Strona główna Blog Strona 3188

Kamienie milowe w rozwoju dziecka 7-letniego

0

W wieku 7 lat dziecko powinno osiągnąć pewne kamienie milowe w rozwoju. Oto kamienie milowe, na które należy zwrócić uwagę w wieku 7 lat.

Należy jednak pamiętać, że wszystkie dzieci są inne i wyjątkowe. Kamienie milowe mają być wskazówkami, a nie ścisłymi zasadami.

W przypadku szczegółowych pytań dotyczących osiągania przez dziecko pewnego kamienia milowego związanego z ukończeniem 7 lat, należy skonsultować się z lekarzem rodzinnym lub pediatrą dziecka.

Zwracaj uwagę na tego rodzaju kamienie milowe:

  • Rozwój językowy i akademicki

  • Rozwój społeczny i emocjonalny

Język i edukacja

Dziecko 7-letnie, zazwyczaj w drugiej klasie, w miarę rozwoju będzie tworzyło coraz bardziej złożone zdania.

  • Nauczy się lepiej mówić i będzie w stanie wykonywać dłuższe serie poleceń niż w wieku 6 lat.

  • Zaczynają dostrzegać, że niektóre słowa mają więcej niż jedno znaczenie. To pomaga im zrozumieć dowcipy i kalambury oraz zacząć werbalnie wyrażać poczucie humoru.

  • Dzieci w wieku wczesnoszkolnym mogą wykazywać szybki wzrost zdolności umysłowych.

Do tej pory dzieci:

  • Rozumieją pojęcie liczby

  • odróżniać dzień od nocy i lewą stronę od prawej

  • Potrafi określić czas

  • Potrafi powtórzyć trzy liczby od tyłu

Zapoznaj się z administracją szkoły i nauczycielami swojego dziecka. Uczestnicz w odrabianiu zadań domowych. Jeśli uważasz, że Twój siedmiolatek ma zaległości, zachowaj spokój, ale zwróć uwagę na to, że:

  • Trudności w czytaniu lub inne możliwe oznaki niepełnosprawności

  • Coś, co niepokoi dziecko, np. zastraszanie

  • Problem ze zdrowiem psychicznym lub stres

Rozwój

  • Zęby mleczne będą wypadać, aby zrobić miejsce dla zębów stałych.

  • Dzieci w tej grupie wiekowej rosną zazwyczaj około 2,5 cala rocznie i ważą od 4 do 7 funtów rocznie.

  • Zaczęło się kształtować poczucie obrazu ciała.

  • Dzieci w wieku wczesnoszkolnym częściej skarżą się na bóle brzuszka, nóg i tym podobne. Może to wynikać z faktu, że stają się one bardziej świadome swojego ciała. Rodzice powinni jednak sprawdzać, czy dolegliwości te nie są wynikiem urazu lub choroby.

Oprzyj się chęci porównywania swojego dziecka z innymi lub z jakimś zasłyszanym wzorcem.

Lekarz powinien dysponować tabelą wzrostu każdego dziecka. Na jego podstawie zdecyduje, czy może istnieć problem ze wzrostem, a nie na podstawie ogólnych wytycznych.

Unikaj zmuszania dziecka do jedzenia więcej, aby osiągnąć jakąś standardową wagę.

Pamiętaj, że każdy człowiek jest wyjątkowy.

Społeczne, emocjonalne

  • W wieku od 6 do 8 lat dzieci stają się coraz bardziej niezależne od rodziców. Próbują pokazać, jakie są duże, i robią rzeczy, które mogą być niebezpieczne.

  • W pierwszych latach szkoły akceptacja rówieśników staje się ważniejsza niż wcześniej. Dzieci uczą się współpracować i dzielić.

  • Chłopcy będą się bawić z chłopcami, a dziewczynki z dziewczynkami.

  • Rodzice powinni pozwolić dzieciom dokonywać samodzielnych wyborów dotyczących sportu i zabawek – co jest dla chłopców, a co dla dziewczynek itp. I mieć w pobliżu wiele różnorodnych, niestereotypowych przykładów.

  • Właśnie teraz, gdy dzieci zaczynają rozwijać swoje umiejętności i uwagę oraz rozumieją, na czym polega praca zespołowa, zaczynają uprawiać sporty zorganizowane.

  • Wraz z rozwojem umiejętności językowych dzieci coraz lepiej radzą sobie z opisywaniem tego, co się stało, co czują i co myślą.

  • Kłamstwo, oszustwo i kradzież są do pewnego stopnia oczekiwane we wczesnych latach szkolnych. Dzieci dowiadują się, gdzie jest ich miejsce, jaka jest różnica między dobrem a złem i co jest dopuszczalne.

Więcej sposobów, w jakie rodzice mogą pomóc

  • Stale ograniczaj czas korzystania z gier wideo, komputera i telewizji. Upewnij się, że czas spędzany na ekranie nie ma wpływu na zabawę fizyczną, odpowiednią ilość snu i czas komunikacji rodzinnej.

  • Pomóc im w ustaleniu struktury i rutyny w zakresie obowiązków domowych i szkolnych.

  • Czytaj swojemu siedmiolatkowi i pozwól, aby to on czytał Tobie.

  • Rozważ kontrolę rodzicielską nad komputerami i telewizją.

  • Nie bój się rozmawiać z dziećmi na trudne tematy, takie jak presja rówieśników, przemoc, zażywanie narkotyków i seksualność. Znajdź odpowiednie dla wieku sposoby odpowiadania na pytania, nie wprowadzając zamieszania ani nie wywołując strachu.

  • Wspieraj poczucie własnej wartości swojego dziecka, zachęcaj je do zabawy i wyrażania siebie.

  • Rozważ naukę pływania i szkolenie przeciwpożarowe dla swojego dziecka.

Zarządzanie życiem z ADHD z trenerem ADHD

0

Czy objawy ADHD powstrzymują Cię przed realizacją codziennych zadań i celów? Trening ADHD może być narzędziem, którego potrzebujesz, aby uporządkować swoje życie.

Coaching jest narzędziem, które można stosować razem z lekami i innymi metodami leczenia ADHD, aby pomóc w organizacji i osiągnięciu celów.

Czym jest coaching ADHD?

Coaching koncentruje się na praktycznych sposobach radzenia sobie z codziennymi zadaniami, które mogą być trudniejsze ze względu na chorobę. Proces ten jest bardzo podobny do terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), rodzaju psychoterapii, która ma na celu zmianę sposobu reagowania na sytuacje.

W obu przypadkach stosuje się takie metody, jak:

  • Wyznaczanie celów

  • Ustalanie priorytetów

  • Motywacja

  • Umiejętności organizacyjne

  • Planowanie i układanie harmonogramów

  • Rozwiązywanie problemów

  • Zarządzanie stresem

  • Kontrola impulsów

  • Budowanie pewności siebie i poczucia własnej wartości

  • Umiejętności nawiązywania relacji i komunikacji

  • Poprawa pamięci

  • Zadania domowe

Podczas gdy CBT koncentruje się na myślach i emocjach, coaching ADHD uczy, jak przyjmować pozytywne zachowania. Trener ADHD będzie pracował z pacjentem, aby ustalić, w jaki sposób ADHD wpływa na niego. Następnie pomoże Ci nauczyć się rozwiązywać problemy w miarę ich pojawiania się.

Trener może być również regularnym partnerem, który może zachęcać do pracy nad zmianą nawyków.

Coaching ADHD może pomóc w nauce

  • Utrzymywać koncentrację wystarczająco długo, aby zrealizować plan

  • Określenie konkretnych działań, które należy podjąć, aby osiągnąć cel

  • Znajdź motywację, która pomoże Ci w dążeniu do celu

Zajmuje się także codziennymi nawykami i uczy, jak tworzyć zdrowsze nawyki.

Na przykład, możesz skupić się na:

  • Finanse

  • Utrzymanie domu

  • Odżywianie

  • Ćwiczenia

  • Sen

Podobnie jak inne rodzaje sesji poradnictwa w zakresie zdrowia psychicznego, terapia ADHD może odbywać się w trybie indywidualnym (osobiście, przez telefon lub online) lub w grupie, w sposób regularny. Zazwyczaj sesje trwają od 30 do 60 minut. O tym, jak długie powinny być sesje, decydujesz wspólnie z coachem na podstawie swoich postępów.

Kto może skorzystać z coachingu?

Coaching najlepiej sprawdza się w przypadku osób, które są świadome tego, że potrzebują pomocy i czują się gotowe do wprowadzenia zmian. Coaching może być szczególnie pomocny dla osób uczących się, ponieważ może koncentrować się na zarządzaniu czasem i wywiązywaniu się z zadań.

