Lekarz mówi ci. – Strona 3187

ABC oświadczeń zdrowotnych

ŻYCIE

Editor

-

31 maja, 2022

0

Więcej informacji na etykietach produktów spożywczych już wkrótce w najbliższym sklepie spożywczym

ABC oświadczeń zdrowotnych

Więcej informacji na etykietach produktów spożywczych już wkrótce w najbliższym sklepie spożywczym

Kathleen M. Zelman, MPH, RD, LD Z archiwum lekarza

Według Food and Drug Administration (FDA), jeśli masz nadwagę lub otyłość, może to być wynikiem zbyt małej ilości informacji o wartościach odżywczych. Proponowany przez FDA program Consumer Health Information for Better Nutrition ma na celu poprawę zrozumienia konsekwencji zdrowotnych dokonywanych przez nas wyborów żywieniowych. Planuje się zaostrzenie restrykcji wobec producentów żywności w celu zapewnienia prawdziwych informacji zdrowotnych na etykietach, aby można było wybierać zdrowszą żywność. Czy pomoże to konsumentom, czy tylko zwiększy zamieszanie wokół diety i zdrowia?

Gra w twierdzenie

Przeglądanie informacji o właściwościach zdrowotnych umieszczanych na produktach jest jak chodzenie po polu minowym. Dobrą wiadomością jest to, że FDA obiecuje wzmocnić egzekwowanie nowych zasad i przepisów, co powinno doprowadzić do powstania etykiet, którym możemy zaufać. Celem nowego programu jest pomoc w zrozumieniu „gry w oświadczenia” i rozróżnieniu między oświadczeniami kwalifikowanymi i niekwalifikowanymi.

Przykładem dozwolonego oświadczenia zdrowotnego, które musi zawierać odniesienie do żywności lub substancji i choroby, jest: „Wapń może zmniejszyć ryzyko osteoporozy”. Natomiast oświadczenie zdrowotne bez zastrzeżeń wchodzi w zakres oświadczenia dotyczącego struktury/funkcji, które może jedynie opisywać, w jaki sposób żywność lub substancja wpływa na strukturę lub funkcję organizmu i nie może odnosić się do choroby, np. Czy potrafisz odróżnić te dwa oświadczenia? Prawdopodobnie nie – większość ludzi wywnioskowałaby taką samą korzyść z obu stwierdzeń.

W programie zaproponowano system, w którym oświadczenia zdrowotne byłyby klasyfikowane w skali A-D. Produkty z oświadczeniami zdrowotnymi „A” mają najbardziej przekonujące dowody potwierdzające ich związek, podobnie jak poniższe oświadczenia, które są jedynymi

zatwierdzonymi przez FDA oświadczeniami zdrowotnymi

:

Wapń i osteoporoza
Tłuszcze w diecie a rak
Tłuszcze nasycone i cholesterol a ryzyko choroby wieńcowej serca
Alkohole cukrowe i próchnica zębów
Błonnik i rak
Kwas foliowy i wady cewy nerwowej
Owoce i warzywa a nowotwory
Błonnik rozpuszczalny a choroba wieńcowa serca
Sód i nadciśnienie tętnicze
Białko sojowe a ryzyko choroby wieńcowej serca
Stanole/sterole a ryzyko choroby wieńcowej serca
Orzechy a choroby sercowo-naczyniowe

Oświadczenia zdrowotne zaklasyfikowane do kategorii „B” mają istotne dowody naukowe, ale nie są rozstrzygające. Klasyfikacja „C” i „D” sugerowałaby, że dowody nie są istotne, a zatem oświadczenie nie jest poparte odpowiednimi badaniami naukowymi. Ponadto do oświadczeń zdrowotnych bez zastrzeżeń należy dołączyć zastrzeżenie typu: „produkt ten nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia, wyleczenia lub zapobiegania jakimkolwiek chorobom”. System ten, w najlepszym przypadku, pomoże konsumentom szukać prawdy w reklamie i nie dać się łatwo wprowadzić w błąd co do zależności między dietą a chorobami. FDA ma nadzieję, że producenci będą tworzyć zdrowsze produkty i nie będą próbowali używać mylących sformułowań, które dezorientują konsumentów.

Na rynek, na rynek

Co ma zrobić konsument?

Polegać na panelu faktów żywieniowych, który jest najbardziej użyteczną informacją na etykiecie.
Zapoznaj się z oświadczeniami zatwierdzonymi przez FDA i staraj się wypełniać swój koszyk produktami, o których wiemy, że są dla nas dobre.
Kiedy na opakowaniach zaczną pojawiać się informacje o zawartości substancji szkodliwych, trzymaj się tych z literami A i B.
Przeczytaj drobny druk i zrozum, że wyłączenia odpowiedzialności są po to, aby Cię chronić.
Pamiętaj: nie ma magicznych pocisków; żadna żywność nie zawiera wszystkiego, czego potrzebujesz.
Bądź żądny przygód! Próbuj różnych rodzajów żywności, aby dostarczyć do swojej diety bogactwo składników odżywczych.
Lekarz to Twoja ulubiona strona internetowa, na której znajdziesz najnowsze informacje na temat diety i odżywiania.

Wątpię, by epidemia otyłości była związana z rozumieniem przez konsumentów oświadczeń zdrowotnych. Po prostu przyczyną epidemii jest nasze zamiłowanie do jedzenia i pogarda dla ćwiczeń, a nie etykiety. Czy jednak stwierdzenie „schudnij więcej dzięki 100% dziennej wartości wapnia” zachęca konsumentów do zakupu produktu? Być może tak. FDA liczy na to i wprowadza zmiany w procesie tworzenia oświadczeń żywieniowych, próbując pomóc konsumentom w dokonywaniu mądrzejszych wyborów. Trzymaj się listy „A” lub „B” oświadczeń zdrowotnych, które prowadzą Cię do produktów o największych korzyściach odżywczych.

Sąd apelacyjny podtrzymuje obowiązek szczepień dla pracowników federalnych

Editor

-

31 maja, 2022

0

Federalny sąd apelacyjny utrzymał w czwartek w mocy wprowadzony przez administrację Bidena obowiązek szczepienia pracowników federalnych szczepionką COVID-19.

Sąd Apelacyjny podtrzymuje obowiązek szczepień dla pracowników federalnych

Ralph Ellis

8 kwietnia 2022 r. C Federalny sąd apelacyjny podtrzymał w czwartek wprowadzony przez administrację Bidena obowiązek szczepienia pracowników federalnych szczepionką COVID-19.

Sąd Apelacyjny 5. Okręgu USA w Nowym Orleanie głosami 2-1 uchylił styczniowy nakaz wydany przez sędziego federalnego w Teksasie, który uniemożliwił wprowadzenie w życie mandatu szczepionkowego.

Sędziowie 5. okręgu powiedzieli, że sędzia Sądu Okręgowego USA Jeffrey Brown nie miał kompetencji do zablokowania mandatu.

We wrześniu ubiegłego roku, w szczytowym okresie fali zachorowań na deltę, prezydent Joe Biden ogłosił Narodowy Plan Gotowości COVID-19, który przewidywał wymóg szczepień dla pracowników federalnych.

Mandat został zaskarżony w sądzie i doprowadził do wydania nakazu przez Browna, który stwierdził, że administracja nie ma uprawnień do zmuszania pracowników federalnych do poddania się procedurze medycznej w celu zachowania pracy, jak donosi The New York Times. Rząd federalny złożył apelację.

Nie jest jasne, jakie skutki będzie miało to orzeczenie. The Times zauważył, że około 95% pracowników federalnych stosowało się do nakazu już w momencie wydania nakazu w styczniu. W skali kraju, według CDC, około 66,7% całej populacji USA i 75,6% osób powyżej 18 roku życia jest w pełni zaszczepionych.

Decyzje te uwypukliły ideologiczne podziały w sądownictwie – podała agencja The Associated Press.

