Strona główna Blog Strona 3204

Najważniejsze trendy żywieniowe w 2007 r.

0

Pełne ziarna, kontrola porcji i designerskie jogurty znajdują się na szczycie tegorocznej listy trendów żywieniowych.

Najważniejsze trendy żywieniowe w 2007 r.

Pełne ziarna, kontrola porcji i designerskie jogurty znajdują się na szczycie tegorocznej listy trendów żywieniowych.

Kathleen M. Zelman, MPH, RD, LD Z archiwum lekarza

Pełne ziarna, designerskie jogurty, opakowania z kontrolowaną porcją i produkty wzbogacone zieloną herbatą należą do trendów żywieniowych, które zaspokajają pragnienie Amerykanów na to, co nowe, gorące i seksowne. Z kolei diety niskowęglowodanowe, cukier (i wszystko inne, co rafinowane i białe), sól, syrop kukurydziany o wysokiej zawartości fruktozy i tłuszcze trans odeszły do lamusa.

Starając się nadążyć za trendami żywieniowymi, można dostać zawrotów głowy. Można się jednak założyć, że w tym roku zdrowsze jedzenie znajdzie się w wielu jadłospisach. W sytuacji, gdy 60% dorosłych ma nadwagę lub jest otyłych, a dzieci nie pozostają daleko w tyle – plus rosnące wskaźniki zachorowań na choroby serca, cukrzycę typu 2 i raka – wielu Amerykanów zdaje sobie sprawę, że spożywanie bardziej odżywczej diety i regularna aktywność fizyczna to najlepsza obrona.

Restauracje i producenci starają się jak mogą zastąpić niezdrowe tłuszcze trans, między innymi dzięki Center for Science in the Public Interest i jego wysiłkom na rzecz wprowadzenia w Kongresie wymogu oznaczania zawartości tłuszczów trans w żywności.

Próba przewidzenia, co pojawi się na kulinarnym horyzoncie, jest zawsze zabawna – i zawsze jest nauką nieprecyzyjną. Jednak na podstawie wydarzeń z ubiegłych lat zajrzałem do swojej kryształowej kuli, aby spróbować przewidzieć, czego możemy się spodziewać na naszych talerzach w 2007 roku. Oto moje przewidywania:

1. Zdrowsza żywność dla dzieci. Marketing skierowany do dzieci stał się kwestią polityczną, a grupy strażników naciskają na producentów, by oferowali zdrową żywność dla dzieci. Sądzę, że zobaczymy więcej takich rzeczy, jak opakowania świeżych owoców z kontrolowanymi porcjami i „100-kalorycznymi” przysmakami, niskotłuszczowe kubki mleczne i przekąski takie jak Fizzy Fruit Sparkling Fresh Grapes.

2. Wygoda w zdrowej odsłonie. Na decyzje konsumentów wpływa zarówno szybkość przygotowania, jak i wartości odżywcze. Producenci oferują żywność „w połowie domową” – np. mieszanki sosów i przypraw – dzięki czemu nasza praca w kuchni polega w większym stopniu na montażu, a w mniejszym na przygotowywaniu.

3. Żywność dla jednej osoby. Myślę, że zobaczymy więcej produktów pakowanych, takich jak Green Giant „Just for One! Warzywa” i chleb krojony Baker’s Inn „Short Loaf”, aby ułatwić życie mniejszym gospodarstwom domowym i zmniejszyć ilość odpadów.

4. Lżejsze desery. Amerykanie mają prawdziwą ochotę na słodycze. Jednym z najszybciej rozwijających się segmentów deserów jest nowa technologia produkcji lodów, która pozwala producentom wytwarzać produkty o połowie mniejszej zawartości tłuszczu, jednej trzeciej mniejszej ilości kalorii i o smaku lodów pełnotłustych. Należy się spodziewać, że coraz więcej firm będzie oferować lody „wolnoobrotowe” i „podwójnie obracane”. Szukaj też więcej produktów deserowych, w których zamiast syropu fruktozowego stosuje się naturalne substancje słodzące.

5. Świeże, naturalne i organiczne. Konsumenci nadal domagają się bardziej zdrowej, przyjaznej dla środowiska, najlepiej ekologicznej żywności – w miarę możliwości uprawianej lokalnie. Troska o środowisko, gotowość do płacenia więcej za „świeżą” żywność oraz przekonanie, że żywność ekologiczna jest zdrowsza, nie przemijają. Należy obserwować rozwój takich grup, jak kalifornijscy „locavores”, którzy jedzą tylko żywność uprawianą w promieniu 100 mil.

6. Egzotyczne owoce i warzywa. Tropikalne owoce i warzywa coraz częściej pojawiają się w supermarketach. W 2006 r. dużą popularnością cieszyły się granaty. Następnym egzotycznym owocem może być acai, cupuacu, rambutan, feijoa lub kiwano. Różne odmiany kabaczków, takie jak turban, dynia curry, sibley, kabocha, delicata i buttercup, również coraz częściej pojawiają się na półkach sklepów spożywczych.

7. Superfoods (poza ciemną czekoladą i zieloną herbatą). Liczba produktów wzbogaconych o „lepsze dla ciebie” substancje, takie jak witaminy, minerały, przeciwutleniacze, stanole roślinne obniżające poziom cholesterolu, kwasy tłuszczowe omega-3 oraz probiotyki zwiększające odporność, wydaje się nie mieć końca. Szukaj także żywności „zwiększającej sytość”, która pomaga czuć się sytym, a tym samym kontrolować wagę.

8. Wszystko, co pełnoziarniste. Wytyczne żywieniowe Departamentu Rolnictwa USA z 2005 r. zalecają spożywanie trzech porcji pełnoziarnistych produktów zbożowych dziennie. Aby pomóc konsumentom w zaspokojeniu ich potrzeb, eksplozja produktów pełnoziarnistych będzie prawdopodobnie trwać nadal. Mam nadzieję, że producenci będą wyraźnie oznaczać swoje produkty, aby konsumenci wiedzieli, które z nich rzeczywiście zawierają porcję pełnego ziarna.

9. Napoje z mniejszą ilością cukru i wieloma dodatkami. Szukajcie więcej napojów „spalających kalorie”, napojów słodzonych 100% sokiem owocowym oraz napojów z dodatkowymi składnikami, takich jak linia napojów „wzbogaconych w składniki odżywcze” Nutrisoda o smakach „Calm”, „Energize” i „Immune”.

10. Informacje o wartościach odżywczych w punkcie sprzedaży. Nowy Jork podniósł poprzeczkę w zakresie wartości odżywczych w grudniu, wprowadzając zakaz stosowania tłuszczów trans w restauracjach. Jednocześnie miasto przegłosowało wymóg, by wiele restauracji umieszczało w menu informacje o kaloriach swoich produktów. Planujmy, że pojawi się więcej takich inicjatyw ze strony miast, a także firm takich jak Disney, który niedawno ogłosił zobowiązanie do uczynienia żywności w swoich parkach rozrywki zdrowszą.

GE wycofuje z rynku 155 000 lodówek w związku z 37 urazami

0

Firma GE Appliances wycofuje z rynku około 155 000 lodówek z powodu uchwytów na drzwiach zamrażarki, które mogą się odczepiać i prowadzić do obrażeń – poinformowała amerykańska komisja ds. bezpieczeństwa produktów konsumenckich.

GE wycofuje z rynku 155 000 lodówek, w których doszło do 37 urazów

By Carolyn Crist

21 kwietnia, 2022 C GE Appliances wycofuje z rynku około 155 000 lodówek z powodu uchwytów drzwi zamrażarki, które mogą się odczepić i prowadzić do obrażeń, zgodnie z komunikatem amerykańskiej Komisji Bezpieczeństwa Produktów Konsumenckich.

Firma otrzymała 71 zgłoszeń o oderwaniu się uchwytu, co spowodowało 37 obrażeń, w tym trzy poważne upadki.

Uchwyt zamrażarki może się odczepić, gdy konsument próbuje otworzyć szufladę zamrażarki, stwarzając zagrożenie upadkiem – czytamy w komunikacie o wycofaniu produktu z rynku.

Przypomnienie dotyczy sześciu modeli lodówek z zamrażalnikiem dolnym z drzwiami francuskimi marki GE wykonanych ze stali nierdzewnej, które zostały wyprodukowane między lutym 2020 r. a sierpniem 2021 r.

Lodówki były głównie sprzedawane w Stanach Zjednoczonych od lutego 2020 r. do stycznia 2022 r. w sklepach Home Depot, Lowes, Best Buy i innych sklepach z artykułami gospodarstwa domowego, a także w sklepach internetowych Lowes.com i BestBuy.com w cenie od 1900 do 2500 USD. Obwieszczenie o wycofaniu produktów z rynku obejmuje 2300 lodówek sprzedawanych również w Kanadzie.

Konsumenci powinni skontaktować się z firmą GE Appliances, aby dowiedzieć się, czy ich urządzenie jest objęte wycofaniem z rynku i zaplanować bezpłatną wizytę serwisową w domu w celu wymiany elementów mocujących uchwyt zamrażarki i ponownego zainstalowania uchwytu – czytamy w zawiadomieniu. Firma kontaktuje się bezpośrednio z wszystkimi znanymi nabywcami.

Konsumenci mogą nadal używać swoich lodówek, napisała firma. Jeśli uchwyt jest poluzowany, konsument może otworzyć zamrażarkę, chwytając za krawędź drzwi zamrażarki, gdzie elastyczna gumowa uszczelka styka się z metalowymi drzwiami zamrażarki.