Dziecko z ADHD może również uczęszczać na zajęcia z trenerem razem z rodzicami lub rodzice dziecka z ADHD mogą uczęszczać na zajęcia z trenerem oddzielnie. Nauczyciel może pomóc zarówno dziecku, jak i jego rodzicom dowiedzieć się więcej na temat choroby i znaleźć nowe sposoby podejścia do życia z jej objawami.

Znalezienie trenera ADHD

Wiele różnych rodzajów specjalistów może oferować pomoc w zakresie ADHD. Ważne jest, aby pamiętać, że trener ADHD może nie mieć profesjonalnego wykształcenia w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli szukasz pomocy w kwestiach emocjonalnych lub psychologicznych, takich jak depresja, lęk lub nadużywanie substancji, powinieneś skontaktować się z licencjonowanym specjalistą zdrowia psychicznego.

Trener ADHD może być:

  • licencjonowanym specjalistą zdrowia psychicznego, który koncentruje się wyłącznie na coachingu w zakresie ADHD, lub takim, który włącza go do swojej praktyki

  • Certyfikowany nauczyciel lub dyplomowany specjalista, który prowadzi coaching ADHD w szkole lub na uczelni wyższej

  • Trener ADHD nieposiadający licencji w zakresie zdrowia psychicznego

Coachowie ADHD mogą być certyfikowani przez International Coach Federation (ICF), ale każdy może rozpocząć praktykę coachingową w zakresie ADHD. Przed podjęciem współpracy z coachem należy upewnić się, że zapewnia on odpowiedni rodzaj opieki. Można zapytać:

  • Jakie jest Twoje wykształcenie?

  • Czy posiada Pan(i) certyfikat lub uprawnienia w zakresie coachingu ADHD?

  • Jak długo prowadzisz coaching?

  • Z iloma klientami się spotykasz?

  • Czy należy Pan(i) do jakiejś profesjonalnej organizacji zajmującej się coachingiem ADHD?

  • Czy jest Pan/Pani licencjonowanym specjalistą w zakresie zdrowia psychicznego?

  • Jakie są opłaty związane z Twoimi usługami?

W zależności od wybranego terapeuty, ubezpieczenie może pokryć część opłaty lub może być konieczna zapłata z własnej kieszeni. Wielu trenerów ADHD świadczy usługi, które nie są refundowane przez ubezpieczenie.

Aby znaleźć listę trenerów w swojej okolicy, można poprosić lekarza psychiatrę o rekomendacje lub poszukać w Internecie w krajowych organizacjach, takich jak Children and Adults with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (CHADD), ICF lub ADHD Coaches Organization.

Niedobór preparatów do początkowego żywienia niemowląt pogłębia się

W Stanach Zjednoczonych rośnie niedobór preparatów do początkowego żywienia niemowląt i przewiduje się, że sytuacja ta utrzyma się do końca roku.

Niedobór preparatów dla niemowląt pogłębia się

Carolyn Crist

3 maja 2022 C Niedobór preparatów do początkowego żywienia niemowląt jest coraz większy w Stanach Zjednoczonych i przewiduje się, że będzie się utrzymywał do końca roku.

Według najnowszych danych Datasembly, firmy śledzącej dane dotyczące cen w sklepach spożywczych i detalicznych, w kwietniu braki w składzie preparatów do żywienia niemowląt wyniosły 31%. Na początku kwietnia w 20 stanach wskaźnik braku zapasów wynosił od 30% do 40%, a w kilku stanach przekraczał 40%.

Jak wynika z raportu firmy, do tej pory w 2022 r. niedobory produktów żywnościowych pogłębiały się z miesiąca na miesiąc, przy czym w styczniu wskaźnik braku zapasów wynosił 23% i od tego momentu wzrastał.

Inflacja, braki w łańcuchu dostaw oraz wycofywanie produktów z rynku przyniosły bezprecedensową zmienność cen preparatów do początkowego żywienia niemowląt – powiedział w oświadczeniu Ben Reich, założyciel i dyrektor generalny Datasembly.

Spodziewamy się, że te warunki nadal będą miały dramatyczny wpływ na kategorię preparatów do początkowego żywienia niemowląt” – powiedział. Zapasy preparatów do początkowego żywienia niemowląt, które do tej pory były jedną z najbardziej dotkniętych kategorii w 2022 roku, nadal będą wykazywać wyższy niż przeciętny poziom zapasów.

Jak podaje The Wall Street Journal, w odpowiedzi na to główni sprzedawcy detaliczni ograniczają ilość preparatów do początkowego żywienia niemowląt, jaką mogą kupić klienci. CVS, Kroger, Target, Walgreens i Walmart na prośbę FDA wprowadziły limity na zakup preparatów do żywienia niemowląt.

Jak w wielu innych branżach, niedobory preparatów dla niemowląt były związane z problemami w łańcuchu dostaw kluczowych składników, opakowań i brakiem siły roboczej, donosi gazeta. W ostatnich miesiącach wycofano również niektóre preparaty do żywienia niemowląt.

W lutym i marcu firma Abbott Laboratories, jeden z największych producentów preparatów dla niemowląt, wycofała partie preparatów w proszku pod kilkoma markami: Similac, Similac PM 60/40, Alimentum i EleCare.

FDA i CDC otrzymały skargi konsumentów na choroby niemowląt wywołane produktami firmy Abbotts, które zostały wyprodukowane we wrześniu 2021 r. w zakładzie firmy w Sturgis, MI.

Czworo niemowląt, które spożyły te produkty, było hospitalizowanych, a dwoje zmarło, donosi Journal. FDA prowadzi dochodzenie w sprawie skarg dotyczących salmonelli i bakterii Cronobacter sakazakii, które spowodowały hospitalizację w Minnesocie, Ohio i Teksasie.

Bakterie Cronobacter mogą powodować zagrażające życiu infekcje, takie jak sepsa lub zapalenie opon mózgowych, czyli zapalenie błon otaczających mózg i kręgosłup. Infekcja bakteryjna występuje rzadko, ale stwarza szczególnie duże ryzyko dla noworodków. Objawy zakażenia bakteryjnego obejmują słabe karmienie, pobudliwość, zmiany temperatury, żółtaczkę, chrząkanie lub nietypowe ruchy ciała.

Bakterie salmonelli mogą również powodować gorączkę i problemy trawienne, a także poważne choroby u niemowląt.

Firma Abbott stara się teraz udostępnić więcej preparatów dla niemowląt, zwiększając produkcję w innych zakładach zarejestrowanych przez FDA, sprowadzając więcej przesyłek z Europy drogą lotniczą oraz dodając zakłady, które mogą produkować preparaty dla niemowląt o specyficznych potrzebach, jak donosi gazeta.

Wiosenne porządki w chłodziarce i zamrażarce

0

Wskazówki, jak zachować świeżość, bezpieczeństwo i smak żywności

Wiosenne czyszczenie chłodziarki i zamrażarki

Wskazówki, jak zachować świeżość, bezpieczeństwo i smak żywności

Kathleen M. Zelman, MPH, RD, LD Z archiwum lekarza

Świergot ptaków, tulipany i żonkile prezentują swoje kolory, a na kortach tenisowych i boiskach baseballowych jest mnóstwo zajęć. Dla wielu z nas wszystkie te rzeczy są również znakiem, że czas rozpocząć coroczne wiosenne porządki.

W tym roku, oprócz prac na podwórku i listew przypodłogowych, postanów dodać do listy wiosennych porządków lodówkę i zamrażarkę. W ich wnętrzu może czaić się przerażający „eksperyment naukowy” lub pokryty lodem bałagan, który aż prosi się o wyrzucenie. A czyszczenie zamrażarki i lodówki to coś więcej niż tylko schludniejszy wygląd kuchni. Żywność przechowywana zbyt długo lub w nieodpowiedniej temperaturze może zostać skażona bakteriami, które mogą wywołać chorobę.

Okazuje się, że większość ludzi nie zdaje sobie sprawy z niebezpieczeństw związanych z niewłaściwym przechowywaniem żywności. Amerykańskie Stowarzyszenie Dietetyczne (American Dietetic Association) stwierdziło, że tylko 40% konsumentów wie, że spożywanie żywności przechowywanej w lodówkach o temperaturze wyższej niż 40 stopni Fahrenheita może zwiększyć ryzyko wystąpienia chorób przenoszonych drogą pokarmową.

Rzeczywiście, zatrucia pokarmowe i inne choroby przenoszone przez żywność są bardzo powszechne. Według CDC w ubiegłym roku w Stanach Zjednoczonych odnotowano około 76 milionów przypadków chorób przenoszonych przez żywność.

Jeśli masz wątpliwości, wyrzuć to

Nie zawsze można rozpoznać, że jedzenie jest zepsute, na podstawie jego zapachu lub wyglądu. Nie ryzykuj swojego zdrowia. Rada FDA: Jeśli masz wątpliwości, wyrzuć to.

