Lekarz mówi ci.

Dowiedz się, co musisz wiedzieć o kremach na odparzenia pieluszkowe. Dowiedz się, jakie są ich zalety, zagrożenia i jak prawidłowo je stosować.

Co to jest pieluszkowe zapalenie skóry?

Wysypka w miejscu przykrytym pieluszką nazywana jest pieluszkowym zapaleniem skóry. Może ono wystąpić u każdego, ale najczęściej pojawia się u niemowląt. Pieluszkowe zapalenie skóry sprawia, że skóra dziecka jest czerwona, delikatna i łuszcząca się. Jest to częsta dolegliwość, która występuje u większości dzieci. Najczęściej jest ono łatwe do zwalczenia dzięki pewnym środkom ostrożności i zmianom w sposobie pieluchowania.

Jeśli wysypka staje się poważna, może powodować wypryski, pęcherze lub inne owrzodzenia na skórze dziecka. Jasnoczerwona lub opuchnięta skóra jest oznaką infekcji.

Przyczyny pieluszkowego zapalenia skóry

Głównymi przyczynami pieluszkowego zapalenia skóry są wilgoć i tarcie. Mocz i kupa mogą podrażniać i uszkadzać skórę. Wysypki pieluszkowe są częstsze, gdy dziecko często robi kupę. Biegunka i pieluszkowe zapalenie skóry często występują razem.

Alergie również mogą być przyczyną pieluszkowego zapalenia skóry. Twoje dziecko może być wrażliwe na detergenty, barwniki zawarte w pieluszkach, chusteczkach, mydłach lub innych produktach, których używasz. Jeśli uważasz, że przyczyną wysypki jest alergia, kup zwykłe białe pieluchy bez barwników, a do mycia używaj zwykłej wody i ściereczki.

Większość odparzeń goi się po zmianie sposobu pieluchowania. Pieluszkowe zapalenie skóry, które nie ustępuje i utrzymuje się przez dłuższy czas, może być infekcją grzybiczą. Drożdże zwane Candida rozwijają się w wilgotnych, ciepłych miejscach, czyli w warunkach, jakie stwarzają wodoszczelne pieluchy. Wysypka jest czerwona, lekko uniesiona i może rozprzestrzeniać się poza obszar pieluchy. Infekcja ta często występuje po przyjęciu antybiotyków przez Ciebie lub Twoje dziecko.

Krem na odparzenia pieluszkowe

Kremy te zapobiegają odparzeniom pieluszkowym metodą barierową. Tworzą one na skórze barierę, która powstrzymuje mocz i kupę przed kontaktem z nią i uszkodzeniem jej.

Większość kremów pod pieluchy ma postać pasty lub kremu zawierającego tlenek cynku. Substancja ta tworzy na skórze wodoodporną warstwę. Tlenek cynku poprawia również gojenie się skóry.

Wazelina biała (petrolatum) jest również skuteczna jako krem pod pieluchy. Inne substancje barierowe to olej z wątroby dorsza, dimetikon i lanolina.

Należy szukać produktów zawierających te składniki i upewnić się, że nie zawierają one substancji zapachowych. Substancje zapachowe mogą podrażniać skórę dziecka.

Rzadziej kremy na odparzenia pieluszkowe zawierają:

• Nagietek. Produkt roślinny tradycyjnie stosowany w leczeniu chorób skóry. Jest skuteczny w leczeniu pieluszkowego zapalenia skóry.

• Bentonit. Glinka zawierająca filokrzemian glinu. Wchłania wodę w ilości kilkakrotnie większej niż jej ciężar i może leczyć pieluszkowe zapalenie skóry.

• Kortykosteroidy. Lekarz może przepisać maść zawierającą kortykosteroidy, jeśli stan zapalny jest ciężki. Hydrokortyzon i octan hydrokortyzonu są uważane za bezpieczne dla niemowląt.

• Nystatyna lub klotrimazol. Są to leki stosowane w leczeniu grzybiczych zakażeń skóry. U znacznej części dzieci z pieluszkowym zapaleniem skóry występuje zakażenie grzybicze. Leki te są skuteczne i bezpieczne.