Nazwa marki, model i numer seryjny każdego urządzenia są wydrukowane wewnątrz lodówki, na etykiecie w górnej części po lewej stronie.

Modele, których dotyczy problem to GFE26JYMKFFS, GFE26JYMNFFS, GNE27EYMKFFS, GNE27EYMNFFS, GNE27JYMKFFS i GNE27JYMNFFS.

Numery seryjne modeli, których dotyczy problem, zaczynają się od jednej z poniższych dwuliterowych kombinacji: DR, FR, GR, HR, LR, MR, RR, SR, TR, VR, ZR, AS, DS, FS, GS, HS, LS lub MS.

Konsumenci mogą skontaktować się z firmą GE Appliances pod numerem telefonu 888-345-4671 w godzinach od 8 do 17 ET od poniedziałku do piątku lub online na stronie firmy dotyczącej wycofania lodówek z rynku.

Najgorsze produkty spożywcze dla skóry i cery?

0

Być może znasz najlepsze produkty żywnościowe dla swojej skóry, ale czy wiesz, które z nich mogą być powiązane z trądzikiem i innymi problemami cery? doctor pyta ekspertów o to, jakie ich zdaniem są najgorsze produkty żywnościowe dla zdrowia skóry i jakie są możliwe powiązania między żywnością a problemami skórnymi.

Powszechnie wiadomo, że pewne składniki odżywcze pomagają określonym częściom ciała lepiej funkcjonować. Zdrowe kości wymagają wapnia i witaminy D. Nasze serca mogą lepiej funkcjonować, gdy jemy ryby bogate w kwasy tłuszczowe omega-3. A żeby mieć zdrową skórę, powinniśmy jeść, no cóż, hmmm, to dobre pytanie.

Jeśli nie jesteś pewna, które produkty spożywcze są dobre dla Twojej skóry, a które są dla niej szkodliwe, z pewnością nie jesteś sama. Niewiele badań wykazało związek pomiędzy poszczególnymi produktami spożywczymi a zdrowiem skóry, mówi dr Cheryl Karcher, dermatolog z Nowego Jorku, która zanim została lekarzem, pracowała jako dietetyk. A wiele z powszechnej wiedzy, którą ludzie przekazują sobie na temat odżywiania i zdrowia skóry, opiera się na indywidualnych przypadkach – mówi.

Mimo to skóra jest odzwierciedleniem stanu zdrowia całego organizmu, mówi Karcher, która jest rzeczniczką Amerykańskiej Akademii Dermatologii. Pożywna dieta, która utrzymuje wnętrze w zdrowiu, pomoże utrzymać dobry wygląd zewnętrzny. Z drugiej strony, niewłaściwa dieta odbije się na skórze.

Kilku ekspertów, których wiedza obejmuje zarówno dietetykę, jak i dermatologię, podpowiada, które produkty spożywcze mogą wspomagać gładką, zdrową skórę, a które częściej prowadzą do wysypek, plam i wyprysków.

Związek z cukrem we krwi

Przez pierwszą część swojej kariery dr Valori Treloar pracowała z pacjentami jak typowy lekarz zajmujący się skórą. Z czasem jednak zmęczyło ją niewiele opcji, które mogła zastosować w trudnych do leczenia przypadkach, a także poważne skutki uboczne, które niektóre z nich mogły wywołać.

Lekarka z Massachusetts została więc certyfikowanym specjalistą ds. żywienia i obecnie, oprócz leków, proponuje swoim pacjentom również korektę diety.

Kilka badań sprzed 40 lat dowiodło, że dieta nie powoduje trądziku, mówi Treloar, a ten sposób myślenia stał się powszechnie obowiązującym przekonaniem w medycynie. Przez całą szkołę medyczną i moje szkolenie dermatologiczne uczono mnie: „Nie przejmuj się tym, co je twój pacjent, to nie ma znaczenia dla jego trądziku” – mówi Treloar.

Jednak w ostatnich latach niektóre badania potwierdzają nowe podejście.

Dobrym sposobem na poprawę zdrowia skóry jest odżywianie się w sposób, który utrzymuje stały poziom cukru we krwi, mówi Treloar lekarzowi. Niektóre pokarmy sprawiają, że poziom cukru we krwi szybko wzrasta. Powoduje to, że organizm zaczyna gwałtownie wydzielać insulinę, która pomaga komórkom wchłonąć cukier.

Jeśli w ciągu dnia jesz ciasteczko, batonik granolowy i pijesz słodzony napój, podnosisz szybko i wysoko poziom cukru we krwi, a w krwiobiegu krąży więcej insuliny – mówi Treloar, współautorka książki „The Clear Skin Diet”.

Niektóre badania sugerują, że insulina może odgrywać rolę w powstawaniu trądziku. W badaniu przeprowadzonym w 2007 roku naukowcy analizowali ten związek. W badaniu wzięło udział 43 nastoletnich chłopców i młodych mężczyzn z trądzikiem. Przez trzy miesiące niektórzy z nich stosowali dietę zawierającą pokarmy o niskim ładunku glikemicznym (który jest miarą wpływu pokarmów na poziom cukru we krwi), a inni spożywali dietę bogatą w węglowodany, nie zwracając uwagi na ich indeks glikemiczny. U osób, które stosowały specjalną dietę o niskim ładunku glikemicznym, nastąpiła większa poprawa w zakresie trądziku.

Z drugiej strony, w badaniu opublikowanym w tym samym roku w czasopiśmie dermatologicznym nie stwierdzono związku między trądzikiem, poziomem insuliny i pomiarami ładunku glikemicznego. Tak więc sprawa nie jest jeszcze przesądzona.

Kroki, które utrzymują poziom cukru we krwi na stałym poziomie, a także zwalczają stany zapalne i uszkodzenia oksydacyjne, które mogą być związane z problemami skórnymi, obejmują:

  • Skup się na pokarmach o niskim indeksie glikemicznym (IG), czyli miarze związanej z ładunkiem glikemicznym. Powodują one mniejszy wzrost poziomu cukru we krwi, w przeciwieństwie do gwałtownego skoku, jaki wywołują pokarmy o wysokim indeksie glikemicznym. Rozpoznanie żywności o niskim i wysokim indeksie glikemicznym może zająć trochę czasu. Dobre wprowadzenie można znaleźć tutaj.

  • Jedz często małe posiłki. Jak mówi Treloar, jedzenie co dwie i pół do trzech godzin pomoże utrzymać stały poziom cukru i insuliny we krwi.

  • Jedz dużo warzyw. Treloar zaleca spożywanie 10 porcji warzyw dziennie wielkości pięści. Wybieraj warzywa w różnych głębokich i jaskrawych kolorach. Dostarczą one wielu przeciwutleniaczy, które zmniejszają uszkodzenia wywołane przez wolne rodniki (lub utleniacze) oraz stany zapalne. Należy jednak pamiętać, że niektóre warzywa mają wysoki indeks glikemiczny.

Nabiał i trądzik

Nie ma jednoznacznego związku między nabiałem a trądzikiem, ale są na ten temat pewne teorie.

F. William Danby, dr n. med., ekspert w dziedzinie skóry, który propaguje związek między nabiałem a trądzikiem, w artykule opublikowanym w czasopiśmie medycznym w 2008 roku wyjaśnił, w jaki sposób te dwa zjawiska mogą być ze sobą powiązane. Mleko zawiera składniki związane z hormonem testosteronem, który może stymulować gruczoły tłuszczowe w skórze, tworząc warunki do rozwoju trądziku.

Karcher słyszał podobne historie. Miałem pacjentów, którzy mówili, że po odstawieniu nabiału ich trądzik się poprawił. Można stosować całkowicie zdrową dietę bez nabiału. Jeśli pacjent uważa, że to może być problem, nie ma nic złego w spróbowaniu tego, pod warunkiem, że ktoś będzie się nim opiekował, aby upewnić się, że jego dieta jest zbilansowana.

W mojej praktyce pielęgnacji skóry często odstawiam nabiał, co jest niespotykane u dietetyków, ale przynosi ogromną różnicę – mówi Carmina McGee, MS, RD, dietetyk w Ventura, Kalifornia, która interesuje się chorobami skóry.

Chociaż badania wykazały związek pomiędzy nabiałem a trądzikiem, to nie wykazały one przyczyny i skutku, ani nie udowodniły, że nabiał powoduje trądzik. Anegdoty osób, które odstawiły nabiał, również nie oznaczają, że tak samo będzie w twoim przypadku.

Nabiał jest ważnym źródłem wapnia i witaminy D, których potrzebują Twoje kości (i reszta Twojego organizmu). Jeśli więc ograniczasz nabiał, rób to z rozwagą:

  • Jeśli zauważysz, że po odstawieniu nabiału Twoja skóra się poprawiła, sprawdź, czy możesz wypić niewielką ilość bez pojawienia się wyprysków. Niektórzy ludzie mogą pić niewielkie ilości mleka i nie mają trądziku – mówi Treloar.

  • Można też spróbować różnych rodzajów nabiału. Niesłodzony jogurt od krowy lub nabiał od innych zwierząt, np. kóz, może być bardziej tolerowany przez skórę.

  • McGee radzi, aby zastąpić wapń, który normalnie otrzymujesz z nabiału, jedząc inne produkty, takie jak bogate w wapń zieleniny liściaste (np. jarmuż i gorczycę), brokuły i sardynki.

Zrównoważ swoje tłuszcze

Różne kwasy tłuszczowe zawarte w spożywanych przez nas pokarmach mogą wspomagać lub osłabiać stan zapalny. Jak twierdzi Treloar, zbyt wiele stanów zapalnych w organizmie może ujawnić się na skórze. Dawno temu kwasy tłuszczowe omega-6 i omega-3 były równomiernie reprezentowane w diecie człowieka. Obecnie jednak mamy tendencję do spożywania znacznie większej ilości kwasów omega-6.