Brown został mianowany przez prezydenta Donalda Trumpa. W 5. okręgu sędziowie Carl Stewart i James Dennis, którzy zostali mianowani przez prezydenta Billa Clintona, głosowali większością głosów, a sędzia Rhesa Barksdale, mianowana przez prezydenta George’a H.W. Busha, głosowała mniejszością.

Inne części szeroko zakrojonego programu szczepień zostały zablokowane przez sądy, w tym obowiązek szczepień lub testów dla pracowników firm zatrudniających ponad 100 osób oraz przepisy dotyczące szczepień dla pracowników kontrahentów federalnych. Sąd Najwyższy zezwolił na utrzymanie mandatu dla pracowników służby zdrowia w placówkach otrzymujących pieniądze federalne.

Liczba ofiar śmiertelnych na amerykańskich drogach wzrosła do prawie 43 000 w 2021 r.

AKTUALNOŚCI

Editor

-

31 maja, 2022

0

W ubiegłym roku na drogach w Stanach Zjednoczonych zginęło prawie 43 000 osób, co stanowi najwyższą liczbę od ponad dekady.

Liczba ofiar śmiertelnych na amerykańskich drogach wzrosła do prawie 43 000 w 2021 roku

Carolyn Crist

18 maja 2022 C Prawie 43 000 osób zginęło na drogach w Stanach Zjednoczonych w ubiegłym roku, co stanowi najwyższą liczbę od ponad dekady.

Według Associated Press liczba ofiar śmiertelnych wzrosła o 10,5% w porównaniu z rokiem 2020, ponieważ Amerykanie wrócili do prowadzenia pojazdów po kwarantannie i izolacji spowodowanej pandemią COVID-19. Wzrost ten stanowi największy procentowy skok liczby ofiar od czasu, gdy National Highway Traffic Safety Administration zaczęła zbierać dane o zgonach na drogach w 1975 roku.

Przed rokiem 2020 liczba ofiar śmiertelnych spadała przez 3 lata z rzędu, a od 2008 roku utrzymywała się na poziomie poniżej 40 000. Poprzedni najwyższy poziom C 43 500 ofiar śmiertelnych odnotowano w 2005 roku.

Ten kryzys na naszych drogach jest pilny i można mu zapobiec, powiedział w oświadczeniu dr Steven Cliff, zastępca administratora NHTSA.

Podwoimy nasze wysiłki na rzecz bezpieczeństwa i potrzebujemy, aby wszyscy – władze stanowe i lokalne, obrońcy bezpieczeństwa, producenci samochodów i kierowcy – przyłączyli się do nas. Od tego zależy całe nasze życie”.

Według wstępnych danych opublikowanych we wtorek, w ubiegłym roku w wypadkach drogowych zginęło około 42 915 osób, w porównaniu z 38 824 w roku 2020. Ostateczne dane zostaną opublikowane jesienią – podała agencja AP.

W 2021 r. każdego dnia w wypadkach drogowych w USA ginęło około 118 osób – podała NHTSA. W porównaniu z rokiem 2020 w 44 stanach, Dystrykcie Kolumbii i Portoryko odnotowano w ubiegłym roku wzrost liczby ofiar śmiertelnych wypadków drogowych. Największy wzrost nastąpił w Teksasie, Kalifornii i na Florydzie.

Z drugiej strony, liczba ofiar na wyspach Rhode pozostała na tym samym poziomie, a spadek odnotowano w stanach Wyoming, Nebraska, Wisconsin, Maryland i Maine.

Według raportu NHTSA liczba ofiar śmiertelnych wzrosła w niemal wszystkich rodzajach wypadków. Liczba wypadków związanych z podróżami poza granice stanu wzrosła o 15% w porównaniu z rokiem 2020, często na wiejskich drogach międzystanowych lub drogach dojazdowych do autostrad miejskich. Liczba ofiar śmiertelnych na obszarach miejskich oraz w zderzeniach z udziałem wielu pojazdów wzrosła o 16%. Liczba ofiar śmiertelnych wśród pieszych wzrosła o 13%.

W zależności od wieku, liczba ofiar śmiertelnych wśród kierowców w wieku 65 lat i starszych wzrosła o 14%, co odwróciło tendencję spadkową z roku 2020. Liczba ofiar śmiertelnych w grupie wiekowej od 35 do 44 lat również wzrosła o 15%. Wśród dzieci poniżej 16 roku życia liczba ofiar śmiertelnych wzrosła o 6%.

AP donosi, że liczba ofiar śmiertelnych z udziałem co najmniej jednej dużej ciężarówki wzrosła o 13%. Liczba ofiar śmiertelnych na motocyklach wzrosła o 9%, a na rowerach o 5%.

Amerykanie przejechali w ubiegłym roku o 325 miliardów mil więcej, co oznacza wzrost o 11,2% w porównaniu z rokiem 2020 – podało NHTSA. To częściowo przyczyniło się do wzrostu liczby ofiar śmiertelnych.

W tym samym czasie liczba ofiar śmiertelnych wśród kierowców przekraczających prędkość oraz ofiar śmiertelnych w wypadkach spowodowanych przez alkohol wzrosła o 5%.

Według Governors Highway Safety Association w 2021 r. do większej liczby zgonów przyczyniły się ryzykowne zachowania kierowców, w tym rzadsze zapinanie pasów bezpieczeństwa, nadmierna prędkość, prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu lub narkotyków, jazda w rozproszeniu oraz drogi zaprojektowane z myślą o prędkości, a nie o bezpieczeństwie.

To połączenie zniweczyło półtorej dekady postępu w ograniczaniu liczby wypadków drogowych, obrażeń i ofiar śmiertelnych, powiedział w oświadczeniu Russ Martin, starszy dyrektor ds. polityki i relacji z rządem w stowarzyszeniu.

Ten ponury kamień milowy potwierdza, że cofamy się, jeśli chodzi o bezpieczeństwo na naszych drogach – powiedział. Nigdy nie możemy uznać tych zgonów za cenę mobilności i wygody; większości wypadków śmiertelnych na drogach można zapobiec.

Na początku tego roku Departament Transportu USA przedstawił krajową strategię, która ma na celu rozwiązanie problemu rosnącej liczby ofiar śmiertelnych – donosi agencja AP. W ciągu najbliższych dwóch lat departament ma zapewnić federalne wytyczne i dotacje w ramach ustawy infrastrukturalnej administracji Bidena, aby zachęcić stany i władze lokalne do obniżenia limitów prędkości, wprowadzenia bezpieczniejszych projektów dróg i stosowania fotoradarów.

We wtorek departament ogłosił, że otworzył pierwszą rundę zgłoszeń do programu infrastrukturalnego, w ramach którego w ciągu 5 lat wyda do 6 miliardów dolarów na lokalne działania mające na celu ograniczenie liczby wypadków i ofiar śmiertelnych na drogach.

NHTSA ma również przepisy oczekujące na wprowadzenie wymogu stosowania elektronicznych systemów automatycznego hamowania awaryjnego i wykrywania pieszych we wszystkich nowych lekkich pojazdach, jak podała agencja AP, a także automatycznego hamowania awaryjnego w ciężkich ciężarówkach.

Nasz naród zrobił niebezpieczny i śmiertelnie niebezpieczny krok wstecz w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego i jazdy po pijanemu, powiedział w oświadczeniu Alex Otte, krajowy prezes organizacji Mothers Against Drunk Driving.

Więcej rodzin i społeczności odczuwa miażdżącą skalę tego kryzysu na naszych drogach, powiedziała.

Bezpieczeństwo resztek: Przechowywanie, odgrzewanie i wiele więcej

Editor

-

31 maja, 2022

0

Bezpieczeństwo resztek: Przechowywanie, odgrzewanie i wiele więcej

Są smaczne, łatwe w przygotowaniu i niedrogie. Ale czy przechowujesz i podgrzewasz je we właściwy sposób? Oto kilka rzeczy, które powinieneś wiedzieć o resztkach.