Kupując krem do pielęgnacji pieluszek, czytaj etykietę. Unikaj tych, które zawierają kwas borowy, kamforę, związek benzoesowy, salicylan metylu lub fenol. Twoje dziecko nie potrzebuje tych substancji chemicznych, a mogą one zaszkodzić skórze.

Jak stosować kremy do pieluszek

Kremy do pielęgnacji pieluszek stosuje się w celu zapobiegania lub leczenia pieluszkowego zapalenia skóry. Aby uzyskać jak najwięcej korzyści, ważne jest prawidłowe stosowanie:

• Krem do pieluszek należy zawsze nakładać na suchą skórę. Zatrzyma on wilgoć na skórze. Jeśli nałożysz krem na mokrą skórę, zatrzyma on wilgoć na skórze dziecka.

• Nie wcieraj kremu do pieluszek w skórę. Delikatnie rozprowadź grubą warstwę.

• Nie zmywaj go przy każdej zmianie pieluszki. Wystarczy raz dziennie na noc.

Jak uniknąć odparzeń pieluszkowych

Ta czerwona, wściekle wyglądająca skóra na pupie dziecka może sprawić, że będzie ono bardzo nieszczęśliwe. Aby tego uniknąć, postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami:

• Nie pozwól, aby dziecko było brudne lub mokre przez dłuższy czas. Często zmieniaj pieluszki. Kupa i mocz mogą uszkodzić delikatną skórę dziecka. Sprawdzaj często i zmieniaj pieluszkę, nawet jeśli jest tylko mokra.

• Delikatnie oczyść miejsce. Do czyszczenia używaj wilgotnych chusteczek lub wody i ściereczki. Jeśli wycieranie powoduje płacz dziecka, spróbuj wyczyścić miejsce butelką z rozpylaczem. Używaj czystej wody, unikaj alkoholu i środków zapachowych.

• Utrzymywać obszar w suchości. Po wyczyszczeniu osuszyć miękką ściereczką. Pozostaw dziecko przez jakiś czas bez pieluszki, aby jego skóra miała szansę wyschnąć na powietrzu.

• Jeśli używasz pieluszek z samoprzylepnymi zakładkami, upewnij się, że nie przyklejają się one do skóry dziecka.

• Zawsze zakładaj nową pieluszkę na czystą, suchą skórę.

• Kilka razy dziennie stosuj krem do pielęgnacji pieluszek. Jeśli dziecko ma wrażliwą skórę, możesz stosować go przy każdej zmianie pieluszki.

Jeśli zamiast jednorazowych pieluszek używasz pieluszek z materiału nadających się do prania:

• Pierz pieluchy materiałowe w gorącej wodzie, aby zabić zarazki.

• Przeprowadź dodatkowe płukanie, aby całkowicie usunąć detergenty z pieluch.

• Nie używaj płynów do płukania tkanin ani płynów do suszenia.

• Zrezygnuj z plastikowych majteczek zakładanych na pieluchy. Zwiększają one ciepło i wilgotność wewnątrz, co sprzyja rozwojowi zarazków.

Jak leczyć pieluszkowe zapalenie skóry

Postępuj delikatnie z pieluszkowym zapaleniem skóry. Zamiast chusteczek używaj zwykłej, miękkiej ściereczki i wody. Unikaj alkoholu i innych środków czyszczących, które mogą zaszkodzić dziecku.

Nigdy nie szoruj odparzeń. Unikaj zbyt intensywnego czyszczenia. Jeśli pieluszka jest tylko mokra, osusz to miejsce, nałóż krem i załóż nową pieluszkę.

Kluczowe jest utrzymywanie obszaru, na którym znajduje się pieluszka, w czystości i suchości. Staraj się codziennie zdejmować pieluszkę na kilka godzin, aby skóra dziecka mogła oddychać. Potrzebne będą nieprzemakalne prześcieradła w łóżeczku lub duży ręcznik na podłodze.

Jeśli wysypka nie ustępuje w ciągu kilku dni, należy odwiedzić pediatrę. Może on przepisać specjalne leki i maści. Stosuj je dokładnie według zaleceń. Zwłaszcza w przypadku kremów sterydowych nie należy stosować ich dłużej niż zalecono.

