Lekarz mówi ci.

Czy Twój maluch jest gotowy na spodnie treningowe? Dowiedz się, jak sprawdzić, czy Twoje dziecko jest gotowe i jak wybierać spośród różnych rodzajów.

Jeśli myślisz o rozpoczęciu swojej podróży w kierunku nauki korzystania z nocnika z Twoim maluchem, możesz być ciekaw majtek treningowych. Możesz się zastanawiać, jak wybrać spodnie treningowe lub czy są one w ogóle potrzebne. Jest wiele rzeczy do rozważenia, kiedy zaczynasz trenować nocnik z maluchem.

Dlaczego warto kupić majtki treningowe dla malucha?

Majtki treningowe różnią się od pieluszek tym, że zostały zaprojektowane tak, aby dziecko mogło je samodzielnie zakładać i zdejmować. Majtki treningowe dla maluchów są wykonane z chłonnego materiału i mogą wychwytywać drobne wypadki i przecieki. Zapewniają one większą ochronę niż bielizna, ponieważ dziecko uczy się korzystać z nocnika.

Kiedy kupić majtki treningowe dla malucha?

Najlepszym momentem na zakup majtek treningowych dla dziecka jest czas, gdy jest ono gotowe do nauki korzystania z nocnika. Niektórzy rodzice kupują majtki treningowe dopiero wtedy, gdy dziecko odnosi już pewne sukcesy w korzystaniu z nocnika.

Nauka korzystania z toalety jest ważnym etapem rozwoju, a większość dzieci w Stanach Zjednoczonych jest gotowa do nauki korzystania z nocnika między 22 a 30 miesiącem życia. U chłopców oznaki gotowości pojawiają się średnio w wieku 29 miesięcy, natomiast u dziewczynek wcześniej – między 24 a 26 miesiącem życia.

Dzieci, które są gotowe do noszenia majtek treningowych, muszą umieć chodzić do łazienki, ściągać majtki treningowe i siadać na nocniku. Istnieje kilka oznak rozwoju, na które rodzice mogą zwrócić uwagę, aby określić, czy ich dziecko jest gotowe do rozpoczęcia nauki korzystania z nocnika. Jeśli dziecko spełnia niektóre z poniższych etapów rozwoju, być może nadszedł czas, aby rozważyć naukę korzystania z nocnika.

• Maluch potrafi samodzielnie się ubierać i wciągać i zdejmować spodnie bez większego wsparcia.

• Maluch potrafi samodzielnie chodzić do łazienki i z powrotem.

• Dziecko pyta, czy może założyć bieliznę.

• Wypróżnienia Twojego dziecka stały się bardziej przewidywalne.

• Twój maluch wygląda nieswojo lub mówi ci, że czuje się nieswojo w brudnej pieluszce.

• Twoje dziecko wydaje się być zainteresowane łazienką i toaletą.

• Dziecko potrafi wykonywać proste polecenia w dwóch krokach, np. pójść po coś, o co się je poprosiło i przynieść to z powrotem.

Rodzaje majtek treningowych dla maluchów

Do wyboru jest wiele marek i stylów majtek treningowych. Wielu producentów pieluch produkuje jednorazowe majtki treningowe, a wielu producentów pieluch materiałowych oferuje opcje wielokrotnego użytku w stylu pull-up.

Materiałowe czy jednorazowe. Jedną z głównych decyzji, którą należy podjąć przy wyborze spodni treningowych dla maluchów jest to, czy chce się użyć materiału czy opcji jednorazowej. Spodnie treningowe z tkaniny będą droższe z góry, ale mogą zaoszczędzić ci pieniądze z czasem, ponieważ można je prać i używać ponownie.

Jednorazowe majtki treningowe są dostępne w większych opakowaniach, podobnie jak pieluchy, i są przeznaczone do jednorazowego użycia, a następnie wyrzucenia. Należy pamiętać, że w miarę jak dziecko rośnie i zwiększa rozmiar, w opakowaniu może być mniej majtek treningowych.