1/11

Bakterie powodujące zatrucia pokarmowe szybko rozwijają się w temperaturze pokojowej. Aby mieć pewność, że jedzenie jest bezpieczne, włóż je do lodówki lub zamrażarki w ciągu 2 godzin po ugotowaniu lub zdjęciu ze źródła ciepła, np. z podgrzewacza. Jeśli na zewnątrz jest gorąco (powyżej 90 F), zrób to w ciągu 1 godziny. Jedna na trzy osoby przyznaje się do zjedzenia pizzy pozostawionej na noc. Jeśli te kromki leżały na zewnątrz przez wiele godzin, wyrzuć je.

Mit: Chłodź gorące produkty przed schłodzeniem

2/11

Nie musisz czekać, aż resztki jedzenia osiągną temperaturę pokojową. Gorące potrawy można wkładać bezpośrednio do lodówki. Duże ilości, takie jak garnek zupy lub cały kurczak, mogą wymagać zbyt długiego czasu na schłodzenie. Jeśli chcesz je szybko schłodzić, możesz podzielić je na mniejsze, płytkie porcje lub włożyć w szczelnym pojemniku do dużej miski z lodem i odrobiną wody.

Fakt: Nastaw lodówkę na temperaturę 40°C lub niższą

3/11

Ponad jedna trzecia Amerykanów ma zbyt ciepłe lodówki. Może to prowadzić do rozwoju bakterii. Sprawdź, czy lodówka jest ustawiona na 40 stopni lub mniej; zamrażarka powinna mieć temperaturę 0 F lub mniej. Jeśli kontrolka nie pokazuje dokładnej temperatury, może być potrzebny termometr do urządzenia. Najlepiej zostawić wolne miejsce między przedmiotami. Pomoże to zimnemu powietrzu w cyrkulacji i schłodzeniu żywności.

Mit: Resztki są bezpieczne, dopóki nie zaczną pachnieć

4/11

Bakterii, które mogą wywołać chorobę, nie widać, nie czuć ich zapachu ani smaku. Aby uchronić się przed zatruciem pokarmowym, wyrzuć jedzenie po 3 lub 4 dniach w lodówce lub przenieś je do zamrażarki. Zamrożone resztki są bezpieczne przez długi czas, ale po upływie 3 do 4 miesięcy tracą smak i konsystencję. Zawsze używaj szczelnego opakowania lub pojemnika i zapisuj datę.

Mit: Jedzenie zimnych resztek jest w porządku

5/11

Aby zabić niebezpieczne bakterie, należy podgrzać jedzenie do temperatury 165 stopni C. Najlepszym sposobem sprawdzenia, czy osiągnęło ono tę temperaturę, jest użycie termometru do żywności. Przyłóż go w różnych miejscach, zwłaszcza w najgrubszej lub najgłębszej części, ponieważ potrawy mogą gotować się nierównomiernie.

Fakt: Nie używaj gorącej wody do rozmrażania zamrożonej żywności

6/11

Wkładanie mrożonek do gorącej wody lub pozostawianie ich na blacie kuchennym w celu rozmrożenia może spowodować szybszy rozwój bakterii. Istnieją trzy bezpieczne sposoby rozmrażania żywności: w lodówce, w zimnej wodzie i w kuchence mikrofalowej. Bezpieczne jest także gotowanie żywności prosto z zamrożenia.

Mit: Zamrażanie żywności niszczy bakterie

7/11

Mrożenie może spowolnić rozwój bakterii, ale ich nie zabija. Kiedy rozmrażasz resztki jedzenia, bakterie mogą zacząć się ponownie rozwijać i spowodować chorobę. Dlatego ważne jest, aby rozmrożone resztki odgrzewać we właściwy sposób.

Mit: Odgrzewanie resztek w wolnowarze jest w porządku

8/11

Podgrzewanie wolnowaru i naczynia do zapiekania może trochę potrwać. Oznacza to, że temperatura resztek może wynosić od 40 do 140°C zbyt długo. Zamiast tego gotuj je w kuchence mikrofalowej, piecz w temperaturze 325°C lub wyższej albo doprowadzaj sosy, zupy i sosy do wrzenia. Bez względu na wybraną metodę, przed podaniem zawsze sprawdzaj temperaturę termometrem.

Fakt: Resztki jedzenia można zamrozić więcej niż raz

9/11

Nie skończyłeś wszystkich resztek? Nie wyrzucaj ich. Włóż je z powrotem do zamrażarki i zachowaj na kolejny posiłek. Upewnij się tylko, że najpierw podgrzałeś je do temperatury 165 stopni Celsjusza. Jeśli zamrożono duży pojemnik z resztkami, a potrzebna jest tylko ich część, można bezpiecznie rozmrozić resztki w lodówce, wyjąć potrzebną część i ponownie zamrozić pozostałą część rozmrożonych resztek bez konieczności ponownego podgrzewania.

Mit: Mikrofale zabijają wszystkie bakterie

10/11

Mikrofale gotują żywność od zewnątrz do środka. Pozostawia to zimne miejsca, w których mogą rozwijać się bakterie. Jedno z badań wykazało, że zwykłe podgrzewanie potrawy przez 5 minut nie zabiło salmonelli. Aby bezpiecznie korzystać z mikrofalówki, przykryj resztki jedzenia pokrywką lub wentylowaną folią plastikową. W połowie gotowania wymieszaj, obróć lub odwróć potrawę do góry dnem. Pozostawić na kilka minut, a następnie umieścić termometr w różnych miejscach, aby sprawdzić temperaturę.

Mit: Jedz resztki zaraz po odgrzaniu

11/11

Jeśli odgrzewałeś resztki w mikrofalówce, musisz odczekać kilka minut, zanim się nimi zajmiesz. Działanie mikrofal polega na szybkim wprawianiu cząsteczek żywności w drgania. Nawet potem nadal wytwarzają ciepło i gotują potrawę, więc jej temperatura może wzrosnąć o kilka stopni. Aby mieć pewność, że resztki jedzenia są bezpieczne, odstaw je na 3 minuty.

Pielęgnacja skóry dziecka: Pytania i odpowiedzi ekspertów na temat wysypek i nie tylko

RODZICIELSTWO

Editor

-

31 maja, 2022

0

Pielęgnacja skóry dziecka: Pytania i odpowiedzi ekspertów na temat wysypek i nie tylko

Jakie są najczęstsze problemy związane z pielęgnacją skóry dziecka? Jak leczyć pieluszkowe zapalenie skóry? Nasz ekspert odpowiada na te i inne pytania.

Wytyczne dotyczące pielęgnacji skóry dziecka mogą wydawać się skomplikowane – pełne zaleceń dotyczących stosowania tego, a unikania tamtego. Ale tak naprawdę dbanie o skórę dziecka nie jest takie trudne.

Czasami świeżo upieczeni rodzice przesadzają z produktami, które nie są konieczne dla niemowląt.

Aby zrozumieć niektóre z najlepszych sposobów pielęgnacji skóry noworodka, lekarz przeprowadził rozmowę z Jeremym F. Shapiro, MD, MPH, FAAP. Ten kalifornijski pediatra i ojciec trójki dzieci omówił najważniejsze pytania dotyczące pielęgnacji skóry niemowląt, jakie słyszy od nowych rodziców, a także to, co zaleca do pielęgnacji delikatnej skóry noworodków.

Jakie są trzy najczęstsze problemy związane z pielęgnacją skóry niemowląt i jak rodzice mogą je rozwiązać?

Pieluszkowe zapalenie skóry:

Nigdy nie ma dnia bez wizyty w gabinecie lub telefonu w sprawie pieluszkowego zapalenia skóry! Istnieje wiele przyczyn występowania pieluszkowego zapalenia skóry. Najczęstsze z nich to grzyby lub bakterie, częste robienie kupy oraz zmiany w diecie dziecka lub matki karmiącej piersią.

