Strona główna Blog Strona 3214

Zaopatrzenie torby na pieluchy w 6 prostych krokach

0

Dzięki tym wskazówkom, jak wyposażyć torbę na pieluchy, dziecko będzie czyste i suche bez względu na to, gdzie jesteś.

Krok 1

Organizacja jest kluczem do utrzymania dziecka w czystości i suchości, gdy jesteś w ruchu. Po pierwsze, sporządź listę niezbędnych rzeczy w torbie na pieluchy. Uwzględnij w niej przewijak, dużą ilość pieluch, maści, woreczki jednorazowe, butelki, jeśli karmisz butelką, wkładki laktacyjne, jeśli karmisz piersią, i przekąski, jeśli dziecko je stałe pokarmy. Nie zapomnij o ubrankach na zmianę, śliniaczkach i kilku ściereczkach do przewijania.

Krok 2

Potrzebna Ci będzie wielofunkcyjna torba na pieluchy z wieloma kieszeniami, w których zmieścisz wszystkie niezbędne rzeczy. Styl zależy od Ciebie, ale jeśli mama i tata wymieniają się obowiązkami związanymi z pieluchami, wybierz wzór, którego tata nie będzie miał nic przeciwko noszeniu przy sobie.

Krok 3

W trakcie przewijania weź pod uwagę bezpieczeństwo dziecka. W ostateczności wystarczą foteliki samochodowe lub wózki, ale unikaj bagażnika samochodu. Przewijaki w publicznych toaletach to oczywistość.

Krok 4

Najpierw zdezynfekuj. Pomyśl o czystości w każdym miejscu, w którym zdecydujesz się przewinąć dziecko. Pamiętaj, aby wytrzeć zarazki i przykryć miejsce przewijania czystym ręcznikiem lub podkładką do przewijania.

Krok 5

Zabierz do domu brudne chusteczki i pieluszkę w plastikowej torbie – to bardzo delikatne i nie roznosi zarazków.

Pamiętaj, aby przynieść do domu brudne chusteczki i pieluchę w plastikowej torbie – to bardzo uprzejme i nie powoduje rozprzestrzeniania się zarazków.

Na koniec, nie zapomnij uzupełnić zapasów po każdym powrocie. Dzięki temu w każdej chwili będziesz gotowy do wyjścia z domu.

Powrót do zdrowia po porodzie pochwowym: Jak uniknąć problemów poporodowych

0

Jesteś skupiona na swoim noworodku, ale Twoje ciało zmienia się po porodzie pochwowym. Oto, czego możesz się spodziewać – od bolesności pochwy, przez bóle po porodzie, po wahania nastroju.

Powrót do formy po porodzie pochwowym, zwany również poporodowym, wymaga czasu. Niektóre kobiety nie czują się tak, jak przed ciążą przez kilka miesięcy, choć wiele z nich czuje się w pełni sił po 6-8 tygodniach.

Dwie trzecie dzieci w Stanach Zjednoczonych rodzi się przez pochwę. Niezależnie od tego, czy rodzisz 2 godziny, czy 2 dni, prawdopodobnie będziesz musiała pozostać w szpitalu przez około 48 godzin, w zależności od tego, co zdecydujesz wspólnie z lekarzem. Po powrocie do domu Twój organizm będzie potrzebował kilku tygodni, aby w pełni dojść do siebie.

Oto, czego możesz się spodziewać po porodzie.

Bolesność pochwy

Podczas porodu krocze – obszar pomiędzy pochwą a odbytem – może się rozciągnąć i rozerwać, co może być bolesne. Ból poporodowy może być silniejszy, jeśli zostaniesz poddana episiotomii, czyli niewielkiemu nacięciu, które poszerza pochwę, aby ułatwić dziecku wyjście na zewnątrz.

Możesz mieć założone szwy, aby zamknąć rozdarcia lub nacięcia krocza. Gojenie się ran może trwać do 6 tygodni. Twoje ciało w końcu wchłonie szwy. W międzyczasie nie dotykaj szwów i skontaktuj się z lekarzem, jeśli staną się one bardziej bolesne, czerwone lub zacznie z nich wyciekać płyn.

Aby złagodzić ból w domu:

  • Przyłóż do miejsca bólu i obrzęku okład z lodu lub zimny okład.

  • Usiądź na poduszce zamiast na twardej powierzchni.

Używaj butelki z ciepłą wodą, aby utrzymać miejsce w czystości podczas sikania. Kiedy musisz się wypróżnić, przyciśnij czystą podkładkę lub ściereczkę do bolącego miejsca i przetrzyj od przodu do tyłu. Zmniejszy to ból i pomoże uniknąć infekcji.

Wydzielina z pochwy

Przez kilka tygodni po porodzie często występuje krwawienie z pochwy i upławy. Jest to sposób Twojego organizmu na pozbycie się dodatkowej tkanki i krwi z macicy, która odżywiała dziecko w czasie ciąży.

W ciągu pierwszych kilku dni pojawi się jasnoczerwona krew, która stopniowo będzie słabnąć, zmieniając kolor z różowego na brązowy, a następnie na żółty lub kremowy, po czym zniknie. Upławy mogą być najcięższe w ciągu pierwszych 10 dni. Mogą pojawić się skrzepy. Zdarza się to najczęściej w pierwszym tygodniu po porodzie. Jeśli skrzepy są większe niż ćwiartka, skontaktuj się z lekarzem.

Krwawienie zmniejsza się do lekkiego krwawienia i plamienia i zwykle ustępuje około 6 tygodni po porodzie.

Gdy masz wydzielinę z pochwy, używaj podpasek, a nie tamponów. Tampony mogą wprowadzić do pochwy bakterie, które mogą wywołać infekcję.

Afterpains

Skurcze przez kilka dni po porodzie są normalne. Mogą one przypominać skurcze występujące podczas miesiączki. Dzieje się tak, ponieważ Twoja macica się kurczy – jej waga z około 2,5 kg zaraz po porodzie zmienia się w zaledwie kilka uncji 6 tygodni później.

Bóle te mogą być bardziej odczuwalne, gdy karmisz dziecko piersią, ponieważ karmienie piersią uwalnia w organizmie substancje chemiczne, które powodują zacieśnianie się macicy. Możesz położyć na brzuchu poduszkę grzewczą lub zapytać lekarza, czy możesz zażyć środek przeciwbólowy dostępny bez recepty.

Zaparcia

Po porodzie możesz mieć problemy z robieniem kupy. Jest to często efekt uboczny leków przeciwbólowych, które otrzymałaś podczas porodu. Jeśli miałaś nacięcie krocza, możesz obawiać się, że wypróżnienie spowoduje uszkodzenie szwów.

Aby złagodzić zaparcia, pij dużo wody i jedz pokarmy zawierające dużo błonnika. Zapytaj swojego lekarza, czy powinnaś spróbować środka zmiękczającego stolec.

Jeśli po porodzie pojawią się hemoroidy (opuchnięte żyły w pupie), spróbuj zastosować oczar wirginijski, aby złagodzić ból i swędzenie.

Biegunka

Może też wystąpić problem odwrotny. Mięśnie i tkanka odbytu mogą zostać rozciągnięte lub naderwane podczas porodu, co może powodować wyciek gazów i kupy. Również hemoroidy wychodzące z otworu odbytu mogą ułatwiać wydostawanie się kupy na zewnątrz. Zwykle dolegliwości ustępują w ciągu kilku miesięcy po porodzie.