Jeśli żywność wygląda lub pachnie dziwnie, nie ryzykuj nawet jej spróbowania – po prostu ją wyrzuć. Pleśń widoczna na powierzchni to tylko wierzchołek góry lodowej; pod powierzchnią żywności mogą znajdować się trucizny, których nie da się wykryć gołym okiem.

W przypadku kilku rodzajów żywności – takich jak twarde sery, salami i twarde owoce – możesz usunąć pleśń, ale pamiętaj, aby usunąć duży fragment wokół widocznej pleśni. Ogólnie rzecz biorąc, żywność z pleśnią należy wyrzucić.

Wiesz już, że należy wyrzucić pojemniki z „tajemniczą żywnością”, które można znaleźć w czeluściach lodówki.

Ale co z tymi słoikami z przyprawami, które są otwarte i leżą w pobliżu od lat? Większość z nich zachowa świeżość przez dwa miesiące, stojąc na drzwiach lodówki. Ta część lodówki jest przeznaczona do przechowywania przypraw, ponieważ ich kwaśny odczyn sprawia, że są one bardziej odporne na zakażenie bakteriami niż inne produkty spożywcze. Mimo to z czasem ich jakość może się pogorszyć.

Zapobiegaj chorobom przenoszonym przez żywność

Twoja rola w zapewnieniu bezpieczeństwa żywności zaczyna się zaraz po wyjściu ze sklepu spożywczego. Idź prosto do domu i natychmiast schowaj swoje artykuły spożywcze. Sprawdzaj etykiety produktów spożywczych, aby ustalić najlepszy sposób ich przechowywania.

Upewnij się, że temperatura w lodówce wynosi 40 stopni lub mniej, a w zamrażarce 0 stopni lub mniej. Jedynym pewnym sposobem sprawdzenia temperatury jest umieszczenie dobrze widocznego termometru wewnątrz każdej komory (ale nie na drzwiach). Należy go często sprawdzać, ponieważ temperatury mogą się wahać, zwłaszcza w ciepłe dni. Jeśli temperatura jest zbyt wysoka, należy wyregulować regulatory.

Ważne jest również utrzymywanie lodówki i zamrażarki w czystości. Należy natychmiast wycierać wszelkie rozlane płyny. Raz w tygodniu należy przetrzeć wewnętrzne ścianki, półki i gumowe uszczelki słabym roztworem czyszczącym, aby je odkazić.

Wskazówki i przeciwwskazania dotyczące przechowywania żywności

Oto kilka wskazówek, o których warto pamiętać, przechowując i używając żywności:

  • Przed włożeniem do zamrażalnika szczelnie owiń żywność dwiema warstwami folii do zamrażania lub użyj folii termokurczliwej, aby uzyskać szczelne zamknięcie wokół żywności.

  • Przechowuj jajka w kartonach i nie trzymaj ich na drzwiach lodówki.

  • Nie myj świeżych produktów, dopóki nie są gotowe do użycia. Przechowuj je w perforowanych torbach plastikowych i zużyj w ciągu kilku dni. Bananów nie należy przechowywać w lodówce.

  • Aby umożliwić cyrkulację powietrza w lodówce lub zamrażarce, nie należy przepełniać komór. Bez dobrej cyrkulacji powietrza trudno jest utrzymać właściwą temperaturę.

  • Resztki przechowuj w szczelnie przykrytych pojemnikach w ciągu dwóch godzin od przyrządzenia. Zużyć w ciągu 3-5 dni.

  • Przechowywać żywność i środki czystości oddzielnie.

  • Ziemniaki i cebulę przechowuj w chłodnym, suchym miejscu. Nie przechowuj ich w lodówce ani pod zlewem, gdzie wilgoć z rur może spowodować uszkodzenia.

  • Sprawdzaj daty przydatności do spożycia lub sprzedaży na opakowaniach żywności. Pamiętaj, że daty te nie obowiązują po otwarciu opakowania.

  • Najbardziej wiarygodne są daty przydatności do spożycia. Uwzględniają one normalny sposób obchodzenia się z produktem.

  • Surowe mięso należy umieścić na dolnej półce lodówki, w plastikowej torbie. Dzięki temu soki nie będą kapać na inne produkty.

Jak długo mogę ją zamrażać?

Żywność przechowywana w zamrażarce tak długo, że w jej wyglądzie dominują kryształki lodu, jest bezpieczna do spożycia, ponieważ w temperaturach poniżej zera nie mogą żyć żadne organizmy. A jej wartości odżywcze pozostają nienaruszone. Mimo to prawdopodobnie nie chcesz go jeść – jakość tej zamrożonej tundry z pewnością nie będzie idealna.

Aby zapobiec poparzeniu zamrażarką, upewnij się, że żywność jest szczelnie owinięta folią lub folią termokurczliwą i usuń jak najwięcej powietrza spomiędzy żywności i folii.

Aby uzyskać wskazówki, jak długo można bezpiecznie przechowywać żywność w lodówce lub zamrażarce, skonsultowałem się z amerykańskim Departamentem Rolnictwa. Oto tabela z terminami dla różnych produktów spożywczych.

OKRES PRZECHOWYWANIA

PRODUKT

W chłodziarce 40 stopni Fahrenheita (5 stopni Celsjusza)

W zamrażarce 0 stopni F (-18 stopni C)

Świeże mięso:

Wołowina:

Mielone

1-2 dni

3-4 miesiące

Steki i pieczenie

3-5 dni

6-12 miesięcy

Wieprzowina:

Kotlety

3-5 dni

4-6 miesięcy

Grunt

1-2 dni

3-4 miesiące

Roasts

3-5 dni

4-6 miesięcy

Wędliny:

Mięso na lunch

3-5 dni

1-2 miesiące

Kiełbasa

1-2 dni

1-2 miesiące

Hot dogi

Nieotwarte, 2 tygodnie Otwarte, 1 tydzień

Gotowe sałatki

(jajko, tuńczyk, itp.)

3-5 dni

Nie zamrażać

Gravy

1-2 dni

2-3 miesiące

Zupy lub gulasze

3-4 dni

2-3 miesiące

Ryby:

Chude (takie jak dorsz, flądra, plamiak)

1-2 dni

do 6 miesięcy

Tłuste (takie jak błękit, okoń, łosoś)

1-2 dni

2-3 miesiące

Kurczak:

Cały

1-2 dni

12 miesięcy

Części

1-2 dni

9 miesięcy

Podroby

1-2 dni

3-4 miesiące

Produkty mleczne:

Ser szwajcarski, ceglasty, topiony

3-4 tygodnie

*

Ser miękki

1 tydzień

6 miesięcy

Mleko

5 dni

1 miesiąc

Lody, mleko lodowe

–

2-4 miesiące

Masło

1-3 miesiące

6-9 miesięcy

Maślanka

7-14 dni

3 miesiące

Serek śmietankowy

2 tygodnie

–

Kremowa

3-5 dni

4 miesiące

Kwaśna śmietana

7-21 dni

–

Jogurt

7-10 dni

–

Jaja:

Świeże w skorupce

3 tygodnie

–

Hard-boiled

1 tydzień

–

Płyn pasteryzowany

3 dni (otwarte) 10 dni (nieotwarte)

1 rok

Majonez

2 miesiące

nie zamrażaj

Kolacje telewizyjne

–

3-4 miesiące

Gotowe dania kupowane w sklepach

1-2 dni

–

Resztki gotowanego mięsa

3-4 dni

2-3 miesiące

Pizza

3-4 dni

1-2 miesiące

Farsz, gotowany

3-4 dni

1 miesiąc

Ciasto – puszka na rurki, ciasteczka

data przydatności do spożycia

2 miesiące (nie zamrażać puszek z tubami)

* Ser można zamrozić, ale zamrażanie będzie miało wpływ na jego konsystencję i smak.

Bieganie w ciąży: Czy to bezpieczne?

0

Dowiedz się, czy bieganie w ciąży jest bezpieczne, a także poznaj najczęstsze obawy z tym związane.

Istnieją jednak pewne schorzenia, które sprawiają, że ćwiczenia w czasie ciąży nie są bezpieczne. Należą do nich krwawienie, stan przedrzucawkowy, ciężka anemia, niektóre rodzaje chorób serca i płuc oraz problemy z łożyskiem. W przypadku ciąży mnogiej i ryzyka przedwczesnego porodu lekarze nie zalecają ćwiczeń. Przed rozpoczęciem jakiegokolwiek programu ćwiczeń w czasie ciąży należy porozmawiać z lekarzem prowadzącym.