Bez względu na przyczynę, zwykle zalecam rodzicom, aby przestali używać chusteczek dla niemowląt i zamiast tego myli dziecko ciepłą wodą, a następnie osuszali je po każdej zmianie pieluszki. Zalecam też stosowanie bezzapachowego kremu ochronnego do leczenia odparzeń. Jeśli pieluszkowe zapalenie skóry nasila się, koniecznie porozmawiaj z pediatrą o dalszym leczeniu.

Zawsze przypominam rodzicom, aby pocieszali się tym, że pieluszkowe zapalenie skóry w końcu zniknie na zawsze, ponieważ pewnego dnia dziecko nie będzie już potrzebowało pieluch – choć zwykle potrzeba na to trochę czasu!

Czepek kołyskowy:

Jest to kolejny powszechny problem związany z pielęgnacją skóry i bardzo normalny element rozwoju skóry dziecka. Czopek nie wygląda zbyt przyjemnie, ale poza lekkim swędzeniem zazwyczaj nie przeszkadza dziecku.

Pierwszą rzeczą, którą robię w przypadku kołtuna jest zapewnienie dziecku spokoju. Czopek w końcu zniknie. Ale jeśli naprawdę chcesz coś zastosować, spróbuj dwa razy dziennie nałożyć na nią odrobinę oliwy z oliwek, pozostawić na kilka minut, a następnie zetrzeć płatki. Jeśli ciemieniucha nie ustępuje, można zastosować miejscowy glikokortykosteroid o bardzo małej mocy, ale przed podjęciem dalszych kroków zdecydowanie porozmawiaj z pediatrą.

Trądzik u niemowląt

: Jest to spowodowane przenoszeniem się hormonów matki przez łożysko pod koniec ciąży, co powoduje zwiększenie produkcji gruczołów tłuszczowych na skórze dziecka. Sam trądzik pojawia się zazwyczaj około czwartego tygodnia życia dziecka. Do leczenia trądziku u niemowląt zalecam jedynie ciepłą wodę i czystą ściereczkę. Podobnie jak w przypadku czapeczki kołyski, trądzik niemowlęcy również z czasem ustępuje.

Czy są jakieś częste błędy w pielęgnacji skóry dziecka, które popełniają rodzice?

Czasami rodzice po prostu starają się zrobić zbyt wiele. W przypadku pielęgnacji skóry dziecka często mniej znaczy więcej.

Należy pamiętać, że dzieci przechodzą ze środowiska wypełnionego płynami do znacznie bardziej suchego. Dlatego też w pierwszym miesiącu życia zalecam nie stosować na skórze dziecka żadnych kremów ani maści. Nawet jeśli pojawi się trądzik niemowlęcy, prawie zawsze nic nie trzeba robić. Rodzice muszą po prostu dać skórze dziecka czas na dostosowanie się do nowego środowiska.

Ponadto, mimo że substancje zapachowe pozostawiają bardzo przyjemny zapach, skóra dziecka może być na nie bardzo wrażliwa. Może to skutkować wysypką lub zwiększonym zatkaniem nosa. Uważaj też na naturalne kremy i maści – to, że jest na nich napisane „naturalne”, nie oznacza, że skóra dziecka nie będzie na nie wrażliwa.

Jakiej pielęgnacji skóry wymaga kikut pępowiny i co powinni zrobić rodzice, jeśli kikut nie odpadnie?

Istnieje pewna dyskusja na temat pielęgnacji kikuta pępowiny. Jedna ze szkół uważa, że wystarczy posmarować go potrójnym barwnikiem zaraz po odcięciu i przecięciu. Inna szkoła myślenia sugeruje, aby kilka razy dziennie smarować podstawę kikuta alkoholem (70% alkohol izopropylowy), aby utrzymać to miejsce w czystości i szybciej je wysuszyć. Ostatnie badania wykazały, że nie ma różnicy między tymi dwoma sposobami leczenia.

Zalecam wcieranie alkoholu u podstawy kikuta kilka razy dziennie. Zalecam również rodzicom:

Nie ciągnąć za kikut pępowiny w żadnym momencie. Nie chcesz doprowadzić do przedwczesnego pęknięcia lub krwawienia.
Odchyl górną część pieluszki od kikuta pępowiny, aż kikut odpadnie.
Należy natychmiast skontaktować się z pediatrą, jeśli w miejscu kikuta pojawi się nieprzyjemny zapach, zaczerwienienie lub obrzęk, jeśli dziecko ma gorączkę lub jeśli na skórze widoczne są czerwone smugi biegnące w kierunku wątroby (górna lewa część). Mogą to być objawy zakażenia.
Kiedy kikut w końcu odpadnie, należy liczyć się z tym, że miejsce to nie będzie wyglądało najlepiej. W rzeczywistości może pozostać mięsisty fragment – znany również jako ziarniniak pępkowy C. W razie jakichkolwiek wątpliwości zawsze należy skontaktować się z pediatrą.

Jeśli kikut pępowiny nie odpadnie do 4 tygodnia, poinformuj o tym pediatrę, ponieważ może być konieczna dalsza ocena.

Jaki rodzaj pielęgnacji skóry dziecka po obrzezaniu zalecasz?

W pierwszych dniach po obrzezaniu ważne jest, aby postępować zgodnie z zaleceniami osoby, która przeprowadziła zabieg – pediatry, położnika, urologa lub mohela. Zazwyczaj podczas zmiany pieluch należy smarować obrzezane miejsce wazeliną lub podobną maścią albo miejscowym antybiotykiem, aby utrzymać przyjemne i wilgotne miejsce podczas procesu gojenia. Zapobiegnie to również przyklejaniu się miejsca obrzezania do pieluszki dziecka.

Po wypróżnieniu syna delikatnie oczyść miejsce obrzezania ciepłą wodą, ale najlepiej nie używać ściereczek ani chusteczek dla niemowląt podczas okresu gojenia. Nie kąp swojego noworodka, dopóki miejsce obrzezania się nie zagoi. Pamiętaj, że w trakcie gojenia miejsce to może nie być najładniejsze. Dopóki nie ma nieprzyjemnego zapachu ani gorączki, a dziecko ma dobry strumień moczu, proces gojenia przebiega prawidłowo.

Po zagojeniu się tego obszaru delikatnie odciągnij napletek dziecka, aby zapobiec zrostom prącia. Ważne jest, aby widoczna była żołądź (główka) prącia oraz korona (podstawa główki prącia).

Których produktów do pielęgnacji skóry dziecka rodzice powinni unikać, a które mogą stosować?

Po ukończeniu przez dziecko około miesiąca życia można stosować codziennie krem nawilżający, w zależności od stopnia suchości skóry dziecka. Czasami maści są skuteczniejsze niż kremy w utrzymywaniu nawilżenia skóry.

Preferuję też łagodne mydła i środki piorące bez zapachu, unikam płynów do płukania tkanin i jestem ostrożna z chusteczkami i mydłami na bazie alkoholu.

Jak często powinno się kąpać dziecko i jaki jest najbezpieczniejszy sposób?

Zanim odpadnie kikut pępowiny i jeśli obrzezanie jeszcze się nie zagoiło, należy kąpać dziecko tylko z gąbką. Używając ściereczki, delikatnie przetrzyj całe ciało ciepłą wodą – bez mydła czy szamponu. Pamiętaj też, aby w pomieszczeniu panowała odpowiednia temperatura i aby w pobliżu znajdował się ręcznik.

Po odpadnięciu kikuta pępowiny i wyschnięciu tego miejsca, a także po zagojeniu się miejsca obrzezania, można wykąpać dziecko w wanience dla niemowląt. Bardzo chciałbym, aby w pierwszej kąpieli uczestniczyli oboje rodzice, ponieważ jest to naprawdę przyjemne doświadczenie i nie chcesz go przegapić.