Treloar twierdzi, że można zaradzić tej nierównowadze poprzez:

  • Używanie mniejszej ilości olejów roślinnych, takich jak olej kukurydziany, krokoszowy, a nawet rzepakowy.

  • Kupowanie wołowiny i jaj od zwierząt, które jadły podczas wypasu na pastwiskach, a nie od zwierząt karmionych kukurydzą.

  • Spożywanie większej ilości ryb bogatych w kwasy omega-3, takich jak łosoś i makrela, oraz rozważenie przyjmowania suplementów z olejem rybim. Jak zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych suplementach, aby mógł on zwrócić uwagę na ewentualne skutki uboczne lub interakcje lekowe.

Rola glutenu

Osoby cierpiące na schorzenie zwane celiakią muszą unikać białka zwanego glutenem, które znajduje się w niektórych zbożach. W takich przypadkach spożywanie glutenu powoduje uszkodzenia w jelicie cienkim.

W ostatnich latach modne stały się obawy o skutki spożywania glutenu u osób bez celiakii – mówi McGee. Ale ludzie mogą być wrażliwi na gluten, nawet jeśli nie mają celiakii. W niektórych przypadkach ta wrażliwość na gluten może powodować wysypkę skórną – mówi lekarka. Jednak wysypka związana z wrażliwością na gluten, zwana opryszczkowatym zapaleniem skóry, występuje głównie u osób z celiakią.

Dieta niskoglutenowa może sprawić, że z talerza zniknie wiele pożywnych produktów, takich jak pełnoziarnisty chleb. Jeśli rozpoczynasz okres próbny bez glutenu, pamiętaj, aby najpierw porozmawiać z lekarzem.

Omicron Zwiększona liczba hospitalizacji z powodu COVID wśród małych dzieci: CDC

0

Według nowego badania opublikowanego przez CDC, wariant Omicron spowodował wzrost liczby hospitalizacji związanych z wirusem COVID wśród dzieci w wieku 4 lat i młodszych w Stanach Zjednoczonych – wskaźnik ten był pięciokrotnie wyższy niż w szczytowym okresie występowania wariantu Delta.

Omicron Zwiększona liczba hospitalizacji z powodu COVID wśród małych dzieci: CDC

Carolyn Crist

16 marca 2022 — Wariant Omicron spowodował wzrost liczby hospitalizacji związanych z wirusem COVID wśród dzieci w wieku 4 lat i młodszych w Stanach Zjednoczonych — w tempie pięciokrotnie wyższym niż w szczytowym okresie występowania wariantu Delta, jak wynika z nowego badania opublikowanego przez CDC.

Dane wykazały, że najwyższe wskaźniki hospitalizacji wystąpiły u niemowląt poniżej 6 miesięcy. Co ważne, CDC zauważa, że ta grupa wiekowa nie kwalifikuje się jeszcze do szczepienia przeciwko COVID-19.

Ważne strategie zapobiegania zachorowaniom na COVID-19 wśród niemowląt i małych dzieci obejmują szczepienia obecnie kwalifikujących się populacji, takich jak kobiety w ciąży, członkowie rodzin oraz opiekunowie niemowląt i małych dzieci – napisał zespół badawczy.

Zespół CDC przeanalizował trendy w hospitalizacjach z powodu koronawirusów wśród małych dzieci, u których potwierdzono laboratoryjnie COVID-19 podczas hospitalizacji lub w ciągu 14 dni przed przyjęciem do szpitala. Raport oparty jest na danych z 99 hrabstw w 14 stanach.

Podczas fali zachorowań na Omicron od grudnia 2021 r. do lutego 2022 r. wskaźnik hospitalizacji z powodu COVID-19 osiągnął najwyższy poziom 14,5 hospitalizacji na 100 000 dzieci w wieku poniżej 4 lat na początku stycznia 2022 r. Dla porównania, we wrześniu 2021 roku, podczas fali zachorowań w wariancie Delta, wskaźnik ten osiągnął wartość szczytową 2,9 hospitalizacji na 100 000 dzieci.

Co więcej, miesięczne wskaźniki przyjęć na oddziały intensywnej terapii były około 3,5 razy wyższe dla małych dzieci podczas szczytu w wariancie Omicron, jak wykazały dane. W styczniu było 10,6 przyjęć na oddział intensywnej terapii na 100 000 dzieci w wieku poniżej 4 lat, w porównaniu z 3 przyjęciami na 100 000 dzieci we wrześniu.

Wśród dzieci hospitalizowanych podczas fali Omicron, 63% nie miało żadnych schorzeń, które zwiększałyby ryzyko wystąpienia ciężkiej postaci COVID-19, napisali naukowcy CDC.

Około 44% hospitalizowanych dzieci było w wieku 6 miesięcy lub młodszych. Wskaźniki hospitalizacji wśród niemowląt poniżej 6 miesięcy były około sześć razy wyższe podczas szczytu Omicron niż podczas szczytu Delta.

Przez cały czas trwania pandemii, nawet przed wariantem Delta, niemowlęta poniżej 6 miesięcy były hospitalizowane częściej niż inne dzieci poniżej 4 roku życia, napisali badacze. Poprzednie badania CDC sugerują, że niemowlęta mogą otrzymać ochronę dzięki przeciwciałom, które ich matki otrzymały w wyniku szczepienia, powiedzieli.

Odsetek hospitalizowanych niemowląt i dzieci z ciężkimi chorobami podczas wszystkich okresów przewagi wariantu, w połączeniu z możliwością wystąpienia długoterminowych [powikłań, takich jak] wieloukładowy zespół zapalny, podkreślają znaczenie zapobiegania COVID-19 wśród niemowląt i dzieci, napisali naukowcy.

Niealergiczny nieżyt nosa: Częste przyczyny i leczenie

0

Dowiedz się więcej od lekarza o niealergicznym nieżycie nosa, w tym o przyczynach, objawach, diagnozie i sposobach leczenia.

Niealergiczny nieżyt nosa to zespół objawów, które przypominają alergie nosa i katar sienny, ale występują bez znanej przyczyny.

Objawy niealergicznego nieżytu nosa

Niealergiczny nieżyt nosa powoduje objawy, które są podobne do tych występujących przy alergii, takie jak:

  • kapanie z nosa

  • Krwawienie z nosa

  • Kichanie

  • Duszny nos

Niealergiczny nieżyt nosa – przyczyny i czynniki ryzyka

Zwykle rozwija się w wieku dojrzałym, a objawy utrzymują się przez cały rok.

W przeciwieństwie do alergicznego nieżytu nosa, niealergiczny nieżyt nosa nie angażuje układu odpornościowego. Około 58 milionów Amerykanów cierpi na alergiczny nieżyt nosa. Dla porównania, 19 milionów cierpi na niealergiczny nieżyt nosa.

Często nie wiadomo, co jest przyczyną niealergicznego nieżytu nosa. A stan ten jest często potwierdzany dopiero po wykluczeniu innych chorób, takich jak alergiczny nieżyt nosa lub infekcje.

Czynniki drażniące występujące w środowisku są częstymi czynnikami wywołującymi niealergiczny nieżyt nosa. Niektóre z nich można znaleźć w domu, a inne częściej występują w miejscu pracy.

Przykłady czynników, które mogą wywołać objawy to:

  • Spaliny samochodowe

  • Chlor

  • Dym papierosowy

  • Roztwory czyszczące

  • Kleje

  • Spray do włosów

  • Lateks

  • Detergenty do prania

  • Sole metali

  • Perfumy

  • Smog

  • Pył drzewny

Jeśli takie czynniki wywołują niealergiczny nieżyt nosa, często wywołują również astmę.

Niektóre leki mogą wywołać niealergiczny nieżyt nosa. Do przykładów należą:

  • NLPZ – niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak aspiryna i ibuprofen

  • Doustne środki antykoncepcyjne

  • Leki na ciśnienie krwi, takie jak inhibitory ACE i beta-blokery

  • Leki przeciwdepresyjne

  • Leki uspokajające

  • Leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji

Czynnikami wyzwalającymi mogą być także pokarmy i napoje. Przykłady obejmują:

  • Gorące pokarmy, takie jak zupa

  • Żywność pikantna

  • Napoje alkoholowe, zwłaszcza piwo i wino

Inne czynniki wyzwalające obejmują:

  • Nielegalne narkotyki. Kokaina i inne zażywane narkotyki często powodują przewlekły niealergiczny nieżyt nosa.

  • Zmiany pogody. Nagłe zmiany pogody lub temperatury mogą wywołać niealergiczny nieżyt nosa. Na przykład u narciarzy często pojawia się katar. U niektórych osób katar pojawia się po każdym wystawieniu nosa na zimno. W niektórych przypadkach ludzie zaczynają kichać nawet po wyjściu z zimnego, klimatyzowanego pomieszczenia.

  • Zmiany hormonalne. Niealergiczny nieżyt nosa często występuje w okresach zaburzeń hormonalnych. Na przykład może wystąpić w okresie dojrzewania, menstruacji lub ciąży. Zwykle zaczyna się w drugim miesiącu ciąży i trwa do porodu. Objawy mogą wywołać również zaburzenia hormonalne, takie jak niedoczynność tarczycy.

Kilka czynników może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia niealergicznego nieżytu nosa:

Narażenie na czynniki drażniące. Czynniki takie jak dym tytoniowy, spaliny samochodowe i smog mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia niealergicznego nieżytu nosa.

