwszego roku życia sen jest dobrem rzadkim.

    13. Śpij, kiedy dziecko śpi

    Spanie wtedy, kiedy dziecko śpi, to sprawdzona rada, która działa. Bennett mówi: „Sen jest medyczną koniecznością nawet dla nowych mam”. Sen jest również ważnym sposobem ochrony przed depresją poporodową.

    „Kiedy jedno z rodziców nie śpi, drugie powinno spać” – mówi Bennett. Ten, który ma dyżur, może spać z dzieckiem, a drugi w oddzielnej części domu z maszyną do białego szumu i zatyczkami do uszu. Nawet matki karmiące mogą uchronić swój mózg przed załamaniem, jeśli zapewnią sobie kilka nieprzerwanych godzin snu każdej nocy”.

    14. Nie bądź superbohaterem

    „Kuszące jest dążenie do przyjęcia roli super mamy, naleganie na robienie wszystkiego dla dziecka, od pieluchowania po wizyty u pediatry” – mówi Singer. „Ale w końcu jesteś wyczerpana, co nie pomoże ani dziecku, ani tobie”.

    Neal Patrick, ojciec dwójki dzieci i wiceprezes ds. marketingu, mówi, że wraz z żoną przetrwali pierwszy rok, korzystając z pomocy „nocnej pielęgniarki” kilka razy w tygodniu. „Nasze pierwsze dziecko nie spało dobrze w nocy, przez co byliśmy całkowicie pozbawieni snu. Kiedy zbliżał się termin porodu drugiego dziecka, udało nam się znaleźć parę pielęgniarek, które potrzebowały dodatkowych pieniędzy”. Każda z pielęgniarek brała jedną noc w tygodniu, podczas której zostawała na noc u Patricków. „Miały na własność monitor i mogliśmy spać z wyłączonym w naszym pokoju. Dzięki tej jednej rzeczy czuliśmy się rano wypoczęci – przynajmniej przez dwa dni – i mogliśmy nadążyć za dwójką maluchów!”.

    15. Odpuść sobie – bez poczucia winy

    Dzieci nie zwracają uwagi na brudne naczynia w zlewie czy pranie. Odpuść sobie te sprawy w zamian za zrobienie sobie przerwy lub złapanie kilku ząbków. „Naucz dziecko rysować po kurzu na półkach” – radzi Paula Polman, mama i właścicielka firmy w Edmonton w Kanadzie.

    16. Spróbuj „Baby Burrito”.

    Burrito dla niemowląt to specjalny sposób zawijania dziecka w kocyk, dzięki któremu czuje się ono bezpieczniej i może lepiej spać. Instrukcje, jak to zrobić, można znaleźć w Internecie.

    17. Rozwiąż problemy ze snem dziecka raczej wcześniej niż później

    Singer radzi, aby współpracować z pediatrą, aby dziecko przesypiało całą noc. „Sięgnij po dobrą książkę na temat technik zasypiania i zacznij od odzyskania swoich nocy”.

    18. Zmieniaj nocne dyżury

    „Czekałam z zamążpójściem do 38 roku życia, a potem urodziłam dwóch synów” – mówi Lisa McDonald, dyrektor ds. marketingu szpitala uniwersyteckiego George’a Washingtona. „Ja pracuję na pełen etat, a mój mąż jest w domu z chłopcami i pracuje jako konsultant. Za pierwszym razem pracowaliśmy na zmianę przez całą noc, jedno z nas wstawało na karmienie o 2 w nocy, a drugie o 4:30. Oboje byliśmy pozbawieni snu i cały czas rozdrażnieni”.

    Jak mówi, za drugim razem postąpili mądrzej. „Zamieniliśmy się nocami w tygodniu. Jedno z nas zajmowało się poniedziałkiem, a drugie wtorkiem. W ten sposób jedno z nas zawsze dobrze się wysypiało. Jeśli następnego dnia nadarzała się okazja, by zabrać chłopców z domu, rodzic, który pełnił nocną zmianę, mógł nawet uciąć sobie drzemkę”.

    ?

    Praca na treningu

    Wszyscy wiedzą, że ćwiczenia fizyczne są dobre na stres. Ale jak dokładnie udaje Ci się zrobić dobry trening, kiedy masz tak wiele do zrobienia, opiekując się dzieckiem?

    19. Przemyśl swoją rutynę

    Ekspertka fitness Kathy Smith, twórczyni DVD z ćwiczeniami Tummy Trimmers, jest matką dwóch córek. „Pierwszy rok bardzo zakłóca plan dnia” – mówi Smith. „Jest wymagający fizycznie i emocjonalnie. To naprawdę czas na pielęgnowanie dziecka i siebie, a nie na dodatkowe obciążenie związane z powrotem do formy”.

    Smith mówi, że nowe mamy mogą „myśleć nieszablonowo”. Można wykonywać ćwiczenia miednicy lub ćwiczenia izometryczne podczas gotowania albo skurcze brzucha podczas karmienia piersią. „Spacer przed kolacją z małżonkiem i dzieckiem” – mówi – „nadaje ton rodzinie, która będzie ćwiczyć przez całe życie”.

    20. Ćwiczenie z dzieckiem

    Wydaje się to sprzeczne z intuicją, ale kiedy jesteś śmiertelnie zmęczona, ćwiczenia mogą dodać ci energii. Spróbuj zajęć z jogi lub pływania dla mamy i dla mnie. Wyjdź na zewnątrz w promieniach słońca – to gwarantowany środek poprawiający nastrój. Zabierz dziecko na spacer lub bieg w wózku do joggingu albo na wycieczkę z nosidełkiem. Zawsze chroń dziecko przed szkodliwym promieniowaniem słonecznym.

    21. Ćwicz w krótkich seriach

    Daniel Iverson, tata i trener osobisty, radzi, aby podczas pieluchowania dziecka – do 10 razy dziennie – rozciągać się lub robić przysiady, aby poprawić kondycję. „Kiedy dziecko jest na tyle duże, że może Cię widzieć, możesz robić przysiady z wyciskaniem nad głową. W miarę jak dziecko staje się coraz cięższe, mięśnie przystosowują się do podnoszenia coraz cięższego dziecka. To jak hantle, które rosną”.

    22. Rozłóż treningi na cały dzień

    Smith zauważa: „Ćwiczenie kumuluje się. Dlatego 10 minut rano, 10 minut po południu i 10 minut w nocy sumuje się i zwiększa metabolizm”. Zaleca ona przypięcie dziecka do plecaka i wskoczenie na rower stacjonarny lub bieżnię. „Ruch często usypia dziecko – to dodatkowa zaleta”.

    23. Ćwicz wieczorem

    Jennifer Walker, RN, współautorka książki „The Moms on Call Guide to Basic Baby Care”, lubi wieczorne ćwiczenia. „Dzieci mają pewną ilość energii, którą muszą spożytkować, zanim zasną na długi odcinek snu nocnego. W czasie nieuniknionego wieczornego marudzenia zabierz je na spacer lub poćwicz z nimi”.

    24. Znajdź siłownię z opieką nad dziećmi

    W wielu miejscach przyjmuje się dzieci już od 12 tygodnia życia; im wcześniej się tam wybierzesz, tym wygodniej będzie Ci i dziecku w tym środowisku.

    25. Zachowaj perspektywę

    Pamiętaj, że ta faza minie – zbyt szybko, o czym przekonuje się większość rodziców. Donald Martelli, ojciec i wiceprezes firmy public relations, mówi: „Miej cierpliwość; radości z posiadania dzieci znacznie przewyższają stres”.