Korzyści z ćwiczeń w czasie ciąży

Mniejszy przyrost wagi. Badanie przeprowadzone na 39 kobietach, które kontynuowały ćwiczenia w czasie ciąży wykazało, że przybrały one mniej na wadze i tłuszczu oraz miały niższe ryzyko zachorowania na choroby układu krążenia.

Łatwiejszy poród. Kobiety w ciąży, które ćwiczą, mają łatwiejszy i szybszy poród, a także szybszy powrót do zdrowia.

Mniejsze ryzyko powikłań. Ćwiczenia fizyczne mogą również zmniejszyć ryzyko powikłań ciążowych, takich jak stan przedrzucawkowy i zmniejszyć prawdopodobieństwo konieczności wykonania cesarskiego cięcia. Badania wykazały, że cukrzyca ciążowa występuje rzadziej u kobiet, które regularnie ćwiczą.

Dobre samopoczucie psychiczne. Stwierdzono, że ćwiczenia w czasie ciąży zmniejszają prawdopodobieństwo wystąpienia depresji o 67%. Ćwiczenia mogą podnieść poziom energii i poprawić nastrój.

Rozwój mózgu dziecka. Naukowcy odkryli, że ćwiczenia w czasie ciąży mogą przyspieszyć rozwój mózgu dziecka. Badanie aktywności mózgu noworodków wykazało, że mózgi dzieci, których matki regularnie ćwiczyły w czasie ciąży, rozwijały się szybciej niż mózgi matek prowadzących siedzący tryb życia.

Ryzyko związane z bieganiem w czasie ciąży

Jeśli przed zajściem w ciążę nie biegałaś, lekarze zalecają, abyś nie zaczynała teraz. Możesz jednak spróbować rozpocząć program ćwiczeń, takich jak chodzenie, ale zacznij powoli.

Zaburzenia równowagi. W czasie ciąży zmienia się Twój środek ciężkości ze względu na dodatkowy ciężar z przodu ciała. Zachowaj więc szczególną ostrożność podczas biegania po nierównych, stromych powierzchniach lub nierównym terenie, ponieważ Twoje stawy są luźniejsze i bardziej podatne na urazy.

Więcej bólów i dolegliwości. Niektóre kobiety w ciąży odczuwają ból w okolicy miednicy lub brzucha, zwany bólem więzadeł okrągłych. Dzieje się tak z powodu więzadeł okrągłych, które pomagają podtrzymywać macicę. Może on być bardziej bolesny podczas intensywnych ćwiczeń.

Jak bezpiecznie biegać w ciąży

Sprawdź swoje buty. W czasie ciąży stawy, np. w kostkach i stopach, są bardziej narażone na urazy. Upewnij się, że Twoje buty do biegania są odpowiednie. Jeśli Twoje stopy spuchły lub spłaszczyły się, być może będziesz musiała kupić rozmiar większe.

Więcej wsparcia. Twoje piersi zmieniają się wraz z postępem ciąży, dlatego sprawdź, czy Twój biustonosz sportowy pasuje. Niektóre kobiety uważają, że opaska ciążowa może pomóc w zwalczaniu bólu pleców podczas biegania.

Pij dużo wody. Już teraz musisz robić więcej przerw na toaletę z powodu zwiększonego nacisku na pęcherz i możesz mieć pokusę, by pić mniej podczas biegu. Jednak kobiety w ciąży potrzebują od 8 do 12 szklanek wody dziennie. Woda jest potrzebna do wytwarzania płynu owodniowego, zwiększenia objętości krwi, trawienia i usuwania odpadów.

Słuchaj swojego ciała. Ciąża to nie jest czas na osiąganie jak najlepszych wyników. Twoje ciało i tak już pracuje ciężej niż kiedykolwiek. Zamiast tego rób przerwy na spacery, zwolnij tempo lub dodaj dodatkowe dni na regenerację. Ze względu na hormony, zmęczenie jest częstym objawem we wczesnej ciąży. Nie forsuj się i nie oczekuj, że Twój poziom sprawności będzie taki sam jak przed ciążą.

Wiedz, kiedy przestać. W pierwszym trymestrze bieganie może być trudne z powodu mdłości i zmęczenia. W drugim trymestrze wiele kobiet zauważa, że wraca im energia, a mdłości ustępują. Większość kobiet przestaje biegać w trzecim trymestrze, ponieważ staje się to niewygodne. Nawet wyczynowi biegacze ograniczają swoje treningi w czasie ciąży. Badanie przeprowadzone wśród 110 wyczynowych biegaczy długodystansowych wykazało, że tylko 31% z nich biegało w trzecim trymestrze ciąży. Średnio zmniejszyły one intensywność treningu o około połowę.

Znaki ostrzegawcze. Podczas ćwiczeń należy pamiętać o pewnych znakach ostrzegawczych. Należą do nich:

  • Krwawienie, wyciek płynu z pochwy

  • Regularne i bolesne skurcze macicy

  • Ból głowy

  • Ból w klatce piersiowej

  • Uczucie omdlenia lub zawroty głowy

  • Ból lub obrzęk łydki

  • Osłabienie mięśni wpływające na równowagę

  • Duszność przed rozpoczęciem ćwiczeń?

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy zaprzestać ćwiczeń i skontaktować się z lekarzem.

Większość chce pozostać na swoim miejscu w domu, ale wielu nie jest do tego przygotowanych

0

Nowe badanie wykazało, że wielu Amerykanów chce pozostać w swoich domach w miarę starzenia się, ale niewiele osób ma domy wyposażone w urządzenia zapewniające bezpieczeństwo.

Większość Amerykanów chce pozostać na swoim miejscu w domu, ale wielu nie jest do tego przygotowanych

Dennis Thompson

Reporter HealthDay

WEDNESDAY, April 13, 2022 (HealthDay News) — Zdecydowana większość starzejących się Amerykanów chce pozostać w swoich domach i żyć samodzielnie tak długo, jak to możliwe, ale wielu z nich nie wie, co należy zrobić, aby „starzeć się w miejscu zamieszkania” – wynika z nowego sondażu.

Jak wynika z najnowszego badania University of Michigan National Poll on Healthy Aging, prawie 9 na 10 Amerykanów (88%) w wieku od 50 do 80 lat stwierdziło, że ważne jest, by pozostać w swoich domach, gdy się starzeją.

Jednak prawie połowa (47%) przyznała, że nie zastanawiała się wcale lub tylko w niewielkim stopniu nad krokami, które należy podjąć, aby móc bezpiecznie i wygodnie pozostać w domu w starszym wieku.

„Tak wiele osób starszych chce jak najdłużej pozostać w domu, ale wydaje się, że większość z nich nie zastanawia się nad tym, co to oznacza i jak muszą się do tego przygotować” – powiedziała Sheria Robinson-Lane, adiunkt w University of Michigan School of Nursing i współautorka raportu na temat wyników sondażu.

Sondaż przeprowadzony przez AARP wykazał, że tylko 1 na 3 osoby w średnim wieku i starsze (34%) twierdzi, że ich dom posiada wszystkie niezbędne udogodnienia, które pozwoliłyby im starzeć się w miejscu zamieszkania. Kolejne 47% stwierdziło, że prawdopodobnie tak, a 19%, że nie.

Najczęściej wymieniane cechy dostępności w ich domach to łazienka na parterze (88%) i sypialnia (78%).

Jednak po tych cechach okazało się, że niewiele osób posiada domy przystosowane do łatwego i bezpiecznego starzenia się.

Tylko około połowa (54%) miała ościeżnice drzwi wystarczająco szerokie, by zmieścił się w nich wózek inwalidzki; 32% miało klamki z dźwignią, a 19% – wejścia do domów z podjazdami lub bez schodów.

Około 36% łazienek miało krzesła lub ławki pod prysznicem lub deski sedesowe o podwyższonej wysokości; 32% miało uchwyty, a tylko 7% – prysznice bez barier.

Co zrobić, jeśli upadniesz i jesteś sam?

Ramsey Alwin, prezes i dyrektor generalny Krajowej Rady ds. Starzenia się (National Council on Aging), powiedział: „Upadki są bardzo poważnym problemem.

„Upadki są dla nas bardzo ważnym obszarem zainteresowania” – powiedział Alwin. „Tylko w zeszłym roku odnotowano ponad 3 miliony urazów związanych z upadkami, co spowodowało ponad 800 000 hospitalizacji.

Wielu starszych Amerykanów może również nie mieć zapewnionego wsparcia i pomocy społecznej, które są im niezbędne do pozostania w domu.

Więcej niż 1 na 4 osoby (28%) twierdzi, że mieszka sama. Spośród nich 48% stwierdziło, że nie ma w swoim życiu kogoś, kto mógłby im pomóc w razie potrzeby w czynnościach osobistych, takich jak kąpiel czy ubieranie się.