Narażenie na opary. Substancje chemiczne, które wydzielają opary, takie jak rozpuszczalniki lub farby, mogą wywołać niealergiczny nieżyt nosa.

Stosowanie sprayów lub kropli do nosa o działaniu udrożniającym. Jeśli stosujesz dostępne bez recepty środki udrożniające w sprayu lub krople do nosa przez okres dłuższy niż kilka dni, po ich odstawieniu zatkanie nosa może się nasilić. Zjawisko to nazywa się przekrwieniem z odbicia.

Wiek powyżej 20 lat. Niealergiczny nieżyt nosa występuje u większości osób po 20 roku życia.

Bycie kobietą. Zatkanie nosa może się pogorszyć podczas miesiączki lub w ciąży.

Długotrwałe problemy zdrowotne. Niektóre utrzymujące się problemy zdrowotne, takie jak zespół przewlekłego zmęczenia, niedoczynność tarczycy lub choroba refluksowa przełyku (GERD) mogą powodować niealergiczny nieżyt nosa lub pogarszać jego przebieg.

Stres. Zarówno stres fizyczny, jak i emocjonalny może zwiększyć podatność na problemy związane z nieżytem nosa.

Diagnostyka niealergicznego nieżytu nosa

Nie ma jednego testu, który określiłby, czy masz niealergiczny nieżyt nosa. Lekarz przeprowadzi badanie fizykalne i zapyta o występujące objawy. Jedynym sposobem, aby upewnić się, że alergie nie są przyczyną objawów, jest wykonanie testu alergicznego. Istnieją dwa rodzaje testów, które może zlecić lekarz:

  • Badanie krwi. Pomiar ilości przeciwciał immunoglobuliny E (IgE) we krwi w celu sprawdzenia, czy układ odpornościowy zareagował na określone alergeny.

  • Testy skórne. Lekarz nakłuje skórę igłą i wystawi ją na działanie niewielkiej ilości czegoś, co wywołuje alergie u wielu osób, np. pleśni, pyłków lub sierści zwierząt domowych. Jeśli jesteś uczulony na którąś z tych substancji, w danym miejscu na skórze pojawi się guzek przypominający ukąszenie owada.

Lekarz będzie chciał się również upewnić, że przyczyną objawów nie jest problem w zatokach, taki jak narośl (polip) lub odchylenie przegrody nosowej. Aby to sprawdzić, może zlecić jedno z dwóch badań obrazowych, mających na celu obejrzenie wnętrza zatok.

  • Endoskopia nosa. Lekarz wprowadzi do nozdrzy wąską rurkę światłowodową zwaną endoskopem, aby obejrzeć zatoki i drogi nosowe.

  • Tomografia komputerowa: Jest to skomputeryzowane zdjęcie rentgenowskie, które pozwala uzyskać bardzo szczegółowy obraz zatok.

Leczenie niealergicznego nieżytu nosa

Niealergicznego nieżytu nosa nie da się wyleczyć. Można go jednak kontrolować poprzez:

  • Unikanie czynników wywołujących nieżyt nosa

  • Stosowanie domowych środków zaradczych, takich jak irygacja nosa

  • Przyjmowanie leków dostępnych bez recepty i na receptę

Zastrzyki alergiczne – immunoterapia – nie są stosowane w leczeniu niealergicznego zapalenia błony śluzowej nosa.

Jeśli masz niealergiczny nieżyt nosa, ważne jest, abyś nie palił i nie pozwalał na palenie w domu.

Inne strategie mające na celu zmniejszenie narażenia na czynniki wyzwalające obejmują:

  • Unikanie pieców i kominków opalanych drewnem, jeśli powodują one objawy

  • Unikać środków czyszczących, sprayów domowych, perfum i produktów zapachowych, jeśli wywołują one objawy.

  • Poproś rodzinę, przyjaciół i współpracowników, aby nie używali produktów zapachowych, które wywołują objawy.

  • Unikaj wszelkich substancji chemicznych lub materiałów, które powodują kichanie lub katar.

Porozmawiaj z lekarzem o lekach, które obecnie przyjmujesz. Jeśli niealergiczny nieżyt nosa jest wywoływany przez lek, którego potrzebujesz, lekarz może zaproponować jego zamiennik.

Wiele osób z niealergicznym nieżytem nosa odnosi korzyści z wykonywania irygacji nosa. Jest to płukanie nozdrzy roztworem słonej wody (soli fizjologicznej) jeden lub więcej razy dziennie. Do tego celu służą dostępne bez recepty produkty, takie jak strzykawki z bańką, dzbanki neti i rozpylacze w butelkach.

Podczas każdej irygacji należy przepłukać każde nozdrze co najmniej 200 ml (około 3/4 szklanki) roztworu przygotowanego w sklepie lub w domu.

Należy pamiętać, że według CDC, jeśli irygujesz, płuczesz lub przepłukujesz zatoki, do przygotowania roztworu irygacyjnego używaj wody destylowanej, sterylnej lub uprzednio przegotowanej. Ważne jest również, aby po każdym użyciu wypłukać urządzenie do irygacji i pozostawić je otwarte do wyschnięcia na powietrzu.

Irygacja nosa, przeprowadzana raz lub dwa razy dziennie, może szczególnie pomóc w leczeniu kapania z nosa. Jest to również pomocna technika oczyszczania zatok przed zastosowaniem sprayów do nosa z lekami.

Leki na niealergiczny nieżyt nosa obejmują:

  • Leki przeciwhistaminowe do nosa. Produkty dostępne na receptę, takie jak azelastyna (Astelin) i olopatadyna (Patanase), mogą w ciągu kilku minut złagodzić objawy kapania z nosa, przekrwienia i kichania. Są one najbardziej skuteczne, gdy stosuje się je regularnie.

  • Glukokortykoidy donosowe. Codzienne stosowanie takich leków, jak budezonid (Rhinocort Allergy), flutikazon (Flonase) lub triamcynolon (Nasacort Allergy 24HR) może pomóc w złagodzeniu objawów. Te spraye do nosa są dostępne bez recepty. Zauważenie pełnych efektów może potrwać kilka dni lub tygodni. Czasami korzystne jest stosowanie kombinacji donosowych leków przeciwhistaminowych i donosowych glikokortykoidów.

  • Ipratropium donosowe.Bromek ipratropium (Atrovent) jest uważany za najlepszy lek w leczeniu wodnistej wydzieliny z nosa, która pojawia się po jedzeniu i piciu niektórych pokarmów i napojów.

  • Leki rozkurczowe. Doustne leki przeczyszczające – takie jak pseudoefedryna – mogą pomóc w zmniejszeniu przekrwienia. Nie są one jednak zwykle zalecane, chyba że donosowe leki przeciwhistaminowe i donosowe glikokortykoidy nie pomagają w łagodzeniu objawów. Sprayów do nosa zawierających oksymetazolinę (Afrin) i fenylefrynę (Neo-synefryna) nie należy stosować jednorazowo dłużej niż przez 2-3 dni. Może to spowodować nadmierne stosowanie (nawrót) przekrwienia.

W niektórych przypadkach operacja usunięcia polipów nosa lub korekta skrzywionej przegrody nosowej może poprawić działanie leków stosowanych w niealergicznym nieżycie nosa. Chirurgia jest jednak rozważana jako samodzielna metoda leczenia tylko wtedy, gdy inne metody leczenia nie zdołały zmniejszyć objawów.

Powikłania niealergicznego nieżytu nosa

Niealergiczny nieżyt nosa może powodować tyle samo cierpienia, co alergiczny nieżyt nosa. Może wiązać się z tymi samymi powikłaniami, takimi jak:

  • Zapalenie zatok, czyli zapalenie lub obrzęk tkanki wyściełającej zatoki

  • Dysfunkcja przewodu Eustachiusza. Przewody Eustachiusza łączą uszy środkowe z tylną ścianą gardła

  • Przewlekła infekcja ucha, znana jako zapalenie ucha środkowego

  • Utrata węchu lub anosmia

  • Astma

  • Obturacyjny bezdech senny

Oba typy nieżytu nosa są związane z:

  • Zmniejszoną wydajnością w pracy

  • Częstsze wizyty u lekarza

  • Działania niepożądane związane z leczeniem, takie jak senność, krwawienie z nosa i suchość nosa

Ponieważ te dwie choroby są tak podobne, często konieczne jest wykonanie testów alergicznych i badań krwi, aby je odróżnić.

Zapobieganie niealergicznemu zapaleniu błony śluzowej nosa

Jeśli cierpisz na niealergiczny nieżyt nosa, nie zawsze możesz powstrzymać objawy, ale możesz podjąć pewne kroki, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo ich wystąpienia:

  • Trzymaj się z dala od czynników wywołujących. Jeśli wiesz, jakie rzeczy wywołują objawy, możesz czuć się lepiej, unikając ich.

  • Zrezygnuj z używania środków udrożniających nos: Może Cię kusić, aby sięgnąć po nie w celu uzyskania ulgi, ale jeśli będziesz stosować środki udrożniające nos dłużej niż kilka dni, objawy powrócą w jeszcze gorszym stanie niż wcześniej.

  • Porozmawiaj z lekarzem: Jeśli obecnie stosowane leczenie nie przynosi oczekiwanych rezultatów, lekarz może zaproponować nowy plan leczenia, który będzie pomocny.

Zaburzenia funkcji wykonawczych i umiejętności w zakresie funkcji wykonawczych

0

Płat czołowy mózgu kontroluje funkcje wykonawcze – wszystko, począwszy od naszej zdolności do zapamiętania numeru telefonu, poprzez ukończenie zadania domowego, aż po uniknięcie zjedzenia kawałka ciasta czekoladowego. Dowiedz się więcej od lekarza na temat diagnozowania i kompensowania problemów z funkcjami wykonawczymi.