Czy odparzenie pieluszkowe może być poważne?

Pieluszkowe zapalenie skóry to zwykle tylko powierzchowne uszkodzenie skóry dziecka. Wysypka może jednak ulec zakażeniu i spowodować poważną chorobę. Jeśli Twoje dziecko ma mniej niż 6 tygodni, szczególnie uważnie obserwuj wysypkę. U dzieci w każdym wieku należy zwracać uwagę na następujące objawy:

• Wysypka nie ustępuje po wielu dniach stosowania domowych środków ostrożności.

• Można zauważyć pęcherze lub czyraki wypełnione ropą.

• Obszar objęty wysypką krwawi.

• Wysypka rozprzestrzenia się poza obszar pieluszki.

• Twoje dziecko ma gorączkę.

• Twoje dziecko wydaje się chore.

Zgłoś się do pediatry, jeśli dziecko wykazuje jakiekolwiek objawy świadczące o tym, że pieluszkowe zapalenie skóry jest nietypowe.

Dowiedz się, co musisz wiedzieć o noworodkowym zespole abstynencyjnym, w tym o jego przyczynach, objawach i leczeniu.

Jakie są przyczyny noworodkowego zespołu abstynencyjnego?

Noworodkowy zespół abstynencyjny to szereg problemów, z którymi może borykać się dziecko narażone na działanie niektórych leków w łonie matki. Szacuje się, że od 3 do 50 procent dzieci urodzonych w Stanach Zjednoczonych było narażonych na zażywanie narkotyków jeszcze w macicy. Liczby te różnią się w zależności od miejsca i populacji.

Większość narkotyków i leków przyjmowanych przez kobiety w ciąży przechodzi przez ich krwiobieg, a następnie jest przekazywana dziecku przez łożysko. Jeśli jednak kobieta w ciąży zażyje lek działający na ośrodkowy układ nerwowy, taki jak opioidy, wpływ ten dotyczy również ośrodkowego układu nerwowego dziecka. Po urodzeniu dziecko może wykazywać objawy odstawienia, ponieważ nie otrzymuje już narkotyku.

Opioidy, czyli środki odurzające, to leki, które lekarze mogą przepisywać na ból. Niektóre przykłady to:

• Morfina

• Oksykodon

• Kodeina

• Hydrokodon

• Fentanyl

• Meperydyna

Metadon jest lekiem opioidowym, który pomaga ludziom odzwyczaić się od opioidów, w tym heroiny.

Niektóre narkotyki i leki mogą mieć większy wpływ na dziecko, gdy jest ono w łonie matki. Jednoczesne przyjmowanie wielu leków ma jeszcze gorszy wpływ na dziecko. Niektóre leki lub substancje, o których wiadomo, że mogą powodować NAS, to:

• Nielegalne opioidy, takie jak heroina

• Leki wydawane na receptę, takie jak kodeina i oksykodon

• Środki pobudzające, takie jak kokaina lub amfetamina

• Nikotyna

• Leki przeciwdepresyjne, takie jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)

• Leki depresyjne, w tym marihuana, alkohol i barbiturany

Spożywanie alkoholu w ciąży może powodować inne problemy u dziecka, zwane spektrum zaburzeń alkoholowych u płodu.

Czynniki ryzyka noworodkowego zespołu abstynencyjnego. Badania sugerują, że przyszłe mamy, które używają narkotyków lub alkoholu w ciąży, rzadziej korzystają z odpowiedniej opieki prenatalnej. Może to zwiększać ryzyko w czasie ciąży zarówno dla Ciebie, jak i Twojego dziecka. Kobiety, które regularnie zażywają narkotyki, częściej sięgają po więcej niż jeden rodzaj. Te, które używają narkotyków dożylnych z użyciem igieł, są także bardziej narażone na zakażenie HIV i AIDS.

Jakie są objawy noworodkowego zespołu abstynencyjnego?