W zależności od przyczyny, lekarz może przepisać leki kontrolujące biegunkę lub gazy. Uważaj na to, co jesz: Nabiał, gluten, tłuste potrawy i sztuczne słodziki mogą u niektórych osób powodować biegunkę. Pomocne mogą być również ćwiczenia Kegla, polegające na napinaniu mięśni miednicy, tak jakbyś zatrzymywał siusiu w połowie strumienia.

Kłopoty z siusianiem

Poród przez pochwę rozciąga twój pęcherz moczowy i może na krótki czas spowodować uszkodzenie nerwów i mięśni. Może to sprawić, że trudno będzie ci pójść do łazienki, nawet jeśli poczujesz taką potrzebę.

Spróbuj polewać swoje genitalia wodą, kiedy siedzisz na toalecie, aby zmniejszyć szczypanie spowodowane sikaniem.

Możesz też zauważyć, że trochę cieknie ci z ust za każdym razem, gdy kaszlesz lub się śmiejesz. Powinno się to samoistnie poprawić. Powrót do zdrowia można przyspieszyć, stosując ćwiczenia Kegla. Spróbuj napinać mięśnie przez 5 sekund, pięć razy z rzędu. Następnie zwiększ liczbę powtórzeń do 10, aż będziesz wykonywać co najmniej trzy zestawy po 10 powtórzeń dziennie.

Opuchlizna i bolesność piersi

W ciągu pierwszych 3-4 dni po porodzie Twoje piersi produkują siarę, substancję bogatą w składniki odżywcze, która pomaga wzmocnić system odpornościowy dziecka. Po tym czasie piersi będą puchnąć, ponieważ wypełniają się mlekiem.

Karmienie piersią lub odciąganie pokarmu złagodzi obrzęk i wrażliwość. Pomiędzy karmieniami przykładaj do piersi zimne ręczniki.

Jeśli nie karmisz piersią, noś twardy, podtrzymujący biustonosz. Unikaj pocierania piersi, bo spowoduje to tylko zwiększenie produkcji mleka.

Zmiany we włosach i skórze

Nie wpadaj w panikę, jeśli w ciągu pierwszych 3-4 miesięcy po porodzie przerzedzą Ci się włosy. Jest to spowodowane zmianą poziomu hormonów. Gdy byłaś w ciąży, wysoki poziom hormonów sprawiał, że włosy rosły szybciej i mniej wypadały.

Możesz również zauważyć czerwone lub fioletowe rozstępy na brzuchu i piersiach. Nie znikną one całkowicie, ale w końcu wyblakną.

Niebieskie samopoczucie

Po przywiezieniu dziecka do domu, w pierwszych dniach macierzyństwa możesz przeżyć burzę emocji, w tym zmartwienia, niepokój i zmęczenie. Jest to tak zwany „baby blues”, który jest spowodowany zmianami hormonalnymi.

Jeśli jednak czujesz się tak dłużej niż przez kilka tygodni, skontaktuj się z lekarzem. Może to być depresja poporodowa, poważniejszy stan, który wymaga leczenia, np. terapii.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza

Do lekarza zgłaszasz się zazwyczaj około 6 tygodni po porodzie. Sprawdzi on Twoją pochwę, szyjkę macicy i macicę, a także wagę i ciśnienie krwi. Po uzyskaniu zgody lekarza zazwyczaj możesz zacząć ponownie uprawiać seks (najpierw zapytaj lekarza o środki antykoncepcyjne) i wrócić do ćwiczeń fizycznych.

Przed badaniem należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli:

  • Krwawienie z pochwy, które nasiąka więcej niż jedną podpaską na godzinę

  • Silny ból głowy, który nie ustępuje

  • Ból nóg, zaczerwienienie lub obrzęk

  • Ból piersi, obrzęk, ciepło i zaczerwienienie

  • Dreszcze lub gorączka powyżej 100,4 F

  • Omdlenia lub zawroty głowy

  • Zmiany widzenia lub silny ból głowy, który nie chce ustąpić

  • Ból lub inne problemy podczas sikania

  • Wydzielina z pochwy o silnym zapachu

  • Palpitacje serca, ból w klatce piersiowej lub problemy z oddychaniem

  • Wymioty

  • Ból w brzuchu, który się nasila lub jest nowy

U 30% pacjentów z COVID w badaniu rozwinął się długi COVID

0

Naukowcy twierdzą, że osoby z historią hospitalizacji, cukrzycą i wyższym wskaźnikiem masy ciała były najbardziej narażone na rozwój długiego COVID. Rodzaj ubezpieczenia posiadanego przez pacjentów również wydawał się być czynnikiem, choć badacze nie podali przyczyny tego zjawiska.

U 30% pacjentów biorących udział w badaniu COVID rozwinął się długi COVID

Ralph Ellis

U około 30% pacjentów z grupy COVID-19 rozwinął się stan znany jako long COVID, stwierdzili naukowcy z UCLA w badaniu opublikowanym w Journal of General Internal Medicine.

Naukowcy z UCLA przebadali 1038 osób zapisanych do programu ambulatoryjnego UCLA COVID w okresie od kwietnia 2020 do lutego 2021 roku. Naukowcy odkryli, że u 309 z nich rozwinęło się długie COVID.

Diagnoza długiego COVID pojawiała się, jeśli pacjent odpowiadający na pytania kwestionariusza zgłaszał utrzymujące się objawy po 60-90 dniach od zakażenia lub hospitalizacji. U osób hospitalizowanych najbardziej uporczywymi objawami były zmęczenie (31%) i duszność (15%). Wśród pacjentów ambulatoryjnych 16% zgłosiło utratę węchu.

Wyniki badania różnią się od wyników wcześniejszych badań. Na przykład w badaniu przeprowadzonym przez University of California-Davis oszacowano, że u 10% pacjentów leczonych z powodu COVID-19 występują objawy długookresowe. W badaniu przeprowadzonym w 2021 roku przez Penn State University stwierdzono, że u ponad połowy pacjentów z COVID-19 na całym świecie wystąpią objawy długofalowe.

Część tej rozbieżności można przypisać temu, że nie istnieje oficjalna, powszechnie akceptowana definicja długiego COVID. CDC twierdzi, że oznacza ona pacjentów, którzy doświadczają nowych, powracających lub trwających problemów zdrowotnych 4 lub więcej tygodni po pierwszym zakażeniu koronawirusem. Natomiast w badaniu UCLA uwzględniono pacjentów, u których objawy utrzymują się od 60 do 90 dni po zakażeniu.

Mimo to zespół badawczy z UCLA zwrócił uwagę na dane demograficzne i charakterystykę kliniczną w celu opracowania skutecznego leczenia.

Naukowcy stwierdzili, że osoby, które w przeszłości były hospitalizowane, chorowały na cukrzycę i miały wyższy wskaźnik masy ciała, były najbardziej narażone na rozwój długiego COVID. Rodzaj ubezpieczenia posiadanego przez pacjentów również wydawał się być czynnikiem, choć badacze nie podali przyczyny tego zjawiska.

Zaskakująco, pacjenci z ubezpieczeniem komercyjnym mieli dwukrotnie większe prawdopodobieństwo rozwoju [długiego COVID] w porównaniu z pacjentami z ubezpieczeniem Medicaid, jak wynika z badania. Związek ten będzie ważny do dalszego zbadania, aby zrozumieć, czy status ubezpieczenia w tej grupie reprezentuje niezmierzone czynniki demograficzne lub narażenie.

Starszy wiek i status socjoekonomiczny nie były w tym badaniu związane z długim czasem trwania COVID – co jest niespodzianką, ponieważ te cechy często wiążą się z ciężką chorobą i wyższym ryzykiem zgonu z powodu COVID-19, powiedział UCLA.