Umiejętności związane z funkcjonowaniem wykonawczym pomagają w załatwianiu spraw. Umiejętności te są kontrolowane przez obszar mózgu zwany płatem czołowym.

Funkcje wykonawcze pomagają:

  • Zarządzać czasem

  • Zwracaj uwagę

  • Przełącz skupienie uwagi

  • Planuj i organizuj

  • Pamiętaj o szczegółach

  • Unikaj mówienia lub robienia niewłaściwych rzeczy

  • Rób rzeczy w oparciu o swoje doświadczenie

  • Wielozadaniowość

Gdy funkcje wykonawcze nie działają tak, jak powinny, zachowanie jest mniej kontrolowane. Może to mieć wpływ na zdolność do:

  • Pracy lub chodzenia do szkoły

  • Samodzielne wykonywanie czynności

  • Utrzymywać relacje

Rodzaje funkcji wykonawczych

Funkcje wykonawcze można podzielić na dwie grupy:

  • Organizacja: Gromadzenie informacji i ich strukturyzacja na potrzeby oceny

  • Regulacja: Ocena otoczenia i zmiana zachowania w odpowiedzi na nie

Na przykład, widok kawałka ciasta czekoladowego na stoliku z deserami w restauracji może być kuszący. W tym momencie może zadziałać funkcja wykonawcza. Część organizacyjna przypomina, że ten kawałek ma prawdopodobnie setki kalorii. Część regulacyjna informuje, że zjedzenie ciasta jest sprzeczne z celami, jakie sobie stawiasz, np. zmniejszeniem ilości spożywanego cukru lub utratą wagi.

Co to jest zaburzenie funkcji wykonawczych (Dysfunkcja Wykonawcza)?

Wiele objawów ADHD to problemy z funkcjami wykonawczymi. ADHD jest stanem, który może zdiagnozować lekarz i choć można usłyszeć, że używa on terminu zaburzenia funkcji wykonawczych, nie jest to prawdziwy stan chorobowy. Jest to słabość systemu samokontroli mózgu, zwłaszcza umiejętności, które pomagają w zarządzaniu sobą:

  • Zwracaj uwagę

  • Zapamiętuj rzeczy

  • Organizuj zadania

  • Zarządzaj czasem

  • Myśl twórczo

?

Co jest przyczyną zaburzeń funkcji wykonawczych?

Niektórzy ludzie rodzą się z osłabionymi funkcjami wykonawczymi. Osoby z ADHD, depresją lub trudnościami w uczeniu się często mają problemy z tymi umiejętnościami. Uszkodzenie przedniej części mózgu może mieć negatywny wpływ na zdolność wykonywania zadań. Uszkodzenia spowodowane chorobą Alzheimera lub udarem również mogą powodować problemy.

Specjaliści polegają na różnych testach mierzących poszczególne umiejętności związane z funkcjami wykonawczymi. Problemy zaobserwowane w tych testach nie pozwalają przewidzieć, jak dobrze dorośli lub dzieci poradzą sobie w prawdziwym życiu. Czasami obserwowanie ich i próbowanie różnych rzeczy jest lepszym sposobem na poprawę słabych funkcji wykonawczych.

Skąd mam wiedzieć, czy moje dziecko ma problemy z funkcjami wykonawczymi?

Do sygnałów ostrzegawczych świadczących o tym, że dziecko może mieć problemy z funkcjami wykonawczymi, należą problemy z:

  • Planowaniem projektów

  • Oszacowanie czasu potrzebnego na realizację projektu

  • Opowiadanie historii (ustnie lub pisemnie)

  • Zapamiętywanie

  • Rozpoczynanie działań lub zadań

  • Zmiana planów, gdy zmienia się sytuacja

  • Skupianie się tylko na jednym zadaniu

  • Wyłączanie się, gdy rodzice lub rówieśnicy nie zachowują się zgodnie z oczekiwaniami

Jak diagnozuje się zaburzenia funkcji wykonawczych?

Ponieważ problemy z funkcjami wykonawczymi nie są uznawane za oficjalną chorobę, nie istnieje zestaw kryteriów, które można by wykorzystać do zdiagnozowania danej osoby. Istnieją jednak testy, które pozwalają ocenić, jak dobrze funkcjonują funkcje wykonawcze. Należą do nich:

  • Skala deficytów funkcjonowania wykonawczego Barkleya (BDEFS): Narzędzie to pomaga w wykrywaniu problemów z zadaniami związanymi z funkcjami wykonawczymi, takimi jak organizacja, samokontrola, motywacja, kontrola emocjonalna i zarządzanie czasem. W przeciwieństwie do innych testów, które dostarczają informacji tylko w danej chwili, BDEFS dostarcza również informacji o tym, jak dana osoba zachowuje się w dłuższym okresie czasu.

  • Kompleksowy Inwentarz Funkcji Wykonawczych (Comprehensive Executive Function Inventory – CEFI): Skala ta mierzy mocne i słabe strony funkcji wykonawczych u dzieci w wieku od 5 do 18 lat. W badaniu mogą wziąć udział rodzice, nauczyciele i dzieci w wieku 12-18 lat.

  • 3-Parent Rating Scale Connersa: Służy do pomiaru zachowania dzieci w wieku 6-18 lat. Pomaga zidentyfikować problemy w nauce konkretnych przedmiotów, takich jak czytanie, ortografia, matematyka, a także w zakresie szerszych pojęć, takich jak pamięć. W badaniu mogą brać udział rodzice, nauczyciele i same dzieci.

Lista kontrolna: Najczęstsze problemy z funkcjami wykonawczymi – i rozwiązania

Jak radzić sobie z problemami funkcji wykonawczych

Oto kilka wskazówek z Narodowego Centrum Niepełnosprawności w Nauce:

  • Podejdź do pracy krok po kroku.

  • Korzystaj z pomocy wizualnych, aby się zorganizować.

  • Używaj takich narzędzi jak organizery czasu, komputery lub zegarki z alarmem.

  • Sporządzaj harmonogramy i sprawdzaj je kilka razy dziennie.

  • Zawsze, gdy to możliwe, pytaj o instrukcje pisemne i ustne.

  • Zaplanuj czas przejścia i zmiany w działaniach.

Usprawnienie zarządzania czasem:

  • Twórz listy kontrolne i szacuj, ile czasu zajmie każde zadanie.

  • Podziel długie zadania na części i wyznacz ramy czasowe na wykonanie każdej z nich.

  • Używaj kalendarzy, aby śledzić długoterminowe zadania, terminy wykonania, obowiązki i działania.

  • Zapisz termin wykonania na górze każdego zadania.

Aby lepiej zarządzać przestrzenią i zapobiegać gubieniu się rzeczy:

  • Wydzielenie osobnych miejsc pracy z kompletem materiałów do różnych czynności.

  • Zorganizuj miejsce pracy.

  • Usuń bałagan.

  • Zaplanuj raz w tygodniu czas na sprzątanie i organizowanie miejsca pracy.

Poprawa nawyków w pracy:

  • Sporządź listę kontrolną, która pomoże Ci uporać się z zadaniami. Na przykład lista kontrolna ucznia może zawierać takie elementy, jak: wyciągnięcie ołówka i papieru, napisanie imienia i nazwiska na papierze, napisanie terminu oddania pracy, przeczytanie wskazówek itp.

  • Regularnie spotykać się z nauczycielem lub opiekunem w celu przeglądu pracy i rozwiązywania problemów.

  • Istnieją także trenerzy lub opiekunowie funkcji wykonawczych, którzy mogą pomóc w doskonaleniu sposobu planowania i wykonywania zadań.

Aktualne informacje o karmieniu piersią

0

Oto interesujące informacje, które ułatwią Ci podjęcie decyzji o karmieniu piersią.

Aktualne informacje o karmieniu piersią

Aktualizacja informacji o karmieniu piersią

Od lekarza Archiwum

Decyzja o tym, czy karmić piersią czy mlekiem modyfikowanym, jest jedną z najwcześniejszych i najważniejszych decyzji nowej matki. Ostateczny wybór jest zawsze sprawą osobistą i niekoniecznie łatwą do podjęcia.

W podjęciu decyzji powinna pomóc świadomość, że wciąż przybywa dowodów wskazujących na to, że mleko matki jako wyłączne źródło pożywienia przez pierwsze sześć miesięcy życia (z kontynuacją karmienia piersią przez pierwszy rok życia po wprowadzeniu pokarmów stałych) przynosi znaczące korzyści zarówno dziecku, jak i matce. Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) zrewidowała w 1997 roku swoją politykę dotyczącą karmienia piersią, zalecając mleko matki jako „preferowane pożywienie dla wszystkich niemowląt, w tym wcześniaków i chorych noworodków”. Jeśli nadal nie jesteś zdecydowana, oto kilka wskazówek do przemyślenia:

Karmienie piersią wzmacnia więź emocjonalną

Karmienie piersią zaraz po porodzie tworzy silną więź emocjonalną między matką a dzieckiem. Im silniejsza jest więź emocjonalna między dzieckiem a matką, tym bardziej prawdopodobne jest, że matka będzie wrażliwa i będzie reagować na zachowanie dziecka. Setki badań wykazują, że taka więź pomaga dzieciom w rozwijaniu ufnej relacji z matką i w przystosowaniu się do życia poza łonem matki.