Kilka wskazówek dotyczących kąpieli dziecka:

Napełnij wanienkę dla dziecka zaledwie dwoma centymetrami ciepłej wody.
Upewnij się, że przez cały czas w wannie znajduje się przynajmniej jedna osoba dorosła. Nawet jeśli woda jest niska, należy pamiętać, że nie trzeba wiele, aby dziecko mogło się poślizgnąć.
Używaj wkładek stabilizujących ciało, które są dołączone do wanienki dla niemowląt. I nie używaj zwykłej wanienki, dopóki dziecko nie wyrośnie z wanienki i nie będzie siedziało stabilnie bez podparcia.
Myj dziecko delikatnym, łagodnym mydłem i szamponem nie pozostawiającym łez.

Kąpiel dzieci co około trzy dni jest jak najbardziej wskazana. Jednak o tym, jak często kąpać dziecko, decyduje kilka czynników: czy chcesz, aby stało się to codziennym rytuałem i czy skóra dziecka to wytrzyma. Jeśli skóra dziecka łatwo się wysusza, może wystarczyć kąpiel co trzy dni. Jeśli skóra toleruje codzienną kąpiel i jest to przyjemny rytuał (np. sposób na przygotowanie dziecka do snu), zdecydowanie kontynuuj go.

Czy wielu rodziców obawia się parabenów i ftalanów w produktach do pielęgnacji skóry dziecka?

Tak, ale istnieją dwa punkty sporne.

Parabeny można znaleźć w balsamach dla dzieci, szamponach i innych produktach do pielęgnacji skóry dziecka. Pełnią one funkcję konserwantów, które zwalczają bakterie i grzyby. Niepokój budzi fakt, że w eksperymentach laboratoryjnych parabeny mogą działać jak estrogen, co może mieć związek z rakiem piersi.

Ftalany stanowią większy problem w zabawkach niż w produktach do pielęgnacji skóry, ponieważ są często stosowane jako plastyfikator. Znajdują się one jednak także w wielu produktach, w tym w detergentach i perfumach. Istnieje obawa, że mogą one wpływać na poziom hormonów. W Stanach Zjednoczonych wprowadza się obecnie zakaz stosowania niektórych, ale nie wszystkich produktów zawierających ftalany.

Nawet łagodny wstrząs mózgu może powodować długotrwałe problemy

Editor

-

31 maja, 2022

0

Nowe badania obalają tezę, że "łagodne" wstrząśnienia mózgu nie mają trwałego wpływu na umiejętności umysłowe, takie jak myślenie, zapamiętywanie i uczenie się.

Nawet łagodny wstrząs mózgu może powodować długotrwałe problemy

Mgr Batya Swift Yasgur

16 marca 2022 r. – W wieku 32 lat Carole Starr, nauczycielka z Maine i muzyk amator, miała wypadek samochodowy i doznała wstrząśnienia mózgu.

„Wszystko w moim życiu się zmieniło” – mówi. Stała się bardzo wrażliwa na dźwięki i musiała zrezygnować z grania w orkiestrze i śpiewania. Pojawiły się też problemy z umiejętnością myślenia. Kiedy próbowałam uczyć, patrzyłam na napisany przez siebie plan lekcji, ale nie miał on już sensu”.

Starr skonsultowała się z kilkoma specjalistami, którzy zlekceważyli jej objawy, uznając, że doznała „łagodnego” wstrząśnienia mózgu. „Pierwszy neurolog powiedział mi – wybaczcie język – Rusz tyłek i znajdź sobie pracę. Nie rozumiał, że desperacko próbuję wrócić do pracy i nie udaje mi się to”.

Nie jest ona odosobniona. Nowe badania opublikowane w czasopiśmie Neurology obalają tezę, że „łagodne” wstrząśnienia mózgu nie mają trwałego wpływu na umiejętności umysłowe, takie jak myślenie, zapamiętywanie i uczenie się.

Wyniki sugerują, że problemy z myśleniem i pamięcią rok po wstrząśnieniu mózgu mogą być bardziej powszechne, niż wcześniej sądzono, choć uspokajające jest to, że zdarza się to tylko u mniejszości pacjentów” – mówi główny autor badania, dr Raquel Gardner z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco.

Długotrwałe, przewlekłe skutki

W badaniu obserwowano osoby z łagodnym wstrząśnieniem mózgu, zwanym też urazowym uszkodzeniem mózgu (TBI), przez rok po urazie, mierząc ich zdolność myślenia i pamięć za pomocą wielu testów. W badaniu porównano 656 osób, które doznały wstrząśnienia mózgu, w wieku 17 lat lub starszych (średnia wieku 40 lat), ze 156 osobami, które nie doznały urazu mózgu.

Uczestnicy badania zostali poddani trzem ocenom neurologicznym po urazie, 2 tygodnie, 6 miesięcy i 1 rok później. Każda ocena zawierała pięć punktów z testów pamięci, umiejętności językowych, szybkości przetwarzania i innych funkcji mózgu, zwanych również poznaniem.

Jak mówi Gardner, badacze chcieli zdefiniować powrót do zdrowia po łagodnym wstrząśnieniu mózgu w sposób odpowiedni dla każdej osoby, biorąc pod uwagę oczekiwania dotyczące wyników testów w zależności od wieku i wykształcenia danej osoby oraz tendencje w wynikach testów w miarę upływu czasu.

„Co by się stało, gdyby ktoś zaczął od poziomu poznawczego znacznie powyżej średniej, ale jego poziom poznawczy stopniowo się pogarszał [po TBI], nawet jeśli nie osiągnął progu bycia poniżej średniej? Jeśli ktoś doświadczył znacznego pogorszenia, nazwaliśmy to złym wynikiem poznawczym”.

Badacze odkryli, że blisko 14% osób, które doznały łagodnego wstrząśnienia mózgu, rok później miało słabe wyniki poznawcze, w porównaniu z około 5% osób bez urazu mózgu.

Spośród osób po wstrząśnieniu mózgu, które miały słabe wyniki w zakresie funkcji poznawczych, u 10% wystąpiły tylko zaburzenia funkcji poznawczych, u około 2% – tylko pogorszenie funkcji poznawczych, a u około 2% – oba te zaburzenia. U około 3% osób, które nie doznały urazu, wystąpiły tylko zaburzenia funkcji poznawczych, u żadnej nie wystąpiło tylko pogorszenie funkcji poznawczych, a tylko u 1% wystąpiły oba te zaburzenia.

„Istnieje duża mniejszość osób, u których 1 rok później występują mierzalne problemy poznawcze” – mówi Gardner. Naukowcy nie wiedzą jeszcze, czy problemy będą się utrzymywać po upływie roku, ale będą nadal śledzić losy badanych osób, aby zbierać dane na temat poznania i nastroju oraz dowiedzieć się więcej na temat długoterminowych skutków łagodnych wstrząsów mózgu.

Naukowcy odkryli, że kilka czynników wiązało się z większym ryzykiem uzyskania słabych wyników poznawczych, w tym niższe wykształcenie, brak ubezpieczenia zdrowotnego, depresja przed urazem i wysoki poziom cukru we krwi.

Osoby z dobrymi wynikami poznawczymi częściej wykazywały większe zadowolenie z życia rok po wstrząśnieniu mózgu, natomiast osoby z gorszymi jednorocznymi wynikami poznawczymi były bardziej zaniepokojone i miały więcej problemów z nastrojem.

Gardner twierdzi, że istnieje wiele przyczyn upośledzenia funkcji poznawczych po łagodnym wstrząśnieniu mózgu. Uraz mógł bezpośrednio uszkodzić część mózgu, a problemy ze snem lub nastrojem spowodowane wstrząśnieniem mózgu mogą powodować problemy poznawcze.