Po urodzeniu dziecka pępowina zostaje przecięta, a noworodek nie otrzymuje już żadnych leków ani substancji, które przyjmował w czasie ciąży. Po tym okresie u dziecka mogą wystąpić objawy noworodkowego zespołu abstynencyjnego. Objawy są zbliżone do tych, które mogą wystąpić u dorosłych podczas odstawiania narkotyków.

Oznaki i objawy NAS u dziecka zależą od kilku czynników, w tym od tego, jakie narkotyki znajdują się w organizmie, w jakiej ilości i jakie ilości były zażywane przez matkę w czasie ciąży. Do najczęstszych objawów należą:

• Drżenia lub wstrząsy

• Płacz o wysokim tonie

• Gorączka

• Wymioty

• Niepokój lub nerwowość

• Biegunka

• Pocenie się

• Problemy z karmieniem

• Problemy z przybieraniem na wadze

• Podrażnienia skóry lub poważne pieluszkowe zapalenie skóry

• Odwodnienie

• Kichanie i duszność w nosie

Objawy NAS mogą pojawić się już 24 godziny po urodzeniu lub do 10 dni po nim. Dzieci urodzone przedwcześnie mają mniejsze szanse na wystąpienie poważnych objawów i mogą nawet szybciej wyzdrowieć, ponieważ były narażone na działanie leków w łonie matki przez krótszy czas niż większość dzieci urodzonych o czasie.

Na czym polega leczenie noworodkowego zespołu abstynencyjnego?

Jeśli dziecko urodzi się z noworodkowym zespołem abstynencyjnym, objawy mogą utrzymywać się przez okres do sześciu miesięcy. Większość dzieci jest w stanie poradzić sobie z objawami dzięki opiece terapeutycznej rodziców lub pielęgniarki, jednak niektóre mogą wymagać opieki medycznej i leczenia.

Diagnoza. Aby zdiagnozować noworodki z zespołem abstynencyjnym, lekarze muszą znać historię używania narkotyków przez matkę oraz objawy występujące u noworodka. Dokładny raport jest bardzo ważny, dlatego lekarz lub pielęgniarka mogą zadać Ci pytania na temat używanych przez Ciebie narkotyków i ostatniego razu, kiedy je stosowałaś. Lekarz może również sprawdzić mocz lub tkankę pępowinową na obecność śladów narkotyków.

Dzieci urodzone z NAS muszą pozostać w szpitalu przez co najmniej trzy dni w celu obserwacji i sprawdzenia, czy objawy ustępują. Niektóre z nich mogą wymagać dłuższego pobytu w szpitalu niż trzy dni, w zależności od nasilenia objawów.

Podczas obserwacji pielęgniarka użyje arkusza punktowego, który monitoruje objawy NAS. Jeśli przez jakiś czas wynik będzie wysoki, lekarz może zdecydować, że konieczne jest podanie leków, aby złagodzić objawy. Jeśli lekarz zdecyduje o podaniu leków, dawka będzie stopniowo zmniejszana w miarę ustępowania objawów NAS.

Leczenie. Dzieci urodzone z NAS są zwykle niespokojne i rozdrażnione. W tym czasie należy starać się je jak najbardziej pocieszać. Kontakt skóra do skóry lub zawijanie dziecka w chustę może zapewnić mu trochę komfortu, zwłaszcza gdy delikatnie je kołysasz lub przytulasz. Należy jednak uważać, aby nie zawijać dziecka zbyt ciasno.

W tym czasie staraj się trzymać dziecko z dala od jaskrawych świateł lub zaskakujących, głośnych dźwięków. Ciche, ciemne pomieszczenia mogą być kojące dla dziecka i pomóc mu uspokoić się i zasnąć. Delikatna muzyka lub nucenie może być dla niego pocieszające.

Należy porozmawiać z lekarzem o możliwościach karmienia. Matki, które nadal stosują opioidy, nie powinny karmić dzieci piersią. Jeśli podajesz dziecku mleko w proszku, pamiętaj, aby przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących ilości pokarmu potrzebnej na jedno karmienie. Niektóre dzieci urodzone z NAS mogą potrzebować dodatkowych kalorii. Karmienie dziecka pochłania wiele jego energii, więc kiedy jest głodne, zabierz je w spokojne, ciche miejsce, które ułatwi mu odpoczynek, jeśli będzie tego potrzebowało.