Odprowadzanie wilgoci lub wkładka nawilżająca. Większość pieluch jednorazowych i majtek treningowych ma za zadanie odprowadzać wilgoć od skóry, aby zapobiec pieluszkowemu zapaleniu skóry. Wielu rodziców wybiera materiałowe majtki treningowe, ponieważ mokrość nie jest tak odczuwalna dla dziecka, gdy nosi ono jednorazowe wersje.

Niektóre jednorazowe majtki treningowe dla maluchów są teraz wyposażone we wkładkę nawilżającą, która pomaga dziecku wyczuć, kiedy zdarzył mu się wypadek. Dzięki temu dziecko może zauważyć, kiedy oddaje mocz i może to pomóc w procesie nauki korzystania z nocnika.

Na co zwrócić uwagę, wybierając majtki treningowe dla maluchów?

To, na jakie spodnie treningowe się zdecydujesz, może zależeć od Twojego stylu wychowania i budżetu. Wielu rodziców wypróbowuje kilka różnych rodzajów, zanim zdecyduje, które sprawdzą się najlepiej. Podczas zakupów należy pamiętać, że spodnie treningowe są często produkowane specjalnie dla chłopców lub dziewczynek. Obszary podszewki o największej chłonności są dostosowane do potrzeb chłopców lub dziewczynek.

Twoje dziecko może czerpać radość z zakupów spodni treningowych razem z Tobą. Może chcieć wybrać swoje ulubione kolory lub wzory. Wspólne wybieranie majtek treningowych sprawi, że będzie to zabawne, pozytywne doświadczenie i pomoże wzbudzić entuzjazm w procesie nauki korzystania z nocnika.

Sprawdzone wskazówki, jak krok po kroku poradzić sobie z kłamstwem dziecka.

Zrozumienie, dlaczego dzieci zaczynają kłamać, może pomóc w zwalczaniu przyczyny, która leży u podstaw tego zachowania. Dzieci zazwyczaj kłamią z czterech powodów.

Określ, jak poważne są kłamstwa dziecka. W zależności od wieku dziecka, za kłamstwami mogą kryć się różne intencje. Małe dziecko może opowiadać nieprawdziwe historie, co nie zawsze jest problemem. Starsze dziecko może kłamać na temat swojego zachowania. Takie utrzymywanie tajemnicy może prowadzić do poważnych problemów z zachowaniem w dorosłym życiu.

Koryguj zachowania związane z kłamstwem. Nie należy karać ani stawiać dziecka w kącie, gdy zostanie przyłapane na kłamstwie. Może to doprowadzić do poważniejszych kłamstw lub pretensji. Zamiast tego należy zachować spokój i wyjaśnić dziecku, dlaczego kłamstwo jest złe. Można też przedstawić fakty. Następnie zachęć dziecko do ponownego opowiedzenia historii, ale zgodnie z prawdą.

Jak radzić sobie z kłamstwem dziecka. Nie besztaj ani nie krzycz na dziecko, gdy przyłapiesz je na kłamstwie. Zależy Ci na tym, aby komunikacja między Tobą a dzieckiem była szczera i wygodna. Poniższe kroki pomogą Ci poradzić sobie z kłamstwami dziecka:

Powinieneś być zaniepokojony, gdy dziecko często kłamie. Jeśli kłamstwu dziecka towarzyszą inne niepokojące zachowania, może ono mieć problemy psychologiczne. Dziecko, które kłamie i nie ma przyjaciół, również może być powodem do niepokoju. Może ono czuć się odizolowane i samotne. Jeśli dziecko kłamie i nie wykazuje żadnych oznak skruchy lub poczucia winy, może mieć również problemy natury psychologicznej.

Zalety i wady kłamstwa Twojego dziecka

W wieku trzech lat dziecko może już rozumieć, czym jest kłamstwo. Dzieci często zaczynają kłamać, aby ukryć działania, o których wiedzą, że są niewłaściwe. Kłamstwo może jednak również oznaczać zrozumienie poznawcze i społeczne. Zalety kłamstwa u dziecka to:?

• Zdolności poznawcze. Regulowanie swoich działań, planowanie kłamstw i planowanie strategii, kiedy kłamie, wymaga umiejętności poznawczych. Kłamstwo jest problematycznym zachowaniem, ale może być sposobem dziecka na rozwijanie swoich myśli i działań.