Starr popadła w depresję, ponieważ wstrząśnienie mózgu przewróciło jej życie do góry nogami. „Czułam, że moje życie jest skończone, że nie ma szans na powrót do sensownego życia, skoro nie mogę pracować ani być tym, kim jestem”.

Obalanie mitów

Ludzie są przekonani, że osoby, które doznały łagodnego wstrząśnienia mózgu, zawsze wracają do zdrowia – mówi dr Gregory OShanick, emerytowany dyrektor medyczny Amerykańskiego Stowarzyszenia Urazów Mózgu. Ale nowe badanie pokazuje, że „nie zawsze tak jest”.

OShanick, który jest również dyrektorem medycznym Center for Neurorehabilitation Services w Richmond, VA, uważa, że problem jest znacznie większy niż to, co obejmowało badanie, ponieważ nie oceniano w nim wszystkich rodzajów sprawności poznawczej. Nie obejmowało też dzieci.

Zwraca on uwagę na stosunkowo nową podspecjalność, zwaną medycyną urazów mózgu, w której lekarze znają się na częściach psychiatrii, neurologii i rehabilitacji fizycznej związanych z urazami mózgu. Umożliwia to bardziej ukierunkowaną ocenę i leczenie osób, które doznały wstrząśnienia mózgu.

„Jeśli masz jakiekolwiek obawy co do swoich funkcji poznawczych, zgłoś się do lekarza, a jeśli to konieczne, poproś o dokładniejszą ocenę przez neurologa lub neuropsychologa” – radzi Gardner.

Więcej informacji i materiałów na temat rehabilitacji po urazie mózgu można znaleźć na stronach internetowych Amerykańskiego Stowarzyszenia Urazów Mózgu (Brain Injury Association of America) i Fundacji Urazów Mózgu (Brain Trauma Foundation).

Starr mówi, że kiedy w końcu znalazła pracowników służby zdrowia, którzy byli w stanie jej pomóc, „dosłownie załamała się i szlochała z ulgi w ich gabinecie”.

Wiele lat zajęło jej opłakiwanie utraty dawnego życia i poczucia własnej wartości oraz zaakceptowanie urazu mózgu i nowej osoby, którą się stała.

Obecnie Starr wykłada na konferencjach naukowych na temat urazów mózgu. Założyła i wspiera grupę wolontariuszy, którzy przeżyli uraz mózgu, Brain Injury Voices, a także jest autorką książki To Root and to Rise: Accepting Brain Injury.

„Odnalazłam siebie na nowo, koncentrując się na tym, co mogę zrobić, jeden mały krok na raz”.

Sprostowania: We wcześniejszej wersji tego artykułu błędnie podano, że Carole Starr jest profesjonalnym muzykiem. Jest ona amatorką. Ponadto dr Gregory OShanick jest emerytowanym dyrektorem medycznym Amerykańskiego Stowarzyszenia Uszkodzeń Mózgu, a nie emerytowanym dyrektorem.

ADHD u osób starszych

CHOROBY

Editor

-

31 maja, 2022

0

Wiedza na temat wpływu ADHD na starszych dorosłych jest niewielka. Jednak postawienie trafnej diagnozy może poprawić jakość życia.

Eksperci uważają, że może to wynikać z kilku powodów. Po pierwsze, trudno jest zdiagnozować ADHD u starszych osób. Nie istnieją standardowe badania przesiewowe w tym kierunku. Jeśli nie otrzymałeś diagnozy w młodości, nie jest prawdopodobne, że otrzymasz ją jako osoba dorosła. Ponadto seniorzy z niezdiagnozowanymi objawami ADHD mogli przez wiele dziesięcioleci wypracować strategie radzenia sobie z problemami. Może to maskować powszechnie znane objawy, takie jak nadpobudliwość lub nieuwaga.

Rzeczy, które powinieneś wiedzieć

ADHD jest zaburzeniem, które może wpływać na ogólną jakość życia. Co najmniej dwie trzecie osób, u których zdiagnozowano ADHD w młodym wieku, nadal ma jego objawy w wieku dorosłym. Jednak lekarze nie uczą się szukać ADHD u osób powyżej 60 roku życia. Częściej szukają innych przyczyn nieuwagi i niewyraźnego myślenia, takich jak demencja lub udar mózgu.

ADHD jest również dziedziczne. Prawdopodobieństwo zachorowania jest dziewięciokrotnie większe, jeśli cierpi na nie bliski krewny. Wiele starszych osób po raz pierwszy zauważa u siebie objawy ADHD dopiero wtedy, gdy ktoś z rodziny, na przykład dziecko lub wnuk, otrzyma diagnozę.

Jeśli jednak masz ADHD, objawy nie będą słabnąć wraz z wiekiem. Wręcz przeciwnie, jedno z badań wskazuje, że mogą się one nasilić, jeśli masz:

Normalne, związane z wiekiem zmiany w stanie zdrowia mózgu
Zły stan zdrowia fizycznego
Utrata codziennej struktury po przejściu na emeryturę

Wraz z wiekiem osoby z ADHD może się zmieniać sposób wyrażania objawów. Objawy mogą obejmować:

Niepokój
Nadmierne wiercenie się
Zbyt częste mówienie
Kłopoty z odprężeniem się
Niezdolność do spokojnego siedzenia przez dłuższy czas
Niecierpliwość
Wybuchy gniewu
Dezorganizacja
Zapominalstwo
Trudności w planowaniu i wykonywaniu zadań
Słabe zarządzanie czasem
Impulsywność

ADHD u kobiet w starszym wieku

ADHD w różny sposób wpływa na starsze kobiety. Dotyczy to zwłaszcza kobiet w wieku 40 lub 50 lat, w okresie poprzedzającym menopauzę. Ten czas, zwany perimenopauzą, może trwać około 4 lat. W tym czasie objawy ADHD mogą się nasilić.

W tym czasie poziom estrogenów stale spada, aż do momentu, gdy przestajesz produkować jajeczka, a miesiączki stają się rzadkie. Menopauza następuje wtedy, gdy przez 12 miesięcy nie wystąpi miesiączka.

Kiedy w organizmie spada poziom estrogenu, hormonu odpowiedzialnego za reprodukcję, wpływa to również na poziom dopaminy. Dopamina jest substancją chemiczną w mózgu, której poziom jest już niski u osób z ADHD. Może to prowadzić do gwałtownych wahań nastroju, uczucia depresji i niepokoju oraz niezdolności do skupienia się przez dłuższy czas.

Jeśli przechodzisz okres perimenopauzy lub menopauzy i zauważasz u siebie nasilone objawy ADHD, powiedz o tym lekarzowi.

Opcje leczenia

Pierwszą metodą leczenia starszych osób z ADHD są leki.

Lekarze najczęściej przepisują na ADHD leki pobudzające. Zwiększają one stężenie substancji chemicznych w mózgu zwanych neuroprzekaźnikami, co poprawia koncentrację. W przypadku osób, które nie mogą przyjmować leków stymulujących lub nie odnoszą z nich korzyści, lekarze próbują innych leków niestymulujących. Mogą one przynieść korzyści, ale nie działają tak szybko.

Być może będziesz musiał wypróbować różne leki i dawki, aby znaleźć ten, który najbardziej Ci odpowiada. Z wiekiem może się zmienić zdolność do bezpiecznego tolerowania leków. Nowe leki mogą również wchodzić w interakcje z lekami już przyjmowanymi w celu leczenia innych schorzeń.

Eksperci twierdzą, że należy przeprowadzić więcej badań nad długoterminowymi skutkami stosowania leków na ADHD u osób starszych. W międzyczasie, jeśli zauważysz jakiekolwiek efekty uboczne, jak najszybciej poinformuj o nich swojego lekarza. Jeśli jest to nagły przypadek medyczny, należy natychmiast zadzwonić pod numer 911 lub zwrócić się o pomoc medyczną.