Słabe strony badania obejmują subiektywny charakter oceny objawów przez pacjentów oraz ograniczoną liczbę ocenianych objawów, powiedział UCLA.

Badanie to ilustruje potrzebę obserwowania zróżnicowanych populacji pacjentów w celu zrozumienia długiego przebiegu choroby COVID i oceny, w jaki sposób czynniki indywidualne, takie jak istniejące wcześniej choroby współistniejące, czynniki socjodemograficzne, status szczepienia i typ wariantu wirusa, wpływają na rodzaj i utrzymywanie się długich objawów COVID, powiedział dr Sun Yoo, asystent profesora klinicznego w dziedzinie nauk o zdrowiu w szkole medycznej UCLA.

Odstawianie dziecka od karmienia piersią i butelką

0

Odstawienie dziecka od piersi może być traumatycznym przeżyciem. Oto jak rozpoznać, kiedy nadszedł czas, aby przestać karmić piersią.

Od piersi do butelki: Odstawianie dziecka od piersi

Mamy mogą powoli i skutecznie odstawić dziecko od karmienia piersią.

Colette Bouchez Z archiwum lekarza

Tak jak niektórym kobietom trudno jest rozpocząć karmienie piersią, tak innym jeszcze trudniej jest się z nim pożegnać.

Choć styl życia i wymagania zawodowe mogą utrudniać karmienie piersią tak długo, jak byś chciała, nie zdziw się, jeśli odstawienie dziecka od piersi będzie stanowiło jeszcze większe wyzwanie – przynajmniej na początku.

„Przyjemne efekty hormonalne karmienia piersią, wraz z satysfakcjonującą więzią emocjonalną, sprawiają, że niektórym kobietom bardzo trudno jest przestać karmić piersią, nawet jeśli wymaga tego ich życie lub styl życia” – mówi Myrtle Hodge, RN, ekspert ds. laktacji w Centrum Medycznym Maimonides na Brooklynie w Nowym Jorku.

Co więcej, mówi Hodge, mamie może być jeszcze trudniej przestać, jeśli dziecko najpierw straci zainteresowanie.

„Kiedy dziecko zdecyduje, że ma już dość, mama może czuć się zdruzgotana, że jej dziecko już jej nie chce i nie potrzebuje” – mówi Hodge. „Wiele kobiet czuje się bardzo smutnych i zdenerwowanych”.

Odstawianie od piersi z perspektywy dziecka

Jednocześnie niektóre dzieci mogą czuć się odrzucone, gdy mama rozpoczyna proces odstawiania od piersi, zwłaszcza jeśli współspanie było częścią karmienia piersią.

„Jeśli dziecko spało razem z Tobą ze względu na udogodnienia związane z karmieniem piersią, a potem nagle przestało karmić piersią, co oznacza, że śpi teraz samo, może poczuć się odrzucone, co może skutkować wybrednością lub trudnościami w zasypianiu przez krótki czas” – mówi Hodge.

W przypadku odstawiania starszych dzieci od karmienia piersią – maluchów w wieku do 2, a nawet 3 lat – Hodge mówi, że mamy powinny spodziewać się, że dzieci będą się zachowywać i złościć.

„Czasami dziecko jest tak zdenerwowane i czuje się tak pozbawione opieki, że może być bardzo rozdrażnione na mamę – i naprawdę dać jej popalić” – mówi Hodge.

Bez względu na wiek dziecka, jeśli masz problemy z odstawieniem go od piersi, eksperci twierdzą, że możesz ułatwić ten proces sobie i dziecku, jeśli będziesz utrzymywać bliską więź emocjonalną na inne sposoby.

„Jest oczywiste, że karmienie piersią ma aspekt pocieszający – dla mamy, ale przede wszystkim dla dziecka. Dlatego należy to dostrzec i włączyć niektóre z tych bliskich fizycznych więzi i komfortu do czasu karmienia, niezależnie od tego, czy karmisz piersią, czy nie” – mówi dr Adam Aponte, przewodniczący wydziału pediatrii i opieki ambulatoryjnej w North General Hospital w Nowym Jorku.

Wskazówki pomocne przy odstawianiu dziecka od piersi

Aby dziecko czuło się bezpieczniej i było mniej zdenerwowane utratą karmienia piersią, wypróbuj poniższe wskazówki Aponte:

  • Często przytulaj swoje dziecko

  • Nawiązuj kontakt wzrokowy z dzieckiem

  • Głaskanie dziecka

  • Ogólnie rzecz biorąc, trzymaj dziecko blisko siebie

Twoje dziecko może mieć problemy z nauczeniem się ssania butelki (dzieci ssą pierś, co jest inną czynnością wykonywaną przez usta). W takim przypadku możesz przejść bezpośrednio do picia z kubka – radzi Aponte. Jest to łatwiejsze przejście dla niektórych starszych dzieci.

„Nie ma nic magicznego w butelce” – mówi Aponte. „Bardzo często dobrym rozwiązaniem jest przejście od razu do kubka. Kubek jest dla nich zabawny i w pewien sposób je bawi. Często dzieci, które odmawiają picia z butelki, bardzo dobrze reagują na kubek”.

Jeśli Twoje dziecko jest już maluchem jedzącym stałe pokarmy, możesz całkowicie zrezygnować z butelki. Twoje dziecko nie będzie za nią tęsknić – mówi Aponte.

Zmiany fizyczne podczas odstawiania dziecka od piersi

Po odstawieniu dziecka od piersi należy spodziewać się pewnych zmian fizycznych, które często mają miejsce. Najbardziej zauważalna jest zmiana konsystencji i częstotliwości wypróżnień dziecka.

„Prawdopodobnie wypróżnienia po odstawieniu mleka będą rzadsze niż po karmieniu piersią, a stolce będą zazwyczaj nieco twardsze lub bardziej zbite – to normalne” – mówi Aponte.

Hodge dodaje, że można się również spodziewać drobnych zaburzeń żołądkowo-jelitowych. „W zależności od wieku dziecka, mogą pojawić się skurcze i gazy, gdy zaczniesz odstawiać je od piersi, zwłaszcza jeśli dziecko ma od 6 do 12 miesięcy” – mówi Hodge.

Aby uniknąć tych problemów, Hodge sugeruje, aby podawać dziecku mleko modyfikowane, a nie mleko, dopóki nie skończy ono roku. Gdy układ pokarmowy dziecka będzie bardziej dojrzały, po pierwszych urodzinach należy wprowadzić mleko.

Jeśli przestaniesz karmić piersią przed ukończeniem pierwszego roku życia, eksperci twierdzą, że możesz spodziewać się marudzenia i płaczu od czasu do czasu, gdy dziecko fizycznie i emocjonalnie przestawi się z piersi na butelkę.

„Ponownie, odpowiedzią jest spędzanie jak najwięcej czasu z dzieckiem, przytulanie go i częstszy kontakt ciało do ciała” – mówi Hodge. „Jest to bardzo zalecane, aby dziecko nie czuło się odrzucone, a sama mama nadal odczuwała tak potrzebną bliskość z dzieckiem”.

Jak długo należy czekać przed odstawieniem dziecka od piersi?

Według Amerykańskiej Akademii Pediatrii karmienie piersią powinno być kontynuowane co najmniej przez pierwszy rok życia, a następnie tak długo, jak życzą sobie tego matka i dziecko.

W rzeczywistości przedłużone karmienie piersią może mieć pewne istotne korzyści, wykraczające poza utrzymywanie silnej więzi emocjonalnej. W badaniach przeprowadzonych w zachodniej Kenii w Afryce naukowcy stwierdzili, że karmienie piersią przez co najmniej dwa lata ma pozytywny związek ze wzrostem dziecka, zwłaszcza na obszarach ubogich.