Karmienie piersią może wspomagać rozwój mózgu

Uważa się, że mleko matki stanowi optymalne źródło tłuszczu dla rozwoju komórek nerwowych w mózgu. Chociaż różnice są niewielkie, a przyczyny nie zostały jednoznacznie ustalone, w kilku badaniach konsekwentnie wykazano, że dzieci karmione piersią jako grupa osiągają lepsze wyniki w standardowych testach w porównaniu z dziećmi, które nie były karmione piersią.

Dzieci karmione piersią są zdrowsze

Mleko matki pomaga budować system odpornościowy dziecka. Dzieci karmione piersią są znacznie mniej narażone na infekcje uszu i inne infekcje dróg oddechowych. Są one również mniej narażone na wiele innych poważnych schorzeń w ciągu całego życia, w tym:

  • zakażenia krwi

  • zapalenie opon mózgowych (potencjalnie zagrażające życiu zakażenie mózgu)

  • zakażenia układu moczowego

  • zaburzenia jelitowe, takie jak biegunka

  • choroby przewlekłe, w tym cukrzyca

  • choroby alergiczne, takie jak egzema, astma i niektóre alergie pokarmowe

Wcześniaki, których układ odpornościowy jest stosunkowo słabo rozwinięty, mogą odnieść szczególne korzyści z karmienia piersią.

Korzyści odnoszą także mamy

Badania wykazały, że matki, które karmią swoje niemowlęta piersią zgodnie z zaleceniami AAP, są mniej narażone na rozwój raka piersi i raka jajnika w okresie przedmenopauzalnym, a także na osteoporozę, w porównaniu z kobietami, które nie karmią piersią. Karmienie piersią pomaga w utracie wagi po ciąży, jeśli matki karmią wyłącznie piersią przez sześć miesięcy lub dłużej. Matki, które karmią piersią dłużej niż sześć miesięcy, odczuwają większe szczęście i bezpieczeństwo emocjonalne. Ponieważ ich dzieci są zdrowsze, pracujące matki rzadziej nie pracują, są bardziej wydajne, mają mniejsze wydatki na opiekę zdrowotną i twierdzą, że odczuwają mniejszy stres.

Radzenie sobie z przeszkodami

Przewidywanie możliwych problemów pomoże Tobie i Twojemu dziecku w lepszym rozpoczęciu życia. Na początek poznaj politykę szpitala dotyczącą karmienia piersią i dostępność środków do karmienia piersią. Oto kilka ważnych pytań, które warto zadać:

  • Czy dziecko może mieszkać z Tobą, czy musi zostać w żłobku grupowym? Badania wykazały, że u niemowląt, które przebywają z matkami, rzadziej występuje żółtaczka, a także częściej i dłużej karmione są piersią.

  • Czy szpital wychodzi z założenia, że należy podawać mleko modyfikowane wszystkim dzieciom, niezależnie od woli matki? Upewnij się, że szpital wie, czy chcesz karmić wyłącznie piersią, czy nie.

  • Jakie materiały może zaoferować gabinet ginekologiczny lub pediatryczny? Czy będzie dostępny konsultant laktacyjny? Czy ktoś będzie mógł odpowiedzieć na pytania przez telefon?

Porady dotyczące karmienia piersią

AAP i inni eksperci zalecają wykonanie następujących czynności, aby pomóc Tobie i Twojemu dziecku w nawiązaniu udanej relacji podczas karmienia piersią:

  • Zacznij karmić dziecko piersią jak najszybciej po urodzeniu, najlepiej w ciągu pierwszej godziny, kiedy dziecko jest najbardziej czujne i chętne do ssania. Karmienie piersią w pierwszych godzinach nie tylko pozwala Ci od razu nawiązać więź z dzieckiem, ale także pomaga uwolnić w Twoim organizmie hormon oksytocynę, który pomaga macicy uwolnić łożysko.

  • Poproś o unikanie takich zabiegów, jak intensywne ssanie jamy ustnej dziecka, które może powodować u niego ból przy przełykaniu, a tym samym przeszkadzać w karmieniu piersią. Poproś również, aby pewne procedury, takie jak zastrzyki i pobieranie krwi, nie kolidowały z harmonogramem jedzenia dziecka. Traumatyczne przeżycia tuż przed karmieniem piersią mogą negatywnie wpłynąć na doświadczenia dziecka związane z karmieniem piersią.

  • Karmić piersią na żądanie, kiedy tylko dziecko wykazuje oznaki głodu, najlepiej zanim zacznie płakać. Wyjątkiem od tej zasady jest pierwszy tydzień życia dziecka, kiedy to często trzeba je budzić, ponieważ noworodki muszą być karmione co najmniej 8-12 razy w ciągu 24 godzin. W pozostałych przypadkach w pierwszych miesiącach życia nie należy ograniczać karmienia ani ustalać harmonogramu.

  • Monitoruj ilość pieluszek dziecka, aby wiedzieć, czy karmisz je wystarczająco często. Według dr Wendy Slusser, dyrektor Breastfeeding Resource Program na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles School of Public Health, do trzeciego dnia życia dziecko powinno mieć do sześciu mokrych pieluch dziennie. Włóż do pieluszki kawałek papierowego ręcznika, aby upewnić się, że pieluszka jest mokra – trudno to stwierdzić w przypadku obecnie produkowanych pieluszek o dużej chłonności. Dziecko powinno mieć jedno wypróżnienie w 1. dniu życia, dwa w 2. dniu życia i trzy lub więcej wypróżnień w 3. dniu życia. Do 3. dnia życia wypróżnienia powinny stać się żółte i przesiąknięte.

  • Slusser zaleca również, abyś dowiedziała się od personelu szpitala, jak brzmi połykanie podczas karmienia piersią, abyś mogła ocenić, czy dziecko rzeczywiście karmi, czy tylko ssie.

  • Jeśli zostaniesz wypisana ze szpitala przed upływem 48 godzin od porodu, w ciągu dwóch do czterech dni zgłoś się do lekarza lub pielęgniarki, aby mógł on zająć się wszelkimi problemami, jakie możesz mieć.

  • W przypadku obolałych sutków stosuj lanolinę i osłonki na piersi. Najnowsze badanie opublikowane w Archives of Pediatric and Adolescent Medicine wykazało, że u karmiących piersią mam z obolałymi brodawkami sutkowymi gojenie przebiegało szybciej, gdy stosowały one lanolinę i osłonki na piersi niż chłonne bandaże.

Wreszcie, nie wahaj się prosić o pomoc rodzinę i przyjaciół w tym ekscytującym, ale wyczerpującym okresie życia.

Wyniki badań firmy Pfizer potwierdzają stosowanie trzeciej dawki szczepionki u dzieci w wieku od 5 do 11 lat

Firma planuje w najbliższych dniach przedłożyć dane dotyczące dawki przypominającej w celu uzyskania zezwolenia FDA na zastosowanie w tej populacji w trybie nagłym.

Wyniki badań przeprowadzonych przez firmę Pfizer potwierdzają stosowanie trzeciej dawki szczepionki u dzieci w wieku od 5 do 11 lat

Mgr Damian McNamara

14 kwietnia 2022 r. Firma Pfizer ogłosiła dziś, że trzecia dawka szczepionki COVID-19 zwiększa ochronę immunologiczną u dzieci w wieku od 5 do 11 lat. W porównaniu z dwiema poprzednimi dawkami szczepionki firmy Pfizer, trzecia dawka zapewniła 36-krotnie wyższą ochronę przed szczepem Omicron.

Nowe dane z badań fazy II-III nad szczepionką wskazują również na sześciokrotny wzrost przeciwciał neutralizujących pierwotnego koronawirusa w tej grupie wiekowej.

Nie zgłoszono żadnych nowych zastrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa.

W oparciu o pozytywne wyniki Pfizer planuje w najbliższej przyszłości wystąpić do FDA o pozwolenie na stosowanie w trybie nagłym trzeciej dawki u dzieci w wieku od 5 do 11 lat – czytamy w komunikacie prasowym firmy.

Wiadomość od firmy Pfizer pojawia się niecały miesiąc po tym, jak firma Moderna ogłosiła, że u dzieci w wieku do 6 miesięcy uzyskano silną odpowiedź immunologiczną po podaniu dwóch dawek szczepionki. Firma Moderna wystąpiła również do FDA o pozwolenie na podawanie szczepionki młodszym dzieciom.

Szczepionka Pfizer COVID-19 dla dzieci w wieku od 5 do 11 lat różni się od szczepionki stosowanej u osób w wieku 12 lat i starszych, dlatego nie należy stosować ich zamiennie – poinformowała firma.

Nie panikuj, użyj smoczka

0

Nie wpadaj w panikę, użyj smoczka.

Nie panikuj, użyj smoczka

Nie panikuj, użyj smoczka

Od lekarza Archiwum

Od samego początku karmienie piersią przebiegało bezproblemowo dla Rexann Brew, ale wkrótce zauważyła ona, że nawet gdy jej dziecko nie było głodne, mała Anna wciąż miała silne pragnienie ssania. Rexann uciekła się do podawania niemowlęciu smoczka.

„Mieliśmy nadzieję, że będzie ssała kciuk i sama się pocieszy” – mówi Brew z Pasadeny w Kalifornii, która przyznaje, że wraz z mężem budziła się co najmniej raz w nocy przez więcej miesięcy niż chce zliczyć, aby wymienić smoczek w buzi Anny, aby dziecko mogło zasnąć.

Mimo bezsennych nocy smoczek okazał się ratunkiem. „Karmiłam ją piersią” – mówi Brew – „ale nie chciałam stać się jej smoczkiem”.