Lekarz może również zasugerować połączenie strategii nielekowych, takich jak:

Edukacja na temat choroby
Szkolenie w zakresie umiejętności, np. organizacji i zarządzania czasem
Poradnictwo psychologiczne

Poradnictwo psychologiczne może być szczególnie przydatne. Może ono dać pacjentowi narzędzia do lepszego radzenia sobie z objawami ADHD. Może to pomóc w:

Poczuć się lepiej we własnej skórze
Poprawić swoje relacje z rodziną i przyjaciółmi.
Panuj nad swoim temperamentem
Kontroluj swoje impulsy
Zarządzaj swoim czasem
Zorganizuj się

Powyższe sposoby leczenia nie są w stanie wyleczyć ADHD, ale mogą pomóc w opanowaniu objawów i poprawić jakość życia.

Co można zrobić?

Aby uzyskać dokładną diagnozę ADHD, należy udać się do lekarza. Można zacząć od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub terapeuty.

Jeśli uważasz, że masz objawy ADHD, nigdy nie jest za późno na diagnozę i leczenie. Spróbuj znaleźć specjalistę, który zna się na ADHD, zwłaszcza u starszych dorosłych.

Produkty do pielęgnacji skóry dziecka: Mydła, płyny, detergenty i inne

RODZICIELSTWO

Editor

-

31 maja, 2022

0

Produkty do pielęgnacji skóry dziecka: Mydła, płyny, detergenty i inne

Lekarz informuje, jakie produkty do pielęgnacji skóry noworodka należy mieć pod ręką, a jakich należy unikać.

Twój noworodek potrzebuje bezbarwnych i bezzapachowych produktów do pielęgnacji skóry dziecka. Jeśli w Twojej rodzinie jest noworodek, zanim zaczniesz zakupy, zapoznaj się z kilkoma wskazówkami:

Należy uważnie czytać etykiety.

Produkty do pielęgnacji skóry dziecka, które zawierają barwniki, substancje zapachowe i chemikalia mogą podrażniać skórę i drogi oddechowe dziecka.
Naturalne produkty do pielęgnacji skóry dziecka są bezpieczne dla większości niemowląt.

Jeśli jednak w Twojej rodzinie występują alergie lub astma, Twój noworodek może być wrażliwy na składniki botaniczne i zioła zawarte w niektórych produktach.
Etykieta „hipoalergiczny” może być myląca.

Termin ten oznacza, że prawdopodobieństwo wywołania reakcji alergicznej jest mniejsze, ale nie oznacza to, że produkt jest łagodniejszy dla skóry niż inne produkty.
Szukaj produktów, które nie zawierają ftalanów i parabenów.

Te substancje chemiczne są potencjalnie szkodliwe dla dzieci.

Produkty do pielęgnacji skóry dziecka

Urządzając pokój dziecięcy lub narożną sypialnię w domu dziadków, zaopatrz się w te produkty do pielęgnacji skóry noworodka:

Mydła dla dzieci, płyny do mycia

/

środki czyszczące i szampony:

Środki czyszczące i myjące są łagodne i bezpieczne dla noworodków. Mydła dla dzieci należy jednak używać oszczędnie, ponieważ mogą one wysuszać skórę noworodków.
Balsam dla dzieci:

Pomaga nawilżyć skórę noworodka. Stosować oszczędnie u małych noworodków.
Wazelina:

Może być stosowana w leczeniu pieluszkowego zapalenia skóry. Zapewnia ona skórze dziecka barierę ochronną przed wilgotnymi pieluchami. Możesz zostać poproszony o nałożenie go na gojące się miejsce obrzezania.
Maść na odparzenia pieluszkowe:

Zapewnia skórze dziecka barierę ochronną przed wilgocią – chroni skórę noworodka, dzięki czemu mokre pieluszki nie powodują podrażnień.
Olejek dla niemowląt:

Ten klasyczny olejek najlepiej stosować jako olejek do masażu skóry noworodka, a nie jako środek nawilżający. Skóra noworodka nie wchłania go dobrze.
Środek do prania bielizny dziecięcej:

Szukaj detergentów dla dzieci, które nie zawierają perfum i barwników. Zwykłe detergenty są zbyt szorstkie dla skóry noworodka. To samo dotyczy wyboru płynów do suszenia.
Puder dla niemowląt:

Jeśli używasz pudru dla niemowląt, staraj się znaleźć puder bez talku i trzymaj go z dala od twarzy i narządów płciowych dziecka. Talk lub skrobia kukurydziana zawarte w pudrze mogą powodować problemy z oddychaniem. Używaj go oszczędnie.

?

Najlepsze zawody dla osób z ADHD

CHOROBY

Editor

-

31 maja, 2022

0

Lekarz wyjaśnia, jakie zawody najlepiej pasują do Twoich mocnych stron i umiejętności.

Jednak niektóre zawody mogą być lepiej dopasowane do ADHD. Kluczem jest wybranie kariery, która najlepiej wykorzysta Państwa umiejętności i w której Państwa problemy nie będą stanowiły poważnego problemu. Zastanawiając się nad swoją przyszłością zawodową, warto pamiętać o kilku kwestiach:

Wybierz coś, co sprawia Ci przyjemność

Każdy lepiej radzi sobie w pracy, która wzbudza jego zainteresowanie i utrzymuje motywację. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli masz ADHD. Jeśli łatwo się nudzisz i frustrujesz, trudniej będzie Ci utrzymać się w pracy.

Zanim wybierzesz zawód, zrób trzy listy: w czym jesteś dobry, co lubisz robić i za co ktoś inny Ci zapłaci. Twoja idealna praca powinna mieścić się we wszystkich trzech kategoriach.

Skup się na swoich mocnych stronach

Objawy ADHD mogą być różne u różnych osób. Zaburzenie to może powodować niepokój i łatwo się rozpraszać. Może też powodować, że będziesz tak skupiony na zadaniu, że trudno będzie Ci przenieść uwagę na inne rzeczy.

Sztuką jest szukanie pracy, w której cechy ADHD mogą być mocną stroną:

1. Dąż do oryginalności. Badania wykazują, że osoby z ADHD są często kreatywne. Może być Ci łatwiej wymyślać unikalne sposoby rozwiązywania problemów. Dlatego praca wymagająca oryginalnych pomysłów i innowacyjnego myślenia może być dla Ciebie naturalnym rozwiązaniem.

Przykładowe zawody: Artyści, wynalazcy, muzycy, projektanci, budowniczowie, nauczyciele, specjaliści od reklamy

?

2. Praca dla siebie. Aby założyć własną firmę, trzeba umieć podejmować ryzyko, pracować niezależnie, być kreatywnym i zaangażowanym. Są to cechy wspólne dla osób z ADHD. Jednak codzienne obowiązki związane z prowadzeniem firmy, takie jak prowadzenie księgowości, wymagają również zorganizowania. Jeśli nie jest to Twoja mocna strona, mądrym rozwiązaniem może być nawiązanie współpracy lub zatrudnienie osób, które poradzą sobie z tymi zadaniami.

3. Pracuj w szybkim tempie. Osoby z ADHD mają tendencję do łatwego nudzenia się lub rozpraszania. Plusem jest to, że mogą one dobrze prosperować w pracy, w której zachodzą ciągłe zmiany i w szybkim tempie. Gdy każdy dzień w pracy jest inny, możesz czuć się bardziej zaangażowany i zainteresowany.

Przykładowe zawody: Strażacy, policjanci, ratownicy medyczni, lekarze i pielęgniarki z pogotowia ratunkowego, producenci telewizyjni

?

4. Utrzymuj kontakty towarzyskie. Niektóre osoby z ADHD dobrze czują się w środowisku społecznym. Jeśli jesteś jedną z nich, rozważ karierę opartą na relacjach, taką jak praca z klientami lub studentami.