Co pozytywne, większość starzejących się Amerykanów stwierdziła, że ma kogoś, kto mógłby im pomóc w zakupach spożywczych (84%), obowiązkach domowych (80%), zarządzaniu finansami (79%) i opiece osobistej (67%).

Ale tylko 19% stwierdziło, że są bardzo pewni, że stać ich na opłacenie kogoś do takiej pomocy. Prawie dwie trzecie stwierdziło, że prawdopodobnie nie byłoby ich na to stać.

Alwin twierdzi, że nie jest zaskakujące, iż wiele osób nie bierze pod uwagę konsekwencji starzenia się.

„Ludzie chcą się starzeć we własnym domu, ale w rzeczywistości często żyją od wypłaty do wypłaty, zmagając się z przewlekłymi chorobami serca i cukrzycą” – mówi Alwin. „Dla wielu z nich to jedna noga za drugą, po prostu gaszenie pożarów, wiązanie końca z końcem i próby zadbania o swoje zdrowie i dobre samopoczucie.

W rezultacie często brakuje myślenia długoterminowego.

„Mniejsza o to, że wszyscy zaprzeczamy temu, że się starzejemy, choć z pierwszym oddechem widać, że tak jest” – kontynuuje Alwin. „To taka amerykańska tradycja, że zaprzeczamy tej rzeczywistości”.

Robinson-Lane sugeruje, że osoby, które planują, jak chciałyby się starzeć, powinny zacząć od sporządzenia listy rzeczy, które są dla nich ważne.

„Najpierw zastanów się, czy twój obecny dom jest tym, w którym chciałbyś się zestarzeć” – mówi. „A jeśli nie, zacznij myśleć o tym, dokąd chcesz się udać”.

Z badania wynika, że około 1 na 5 starszych dorosłych (21%) powiedział, że przeprowadził się w ciągu ostatnich pięciu lat. Ponad połowa (52%) przeprowadziła się do domu, w którym łatwiej jest się poruszać, 49% do mniejszego domu, a 34% bliżej krewnych.

Kiedy już znajdziesz się w miejscu, w którym chcesz się zestarzeć, powinieneś ocenić swój dom i zastanowić się, czy ma on cechy, których będziesz potrzebował, aby zachować bezpieczeństwo.

Alwin sugeruje, aby każdy – senior czy nie – przeprowadził w swoim domu kontrolę pod kątem zapobiegania upadkom.

„Kilka prostych pytań pomoże Ci upewnić się, że Twoje mieszkanie jest wolne od upadków” – mówi. „Spójrz na te dywany. To one stanowią strefę zagrożenia. Zastanów się, jak używasz schodów. Upewnij się, że nie nosisz skarpetek na tych schodach. Czy można dodać jakiś dywanik lub uchwyt, aby schody stały się bardziej przyjazne?”.

To są właśnie takie „tanie i bezkosztowe zmiany i modyfikacje, które można wprowadzić w domu, aby uczynić go jeszcze bezpieczniejszym i aby mógł starzeć się razem z Tobą” – mówi Alwin.

Starzejąca się osoba powinna również rozważyć, czy na parterze znajdują się pokoje, które można wykorzystać do spania i kąpieli, aby w miarę możliwości uniknąć schodów – mówi Robinson-Lane.

Ponadto, seniorzy powinni zaplanować pomoc, której będą potrzebować – wymienić osoby, firmy i organizacje, które mogą im pomóc, gdy zajdzie taka potrzeba.

Zaprzyjaźnij się z technologią

Robinson-Lane dodaje, że seniorzy, którzy chcą pozostać w swoich domach, muszą być bardziej obyci z technologią.

Istnieje wiele systemów aktywowanych głosem, takich jak iHome czy Echo, które umożliwiają seniorom wezwanie pomocy bez konieczności zapamiętywania numeru telefonu – powiedziała Robinson-Lane. Urządzenia te mogą także pomagać ludziom w prowadzeniu list zakupów lub przypominać o codziennych czynnościach.

Robinson-Lane dodała, że nawet urządzenia AGD są zaawansowane technologicznie, z funkcjami bezpieczeństwa, takimi jak kuchenki z możliwością podłączenia do Wi-Fi i automatycznym wyłączaniem.

Jednak tylko połowa starszych dorosłych (49%) przyznała, że posiada przynajmniej jedno urządzenie inteligentnego domu. Najczęściej były to urządzenia sterowane głosem (21%), inteligentne termostaty (18%) i kamery do dzwonka do drzwi (16%).

Niewiele mniej niż 10% respondentów przyznało, że posiada każde z następujących urządzeń służących bezpieczeństwu: inteligentne alarmy kuchenne, monitory temperatury w wannie, czujniki przecieków wody, inteligentne pudełka na lekarstwa lub systemy reagowania w nagłych wypadkach.

„Istnieje stereotyp na temat starszych osób, że nie są one tak zaangażowane w technologię, ale myślę, że pandemia znacznie to zmieniła” – powiedziała Robinson-Lane. „Ludzie musieli stać się bardziej wygodni w korzystaniu z niektórych technologii, takich jak rozmowy wideo, ale niekoniecznie dotyczyło to innych sposobów, w jakie można wykorzystać technologię do pomocy”.

Badanie zostało przeprowadzone online i telefonicznie w styczniu i lutym na losowo wybranej grupie prawie 2300 dorosłych Amerykanów w wieku od 50 do 80 lat. Margines błędu wynosi od 1 do 3 punktów procentowych w przypadku pytań zadawanych całej próbie i jest wyższy w podgrupach.

Więcej informacji

Starzenia się (National Council on Aging) oferuje narzędzie Falls Free Checkup dla Twojego domu.

Więź z dzieckiem: Kiedy i jak do tego dochodzi

0

Lekarz bada więź między dzieckiem, matką i ojcem, dlaczego może ona nie pojawić się od razu i jak pielęgnować tę więź z noworodkiem.

Czasami więź jest natychmiastowa – rodzice zakochują się w sobie od razu, gdy tylko spojrzą na swoje małe „cudowne maleństwo”. W innych przypadkach zacieśnianie więzi z dzieckiem trwa dłużej. Badania wykazały, że około 20% nowych matek i ojców nie odczuwa prawdziwej więzi emocjonalnej z noworodkiem w ciągu kilku godzin po porodzie. Czasami potrzeba tygodni, a nawet miesięcy, aby poczuć to przywiązanie. Jeśli nie zaczęłaś jeszcze nawiązywać więzi ze swoim dzieckiem, nie czuj się zaniepokojona ani winna – to powinno przyjść z czasem.

Dlaczego rodzice nawiązują więź z dzieckiem?

Więź jest ważnym ludzkim instynktem, który daje niemowlętom poczucie bezpieczeństwa i własnej wartości. Więź pomaga również rodzicom poczuć więź z nowym członkiem rodziny. Zaczyna się to dziać jeszcze przed narodzinami dziecka – kiedy czujesz pierwsze lekkie drżenie w brzuchu lub widzisz kopnięcia dziecka na ekranie ultrasonografu. Dziecko zaczyna poznawać Cię już w łonie matki poprzez dźwięk Twojego głosu.

Jak powstaje więź między rodzicem a dzieckiem?

Nawiązywanie więzi odbywa się na wiele sposobów. Kiedy patrzysz na swojego noworodka, dotykasz jego skóry, karmisz go i opiekujesz się nim, tworzysz więź. Kołysząc dziecko do snu lub głaszcząc je po plecach, możesz nawiązać z nim nową więź i sprawić, że poczuje się bardziej komfortowo. Kiedy patrzysz na swojego noworodka, on odwzajemnia twoje spojrzenie. U matek karmiących piersią płacz dziecka stymuluje wypływanie mleka.

Dlaczego nie nawiązuję więzi z moim dzieckiem?

Chociaż u niektórych osób więź może być natychmiastowa, inni patrzą na maleńką, płaczącą istotę, którą właśnie przywieźli do domu ze szpitala i zastanawiają się: „Kim jest ta osoba?”. Nie czuj się winny, jeśli nie udało Ci się nawiązać więzi z dzieckiem od samego początku. Pamiętaj, że ten proces czasami wymaga czasu. W miarę opieki nad noworodkiem może się okazać, że przywiązanie rośnie. Może się okazać, że dopiero gdy dziecko po raz pierwszy wykrzywi bezzębny uśmiech, nagle zdasz sobie sprawę, że nawiązaliście więź.

Nawiązanie więzi może być szczególnie trudne, jeśli miałeś cesarskie cięcie lub nie mogłeś zobaczyć swojego dziecka zaraz po porodzie. Może być również trudne, jeśli dziecko było wcześniakiem i musiało spędzić czas na oddziale intensywnej terapii noworodka (NICU) lub jeśli adoptowaliście dziecko. W takich przypadkach nawiązanie więzi może potrwać dłużej, ale w końcu powinno nastąpić.