Inne badania pokazują, że im dłużej dziecko jest karmione piersią, tym lepiej rozwija się jego mózg. Niektóre dowody wskazują na to, że im dłużej dziecko jest karmione piersią, tym szybciej osiąga „kamienie milowe”, takie jak chodzenie i mówienie.

„Z mojego doświadczenia wynika, że dzieci, które są karmione piersią do czasu osiągnięcia wieku niemowlęcego, są bardziej towarzyskie, szczęśliwsze i lepiej przystosowane. Większość z nich ma bardzo wysokie IQ i wydaje się być bardzo dobrze rozwiniętymi dziećmi” – mówi Hodge.

W związku z tym wielu ekspertów ds. laktacji twierdzi, że dłuższe karmienie piersią jest w porządku – pod warunkiem, że zarówno dziecko, jak i mama tego chcą.

„To jest osobista decyzja i powinna być podjęta przez matkę” – mówi Hodge. Aponte zgadza się z tym do pewnego stopnia. Gdy maluch osiągnie wiek 2 lat, Aponte zachęca matki do zaprzestania karmienia piersią – i większość z nich się do tego stosuje.

„Jeśli robiłaś to przez dwa lata, to znaczy, że zapewniłaś swojemu dziecku doskonały start w życie” – mówi. „W tym momencie odstawienie dziecka od piersi jest prawdopodobnie dobrym pomysłem”.

Uwaga w krajach rozwijających się, a także w niektórych krajach europejskich, karmienie dziecka piersią do czwartego lub piątego roku życia jest dopuszczalne i uważane za normalne. Niektórzy eksperci w Stanach Zjednoczonych twierdzą, że może to stać się normą również u nas, jeśli karmienie piersią stanie się bardziej akceptowane.

Inteligentne toalety: Kolejne narzędzie do walki z chorobami (w tym z COVID)

0

Ludzki stolec zawiera skarbnicę cennych informacji na temat zdrowia. Nowe, zaawansowane technologicznie toalety oferują sposób na przechwycenie kluczowych informacji, zanim zostaną one spłukane.

Inteligentne toalety: Kolejne narzędzie do walki z chorobami (w tym z COVID)

Natalie Sabin

27 kwietnia 2022 r. C Każdego dnia istotne informacje o naszym zdrowiu są spłukiwane w toalecie, dosłownie. Ruchy jelit zawierają prawdziwą skarbnicę biomarkerów, które mogą ujawnić szeroki wachlarz schorzeń, od tych, których brakuje w diecie, po śmiertelne choroby, w tym COVID-19.

Jak mówi dr Jessie Ge z Wydziału Urologii Uniwersytetu Stanford School of Medicine, ocena kału może pomóc lekarzom w wykrywaniu niektórych rodzajów nowotworów, dać wgląd w mikrobiom i umożliwić głębsze spojrzenie na nawyki żywieniowe i styl życia.

Może też pomóc lekarzom w dostosowaniu leczenia zespołu jelita drażliwego lub nieswoistych chorób zapalnych jelit. I wiele innych.

Nie wiem nawet, ile schorzeń można zbadać – mówi Ge – bo jest ich bardzo wiele.

Problem w tym, że obecnie metody oceny stolca są drogie, niewygodne i trochę obrzydliwe. Wiele testów zmusza do zrobienia kupy na tacy, pobrania próbki i wysłania jej do laboratorium. Stanowi to ogromną przeszkodę, ponieważ pacjent musi być bardzo zmotywowany, aby to zrobić.

Jednym z rozwiązań, zdaniem Ge i innych naukowców, jest stworzenie inteligentnych toalet, które będą w stanie przechwytywać próbki o jakości laboratoryjnej w miejscu ich pierwszego upuszczenia. W ten sposób lekarze i ich pacjenci mogliby uzyskać kluczowe informacje przy niewielkim lub żadnym wysiłku. W artykule opublikowanym niedawno przez Ge i innych autorów w czasopiśmie Nature wyjaśniono, w jaki sposób inteligentne toalety mogą stać się kolejnym narzędziem monitorowania wirusa COVID-19 i utrzymywania go w ryzach.

Krótka historia inteligentnych toalet

Można by rzec, że udoskonalamy toalety niemal od momentu ich wynalezienia. Sir John Harrington wymyślił nowoczesną spłuczkę w 1596 roku, a w latach siedemdziesiątych XVII wieku Europejczycy wzbogacili je o bidety i inne luksusowe funkcje.

Kilka stuleci później dodaliśmy jeszcze więcej. Dzisiejsze toalety nie tylko umyją, ogrzeją i wysuszą Twój tyłek, ale także pozwolą Ci oświetlić cel, odtworzyć muzykę i dodać aromaterapię C, a wszystko to za pomocą wygodnego urządzenia mobilnego.

Ale inteligentne toalety, o których Ge i jej koledzy piszą w Nature, poszłyby o krok dalej: badałyby twoje zdrowie.

Nieżyjący już Sanjiv Sam Gambhir, MD, PhD, był wczesnym pionierem technologii inteligentnych toalet, sięgającym lat 80-tych XX wieku. Jego celem było skupienie opieki zdrowotnej na wczesnym wykrywaniu chorób i zapobieganiu im, co określa się mianem precyzyjnej opieki zdrowotnej. Obecnie prace te kontynuuje współpracownik Gambhirsa, dr Seung-min Park. (Park był współautorem i głównym badaczem danych w pracy „Ges”).

Park zaprojektował Kanarię, prototyp inteligentnej toalety, która analizuje mocz i stolec. Kanaria może ocenić ilość, częstotliwość, kolor i konsystencję moczu, wykryć obecność krwi lub śluzu oraz śledzić zmiany w czasie.

Inne inteligentne toalety również wykorzystują technologię skanowania do badania stolca pod kątem obecności krwi lub innych problemów. Na przykład naukowcy z Uniwersytetu Duke’a w 2021 r. zaprezentowali swoją wersję, która analizuje stolec pod kątem konsystencji i obecności krwi.

Jednak nowa koncepcja inteligentnej toalety Parksa idzie jeszcze dalej, ponieważ wykorzystuje zautomatyzowany system pobierania i analizy próbek kału, który może zidentyfikować konkretne choroby, w tym, jak twierdzi, COVID-19.

Inteligentne toalety i COVID-19

Naukowcy już teraz sprawdzają ścieki pod kątem obecności COVID-19. Chociaż pozwala to urzędnikom zajmującym się zdrowiem publicznym zauważyć zmiany w społeczności, nie zapewnia wglądu w sytuację poszczególnych osób.

Nowa koncepcja inteligentnej toalety Parks, nazwana Coronavirus: Integrated Diagnostic (COV-ID) Toilet, zawierałaby mechaniczne ramię, które może pobierać i badać próbki na obecność wirusa. Użytkownik najpierw wyrażałby zgodę na przeprowadzenie testu, skanując kod QR za pomocą smartfona. Wyniki byłyby dostępne w ciągu 15 minut.

Park twierdzi, że nie chodzi tylko o diagnozowanie pacjentów, ale o zrozumienie wirusa w badaniach epidemiologicznych.

Częste i powszechne badanie kału na obecność RNA związanego z COVID może pomóc naukowcom lepiej zrozumieć zachowanie wirusa.

Na przykład, pobieranie wielu próbek od jednej osoby pozwoliłoby naukowcom na monitorowanie wydalania wirusa w miarę postępu i zakończenia choroby. Może to pomóc w wyjaśnieniu tajemnic związanych z COVID, na przykład dlaczego u niektórych chorych nie występują objawy, a inni, u których występuje tzw. długa postać COVID, zmagają się z objawami przez tygodnie lub miesiące.