• Kontrolowanie swoich myśli. Aby utrzymać kłamstwo, dziecko będzie musiało postępować wbrew temu, co nauczyło się myśleć. Pokazuje to, że niektóre dzieci potrafią utrzymywać w głowie sprzeczne myśli i kontrolować, o którym działaniu mówią.

• To nie znaczy, że są pozbawione moralności. To, że kłamstwo jest złe, nie oznacza, że Twoje dziecko też takie jest. Niektóre badania wykazały, że istnieje niewielka lub żadna zależność między zachowaniami dzieci związanymi z kłamaniem a rozumieniem moralności.

Wady obejmują:

• Kłamstwo z powodu stresu. Dziecko może kłamać, ponieważ odczuwa silną presję, aby zachowywać się w określony sposób. Może odczuwać presję ze strony rodziców. Może to prowadzić do niskiego poczucia własnej wartości i częstego kłamania w celu uniknięcia prawdy.

• Nieumiejętność wyjaśnienia swoich działań. Dziecko może nie rozumieć, że to, co robi, jest złe. Jeśli nie wie, że jego zachowanie jest złe, nadal kłamie na temat swoich czynów. Może nie mieć zdolności poznawczych pozwalających mu zrozumieć, dlaczego kłamie?

• Używane, aby zwrócić na siebie uwagę. Jeśli dziecko czuje się zaniedbywane, może wymyślać kłamstwa, aby zwrócić na siebie uwagę. Może to być mechanizm radzenia sobie z brakiem pochwał, których pragnie. Jest to problem behawioralny, którym można się zająć.

Mama modelka zdradza, jak zachowuje urodę i równowagę.

Może i jest wspaniałą dziewczyną, ale Molly Sims, lat 41, będzie pierwszą osobą, która powie Ci, ile czasu i wysiłku trzeba włożyć w to, by być gotową do zdjęć. W swojej nowej książce, która ukaże się w styczniu tego roku, zatytułowanej The Everyday Supermodel: My Beauty, Fashion, and Wellness Secrets Made Simple, właśnie to robi.

Urodzona w Kentucky aktorka i modelka, która ma dwuletniego syna Brooksa i kolejne dziecko, które ma się urodzić wiosną przyszłego roku, zdradza sprytne sekrety makijażu i mody, a także szczegóły dotyczące jej podejścia do zdrowia i dobrego samopoczucia. Sims, samozwańcza dziewczyna, zdobyła sławę po pojawieniu się w wielu wydaniach kostiumów kąpielowych Sports Illustrated, a następnie przez pięć sezonów grała w serialu NBC Las Vegas.

Sims zdradza, jak zachowuje urodę i równowagę, jednocześnie wychowując dzieci.

Właśnie rozmawiałam o tym z przyjaciółką, która jest singielką bez dzieci. Powiedziałam, że nie tylko ma wolność, ale ma wolność bez poczucia winy! Świętowałam swoją rocznicę ze Scottem [producent filmowy Scott Stuber] i zostawiłam Brooksa, żeby pojechać do Bostonu. To było takie trudne. Tęskniłam za nim. Ale staram się pamiętać, jak ważny jest czas dla mnie i czas dla nas.

Powiedziałabym, że bez względu na wszystko trzeba o siebie dbać. Moja mama mnie tego nauczyła: Wyjdź z dresów. Znajdź coś, w czym będziesz się dobrze czuć. Mogą to być spodnie do jogi, i jeśli tak, to świetnie. Ale przede wszystkim chodzi o to, by mieć życie – a im bardziej się o nie zatroszczysz, tym lepsza będziesz jako żona, matka, osoba i będziesz najlepszą „sobą”, jaką możesz być.

Jest sto różnych sposobów wychowywania dzieci, ale myślę, że moi rodzice dali mi wspaniały przykład, ponieważ byli przede wszystkim moimi rodzicami, a na pewno nie przyjaciółmi. Tak, moja mama i ja jesteśmy teraz najlepszymi przyjaciółkami, ale jako nastolatka potrzebowałam mamy.