Jeśli lekarz zdecyduje, że dziecko potrzebuje leku, zostanie mu podany lek z tej samej rodziny, co lek, na którego działanie było narażone w łonie matki. W miarę zmniejszania się objawów u dziecka, zmniejsza się również dawka leku. Wkrótce będzie można całkowicie zaprzestać przyjmowania leków.

Lekarz wyjaśnia, na czym polega zespół hipoplastycznego lewego serca, rzadka i złożona wada serca, oraz w jaki sposób można leczyć dzieci, które się z nią urodziły.

W normalnych warunkach prawa strona serca pompuje krew z serca do płuc, gdzie jest ona zaopatrywana w tlen. Po powrocie do serca, lewa strona pompuje krew bogatą w tlen do reszty ciała.

Serce dziecka z HLHS nie jest w stanie wykonać tej czynności. Dolna lewa komora może być mniejsza niż normalnie lub może jej w ogóle nie być. Zastawki po lewej stronie mogą nie działać prawidłowo, a główna tętnica wychodząca z serca może nie być tak duża, jak powinna.

U dziecka z HLHS może również występować otwór pomiędzy lewą a prawą górną komorą serca. Jest to tzw. ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej, który może powodować zbyt duży przepływ krwi do płuc.

Objawy HLHS mogą pojawić się dopiero kilka dni po urodzeniu. Przez pierwszy dzień lub dwa serce dziecka może dostosować się do wady. Jeśli lewa strona serca nie jest w stanie dobrze pompować krwi do reszty ciała, prawa strona będzie wykonywać więcej pracy. Dostosowanie trwa jednak tylko kilka dni.

Noworodek ma naczynie krwionośne, które łączy obie strony serca. Nazywa się ono drożnym przewodem tętniczym (patent ductus arteriosus) i pozostaje otwarte tylko przez kilka dni po urodzeniu. Później naturalnie się zamyka. To właśnie wtedy u większości dzieci z tą wadą zaczynają występować objawy wynikające z braku bogatej w tlen krwi i przepracowania serca.

Przyczyna

Lekarze nie wiedzą, dlaczego dochodzi do HLHS, ale występuje on rodzinnie. Niektórzy eksperci uważają, że to, co matka je, pije lub z czym styka się w czasie ciąży, może również zwiększać ryzyko wystąpienia HLHS u dziecka. Może to obejmować palenie tytoniu, picie alkoholu lub nieprzyjmowanie witaminy prenatalnej z kwasem foliowym.

Objawy i diagnostyka

Wady serca mogą być widoczne w badaniu ultrasonograficznym w drugim trymestrze ciąży. Dlatego niektórzy rodzice dowiadują się o tym przed narodzinami dziecka.

W innych przypadkach HLHS jest wykrywany kilka dni po urodzeniu dziecka. Objawy obejmują:

• Senność lub brak chęci do ruchu

• Zimne dłonie i stopy

• Szybkie oddychanie lub trudności z oddychaniem

• Szara lub niebieska skóra

• Nie odżywia się dobrze

Kiedy lekarz osłuchuje bicie serca dziecka, może usłyszeć szmery w sercu, które brzmią jak szum. Dzieje się tak z powodu nietypowego przepływu krwi spowodowanego HLHS.

Jeśli lekarz uzna, że Twoje dziecko może mieć HLHS, zleci wykonanie badania echokardiograficznego. Badanie to wykorzystuje fale dźwiękowe do tworzenia obrazów serca dziecka na ekranie wideo. Badanie pozwala uwidocznić komory serca i śledzić przepływ krwi.

Leczenie

Bardzo ważne jest, aby HLHS został zdiagnozowany i leczony od razu. W przeciwnym razie narządy dziecka nie otrzymają wystarczającej ilości krwi. Może to doprowadzić do wstrząsu.