Rozsądny wybór

Smoczki nadal są uważane za coś gorszego niż stare rozwiązanie – zawsze wygodny kciuk lub palce dziecka. Większość ekspertów twierdzi jednak, że w przypadku niemowląt, które mają silniejszą niż zwykle potrzebę ssania i nie przepadają za palcami lub kciukami, smoczki są w porządku, jeśli są odpowiednio używane.

„Wolałabym, aby dzieci ssały swoje ręce” – mówi dr Barbara Howard, adiunkt pediatrii w Johns Hopkins University School of Medicine w Baltimore. Ale jeśli nie chcą tego robić i mają duże trudności z regulacją, to słuchajcie, róbmy to, co działa”. Pacyfikatory mogą uratować życie, serio”.

Christine Sellai z Takoma Park w stanie Md. zgadza się z tym stwierdzeniem. Podczas podróży samochodem, gdy mała Grace była głodna lub marudna, 6-letniemu Frankowi powierzała obowiązek podawania smoczka, dopóki nie mogli wrócić do domu. Mówi, że dzięki temu tymczasowemu rozwiązaniu nie wpadali w szał. „Utkniesz w korku, a nie ma nic gorszego” – mówi Sellai.

Pomylenie sutków

Faktem jest, że ssanie jest instynktowne i niezbędne dla zdrowego rozwoju, zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia. Większość dzieci zaspokaja tę pierwotną potrzebę poprzez karmienie piersią lub butelką, ale niektóre dzieci – zwłaszcza te, które mają problemy z opanowaniem nastroju i uspokojeniem się – mogą potrzebować dodatkowego, nieodżywczego ssania za pomocą palców lub smoczka.

Mimo to większość lekarzy zaleca odczekanie kilku tygodni z wprowadzeniem smoczka – do czasu, aż dziecko i rodzice przyzwyczają się do rutyny karmienia – zwłaszcza jeśli mama karmi piersią. Noworodek może nie tylko pomylić smoczek ze smoczkiem prawdziwym, co może spowodować problemy z karmieniem piersią, ale także rodzice mogą nie rozpoznać sygnałów, że dziecko jest głodne.

„Wkładasz dziecku smoczek do buzi, a ono powstrzymuje się od karmienia przez 15 lub 20 minut dłużej niż gdybyś przystawiła je bezpośrednio do piersi, a w ciągu dnia może opuścić od jednego do trzech karmień” – mówi dr Debra Bogan, adiunkt pediatrii w Szpitalu Dziecięcym w Pittsburghu. „Zalecam wstrzemięźliwość przez pierwsze trzy do czterech tygodni”.

Chcę mojego Binky

Rodzice często obawiają się, że smoczki – lub w ogóle ssanie kciuka – będą przeszkadzać w prawidłowym rozwoju zębów. Jednak badania stomatologiczne wykazują, że obawy te są bezpodstawne, o ile nawyk ten zostanie porzucony zanim zaczną wyrastać dorosłe zęby, czyli około 5 roku życia. Howard zauważa jednak, że smoczki mogą nasilać przewlekłe infekcje uszu.

Jak twierdzi dr Mary Hayes, stomatolog dziecięcy z Chicago i rzecznik Amerykańskiego Stowarzyszenia Stomatologicznego, dzieci, które nadmiernie używają smoczków po ukończeniu drugiego roku życia, mogą również zwiększyć ryzyko wystąpienia u nich problemów z mową. Smoczki uspokajają nawyk połykania z językiem wysuniętym do przodu, co może mieć wpływ na kształtowanie się głosek „s”, „z”, „t” i „d”.

Na szczęście pilna potrzeba ssania u dziecka zazwyczaj zaczyna słabnąć po około 3 lub 4 miesiącach – jest to idealny czas, aby rodzice byli bardziej wybredni, jeśli chodzi o oferowanie smoczka. „Jeśli dziecko o niego nie prosi, odłóż go. Niewidoczne może nie pamiętać” – mówi Bogan.

W rzeczywistości dzieciom może być łatwiej zerwać z nałogiem, jeśli używają smoczka niż palców. Brew uważa, że tak. „Pacyfikatory dają rodzicom większą kontrolę nad tym, kiedy przychodzi czas na rezygnację z czegoś takiego” – mówi. Przykładem jest jej Anna. W wieku półtora roku nadal używa smoczka, ale z pomocą rodziców nauczyła się już zostawiać go w łóżeczku tylko na noc i na czas drzemki.

Porady jak przetrwać lato z ADHD

0

Jak sprawić, by dzieci z ADHD były szczęśliwe i zdrowe przez całe lato – pomysły na zabawę i naukę w domu lub na obozie.

Kiedy u jej syna Anthony’ego zdiagnozowano zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) w wieku 6 lat, Mary Robertson szybko stała się amatorskim biurem podróży podczas jego letnich wakacji.

Nie miała zbyt wielkiego wyboru. „Pewnego dnia Anthony wrócił do domu, chowając za plecami piłę ręczną, ponieważ ściął drzewo sąsiada, aby sprawdzić, ile ma lat” – wspomina pielęgniarka onkologiczna, która zmieniła się w adwokata pacjentów z ADHD. „Dość szybko zdałam sobie sprawę, że pozostanie w domu i nieplanowanie czegoś nie przyniesie oczekiwanych rezultatów”.

Wyzwanie Robertsona jest jednym z tych, przed którymi stają wszyscy rodzice, szczególnie w okresie letnim, a podwójnie dla tych, którzy mają dzieci z ADHD, zaburzeniem zachowania, które dotyka około 2 milionów dzieci w Stanach Zjednoczonych, według Narodowego Instytutu Zdrowia Psychicznego w Bethesda, Md.

ADHD charakteryzuje się nieuwagą, impulsywnością i/lub nadpobudliwością, co oznacza, że dzieci z tym zaburzeniem mogą działać szybko i bez zastanowienia; nie potrafią usiedzieć w miejscu; chodzą, biegają lub wspinają się, podczas gdy inni siedzą; łatwo dają się odciągnąć od tego, co dzieje się wokół nich. Z tych powodów mogą mieć trudności w domu i w szkole, a także w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji z rówieśnikami.

„W lecie trzeba mieć plan. Nie można po prostu obudzić się rano bez planu podróży, bo [dzieci z ADHD] wymyślą, w co się pakować” – mówi mieszkająca w Lexington w stanie Ky.- matka Anthony’ego, obecnie 20-letniego, i jego siostry Samanthy, 17-letniej, u których zdiagnozowano różne rodzaje ADHD. „Najlepszą rzeczą, jaką można zrobić, jest zabranie ich gdzieś” – dodaje. „Byliśmy w każdym parku, jaki istnieje. Przedszkolanka mojego syna pochwaliła mnie nawet za to, że Anthony jest taki obyty w świecie”.

Wskazówka na lato z ADHD 1: Stresuj się strukturą

„Jeśli dzieci z ADHD nie mają zorganizowanego dnia lub tygodnia, mogą mieć kłopoty, ponieważ mogą próbować stymulować się w sposób, który może prowadzić do psot” – mówi Karen Fleiss, PsyD, współdyrektor Letniego Programu dla Dzieci na Uniwersytecie Nowojorskim i adiunkt psychiatrii klinicznej na Uniwersytecie Nowojorskim w Nowym Jorku. „Dzieci z ADHD mogą być żądne wrażeń, nieostrożne i bardziej impulsywne niż dzieci bez tego zaburzenia zachowania”.

Pozostawione same sobie, „mogą powiedzieć 'Upieczmy ciasto’, a następnie rozproszyć się, zapomnieć o tym i wyjść na zewnątrz, aby się pobawić” – dodaje Fleiss. Wynik? Zgadliście: pożar z czterema ogniami.

Marshall Teitelbaum, MD, psychiatra dzieci, młodzieży i dorosłych w prywatnej praktyce w Palm Beach, Fla, zgadza się. „Dzieci z ADHD są bardziej narażone na urazy w okresie letnim niż w ciągu roku szkolnego. Jest o wiele więcej wypadków, jeśli dziecko jest roztargnione lub impulsywne”.

Dodaje Stephen Grcevich, MD, psychiatra dzieci i młodzieży w Case Western Reserve School of Medicine w Cleveland: „Źle oceniają czas, zwlekają i częściej testują granice”.

Dlatego tak ważna jest regularna rutyna. „Dzieci z ADHD są nieco mniej zdolne niż dzieci bez ADHD do organizowania się, dlatego potrzebują większego wsparcia z zewnątrz” – mówi dr Joel L. Young, psychiatra z Rochester Hills w stanie Michigan oraz założyciel i dyrektor medyczny Centrum Medycyny Behawioralnej w Rochester.

Wskazówka dla dzieci z ADHD na lato 2: Rozważ obóz dzienny

Rodzice dzieci z ADHD powinni starać się znaleźć „zorganizowane zajęcia, podczas których dzieci będą miały okazję do interakcji z rówieśnikami i gdzie będą miały stałą, codzienną rutynę, takie jak obozy letnie, obozy religijne lub zajęcia sportowe” – mówi Grcevich.

Jak dodaje, obozy nie muszą być przeznaczone wyłącznie dla dzieci z ADHD. „Niektóre dzieci, zwłaszcza z grupy z dominującymi objawami nieuważności [takimi jak łatwość odrywania się od rzeczywistości lub marzycielstwo, a nie nadpobudliwość lub impulsywność] ADHD, dobrze sobie poradzą w wielu nieakademickich środowiskach lub zajęciach”.