Chcę być bardzo ostrożna, jeśli chodzi o ułatwienie mu tego przejścia, ale bardzo się cieszę. Mam starszego brata, więc cieszę się, że mój syn będzie miał w swoim życiu kogoś jeszcze oprócz mnie i Scotta.

Po pierwsze, w wieku 40 lat ubieram się zupełnie inaczej niż w wieku 35 lat – i to nie w zły sposób. Nadal można być modnym, ale może nie należy nosić się od stóp do głów. Ponadto: Twoje piersi, tyłek, nogi – wszystkie trzy nie mogą zwisać.

Od malucha do nastolatka – w każdym wieku są odpowiednie dla niego obowiązki. Dowiedz się, dlaczego obowiązki domowe są dobre dla dzieci, i poznaj wskazówki, które pozwolą im pomóc bez zrzędzenia.

1/8

Zadania domowe uczą dzieci ważnych umiejętności życiowych oraz tego, że cała rodzina angażuje się w prace domowe. Kiedy można zacząć? Maluchy uwielbiają pomagać, więc pozwól im na to!

Mogą: wkładać ubrania do kosza, wycierać rozlane płyny, wyrzucać śmieci do kosza, wkładać zabawki do pojemników, przynosić przedmioty do Ciebie lub szczotkować zwierzęta domowe.

Czy 2 lata to za mało na obowiązki domowe? Tak naprawdę to idealny czas, aby zacząć. Kiedy maluchy wykonują proste zadania, czują się sprawne i ćwiczą umiejętności motoryczne. Pochwal je za ich wysiłki.

Wiek 4-5 lat: Zaangażuj je

2/8

Mogą: karmić zwierzęta domowe, sortować pranie lub dopasowywać skarpetki, przynosić pranie do odpowiednich pomieszczeń, nakrywać do stołu nietłukącymi się naczyniami, opróżniać małe kosze na śmieci lub podlewać rośliny.

Przedszkolaki dobrze się czują, gdy czują się potrzebne, zdolne i niezależne. Mniej skupiaj się na wynikach, a bardziej na angażowaniu ich w zadania domowe. Jeśli się wzbraniają, zastosuj technikę „kiedy i kiedy”: Gdy włożą naczynia do zlewu, mogą wyjść na dwór i się pobawić.

Wiek 6-7 lat: Nie wymagaj perfekcji

3/8

Potrafią: dbać o napełnianie naczyń z wodą dla zwierząt domowych, pomagać w przygotowywaniu i pakowaniu lunchu, ścielić łóżka (bądź zadowolony z ich wyglądu, niezależnie od tego, jak bardzo są nierówne!), wycierać zlew, pomagać w układaniu zakupów, zbierać śmieci lub wynosić pojemniki na śmieci do kosza.

Dzieci uczą się odpowiedzialności i samowystarczalności, gdy powierzasz im nowe zadania w domu. Potrafią zrobić o wiele więcej, niż mogłoby się wydawać. Naucz je, jak należy wykonać daną czynność, a potem się wycofaj.

Wiek 8-9 lat: Niech to będzie zabawa!

4/8

Potrafią: przygotowywać proste posiłki, wycierać blaty, nakrywać i nakrywać do stołu, ładować i opróżniać zmywarkę, składać i odkładać ubrania, wymieniać papier toaletowy, odkurzać lub grabić liście.

Prace domowe nie muszą być nudne. Pozwól dzieciom puszczać muzykę podczas zamiatania lub ustaw minutnik na 5 minut i sprawdź, kto złoży najwięcej ubrań (prawidłowo). Można też wypróbować aplikacje, które pozwalają dzieciom zdobywać punkty i nagrody – ustalane przez mamę i tatę – za wykonanie zadań.

Wiek 10-12 lat: Wybory i nagrody

5/8

Potrafią: szorować garnki i patelnie, mopować, zamiatać, czyścić toalety i wanny, nosić artykuły spożywcze z samochodu lub myć samochód.