Leczenie obejmuje:

• Leki: Dziecko może otrzymać lek o nazwie alprostadil (Prostin VR Pediatric), który pomaga utrzymać drożność przewodu tętniczego. Dziecko może również potrzebować leków wzmacniających mięsień sercowy, obniżających ciśnienie krwi i pomagających organizmowi pozbyć się nadmiaru płynów.

• Pomoc w karmieniu i oddychaniu: Twoje dziecko będzie słabe i prawdopodobnie będzie musiało otrzymywać płyny przez kroplówkę lub rurkę do karmienia. W celu zapewnienia dziecku odpowiedniej ilości tlenu może być również użyty respirator.

• Septostomia przedsionkowa. Jeśli dziecko nie ma ubytku w przegrodzie międzyprzedsionkowej, lekarz może zalecić wykonanie tego zabiegu. W ten sposób tworzy się otwór między górnymi komorami serca, przez który przepływa więcej krwi.

Dziecko z HLHS może być również poddane serii operacji mających na celu naprawę serca. Pierwsza z nich, zwana zabiegiem Norwooda, wykonywana jest wkrótce po urodzeniu. Jest to skomplikowana operacja, która polega na wytworzeniu nowej aorty dla dziecka i umożliwieniu prawej komorze serca pompowania całej krwi do organizmu (po zamknięciu przewodu).

Zwykle po zabiegu przeprowadzane są dwie inne operacje, których celem jest odbudowa serca i umożliwienie prawidłowego przepływu krwi. Czas przeprowadzenia operacji zależy od stanu dziecka, ale następna operacja, zwana operacją Glenna, jest zwykle wykonywana, gdy dziecko ma kilka miesięcy. Trzecia operacja nazywana jest zabiegiem Fontana i przeprowadzana jest w wieku 3 lub 4 lat.

W niektórych przypadkach lekarz może zasugerować przeszczep serca. W ten sposób dziecko otrzyma zdrowe serce, ale znalezienie dawcy może być czasochłonne. Dziecko będzie też musiało przyjmować leki do końca życia, aby jego organizm nie odrzucił przeszczepu.

Perspektywy

Dziecko przez całe życie będzie wymagało opieki lekarza kardiologa, który specjalizuje się w wadach wrodzonych. Dziecko prawdopodobnie będzie wymagało dalszych operacji i istnieje duże prawdopodobieństwo, że może mieć inne problemy z sercem, takie jak nieregularny rytm serca i zakrzepy krwi.

Niemowlę, u którego przeprowadzono operację rekonstrukcji serca, może rosnąć słabsze fizycznie od innych dzieci i może mieć problemy rozwojowe. Może potrzebować dodatkowego wsparcia w domu i w szkole.

Z różnych powodów karmienie piersią czasami nie jest najlepszym rozwiązaniem dla nowych mam. Dowiedz się, jakie są dostępne alternatywy dla Twojego dziecka.

I to jest w porządku. Istnieje wiele dobrych, bezpiecznych i zdrowych alternatyw dla karmienia piersią.

Karmienie piersią jest najlepsze – mówi Melissa Pichetto, pielęgniarka neonatologiczna z Atlanty. Dzieci karmione piersią rzadziej trafiają do szpitala. Dzieci karmione piersią rzadziej nie rozwijają się, mają mniej żółtaczki i są mniej senne.

Dla niektórych matek trudną decyzją może nie być to, czy karmić butelką, ale to, co włożyć do butelki. Odciągnięte mleko matki czy mleko modyfikowane? Produkty roślinne czy mleczne? Marki amerykańskie czy europejskie?

Dlaczego warto szukać alternatyw?

Karmienie piersią jest najzdrowszym sposobem żywienia niemowląt. Dostarcza mu ono pożywienia wraz z ważnymi przeciwciałami (białkami, które wspomagają układ odpornościowy). Badania sugerują, że niemowlęta karmione piersią są mniej narażone na pewne choroby, od infekcji ucha, przez alergie, po problemy z brzuszkiem.