U niektórych matek pojawia się depresja poporodowa, która uniemożliwia im całkowite związanie się z dzieckiem. Ból i wyczerpanie spowodowane porodem – zwłaszcza trudnym porodem – również mogą przeszkadzać w procesie tworzenia więzi.

Czasami sytuacja matki lub ojca może mieć wpływ na ich relacje z noworodkiem. Każda z poniższych sytuacji może zakłócić wasze wysiłki na rzecz budowania więzi:

  • Dzieciństwo, w którym brakowało pozytywnych wzorców rodzicielskich

  • Historia depresji lub choroby psychicznej

  • Utrata ciąży w przeszłości lub utrata dziecka

  • Brak sieci społecznej

  • Stresy życiowe, takie jak trudna praca, bezrobocie lub inne problemy finansowe

  • Problemy małżeńskie lub znęcanie się

?

Czy są jakieś wskazówki dotyczące budowania więzi z dzieckiem?

Poniżej podajemy kilka wskazówek, które ułatwią nawiązanie więzi z dzieckiem:

  • W szpitalu poproś o możliwość zakwaterowania dziecka w jednym pokoju. Spanie w tej samej sali da wam więcej czasu na wzajemne poznanie się.

  • Jeśli Twoje dziecko jest wcześniakiem, zapytaj personel szpitala, czy możesz je dotknąć i przytulić. Samo mówienie do dziecka może pomóc Wam w nawiązaniu więzi. Często odwiedzaj oddział NICU, aby zobaczyć swoje dziecko.

  • Po powrocie do domu spędzaj z dzieckiem jak najwięcej czasu, nosząc je w chuście lub nosidełku, kołysząc je na kolanach lub śpiewając mu piosenki. Twój głos i dotyk mogą być bardzo pocieszające.

  • Spróbuj delikatnie masować swoje dziecko. Badania wykazały, że masaż może nie tylko poprawić relacje między rodzicem a dzieckiem, ale także zmniejszyć stres u wcześniaków i złagodzić depresję poporodową u matki. Aby dowiedzieć się, jak masować dziecko we właściwy sposób, obejrzyj film, przeczytaj książkę lub weź udział w zajęciach w lokalnym szpitalu.

  • Spróbuj nawiązać kontakt skóra do skóry z noworodkiem. Praktyka ta, zwana „opieką kangurową”, jest często stosowana u wcześniaków, ale badania wykazały, że uspokaja ona również dzieci urodzone w pełni sił. Pomaga to nie tylko w budowaniu więzi, ale także może poprawić zdolność dziecka do karmienia piersią.

Tatusiowie czasami mają większe trudności z nawiązaniem więzi z dzieckiem, zwłaszcza dlatego, że brakuje im bezpośredniego kontaktu podczas karmienia piersią. Oto kilka sposobów na wzmocnienie więzi między ojcem a dzieckiem:

  • Spróbuj nawiązać więź z dzieckiem jeszcze przed jego narodzinami. Połóż rękę na brzuchu swojej partnerki, aby poczuć, jak dziecko kopie, idź z nią do lekarza na wizytę prenatalną i zacznij myśleć o tym, jakim ojcem chcesz być.

  • Bądź na sali porodowej podczas narodzin dziecka i w miarę możliwości bierz udział w porodzie.

  • Pomagaj w opiece nad dzieckiem: przejmij kilka karmień późno w nocy, wykąp dziecko, zmień pieluszki lub zaśpiewaj mu do snu.

  • Spaceruj z dzieckiem w nosidełku blisko ciała.

Jeśli minęło już kilka miesięcy, a Ty obawiasz się, że nadal nie nawiązałaś więzi z dzieckiem, porozmawiaj z pediatrą. Może on stwierdzić, czy przyczyną problemu nie jest kwestia psychologiczna lub zdrowotna.

Porady dla rodziców, jak pomóc dziecku lepiej się odżywiać, więcej się ruszać, zdrowiej żyć

0

Wskazówki, jak pokazać dzieciom, że zdrowe odżywianie i zdrowy tryb życia to świetna zabawa i przyjemne uczucie.

Można mówić dzieciom, że powinny dobrze się odżywiać i dokonywać zdrowych wyborów. Można też pokazać im, że to świetna zabawa i przyjemne uczucie – wtedy chętniej będą to robić. Oto jak:

Zwiększ czynnik zabawy

Pozwól dzieciom bawić się jedzeniem.

Nie tylko niemowlęta lubią bawić się jedzeniem. Robią to także dzieci w wieku szkolnym. Spraw, aby zdrowe przekąski były interaktywne.

„Podawanie dipu z owocami i warzywami zachęca dzieci do jedzenia produktów, które normalnie odrzuciłyby na bok” – mówi Jennifer McDaniel, RDN, LD. Jest ona dietetykiem, specjalistą ds. żywienia w sporcie i rzeczniczką Akademii Żywienia i Dietetyki.

Poproś dzieci, aby obtoczyły banana w maśle orzechowym i granoli. Możesz też zrobić buźki na płatkach śniadaniowych i kanapkach z brzoskwiniami, rodzynkami, pomidorami i innymi owocami lub warzywami.

Podsycaj ich kreatywność.

Dzieci uwielbiają kreatywne jedzenie. Zamiast podawać im kawałek świeżego owocu, włóż go do rożka z lodami.

Albo zrób błyskawiczną przekąskę w kształcie żaglówki: Nabij trójkąt sera na wykałaczkę i wetknij go w przepołowione jajko na twardo. To równie szybkie, jak położenie jajka i kawałka sera na talerzu.

Make It Easy

Pokaż dzieciom, że można jeść zdrowo w pośpiechu:

Daj im możliwość wyboru przekąski, którą mogą zabrać ze sobą w biegu.

Pokrój owoce i warzywa i umieść je na pierwszym planie w lodówce. Miej w zasięgu ręki takie przekąski, jak serek wiejski, mieszanki lub pełnoziarniste krakersy. Kupuj je w opakowaniach o wielkości pojedynczej porcji lub przygotuj własne.

Ogranicz jedzenie w fast foodach.

Nie masz czasu na gotowanie? Żaden problem.

„Zrób listę trzech do pięciu rzeczy, które możesz szybko przygotować, i zawsze miej w domu składniki” – radzi McDaniel.

Oto kilka szybkich i zdrowych posiłków: burritos z fasolą, omlet z warzywami, tuńczyk (z winogronami lub żurawiną). Na wszelki wypadek przygotuj posiłek z pełnoziarnistych krakersów, zwiniętego mięsa z delikatesów, marchewki z sosem ranczerskim i owoców.

Zrób z tego rodzinną sprawę

Jak zapewne zauważyłeś, Twoje dzieci chętniej robią to, co Ty robisz, niż to, co mówisz – niezależnie od tego, czy jest to dobre, czy złe. Dlatego dawaj dobry przykład, będąc aktywnym i zdrowo się odżywiając. Inne sposoby na zaangażowanie całej rodziny:

Wprowadzić jednakowe zasady dla wszystkich.

„Jeśli skupiamy się bardziej na dziecku w rodzinie, które ma nadwagę, przekazujemy mu wiadomość, że zrobiło coś złego” – mówi dr Shannon E. Hourigan. Wtedy nadwaga wydaje się być osobistą porażką. „Ale to nie dzieci są odpowiedzialne za to, co jedzą, tylko rodzice”. Hourigan jest psychologiem dziecięcym w New Balance Foundation Obesity Prevention Center w Boston Children’s Hospital oraz instruktorem psychologii w Harvard Medical School.

Nie należy mylić jedzenia z miłością.

„Pieczenie ciasteczek może wydawać się świetnym sposobem na okazanie miłości” – mówi Hourigan. „Ale zabawa z dziećmi na świeżym powietrzu pokazuje, że zależy Ci na nich i ich zdrowiu. Uczysz je czerpać radość z przebywania na świeżym powietrzu, dajesz im dobry przykład i tworzysz dłuższą pamięć niż pieczone ciasteczka.”

Skacz na skakance, graj w berka lub koszykówkę, jedź rowerem do biblioteki lub wybierz się do pobliskiego parku. Jeśli jesteś w domu, zagraj w chowanego, Twistera lub zatańcz do ulubionej muzyki.

Znajdź równowagę w życiu swojej rodziny.

Czy wszyscy jesteście przepełnieni? Czasami rodzice martwią się, że jeśli ich dziecko zrezygnuje z jakiegoś zajęcia, nie będzie w stanie konkurować z rówieśnikami, mówi McDaniel.