Czy inteligentne toalety wkrótce pojawią się w Twojej łazience?

Toaleta z systemem śledzenia COVID, o której piszą Park i współpracownicy, mogłaby być dostępna w ciągu najbliższych 3 lat, pod warunkiem, że odpowiednie fundusze i zgoda FDA zostaną zapewnione. (Tymczasem istnieją już prototypy inteligentnych toalet, które powinny być dostępne publicznie w ciągu mniej więcej roku, jak twierdzi Park.

Modele te zbierają ogólne informacje, takie jak czas siedzenia, czas do pierwszego wypróżnienia, kolor defekacji oraz dane dotyczące skali Bristola (miara kształtu i konsystencji). Może to ujawnić zmiany fizyczne i zmiany w zachowaniu, które dana osoba powinna wprowadzić, aby poprawić swój stan zdrowia, np. pić więcej wody lub jeść więcej błonnika.

W przyszłości [inteligentne toalety będą w stanie oceniać] więcej markerów zdrowia, takich jak chemia organizmu, ale jeszcze nie osiągnęliśmy tego celu” – mówi Park. Przewiduje on, że w ciągu najbliższych 5 lat możliwe będzie zastosowanie czegoś takiego jak diagnostyka raka, która jest o wiele trudniejsza. A ponieważ tak wiele o mikrobiomie nie wiadomo, może minąć 7 lat lub więcej, zanim inteligentne toalety będą w stanie zaoferować wgląd, który doprowadzi do diagnozy lub leczenia.

Poza finansowaniem i testami, największą przeszkodą dla inteligentnych toalet jest określenie zasad bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, które muszą być spełnione, aby można było z nich bezpiecznie i skutecznie korzystać.

Pozostaje wiele pytań: Jaki jest najbezpieczniejszy sposób postępowania z przechwyconymi danymi osobowymi i ich przechowywania? Co się stanie, gdy w toalecie zostanie zidentyfikowany wrażliwy stan zdrowia? W jaki sposób można zagwarantować, że wszystko to będzie zgodne z ustawą o przenoszeniu i odpowiedzialności za ubezpieczenie zdrowotne (HIPAA)?

Park twierdzi, że celem jest pomaganie ludziom. Korzyści muszą przewyższać wszelkie potencjalne zagrożenia, takie jak bezpieczeństwo czy ochrona prywatności. A to sprawia, że kwestie bioetyczne są obecnie priorytetem.

Co trzeba wiedzieć o zespole Skeetera?

0

Dowiedz się, czym jest zespół skeeterowski, jakie są jego objawy, przyczyny i możliwości leczenia.

Rzadziej jednak może wystąpić poważniejsza reakcja, zwana zespołem skeeterowym. Oto, co należy wiedzieć o tym schorzeniu.

Co to jest zespół Skeetera?

Zespół Skeeter jest rozpoznawany w przypadku silnej reakcji na ukąszenie komara. W miejscu ukąszenia może pojawić się duży obszar obrzęku, bolesność, zaczerwienienie, swędzenie lub ból. Taka reakcja może pojawić się w ciągu kilku godzin od ukąszenia i może trwać przez kilka tygodni.

W ciągu kilku minut po ukąszeniu może pojawić się zaczerwienienie i opuchlizna, a następnie w ciągu kolejnych dwóch dni czerwono-brązowy guzek. Guzek jest zwykle twardy i swędzący. Czasami mogą pojawić się małe pęcherzyki lub małe ciemne plamki, które wyglądają jak skaleczenie.

Aby wystąpiła tego typu reakcja, trzeba mieć kontakt z komarem przez co najmniej sześć sekund.

Powoduje

Zespół Skeeter jest spowodowany reakcją organizmu na polipeptydy znajdujące się w ślinie samicy komara. Polipeptydy to łańcuchy cząsteczek zwanych aminokwasami.

Samica komara musi odżywiać się krwią, aby produkować jaja. Komary używają części gębowej zwanej sondą, aby nakłuć skórę i wyssać krew. Podczas ssania krwi wstrzykują również niewielką ilość śliny do organizmu, ponieważ ślina zawiera substancję, która zapobiega krzepnięciu krwi. Samce komarów nie gryzą ludzi.

Zespół Skeeter występuje rzadko, ale niektórzy ludzie są bardziej narażeni na zachorowanie niż inni.

  • Niemowlęta i dzieci, ponieważ mają mniejszą odporność.

  • Dorośli ukąszeni przez gatunek komara, z którym nie mieli wcześniej kontaktu. Polipeptydy mogą się różnić między poszczególnymi gatunkami komarów. Osoba może mieć zespół Skeetera po ukąszeniu przez jeden gatunek, ale nie zareaguje na ukąszenie przez inny gatunek.

  • Osoby z zaburzeniami układu odpornościowego. Jest to system, który chroni organizm przed infekcjami.

Po kilku ukąszeniach komarów staje się mniej wrażliwy na ślinę, dlatego ciężkie reakcje, takie jak zespół Skeetera, nie są zbyt częste.

Objawy

W ciężkich reakcjach często występuje duży obrzęk, bolesność i zaczerwienienie z bólem lub swędzeniem. Ponadto może wystąpić gorączka. Objawy zespołu Skeeter mogą również obejmować pokrzywkę, rodzaj wysypki skórnej. Może również dojść do obrzęku węzłów chłonnych, będących częścią układu odpornościowego.

Diagnoza

Lekarz pierwszego kontaktu lub lekarz prowadzący może ocenić, czy u pacjenta występuje zespół Skeeter, oglądając zmienione chorobowo miejsce na skórze. Nie istnieje badanie krwi pozwalające na wykrycie zespołu, dlatego lekarz zwykle stawia diagnozę po ustaleniu, czy ukąsił Cię komar.

Leczenie

Przed zaproponowaniem planu leczenia lekarz będzie chciał poznać objawy choroby i czas ich występowania. Zapozna się także z historią choroby i zapyta o przyjmowane obecnie leki, witaminy, suplementy i wszelkie inne formy leczenia.

Leczenie zespołu Skeeter polega zwykle na stosowaniu doustnych leków przeciwhistaminowych i miejscowych kremów steroidowych.

Doustne leki przeciwhistaminowe należą do klasy leków stosowanych w leczeniu objawów alergii. Przyjmuje się je doustnie. Miejscowe kremy steroidowe to kremy, balsamy lub maści zawierające steroidy, które pomagają zwalczać stany zapalne w organizmie. Należy je nakładać na skórę w pobliżu miejsca zakażenia. Czasami lekarz może zalecić przyjmowanie sterydów doustnych.

Unikaj drapania ukąszeń, ponieważ może to doprowadzić do zakażenia.

Porady profilaktyczne

Aby zapobiec ukąszeniom komarów, możesz zrobić kilka różnych rzeczy:?

Używaj środków odstraszających owady. Używaj środków odstraszających owady zarejestrowanych przez Agencję Ochrony Środowiska (EPA). Jeśli tylko będziesz przestrzegać instrukcji na etykiecie produktu, powinny być one bezpieczne i dobrze działać na kobiety w ciąży i karmiące piersią. Zawsze jednak należy postępować zgodnie z instrukcją, aby zapewnić bezpieczne stosowanie.

Rejestracja EPA informuje, że skuteczność repelentu została potwierdzona. Może być niejasne, jak skuteczne są naturalne środki odstraszające owady lub środki niezarejestrowane.