Z tych i innych powodów, jeśli tylko możesz, powinnaś podawać dziecku wyłącznie mleko matki przez 6 miesięcy. Po tym czasie kontynuuj karmienie mlekiem matki przez kolejne 6 miesięcy, a następnie wprowadzaj pokarmy stałe. Światowa Organizacja Zdrowia zaleca karmienie piersią do ukończenia przez dziecko 2 roku życia.

A teraz sprawdzian z rzeczywistości: Większość mam nie stosuje się do tych zaleceń. W 2015 r. cztery na pięć niemowląt zaczęło karmić piersią. Do 3 miesiąca życia tylko piersią była karmiona prawie połowa. W dniu pierwszych urodzin tylko jedna trzecia dzieci była nadal karmiona piersią.

Możesz zdecydować się nie karmić piersią, ponieważ:

• Nie wiesz o korzyściach płynących z karmienia piersią

• Uważa, że karmienie butelką jest bardziej akceptowane społecznie

• Nie ma dobrego wsparcia rodzinnego, społecznego i/lub ze strony pracodawcy

• Problemy z utrzymaniem dziecka przy piersi, bóle brodawek sutkowych lub stany zapalne

Jeśli karmienie piersią nie sprawdza się w Twoim przypadku, poznaj możliwości, dzięki którym dziecko będzie odżywione i zdrowe.

Alternatywy karmienia piersią

Do wyboru są:

Mleko matki (z butelki)

To, że nie karmisz piersią, nie oznacza, że nie możesz podać dziecku mleka z piersi – najlepiej własnego, odciągniętego za pomocą laktatora elektrycznego lub ręcznego, a następnie przechowywanego do wykorzystania w przyszłości. Ale w dzisiejszych czasach nie jest to jedyny sposób, w jaki ludzie je otrzymują.

Odciąganie własnego mleka. Joan Y. Meek, MD, pediatra i konsultant laktacyjny w Orlando, FL, uważa, że jeśli nie możesz lub nie chcesz karmić bezpośrednio piersią, najlepszym rozwiązaniem jest odciąganie mleka, a następnie podawanie go dziecku za pomocą butelki.

Trzeba się przy tym trochę nauczyć, ale mamy, które mają doświadczenie w karmieniu piersią, zazwyczaj mają też doświadczenie w odciąganiu pokarmu. Badania sugerują, że ponad 85% kobiet karmiących piersią w pewnym momencie odciąga mleko. Jeśli dopiero zaczynasz odciągać pokarm, Meek twierdzi, że dobrym źródłem informacji na temat odciągania i przechowywania mleka jest strona internetowa Office on Womens Health.

Dzielenie się mlekiem matki. Niektóre kobiety karmiące oddają mleko do banku mleka. Większość z nich stosuje ścisłe protokoły bezpieczeństwa i przetwarzania, w tym pasteryzacji. Mleko to jest zwykle wysyłane do szpitali dla niemowląt, ale można je otrzymać z przepisu lekarza. Niektórzy ludzie dzielą się mlekiem dorywczo: Gdy przyjaciele lub członkowie rodziny karmią Twoje dziecko (i odwrotnie).

Należy jednak zachować ostrożność. Może to być ryzykowne. Jeśli mama, która podaje mleko, ma infekcję, może ją przekazać Twojemu dziecku. Mleko może też zostać skażone w trakcie procesu odciągania, przechowywania lub przenoszenia. Meek mówi, że ktoś może nawet celowo je zepsuć.

Zakupy przez Internet. Wydaje się, że w Internecie nie ma rzeczy, których nie można kupić lub sprzedać, w tym mleka matki. Problem w tym, że tak naprawdę nie wiesz, czy zakupione mleko jest w 100% mlekiem matki, czy nie zawiera substancji, które mogą zaszkodzić dziecku, takich jak leki na receptę lub nielegalne. Kupowanie mleka ludzkiego przez Internet od zupełnie obcych osób jest bardzo ryzykowne i powinno być odradzane – mówi Meek.

Co z preparatami do żywienia niemowląt?

Dostępne na rynku preparaty dla niemowląt zwykle zawierają na etykiecie informacje o specjalnych dodatkach lub korzyściach, takich jak probiotyki, kwasy omega-3, zdrowie oczu i inne. Meek twierdzi, że różnice między tymi preparatami są niewielkie i nie mają większego wpływu na zdrowie dziecka.