„Ale aby być zdrowym, potrzebna jest równowaga. Wybierzcie te zajęcia, które są naprawdę ważne, i zrezygnujcie z innych, tak abyście mieli czas na rodzinne spacery i rodzinne obiady.”

Gotujcie razem.

Pozwól dzieciom znaleźć kilka nowych przepisów i zaplanować posiłek – od zakupów po gotowanie.

Chcesz, aby nauczyły się czerpać radość z przygotowywania jedzenia. „Im bardziej będą zaangażowane” – mówi McDaniel – „tym chętniej będą próbować nowych potraw i korzystać ze zdrowszych opcji”.

Co analiza głosu może nam powiedzieć o stanie umysłu Putina

0

Eksperci zalecają ostrożność w wyciąganiu jakichkolwiek wniosków na temat Putina na podstawie ograniczonej liczby próbek mowy, ale zgadzają się, że analiza głosu, jeśli jest przeprowadzana przez ekspertów i stosowana wraz z innymi istotnymi informacjami, ma ogromny potencjał w zakresie opieki zdrowotnej.

Co analiza głosu może nam powiedzieć o stanie umysłu Putina

Kathleen Doheny

15 kwietnia 2022 C Gdy wojna na Ukrainie przybrała na sile, japońscy badacze przez kilka tygodni analizowali fragmenty głosu prezydenta Rosji Władimira Putina. Zdaniem badaczy, w miarę jak wzrastał poziom stresu, widoczne stawało się jego cierpienie psychiczne.

„Stan psychiki można zmierzyć na podstawie dźwięków mowy” – powiedział Kanji Okazaki, dyrektor generalny Risk Measurement Technologies w Tokio, która przeprowadziła badania nad Putinem i oferuje produkt do analizy głosu, pomagający firmom w monitorowaniu zdrowia psychicznego pracowników.

Eksperci z USA są ostrożni w wyciąganiu wniosków na temat Putina na podstawie ograniczonych próbek mowy, ale zgadzają się, że analiza głosu, jeśli jest przeprowadzana przez ekspertów i stosowana wraz z innymi istotnymi informacjami, ma ogromny potencjał w dziedzinie opieki zdrowotnej.

Głos – odwieczna wskazówka dotycząca zdrowia

Słuchanie głosu osoby w celu oceny stanu zdrowia fizycznego lub psychicznego nie jest niczym nowym. Naukowcy od dawna wiedzą, że choroby mogą wpływać na takie narządy, jak płuca, mózg i serce, a także na mięśnie i fałdy głosowe, co z kolei może zmieniać głos danej osoby.

Osoby zajmujące się zdrowiem psychicznym wiedzą, że pacjenci z depresją, u których leczenie przynosi poprawę, mówią szybciej niż wcześniej, na przykład z mniejszą liczbą przerw. Pacjenci z chorobą Parkinsona mają zwykle głos o niskim natężeniu i monotonnej jakości. Osoby ze stwardnieniem rozsianym mogą mówić niewyraźnie lub mieć zaburzony wzorzec mowy, z długimi przerwami między słowami.

Obecnie, dzięki technologii sztucznej inteligencji, C rozwijającej systemy komputerowe do wykonywania zadań, które zwykle wymagają ludzkiej inteligencji, w tym do rozpoznawania mowy, C obiecuje zwiększyć potencjał analizy głosu. Naukowcy mogą wytrenować algorytm, który będzie wykrywał oznaki stresu w głosie, po zbadaniu różnic w głosie u różnych osób i wyodrębnieniu różnic między osobami zestresowanymi i niezestresowanymi.

Badacze twierdzą, że analiza głosu może potencjalnie pomóc w diagnozowaniu zdrowia psychicznego i innych schorzeń, śledzeniu skuteczności leczenia, a nawet przewidywaniu problemów zdrowotnych, takich jak zawał serca. Firmy i naukowcy już teraz wykorzystują analizę głosu, a konsumenci mogą pobrać kilka aplikacji i korzystać z nich na smartfonach.

Analiza Putina

W przypadku analizy Putina Okazaki mówi, że „stan strun głosowych odczytuje się z dźwięku mowy. Kiedy człowiek odczuwa napięcie, stres, struny głosowe stają się sztywne. Jest to reakcja mimowolna i nie można jej samodzielnie kontrolować” – mówi. „Tak więc stan psychiki można zmierzyć na podstawie dźwięków mowy”.

Jako przykład sugeruje przypomnienie sobie, jak głos podnosi się lub brzmi „nie”, gdy jest się zdenerwowanym, ponieważ napięcie powoduje usztywnienie strun głosowych.

Okazaki przeanalizował ponad godzinę wystąpień Putina od 1 lutego do 19 marca, a następnie porównał je ze spokojnym przemówieniem, które wygłosił we wrześniu 2020 roku w ONZ, gdzie chwalił współpracę międzynarodową. Do 10 marca, kiedy przewidywany przez niego wynik wojny nie nastąpił, wykryty poziom stresu był o 40% wyższy od poziomu wyjściowego – stwierdził Okazaki w poprzednich raportach.

W wywiadzie przesłanym pocztą elektroniczną Okazaki powiedział, że jego firma kontynuuje analizę głosu Putina, ale powstrzymuje się od prognozowania, czy lub kiedy może się on poddać.

„Trzeba przyznać, że przewidywanie poddania się jest trudne – powiedział. Dzieje się tak dlatego, że nie ma wystarczającej ilości danych, by można było dokonać wiarygodnych prognoz”.

Eksperci: Nie tak szybko

„Byłbym bardzo ostrożny wobec wszelkich sugestii, że problem psychiatryczny można wywnioskować [z nagrań wypowiedzi Putina]” – mówi dr Alexander S. Young, profesor i tymczasowy przewodniczący wydziału psychiatrii i nauk biologiczno-behawioralnych w David Geffen School of Medicine na UCLA. „W rzeczywistości sugerowałbym, aby w tym przypadku nie sugerować niczego takiego. Konieczna byłaby prawdziwa ocena psychiatryczna”.

Analiza głosu jest obiecująca, ale ma jeszcze wiele do zrobienia, twierdzą eksperci w tej dziedzinie.

„Jako naukowiec badający głos, jestem podekscytowany tym potencjałem” – mówi dr Satrajit S. Ghosh, główny badacz w McGovern Research Institute for Brain Research w Massachusetts Institute of Technology.

Wykorzystuje on neuroobrazowanie, mowę i uczenie maszynowe do poprawy oceny i leczenia zdrowia psychicznego. Dokonał również oceny opublikowanych badań dotyczących wykorzystania mowy do oceny zaburzeń psychicznych.

„Ta dziedzina dopiero raczkuje” – mówi. „Bardzo łatwo jest się tym ekscytować. [Mam jednak wrażenie, że dziedzina ta nie jest jeszcze na tyle zaawansowana, by dokładnie wiedzieć, jakiego rodzaju informacje możemy wydobyć z głosu w odniesieniu do ludzkiego zachowania.”

Podobnie jak inni eksperci, Ghosh twierdzi, że istnieją obawy związane z tą technologią. Bazy danych wykorzystywane w analizach głosu wymagają udoskonalenia, należy też zająć się kwestiami prywatności – mówi.

Reza Hosseini Ghomi, dr n. med., neuropsychiatra z Uniwersytetu w Waszyngtonie i dyrektor medyczny Brain Check, platformy technologicznej zajmującej się zdrowiem poznawczym, twierdzi, że w przyszłości wysokiej jakości próbka głosu sama w sobie będzie wartościowa, ale nauka musi się rozwijać. Twierdzi on, że analiza głosu będzie przydatna we wszystkich dziedzinach i badał jej zastosowanie w depresji, ale w praktyce koncentruje się na takich schorzeniach jak demencja i utrata funkcji komórek nerwowych.

„W takich przypadkach mogę wskazać prawdę” – mówi, odnosząc się do dowodów na odkładanie się w mózgu blaszek miażdżycowych, które mogą potwierdzić wyniki analizy głosu.

Jak twierdzi dr Lillian Glass, ekspert ds. komunikacji i mowy ciała z Los Angeles, przy diagnozowaniu stanu zdrowia psychicznego danej osoby, w tym Putina, głos nie jest jedyną ważną rzeczą do oceny. Jej zdaniem branie pod uwagę wyłącznie głosu „to tak, jakby próbując opisać słonia, patrzeć [tylko] na jego ogon”.

„Trzeba zwrócić uwagę na mowę ciała. Czy się trzęsie, czy porusza innymi częściami ciała? Czy jest dużo ruchu?”. Liczy się również treść wypowiedzi, a także ton. „Jeśli chcesz wiedzieć, jak radzi sobie któryś z Twoich liderów, zwróć uwagę na te aspekty”.