Mimo to, dzieci z ADHD, które mają wyraźne trudności społeczne, mogą skorzystać ze specjalistycznego obozu. „Wiele z tych obozów – zwłaszcza letnie programy terapeutyczne prowadzone przez większe akademickie centra medyczne – wykonuje dobrą robotę ucząc dzieci umiejętności, które pomogą im w nawiązywaniu i utrzymywaniu przyjaźni”.

Oczywiście nie każda rodzina ma fundusze na takie rozrywki. Obóz jest świetny, jeśli można sobie na niego pozwolić, ale nie wszystkie rodziny mogą” – mówi Young, autor książki „ADHD Grown Up: A Guide to Adolescent and Adult ADHD. Zamiast tego „spróbuj umówić się na poranną zabawę z przyjacielem i ogólnie miej coś w planie – czy to wizytę w domu przyjaciela, czy wycieczkę do lokalnego zoo”. Dobrze jest też zachęcać do kreatywności. Pomocne mogą być projekty artystyczne i rękodzielnicze”.

Wskazówka dla ADHD na lato 3: Zrób listę

A co, jeśli jesteś pracującym rodzicem, który nie ma w domu, by nadzorować takie dzienne wypady? Według danych U.S. Census Bureau w 2005 r. 60,2% zamężnych kobiet pracowało zawodowo, co sprawia, że planowanie zajęć jest jeszcze jedną pozycją, którą należy dodać do i tak już obszernej listy rzeczy do zrobienia: „Zalecałabym rodzicom, by usiedli z opiekunami dzieci i wyjaśnili im szczególne okoliczności i oczekiwania dotyczące struktury dnia” – mówi Young.

W tym celu „bardzo pomocny i skuteczny byłby harmonogram lub lista” – mówi Young. Nie bądź zbyt drakoński. „Chcesz, aby dzieci miały dużo zabawy w czasie lata, a nie symulowały dzień szkolny. Pomocne będą listy wraz z ogólnymi ramami czasowymi tego, co należy zrobić w ciągu dnia”. Na przykład 7-8 rano to czas na śniadanie, potem 9-11:30 wizyta u przyjaciół, a w godz. 14-14:30 czas na czytanie.

Wreszcie, niezależnie od tego, czy krewni pomagają w opiece nad dzieckiem, czy po prostu są w pobliżu na letnie wizyty, „ważne jest, aby wszyscy członkowie rodziny zgodzili się na utrzymanie rutynowych czynności, aby dzieci z ADHD mogły dobrze funkcjonować” – mówi Teitelbaum. Obejmuje to plany związane z lekami i modyfikacją zachowań, powszechnymi metodami leczenia ADHD”.

Wskazówka na lato z ADHD 4: Ustal godziny snu

Pełne zabawy letnie dni często zależą od tego, czy dobrze się wysypiamy. Jednak wiele dzieci z ADHD ma trudności z przestrzeganiem regularnych pór snu. Mogą one być pochłonięte oglądaniem telewizji lub grami komputerowymi albo po prostu mieć trudności z zasypianiem. W rezultacie, następnego dnia mogą być zmęczone i nieporadne. A to może doprowadzić rodziców do szału.

Złe nawyki związane z kładzeniem się spać są „bardziej typowe dla dzieci z ADHD, ponieważ ich ciała są ciągle aktywne i trudniej jest im się uspokoić, aby zasnąć” – mówi Fleiss. I niezależnie od tego, o której godzinie te dzieci kładą się spać, często wstają o świcie” – dodaje.

Ustalona pora spania jest niezbędna dla dzieci z ADHD – i nie powinno się tego zmieniać tylko dlatego, że latem dni są dłuższe.

„Ustal godziny snu od poniedziałku do piątku, a w weekendy bądź bardziej elastyczny”, sugeruje Fleiss, i zachęcaj do spędzania czasu na godzinę przed planowaną porą snu. Poczytaj z dzieckiem, obejrzyj coś relaksującego w telewizji lub opowiedz mu bajkę, aby stworzyć przejście z fazy aktywności do fazy snu. Od czasu do czasu „poddaj się”. Jeśli pojedziesz na cały dzień do Wielkiej Przygody, nie musisz biec do domu, by położyć dziecko do łóżka przed 21:30″.

Piąta rada na lato z ADHD: Nie rezygnuj z nauki

Jak mówi Teitelbaum, wygospodarowanie czasu na korepetycje lub inne zajęcia edukacyjne w okresie letnim pomaga utrzymać rutynę i zapewnia ciągłość nauki, aby osiągnąć maksymalny sukces jesienią. „Dla wielu dzieci z ADHD szczególnie trudne jest ponowne wejście w rytm nauki, gdy zaczyna się szkoła, dlatego letnia lista lektur lub korepetycje mogą sprawić, że dziecko nie będzie miało problemów z rozpoczęciem nauki”.

„Ważne jest, aby włączyć jakiś rodzaj aktywności akademickiej przez całe lato – nawet jeśli oznacza to tylko czytanie z dzieckiem przez 20 minut w ciągu dnia”, powtarza Fleiss. „Blisko 33% dzieci z ADHD ma również inne problemy z nauką i łatwiej jest zorganizować korepetycje w okresie letnim niż po całym dniu szkoły”.

Young dodaje: „Lato to dobry czas, aby dziecko czytało to, co lubi, a nie książki podyktowane programem szkolnym. Warto wybrać się do biblioteki lub księgarni po książkę, która go zainteresuje.

O ile nauka jest ważna w okresie letnim, o tyle tuż przed rozpoczęciem szkoły może mieć ogromny wpływ na wyniki dziecka w nauce – mówi Grcevich. „Pierwsze wrażenie wśród nauczycieli ma duży wpływ na to, jak będzie przebiegał rok szkolny” – mówi. W ciągu dwóch tygodni przed rozpoczęciem szkoły „zdecydowanie zalecałbym przywrócenie godzin snu i pobudki, które były konieczne w ciągu roku szkolnego”. Dzieci odniosą również korzyści z angażowania się w zadania poznawcze, których wymaga się od nich w trakcie roku szkolnego, takie jak czytanie i ćwiczenie matematyki.”

Stosowanie się do tych wskazówek dla dzieci z ADHD – zorganizowane zajęcia, obozy dzienne, listy inspiracji, ustalone godziny snu i ciągła nauka – może zmienić Twoje nastawienie do czerwca, lipca i sierpnia, mówi Robertson.

„Jeśli zorganizujesz sobie dni, to pod koniec lata nie będziesz podskakiwać z radości, gdy dziecko wróci do szkoły” – mówi.

Wakacje z lekami na ADHD?

Kolejną kwestią zapalną dla wielu rodziców jest to, czy należy przerwać lub zmienić dawkę leków na ADHD dziecka w okresie letnim. Rodzice mogą pragnąć wytchnienia, ponieważ leki te mogą wywoływać niepożądane skutki uboczne, takie jak słaby apetyt, a wielu z nich ma nieodłączny lęk przed przyjmowaniem przez dzieci jakichkolwiek leków – szczególnie leków pobudzających. Niektórzy rodzice mogą po prostu chcieć sprawdzić, jak ich dziecko radzi sobie bez leków, gdy nie ma presji związanej z nauką.

„Rodzice mogą wykorzystać lato do rozwiania wątpliwości i pytań dotyczących aktualnego schematu przyjmowania leków przez ich dziecko” – mówi Grcevich. Na przykład, „jeśli rodzice widzą, że dziecko czerpie korzyści z przyjmowania leków, ale ma niepokojące efekty uboczne, mogą rozważyć wypróbowanie innego leku latem”.

Ciepłe miesiące są bezpieczniejszym okresem na takie próby, ponieważ „nie trzeba się martwić, że dziecko nie zda testów lub nie osiągnie dobrych wyników w nauce latem, więc może to być dobry czas na wprowadzenie takich zmian” – mówi Fleiss.

Pewnego lata Robertson odstawiła leki swojemu synowi. „Podczas przyjmowania leków Anthony był w stanie lepiej bawić się cierpliwie z rówieśnikami, wykonywać polecenia i siedzieć spokojnie bez większej walki” – wspomina. „Kiedy odstawiliśmy leki na lato, nadpobudliwość, impulsywność i nieumiejętność skupienia uwagi Anthony’ego powróciły z całą mocą. Próby zapewnienia mu rozrywki stały się pracą na pełen etat, aby powstrzymać go od tworzenia własnych rozrywek”.

Po odstawieniu leków, z pełnymi objawami ADHD, Anthony palił mrówki i raz podpalił suche liście sąsiada – między innymi, jak twierdzi.

Ale Nancie Steinberg, specjalistka od public relations z Nowego Jorku, nadal nie jest pewna, co zrobi z lekami na ADHD swojego syna Austena tego lata. „Dałam mu zwolnienie podczas ferii zimowych jako eksperyment, ale myślę, że to pokazało mi, że potrzebuje ich, aby się skupić i nie być niespokojnym” – mówi. „Może spróbuję ponownie tego lata, aby zobaczyć, jaki jest i określić, czy naprawdę potrzebuje leków”.

Jeśli Steinberg lub inni rodzice zdecydują się pozwolić swoim dzieciom na przerwę w przyjmowaniu leków, Grcevich mówi: „Gorąco zachęcamy ich do wznowienia przyjmowania leków na dwa tygodnie przed nowym rokiem szkolnym, aby dzieci były przygotowane do jak najlepszego funkcjonowania od pierwszego dnia.”

Oczywiście, ADHD jest stanem o różnym poziomie objawów i nasilenia. Każde dziecko z ADHD jest inne i wymaga indywidualnej oceny. Rodzice powinni porozmawiać z lekarzem swojego dziecka o najlepszym podejściu w okresie letnim — i przez cały rok.