Unikaj stosowania repelentów zawierających olejek z eukaliptusa cytrynowego (OLE) lub para-mentanodiol (PMD) u dzieci w wieku poniżej 3 lat. Unikaj stosowania środków odstraszających owady na ręce, usta i oczy dziecka. Należy również unikać stosowania go na wszelkie skaleczenia lub otwarte infekcje u dziecka.

Osłaniaj swoje ciało. Używaj bluzek z długimi rękawami i długich spodni, aby chronić swoje ciało przed ukąszeniami. Grubsze ubrania mogą być trudniejsze do przegryzienia przez komary.

Ubrania, a nawet takie rzeczy jak buty, moskitiery czy namioty, w których śpisz, posmaruj 0,5% roztworem środka owadobójczego o nazwie permetryna. Permetryna może zabić komary w momencie kontaktu. Można również kupić ubrania, które zostały zabezpieczone permetryną na czas podróży.

Unikaj stosowania permetryny bezpośrednio na skórę.

Używaj moskitier i osłon przeciw komarom. Używaj moskitier w pokojach hotelowych bez klimatyzacji lub gdy śpisz na zewnątrz. Stosuj osłony ochronne na drzwi i okna. Stosuj środki ochrony roślin w pomieszczeniach, w których pojawiły się komary lub skorzystaj z usług profesjonalnego specjalisty od zwalczania szkodników.

Jak najczęściej używaj klimatyzacji, gdy jesteś w domu.

Zagospodaruj miejsca, w których znajduje się woda. Być może masz w domu i poza nim elementy wodne lub miejsca, w których znajduje się woda, takie jak wiadra, baseny, doniczki, wanienki dla ptaków lub pojemniki na śmieci. Raz w tygodniu opróżnij te pojemniki, wyczyść je i wyszoruj od środka.

Wypełnij otwory w drzewach, aby nie zatykały się wodą. Napraw także pęknięcia i dziury w zbiorniku septycznym, jeśli taki posiadasz. Zakryć otwarte otwory wentylacyjne i rury kanalizacyjne.

Wyczyść miejsca, które są wilgotne i mokre, takie jak wnętrza szaf, przestrzeń pod zlewami lub pralnia.

Podsumowanie

Zespół Skeetera występuje rzadko. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli podejrzewasz u siebie zespół Skeeter lub jeśli objawy po ukąszeniach komarów nasilają się. Stosuj najlepsze praktyki zarówno w domu, jak i na zewnątrz, aby zapobiegać ukąszeniom komarów i chronić swoje zdrowie.

Jak szybko przygotować zdrowy posiłek na stole

0

Lekarz udziela kilku wskazówek, jak w prosty sposób szybko przygotować zdrowy posiłek.

1/14

Nie potrzebujesz przepisu, żeby ugotować kilka jajek i wymieszać przypadkową sałatkę z zieleniną. Masz awokado, które jest w pełni dojrzałe? Też je wrzuć. Dodaj trochę orzechów, nasion, koziego sera, a nawet odrobinę owoców: zdziwisz się, jaką ucztę możesz stworzyć z tego, co masz pod ręką. Całość dopraw do smaku oliwą z oliwek i czymś kwaśnym: octem, cytryną, limonką. Klucz: improwizuj!

Wytrzymaj

2/14

Może nie potrafisz kroić w plastry i kostki jak prawdziwy szef kuchni. Nie ma problemu! Robot kuchenny pomoże Ci posiekać warzywa, a nawet zagnieść ciasto o wiele szybciej, niż gdybyś robił to ręcznie. Jeśli nie chcesz wyciągać dużej maszyny tylko po to, by pokroić kilka warzyw, rozważ mniejszą, ręczną wersję, którą będziesz mógł wykorzystać do drobnych prac.

Wpadnij do baru

3/14

To znaczy do baru sałatkowego. Ktoś już umył i pokroił dla Ciebie te wszystkie warzywa! I, w zależności od tego, skąd pochodzą, mogą być całkiem tanie. W sklepie spożywczym można też znaleźć wiele wstępnie umytych i pokrojonych warzyw. Weź je po drodze do domu i zaoszczędź sobie czasu na przygotowania.

Miej pod ręką podstawowe produkty

4/14

Oleje, ocet, makarony, ziarna (na przykład ryż, owies, komosa ryżowa i farro), fasola i sos pomidorowy: Dobrze się przechowują i są łatwym wyborem, gdy potrzebujesz szybkiego posiłku. Aby go dokończyć, kup na targu zieloną sałatę, rybę lub kurczaka. Możesz też użyć jajek, mrożonych warzyw lub tuńczyka w puszce – również dobre podstawy, które warto mieć w zapasie – i całkowicie zrezygnować z zakupów w sklepie.

Rozłóż to na czynniki pierwsze

5/14

Do przygotowania zdrowego obiadu lub kolacji potrzebujesz tylko trzech rzeczy: warzyw, pełnego ziarna i chudego białka. Możesz to zrobić na wiele sposobów: ryż i fasola; kurczak, quinoa i kabaczek; łosoś i szpinak na wieloziarnistym chlebie – lista jest tak długa, jak Twoja wyobraźnia. Dodaj jogurt i jagody lub brzoskwinie i śmietanę, aby uzyskać łatwy deser owocowo-mleczny, który również może być częścią zbilansowanej diety. (Istnieje wiele wersji roślinnych, jeśli wolisz).

Zachowaj prostotę

6/14

Oszczędzisz sobie czasu i stresu, jeśli w pośpiechu nie będziesz korzystać z wieloetapowych przepisów ze specjalnymi sosami i technikami gotowania. Czasami najlepsze jest to, co podstawowe: omlet z grzybami lub kawałek grillowanej ryby z dodatkiem cytryny. Jeśli jest to coś, co lubisz, możesz spróbować bardziej skomplikowanych dań, gdy nie musisz się spieszyć.

Zrób coś ekstra

7/14

Czy soczewica będzie dziś dodatkiem do obiadu? Ugotuj więcej, niż potrzebujesz. Resztki możesz wykorzystać jako sałatkę do jutrzejszego obiadu lub zrobić z nich zupę na inny posiłek. Albo jedno i drugie. Jeśli naprawdę przygotujesz dużą porcję, możesz zamrozić jej porcje w małych hermetycznych pojemnikach, aby wykorzystać je później.

Planuj, planuj, planuj

8/14

Jeśli z wyprzedzeniem zastanowisz się, co będziesz chciał zjeść w ciągu najbliższych kilku dni, możesz zaplanować wszystkie składniki i przepisy, z których będziesz korzystać. Gdy już wiesz, czego potrzebujesz, możesz zrobić wszystkie zakupy za jednym razem, zamiast rozkładać je na kilka dni. Zapoznaj się z aplikacjami, które mogą pomóc w tym procesie, a zaoszczędzisz sobie stresu i godzin w tygodniu.

Spraw, by dzień przygotowywania posiłków był zabawą

9/14

Wybierz odpowiedni dla siebie dzień, kiedy masz trochę czasu, aby posiekać, upiec, pokroić w plastry, kostkę i zamarynować tyle, ile zdołasz na cały tydzień. Postaraj się, aby było to wydarzenie towarzyskie. Zaproś przyjaciół lub rodzinę do wspólnej pracy (i jedzenia!). Puść muzykę. Otwórz butelkę wina.

Wszyscy się włączają

10/14

Wiele rąk do pracy to lekka praca. W porze obiadowej każdy znajdzie coś dla siebie. Dorośli mogą gotować duże dania i dźwigać ciężary. Ale starsze dzieci mogą pomóc w krojeniu warzyw, a najmłodsze nakryć do stołu lub nalać napoje. I oczywiście wszyscy pomagają w sprzątaniu.