Ghomi radzi konsumentom, którzy chcieliby używać aplikacji do oceny samych siebie: „W tym momencie pomyśl o tym jak o uczestnictwie w badaniach”.

Zakres badań nad analizą głosu

Wśród obszarów, w których prowadzone są badania z wykorzystaniem analizy głosu:

Ryzyko sercowe: Algorytm komputerowy oparty na sztucznej inteligencji przewidział na podstawie nagrań mowy prawdopodobieństwo wystąpienia u danej osoby problemów z sercem związanych z zatkanymi tętnicami – donoszą naukowcy z Mayo Clinic. Badacze ocenili trzy 30-sekundowe nagrania głosu 108 pacjentów za pomocą aplikacji na smartfony. System przeanalizował ponad 80 cech nagrań głosowych.

Następnie badacze przyznali każdej osobie odpowiednią ocenę. W ciągu 2 lat obserwacji osoby z wysoką punktacją były 2,6 razy bardziej narażone na problemy kardiologiczne i 3 razy bardziej narażone na odkładanie się blaszki miażdżycowej w testach medycznych niż osoby z niską punktacją.

Depresja: Inni badacze, w tym Ghomi, byli w stanie określić cechy głosu pobranego od pacjentów z depresją, które dokładnie przewidywały, jak pacjent odpowie na jedno pytanie w kwestionariuszu oceniającym, czy pacjent jest zagrożony samobójstwem.

W innym badaniu naukowcy koreańscy odkryli, że analiza głosu może pomóc pracownikom służby zdrowia w wykrywaniu mniejszej i większej depresji. Wyodrębnili oni 21 cech głosu z nagrań wywiadów i porównali je w trzech grupach: 33 uczestników bez depresji, 26 z niewielką depresją i 34 z dużą depresją. Znaleziono siedem wskaźników głosu, które wykazywały różnice między trzema grupami, nawet po skorygowaniu takich czynników, jak wiek i masa ciała.

PTSD: Algorytm oparty na mowie może pomóc w identyfikacji pacjentów z zespołem stresu pourazowego – odkryli inni badacze. Uzyskali oni próbki mowy od weteranów, u których lekarze ocenili, czy cierpią na PTSD, czy nie, i wyodrębnili cechy głosu, których występowanie jest bardziej prawdopodobne u osób z PTSD.

Programy do analizy głosu dostępne na rynku

W 2021 roku Cigna International, globalna firma świadcząca usługi zdrowotne, wprowadziła test StressWaves dla osób i pracodawców, których członkowie posiadają ubezpieczenie Cigna. Użytkownik rozmawia przez 90 sekund, odpowiadając na pytania, a następnie otrzymuje analizę, czy jego poziom stresu jest niski czy wysoki.

Sonde Health oferuje aplikację Mental Fitness, opartą na badaniach wykazujących, że zmiany głosu są powiązane ze zmianami zdrowia psychicznego – mówi Jim Harper, założyciel i dyrektor operacyjny firmy z siedzibą w Bostonie.

„Celem jest zachęcenie do zaangażowania się” – mówi, podkreślając, że narzędzie ma na celu promowanie ogólnego dobrego samopoczucia, a nie diagnozowanie. Firma posiada również narzędzie do badania układu oddechowego, po tym jak odkryła, że pewne cechy głosu są powiązane z pacjentami cierpiącymi na astmę i inne problemy z płucami.

Początkująca firma Eleos Health oferuje program dla specjalistów z dziedziny zdrowia behawioralnego, który za zgodą pacjenta rejestruje jego sesje z lekarzem i, wykorzystując sztuczną inteligencję głosową, mierzy postępy, a jednocześnie obiecuje oszczędzać czas lekarzy.

Ghomi jest doradcą firmy Kintsugi, twórcy technologii biomarkerów głosowych dla depresji i stanów lękowych, a także członkiem biura prelegentów firmy Biogen.

Alergia na mleko: Produkty, których należy unikać, żywność zawierająca mleko i porady

0

Dowiedz się, jakich pokarmów należy unikać, jeśli masz alergię na mleko.

Nie należy mylić nietolerancji laktozy z alergią na mleko. To nie są te same rzeczy. Nietolerancja laktozy to sytuacja, w której nie można strawić laktozy, cukru znajdującego się w produktach mlecznych. Często występują takie objawy, jak ból brzucha, gazy i biegunka. W przypadku alergii na mleko, objawy dotyczą nie tylko przewodu pokarmowego. Alergia na mleko występuje, gdy układ odpornościowy uważa nabiał za obcego najeźdźcę i atakuje go, uwalniając substancje chemiczne zwane histaminami. Objawy mogą być różne – od świszczącego oddechu po wymioty i biegunkę.

Produkty mleczne, których należy unikać

  • Masło i tłuszcz maślany

  • Sery, w tym sery twarogowe i sosy serowe

  • Śmietana, w tym kwaśna śmietana

  • Custard

  • Mleko, w tym maślanka, mleko w proszku i mleko odparowane

  • Jogurt

  • Lody

  • Pudding

Żywność zawierająca mleko

Żywność ta często zawiera białko mleka krowiego. Przed zakupem należy sprawdzić ich etykiety. Jeśli jesz poza domem, zapytaj, czy do ich przygotowania użyto mleka.

  • Dania typu au gratin i białe sosy

  • Wypieki – chleb, ciastka, krakersy, ciasta

  • Żywność panierowana i smażona

  • Mieszanka ciast

  • Zboża

  • Guma do żucia

  • Cukierki czekoladowe i śmietankowe

  • Kremówki do kawy

  • Żywność kremowa lub w postaci szalek

  • Pączki

  • Batoniki granola

  • Zupy

  • Potrawy indyjskie, w których bardzo często występuje ghee (rodzaj masła)

  • Mleko słodowe

  • Margaryna

  • Ziemniaki tłuczone

  • Mięso — konserwowane i przetworzone, włączając wędliny i mięso delikatesowe

  • Nugat, występujący w niektórych słodyczach

  • sosy sałatkowe

  • Sherbet

Składniki z mlekiem

Jeśli zobaczysz te składniki na etykiecie, oznacza to, że żywność zawiera białka mleka:?

  • Sztuczny aromat masła lub sera

  • Kazeina lub kazeiniany

  • Diacetyl

  • Twaróg

  • Ghee

  • Hydrolizaty

  • Laktalbumina, fosforan laktalbuminy

  • Laktoza, laktoglobulina, laktoferyna, laktuloza

  • Proszki proteinowe

  • Recaldent

  • Rennet

  • Tagatoza

  • Serwatka lub produkty z serwatki

Powyższe listy mogą nie być kompletne. Sprawdź wszystkie składniki, które nie są Ci znane.

Porady jak dobrze żyć z alergią na mleko

  • Znajdź inne sposoby na dostarczenie witamin i składników mineralnych. Produkty mleczne są ważnym źródłem wapnia, białka oraz witamin D i B12. Jeśli Ty lub Twoje dziecko macie alergię na mleko, produkty takie jak brokuły, szpinak i produkty sojowe mogą pomóc wypełnić tę lukę. Zarejestrowany dietetyk może pomóc w opracowaniu odpowiednio zbilansowanego planu żywieniowego.

  • Wypróbuj substytuty nabiału. Pij mleko sojowe, ryżowe, owsiane, migdałowe, które jest wzbogacone w wapń i witaminę D. Szukaj lodów, czekolady, sera i jogurtu bez zawartości nabiału. Zamiast masła używaj margaryny z olejem roślinnym. Łyżka stołowa octu w filiżance mleka ryżowego lub sojowego może zastąpić maślankę.

  • Należy uważać na produkty koszerne. Niektóre z nich mogą zawierać białko mleka, nawet te oznaczone jako „pareve”, które zgodnie z wytycznymi koszerności nie zawierają mleka.

  • Trzymaj się z dala od żywności bez etykiet, np. z barów sałatkowych, lad delikatesowych i piekarni. Jest bardziej prawdopodobne, że przypadkowo znajdą się w nich czynniki wywołujące alergię.

  • Zawsze czytaj etykiety, nawet na produktach, które kupujesz co tydzień. Producenci żywności ciągle zmieniają składniki. To, że w przeszłości coś było dla Ciebie bezpieczne, nie oznacza, że będzie tak zawsze.

  • Zapytaj swojego pediatrę o bezpieczną mieszankę. Jeśli masz dziecko z alergią na mleko, lekarz może zasugerować preparat oparty na kazeinie i hydrolizacie.

  • Unikaj mleka poza kuchnią. Sprawdzaj etykiety na kosmetykach, kremach i maściach, aby sprawdzić, czy nie zawierają mleka krowiego w jakiejkolwiek postaci. Niektóre leki zawierają również serwatkę, która jest wytwarzana z mleka.