Przykładowe zawody: Sprzedawca, nauczyciel, specjalista ds. public relations

Zastanów się nad swoimi ograniczeniami

Jeśli łatwo się nudzisz lub męczą Cię rutynowe zadania, być może powinieneś dwa razy pomyśleć o pracy w korporacji, w której przestrzeganie zasad jest bardzo ważne, lub o pracy, która wiąże się z dużą ilością żmudnej papierkowej roboty.

Leczenie, takie jak terapia behawioralna i leki, może pomóc w utrzymaniu objawów ADHD pod kontrolą. Mimo to, jeśli chodzi o karierę, ważne jest, aby wykorzystywać swoje mocne strony.

Rób swoje badania

Szukasz pracy? Poświęć trochę czasu na poznanie różnych zawodów. Przeprowadź rozmowę z osobą, która wykonuje zawód, który Cię interesuje. Być może zechcesz przez jeden dzień poobserwować tę osobę, aby z bliska poznać jej obowiązki.

Pamiętaj, że specyfika pracy ma znaczenie. Na przykład, możesz być zainteresowany pracą społeczną, aby pomagać innym. Niektóre z tych stanowisk wiążą się jednak ze stosami papierkowej roboty. Jeśli dobrze poszukasz, dowiesz się, jakie rodzaje pracy socjalnej najlepiej odpowiadają Twoim uzdolnieniom.

Uzyskaj poradę

Jeśli potrzebujesz dodatkowej wiedzy, rozważ współpracę z doradcą zawodowym, psychologiem lub pracownikiem socjalnym przeszkolonym w zakresie doradztwa zawodowego. Osoby te mogą pomóc w znalezieniu potencjalnych pracodawców.

Co to jest położna?

RODZICIELSTWO

Editor

-

31 maja, 2022

0

Dowiedz się, jak położna opiekuje się Tobą podczas ciąży i porodu.

Wielu przyszłych rodziców szuka położnych do opieki przedporodowej i do pomocy przy porodzie. Położne to osoby wykonujące zawody medyczne, które zostały przeszkolone w zakresie ciąży i porodu. Często są to kobiety, które mają za sobą wiele lat szkoleń i doświadczenia w swojej pracy.

Położne często wspierają rodziców, którzy chcą, aby poród odbył się bez leków przeciwbólowych i innych interwencji. Położne mogą pracować poza szpitalami i odbierać porody w ośrodkach porodowych. Niektóre z nich chętnie uczestniczą w porodach domowych.

Dowiedz się więcej o tym, czym zajmują się położne i czy położna jest odpowiednią osobą do opieki nad Twoją ciążą.

Rodzaje położnych

Istnieje kilka różnych sposobów na zdobycie wykształcenia położnej. Różne programy szkoleniowe wiążą się z różnymi rodzajami certyfikatów. Rodzaj szkolenia położnej można określić na podstawie rodzaju certyfikatu, który ona sama posiada.

Certyfikowane położne pielęgniarki (Certified nurse midwives, CNM). Położne CNM ukończyły szkołę pielęgniarską i są już praktykującymi zarejestrowanymi pielęgniarkami (RN). Po ukończeniu tego szkolenia podejmują studia magisterskie w zakresie położnictwa w college’u lub na uniwersytecie. Muszą zdać profesjonalny egzamin certyfikacyjny Amerykańskiej Rady Certyfikacji Położnych (American Midwifery Certification Board). Podobnie jak pielęgniarki, są one uprawnione do wykonywania zawodu bez nadzoru lekarza. Mogą przepisywać leki i zapewniają opiekę zdrowotną przez całe życie, jak również opiekę w czasie ciąży i porodu. Mogą legalnie praktykować we wszystkich 50 stanach oraz w Waszyngtonie.

Położne dyplomowane (CM). Położne dyplomowane posiadają tytuł licencjata w dziedzinie nauk ścisłych lub związanych ze zdrowiem, ale nie posiadają licencji pielęgniarskiej. Odbywają takie samo szkolenie podyplomowe jak CNM i przystępują do tego samego rodzaju egzaminu certyfikacyjnego. Mogą świadczyć wszystkie te same rodzaje opieki, co CNM, w tym wypisywać recepty. Jednak tylko Delaware, Hawaje, Maine, New Jersey, Nowy Jork i Rhode Island dopuszczają CM do wykonywania zawodu.

Dyplomowane położne zawodowe (Certified Professional Midwives, CPM). Przed rozpoczęciem szkolenia w zakresie położnictwa położne CPM nie muszą mieć dyplomu pielęgniarskiego ani innego doświadczenia w opiece zdrowotnej, ale muszą przejść szkolenie w zakresie resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Niektórzy uczą się położnictwa, uczestnicząc w programie szkoleniowym dla położnych. Inni decydują się na odbycie praktyki u bardziej doświadczonej położnej. Skupiają się one na nauce umiejętności związanych z opieką nad ciężarną i porodem, w tym porodami pozaszpitalnymi. Nie mogą świadczyć innego rodzaju opieki zdrowotnej i nie mogą przepisywać leków. Zdają egzamin certyfikacyjny w Północnoamerykańskim Rejestrze Położnych (North American Registry of Midwives). CPM mogą legalnie praktykować w 27 stanach.

Czym różnią się położne od położników?

Położnicy lub położnicy/ginekolodzy (OB/GYN) są lekarzami medycyny. Kończą szkołę medyczną, a następnie przechodzą dodatkowe szkolenie w zakresie opieki zdrowotnej nad kobietą ciężarną, porodem i zdrowiem reprodukcyjnym.

Lekarze ginekolodzy-położnicy pracują w typowym gabinecie lekarskim. Zazwyczaj uczestniczą w porodach w szpitalu i w razie potrzeby wykonują zabiegi takie jak uśmierzanie bólu, nacięcie krocza i cesarskie cięcie.

Podobnie jak lekarze ginekolodzy-położnicy, lekarze CM i CNM mają rozległe wykształcenie medyczne i oferują takie usługi, jak coroczne badania, badania przesiewowe w kierunku raka i przepisywanie środków antykoncepcyjnych. Lekarze CPM pomagają jedynie przy ciąży i porodzie.

Lekarze CM i CNM często pracują w szpitalach, ale niektórzy z nich praktykują również w placówkach pozaszpitalnych. Mogą przychodzić do domu na wizyty przedporodowe. Pracują również w ośrodkach porodowych, które oferują opiekę przedporodową i poród. Centra narodzin często współpracują z pobliskim szpitalem na wypadek, gdyby pacjentka musiała zostać tam przewieziona w nagłym wypadku. Większość położnych szkoli się, aby móc uczestniczyć w porodach domowych, choć nie wszystkie oferują takie usługi.

W czasie ciąży położne kładą nacisk na spędzanie czasu z przyszłymi rodzicami, aby omówić wszystkie sprawy związane z ciążą i narodzinami dziecka. Położne zazwyczaj popierają plany porodu, w których nie stosuje się środków przeciwbólowych ani niepotrzebnych interwencji. Mogą współpracować z doulami, które wspierają rodziców podczas porodu, lub zapraszać doulę, którą rodzice sami wybiorą.

Czy położna jest dla Ciebie odpowiednia?

Jeśli masz nadzieję na poród bez użycia środków farmakologicznych lub chcesz urodzić dziecko w innym miejscu niż szpital, położna może być dla Ciebie idealnym wyborem. Powinnaś umówić się na spotkanie z położnymi w Twojej okolicy, aby dowiedzieć się więcej na ich temat. Ważne jest, abyś dobrze czuła się w towarzystwie osoby, która będzie Ci pomagać przy porodzie.

Jeśli jednak cierpisz na pewne komplikacje ciążowe, takie jak cukrzyca ciążowa lub jesteś w ciąży mnogiej, powinnaś omówić to z położną. Być może będziesz potrzebować pewnych rodzajów opieki, których ona nie będzie w stanie zapewnić. W takim przypadku położna pomoże Ci znaleźć lekarza, który zapewni Ci odpowiednią opiekę.