Poproś dzieci, aby wybrały kilka rzeczy, w których są dobre, i pozwól im zdecydować, czy chcą zmieniać zadania, czy pozostać przy tych samych w każdym tygodniu. Wywieś listę lub tabelę obowiązków jako przypomnienie. Jeśli dziecko wykona jakieś zadanie bez pytania lub zrobi to wyjątkowo dobrze, możesz zaproponować małą nagrodę lub przynajmniej szczere podziękowanie.

13 lat i więcej: Przygotowanie do prawdziwego życia

6/8

Mogą: opiekować się rodzeństwem i pomagać w odrabianiu lekcji, gotować obiad przez jeden wieczór w tygodniu, wyprowadzać na spacer zwierzęta domowe i sprzątać po nich lub wykonywać podstawowe czynności związane z konserwacją samochodu. Nastolatki posiadające prawo jazdy mogą załatwiać sprawy takie jak zakupy spożywcze.

Prace domowe uczą nastolatków umiejętności przetrwania, które będą im dobrze służyć jako współlokatorom i pracownikom. Upewnij się, że zadania nie wpisują się w stereotypowe role płci. Chłopcy muszą gotować, prasować i robić pranie. Dziewczęta powinny posługiwać się narzędziami, wymieniać olej w samochodzie i pracować w ogrodzie.

Czy należy płacić za prace domowe?

7/8

Eksperci twierdzą, że dzieci muszą mieć podstawowe obowiązki w rodzinie, aby nauczyć się poczucia odpowiedzialności. Praca ta powinna być oddzielona od cotygodniowego kieszonkowego, które uczy je posługiwania się pieniędzmi i innych ważnych umiejętności. Nie oznacza to jednak, że dzieci nie mogą pracować na swoje pieniądze. Niektóre rodziny dzielą obowiązki na dwie grupy: podstawowe, niepłatne zadania, które dzieci wykonują jako część rodziny, oraz prace dodatkowe, za które mogą zarobić pieniądze.

Jak przestać się zrzędzić

8/8

Dzieci zawsze będą potrzebowały przypomnień o konieczności wykonywania obowiązków, ale te wskazówki mogą im w tym pomóc:

1. Bądź wzorem do naśladowania. Jeśli ty nie sprzątasz po sobie, dlaczego one miałyby to robić?

2. Udzielaj przydatnych informacji zwrotnych, ale nie narzucaj się.

3. Zadania dostosuj do wieku uczniów.

4. Nie znęcaj się nad uczniami. Kiedy tylko możesz, pozwól, by nastąpił naturalny rozwój wydarzeń. Jeśli Twój syn zapomni włożyć swoją ulubioną koszulę do suszarki, nie będzie ona gotowa do założenia.

5. Nie krępuj się opóźniać lub odbierać przywilejów, jeśli zadanie nie zostanie wykonane.

Trudno jest zmotywować dzieci, które po prostu nie lubią ćwiczyć. Ale rodzice mają więcej siły, niż im się wydaje.

Być może twoje dziecko nie lubi sportu lub bardziej ekscytuje się grami wideo niż boiskiem do piłki kopanej. A może czuje się zbyt słabo zbudowane, by dotrzymać kroku innym dzieciom w jego wieku. Niezależnie od przyczyny, trudno jest zmotywować dziecko do ćwiczeń, gdy nie jest zainteresowane.

Wiesz, że zrzędzenie nie działa. Możesz się też obawiać, że jeśli będziesz zbyt mocno naciskać na ten wieczorny spacer lub zapisanie się do małej ligi, zniechęcisz dziecko do ćwiczeń na dobre.

Jednak masz większą władzę, niż ci się wydaje – mówi dr Blaise A. Nemeth, profesor nadzwyczajny w American Family Childrens Hospital na Uniwersytecie Wisconsin.

Jego zdaniem rodzice mogą zrobić wiele, aby zainspirować nawet najbardziej siedzące dzieci do większego ruchu.

Kilka sztuczek może sprawić, że dzieci będą się regularnie ruszać, nawet jeśli w najbliższym czasie nie zapiszą się do drużyny piłkarskiej.