Możesz to zrobić

11/14

Konserwy takie jak fasola, pomidory, groszek, brzoskwinie czy łosoś są łatwe w przygotowaniu i pożywne. Można je bezpiecznie przechowywać w spiżarni przez kilka tygodni lub miesięcy, dopóki nie będą potrzebne. Upewnij się tylko, że sprawdzasz składniki i datę, do której należy je zużyć.

Chill Out

12/14

Skieruj się do zamrażarki w sklepie spożywczym, zwłaszcza po owoce i warzywa. Gospodarstwa rolne zamrażają te produkty, gdy są w pełni dojrzałe, więc mogą mieć tyle samo witamin i składników odżywczych, co te kupowane na świeżo. (I prawdopodobnie więcej niż blady, wyschnięty, dwutygodniowy brokuł, który właśnie znalazłeś z tyłu lodówki). Najlepszym wyborem dla zdrowia będą owoce i warzywa bez dodatków – nie trzeba do nich dodawać innych składników.

Resztki 2.0

13/14

Kurczak z rożna był hitem poniedziałkowego obiadu. Ale połowa tego mięsa jest jeszcze z kością, a nie chcesz go zmarnować. Wyciągnij je i włóż pod brojler. Dodaj trochę awokado, sera, tortilli i odrobinę salsy, i to jest taco wtorek! A to jeszcze nie koniec. Ugotuj kości z ziołami, cebulą, marchewką i selerem, aby uzyskać rosół z kurczaka, który możesz zamrozić na deszczowy dzień.

Wolnowar, który działa szybciej

14/14

Przygotuj składniki i wrzuć je do garnka rano, przed wyjściem do pracy. Następnie można zaprogramować wolnowar tak, aby gorący posiłek był gotowy o dowolnej porze, która najbardziej nam odpowiada. Wrócisz do domu zrelaksowany, wiedząc, że zrobiłeś już większość tego, co musisz zrobić na obiad.

Martwicze zapalenie jelit: Objawy, przyczyny, leczenie

0

Martwicze zapalenie jelit to poważna choroba jelit, która dotyka wcześniaki. Lekarz wyjaśnia objawy i leczenie tego schorzenia.

Co ją wywołuje?

Lekarze nie są pewni. Wiedzą jednak, że płuca i jelita wcześniaków są słabe i mniej dojrzałe niż u dzieci w pełni dojrzałych. Oznacza to, że ich organizmy nie przemieszczają krwi i tlenu tak, jak powinny. Mają również problemy z rozkładaniem pokarmu i zwalczaniem infekcji.

Kto jest zagrożony

Na szczęście NEC występuje rzadko. Występuje tylko u jednego na 2000 do 4000 urodzeń. Może się zdarzyć u każdego noworodka, ale najczęściej występuje u wcześniaków, które ważą mniej niż 3,25 kg. Inne osoby, które mogą być zagrożone, to:

  • Dzieci z grupy wysokiego ryzyka lub wcześniaki, które są karmione doustnie lub przez zgłębnik

  • Dzieci, które miały trudny poród lub mają obniżony poziom tlenu

  • Niemowlęta, które mają zbyt wiele czerwonych krwinek w obiegu

  • Dzieci z istniejącymi zakażeniami przewodu pokarmowego

  • Ciężko chore niemowlęta i te, którym przetoczono krew

Jakie są objawy?

Mogą się one różnić w zależności od dziecka. Jednak u niemowlęcia z NEC w ciągu pierwszych dwóch tygodni życia pojawiają się następujące objawy

  • Spuchnięty lub wzdęty brzuch

  • Pokarm, który pozostaje w żołądku i nie przemieszcza się przez jelita

  • Zielony płyn w żołądku

  • Krwawa kupa

  • Problemy z oddychaniem, niskie tętno lub ospałość

Inne choroby układu pokarmowego lub problemy medyczne dają objawy podobne do NEC. Jeśli u dziecka wystąpi którykolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

Jak rozpoznać chorobę?

Lekarz wykona zdjęcie rentgenowskie jamy brzusznej dziecka i przeprowadzi kilka badań krwi, zazwyczaj na oddziale intensywnej terapii noworodka. Jeśli jest to NEC, na zdjęciu rentgenowskim widoczne będą pęcherzyki gazu lub powietrza w ścianie jelita. Lekarz może również wprowadzić igłę do jamy brzusznej dziecka. Jeśli płyn wycieka na zewnątrz, jest to znak, że w jelitach jest dziura. Badania krwi u niemowląt z NEC wykazują niską liczbę białych krwinek. Oznacza to, że zdolność dziecka do zwalczania infekcji jest osłabiona.

Jakie jest leczenie?

Leczenie zależy od wielu czynników, w tym od stopnia wcześniactwa dziecka, jego ogólnego stanu zdrowia i historii chorób oraz od tego, jak daleko rozprzestrzeniła się infekcja.

W takim przypadku lekarz może wykonać jedną z poniższych czynności:

  • Przerwać karmienie

  • Wprowadzić rurkę przez nos i do żołądka w celu usunięcia płynu i opróżnienia żołądka.

  • Podać płyny dożylnie, aby utrzymać odżywienie i nawodnienie.

  • Podawanie antybiotyków w celu zwalczania infekcji

  • Regularnie wykonywać zdjęcia rentgenowskie w celu monitorowania stanu zdrowia

  • Zapewnić dodatkowy tlen lub aparat do oddychania, jeśli brzuch jest zbyt spuchnięty, aby dziecko mogło samodzielnie oddychać

  • Trzymać je z dala od innych dzieci, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się NEC

Po ustąpieniu infekcji (zazwyczaj w ciągu 5 do 7 dni) dziecko może ponownie zacząć odżywiać się doustnie.

Jeśli leczenie nie przyniesie poprawy lub w jelicie powstanie dziura, konieczna będzie operacja. Polega ona na usunięciu martwej tkanki i części jelita, które pękły lub mogą pęknąć. W najpoważniejszych przypadkach dzieci poddane operacji mogą wymagać podłączenia jelita do otworu w jamie brzusznej. Lekarze nazywają to stomią.

Jakie są rokowania dla NEC?

Większość niemowląt z tym schorzeniem w pełni wraca do zdrowia. W niektórych przypadkach jelito zostaje zbliznowaciałe lub zwęża się. Może to prowadzić do zablokowania jelita w przyszłości. Niemowlęta, którym podczas operacji usunięto duży fragment jelita, mogą nie być w stanie normalnie wchłaniać składników odżywczych. W najcięższych przypadkach może być konieczny przeszczep jelita, aby mogły żyć.

Obecnie nie ma sposobu, aby zapobiec NEC. Badania wykazały jednak, że dzieci karmione wyłącznie mlekiem matki (bez mleka modyfikowanego) były mniej narażone na rozwój tej choroby. Dlatego lekarze zalecają karmienie niemowląt z grupy ryzyka mlekiem matki, zaczynając od małych ilości. Wiele oddziałów NICU stosuje obecnie mleko matki dawczyni, jeśli matka nie ma możliwości podania go, aby zmniejszyć częstość występowania NEC.

Naukowcy pracują nad nowymi, obiecującymi metodami leczenia NEC. Należą do nich: probiotyki, czyli żywe bakterie i drożdże, które są dobre dla organizmu, aby przeciwdziałać bakteriom wywołującym zakażenie, oraz blokowanie tlenku azotu. Jest to gaz, który jest wytwarzany w wyniku NEC. Pomaga on w niszczeniu ściany jelita.

Co powinnaś wiedzieć o psychozie poporodowej

0

Psychoza poporodowa to stan, w którym doświadczasz psychozy po porodzie. Dowiedz się więcej o przyczynach, objawach i możliwościach leczenia tego stanu.