Wiele twierdzeń dotyczących poszczególnych preparatów opiera się bardziej na marketingu skierowanym do konsumentów niż na znaczących różnicach w produkcie, mówi. Badania porównawcze niemowląt, którym podawano te same produkty, wykazały niewielką różnicę.

Innymi słowy, nie zaszkodzisz swojemu dziecku, jeśli zrezygnujesz z wzbogaconej witaminami, produkowanej w małych partiach, rzemieślniczej formuły dla niemowląt. Jeśli chcesz, możesz też zrezygnować z preparatów znanych marek. Jak mówi Pichetto, preparaty dla dzieci dostępne w sklepach są często przepakowanymi wersjami preparatów znanych marek.

Główne różnice między preparatami dotyczą rodzaju białka i tego, czy szkodzi ono brzuszkowi dziecka.

Białko mleka krowiego: Większość preparatów bazuje na mleku krowim, które zostało zmienione tak, aby jak najbardziej przypominało ludzkie mleko matki.

Formuła na bazie soi: Jeśli dziecko nie radzi sobie z mlekiem matki, mleko sojowe jest bezpieczną i pożywną opcją.

Preparaty hydrolizowane: W przypadku tych preparatów białko zostało rozbite na mniejsze kawałki (hydrolizowane), aby ułatwić jego trawienie. Preparaty częściowo zhydrolizowane mogą łagodzić objawy dyskomfortu jelitowego. Preparaty o dużej zawartości hydrolizatu są dobrym wyborem, jeśli uważasz, że Twoje dziecko ma alergie pokarmowe.

Receptury, których należy unikać

Dla niewprawnego oka niektóre składniki dostępnych na rynku preparatów nie wydają się zbyt zdrowe dla niemowląt. Rodzice, którzy chcą używać bardziej naturalnych lub zdrowych preparatów (zgodnie z własnymi poglądami na temat tego, co jest naturalne i zdrowe), mogą sięgnąć po europejskie marki kupowane przez Internet. Mogą też przygotować własną recepturę w domu.

Eksperci medyczni ostrzegają przed obydwoma tymi wyborami. Oto kilka powodów, dlaczego.

Receptury importowane. Hipp i Holle to dwie europejskie marki, które stały się popularne wśród niektórych amerykańskich rodziców. Nie są one również zarejestrowane w Amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków (FDA), co czyni je tutaj nielegalnymi. Żywności i Leków (FDA), co sprawia, że są tu nielegalne. W związku z tym nie są poddawane kontroli FDA i są sprzedawane amerykańskim konsumentom przez Internet za pośrednictwem zewnętrznych dystrybutorów.

Producenci nie muszą przestrzegać wytycznych FDA dotyczących bezpieczeństwa, które mają na celu ochronę receptury przed manipulacją, zanieczyszczeniem, niewłaściwą wysyłką lub przechowywaniem.

Receptura domowej roboty. Przygotowanie preparatu do początkowego żywienia niemowląt z naturalnych składników jest z pewnością aktem miłości, ale rezultat może zaszkodzić dziecku. Dlaczego?

• Preparaty dostępne na rynku zostały gruntownie przebadane. Ich składniki zapewniają odpowiednią równowagę składników odżywczych, aby zaspokoić potrzeby Twojego dziecka. Być może nie jesteś w stanie odtworzyć tego w swojej kuchni. Domowe receptury mogą nie zapewniać odpowiedniej równowagi między wodą, białkiem, węglowodanami, tłuszczami oraz witaminami i minerałami, które są standardowo zawarte w preparatach do żywienia niemowląt – mówi Meek.

• Preparaty dostępne w handlu podlegają regulacjom prawnym. Nie dotyczy to preparatów domowej roboty, których pierwszym składnikiem jest surowe mleko krowie. Meek twierdzi, że karmienie dzieci surowym, niepasteryzowanym mlekiem wiąże się z poważnym ryzykiem. Zanim mleko stało się dostępne, było ono częstą przyczyną śmierci noworodków i niemowląt.