Dla Ciebie ćwiczenie może oznaczać bieganie na bieżni przez 30 minut lub spalanie określonej liczby kalorii. Jednak dzieci są aktywne w inny sposób niż dorośli – mówi Nemeth.

Dzieci ćwiczą w krótkich seriach i używają swoich ciał w wielu różnych kierunkach, więc należy o tym pamiętać, proponując im zajęcia – mówi. Myśl o sobie jak o towarzyszu zabaw, a nie jak o osobistym trenerze.

Dlatego zamiast wysyłać dziecko na jogging, zaproponuj mu rodzinną grę w berka na podwórku.

Bonus: Kiedy ruszasz się razem z dziećmi, osiągasz potrójny efekt: dzieci się ruszają, ty się ruszasz, a dla was wszystkich jest to świetny sposób na wzajemną interakcję – mówi Nemeth.

Nie musisz przekonywać dziecka, żeby zmieniło swoje hobby czy zainteresowania. Wystarczy pomóc mu zrozumieć, że ruch pomoże mu poczuć się lepiej w innych sferach życia.

Na przykład, jeśli masz mola książkowego, który woli grać w lidze matematycznej niż na boisku baseballowym, porozmawiaj z nim o tym, jak ćwiczenia fizyczne mogą wzmocnić jego mózg, poprawiając koncentrację i skupienie.

Jest wiele sposobów na to, aby dzieci były aktywne, a jednocześnie nie zdawały sobie sprawy, że się ruszają. Zaparkuj samochód daleko od wejścia do centrum handlowego, aby wszyscy musieli pokonać więcej terenu, aby dostać się do środka. Jeśli Twoje dziecko kocha zwierzęta, zaproponuj mu, aby zostało wolontariuszem w lokalnym schronisku, gdzie będzie mogło wyprowadzać psy na spacer.

Zamiast myśleć o tym, że jesteś podstępny, pomyśl o sobie jako o osobie, która dba o dobre samopoczucie swojego dziecka – mówi dr Kathleen Bethin, profesor pediatrii na Uniwersytecie w Buffalo.

. Może to być prosty powód, np. nie lubi być gorące i spocone. Mogą też być inne problemy. Czy jest prześladowane na korcie tenisowym lub ma problemy z oddychaniem podczas biegu?

Jeśli wiesz, co się dzieje, łatwiej jest znaleźć rozwiązanie, które pomoże dziecku.

Jeśli nie możesz dojść do sedna sprawy, rozważ skonsultowanie dziecka z doradcą, który może pomóc ci zrozumieć, dlaczego dziecko nie chce być aktywne.

Być może nie jesteś w stanie odkryć przyczyny, dla której dziecko unika ćwiczeń, i to nie szkodzi – mówi Bethin. Są specjaliści, którzy mogą pomóc.

Eksperci twierdzą, że dzieci powinny ćwiczyć około godziny dziennie, ale to nie znaczy, że trzeba im to mówić – mówi Bethin. Jeśli ćwiczenie przez 30 minut wydaje się dzieciom zbyt intensywne, nie będą tego robić – mówi.

Zamiast tego zachęć je, by zobowiązały się do niewielkiej ilości ćwiczeń, nawet tylko 5 minut.

Chodzi o to, by dzieci wyznaczyły sobie cel i trzymały się go” – mówi Bethin. Gdy dzieci zobowiążą się do wykonania nawet niewielkiej ilości ćwiczeń, prawdopodobnie poczują się lepiej we własnej skórze, pomyślą o sobie i powiedzą: „Udało mi się”. To z kolei zainspiruje je, by z czasem robić coraz więcej.

Zamiast piątkowego kina lub brunchu po kościele wybierzcie się do parku trampolin lub na ściankę wspinaczkową, albo na wycieczkę z piknikowym lunchem. Zaproponuj kilka nowych pomysłów skupionych na ruchu i sprawdź, co najbardziej ekscytuje Twoje dzieci.

Podobnie jak dorośli, którzy unikają ćwiczeń, których nie znoszą, a priorytetem stają się ćwiczenia, które kochają, dzieci będą chciały nadal robić to, co naprawdę lubią – mówi Bethin.