Czasami uczucia te utrzymują się przez kilka tygodni i mijają, co określa się mianem „baby blues”. W innych przypadkach mogą one przerodzić się w ciężką depresję, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (OCD), zespół stresu pourazowego (PTSD) lub, najrzadziej i najciężej, w psychozę poporodową.

Co to jest psychoza poporodowa?

Psychoza to choroba psychiczna, w której dochodzi do utraty typowego poczucia rzeczywistości. To przesunięcie rzeczywistości może obejmować:

  • Fałszywe przekonania?

  • Halucynacje?

  • Uczucie, że jest się we śnie?

  • Sałatka słowna (wypowiadanie przypadkowych słów lub zwrotów, które nie mają ze sobą sensu)?

  • Niedobór snu

Psychoza poporodowa, występująca u około jednej na 1000 osób, które urodziły dziecko, to stan, w którym psychoza pojawia się w ciągu pierwszych dni lub tygodni po porodzie. Jest to nagły przypadek medyczny, który może potencjalnie prowadzić do samobójstwa lub dzieciobójstwa (zabicia dziecka). Wystąpienie tego stanu nie jest twoją winą, a większość ludzi w pełni wraca do zdrowia dzięki odpowiedniemu leczeniu.

Objawy psychozy poporodowej

Pierwsze objawy psychozy poporodowej pojawiają się zwykle w okresie od 48 godzin do kilku tygodni po porodzie. Ty lub inne osoby możecie zauważyć, że doświadczacie:

  • Wyraźnie podwyższony nastrój i energia (mania)

  • Depresja

  • Częste przechodzenie między wysokim a niskim nastrojem

  • Problemy z opieką nad sobą lub dzieckiem

  • Gwałtowne, powtarzające się myśli

  • Utrata pamięci

  • Dezorientacja

  • Intensywny gniew

  • Niskie poczucie własnej wartości

  • Myśli samobójcze

  • Urojenia lub fałszywe przekonania

  • Problemy z zasypianiem

Często urojenia mogą dotyczyć nowego dziecka, na przykład tego, że ma ono specjalne moce, że inni próbują je odebrać lub że wkrótce umrze. W innych przypadkach urojenia mogą obejmować myślenie, że ludzie w twoim życiu są źli, że jesteś pod ścisłą obserwacją złej organizacji, że jesteś bogiem lub masz inne moce, albo wiele innych nierealistycznych myśli.

Przyczyny psychozy poporodowej

Eksperci nie są pewni, co powoduje psychozę poporodową. Badania sugerują, że:?

  • Występuje rodzinnie

  • Ma to związek ze zmianą poziomu hormonów w organizmie podczas ciąży i po niej

  • Jest to bardziej prawdopodobne, jeśli cierpisz na chorobę dwubiegunową lub schizoafektywną

  • Ma to związek z zaburzonymi wzorcami snu

  • Jeśli już je miałaś, możesz je powtórzyć przy kolejnych porodach

  • Czy wraz z wiekiem wzrasta poziom ryzyka?

  • Niska masa urodzeniowa może zwiększyć poziom ryzyka

Leczenie psychozy poporodowej

Ważne jest, aby jak najszybciej uzyskać pomoc lekarską w przypadku psychozy poporodowej. Zadzwoń do swojego lekarza lub położnika, gdy tylko zauważysz objawy. Jeśli uważasz, że Ty lub ktoś z Twoich bliskich może być w niebezpieczeństwie, udaj się na pogotowie.

Po zadaniu kilku pytań i ocenieniu objawów lekarz może zalecić Ci wizytę w szpitalu psychiatrycznym. W czasie leczenia dzieckiem będzie musiał zająć się Twój partner lub inna osoba. Lekarz może również przepisać leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne, stabilizujące nastrój, hormonalne lub inne.

W powrocie do zdrowia po psychozie poporodowej pomocna jest również terapia i wsparcie społeczne. Zapytaj swojego lekarza o grupy wsparcia dla osób, które mają podobne doświadczenia, lub poszukaj grupy wsparcia w Internecie. Terapeuta indywidualny może pomóc poprzez terapię indywidualną, terapię poznawczo-behawioralną i inne strategie.

Zapobieganie psychozie poporodowej

Choć nie znamy dokładnych przyczyn psychozy poporodowej, możesz podjąć kroki, które pomogą jej zapobiec.

Zapewnij sobie odpowiednią ilość snu. Upewnij się, że po porodzie masz wystarczająco dużo snu. Brak snu wpływa na Twój stan emocjonalny i może nawet prowadzić do myśli samobójczych u świeżo upieczonych rodziców.

Planuj z wyprzedzeniem. Przed porodem skontaktuj się ze specjalistą od zdrowia psychicznego, aby opracować plan działania. Lekarz może przepisać Ci leki, które zaczniesz przyjmować wkrótce po porodzie.

Porozmawiaj z przyjaciółmi, rodziną, lekarzem i innymi osobami wspierającymi Cię w celu omówienia ryzyka i postępowania w przypadku pojawienia się objawów.

Ryzyko psychozy poporodowej

Jedna na 20 osób cierpiących na psychozę poporodową popełnia samobójstwo, a jedna na 25 popełnia dzieciobójstwo. Bez leczenia i monitorowania, urojenia i zachowania mogą doprowadzić osoby z psychozą poporodową do skrzywdzenia siebie lub swoich dzieci. Dlatego tak ważne jest wczesne podjęcie leczenia.

Psychoza poporodowa może być traumatycznym doświadczeniem dla świeżo upieczonych rodziców. Pobyt w szpitalu z dala od nowego dziecka może wpłynąć na początkowy proces tworzenia więzi. Wiele osób, które doświadczyły psychozy poporodowej, ma poczucie, że ominął je ekscytujący etap rodzicielstwa.

Elon Musk ponownie ma pozytywny wynik testu na obecność COVID-19

0

Miliarder technologiczny Elon Musk po raz drugi wykrył u siebie COVID-19.

Elon Musk po raz kolejny ma pozytywny wynik testu na obecność COVID-19

Lindsay Kalter

28 marca 2022 r. – Miliarder technologiczny Elon Musk po raz drugi ma COVID-19.

Po ilu zmianach w genach nie będzie to już Covid-19? Podobno znowu to mam (westchnienie), ale prawie bez objawów – napisał na początku poniedziałku na Twitterze prezes Tesli i SpaceX.

Pomimo swojego stanowiska przeciwko obowiązkowi szczepień, Musk powiedział, że on i jego rodzina zostali zaszczepieni przeciwko wirusowi.

„Aby było jasne, popieram szczepionki w ogóle, a w szczególności szczepionki przeciwko wirusowi nosówki. Nauka jest jednoznaczna” – napisał na Twitterze w kwietniu ubiegłego roku.

Kiedy w kwietniu tego roku został uznany przez magazyn Time 2021 Osobą Roku, powiedział, że ci, którzy nie są zaszczepieni, podejmują ryzyko, ale ludzie cały czas robią ryzykowne rzeczy. Uważam, że musimy uważać na erozję wolności w Ameryce”.

Musk przeszedł testy na obecność wirusa COVID-19 w listopadzie 2020 r., przed wprowadzeniem na rynek dostępnych szczepionek. Poddał się kwarantannie, podczas gdy czterech astronautów wystartowało na Międzynarodową Stację Kosmiczną na pokładzie rakiety SpaceX.

Musk wygłaszał kontrowersyjne oświadczenia na temat pandemii, w tym kwestionował dokładność testów na obecność COVID-19, twierdząc, że tego samego dnia test dał wynik pozytywny i negatywny.